‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ความเดิมตอนที่แล้ว
‪ผมยังเชื่อ...
‪- สบายดีไหม โจ ‪- ในคนคนนั้น
‪ผมแต่งงานกับผู้หญิงผิดคน ถ้าคุณเป็นคนที่ใช่ล่ะ
‪จูเลียตบอกไรอันว่าวันนั้นเราไปเที่ยวกัน
‪ตอนนี้เขาจะใช้มันข่มขู่ฉัน
‪อย่ายุ่งกับเธอ
‪ตราบใดที่เขายังอยู่ คุณก็จะแพ้เสมอ
‪คุณรู้เรื่องสามีคนแรกของเลิฟมากแค่ไหน
‪เลิฟไม่จงรักภักดีกับใครนอกจากตัวของเธอเอง
‪แล้วพ่อก็ฝังตัวเองอยู่ในนี้ หมกมุ่น
‪ทำใจได้แล้ว เข้าใจไหม เธอตายแล้ว
‪ไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้
‪คุณและโจอยากเล่นกับฉันและแครี่ไหม
‪- ฉันฆ่านาตาลีให้คุณนะ ‪- หุบปาก
‪ไป
‪ช่างหัวมัน
‪- แครี่ คุณจะทำอะไร ‪- ถอยไป
‪คุณยิงหูฉัน
‪เธอจับได้ว่าสามีของเธอนอกใจ ‪กับแม่เลี้ยงของคุณแล้วฆ่าเธอ
‪พาเราออกไปจากที่นี่ ธีโอ
‪เชอร์ลีย์ แจ็กสันเขียนไว้ว่า ‪ชานเมืองเป็นที่ที่คนเริ่มแตกคอกัน
‪ผมนึกว่าผมจะหนีไปได้ก่อนที่มันจะเกิดขึ้นกับผม ‪แต่ถ้าผมหนีไปแล้ว
‪ผมก็คงไม่ได้เจอคุณ
‪ผมยังไม่เป็นอิสระ...
‪จนกว่าเราทั้งคู่จะเป็นอิสระ แมริแอนน์
‪ดังนั้นผมจำเป็น ‪คุณสมควรได้รับผู้ชายที่ทำสิ่งที่จำเป็น
‪ตอนนี้ ผมต้องช่วยลูกชายของผมจากแม่ของเขา
‪คุณมูนี่เคยบอกว่าทุกคนมีปีศาจข้างในตัวเอง
‪ต่างก็หิวโหย
‪ถ้าเราทำให้มันแข็งแรง มันจะเข้ามาครอบงำ
‪เราช่วยเฮนรี่ด้วยกันได้
‪ผมแค่ต้องพาเราหนีไป
‪ก่อนที่เลิฟจะป้อนอาหารเฮนรี่แม้แต่อีกคำเดียว
‪พวกเขาบอกว่าเธอย้ายไปโอไฮโอ
‪แหงล่ะ เธอทิ้งต้นไม้และรูปถ่ายของแม่ไว้
‪ฝีมือแฟนของเธอต่างหาก
‪- ไม่มั้ง หรือเธออาจหนีไปก็ได้ ‪- ฉันหยุดเขาได้
‪- คราวก่อนมันทำลายทั้งชีวิตของฉัน ‪- นายหมายถึง แบบว่า กับแม่นาย...
‪มันทำให้เธอเกลียดฉันมาก ‪จนเธอเอาฉันมาทิ้งไว้ที่นี่
‪ฉันก็เลยคิดว่า กับฟิโอน่า ‪ฉันไม่อยากให้เธอเกลียดฉันด้วยน่ะ
‪จะบอกให้นะ นายไม่รู้หรอกว่าแม่นายรู้สึกยังไง ‪นายคิดไปเอง
‪นี่ เชื่อฉันเถอะ ฉันก็เป็นเหมือนกัน
‪แต่ฉันไม่เคยรู้จริงๆ หรอกว่า ‪ทำไมแม่ของฉันถึงทิ้งฉันไว้ที่นี่
‪นายก็จะไม่ได้รู้เหมือนกัน
‪(โกลด์เบิร์ก เจ)
‪(แมริแอนน์ ไรอันเป็นอะไรก็ไม่รู้ โทรหาฉันนะ)
‪โจ
‪ฉันถึงบ้านแล้ว
‪เวรเอ๊ย ถ้าเธอเห็นเลือดก็จบเห่
‪โจ
‪คุณมาทำอะไรอยู่ในนี้
‪หาสายชาร์จน่ะ อันนี้ไง
‪พระเจ้า วันนี้โหดโคตรๆ เลย
‪เราต้องคิดว่าเราจะจบเรื่องพวกคอนราดยังไง
‪- ระดมสมองกัน... ‪- เธอทำตัวแปลกๆ
‪และเราต้องมีข้อแก้ตัวด้วย
‪- ฉันเลยเช่าแอร์บีแอนด์บีที่มิลวัลลีย์ ‪- เธอแทบไม่มองหน้าผมด้วยซ้ำ
‪เชอร์รี่กับแครี่ไม่น่าทำให้เธอสติหลุดได้ถึงขนาดนี้
‪และร้านขนม ฉันสั่งของมา
‪ชุดใหญ่เลยละ เพราะงั้นดีแล้วที่ยังเปิดร้านอยู่
‪และฉันก็คิดเรื่องของเราด้วย
‪นี่ใช่...
‪เลือดของคอนแรดหรือเปล่า
‪- เปล่า ของธีโอน่ะ เขาแวะมาที่ร้าน ‪- โอ้ ไม่นะ
‪ฉัน... เขา...
‪ฉันจำเป็นต้อง...
‪นั่นคือสิ่งที่เธอทนมองไม่ได้
‪ธีโอผู้น่าสงสาร
‪เขายังอยู่ที่นั่น ในห้องใต้ดิน
‪เวรเอ๊ย โอเค ปัญหาหรือโอกาสล่ะนี่
‪ผมจะจัดการเขาเอง อย่าคิดมากเลยนะ
‪นิมิตของฉัน
‪ฉันกำลังคิดอยู่ว่า
‪แบบว่า เดี๋ยวเราก็จะผ่านเรื่องนี้ไปแล้ว ใช่ไหม
‪หวังว่านะ
‪- ใช่ไหม ‪- ใช่
‪ฉันแค่คิดว่ามันเหมาะมากๆ เพราะงั้น... ‪เพื่อเริ่มต้นบทใหม่จริงๆ
‪มันถึงเวลาที่เราจะลองมีลูกกันอีกคนแล้วนะ โจ
‪ผม...
‪พูดไม่ออกจริงๆ
‪ผมไม่ต้องการอะไรไปมากกว่านี้แล้ว เลิฟ
‪ได้สิ มีลูกกันนะ
‪แย่หน่อย พรุ่งนี้เฮนรี่กับผมจะไม่อยู่แล้ว
‪แน่นอน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ ‪คำถามสำคัญคำถามเดียว
‪(แมริแอนน์ ผมต้องคุยกับคุณ)
‪เมื่อผมไป...
‪คุณจะไปกับผมไหม
‪พ่อขอโทษ
‪ธีโอ สวัสดี นี่พ่อเอง ‪โทรบอกพ่อหน่อยสิว่าเป็นยังไงบ้าง
‪พ่อทำเกินไปตอนที่พ่อไล่แกออกจากบ้าน...
‪แต่แกไม่จำเป็นต้อง...
‪แค่บอกพ่อหน่อยว่าแกสบายดี
‪ไอ้เด็กโง่ผู้น่าสงสาร
‪ฉันขอโทษจริงๆ นะ
‪- เร็วสิ พวก ‪- เขาไม่กลับมาแล้วละ
‪หลายชั่วโมงแล้วนะ
‪นี่ เอามาดูสิ
‪ไม่
‪เชอร์ ผมอบรมการแพทย์เพื่อเอาชีวิตรอด ‪กับคนที่ชนะรายการอโลนซีซันหกนะ
‪ฉันไม่ได้ยินคุณ...
‪เพราะคุณยิงหูฉัน
‪แฉลบต่างหาก
‪บอกเศษหูของฉันที่กระจายทั่วถังนั่นสิ
‪- ธงแดง โอเคไหม นี่ตาผมพูดแล้ว ‪- ไม่ๆ ไม่ใช้เทคนิคแล้ว
‪เลิฟพูดถูก พวกเขาจะทะเลาะกันจนตาย
‪การแต่งงานเผยด้านที่แย่ที่สุดออกมาจริงๆ
‪- ไม่ยุติธรรมเลย ให้ผม... ‪- อย่านะ คุณทำมามากพอแล้ว
‪- คุณ... คุณเริ่มจะสติแตกแล้ว ‪- ไอ้เวร เหยียดเพศโคตรๆ เลยนะ
‪ผมเป็นนักสตรีนิยม
‪ที่ยิงโดนคุณถากๆ
‪อยากรู้ไหมว่ารู้สึกยังไงที่โดนยิงถากๆ
‪- นี่ คุณ ‪- อย่าสติแตกสิ
‪- ฉันไปอบรมมานะ ‪- เฮ้ย
‪เวรเอ๊ย ต้องใช้ผ้าใบเพิ่มแล้วละ
‪ไม่นะ
‪โอ้ พระเจ้า
‪- แครี่ ‪- คุณไม่ได้ยิงผมถากๆ
‪คุณ...
‪ยิงขาผม
‪- ผมพยายามติดต่อคุณตั้งนาน ‪- โจ...
‪ไรอันตายแล้ว
‪- อะไรนะ ‪- เหมือนจะโดนปล้นน่ะ
‪เคยเกิดขึ้นสองสามครั้งในละแวกนั้น คนพกมีดน่ะ
‪ดูเหมือนเหตุการณ์มันแย่มากๆ เลย ‪แต่ตำรวจยังสอบปากคำฉันอยู่
‪ฉันรู้สึกว่ามันจะย้อนมาเล่นงานฉันน่ะ
‪- ฉันรู้เลย ‪- คุณบอกว่ามันคือการปล้นต่อเนื่องนี่
‪ใช่ค่ะ แต่มันไม่มีความหมายอะไรหรอก
‪- เมื่อคืนคุณไม่ได้อยู่กับจูเลียตเหรอ ‪- อยู่ค่ะ ฉันมีพยานยืนยัน แต่...
‪ฉันก็มีประวัติโดนกฎหมายเล่นงาน ‪หลายครั้งเหมือนกัน
‪กฎหมายที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยและเพื่อไรอัน
‪ผมขอคิดต่างได้ไหม
‪ไม่ใช่เรื่องกฎหมาย แต่เรื่องในตอนนี้น่ะ
‪ฉันอยากคิดผิดนะ
‪ฟังนะ ผู้ชายที่ทำร้ายคุณ
‪ที่อยากขโมยลูกของคุณไป
‪ตอนนี้เขาจากไปตลอดกาลแล้ว
‪คุณไม่ควรส่งดอกไม้ให้โจรปล้นนะ
‪แต่ผมกำลังบอกว่านี่คือ ‪การที่ชีวิตของคุณจะง่ายขึ้นแล้ว
‪- สัญญานะว่าจะไม่ว่ากัน ‪- ไม่ ไม่มีทาง
‪ฉันดีใจที่เขาตายแล้ว
‪ผมบอกอะไรคุณอีกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้ไหม
‪เลิฟกับผมแยกกันอย่างเป็นทางการแล้ว
‪เดี๋ยวนะ จริงเหรอคะ
‪แต่คือแบบ ไม่ใช่ ฉัน... ‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ นะคะ
‪ไม่ต้องครับ
‪เราทั้งคู่จะเป็นอิสระ... เร็วๆ นี้
‪ทำไมคุณไม่ออกนอกเมือง ‪เพื่อรอให้ข่าวเรื่องไรอันซาลงก่อนล่ะ
‪- ค่ะ เราควรไป ‪- แค่คิดถึงที่ที่คุณอยากไป
‪ที่ไหนก็ได้ แล้วไปเลย
‪โจคะ
‪ไปกับเราสิ
‪ฉันรู้ ฉันรู้ มันบ้า
‪ไม่ ไม่บ้าเลยครับ
‪คุณเป็นที่พึ่งของเรา ‪และฉันปล่อยให้ตัวเองจินตนาการ...
‪ภาพครอบครัวดีๆ ที่เรียบง่ายและมีความสุขชั่ววูบ ‪และเมื่อฉัน...
‪เมื่อฉันนึกภาพนั้น ฉันนึกภาพคุณ ‪และเฮนรี่ด้วยนะคะ
‪และฉันรู้ว่าคุณบอกว่าคุณรักฉัน
‪แต่มันแค่ในตอนนั้น ฉันเข้าใจนะ
‪แต่ฉันเพิ่งรู้ตัว จริงๆ แล้วฉัน...
‪ฉันรักคุณค่ะ
‪ฉันรักคุณ และ...
‪ค่ะ เท่านี้เลย
‪มันอาจมากเกินไป เร็วเกินไป
‪ไม่ครับ
‪แมริแอนน์
‪ไปครับ
‪ไปครับ เราจะไปด้วย
‪เราคงบ้ามากที่จะไม่ลองหลังจากทุกอย่าง ‪ที่เราผ่านมาเพื่อมาถึงจุดนี้ ใช่ไหมล่ะ
‪เราแค่ต้องสะสางบางเรื่องก่อน
‪ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเราจะทำแบบนี้กัน
‪ผมเชื่อครับ มันคือพรหมลิขิต
‪ต้องวางสายแล้วค่ะ
‪กลุ่มนกน้อยเสียงเพราะเพิ่งบินมาเกาะฉัน ‪และฉันว่าเรากำลังจะบินน่ะ
‪ไปเจอกันบนฟ้านะครับ
‪คุณชวนผม เรามีอนาคตแล้ว
‪นี่จะเป็นเรื่องชั่วๆ เรื่องสุดท้ายที่ผมต้องทำ
‪ไม่เอาน่า
‪เลิฟทำงานไม่สำเร็จด้วยซ้ำ ‪ไม่ได้เริ่มต้นใหม่แล้วมั้ง
‪เด็กคนนี้รู้ทุกอย่าง ถ้าเขาพูด...
‪จบมันซะ ไม่มีใครรู้หรอก
‪ผมขอโทษ
‪ผมขอโทษจริงๆ นะ
‪ว่าแล้วเชียว
‪ผมเพิ่งสัญญากับรักแท้ของผมว่าเราจะมี
‪จุดเริ่มต้นใหม่ที่ดีและมีความสุขไม่ใช่เหรอ
‪ผมจะไม่มีวัน...
‪แตะต้องเธออีก
‪นายคิดว่านี่เป็นเพราะนายจูบเมียฉันเหรอ
‪แค่ครั้งเดียวเอง
‪นายนอนกับเมียฉันเหรอ
‪เมียของผมสร้างเรื่องไว้เพียบเลย
‪ผมรักเธอ
‪เธอทำแบบนี้ทำไม
‪ไม่ใช่ความผิดของนายหรอก ‪เธอก็หลอกฉันเหมือนกัน
‪คุณจะ...
‪ฆ่าผมหรือเปล่า
‪มีโรงพยาบาลห่างจากที่นี่ 20 นาที ‪โอกาสหนีของผมเหลือน้อยแล้ว
‪ผมต้องไม่ให้เจ้าเด็กนี่ปากสว่างทันที ‪ที่เขาเข้าโรงพยาบาล
‪(อะดรีนาลีน เม็ดเดียวพอ 45 นาทีออกฤทธิ์)
‪(ลดหัวใจเต้น 0,5 มล. ต่อ 20 กก.)
‪โอเค ธีโอ
‪ฉันจะให้นายงีบสักหน่อยนะ ตกลงไหม
‪แครี่ คอนแรดใช้ของพวกนี้ตลอดเลย
‪เพราะงั้นมันคงไม่ทำให้แผลที่หัวนายแย่ลง
‪มากเกินไป
‪(เนม-เอนคลาเชอร์)
‪จูลี
‪จูเลีย
‪จูเลีย ควินน์ - โกลด์เบิร์ก
‪(อะเฟรชทาร์ต)
‪- เธอคิดว่าฝีมือใคร ‪- มีคนบอกว่าโดนปล้นน่ะ
‪- คนไหน บอกชื่อมา ‪- ฉันเห็นจากทวีต
‪จากคนนั้นเหรอ
‪ไม่ เราขับผ่านจุดเกิดเหตุแล้ว
‪เลือดเต็มไปหมดเลย ฉันว่าแมทธิวแน่ๆ
‪- ทำไมถึงเป็นแมทธิวได้ล่ะ ‪- บล็อกของเชอร์รี่ไง พวกเขาซ่อนตัวอยู่
‪แมทธิวบ้าจะตาย
‪และไรอันรายงานเรื่องการสืบสวนคดีนาตาลี
‪ถ้าไรอันถามคำถามมากเกินไปล่ะ
‪นี่ๆ บอกไว้ก่อนนะ ห้าหมื่นมาแล้ว
‪- ไม่ชอบเหรอคะ ‪- สามีเก่าฉันน่ะค่ะ
‪ถ้าทางเดียวที่จะปิดบังความจริงคือการฆ่าเขาล่ะ
‪ใกล้ถึงวันระดมทุนห้องสมุดแล้ว ‪เจ้านายผมขอให้ผมทำงานดึก
‪ค่ะ เขาวิเศษมากๆ เลย
‪เขาไม่เคยบ่น ‪ตอนที่ฉันขอให้เขาอยู่ปิดห้องสมุดเลย
‪ไม่ผ่านมาตรฐานของคุณเหรอคะ
‪ค่ะ
‪จะอร่อยทุกชิ้นไม่ได้หรอก
‪นี่ คุณช่วยทำอันที่ดูเปื้อนเลือด ‪สักโหลหนึ่งให้ทันคืนนี้ได้ไหมคะ
‪ฉันจะเอาไปเสิร์ฟชมรมหนังสือ ‪เรื่องจริงแนวอาชญากรรมน่ะค่ะ
‪อ๋อ ได้ค่ะ
‪คุณมีทฤษฎีอะไรคะ ฉันว่าภรรยาเก่าของเขา ‪แมริแอนน์ เบลลามี ว่าไหมล่ะ
‪เพื่อนทนายของฉันบอกว่า ‪พวกเขาแย่งสิทธิ์เลี้ยงดูลูกกันอยู่
‪และเธอดูแปลกๆ น่ะ รู้ไหม
‪จู่ๆ สามีของเธอก็ประสบความสำเร็จ ‪แล้วพอเธออยากได้เขาคืน
‪เธอก็ไม่ได้ เลยเป็นแบบว่า คดีหึงหวงน่ะ
‪คุณคิดว่ายังไงคะ
‪พวกคุณคืออีกาที่โหยเรื่องอื้อฉาว ‪ที่ไม่ว่าจะเสพความทุกข์
‪ของคนอื่นมากแค่ไหนก็ไม่มีวัน ‪ทำให้ชีวิตของคุณมีค่าขึ้นมาได้
‪ขอโทษค่ะ
‪ใกล้มีประจำเดือนน่ะ
‪อ๋อค่ะ
‪- เดี๋ยวฉันทำคัพเค้กให้นะคะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪สวัสดีค่ะ
‪สวัสดีครับ
‪อย่าเข้ามาใกล้ผม
‪- ฉันแค่จะถากคุณ ‪- ไม่ นั่น...
‪- คุณทำให้ฉันโกรธมาก ‪- คุณลั่นไก...
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪สวัสดีค่ะ
‪- รู้ไหม คุณพูดถูก ‪- อะไรคะ
‪โจนอกใจฉัน
‪เลิฟ
‪ฆ่าเขาซะ
‪เขาบังคับใจคุณ
‪เขาบังคับให้คุณทำแบบนี้
‪ฉันจะช่วยคุณเอง คุณรู้ว่าฉันช่วยแน่ ‪จากนั้นคุณจะได้ปล่อยฉันออกไป
‪เรา
‪คุณจะได้ปล่อยเราไป
‪ทุกคนจะเชื่อคุณ สามีเป็นคนลงมือเสมอ
‪รู้ไหม พวกเขาบังคับจิตใจพวกเราสารพัด ‪จนเราทนไม่ไหว
‪แต่คุณกับฉัน เราเข้มแข็งนะ
‪สิ่งเดียวที่คุณต้องทำคือ...
‪เขาทรยศคุณนะ เลิฟ
‪คุณนี่เลวโคตรๆ เลยว่ะ
‪ฉันรู้มาตลอดว่าชีวิตแต่งงานของคุณ ‪เป็นเรื่องตบตา
‪แต่... ดูเหมือนว่าฆาตกรคนเดียว ‪ในห้องนี้ก็คือคุณ เชอร์รี่
‪ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณเพิ่งทำแบบนั้นไป
‪ไม่โอ่อ่าเท่าไหร่
‪ทิ้งธีโอไว้หน้าห้องฉุกเฉิน แต่เขาปลอดภัย
‪ตอนนี้ไม่มีเวลาเก็บของแล้ว
‪มันจะเป็นปาฏิหาริย์เลยละ ‪ถ้าผมพาเราหนีไปได้ก่อนที่เลิฟจะสงสัย
‪- สวัสดีครับ โจ ‪- สวัสดีครับ แลนซิง
‪สวัสดีครับ ดันเต ผมมารับเฮนรี่ครับ
‪- เลิฟรับเขาไปสองชั่วโมงก่อนนี่ ‪- ใช่
‪ไม่นะ
‪- อ๋อ เยี่ยมเลย ‪- ไม่ได้นัดกันไว้เหรอ
‪ไม่ได้นัดแน่ๆ
‪ใช่ครับ เธอส่งข้อความหาผมแล้วผมลืมน่ะ ‪ขอโทษนะครับ
‪ดีใจที่ได้เจอคุณทั้งสองคนครับ
‪เจอกันนะครับ
‪โอ้ ไม่นะ
‪เธอไม่มีทางรู้หรอก
‪หอมมากเลย
‪เธอจะรู้ได้ยังไงกัน
‪ไก่ย่างน่ะค่ะ
‪- เฮนรี่อยู่ไหน ‪- เขาหลับอยู่
‪- ผมจะไปดูเขานะ ‪- ไม่ต้อง
‪นั่งลง
‪เธอรู้
‪อร่อยเหมือนเดิมเลย
‪- ฉันทำอาหารเก่งนี่ ‪- ใช่แล้ว
‪คุณเก่งจริงๆ
‪และฉันเก่งเรื่องบนเตียง
‪เป็นเมียและแม่ที่ซื่อสัตย์ สวย ตลก
‪จริงทุกข้อเลย
‪นี่ วันนี้คุณได้เข้าทวิตเตอร์บ้างไหม
‪นักข่าวโดนฆ่าน่ะ
‪ไรอัน กู๊ดวิน
‪ฉันแบบ "ฉันรู้จักเขาจากที่ไหนนะ"
‪ฉันก็เลยหาเขาในกูเกิล และ...
‪เขาเป็นสามีเก่าของเจ้านายคุณ
‪และฉันเจอเขาที่งานห้องสมุด
‪ที่ที่ฉันเจอเธอ
‪แมริแอนน์
‪เธอน่ารักดีนะ
‪สวยเลยล่ะ ที่จริง
‪- เลิฟ... ‪- คุณรักเธอเหรอ
‪ฉันแค่อยากรู้ความจริง
‪คุณเคยรักฉันจริงๆ บ้างหรือเปล่า
‪ทันทีที่ผมเจอคุณเลย
‪คุณก็รู้ว่าผมทำทุกอย่างเพื่อคุณได้
‪ฉันรู้ว่าคุณนอกใจฉันและคุณก็โกหก
‪โอเค เรามา...
‪คุณทำให้ฉันรู้สึกเหมือนว่าคุณเข้าใจฉันจริงๆ
‪เหมือนคุณมีความสุขดี
‪คุณทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันต้องปกป้องคุณ
‪คุณรู้สึกแย่มากเวลาฆ่าคนชั่วๆ ที่สมควรโดน
‪ฉันเลยคิดว่า ‪"เขาอ่อนไหว ฉันทำแบบนี้เพื่อเขาได้"
‪ผมจำไม่ได้ว่าคุณเคยถามกันนะ
‪และจากนั้นฉันมารู้เข้าว่าคุณยินดีฆ่าคน
‪แค่เพื่อผู้หญิงอีกคน
‪ในขณะที่ฉันทำแบบนี้เพื่อคุณ
‪เด็กวัยรุ่น คนบริสุทธิ์
‪ใช่ เขาเป็นแค่เด็กที่คุณเป็นชู้ด้วย
‪เราทำแบบนี้ได้นะถ้าคุณยอมรับ ‪ว่าคุณก็ไม่มีความสุขเหมือนกัน
‪เราต่างทำพลาดกันทั้งคู่
‪ผมทำพลาด...
‪เรื่องใหญ่มากๆ
‪และผมขอโทษนะ เลิฟ
‪ผมไม่เคยอยากทำร้ายคุณ
‪ผมพยายามแล้ว ‪และผมรู้ว่าคุณก็พยายามเหมือนกัน
‪แต่มันไม่ได้ผล
‪และตอนนี้เราจะได้พูดกันอย่างจริงใจ
‪และจัดการกับมันแบบผู้ใหญ่สองคน
‪- หมายความว่าไง ‪- เราไม่จำเป็นต้องทำอะไรที่วู่วาม
‪หมายความว่าไง
‪เจมส์ไง เจมส์
‪สิ่งที่คุณทำกับเขา ตอนที่เขาพยายามจะหนีไป
‪- แม่คุณรู้และเธอบอกผม ‪- แม่ฉันคือยายชั่วจอมอาฆาต
‪ผมจะบอกว่าเราแยกทางกันด้วยดีได้นะ
‪อยู่ข้างๆ เฮนรี่ เลี้ยงดูเขาด้วยกัน
‪และให้โอกาสกันและกันมีความสุข
‪เลิฟ...
‪ผมอยากหย่า
‪ฉันจะไปดูเขา
‪- ให้ผมไป... ‪- ไม่ ฉันไปเอง ฉันจะไปอุ้มเขา
‪เธออาจกลับมาพร้อมกับเฮนรี่หรือมีดมาเชเต
‪เฮนรี่เงียบแล้ว
‪คุณทำหน้าเหมือนคุณกำลังจะอ้วก
‪ผมเพิ่งขอหย่ากับเมียของตัวเองนี่
‪อ๋อ ใช่ ก็มีเหตุผลดี
‪ฟังนะ โจ...
‪ฉันไม่ชอบรู้สึกแบบนี้เลย
‪- ผมขอโทษจริงๆ นะ ผม... ‪- ไม่ๆ
‪คุณพูดถูก
‪ฉันคิดเสมอว่าถ้าฉันทำทุกอย่างถูกต้อง
‪ชีวิตจะเป็นไปอย่างที่ฉันต้องการ
‪มันดูไม่มีเหตุผลหรอกเหรอ
‪อย่างเช่น กับเจมส์...
‪ฉันดูแลเขา
‪มันดูไม่มีเหตุผลเหรอที่จะคิด
‪ว่าเขาอยากอยู่กับฉันตอนที่เขาอาการดีขึ้น
‪แต่...
‪นี่คือสิ่งที่ฉันอยากให้คุณรู้เรื่องเจมส์
‪แม่ฉันพูดถูก
‪ฉันทำจริงๆ
‪ฉันฆ่าเขาจริงๆ
‪แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันใช้มัน และ...
‪ปริมาณมันมากเกินไปเมื่อกินมันเข้าไป
‪ปริมาณอะไรที่มากเกินไป
‪อะโคไนต์
‪มันทำให้เป็นอัมพาตน่ะ
‪ฉันแค่อยาก...
‪ฉันแค่อยากหยุดเขา
‪ให้เขาอยู่กับที่เพื่อที่เราจะได้ปรับความเข้าใจกัน
‪- คุณอยากทำให้เขาเป็นอัมพาตเหรอ ‪- ถูกต้อง ใช่
‪ชั่วคราวน่ะ
‪เอาละ คุณไม่ต้องกังวลนะ
‪คราวนี้ ฉันปล่อยให้มันซึมเข้าสู่ผิวหนังของคุณ
‪ไม่นะ ไม่ๆ
‪ฉันต้องพูดไหมว่าเรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้น
‪ถ้าคุณไม่หยิบอาวุธ
‪ไม่มีใครจะรักคุณแบบฉันแล้ว โจ
‪ลองคิดดูนะตอนที่คุณนอนอยู่ตรงนั้น
‪โอเค ชักจะไม่ดีแล้ว
‪เลิฟ...
‪(กิกิ กำลังไปเอาคัพเค้กนะ)
‪(เลิฟ ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันเอาไปให้)
‪(แมริแอนน์ ฉันต้องคุยกับคุณ)
‪(โจ มาบ้านผมเดี๋ยวนี้เลย เรื่องด่วน)
‪ดูเหมือนว่า ฉันต้องไปส่งคัพเค้ก
‪เดี๋ยวฉันกลับมานะ สัก สิบนาที
‪จากนั้น... ‪ฉันจะรักษาชีวิตการแต่งงานของเราไว้
‪ผมจะทำยังไงดีล่ะทีนี้
‪ธีโอ ไม่เอาน่า ตอบข้อความหน่อยสิ
‪ฟังนะ เราโกรธกัน ไม่เป็นไร ‪แต่ตอนนี้พ่อเป็นห่วงแล้วนะ
‪โทรกลับหาพ่อนะ ไม่งั้นพ่อจะโทรแจ้งตำรวจ ‪พ่อพูดจริงๆ นะ
‪สวัสดี
‪โจ
‪ธีโอ
‪- เวรกรรม ‪- เวรกรรม
‪เธอทำอะไรกับคุณน่ะ
‪เกิดอะไรขึ้น ธีโออยู่ที่นี่ไหม
‪ขอบคุณครับๆ ถ้าเสียงของผมกลับมานะ...
‪พระเจ้าช่วย พระเจ้า
‪ไม่นะ เวร ถ้าเขาโทรแจ้งตำรวจ ‪รู้ความจริง ผมเสียเฮนรี่แน่
‪อะไรนะ อะไร
‪คุณพยายามจะพูดอะไร
‪- คุณไม่อยากให้ผมโทรแจ้งตำรวจเหรอ ‪- ใช่ ขอบคุณครับ
‪อะไรนะ
‪ธีโออยู่กับคุณ
‪เขาอยู่ที่ไหน
‪โจ เธอทำอะไรลงไป
‪ลูกชายของผมอยู่ที่ไหน
‪อยู่ในโรงพยาบาล
‪คุณรู้ว่าเลิฟทำอะไรกับเขาใช่ไหม
‪ไอ้โรคจิต
‪คุณพรากนาตาลีไปจากผม ใช่ไหม
‪ใช่ไหม
‪เมียโรคจิตของคุณน่ะ
‪คุณรู้ และคุณนั่งที่บ้านผม และคุณไม่พูดอะไรเลย
‪ผมควรฆ่าคุณซะ
‪ผมควรฆ่าคุณเดี๋ยวนี้เลย
‪- อะไร ‪- ตามสายตาของผมไป
‪เร็วสิ ผมใช้ตาชี้อยู่นะ
‪ดูประวัติค้นหา คุณทำงานด้านเทค คุณรู้ดี
‪(โรงพยาบาลซานโตโรซาเมมโมเรียล)
‪โรงพยาบาลเซนต์เบเนดิกต์สเหรอ ‪ธีโออยู่ที่นั่นเหรอ
‪- ผมกะพริบตา ใช่ ‪- คุณบอกว่าใช่ใช่ไหม
‪เขาต้องสบายดีนะ
‪ใช่
‪ไม่โทรหาตำรวจ
‪ไม่ช่วยอะไรทั้งนั้น
‪คุณสมควรโดนมากกว่าสิ่งที่นาตาลีโดน ‪หลายร้อยเท่า เพื่อนบ้าน
‪ขอให้สนุกกับสิ่งที่เลิฟทำกับคุณนะ
‪คุณทำอะไรอยู่น่ะ
‪จุดอ่อนจะเผยออกมาเอง
‪- จุดอ่อนเผยตัวเองเสมอ ‪- โอเค
‪เราน่าจะคุยกันเรื่องที่ฉันพูดตอนเลิฟอยู่ที่นี่นะ
‪ผมชื่นชมนะ
‪ผมพยายามช่วยเราทั้งคู่อยู่ตรงนี้ ‪แต่คุณกลับใช้กลยุทธ์
‪เลิกยุ่งกับผนังซะทีได้ไหม
‪ไม่ได้
‪เพราะคุณจะรักหรือเคารพผมหรือไม่ก็ตาม
‪ผมเปิดกรงง่ายๆ แบบนี้ได้
‪ถ้าผมแฮกร่างกายตัวเอง ‪แฮกชีวิตแต่งงานของเราได้ ผมก็แฮกกรงนี้ได้
‪ชีวิตแต่งงานของเรามันไม่ดีตรงไหน
‪คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ
‪คุณแฮกทุกอย่าง
‪การตกไข่ การเลี้ยงดูลูก
‪ใช่สิ เพื่อทำให้มันถูกต้องไง
‪- เพื่อให้ดีพอสำหรับคุณ ‪- ตลกมาก
‪ฉันพูดจริงๆ นะ
‪หรือคุณลืมไปแล้วว่าคุณเป็นพ่อเทพบุตร
‪และฉันเป็นเด็กป.โทเก็บกดใส่แว่นตาหนาเตอะ
‪- ที่แม่ของคุณเกลียด ‪- แม่ผมเกลียดทุกคนนั่นแหละ
‪และผมชอบตอนที่คุณใส่แว่นนะ
‪ผมรักทุกรูปแบบของคุณ เชอร์รี่
‪ทุกอย่างที่ผมทำตั้งแต่วันที่ผมมองคุณ...
‪ผมทำเพื่อคุณนะ
‪- ผมคงโง่เองสินะ ‪- เปล่าค่ะ
‪- คุณไม่ได้โง่ ‪- รู้ไหม เชอร์รี่
‪จนผมได้มาเจอคุณ
‪ผมมีอาการอักเสบรุนแรง
‪อาการแพ้แลคโตสที่ไม่ได้วินิจฉัย
‪และผมเล่นโคเคนทุกสุดสัปดาห์
‪ผมแค่มีชีวิตอยู่ไปวันๆ จนผมได้มาเจอคุณ
‪และผมเห็น
‪เธอมั่นคง เธอมีประสิทธิภาพ
‪เธอฉลาดกว่าฉันหลายเท่า
‪ที่รัก...
‪ฉันไม่ได้หลงรักคุณเพราะว่าคุณฉลาดนะ
‪โอ้ ที่รัก
‪มานี่สิ มานี่
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ไม่เป็นไร
‪- ความจริงเปิดเผยแล้ว ‪- เปล่านะ ฉันไม่ได้...
‪คุณฉลาดนะ
‪ฉันแค่หมายถึง ฉันตกหลุมรัก...
‪ที่คุณอ่อนหวานและกล้าหาญ...
‪พิชิตมังกรได้ทุกตัว...
‪ฉลาดพอที่จะรู้ว่าฉันฉลาดกว่าแต่คุณก็ไม่ว่าอะไร
‪พูดถูกใจมาก
‪คุณเป็นพ่อที่ดีที่สุดสำหรับลูกๆ ที่เก่งที่สุด
‪และอย่าลืมไขมันในร่างกายหกเปอร์เซ็นต์
‪คุณลดเหลือ... พระเจ้าช่วย
‪เมื่อเราออกไปจากที่นี่ได้ ‪คุณจะกินเบอร์เกอร์กี่อันก็ได้
‪และคุณจะเป็นยายบ้าหูเดียว ‪ที่เซ็กซี่ที่สุดในมาเดรลินดาเลย
‪ฉันจะพาเขาไปนอนนะ เขาหลับอยู่
‪ผมไม่ได้นึกไว้ว่ามันจะจบแบบนี้
‪ว่าเราจะจบแบบนี้
‪ผม
‪เยี่ยม ฉันมาถึงทันเวลาพอดี
‪โอเค
‪ไม่ต้องห่วงนะ โจ
‪เดี๋ยวมันก็จบแล้ว
‪สวัสดีค่ะ ฉัน...
‪ได้ข้อความจากโจเหรอ ฉันส่งไปเองค่ะ
‪เข้ามาสิ
‪- อ๋อ ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันควร... ‪- ถ้าคุณยังเคารพตัวเองอยู่
‪คุณจะเข้ามาแล้วเราจะได้คุยกันแบบผู้ใหญ่
‪โอเค ได้ค่ะ
‪อย่าเชื่อเธอนะ เธอจะฆ่าคุณ
‪เราจะคุยกันเรื่องนี้แค่ครั้งเดียว
‪แต่ฉันต้องรู้ให้ได้ ‪ในบรรดาผู้ชายทุกคนในมาเดรลินดา
‪ทำไมถึงเป็นสามีของฉัน
‪เวรกรรม ‪เขาบอกฉันว่าคุณสองคนกำลังแยกทางกัน...
‪เหรอคะ ฉันไม่รู้เรื่องเลย
‪- ขอโทษนะคะ อะไรนะ ‪- เขาโกหก
‪ออกไปซะ ออกไป
‪ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉัน...
‪เขาบอกฉันว่า ‪คุณสองคนกำลังจะแยกทางกัน ฉัน...
‪ฉันไม่ควร...
‪ฟังนะ ฉัน... ฉันเป็นคนดีนะ
‪หรืออาจจะไม่ก็ได้ แต่ฉันพยายามอยู่
‪คุณไม่ได้ตอบคำถามฉัน
‪ทำไมถึงเป็นโจ
‪เขาใจดีกับคุณเหรอ
‪เข้าใจคุณโดยไม่ต้องพยายามเหรอ
‪ฉลาด ล้ำลึกเหรอ
‪เป็นพ่อที่ดีเหรอ
‪ค่ะ
‪- ในตอนแรก ‪- หมายความว่าอะไร
‪ฉันควรเชื่อสัญชาตญาณตัวเอง
‪บางอย่างในตัวฉันรู้ว่ามันดีเกินกว่าจะเป็นจริงได้
‪แต่ฉันดัน...
‪เขาทำให้ฉันเชื่อน่ะ
‪ฉันปล่อยให้เขาทำให้ฉันเชื่อ
‪ฉันเคยคิดว่าผู้ชายเลวๆ มองฉัน ‪แล้วเห็นว่าฉันเป็นเป้าหมายที่ง่าย
‪และฉันก็มองดูตัวเอง...
‪และบางอย่างในตัวฉัน ‪ที่ดึงดูดความชั่วร้ายนั้นเข้ามา
‪ไม่นะ อย่าทำร้ายตัวเองสิ
‪เธอบิดเบือนความจริง
‪"ชั่ว" เหรอ
‪ถ้าฉันบอกคุณว่าโจเป็นคนฆ่าสามีเก่าของคุณล่ะ
‪ไม่ ไรอันโดน...
‪ไม่ใช่ค่ะ ไรอันโดนปล้น
‪ทำไม...
‪- ทำไมโจถึง... ‪- เพื่อปกป้องคุณไง
‪- เพราะเขาหมกมุ่นอยู่กับคุณ ‪- ไม่ ผมช่วยชีวิตคุณ ผมทำเรื่องดี
‪เวลาที่เขาหมกมุ่นอยู่กับใคร ‪เขายอมทำทุกอย่างแหละ
‪ฉันรู้ดี
‪เขาเคยหมกมุ่นอยู่กับฉัน...
‪จนกระทั่งเขาเจอคุณ
‪แม่คะ
‪- ว่าไงจ๊ะ ‪- หนูปวดฉี่ค่ะ
‪จ้ะ ลูก เกือบเสร็จแล้วนะ โอเคไหม
‪ขอเวลาห้านาทีนะจ๊ะ
‪รู้อะไรไหม ใช้ห้องน้ำตรงห้องโถงก็ได้ค่ะ
‪ค่ะ
‪ค่ะ ก็ได้
‪มาสิจ๊ะ ลูก
‪สวัสดีจ้ะ
‪ไปตรงหัวมุมนะ
‪มองมาทางนี้สิ มองมา เร็วเข้า
‪เวร
‪แมริแอนน์
‪คุณ... และลูกสาวสุดสวยของคุณ ‪คุณต้องหนีไปนะ
‪หายตัวไป
‪ไรอันคือจุดเริ่มต้นของสิ่งที่เขาจะทำ
‪บอกสิว่าคุณไม่เชื่อเธอ
‪บอกว่าคุณรักผม คุณเชื่อใจผม
‪แล้วทำไมคุณไม่หนีไปเหมือนกันล่ะ
‪มันไม่ได้ง่ายสำหรับฉันขนาดนั้น
‪ไม่ค่ะ
‪โอเค ฟังฉันนะ มันอาจไม่ใช่หน้าที่ของฉัน
‪แต่คุณอาจคิดว่าคุณต้องทำเพื่อลูก ‪หรือคุณยึดติดกับตอนที่ทุกอย่างราบรื่น
‪แต่ ขอร้องนะคะ ถ้าคุณได้ยิน...
‪แม้จะแค่ช่วงเวลาสั้นๆ
‪เสียงเล็กๆ ในหัวคุณ
‪และเสียงเล็กๆ นั้นกำลังบอกว่า ‪"ฉันสมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้"...
‪ฟังเธอเถอะนะคะ
‪นั่นคือคู่ครองของคุณ
‪นั่นคือความรักที่แท้จริงของคุณค่ะ
‪และถ้าคุณทรยศเธอมากเกินพอ คุณจะเสียเธอไป
‪เชื่อฉันเถอะค่ะ ‪ฉันพยายามเรียกคู่ของฉันกลับมาอยู่เลย
‪แม่คะ
‪ว่าไงจ๊ะ ลูก
‪สวัสดีจ้ะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ไม่เป็นไรจ้ะ
‪พร้อมไหมจ๊ะ โอเค มาสิ
‪คุณเชื่อคำโกหกของเลิฟเหรอ
‪คุณรู้ว่ามันเป็นกับดัก ‪คุณคงพูดทุกอย่างเพื่อหนีออกมา
‪โชคที่ผมเหมือนจะไม่มี
‪เข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงชอบเธอ
‪เข้มแข็ง
‪เธอมีลูกที่น่ารัก
‪ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันเกือบพรากแม่ ‪ของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ไป
‪คุณทำให้ฉันบ้าขนาดนี้เลย โจ
‪แมริแอนน์จะไม่เป็นไร ยิ่งกว่าดีซะอีก
‪เธอทำให้การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวดูน่าสนใจจริงๆ
‪มีเกียรติ
‪ฉันแทบจำตัวเองไม่ได้แล้ว
‪ฉัน...
‪ตื่นเต้นมากเลย
‪ที่จะได้เป็นแม่
‪และเมียของคุณ
‪และทันทีที่ฉันได้เป็นคนคนนั้น...
‪คุณก็ลงโทษฉัน
‪ฉันหมายถึง คุณทำให้ฉันสับสนโคตรๆ
‪จนฉันเริ่มสงสัย...
‪ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเอง
‪แต่เสียงเล็กๆ ในหัวของฉัน
‪ที่ฉันกดมันไว้ตลอดเวลามานี้ มันถูกแล้ว
‪ฉันไม่ใช่ตัวปัญหา
‪สามีของฉันต่างหากที่เป็นตัวปัญหา
‪อะโคไนต์ เมื่อถูกฉีดโดยตรง
‪จะรู้สึกแสบขณะที่มันไหลผ่านระบบไปยังหัวใจ
‪ถึงจะค่อยๆ เป็นอัมพาต
‪แต่เจ็บปวดรวดร้าวโคตรๆ
‪ผมขอโทษนะที่ต้องทำแบบนี้
‪คุณคิดจริงๆ เหรอว่าผมจะไม่เริ่มสงสัย...
‪ว่าคุณปลูกอะไรในสวน
‪วูฟส์เบน
‪- ทำให้เป็นอัมพาต ‪- ไม่นะ
‪มันทำให้หัวใจเต้นช้าลง
‪ผมเลยกูเกิลหายาแก้พิษ
‪กลายเป็นว่า ผมต้องแฮกร่างกายตัวเอง ‪อะดรีนาลีน
‪และคนแถวนี้เขาก็มีใช้กันหมด ใช่ไหมล่ะ
‪เสียงเล็กๆ ในหัวผมบอกให้เอามันไป
‪ก่อนที่คุณจะลงมือทำอะไร
‪โจ...
‪คุณทำตัวเองนะ
‪และส่วนที่ยากที่สุดคือการผสมยา ‪เพราะผมหลอกตัวเองไม่ได้
‪(ตัวอย่างสีย้อม ห้ามเปิด)
‪ต้องผสมให้พอ
‪ผมต้องหยุดคุณให้ได้ในที่สุด
‪เราเหมาะสมกันมากเลย
‪แต่ไม่ดี...
‪สำหรับเฮนรี่
‪เขาจะรู้ว่าคุณเป็นใคร
‪ไอ้พวกลอสแอนเจลิสซาดิสม์ ไร้รสนิยม
‪นี่
‪นี่ อย่าเพิ่งยอมแพ้ตอนนี้นะ ที่รัก
‪ไม่นะ ที่รัก ธงสีอะไร แครี่
‪แครี่ ธงสีอะไร
‪เซ็กซี่
‪ไม่นะ
‪ไม่ได้นะ ไม่ได้ๆ
‪ไม่นะ เราจะไม่ปล่อยให้พวกเขาชนะ ที่รัก ไม่
‪พวกเขาจะสู้กันเอง
‪ไอ้พวกสามัญชนสองหน้า
‪ต้องมีกุญแจในนี้
‪ไอ้โรคจิตพวกนี้ไม่เชื่อใจกันหรอก
‪ที่รัก พวกเขาคือจุดอ่อน
‪พวกเขาคือจุดอ่อน
‪ผมแค่อยากมอบชีวิตที่ดีที่สุดที่ผมจะนึกได้ให้เฮนรี่
‪แต่ถ้าเลิฟพูดถูกล่ะ
‪เธออาจจะยอมรับผิดเรื่องทั้งหมดนี้เอง
‪แต่ผมแต่งงานกับเธอแล้ว
‪ถ้าผมติดร่างแหไปด้วย...
‪จะเกิดอะไรขึ้นกับลูกของเราล่ะ
‪หลังจากที่ดอตตี้สติแตก เลิฟร่างสัญญาขึ้นมา
‪เพื่อป้องกันไม่ให้ตระกูลควินน์ได้เข้าใกล้เขา ‪แต่ถ้าไม่ใช่พวกเขาหรือผม ถ้างั้น...
‪ผมปล่อยให้เขาโดนทิ้งในที่ที่ผมอยู่ไม่ได้
‪จาคอบ
‪เจกี้ ไปกันเถอะ
‪วันนี้อากาศดีเนอะ
‪แม่ไม่อยากทำอะไรเลยนอกจากอยู่กับลูกนะ
‪เรียบร้อยนะ
‪พระเจ้าช่วย
‪- โจอี้ ลูกตามหาแม่... ‪- แม่เกลียดผมเหรอ
‪- อะไรนะ ‪- แม่คิดว่าผมเลว
‪สิ่งที่ผมทำ
‪- โจอี้ ‪- แม่ ผมไม่ดีตรงไหน
‪แม่รู้ว่าลูกพยายามที่จะเป็นเด็กดีมากๆ
‪แล้วทำไมแม่ถึงทิ้งผมไว้ที่นั่น
‪แล้วทำไมแม่ถึงดูแลเขา
‪แม่แค่...
‪แม่ทำพลาดมามาก
‪และถึงแม้ว่าแม่จะรักลูก ยังรักอยู่...
‪แม่ก็ทำร้ายลูกเหมือนกัน
‪บางครั้งเราต้องเริ่มต้นใหม่น่ะ โจอี้
‪ทั้งหมดเลย
‪ผมไม่มีพ่อแม่ที่ดี
‪แต่ผมรู้ว่าพ่อแม่ที่ดีควรทำยังไง
‪ปกป้อง
‪ถึงแม้มันจะหมายถึงปกป้องลูกจากเรา
‪พ่อขอโทษ
‪พ่อขอโทษจริงๆ นะ
‪มันไม่ใช่ตลอดไปหรอกนะ
‪พ่อรักลูกมากกว่าอะไรทั้งนั้น
‪นี่
‪พ่อไม่รู้จะพูดว่าอะไร
‪เป็นเด็กดีนะ
‪ครับ
‪เพื่อนๆ และเพื่อนบ้านทุกคน...
‪ฉันอยากขอบคุณที่อ้าแขน ‪ต้อนรับครอบครัวของเรานะ
‪แต่... ไม่มีใครทำ
‪ฉันย้ายมาที่ชานเมืองเพราะฉันอยากซื้อฝัน
‪ชุมชน ความสำเร็จ
‪และที่สำคัญกว่านั้น ความปลอดภัย
‪แต่ฉันไม่เคยรู้สึกปลอดภัยที่นี่เลย
‪ตัดสินจากวันแรก
‪อดีตของฉัน ร่างกายของฉัน
‪วิธีเลี้ยงลูกของฉัน
‪ถ้าฉันไม่สมบูรณ์แบบ ฉันก็จะเสียทุกอย่างไป
‪มันเป็นเกมสุดโกง ‪ที่อยู่ได้ในโลกที่เกลียดผู้หญิงเท่านั้น
‪โดยเฉพาะแม่ๆ
‪แต่ฉันมีทางเลือกอะไรล่ะ
‪ฉันก็เลยเล่นเกมนี้
‪และฉันรู้แล้วว่ารั้วของพวกคุณ
‪กล้องบนกริ่งประตูบ้าน
‪พวกคุณบอกตัวเองว่าคุณกำลังปกป้อง ‪ครอบครัวของคุณ แต่มันคือเรื่องโกหก
‪พวกคุณกลัวเกินไปที่จะทำสิ่งที่พวกคุณ ‪ต้องทำจริงๆ เพื่อปกป้องครอบครัว
‪ว่าฉันไม่ใช่คนขี้ขลาด
‪ฉันทำสิ่งที่ฉันต้องทำเพื่อปกป้องครอบครัวของฉัน
‪ฉันฆ่าชู้ข้างบ้าน
‪ฉันใส่ร้ายคนต่อต้านวัคซีนที่ทำให้ลูกของฉันป่วย
‪ตามล่านักข่าวที่ข่มขู่เรา
‪ฉันขังคู่รักที่พยายามจะทำลายเรา
‪บังคับให้พวกเขาเห็นตัวเอง
‪ที่รัก
‪พระเจ้าแสนดี
‪เธอแสนดีเหลือเกิน
‪ฉันบังคับให้สามีของฉันเล่นด้วย
‪แต่สุดท้ายแล้ว เขาก็เป็นคนขี้ขลาดเหมือนกัน
‪และเมื่อฉันรู้ว่าเขาเริ่มเกลียดฉันแล้ว
‪ฉันฆ่าเขา
‪ดีกว่าไปเถียงกันตอนหย่า
‪ทุกคนจะได้รักษาศักดิ์ศรีของตัวเองไว้
‪เมื่อแรงสั่นสะเทือนสงบลง...
‪(อีเมลฉบับใหม่ ถึง: เจ้าบ้านในมาเดรลินดา)
‪และคุณรู้สึกปลอดภัยอีกครั้ง ‪เวลาใส่ชุดแพงๆ วิ่งออกกำลังกาย
‪จำไว้นะคะ คุณลงจากจักรได้ทุกเมื่อ
‪คุณแค่ต้องยอมเผามันให้สิ้นซาก
‪สุดท้ายแล้ว มันได้ผล
‪มีหลักฐานที่ไหม้แทบเกรียม ‪มากพอที่จะเล่าขานตำนานนี้ได้
‪รวมถึงเศษนิ้วเท้ามนุษย์สองชิ้น ‪ซึ่งตรวจสอบดีเอ็นเอแล้ว
‪ไปสู่สุคตินะ ผม
‪การจากไปของเลิฟเติมรายละเอียด ‪ที่เถ้าถ่านของจุดเกิดเหตุทำไม่ได้
‪ร่างที่เหลือของโจ โกลด์เบิร์กไม่เคยถูกพบ
‪แต่คาดว่าอาจถูกชำแหละหรือแย่กว่านั้น
‪เลิฟ ควินน์กลายเป็น ‪คุณนายเลิฟเวตต์แห่งมาเดรลินดา
‪เมื่อหายคลื่นไส้แล้ว คนจะหิวโหยเรื่องของเธอ
‪ประวัติครอบครัวแสนเศร้าของเธอ
‪การปฏิวัติประหนึ่งสตรีนิยม ‪ต่อความหลอกลวงของคนชนชั้นสูง
‪ประมาณว่าเป็นฮีโร่ในตำนาน
‪ดังกว่าเกว็นเนเวียร์ เบ็คซะอีก
‪(ศูนย์ผู้ป่วยนอก)
‪(ฆ่าและพลีชีพในมาเดรลินดา)
‪และเมื่อไม่มีครอบครัวของผม ‪มาคอยทำให้เมืองนี้เสื่อมเสีย...
‪มาเดรลินดาก็เริ่มสมานแผล
‪ไง
‪- ขอบคุณครับ ‪- ยินดีค่ะ
‪- เป็นไงบ้าง ‪- อ๋อ ก็นะ
‪กายภาพบำบัดเป็นเลิศ เดินได้ 75 หลา
‪เต้นได้เป็นพักๆ
‪ครับ เราควรลงแข่งวิ่งห้ากิโลนะ
‪- ห้ากิโลเหรอ ‪- ใช่
‪ก็ได้ พ่อจะลงแข่งกับแกด้วย
‪เก่งมาก เฮนรี่
‪เฮนรี่เข้ามาอยู่ในชีวิตของดันเตและแลนซิง
‪พร้อมกับข้อความแสดงคำขอสุดท้ายของผม
‪ว่าพวกเขาจะปกป้องเฮนรี่ ‪ราวกับว่าเป็นลูกแท้ๆ ของพวกเขา
‪ไม่มีใครปฏิเสธผู้ชายที่ถูกเปลี่ยนเป็นพายหรอก
‪ไม่ มันไม่ยุติธรรมสำหรับผม
‪แต่มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องสำหรับเฮนรี่
‪หลังการสู้ทางกฎหมายอันแสนยาวนาน
‪ดอตตี้ เสียลูกไปและยังเมาไม่เลิก
‪ยอมให้ดันเตกับแลนซิงได้สิทธิเลี้ยงดูบุตรไป
‪วันหนึ่งเมื่อเขาโตพอ ‪เขาจะได้อ่านข้อความที่เหลือ
‪แต่เป็นข้อความระหว่างเขากับผม
‪ไม่นานนักที่คนจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง
‪แจ็กสันกับแอนดรูว์ซื้อร้านขนมต่อ ‪พร้อมตั้งชื่อใหม่สุดทะเล้น
‪สตรีนิสัยดี
‪เยลป์แนะนำว่าสโคนรสชาติก็งั้นๆ
‪เสื้อเชิ้ตไว้ใส่ถ่ายลงอินสตาแกรม ‪คือจุดขายที่แท้จริง
‪กิกิกับแบรนดอนประสบความสำเร็จมาก
‪เมื่อแบรนดอนพัฒนาที่ตรวจพิษด้วยตัวเองที่บ้าน
‪พร้อมแอปไว้ใช้คู่กัน
‪ซึ่งกิกิใช้ชื่อแอปตั้งชื่อลูกของพวกเขา
‪ท็อกซี่ ลูกของพวกเขาชื่อท็อกซี่
‪เราคิดว่า แทนที่จะเป็นนักโทษในกรง
‪ทำไมไม่เอาดีด้านนี้ซะเลยล่ะ
‪(ติดกรง เท็ดเอกซ์)
‪เชอร์รี่กับแครี่รอดชีวิตออกมาได้ยังไงก็ไม่รู้
‪สิ่งแรกที่พวกเขาทำคือใช้บล็อกของเชอร์รี่ ‪ทำลายเลิฟ ควินน์
‪และเปลี่ยนตัวเองให้เป็นฮีโร่ของเรื่องนี้
‪สิ่งต่อไปที่พวกเขาจะทำก็คือเขียนหนังสือ
‪ติดกรง: เทคนิคบำบัดคู่สมรสสุดโต่ง
‪สำหรับคุณ
‪แมริแอนน์
‪ผมไปตามหาคุณ แต่คุณกับจูเลียตหนีไปแล้ว
‪เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ ไม่มีที่อยู่
‪ตอนจบของเรื่องราวของเรายังไม่ถูกเขียน
‪คุณสงสารผมหรือเปล่า ‪เมื่อคุณได้อ่านเรื่องที่เกิดขึ้น
‪มันลบล้างความกลัวที่เธอปลูกฝังไว้ไหม ‪คุณยังคิดเรื่องของเราอยู่หรือเปล่า
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่ามีคนออกจากนิวยอร์กกี่คน ‪หลังโรคระบาด
‪ก่อนหน้านั้นตั้งนาน เลือกตั้งไง
‪แต่ผมต้องเชื่อว่าเส้นทางของเราถูกกำหนด ‪มาให้เจอกันอีกครั้ง
‪ชีวิตแต่งงานเกือบทำลายเราทั้งสองคน ‪แต่เราหนีมาได้
‪บางทีแผลเป็นในหัวใจของเรา ‪ทำให้พวกมันแข็งแรงขึ้น
‪นิค
‪ที่รักจ๋า ผมรู้แค่ว่า...
‪ผมจะค้นหาทั้งโลกเลยถ้าผมต้องทำ
‪ผมจะหาคุณให้เจอ
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง