‎- ความเดิมตอนที่แล้ว ‎- "สวัสดี"
‎แน่นอน คุณใช้อีวาเนส
‎ไม่มีการย้อนดู ข้อความหายไปหลังถูกอ่าน
‎ของโปรดของชนชั้นสูงและขี้ระแวง
‎แล้วเจอกัน ‎ที่งานแสดงศิลปะโง่ๆ นั่นนะ ศาสตราจารย์
‎เคท กัลวิน
‎- ไปให้พ้น ‎- เคทให้ข้อมูลน้อยมาก
‎แจ็กเก็ตนั่นทำให้คุณดูเหมือนบริกรเลย
‎คุณมันก็แค่คนไร้ตัวตนที่ไม่มีชีวิตเป็นของตัวเอง
‎- มัลคอล์ม เขาให้เราเรียกเขาแบบนั้น ‎- เธอเป็นแค่นักเรียนจริงเหรอ
‎- จะเอาอะไร ‎- นาเดียพูดถูก
‎ผู้ต้องสงสัยคนแรกมักจะเป็นเหยื่อรายที่สอง
‎"เดี๋ยวผมก็รู้ไต๋คุณ"
‎(กวินิเวียร์ เบ็คคือใคร)
‎"สวัสดี โจ"
‎ในเวลาแบบนี้ ผมอดสงสัยไม่ได้ ‎ว่าผมทำผิดพลาดตรงไหน
‎ผมแค่ต้องการมาพักผ่อน
‎เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ ที่ดี
‎ซื่อสัตย์ สงบสุข แต่คุณทำลายมัน
‎คุณรุกล้ำพื้นที่ปลอดภัยของผม
‎ขุดคุ้ยตัวตนที่ผมพยายามทิ้งไว้ข้างหลัง
‎"ผมพูดถูกไหม ‎บทความพวกนั้นเกี่ยวกับคุณเหรอ"
‎แน่นอนว่าผมตอบว่าใช่ไม่ได้ ไม่เอาน่า
‎ผมชื่อโจนาธาน มัวร์
‎(ผมชื่อโจนาธาน มัวร์)
‎"ไม่เอาน่า โจ บอกความจริงมา"
‎ผมไม่ขอเติมเชื้อไฟให้ความหมกมุ่นผิดๆ ของคุณ
‎ผมควรตามหาคุณ ไม่ใช่มาเปลี่ยนกุญแจ
‎แต่ผมต้องกันคุณออกจากแฟลตผม ‎ออกจากความคิดผม
‎"คุณเมินผมเหรอ
‎คุณทำให้ผมเสียความรู้สึกนะ โจ
‎ยังอยู่หรือเปล่า"
‎คุณยังอยู่หรือเปล่า
‎คุณทำให้ผมไม่มีทางเลือก
‎ขอเทแก ไอ้พวกสะกดรอยตาม
‎ในหนังสือแมนออฟเดอะคราวด์ของโพ
‎ผู้เล่าเรื่องเห็นคนแปลกหน้าในร้านกาแฟ ‎และหมกมุ่นในตัวเขา
‎เขาตามคนแปลกหน้าไปตามถนนในลอนดอน ‎เขากำลังอนุมานอยู่
‎แต่เหตุผลที่เขาสนใจยังคง... คลุมเครือ
‎คุณคิดว่าเรื่องนี้พูดถึงความหมกมุ่นว่ายังไง
‎มันมาพร้อมกับแรงกระตุ้นที่จะปกป้อง
‎ผู้เล่าเรื่องตามคนแปลกหน้าไปเพราะเห็นเขา
‎- ซ่อนกริชไว้ใต้เสื้อผ้าของเขา ‎- ถูกต้อง แต่เห็นๆ กันอยู่
‎- น่าสนใจ อะไรอีก ‎- มันเกี่ยวกับความรัก
‎- แน่ใจนะว่าอ่านถูกเรื่อง ‎- มันเกี่ยวกับความรัก
‎ที่คุณมีให้กับอะไรบางอย่าง ‎ที่คุณไม่มีวันเข้าใจอย่างถ่องแท้
‎- นี่เป็นเรื่องของการยึดติด ‎- ใครบอกว่ามันแยกจากกันไม่ได้
‎ผู้เล่าเรื่องอยากเชื่อมโยง ‎อยากรู้จักและเป็นที่รู้จักใช่ไหม
‎- เขาถึงได้สะกดรอยตามคนแปลกหน้า ‎- ขอโทษค่ะ ข่าวเรื่องศาสตรจารย์ฮาร์ดิ้งน่ะค่ะ
‎ให้ตายสิ เขาถูกฆาตกรรม
‎พวกเขาคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับ ‎คดีฆาตกรรมไซม่อน ซูที่แกลเลอรี่ศิลปะ
‎ไม่นะ
‎คนเรียกเขาว่า ‎"ฆาตกรจอมเขมือบคนรวย" ติดหูดี
‎นิ้วของมัลคอล์ม ฮาร์ดิ้ง ‎ถูกส่งไปที่ลอนดอนดิสแพทช์
‎พร้อมข้อความที่ระบุว่านี่ไม่ใช่การลักพาตัว ‎แต่เป็นการฆาตกรรม
‎เวรล่ะสิ
‎คุณไม่ได้เก็บนิ้วก้อยของมัลคอล์มไว้เป็นที่ระลึก
‎คุณใช้มันบังคับให้ผมเล่นเกมของคุณ
‎นี่มันแย่มากๆ
‎"ทีนี้สนใจผมหรือยัง"
‎(คุณ)
‎เอาละ ไอ้เวรตะไล เข้าใจแล้ว
‎ผมยกเลิกชั้นเรียน ‎เพื่อนักเรียนจะได้ทำใจรับความตกใจ
‎หรือซุบซิบเรื่องฆาตกรจอมเขมือบคนรวย ‎ที่พุ่งเป้าไปที่คนมีอันจะกิน
‎ดังนั้น ใช่ คุณทำให้ผมสนใจได้
‎คำถามคือ "คุณต้องการอะไร"
‎(คุณต้องการอะไร)
‎"ยอมรับมาว่าคุณคือโจ โกลด์เบิร์ก"
‎ไม่มีทางซะหรอก ‎แต่ผมก็ปฏิเสธที่จะโต้ตอบไม่ได้
‎เพราะงั้น "ไม่ใช่
‎แต่ถ้าใช่ คุณต้องการอะไรจากผม"
‎"อย่างแรก ทำไมต้องฆ่าคนพวกนั้นด้วย
‎ขอบอกว่ายังเก็บหูไซม่อนไว้อยู่
‎ให้ผมส่งโน้ตที่เซ็นว่า "โจนาธาน มัวร์" ไปไหม
‎นั่นไง แบล็กเมล์
‎โอเค โอเค พูดให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎"ถ้าผมทำเรื่องพวกนี้
‎ก็คงเป็นเพราะผมไม่มีทางเลือกอื่น"
‎"มันคือความเป็นความตาย"
‎ลองนึกภาพตอนเปิดกล่องนั้นสิ
‎ปรากฏว่านิ้วเหม็นมาก ‎จนคนเขียนต้นฉบับเป็นลมเลย
‎นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเจ้าของหนังสือพิมพ์
‎มีลูกชายปากสว่าง
‎พ่อเธอบอกอะไรนายอีก
‎ทุกคนกังวลว่าจะเจออะไรในกล่องไปรษณีย์อีก
‎ฆาตกรเอาต่างหูของไซม่อน ซูไป ‎และใครจะรู้ว่ามีอะไรอีก
‎ต่อไปพวกเขาจะเปิดกล่องที่มีไอ้จ้อนของเขา ‎ที่ลือกันว่าเจาะเจ้าชายอัลเบิร์ตไว้
‎พวกเธอเป็นบ้าอะไรกัน เขาถูกฆ่า ‎นั่นอาจารย์ของเรานะ
‎- คนที่ผมสงสัยว่าเธอนอนด้วย ‎- ใจเย็น ฉันแค่...
‎แค่ทำตัวงี่เง่าเรื่องที่มนุษย์อีกคนถูกสับเป็นชิ้นๆ
‎โจ ไม่มีประโยชน์หรอก เธอมันน่ารังเกียจ
‎เธอต้องคุยกับใครสักคน แต่ผมยุ่งอยู่กับคุณแล้ว
‎สามชั่วโมงแล้ว ตั้งแต่ข้อความล่าสุดของคุณ ‎เล่นกับผมจนเบื่อแล้วเหรอ
‎ระหว่างนั้น ผมก็หาเบาะแสทุกที่ที่หาได้
‎โชคไม่ดีที่มันจะเป็นข่าวเดิมวนไปวนมา ‎จนกว่าผมจะหาคุณเจอ
‎นึกขึ้นได้ว่าผมไม่ใช่คนเดียวที่ตามหาคุณอยู่
‎ซึ่งเขาไปบ่อยๆ ‎พร้อมกับเพื่อนสนิทของเขาหลายคน
‎เดาว่าตำรวจคงถามเคทว่า ‎มัลคอล์มมีศัตรูหรือเปล่า ไซม่อนด้วย
‎พอมาคิดดูแล้ว
‎ดูจากท่าทีของเธอแล้ว ‎เธอคงโชคดีถ้าพวกเขาไม่เริ่มสงสัยเธอ
‎ไม่มีน้ำตาสักหยด ‎และเธอไม่ชวนพวกเขาดื่มชาด้วยซ้ำ
‎เวรเอ๊ย
‎สำนวนอเมริกันว่าไงนะ อย่าเสือก
‎ขอโทษครับ ข่าวเรื่องมัลคอล์ม...
‎คงทำให้คุณตกใจมาก
‎ผมแค่อยากแสดงความเสียใจน่ะครับ
‎เก็บแรงไว้เถอะ คุณต้องใช้มันตอนตำรวจมาถึง
‎เธอไม่ทำหรอก
‎เธอทำจริงๆ ด้วย
‎คุณเห็นมัลคอล์ม ฮาร์ดิ้งครั้งสุดท้ายเมื่อไรครับ
‎ประมาณสัปดาห์ก่อนครับ
‎คิดว่า...
‎เขาพาผมกลับบ้านจากคลับ ‎แฟนเขาอาจพูดถึงเรื่องนั้น
‎และที่คลับนั้นก็มีไซม่อน ซู ใช่ไหมครับ
‎และคุณอยู่ที่งานเปิดตัวคืนที่เขาถูกฆ่า
‎เคทบอกอะไรพวกเขาอีก ‎ซีเรียลโปรดยามเช้าของผมเหรอ
‎ถูกต้องครับ
‎คุณกลายเป็นขาประจำในแวดวงสังคมนี้สินะ
‎คุณกัลวินบอกว่าคุณพยายามหลบหน้าตำรวจอยู่
‎นั่นไงล่ะ
‎เพราะ... ผมคิดว่าอาจมีปัญหา ‎เรื่องวีซ่าทำงานนิดหน่อย
‎- แต่เอกสารเรียบร้อยแล้วครับตอนนี้ ‎- มันไม่ใช่แผนกของเรา
‎ตอนที่ศาสตราจารย์ฮาร์ดิ้งพาคุณกลับบ้าน
‎ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด คุณเป็นคนสุดท้าย ‎ที่เห็นเขาตอนยังมีชีวิต
‎บ้าเอ๊ย ได้เวลาแถให้เร็วที่สุดแล้ว
‎ไม่แน่ใจว่าจริงไหมนะครับ
‎มันน่าอายน่ะ
‎เราดื่มมากไปทั้งคู่ แล้วมัลคอล์มก็เล่าเรื่อง
‎ที่เขาอาจจะไม่ได้ตั้งใจจะเล่า
‎เหมือนเขารู้ว่าไซม่อน
‎บีบบังคับให้ศิลปินวาดภาพให้เขา
‎ผมว่ามัลคอล์มคงติดการพนันและไม่มีเงิน ‎เขาเลยจะให้ไซม่อนแก้ปัญหา
‎ผมเข้าใจว่ามันหมายถึง "แบล็กเมล์"
‎โทษทีครับ ผมรู้สึกผิดที่พูดถึงคนตายไม่ดีแบบนี้
‎แต่ข่าวบอกว่านี่อาจเป็นฆาตกรต่อเนื่อง ‎ก็เลย...
‎บางทีเรื่องจริงอาจจะใกล้ตัวกว่า
‎- มีใครยืนยันเรื่องนี้ได้บ้างคะ ‎- มีครับ บลู คาฮิลล์
‎เธอเป็นหนึ่งในศิลปินที่ไซม่อนเอาเปรียบ
‎ได้ยินว่าเธออาจไปบำบัด
‎ขอบคุณอีกครั้งสำหรับชานะคะ
‎ถ้านึกอะไรออกอีก บอกเราด้วยนะ
‎แน่นอนครับ แน่นอน ผมจะเดินไปส่งนะ
‎"นังนั่นส่งตำรวจมาหาคุณ"
‎อะไรวะ แกอยู่ไหนวะ
‎โผล่หัวออกมา ไอ้ขี้ขลาด
‎"เคทเป็นภัยคุกคาม เป็นหรือตายก็ว่าได้
‎คุณควรจัดการเธอซะ"
‎และนี่คือเกมที่แท้จริงของคุณ
‎คุณอยากให้ผมฆ่าเคท
‎ไม่มีร่องรอย ไม่มีอุปกรณ์สอดแนม
‎ผมต้องรื้อค้นบ้านตัวเองเพราะคุณอีกกี่ครั้ง
‎เห็นๆ อยู่ว่าผมไม่ฆ่าเคทหรอก
‎แต่เธอเป็นเป้าหมายต่อไปของคุณเหรอ
‎สิ่งสุดท้ายที่ผมต้องการคือเป็นบอดี้การ์ด ‎ของยายแม่มดจอมเย็นชาที่เกลียดผม
‎พูดแบบทั่วๆ ไป ไม่ผูกมัด
‎"เคทไม่ใช่ปัญหาหรอก"
‎แต่ถ้าคุณจับตาดูเธออยู่
‎ผมก็ต้องจับตาดูเธอด้วย
‎ผมไปที่ที่เธอไป และผมจะหาคุณเจอ
‎นาเดีย
‎สวัสดีค่ะ
‎- คุณมาทำอะไรที่นี่ ‎- ผมอยู่ตรงหัวมุมนี่เอง
‎คุณแอบมาทำอะไรลับๆ ล่อๆ ‎แถวตึกของเหยื่อฆาตกรรมเนี่ย
‎ฉันกำลังหากุญแจที่มัลคอล์มซ่อนไว้อยู่น่ะค่ะ
‎- เธอต้องการคนที่เธอไว้ใจได้ ‎- เพราะคุณลืมอะไรไว้ในนั้นเหรอ
‎บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย
‎- เขาบอกคุณเหรอ ‎- ผมเดาเอา
‎ผมไม่คิดว่ามันเป็นความรู้ทั่วไป
‎ฉันเขียนบางอย่างให้เขา
‎ฉันเขียนจดหมายที่ไม่ควรเขียนให้เขา ‎และมันอยู่ในนั้น
‎มันอยู่ในกองสมบัติของเขา ‎จะมีคนพบมันและลงพาดหัวข่าว
‎แล้วฉันจะเหลืออะไร ‎ฉันจะถูกทำลายต่อหน้าสาธารณชน
‎- ถ้าจะพังประตูเข้าไป... ‎- ไม่ อย่า อย่าทำแบบนั้น
‎- ผมเป็นเพื่อนกับเคท ‎- แทบไม่ใช่เลย แต่ผมจะหาทางเอง
‎ผมจะไปเอาจดหมายมาให้
‎ฉันไม่บุกเข้าไปหรอก
‎ฉันยังไม่บุกเข้าไปหรอก
‎ผ่านมาแล้ว
‎ยินดีด้วย ฆาตกรจอมเขมือบคนรวยดังพลุแตกแล้ว
‎ผลที่ตามมาโดยไม่ตั้งใจ ‎หรือคุณตั้งใจจะสร้างขบวนการอะไรสักอย่าง
‎ที่สำคัญกว่านั้น ผมจะหาคุณเจอ ‎ที่งานศพของไซม่อนได้ยังไง
‎ท่ามกลางผู้คนที่ชำนาญ ‎เรื่องการแสดงต่อหน้ากล้องอย่างหนึ่ง
‎และอีกอย่างหนึ่งตอนอยู่กันส่วนตัว
‎คำถามจึงกลายเป็นว่า ‎"ความเศร้าของใครที่ไม่จริงใจ"
‎- ดูโซฟี ซูเป็นตัวอย่าง... ‎- ได้โปรดนะคะ แทนที่จะส่งดอกไม้
‎บริจาคให้แฮชแท็ก ‎"รอยยิ้มเพื่อไซม่อน ซู" แทนเถอะค่ะ
‎ใช้ความเศร้าเพื่อเพิ่มยอดผู้ติดตาม ‎และเงินบริจาคอย่างโจ่งแจ้ง
‎ให้โครงการทันตกรรมสำหรับเด็กด้อยโอกาส
‎ที่ดูเหมือนจะไม่มีอยู่จริง ‎นอกเหนือจากเว็บไซต์ที่สร้างขึ้นอย่างเร่งรีบ
‎ไม่ได้แปลว่าเธอเป็นฆาตกรหรอก ‎แต่มันทำให้ผมสงสัย
‎แน่นอนว่ามีเคท ต้องกันเธอ ‎ออกจากการเล็งเป้าของคุณ จากระยะไกล
‎แล้วก็มีฟีบี้ ที่ประสบการณ์หลายปีในสื่อ ‎ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
‎- กับการรับมือกับความเศร้าของเธอออกสื่อ ‎- ถ้าคุณกำลังดูอยู่
‎ช่วยฉันหาศพของมัลคอล์มเพื่อนของฉัน
‎เขาชอบหมาคอร์กี้กับซุป
‎ถ้าคุณเจอชิ้นส่วนที่เป็นของเขา
‎ช่วยโทรแจ้ง 999 ด้วยค่ะ
‎และฉันสัญญาว่าคุณจะได้รางวัลอย่างงาม
‎เธอคือเด็กมีปัญหาที่ต้องเพิ่งยา แต่ไม่ใช่ฆาตกร
‎แล้วอดัมล่ะ
‎อ่านใจเขายาก และผมรู้ว่าเขาเก็บความลับเก่ง
‎สรุปเขาเป็นใครกันแน่ ‎ชายอเมริกันร่างเตี้ยทั่วไป
‎หรือฆาตกรต่อเนื่องลึกลับ
‎แล้วก็มีริส มอนโทรส
‎อีกไม่กี่วันก็จะประกาศ ‎ลงสมัครชิงตำแหน่งนายกเทศมนตรีแล้ว
‎กลยุทธ์ทางการเมืองที่แยบยล
‎ชักจูงสาธารณชนด้วยการร้องไห้ให้เพื่อน
‎หรือเขามาที่นี่เพื่อชักจูงผม
‎ผมพลาดงานศพตัวเองที่มาเดรลินดา ‎แต่จากที่อ่านมา
‎มันเป็นงานเล็กๆ ตรงกันข้ามกับงานนี้เลย
‎- คุณต้องมาอยู่แล้วสินะ ‎- นี่เป็นโอกาสสงบศึกของผม
‎ฉันไม่อยากฟังสิ่งที่คุณจะพูด ‎และตามตรงนะ ฉันไม่รู้ว่าคุณมาทำไม
‎ฟีบี้เชิญผมมา
‎จบกัน การสงบศึก
‎เมื่ออยู่ห่างจากปาปารัซซี่ ‎พวกเขาดูหวาดกลัวมากกว่าเศร้า
‎ถ้านี่เป็นการฆ่าคนรวยเพื่อเอาคืนคนจน
‎หวังว่าคุณคงรู้ว่า ‎ฉันไม่ได้รับมรดกอะไรนอกจากปราสาท
‎เจมม่า ไม่ใช่คนดีเด่นอะไร
‎แต่นึกภาพเธอกระตุ้นความทะเยอทะยาน ‎ที่จะฆ่าคนไม่ออกเลย
‎แต่ก็นั่นแหละ ถ้าเธอเป็นคุณ ‎ทั้งหมดนี้ก็ชนะรางวัลแล้ว
‎เริ่มใส่เสื้อกันกระสุนได้แล้ว
‎แล้วซ่อนรูปร่างนี้เหรอ ฉันยอมตายดีกว่า
‎ไร้สาระน่า ไม่มีใครพยายามจะฆ่าเราหรอก
‎โรอัลด์ เขาไม่กลัวเพราะเขาคือคุณ
‎หรือแค่อวดดีเกินจะมองตัวเองเป็นมนุษย์
‎- คุณเป็นไงบ้าง ‎- ก็ดีค่ะ
‎จัดการเรื่องฝังมัลคอล์มเรียบร้อยหรือยัง
‎เราหาที่ใกล้ๆ ยายของเขาได้
‎ที่เราสามารถวางนิ้วเขาได้พอดี
‎- ผมเสียใจจริงๆ... ‎- ไม่ โรอัลด์ อย่าเพิ่งได้ไหม ได้เวลาแล้ว
‎ปกป้องหรือคุณกำลังเยาะเย้ยผมกันแน่
‎ผมเป็นเพื่อนกับไซม่อน ซูได้ยังไง
‎แน่นอน คุณอาจเคยเห็นบทสัมภาษณ์ ‎ที่เขาพูดอะไรแปลกๆ
‎ตอนแก้ผ้าแน่ๆ
‎แต่เราใส่หน้ากากต่างกัน แล้วแต่คน
‎และแน่นอน บางส่วนของเรา ‎ที่เราไม่อยากให้ใครเห็น
‎อะไรอยู่หลังหน้ากากของริสนะ
‎เขาบอกว่าจากเบอร์ลินมาที่นี่ใช้เวลาไม่นาน
‎- ผมเลยตัดเขาออกไม่ได้ ‎- มันจะส่งผลยังไง
‎ต่อชื่อเสียงของอัจฉริยะ ‎ที่ขี้หงุดหงิดและหลงตัวเอง
‎ถ้าคุณรู้ว่าเขาบริจาคหนึ่งในสามของรายได้ ‎ให้กับการกุศล
‎หรือยอมทำทุกอย่างเพื่อน้องสาวของเขา
‎- โจน ดิเดียนเขียนถึงการไว้ทุกข์... ‎- และเขากำลังจะลงสมัครนายกเทศมนตรี
‎จะว่าผมบ้าก็ได้
‎รู้สึกเหมือนมันจะทำให้การซุ่มฆ่าคน ‎แบบไม่เปิดเผยตัวซับซ้อนขึ้น
‎"เมื่อเราโศกเศร้ากับความสูญเสีย
‎เรายังไว้ทุกข์ให้ทั้งยามสุขและทุกข์...
‎- ด้วยตัวเราเอง" ‎- เวรเอ๊ย คุณทำให้ผมคิดวนไปวนมา
‎ริสอาจเป็นคุณก็ได้ ‎คุณอาจเป็นพวกเขาคนไหนก็ได้
‎พวกเขาไว้ทุกข์กันแบบนี้เหรอ ‎ผมจะรู้ได้ยังไงว่าพวกเขารู้สึกยังไง
‎ในเมื่อพวกเขากำลังเมาค็อกเทลแห่งความเศร้า ‎ความกลัว และยาบ้าชั้นดี
‎เป็นงานที่สนุกใช่ไหมล่ะ
‎รวบรวมข้อมูลไปเขียนหนังสือเหรอ
‎- ขู่กรรโชกกันอีกแล้ว ‎- สำหรับเราจะไม่เป็นแบบนี้หรอกนะ
‎หมายความว่าไง
‎ก็แบบว่า... ไม่รู้สิ ของหรูหราฟู่ฟ่าพวกนี้
‎เขาคิดว่าเราเหมือนกัน เป็นคนนอก ใช่คุณไหม
‎มันทำให้เราคิดมากใช่ไหมล่ะ
‎การได้อยู่ใกล้มันขนาดนี้ ‎แล้วดูพวกเขาผลาญมันไปหมด
‎รู้ว่าไม่ว่าคุณจะทำงานหนักแค่ไหน ‎สิ่งนี้จะไม่มีวันเป็นของคุณ
‎- คุณรู้สึกแบบนั้นเหรอ ‎- อะไรนะ เปล่า
‎- ไม่ ผมหมายถึงคุณทำงานให้... ‎- ไม่ ผมรักงานของผม
‎เลดี้ฟีบี้ปฏิบัติกับผมเหมือนคนในครอบครัว
‎แต่เพราะเธอเป็นคนจิตใจดีแบบนี้
‎เธอจึงมีแนวโน้มที่จะรับเลี้ยง ‎คนเร่ร่อนและคนจรจัด
‎ดังนั้นการที่คุณมาที่นี่...
‎จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจเลย
‎สิ่งที่ผมคิดว่าคุณไม่น่าไว้ใจคือทุกอย่างจริงๆ
‎หรือไม่เราก็มีนักสืบอีกคน ‎และได้เวลาปิดการสนทนานี้แล้ว
‎ดูเหมือนคุณน่าจะไปคุยเรื่องนี้กับเลดี้ฟีบี้นะ
‎ผมอาจจะทำอย่างนั้นก็ได้
‎อาลัยให้สนุกนะ
‎"ทำไมคุณยังไม่ฆ่าเคทอีก"
‎เวรแล้ว เธอไปไหนนะ
‎ทำตัวดีๆ ผมจะได้เก็บเธอไว้ใกล้ๆ ตัว
‎ผมว่าเราเริ่มต้นกันไม่ดีเท่าไร ขอโทษนะครับ
‎ที่สอดแนมเหรอ หรือที่ไม่พอใจ ‎ตอนฉันส่งตำรวจไปที่ประตูบ้านคุณ
‎- มันไม่ใช่สิ่งที่เพื่อนบ้านดีๆ เขาทำกันเท่าไร ‎- จะว่าฉันบ้าก็ได้ แต่มันน่าจะสำคัญ
‎ที่พวกเขาได้คุยกับหนึ่งในคนสุดท้าย ‎ที่เห็นมัลคอล์มตอนยังมีชีวิตอยู่
‎- หรือว่าคุณมีอะไรต้องปิดบัง ‎- ไม่ ไม่มีอยู่แล้ว
‎งั้นสิ่งที่ฉันทำก็แค่เร่งให้คุณพ้นมลทิน
‎ผมกะจะมาขอบคุณน่ะ คุณคอยช่วยผมเสมอ
‎เพลาๆ ลงหน่อย
‎พระเจ้า
‎ถึงฉันจะชอบหยอกล้อประชดประชัน ‎กับชาวอเมริกันหลงตัวเองที่แกล้งสุภาพ...
‎- หลงตัวเองเหรอ ‎- วันนี้ไม่สะดวกน่ะ
‎เพราะแบบว่า...
‎ทุกคนที่ตายน่ะ
‎เพราะงั้นให้ความร่วมมือกับตำรวจ ‎อย่ามองเข้ามาทางหน้าต่างฉัน
‎แล้วรถบ้านั่นอยู่ไหน
‎พอได้แล้ว
‎บ่ายนี้ขอให้สนุกนะ หรือไม่ต้องก็ได้
‎บ้าเอ๊ย ผมต้องตามเธอไป เธอต้องชอบแน่
‎การสืบสวนยังดำเนินต่อไป ‎ในคดีฆาตกรรมต้องสงสัย
‎มัลคอล์ม ฮาร์ดิ้ง อาจารย์วรรณกรรม ‎ที่มหาวิทยาลัยดาร์ซี
‎ในคำให้การ ครอบครัวของศาสตราจารย์ฮาร์ดิ้ง
‎แสดงความเสียใจต่อการสูญเสีย ‎ลูกชายสุดที่รัก...
‎นักมวยชกยกแล้วยกเล่าได้ยังไง
‎- ทำบ้าอะไรน่ะ ‎- ช่วยชีวิตเธอไง
‎- เธอจะได้หยาบคายกับผมต่อไป ‎- ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ผมทำตัวงี่เง่า
‎คุณอยากให้ตำรวจทำหน้าที่ของพวกเขานี่นะ
‎- รับอะไรครับ ‎- ไม่ๆ เขาจะไปแล้วค่ะ
‎ถ้าไม่นับเรื่องอื่น มีฆาตกรตัวจริงลอยนวลอยู่ ‎และหมายหัวคนใกล้ตัวคุณ
‎- และผมคิดว่าอยู่คนเดียวมันไม่ดี ‎- ทำไมล่ะ เพราะฉันเป็นผู้หญิงบอบบางเหรอ
‎จะบ้าตาย นี่กัปตันอเมริกานะคะ ‎ถ้าคุณอยากได้ลายเซ็น
‎เวรกรรม
‎นี่คงเหมือนฝันสำหรับคุณ
‎- การที่คุณตามฉันต้อยๆ เหมือนลูกหมาเหรอ ‎- ผมไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น
‎เพื่อนคุณทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ‎ทั้งที่พวกเขาอาจจะ...
‎อาจจะ...
‎หนึ่งในพวกเขา
‎คุณพูดจริงเหรอ
‎คุณคิดว่าหนึ่งในเพื่อนของฉันเป็นฆาตกร
‎ไม่ใช่คนนับพันที่ไม่อยากได้อะไร
‎เว้นแต่ผลประโยชน์จากพวกเขา
‎- ยังเล่นบทเชอร์ล็อกโง่ๆ อยู่อีก ‎- เธอจะไม่ช่วยหาคำตอบ
‎- ว่าคุณเป็นใคร ชัดเจนเลย ‎- มาเข้าประเด็นกันเลย
‎คุณตามฉันมาทำไม จะมาอึ๊บฉันเหรอ
‎เปล่า
‎งั้นเพื่อฆ่าฉันใช่ไหม คุณถึงได้สะกดรอยตามฉัน
‎อย่าหลงกลนะ อย่าหลงกล
‎ถูกต้อง ผมชอบสะกดรอยตามและฆ่าคน
‎ไม่เกี่ยวกับที่ผมอยากช่วยคุณ
‎ทำไม ทำไมคุณต้องสนใจด้วย
‎ผมสนเฉยๆ ไม่ได้หรือไง
‎ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ก็ตาม
‎คุณเป็นเด็กอารมณ์อ่อนไหวเหรอ
‎ก็มีบ้างครับ
‎ตอนฉันยังเด็ก
‎แม่ห้ามไม่ให้ฉันร้องไห้
‎ถ้าเข่าฉันถลอก...
‎ให้ตายสิ ตอนตายายฉันตาย
‎แม่ไม่ยอมมองฉัน
‎นอกจากฉันจะนิ่งสนิท
‎ซ่อนความรู้สึกทั้งหมด...
‎แล้วมันก็...
‎กลายเป็นเรื่องปกติ
‎และฉันควรจะเป็นแฟนสาวผู้โศกเศร้า
‎ผมเข้าใจ จริงๆ นะ
‎ผมพูดจากประสบการณ์ได้ว่า ‎ยิ่งคุณผลักไสมัน มันก็ยิ่งยุ่งเหยิง
‎แล้วคุณทำยังไงล่ะ
‎โดยส่วนตัวแล้ว ถ้ามันแย่มากๆ
‎ผมมีพิธีกรรมระบายอารมณ์
‎ผมเผาบางอย่าง
‎มันช่วยได้
‎ถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ
‎ถ้าฉัน...
‎ไม่มีอารมณ์ให้มัลคอล์มล่ะ
‎งั้นก็เสียใจกับตัวเองสิ
‎คุณพูดเหมือนการลงทุนเป็นความผิดพลาด
‎คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเขาแอบนอนกับผู้หญิงไปทั่ว
‎- ผมไม่ได้พูดแบบนั้น ‎- คิดว่าเรามีความสัมพันธ์แบบนั้นเหรอ
‎ฉันจะพาไปดูที่โปรดของเรา
‎โอเค ตอนนี้เธอชวนผมตามเธอไป
‎แต่เธอก็ไม่ทำให้มันง่ายเลย
‎สนุกจัง
‎เคท
‎เคท รอก่อนได้ไหม
‎- นี่ไม่ใช่เวลาที่คุณจะมาวิ่งเล่นในเมืองนะ ‎- ไม่มีใครจ้างให้คุณทำแบบนี้
‎ถ้าคุณไม่สนุก คุณก็ไปได้เลย
‎มันไม่ปลอดภัย
‎พระเจ้า
‎น่ารักดีนะ ที่คุณวิ่งตามฉันอย่างกับอัศวินขี่ม้าขาว
‎คุณจะต้องผิดหวังมากตอนที่รู้ว่า
‎ผู้หญิงในศตวรรษที่ 21 ดูแลตัวเองได้
‎ชีวิตเฮงซวย
‎เยี่ยมเลย สวนลับ
‎มีที่ให้ฆาตกรซ่อนตัวเยอะเลย
‎เคทชอบท้าทายโชคชะตาจริงๆ
‎ยังอยู่
‎โอเค แล้วไง ‎คุณกับมัลคอล์มเคยแอบเข้ามาเมากันเหรอ
‎- เราช่วยออกไป... ‎- ชู่ว ชู่ว
‎เดี๋ยวเพื่อนบ้านก็แจ้งตำรวจหรอก ‎และมัลคอล์มกับฉันไม่ได้แค่ดื่ม
‎- เธอให้ท่าผมเหรอ ‎- ไม่เอาน่า
‎มันจริงนะความคิดที่ว่าเราอาจถูกจับตาดูอยู่
‎- เคยรู้สึกแบบนั้นไหม ‎- คิดว่าไม่เคยนะ
‎รู้ไหม ถ้าอยากทำตัวให้เป็นประโยชน์
‎วันนี้ฉันเจอเรื่องแย่ๆ มา
‎เบี่ยงเบนความสนใจฉันที
‎ผมแน่ใจว่าบอดี้การ์ดไม่ควรนอนกับลูกค้า
‎พระเจ้า คุณนี่ชอบคิดนะ
‎รู้ไหม ฉันว่า... ฉันว่าฉันเข้าใจคุณนะ
‎คุณเป็นคนโรแมนติก
‎ฉันพูดตรงเกินไป คุณไม่อยากอึ๊บ ‎แต่อยากร่วมรักหวานชื่น
‎- เธอพูดเหมือนมันเป็นเรื่องไม่ดี ‎- คุณไม่รู้ว่าผมเป็นใคร...
‎ฉันรู้ว่าคุณพยายามทำตัวสูงส่ง ‎ขณะที่ปิดบังเจตนาที่แท้จริง
‎ไม่เอาน่า โจนาธาน คุณไม่ได้ตามฉันมาจริงๆ ‎เพราะลึกๆ แล้วคุณ...
‎- ไม่ ไม่เอา ‎- อยาก...
‎- ไม่ ผมไม่อยาก ‎- อึ๊บฉัน
‎เป็นความคิดที่แย่มาก ไม่
‎หมดกัน การยั่วยวนแบบจิ้งจอกของฉัน
‎ถ้าพูดถึงผู้หญิงที่ล้มใส่ผม ‎มันก็ค่อนข้างนุ่มนวลนะ บอกตรงๆ
‎บ้าเอ๊ย
‎ไม่ เราจะไม่ทำแบบนี้
‎แค่นี้เรื่องก็ซับซ้อนพอแล้ว
‎ฉันพูดอะไรที่...
‎โรแมนติกได้นะถ้าคุณชอบ
‎ในทางกลับกัน นี่จะทำให้เธอ ‎อยู่ในสายตาผมใช่ไหมล่ะ
‎ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย
‎ไม่นะ บ้าเอ๊ย
‎อย่าจูบฉัน เดี๋ยวเราจะตกหลุมรักกัน
‎นี่คือการอยู่ใกล้ๆ
‎เบี่ยงเบนความสนใจเธอเล็กๆ
‎ไม่เสียหายอะไรนี่
‎อุ๊ย ในบรรดาสิ่งที่ผมคิดว่าอาจเกิดขึ้น ‎จากการพยายามปกป้องเคท
‎เรื่องพวกนี้ไม่อยู่ในรายการเลย
‎บ้าเอ๊ย เธออยู่ไหน
‎ยังหายใจอยู่
‎และผมมีโอกาสช่วยนาเดีย ‎แก้ปัญหาจดหมายรักได้นิดหน่อยถ้าผมรีบหน่อย
‎ไม่มีจดหมาย
‎ไม่มีรูปเคทหรือใครทั้งนั้น
‎ข้อยกเว้นอันใหญ่และจ้องเขม็งนั่น
‎แปลกใจจังที่ไม่ใช่รูปโป๊
‎สมกับเป็นคนธรรมดาอย่างมัลคอล์ม ‎ที่ซ่อนบางอย่างไว้หลังรูปตัวเอง
‎คุณทำอะไรน่ะ
‎นักเรียนคนหนึ่งของผมขอให้ผมหาสิ่งที่เธอเขียน
‎คุณก็เลยกลับบ้านมากับฉันเหรอ
‎เพื่อหาจดหมายจากหนึ่งในคู่นอน ‎ไร้สมองของมัลคอล์มเหรอ
‎ไม่ นั่นมันบ้าชัดๆ
‎- ผมตื่น... ‎- คุณถึงได้คิดว่าฉันตกอยู่ในอันตราย
‎เพราะนักเรียนหญิงสติไม่ดีคนเดียวเหรอ
‎- เธอชื่ออะไร ‎- บ้าเอ๊ย
‎- ไม่ ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น ‎- ฉันอยากให้คุณไปซะ เดี๋ยวนี้
‎ผมทิ้งเธอไม่ได้เพราะคุณ
‎เคท ผมรู้ว่าผมเอาแต่พูด แต่มันเป็นเรื่องจริงนะ
‎มันไม่ปลอดภัย
‎ฉันยอมถูกหั่นเป็นพันๆ ชิ้น
‎ดีกว่าอยู่กับคุณตามลำพังอีกวินาทีเดียว
‎ออกไป
‎คนขับรถของเคทจอดอยู่ข้างนอกนี่ทั้งวัน
‎ในขณะที่เธอปิดม่านตอนที่ผมยืนหิวโซอยู่ตรงนี้
‎"ผมเห็นคุณ 'ปกป้อง' เธอ"
‎ไปตายซะ
‎"ผมมองคุณออกแล้ว ‎ผมคิดว่าคุณฆ่าคนเพื่อปกป้องสิ่งที่คุณรัก
‎เคทไม่ใช่ความรัก ยังไม่ใช่" ไม่มีวัน
‎"แต่เธอช่วยให้ผมเห็นรูปแบบของคุณ"
‎เป็นเรื่องแปลกตรงไหน ‎ผู้ชายดีๆ ที่ไหนจะไม่ช่วยปกป้องคนอื่น
‎"คุณชอบมัน ว่ามันรู้สึกยังไง ที่ได้ฆ่า"
‎บ้าไปแล้ว
‎"ชีวิตหลุดลอยจากดวงตาของพวกเขา อำนาจ
‎พนันได้เลยว่ามันทำให้ไอ้จ้อนคุณแข็ง
‎แค่คิดก็แข็งแล้วสินะ"
‎"คุณบ้าไปแล้ว"
‎"ผมจะแสดงให้คุณเห็น"
‎ทำให้เห็นยังไง
‎ไม่นะ
‎นี่ๆ คุณ
‎ตอนต่อไปในทัวร์สถานที่ ‎ที่เหมาะจะถูกฆ่าที่สุดในลอนดอนของเคท
‎สุสานใต้ดินอายุ 700 ปี
‎มีทางเข้าออกทางเดียว ‎จะเข้าถึงตัวเธอได้ต้องผ่านผมไปก่อน
‎โถ มัลคอล์ม
‎คุณคงคิดว่ามันไร้สาระที่ฉันพูดกับกล่อง
‎ที่นิ้วก้อยของคุณถูกฝังอยู่
‎พระเจ้า คุณจะล้อเรื่องชอบมีอะไรกับศพ
‎พยายามทำให้ฉันรู้สึกผิด ‎ที่ไม่ได้อมนกเขาให้คุณบ่อยกว่านี้
‎คุณมันไอ้สำส่อนขี้โอ่
‎ขี้เกียจสันหลังยาว
‎แต่คุณทำให้ฉันลืมครอบครัวตัวเอง
‎คุณทำให้ฉันหัวเราะ
‎คุณห่วงใยฉัน
‎นั่นน่าจะคุ้มกับน้ำตาสักหยดสองหยดนะ
‎ให้ตายสิ
‎สวัสดี
‎เห็นแก่ตัวคุณเองเถอะ อย่าให้ผมต้องเหนี่ยวไก
‎- โอเค ‎- คุณมีแผนอะไรล่ะ
‎เจ้าเล่ห์นักนะ
‎เธอเป็นเหยื่อรายต่อไปของคุณเหรอ
‎ไม่ เธอตกอยู่ในอันตราย
‎สวัสดี
‎นี่แหวนของมัลคอล์มนี่
‎ได้ไง
‎มีคนพยายามใส่ร้ายผม
‎ผมมั่นใจว่าตำรวจต้องชอบฟังเรื่องนี้แน่
‎และเลดี้ฟีบี้
‎มันคงเจ็บน่าดูถ้าผมยังมีนิ้วเท้าอยู่
‎คุณคิดผิดแล้ว
‎คุณคิดผิด ไอ้จ้อนผมไม่เคยนุ่มเท่านี้มาก่อน
‎ผมไม่ชอบเลย ผมไม่เหมือนคุณสักนิด
‎คุณไม่รู้จักผมดีอย่างที่คุณคิด
‎ผมเก่งเรื่องนี้เกินไป
‎วิคคิดผิด ‎เขาคิดว่างานศพของเขาคงไม่มีพิธีรีตองอะไร
‎แต่เขากลับถูกฝัง ‎พร้อมโลงศพเคลือบทองของไซม่อน
‎ไม่เลวเลย
‎ผมอยากพูดอะไรหน่อย แต่วิคไม่น่าจะชอบดิเดียน
‎อย่างน้อยผมก็รู้จักเขาดีพอ
‎ที่จะเขียนจดหมายลาออกที่น่าซาบซึ้งใจให้เลดี้ฟีบี
‎ยังไงพวกเขาก็เป็นเหมือนครอบครัวกันนี่
‎ผมสาบานว่าจะไม่ทำอีก
‎ผมกำลังเดินบนเส้นทางใหม่
‎จนกระทั่งเจอคุณ
‎คุณจัดฉากผม
‎คุณแอบเอาแหวนมาใส่ไว้ให้วิคหาเจอ
‎"ผมพูดถูกใช่ไหม คุณชอบมัน"
‎ไม่ ไอ้โรคจิต
‎"สิ่งเดียวที่คุณทำสำเร็จ ‎คือทำให้ผมมุ่งมั่นที่จะฆ่าคุณ
‎ผมอาจจะไม่สนุกกับมัน แต่โลกจะดีขึ้น
‎และจะไม่มีใครอาลัยอาวรณ์คุณ"
‎เดี๋ยวนะ เพราะแบบนี้คุณถึงยึดติดกับผมเหรอ
‎คุณเหงาเหรอ
‎ผู้เล่าเรื่องของโพค้นหาความเชื่อมโยงในหมู่ผู้คน
‎คุณต้องการเพื่อน
‎คุณอยากให้เราเป็นเหมือนกัน
‎จิตวิญญาณที่เหมือนกัน
‎และถ้าคุณคิดว่าเราเหมือนกัน
‎คุณอาจจะอยากมาเจอกันในชีวิตจริง
‎"คุณพูดถูก มันน่าตื่นเต้นมาก"
‎หลังจากส่งวิคสู่สุคติ ผมตามเคทกลับบ้าน
‎เธอยังไม่ออกจากบ้านเลย
‎เธอคงเหนื่อย เพราะช่วงนี้ ‎คุณฆ่าคนในชีวิตเธอไปไม่รู้กี่คน
‎ยังไงก็ตาม เธออยู่ในนั้น
‎ขณะที่คุณเทผมอยู่
‎หลายคนเริ่มสงสัยว่า ‎การฆาตกรรมศาสตราจารย์ฮาร์ดิ้ง
‎เกี่ยวข้องกับการตายของคนดังอีกราย
‎ของศิลปินไซม่อน ซู ‎ซึ่งเป็นเพื่อนของศาสตราจารย์ฮาร์ดิ้ง
‎และศพของเขาถูกกล่าวหาว่า...
‎ผมพูดผิดเหรอ ผมรุกหนักไปเหรอ
‎หรือคุณจะงับเหยื่อแล้วเสนอให้เราเจอกัน
‎เยี่ยม ผมอยู่ในแดนชำระ ‎คุณไม่คุยกับผม เคทก็ไม่คุยกับผม
‎ผมเลยยังมองหน้าต่างเธออยู่ ‎เยี่ยมยอดไปเลย ขอบคุณนะ
‎ผมคงไม่ใช่คนเดียวที่อยู่ในแดนชำระสินะ
‎ถ้าเธอร้องไห้ไม่ออก ‎อย่างน้อยเธอก็ทำลายภาพน่าเกลียดๆ นั้นได้
‎หวังว่ามันจะช่วยได้นะ
‎บ้าเอ๊ย
‎อยู่นี่เอง... บ้าจริง ฟีบี้
‎(เจอกันที่ซันดรีเฮาส์ตอนสี่ทุ่มนะ ‎ฉันต้องการคุณ)
‎เข้ามาสิ ขอเวลาเดี๋ยวนะ
‎ด้วยความลึกลับและคลุมเครือ ‎ที่คุณยัดเยียดให้ผม
‎อย่างน้อยผมก็ทำเรื่องดีๆ ง่ายๆ เพื่อคนดีๆ ได้
‎- พระเจ้า ขอบคุณค่ะ ‎- ไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้อ่านมัน
‎ถึงอ่านฉันก็ไม่สนหรอก มันเขียนได้ดีมาก
‎ผมเพิ่งนึกขึ้นได้เมื่อไม่นานมานี้ ‎ผมคิดว่ามันอาจช่วยคุณได้
‎โจน ดิเดียน
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาตายแล้ว
‎ฉันไม่เคยรู้จักใครที่ตายมาก่อน
‎- มันรู้สึกแย่มาก ‎- ใช่ มันแย่มาก
‎จนกระทั่งมันไม่แย่
‎เมื่อไหร่ล่ะ
‎ผมว่าแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน
‎ความรู้สึกผิดมีแต่จะทำให้แย่ลง
‎ผมไม่คิดว่าคุณควรรู้สึกผิดที่รักใคร
‎ฉันไม่ได้รักเขา
‎โอเค งั้นก็ห่วงใย
‎บางครั้งเราก็ห่วงใยคนผิด และมันไม่ได้ ‎ทำให้เราเป็นคนเลว แค่มนุษย์คนหนึ่ง
‎ขอบคุณค่ะ
‎เจอกันในห้องเรียนนะคะ
‎โอเค
‎ผมต้องทำตามคำแนะนำของตัวเอง ‎เลิกรู้สึกผิดได้แล้ว
‎ผมเคยทำพลาด แต่ผมทำได้ดีกว่านี้
‎"ผมว่าถึงเวลาที่เราต้องเจอกันแล้ว" มันได้ผล
‎และตอนนี้ผมรู้วิธีคุยกับคุณแล้ว
‎"มีเงื่อนไขหนึ่งข้อ
‎อย่ายุ่งกับเคท เธอเป็นของผม"
‎"นั่นไง โจที่ผมตามหา"
‎ตอนนี้แตะต้องเคทไม่ได้แล้ว ‎และผมก็ไม่ต้องวิ่งวุ่นเป็นบอดี้การ์ดให้เธอ...
‎"เมื่อไหร่และที่ไหน"
‎"รายละเอียดเร็วๆ นี้"
‎เร็วแค่ไหน
‎ห้ามส่งข้อความ ห้ามเล่นเกมอีก
‎แบบนี้ไม่ดีแน่
‎ศาสตราจารย์มัวร์ มีเวลาให้เราสักครู่ไหมคะ
‎ได้สิครับ ยินดีช่วยทุกเรื่องครับ
‎คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง