‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪- ความเดิมตอนที่แล้ว ‪- อย่าแตะต้องตัวฉันนะ
‪- ผมไรอัน กู๊ดวิน ‪- ไปซะ
‪- ถ้ามีปัญหาอะไร บอกหนู ‪- แม่จะซื้อไร่องุ่น
‪พ่อของผมแย่กว่าที่คิด ผมเข้าไปดูออฟฟิศเขา
‪และเขามีทฤษฎีบ้าๆ พวกนี้
‪รวมถึงคุณกับโจ
‪เราคือทีมเดียวกัน
‪ทีมที่ดีที่สุด
‪ชีวิตแต่งงานคือเกม
‪เวลาที่ทุกอย่างกำลังไปได้สวย
‪ผมกับเมียอยู่ฝั่งเดียวกัน ทีมที่แข็งแกร่ง
‪- รักเมื่อคราวห่าลง ‪- ถูกต้อง
‪- โอ้ พระเจ้า เป็นไปไม่ได้ ‪- เย่
‪- ตาคุณแล้ว ทำให้ดีกว่านะ ‪- เอาละ รู้แล้ว
‪- ตอนนี้ เกมของผม... ‪- เราเก่งเกมนี้จริงๆ
‪คือการเป็นสามีที่ดี... ไม่ๆ
‪ไม่สิ สามีที่ดีที่สุด
‪เลิฟจะได้ไม่สงสัยเรื่องสิ่งที่เกิดขึ้น
‪ที่ผมหยุดคิดถึงคุณไม่ได้ แมริแอนน์
‪ผ่านมาสองวันแล้วตั้งแต่คืนชุ่มหัวฉีดน้ำ
‪คุณไม่ได้ส่งข้อความมา ‪แต่ผมรู้ดีว่าผมไม่ควรเสี่ยง
‪(เลิฟ อุ๊ย ไม่รู้ว่าคุณอยู่ตรงนั้น)
‪(ธีโอ ไม่ต้องขอโทษหรอก)
‪(เลิฟ มีเรื่องต้องถามคุณ ตัวต่อตัว ‪เบเกอรีพรุ่งนี้บ่ายสองนะ)
‪เอาละ เหมือนจะได้ผล เขาจะมาคุยกับฉัน
‪ถ้าผมไม่ตกหลุมรักคุณขนาดนี้ แมริแอนน์ ‪ผมคงไม่พอใจเรื่องนี้สักเท่าไหร่
‪แต่ ณ ตอนนี้ ผมต้องทำเป็นหึงแบบกำลังพอดี
‪ถึงขั้นต้องใส่ชุดชั้นในลูกไม้เลยเหรอ
‪ค่ะ
‪ฉันรู้ว่ามันน่ากลัวนะ แต่... ‪ก็รู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪ผมคิดไปเองหรือหญิงผู้นี้ทำเกินไปหรือเปล่า
‪ยิ่งเรารู้เร็วเท่าไหร่ว่าแมทธิว ‪รู้อะไรเกี่ยวกับเราบ้าง
‪ถ้ามีอะไร เราจะได้แก้ไขมันได้เร็วขึ้น ‪ใช่ไหมล่ะ
‪เธออาจชอบธีโอมากกว่าที่เธออยากยอมรับ
‪แต่เธอก็พูดถูกแถมยังวอกแวก
‪ซึ่งจะช่วยให้เธอไม่ใช้ประสาทสัมผัสแมงมุม ‪ของเธอกับคุณ ว่าแล้วก็...
‪อ๋อ ใกล้จะถึงวันงานระดมทุนของห้องสมุดแล้ว
‪เจ้านายผมขอให้ผมอยู่ช่วยตอนค่ำ ‪สองวันข้างหน้านี้
‪ผมอยากปฏิเสธไปนะ
‪แต่ผมว่ามันจะทำให้เธอน่ารำคาญยิ่งกว่าเดิม
‪เพราะงั้นผมหวังว่าจะไม่เป็นไร
‪ค่ะ ได้สิ ฉันควร... ‪ฉันควรจดมันลงปฏิทินของฉันไหม
‪แล้วให้คุณทั้งสองคนมาเจอกันเหรอ ไม่ได้ๆ
‪มันค่อนข้างน่าเบื่อนะ ‪ผมไม่อยากให้คุณต้องมาลำบากน่ะ
‪ทำไมฉันถึงมีสามีที่ช่างคิดแบบนี้ได้นะ
‪เกมนี้ยากนะ
‪สลับไปมาระหว่างคุณกับเลิฟไม่ใช่เรื่องง่าย
‪แต่ถ้านี่คือเกมที่ผมต้องเล่นเพื่อจะได้ ‪ใกล้ชิดคุณมากขึ้น ก็เริ่มเล่นกันเลย
‪แต่คุณยังไม่ส่งข้อความกลับหาผมเลย แมริแอนน์
‪ผมรู้ว่าคุณรู้สึกเหมือนผมในสายฝน
‪รายละเอียดเยอะมากเลย
‪ค่ะ และอลิซในแดนมหัศจรรย์ นิยายเรื่องโปรด
‪ของประธานหญิงมิตรรักห้องสมุด ‪เชอร์รี่ คอนแรด ซึ่งวิเศษมากๆ...
‪คุณกำลังรู้สึกถึงมันอยู่ คุณทำเป็นว่าคุณไม่รู้สึก
‪และอย่าให้ฉันบ่นเรื่องที่มิตรรักห้องสมุด
‪มาเยี่ยมห้องสมุดแค่ตอนที่มีงานกาลาเท่านั้น
‪คุณระวังตัวเรื่องเรา ซึ่งฉลาดมากๆ
‪แต่มันแปลว่าผมต้องชัดเจนกว่านี้หน่อย
‪ผมคิดถึงคุณตลอดทั้งสุดสัปดาห์เลย
‪จริงเหรอคะ
‪เพราะฉันหยุดคิดถึงพวกแพะที่เป็นลม
‪ตอนที่พวกมันตกใจไม่ได้เลย
‪รู้ไหม แบบว่า เป็นบ้าอะไร ดาร์วิน
‪- ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ มากๆ เลย ‪- ว่าแล้วเชียว
‪- แต่ห้ามทำแบบนี้อีกนะคะ ‪- แล้วก็เริ่มเทศน์
‪ฟังนะ ฉันคิดหนักมากเรื่องนี้ ‪และด้วยเหตุผลหลายอย่าง
‪- ข้อแรกเลย คุณแต่งงานแล้ว... ‪- จริงครับ
‪แต่มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ผมสัญญาเลย
‪ผมเข้าใจ
‪ว่าถ้าผมกดดันมากไป ผมอาจเสียคุณไป
‪แม่คะ
‪นี่ อย่าวิ่งนะ จำได้ไหม
‪ไรอันพาเธอมาเซอร์ไพรส์ฉันเมื่อเช้านี้น่ะค่ะ
‪แต่เธอสนุกมากที่ได้มาช่วย
‪- ใช่ไหมจ๊ะ เจ้าตัวเล็ก ‪- ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นไปได้
‪แต่เมื่อมีเธอ คุณงดงามยิ่งกว่าเดิมซะอีก
‪เธอคือจูเลียตใช่ไหม
‪ดูสิว่าดันเตเอาอะไรให้หนู
‪ใช่ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซนหรือเปล่า ‪ให้เดานะ แฟนเงือกน้อยใช่ไหม
‪สวัสดี ดันเต
‪สวัสดี
‪- ทำไมหนูไม่ใส่แว่นตาล่ะ ‪- อ๋อ ใครบางคนตีลังกาน่ะ
‪เอาละ เราจะต้องซ่อมมันก่อนพ่อหนูจะเห็นนะ
‪ผมเฝ้าห้องสมุดแทนคุณได้นะ
‪ขอบใจนะ แต่รถฉันอยู่ที่อู่
‪ให้ผมไปส่งไหม
‪เขาต้องมาด้วยเหรอคะ
‪โอ๊ย ผมไปทำอะไรให้เธอเนี่ย
‪ขอโทษค่ะ ค่ะ จะช่วยได้มากเลย
‪ขอบคุณค่ะ
‪เดี๋ยวผมมานะ
‪- ว่าไงครับ ‪- แม่ยังไม่มาเลย
‪และเธอไม่ยอมรับสายฉัน
‪วันนี้เธอมีนัดตกลง ‪เรื่องหย่าครั้งสุดท้ายไม่ใช่เหรอ
‪ค่ะ สามชั่วโมงก่อน ฉันว่าเธอเบี้ยวแล้วล่ะ
‪ดอตตี้คนเดิม
‪คุณช่วยดูเฮนรี่หน่อยได้ไหมคะ
‪ผม คุณและลูกๆ ของเรา
‪มันไม่ใช่ช่วงเวลาดีๆ ที่ผมคิดไว้ในวันนี้
‪แต่สามีผู้ไร้ที่ติจะทำยังไงล่ะ
‪ได้ครับ เดี๋ยวผมไป
‪โอเค ขอบคุณค่ะ
‪- สวัสดีค่ะ ‪- ขอโทษที่จู่ๆ ก็มานะคะ
‪- แต่ฉันเพิ่งได้ข่าวร้าย ‪- อะไรคะ
‪คนรับจัดเลี้ยงของฉัน ให้งานระดมทุนห้องสมุดน่ะ ‪โดนหิมะกัด
‪- ซาวน่าอินฟราเรดบ่อยเกิน ‪- ตายจริง
‪เพราะงั้นเธอทำไม่ได้ ‪ฉันนึกได้ว่า คุณมาทำแทนได้
‪ฉันหมายถึง ฉันดีใจมากๆ เลยนะ
‪แต่ฉันไม่ได้รับจัดเลี้ยงมานานแล้ว
‪อย่างี่เง่าน่า ‪ฉันว่ามันก็เหมือนปั่นเปโลตอนนั่นแหละ
‪ฉันต้องคิดเมนู
‪- ฉันต้องจ้างคน ‪- ฉันจะจัดการเรื่องพนักงานและโลจิสติกส์
‪คุณทำแค่อาหาร
‪สะสมคำชม ทำให้คนรู้จักร้านของคุณ
‪อย่าให้ฉันอ้อนวอนเลยนะ
‪- ก็ได้ค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ ขอบคุณๆ
‪- อะไร ‪- คุณดูราศีจับมากๆ เลย
‪และฉันก็สังเกตตอนคืนเล่นเกมเหมือนกัน
‪ค่ะ คือแบบ...
‪ฉันทำตามคำแนะนำของคุณ
‪เรื่องเลือกคู่แท้ของตัวเอง
‪โจเอาใจใส่ฉันมากเลยช่วงนี้
‪เลิศเลย แล้วเรื่องเซ็กซ์ล่ะ
‪กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วสินะ
‪ไม่เป็นไร ฉันไม่อยากจุ้นจ้าน
‪ไม่เป็นไรค่ะ โจทำงานยุ่งมาก
‪ไม่ได้ว่านะ คุณเคยเห็นงานวิจัยพวกนั้นไหม
‪ที่บอกว่าอวัยวะเซ็กซ์ของเราเบื่อกันเร็วแค่ไหน
‪แต่ รู้ไหม มันไม่จำเป็นต้องเป็นปัญหานะ
‪คุณเซ็กซี่มากนะ เลิฟ
‪- ใช้ตัวช่วยชีวิตเซ็กซ์ของคุณบ้าง ‪- เช่น...
‪อาหารเสริมน่ะเหรอ
‪มีหลายวิธีที่จะเพิ่มความใคร่ของโจนะ
‪เข้าไปในจินตนาการเขา ทำให้เขารู้สึกสมชาย
‪ฉันก็ทำกับแครี่แบบนี้ ‪และช่องคลอดของฉันไม่เคยมีความสุขเท่านี้เลย
‪ฟังนะ ฉันจะส่งบทความให้อ่าน ฉันเขียนเอง
‪พร้อมกับรายชื่อแขกที่จะมาร่วมงาน
‪- กับการแพ้อาหาร ‪- ได้ค่ะ
‪ขอบคุณอีกครั้งนะ
‪(อะเฟรชทาร์ต)
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- ขอโทษๆ ผมรู้ ผมมาเช้าไป
‪- ค่ะ ขอบคุณนะที่มาเจอฉัน ‪- ครับ
‪อ๋อ ฉันไม่... ฉันไม่ได้ขอให้คุณมาทำแบบนี้
‪อ๋อครับ
‪ขอโทษครับ ผมสับสนนิดหน่อย เพราะแบบว่า ‪ตอนแรก เรามีเซ็กซ์กัน
‪- คุณช่วย... ‪- ไม่เป็นไร และจากนั้นก็...
‪คุณบอกว่าทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว
‪และจากนั้นคุณก็ แบบว่า แก้ผ้าที่หน้าต่างคุณ
‪ขอให้ผมมาเจอคุณแบบลับๆ
‪ค่ะ คุณพูดถูก
‪คุณพูดถูก ฉันนี่แย่จริงๆ
‪ฉันว่านี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเวลาที่พ่อแม่ของคุณหย่ากัน
‪และคุณเห็นว่าชีวิตแต่งงานของคุณ ‪พังได้ง่ายแค่ไหน
‪- คุณกับโจ... ‪- อ๋อ เปล่าๆ
‪- ฉันไม่น่าพูดอะไรออกไปเลย ‪- คุณครับ
‪คุณไม่ได้ตัวคนเดียวนะ
‪พูดตามตรงนะ แบบว่า
‪เราเป็นเพื่อนกันนะ
‪ผมเป็นเพื่อนของคุณ ถ้าคุณต้องการอะไร
‪ค่ะ
‪ฉันหมายถึง...
‪ถ้าคุณอยากช่วยจริงๆ...
‪คุณช่วยสืบว่าพ่อของคุณ ‪รู้อะไรเกี่ยวกับฉันและโจได้ไหม
‪อะไร... คุณหมายความว่าอะไร ‪เขามีอะไรเหรอ
‪- ฉันก็ไม่รู้ นี่แหละคือประเด็น ‪- อ๋อครับ
‪ถ้างั้น... ทำไมล่ะ
‪ฉัน... ฉันหมายถึง...
‪เราคุยกันแล้วนะ ‪ครอบครัวของฉันอยู่ในสายตาผู้คน
‪พ่อกับแม่ของฉันกำลังสู้กันอย่าง ‪จะเป็นจะตายในการหย่าครั้งนี้
‪ครอบครัวฉันคงไม่น่าสนใจขึ้น...
‪ถ้าไม่ใช่อาชญากรรมจริงๆ
‪- เขาจะไม่บอกใครหรอก ‪- แต่นี่เป็นเรื่องที่กระทบจิตใจฉันมาก
‪ฉันอดไม่ได้ที่จะกังวลเวลาที่คนมีข้อมูล ‪เกี่ยวกับครอบครัวฉัน
‪- ฉันรู้ว่ามันไม่มีเหตุผล... ‪- ไม่ต้องมีหรอก
‪ผมเข้าใจ จริงๆ นะ
‪คนก็คือผีดิบดีๆ นี่เอง
‪แบบว่า มันคงทำให้คุณฝังใจไม่น้อย
‪- ค่ะ ‪- ครับ
‪ใช่
‪คุณเข้าใจ
‪ครับ ตกลง ครับ ก็นะ ‪ผมจะแอบเข้าไปในออฟฟิศเขา
‪ดูว่าจะเจออะไรไหม
‪ขอบคุณค่ะ
‪เทพนิยายโปรดของคุณคือเรื่องอะไร
‪- แจ็กผู้ฆ่ายักษ์ ‪- ไม่นะ
‪ค่ะ ใช่เลย แจ็กเจ๋งจะตาย
‪ฉันอยากเป็นเขานะ ช่างหัวเจ้าหญิงเถอะ ‪ฉันรู้ว่าฉันอยาก...
‪ผมจะทำให้คุณเห็นได้ยังไงว่าผม ‪ทำให้คุณมีความสุขตลอดกาลได้นะ
‪คุณครับ ผมขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม ‪และคุณไม่ต้องพูดอะไรกลับนะ
‪มันนานมากแล้วที่ผมรู้สึกมีความสุขขนาดนี้
‪มันรู้สึกง่ายมากๆ ผมเลยอยากขอบคุณคุณ
‪เรากลับไปที่ห้องสมุดกันได้ไหมคะ
‪ลูกจ๊ะ แว่นตาของลูกยังไม่เสร็จนะ
‪อยากเล่นเกมไหม เราเล่น "ฉันเห็น" ได้นะ
‪เอาละนะ
‪ฉันเห็นด้วยตาดวงน้อยของฉัน...
‪สิ่งที่ขึ้นต้นด้วย ม.ม้า
‪- แม่ ‪- ถูกต้อง
‪เก่งมากจ้ะ ลูก
‪คุณกำลังคิดว่าผมคืออะไร ‪นี่คือครอบครัวที่เกิดมาเพื่อเราหรือเปล่า
‪มีอะไรเหรอครับ
‪ไรอันน่ะค่ะ
‪เขาบอกฉันล่วงหน้า
‪ว่าช่องสามจะบริจาคเงินก้อนโตให้ห้องสมุด
‪และเขาจะมาร่วมงานระดุมทุนเพื่อมอบเช็ค
‪คุณไม่คิดว่ามันบังเอิญเหรอ
‪ไม่ค่ะ คือแบบ ‪เขาโกรธที่ฉันเปิดคดีสิทธิ์เลี้ยงดูอีกครั้ง
‪เขาแสดงอำนาจน่ะ
‪เขาอยากให้ฉันรู้ว่าเขาทำร้ายฉันได้ ‪แม้แต่ในที่ทำงาน
‪คุณคิดว่าเขามองเราอยู่หรือเปล่า
‪เขารู้สึกเป็นเจ้าของชีวิตฉันน่ะ เข้าใจไหม
‪ถึงแม้จะฟังดูแย่ แถมคุณเผชิญหน้ากับเขา
‪เขาเลยจะไม่มีวันปล่อยมันไป
‪เพราะงั้นนี่ คุณกับฉัน ไม่ได้หรอก
‪ถ้าไรอันรู้ว่าฉันยุ่งกับคนที่แต่งงานแล้ว ‪ไม่ว่าจะบริสุทธิ์ใจแค่ไหน
‪เขาจะใช้มันและฉันจะไม่มีวันได้สิทธิ์เลี้ยงดูลูก
‪คุณพูดถูก ไรอันคือปัญหา
‪แต่ทุกเรื่องรักมีปัญหาเสมอ
‪ผมจะหาวิธีแก้ไขปัญหานี้นะครับ เพื่อคุณ
‪ครั้งหนึ่ง ผมอยากเสพยามาก
‪จนผมใช้คีมดึงฟันกรามของผมออกมา
‪เพราะรู้ว่าหมอจะเอาออกซีให้ผมกิน
‪นี่คือสิ่งที่โรคนี้ทำกับผม
‪ผมตื่นโดยไม่ใช้แอดเดอรอลไม่ได้ ‪ผมหลับโดยไม่ใช้ออกซีไม่ได้
‪น่าสนใจ
‪ขอผมเล่าให้คุณฟังว่าผมเจออะไรเกี่ยวกับ ‪ไรอัน กู๊ดวิน สามีเก่าของคุณ
‪เขาไม่ใช่คนตื่นเช้า
‪เขาใส่กางเกงในสีขาว
‪เขาคลั่งดื่มโปรตีนเช้ค ‪และตารางออกกำลังกายของเขา
‪มันเหมือนว่าเขาฝึกเพื่อไปแข่ง ‪โอลิมปิกคนเส็งเคร็ง
‪แม่ของเขา แฮเรียต กู๊ดวิน
‪ผู้ซึ่งเป็นเชฟส่วนตัว แม่บ้าน ‪และพี่เลี้ยงเด็กของเขาด้วย เท่าที่ดูๆ มานะ
‪มันไม่ดีเลย แมริแอนน์
‪อยู่ๆ เขาได้สิทธิ์เลี้ยงดูลูกไปเต็มๆ
‪ทั้งๆ ที่เขาไม่มีเวลาให้ลูกสาวของเขาด้วยซ้ำ
‪เขาทิ้งจูเลียตให้แม่ของเขา
‪ขณะที่เขาออกกำลังกายกับเวส ‪"เพื่อนรัก" ของเขา
‪เวสทำให้ไรอันรู้สึกเหนือกว่า ก็เลยลงตัว
‪ตามหลักแล้วไรอันเลิกยาแล้ว ‪แต่เขาเป็นพวกติดผงทางอารมณ์
‪เขาเปลี่ยนการเสพติดยาและแอลกอฮอล์ของเขา
‪ไปเป็นการเสพติดร่างกายและสถานะของตัวเอง
‪การเลิกยาของไรอันแขวนอยู่บนเส้นด้าย
‪แค่โยนก้อนกรวดลงไปในเครื่องจักร ‪แล้วรอให้มันพัง
‪(โจ - รู้ไหมว่าจะหาแอดเดอรอลได้ที่ไหน ‪เลิฟให้ผมทำความสะอาดโรงรถ ช่วยที)
‪เวรกรรม คนเราจะต้องกินโปรตีนสักกี่แก้วกัน
‪(แครี่ - โทรหาทัสเชน)
‪ยายมาแล้วจ้า
‪ไปไหนกัน...
‪- ไง สบายดีไหมคะ ‪- อ๋อ สบายดี
‪โดยเฉพาะหลังจากที่พ่อของลูก ‪เล่นงานแม่ซะอ่วมเลยตอนพิจารณาคดี
‪ทั้งๆ ที่แม่มีสติสัมปชัญญะครบทุกประการ
‪ใครจะไปนึกว่าสัญญาก่อนแต่งงาน ‪จะไสหัวแม่ออกจาอนาวริน
‪ทั้งๆ ที่แม่เป็นคนก่อตั้งมัน
‪นั่นคือตอนที่เขาเจอช่องโหว่เล่นงานทนายของแม่
‪และเอาไร่องุ่น ธุรกิจใหม่ของแม่ไป ธุรกิจใหม่ ‪เพื่อความสะใจ
‪เสียใจด้วยนะคะ
‪ใช้คำว่าเสียใจไม่ได้หรอก เลิฟ
‪แม่ทำทุกอย่างที่แม่ควรทำแล้ว
‪นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเวลาเราแต่งงานกับคนที่ไม่ใช่
‪- ลูกไม่เห็นด้วยเหรอ ‪- เรื่องพ่อเหรอ
‪เปล่าค่ะ เขาปฏิบัติกับแม่แย่มากๆ ‪หนูเลยไม่พูดกับเขาอีกเลย
‪แล้วทำไมลูกถึงเงียบจัง
‪หนูรู้สึก...
‪เศร้า
‪หนูรู้ว่ามันถูกแล้ว หนูดีใจที่มันจบแล้วนะคะ
‪แต่มันรู้สึก... ประมาณว่าเสียดายน่ะค่ะ
‪ลูกพูดถูกและมันเศร้าจริงๆ
‪แม่ขอโทษนะที่ทำให้ลูกผิดหวัง
‪หนูไม่ได้หมายถึงอย่างนั้นค่ะ
‪ไม่หรอก แม่น่าจะรู้ว่าชีวิตแต่งงานนี้จบแล้ว ‪หลังแต่งได้สองปี
‪ตอนที่พ่อของลูกไม่อยากเอาตูดแม่แล้ว
‪ไม่ต้องเล่ารายละเอียดก็ได้ค่ะ
‪อย่าทำเป็นผู้ดีหน่อยเลย แม่ช่วยลูกอยู่นะ
‪ลูกต้องรู้ว่าต้องระวังอะไรบ้าง
‪- ในชีวิตแต่งงานของลูก ‪- ชีวิตแต่งงานของหนูไม่เหมือนของแม่หรอก
‪แปลว่าลูกไม่ได้นอนกับลูกชายของเพื่อนบ้านเหรอ
‪หนูไม่อยากคุยเรื่องนี้กับแม่
‪แม่
‪พอได้แล้ว
‪จะไปไหน
‪เวรเอ๊ย
‪แม่จะโทรเรียกลิฟต์
‪ขอโทษที่หวังว่าลูกสาวของตัวเองจะรับฟังปัญหา
‪(เชอร์รี่ ใช้ตัวช่วยชีวิตเซ็กซ์ซะ ‪โจต้องขอบคุณแน่)
‪(เคล็ดลับภรรยาสุดเซ็กซี่ ‪ตัวช่วยชีวิตเซ็กซ์ของคุณ)
‪(ความสำคัญทางชีววิทยาของการปล่อย ‪ให้ผู้ชายของคุณคิดว่าเขาเป็นผู้นำ...)
‪ก๊อกๆ
‪ลีซ สวัสดี เข้ามาสิ เชิญครับ นานแค่ไหนแล้ว
‪- พระเจ้า สองปีใช่ไหม ‪- ค่ะ สองปี ถูกต้อง
‪ขอบใจ ธีโอ
‪ผมได้ข่าวว่างานของคุณฝั่งนิติบุคคล ‪กำลังไปได้สวย
‪ทีมรักคุณมาก คุณมาไกลนะ ‪จากนักเขียนโค้ดสาวจอมโอหัง
‪- ที่แฮกอีเมลผม ‪- ฉันกลับตัวกลับใจแล้วน่ะ
‪คืองี้นะ คงไม่กลับไปไกลเกินนะ ‪ผมอยากให้คุณช่วยอะไรบางอย่าง
‪นี่เหมือน...
‪ภาพจากกล้องวงจรปิด
‪ใช่ ถูกต้อง กล้องรอบบ้าน ‪และกล้องกริ่งหน้าบ้านทุกตัวในมาเดรลินดา
‪ทั้งสดและในคลาวด์ ทั้งหมดเลย
‪จะไม่ถามว่าได้มันมาได้ยังไง
‪แต่คุณอยากให้ฉันช่วยอะไร ‪ถ้าคุณเข้าถึงกล้องพวกนี้ได้แล้ว
‪ผมอยากให้คุณช่วยจัดประเภทน่ะ
‪มีภาพเต็มไปหมดจากกล้องล้านตัว
‪ผมอยากดูคนบางคนแค่วันบางวันน่ะ
‪- คุณอยากได้โปรแกรมจดจำใบหน้าของฉัน ‪- ใช่
‪ฉันโดนเอ็ฟบีไอขู่มาแล้วนะ
‪ไม่ๆ พวกเขาจะไม่มีวันรู้
‪สิ่งที่คุณต้องการมันใช้เวลานานนะ
‪อ๋อ ไม่หรอก ถ้าคุณมาช่วย
‪และผมเตรียมค่าตอบแทนให้อย่างสูงเลยละ
‪อีกอย่าง คุณจะช่วยโลกนะ
‪ยังไง
‪ตามหาฆาตกรไงล่ะ
‪คุณเป็นเพื่อนของแครี่เหรอ
‪ใช่ ขอโทษนะ คุณอายุเท่าไหร่
‪ผมไม่จำเป็นต้องระบุตัวตนของตัวเอง ‪ด้วยสิ่งที่ไม่เที่ยงอย่างตัวเลขหรอก
‪ก็ได้
‪ไม่ต้องห่วง ไม่ได้มาล่อจับ
‪ดังนั้น บอกให้รู้ไว้ก่อน ผมทำแบบนี้เพื่อช่วยคน ‪ยังไงก็ต้องมีคนขาย
‪ผมเลยเป็นตัวกลางที่คอยให้ยาประชาชน
‪ปกป้องชุมชนที่อาจโดนตำรวจหมายหัว
‪ผมบริจาครายได้ทั้งหมดให้นามิ
‪สหพันธ์ความเจ็บป่วยทางจิตแห่งชาติน่ะ
‪ผมเริ่มคิดแล้วว่าคนรุ่นนี้อาจช่วยเราทุกคนไว้ได้
‪ทั้งหมด 1,237,37 ดอลลาร์
‪ผมรับแต่บิตคอยน์
‪ดูสิว่าผมยอมทำให้คุณขนาดไหน แมริแอนน์...
‪รวมถึงการแอบเข้าบ้านไรอันตอนเขาไปทำงาน ‪และจูเลียตกับย่าไปเรียนบัลเลต์
‪ผมหวังว่าไรอันจะชอบสูตรโปรตีนใหม่ของเขา
‪แอดเดอรอลตอนเช้าและออกซิคอนตินตอนดึก
‪เพื่อให้ร่างกายของเขารับสาร ‪จำนวนเล็กๆ เข้าไป
‪เพื่อที่จะกระตุ้นประสาทการรับรู้ของเขา
‪ที่เคยโน้มเอียงไปหาการเสพติดอยู่แล้ว ‪จากนั้นจะกระตุ้นอาการอยาก
‪ถ้าอาการอยากเสพยา ‪และการไม่สามารถยับยั้งชั่งใจ
‪ไม่ทำให้เขากลับมาเสพอีกครั้ง
‪ถ้างั้นการก่อกวนกิจวัตรยามเช้าของเขาคงช่วย
‪เขาจะสติแตกวันพิจารณาสิทธิเลี้ยงดู ‪ครั้งต่อไปของคุณนี่แหละ
‪และเราจะได้ขอบคุณของเล่นของลูกชายผม ‪ที่คอยให้ถ่านที่หมดแล้วอยู่เรื่อยๆ
‪ผมควรไปแต่หลังจากที่ผมรู้จักศัตรูของผมมากขึ้น
‪ผู้ชายคนนี้มีหนังสือที่ไม่ได้เขียนโดยทิม เฟอร์ริส ‪หรือโทนี่ ร็อบบินส์บ้างไหม
‪อะไรกันนี่
‪ผมเจ็บปวดมากที่ต้องทิ้งพวกมันไว้ที่นี่
‪เขาไม่สมควรได้รับส่วนไหนของคุณเลย ‪แต่มันก็แค่ชั่วคราวนะ แมริแอนน์
‪ผมจะแก้ไขมันให้คุณ
‪แก้ไขเขา
‪เกิดอะไรขึ้นกับเมียผม งานเข้าหรือเปล่าเรา
‪คุณสวยจัง
‪วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ
‪เธอกลิ่นเหมือนเดอะบอดี้ช็อป
‪- ดีครับ ‪- เหรอคะ
‪ครับ เกิดอะไรขึ้น ‪จะทำอาหารเลี้ยงค่ายทหารเหรอ
‪ประมาณนั้น
‪คนจัดเลี้ยงให้งานระดมทุนของห้องสมุด ‪ถอนตัวน่ะค่ะ
‪เชอร์รี่ก็เลยขอให้ฉันมาช่วย
‪สุดยอดเลย
‪คุณกับเมียของผมในสถานที่เดียวกัน
‪มีหกคนรออยู่ที่เบเกอรี
‪ติดตั้งเตาอะไรก็ไม่รู้มากมาย ‪ฉันไม่ได้นอนแน่ๆ คืนนี้
‪ฉันรู้ว่าเจ้านายของคุณเรื่องมาก ‪ฉันหวังว่าฉันจะทำให้เธอพอใจ
‪คุณทำได้อยู่แล้ว
‪ฉันแค่อยากทำมื้อค่ำอร่อยๆ ให้คุณก่อนน่ะค่ะ
‪ตกลงครับ
‪ต้องมีอะไรแน่ๆ
‪เธอฆ่าคนอื่นหรือเปล่า ‪เธอเลยพยายามเบี่ยงเบนความสนใจผม
‪ฉันมีเวลานิดหน่อย
‪- ครับ ‪- เวลาสำหรับคุณน่ะ
‪ไม่นะ
‪ไม่ได้แน่
‪เวรเอ๊ย หมดตัวแล้ว
‪หลังจากคุณ
‪คงไม่ใช่ตอนนี้
‪- คงไม่ใช่... ‪- พระเจ้า ผมขอโทษ
‪- ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่ ‪- ผมเหนื่อยน่ะ
‪- มันเป็นความคิดที่ดีนะ ‪- ค่ะ ใช่
‪ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันพยายามจะอมคุณ ‪ทันทีที่คุณเดินเข้าประตูมา
‪งี่เง่ามากเลย
‪ผมนึกเรื่องนี้ไม่ถึงเลย
‪เลิฟเดายาก ผมจะต้องแก้ไขเรื่องนี้
‪ขอบคุณนะ แบตห่วยๆ
‪เวรเอ๊ย
‪ขอบคุณ ทัสเชน
‪กลายเป็นว่า การเล่นเป็นอาเมลีก็สนุกดีนะ
‪ล้อเล่นหรือเปล่าวะ
‪เพราะนายเพิ่งย่อยสารกระตุ้นเยอะมาก
‪มังกรเลยถูกปลดปล่อย
‪ไม่นะ ไม่ๆ
‪เวรเอ๊ย
‪เวรกรรม
‪คุณสบายดีไหม ขอโทษครับ ‪ผมแวะมาบอกความคืบหน้า
‪แล้วผมก็ได้ยินเสียงตะโกน ผมเลยเข้ามา
‪ฉันเพิ่งทำอัลมอนด์ชุดใหญ่ไหม้
‪ฉันมีงานอีกห้าร้อยอย่างให้ทำได้ เพราะงั้น...
‪ครับ
‪ถ้างั้นก็ไม่ใช่เวลาที่จะบอกคุณว่าผมไม่รู้
‪ว่าพ่อผมรู้อะไรบ้างเรื่องคุณกับโจ
‪ยัง ยังไม่รู้
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪ผมจะรู้ให้ได้
‪อีกอย่าง ไหนๆ ก็พูดกันตามตรงแล้ว
‪มันยากมากที่จะยืนตรงนี้และคุยกับคุณ
‪แม้ว่าผมจะไม่ค่อย ‪คิดถึงแต่การที่ผมต้องการคุณขนาดไหน
‪โอเค
‪เอาละ ลืมไปซะว่าผมพูดอะไรออกไป
‪เวรเอ๊ย ผมขอโทษนะ ผมขอโทษ ผมแค่...
‪เพราะเรื่องพ่อหรือเรื่องที่ผมจีบคุณล่ะ
‪ฉันไม่...
‪ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นบ้าอะไร
‪คุณ
‪ไม่ ฉันเคยสติดีกว่านี้
‪นี่ๆ หยุดนะ
‪อย่างี่เง่าสิ ตกลงไหม
‪คุณแน่ใจเหรอ อ๋อ ได้
‪แม่เจ้า
‪เขาโทรหาเพื่อนโง่ๆ ของเขาให้ช่วยซ่อมยางรถ
‪หวังว่าเขาจะไม่มีประโยชน์เท่าไหร่
‪โหดมาก พวก โหดมาก
‪เออ
‪และเท่านี้เอง ไรอัน กู๊ดวิน ‪ออกนอกลู่นอกทางไปหนึ่งก้าวเล็กๆ...
‪วันนี้พังแล้ว ฉันจะโทรลาป่วย ‪เราจะได้ไปเมากัน
‪- และก้าวยักษ์ลงเหว ‪- เอาเลย
‪ยินดีครับ แมริแอนน์
‪คุณชอบไหม
‪ไม่
‪ฉันชอบมันมาก มันขายหมดทุกร้านเลย
‪แทนการขอโทษห่วยๆ สำหรับเรื่องเมื่อคืน
‪ผมรู้ว่าผมไม่ปกติเพราะงาน ‪ผมไม่มีสมาธิและผมขอโทษ
‪- ฉันควรจะขอโทษมากกว่า ‪- เดี๋ยว มีอีกนะ เปิดดูสิ
‪โอ้ พระ... คุณซื้อโดนัทพาลมาจากไหนเนี่ย
‪เพราะมนตร์แห่งความรักที่ผมมีต่อคุณ ‪เปล่า พวกเขามาเปิดร้านที่เบิร์กลีย์น่ะ
‪ผมเลยจ้างเด็กต่อแถวซื้อแล้วมาส่งที่นี่
‪สีหน้าคุณเวลากัดโดนัทพวกนี้เข้าไป...
‪โดนัทไม่ใช่ของที่เซ็กซี่นะ
‪แต่คุณทำให้มันดูเซ็กซี่ที่สุดในโลกเลย
‪โอ้ พระเจ้า น่าอายมากเลย
‪ฉัน...
‪ฉันนึกว่าคุณคิดว่าฉันไม่สวยแล้ว
‪เวรเอ๊ย ผมมัวแต่ตามล่าคุณ
‪คืนนี้ใจผมจะอยู่กับเลิฟ
‪จำเป็นแล้วละ เพราะถ้าเลิฟไม่มีความสุข
‪เราจะไม่มีวันได้มีความสุข
‪รู้ไหม ฉัน...
‪แม่ฉันทำให้ฉันคิดมากน่ะ ‪ชีวิตแต่งงานของพวกเขาแย่มาก
‪ครับ ไม่ ผมว่า มันก็เข้าใจได้นะ
‪แต่เราไม่ใช่พวกเขานะ
‪ค่ะ
‪อ๋อ แม่โทรมาพอดี
‪(ดอตตี้ วิดิโอแชท)
‪ฉันควรรับสาย
‪- คุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเถอะ ‪- ครับ
‪ค่ะ
‪- สวัสดีค่ะ แม่ ‪- แม่รู้ว่าแม่สาย
‪แม่งีบไปและลืมตั้งนาฬิกาปลุก เดี๋ยวแม่ไปนะ
‪แม่พูดเรื่องอะไรน่ะ
‪ลูกจะให้แม่ดูโฟร์ตี้ตอนลูกไป ‪งานระดมทุนไม่ใช่เหรอ
‪ไม่ค่ะ เรามีพี่เลี้ยงแล้ว แม่ดูแลตัวเองเถอะนะ
‪แปลว่าแม่ไม่ดีพอที่จะดูโฟร์ตี้แล้วเหรอ ‪ใช่หรือเปล่า
‪- แม่ดื่มเหล้ามาใช่ไหม ‪- อะไรนะ
‪- แม่ต้องไปหาโฟร์ตี้ ‪- แม่เมานะ
‪แม่ไม่ได้เมา
‪แกโกรธแม่ที่พูดเรื่องเด็กข้างบ้าน
‪- เอาละ หนูต้องวางสายแล้ว ‪- แกพรากลูกไปจากฉัน
‪- อย่าขับรถนะ ‪- ให้แม่เจอโฟร์ตี้เถอะนะ
‪- หนูไม่มีเวลาเถียงกับแม่ตอนนี้ ‪- แม่เหลือแค่เขาแล้ว
‪นังลูกเลว
‪ที่รัก ช่วยจัดโต๊ะหน่อยได้ไหมจ๊ะ
‪ไม่เอาที่รอง
‪เมื่อแขกมาถึง คนจะเต็มไปหมด
‪มันจะทำให้คุณกับเลิฟอยู่ห่างกันใช่ไหม เวรเอ๊ย
‪เลิฟไม่ได้โง่นะ ต้องแย่แน่ ทำไมผมถึงยอมได้นะ
‪เอาละ ผมต้องการแผน
‪ผมต้องทำให้เลิฟยุ่งที่สุด
‪ดีค่ะ บายๆ
‪ขอชมคุณเลยนะ แมริแอนน์ คุณจัดงานได้ดีมาก
‪คุณคิดว่าฉันควรโทรเช็กไหมคะ
‪ฉันแค่ประสาทน่ะ จริงๆ แล้ว
‪ตลอดแหละ แต่จะหวังมากไปไหม ‪ที่เธอจะอยู่แต่ด้านหลัง
‪- และคุณทั้งสองคนไม่ได้เจอกัน ‪- แล้วแต่เลย
‪อยู่นี่เอง
‪ใช่คุณจริงๆ ด้วย
‪ตันฉบับ ตราตรึง แท้จริง ‪ช่างหัวอลิซกับราชินีเถอะ
‪คุณคือกุหลาบสีแดงดอกนั้นเลย
‪ค่ะ ฉันคงประสาทไปเอง ขอบคุณมากนะคะ
‪ฉันตามหาคุณอยู่พอดี
‪- ปัญหาใหญ่ ‪- ค่ะ
‪ฉันลืมจดการแพ้อาหารของทุกคนลงบนผังที่นั่ง
‪- คุณช่วย... ‪- ได้สิคะ
‪โอเค
‪คุณ มานี่
‪- ไปรีบทำให้เสร็จกัน ‪- ค่ะ
‪และเทพนิยายของเราก็มืดมนขึ้นมาทันที
‪ผมควรจะสร้างหายนะในรถห้องครัว เปิดเตา
‪ทำไข่นกกระทาไหม้
‪แต่มันสายไปแล้ว
‪มันเหมือนได้ดูการประหารของตัวเอง
‪เพื่อนรัก
‪- เรื่องทัสเชนเป็นยังไงบ้าง ‪- เยี่ยมเลย ใช่ ขอบคุณนะ
‪ดีกว่าเยี่ยมซะอีก ‪ที่จริง ไม่มีวี่แววของไรอันแปลว่า
‪เขาคงเล่นยาติดต่อกันมาแปดชั่วโมง ‪กับเพื่อนของเขา
‪ที่รัก
‪ขอโทษนะคะ คุณเลิฟแน่เลย ฉันแมริแอนน์นะคะ
‪โจเล่าเรื่องคุณให้ฉันฟังเยอะเลยค่ะ
‪คุณคือเจ้านายของโจเหรอ
‪- ยินดีที่ได้พบคุณค่ะ ‪- เช่นกันค่ะ
‪เขาคงบอกคุณแล้วว่าฉันจู้จี้ขนาดไหน
‪ไม่ค่ะ ฉันว่าไม่หรอก
‪เรื่องจริงค่ะ ฉันมีมาตรฐานเป็นของตัวเอง
‪ซึ่งอาจเป็นคำสุภาพ ‪ของการเป็นเจ้านายกวนประสาท
‪ไม่ค่ะๆ เขา...
‪เขาชอบทำงานที่นี่มากๆ เลย
‪ดีค่ะ
‪แม้ว่าจะมีทำงานดึกๆ
‪ค่ะ คือ เขาก็เยี่ยมมากเลย
‪เขาไม่เคยบ่น ‪เวลาที่ฉันขอให้เขาอยู่ปิดห้องสมุดและก็...
‪ฉัน...
‪ฉันกำลังคบหาดูใจกับคนคนหนึ่งอยู่
‪เรากำลังอยู่ในช่วง ‪"ใช้เวลาร่วมกันให้ได้มากที่สุด"
‪โจก็เลยมาช่วยฉันน่ะค่ะ
‪- จริงเหรอคะ ‪- ค่ะ
‪น่ารักจัง ไม่ค่ะ เขาไม่รังเกียจเลย
‪ดีใจที่ได้รู้แบบนี้ค่ะ
‪ไม่ว่าคุณจะพูดอะไรดูเหมือนมันได้ผลนะ
‪นี่ๆ บอกไว้ก่อนนะ ห้าหมื่นกำลังมาแล้ว
‪อะไรกันวะ เขาควรจะสติหลุดไปแล้ว
‪เขายังยืนอยู่ได้ยังไงกัน
‪เอาแล้วไง
‪- ไม่ชอบเหรอคะ ‪- สามีเก่าฉันน่ะ
‪สวัสดีครับ คุณสองคนสวยมาก ‪ผมต้องเอานี่ไปไว้ไหน
‪ไม่อยากให้คนเห็นก่อนได้อวดโฉมครั้งใหญ่
‪เดี๋ยวพาไปค่ะ
‪ขอตัวนะคะ
‪สวัสดีครับ ดันเต
‪ผู้ชายคนนั้นห่วยแตกที่สุดเลย
‪โอ้ ดันเต ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูด
‪เขาดูขี้อวดนะ แต่การเลิกยาคงไม่ง่ายหรอก
‪เลิกยาเหรอ ไอ้เวรนั่นเมาตลอดเวลาแหละ
‪ทำเป็นเข้าบำบัดเอาหน้าไปอย่างนั้นแหละ ‪มียาในโปรตีนที่เขาดื่ม
‪- แบบ วันนี้เหรอ ‪- ตลอดเลย
‪ผมเผลอดื่มไปครั้งเดียว กระสับกระส่ายมาก ‪นอนไม่หลับเลย
‪แล้วผมก็รู้ว่า เขาซดของพวกนั้นทั้งวัน ทุกวัน
‪ผมโดนหลอกแล้วละ
‪ผมอัดยาให้ไรอันไม่ได้
‪เพราะเขาอัดยาให้ตัวเองมาตลอด
‪ร่างกายของเขาเลยต้านฤทธิ์ยาได้สูง ‪ผมพลาดไปได้ยังไง
‪ดันเต เป็นยังไงบ้าง พวก
‪ดีขึ้นเยอะเลยเมื่อคุณมาถึงที่นี่ ขอตัวนะครับ
‪โจ โกลด์เบิร์ก ใช่ไหม ผมไรอัน กู๊ดวิน
‪เราเจอกันเมื่อคืนก่อนตอนที่ผมไม่ได้ ‪เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่
‪ใช่ครับ ดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้ง
‪ไอ้แมลงสาบชั่ว
‪เวรเอ๊ย
‪เด็ด คุณมาจากที่ไหน
‪- นิวยอร์ก ‪- เมืองอะไร
‪บรุกลิน
‪- ไวน์เป็นยังไง ‪- ก็ดีมั้ง
‪รู้ไหม มันน่าสนใจนะ
‪ผมเห็นคุณแอบอยู่ด้านหลังในห้องประชุม
‪ทำเป็นว่าคุณไม่มีตัวตน
‪แต่ดูจากท่าทางที่คุณค่อยๆ ดื่มแก้วนั้น
‪คุณดูไม่ใช่คนติดเหล้านะ
‪เวรเอ๊ย เขาเห็นผมขนาดไหนกันนี่
‪คุณต้องลองนี่ดู
‪ของไอบีเรียหรืออะไรสักอย่าง ลองชิมดู เร็วสิ
‪ลองกินสิ
‪อะไรเนี่ย การเล่นอำนาจของคนโรคจิตเหรอ
‪ผมไม่รู้ว่าคุณคิดจะทำอะไรนะ ‪แต่ผมมั่นใจว่ามันเกี่ยวกับแมริแอนน์
‪อย่ายุ่งกับเธอ
‪ขอให้สนุกนะ
‪ผมแพ้ตานี้ แต่มันยังไม่จบหรอก
‪ในเมื่อคุณคือเดิมพัน
‪ดูวิเศษมากๆ เลย
‪ฉันนี่เก่งจริงๆ
‪ฉันรู้ว่าคุณจะทำให้ฉันไม่ผิดหวัง
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว ทรมานมาก
‪คุณกับโจอยากมาเล่นกับฉันกับแครี่ไหม
‪อะไรนะ
‪คุณไม่ได้อ่านบทความที่ฉันส่งให้เหรอ
‪ค่ะ เรื่องนั้นทำฉันเครียดมากเลย เชอร์รี่
‪ความสำคัญทางชีวภาพของการทำให้ ‪ผู้ชายของคุณรู้สึกสมชาย
‪ฉัน...
‪ฉันว่าฉันไม่ใช่ภรรยาประเภทเซ็กซี่น่ะ
‪คุณน่าจะอ่านต่อนะ
‪เอาละ...
‪ภรรยาสุดเซ็กซี่คือคำ...
‪ใช่
‪ที่ใช้สำหรับผู้หญิงที่แต่งงานแบบเปิด
‪เหมือนฉัน แครี่กับฉันมีคู่รักหลายคน
‪เลิฟ บอกฉันทีว่าคุณเข้าใจ ‪ตอนที่ฉันส่งบทความที่ฉันเขียนเองให้คุณ
‪บล็อกลับเรื่องเซ็กซ์ของฉันไงล่ะ
‪อ๋อ ฉันว่าฉันคิดไม่ถึงน่ะ
‪คุณได้รู้แล้วนี่ไง
‪และยิ่งเราใช้เวลากับคุณและโจมากเท่าไหร่
‪เราก็หยุดคิดถึงคุณสองคนไม่ได้
‪เราอยากที่จะ...
‪พัฒนาความสัมพันธ์ของเราไปอีกขั้นหนึ่ง
‪คุณจะตกลงไหม
‪ขอโทษค่ะ พี่เลี้ยงเด็กน่ะ
‪(โคลอี้เรียกเก็บเงิน 80 ดอลลาร์ค่าดูแลเด็ก)
‪อะไรกัน
‪(เลิฟ ทำไมส่งเวนโมมาแล้ว ‪เรายังไม่ได้กลับบ้านเลย)
‪(โคลอี้ แม่คุณมารับเขาไปแล้ว)
‪(ไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้เหรอคะ)
‪- ขอโทษนะคะ ‪- ค่ะ
‪(สายเข้า ‪เลิฟ ควินน์ โกลด์เบิร์ก)
‪วางสายแม่ของเธอดีกว่าเนอะ
‪เราไม่ต้องคุยกับเธอ
‪ขอบคุณค่ะ
‪สเตฟานี ชื่อน่ารักจัง
‪ไม่ต้องห่วง เขาไม่ใช่ทารก
‪เปล่าๆ เขาคือลูกชายฉันที่กลับมาเกิดใหม่น่ะ ‪โฟร์ตี้
‪และเขาชอบกินทาโก้อร่อยๆ
‪ใช่ไหมจ้ะ ลูก ชอบเนอะ
‪ลูกสาวฉันพยายามกันเขาออกจากฉัน ‪เธอเห็นแก่ตัวเหมือนพ่อของเธอเลย
‪ฉันว่าเราขาด "กอร์ดาตาส" ไปสองชิ้นนะ
‪- รอสักครู่นะคะ ‪- พระเจ้าคุ้มครองนะ เพอร์เซฟะนี
‪- คุณเป็นคนดีใช่ไหม ‪- มั้งคะ
‪ฉันแค่อยากให้เลิฟเข้าใจว่าฉันทำไปเพราะอะไร
‪แต่เธอไม่ยอมฟัง
‪ไม่มีใครฟัง
‪นอกจากคุณ
‪ฉันรอกอร์ดาตาสอยู่
‪ให้ตายเถอะ
‪ไม่ ฉันอยากได้อำนาจของฉันคืน
‪ฉันอยากได้ความยุติธรรม ‪ฉันอยากเห็นกรรมตามสนอง
‪- รับซอสเผ็ดไหมคะ ‪- เอามาทุกซอสเลยและก็ไฟแช็กด้วย
‪ว่าไงนะคะ
‪ฉันจะจ่าย...
‪สามร้อยดอลลาร์ค่าไฟแช็ก
‪ขอบคุณที่รับฟังนะ
‪ไปกันเถอะ
‪ใช่แล้ว
‪ไอ้เลวนั่นอยากได้ไร่องุ่น
‪โอ๋ๆๆ ไม่เป็นไรนะจ๊ะ
‪จำเอาไว้ ถ้าคุณเอาเด็กทารก ‪ไปขับรถเล่นตอนเมา
‪เพื่อไปเผาไร่องุ่น ‪ต้องแน่ใจว่าคุณเป็นผู้หญิงที่รวย ผิวขาว
‪ที่ทนายพาคุณเข้าสถานบำบัดหรูๆ แทนคุกได้
‪- ขอบคุณที่... ‪- คุณคิดบ้าอะไรอยู่
‪พาเขาไปนอนนะ ฉันจัดการเอง
‪คืนนี้แม่นอนที่นี่ได้
‪พรุ่งนี้ โจจะขับรถไปส่งแม่ที่สถานบำบัด
‪แม่จะไม่มีวันได้เห็นหนู
‪และแม่จะไม่มีวันได้เห็นเฮนรี่อีก
‪- ลูกล้อเล่น ‪- เปล่าค่ะ หนูพูดจริงๆ
‪เลิฟ ขอร้องนะ แม่ทำพลาดน่ะ ‪แต่แม่โดนทำโทษ...
‪แม่อาจทำให้เขาตายได้นะ
‪แม่มีครอบครัวของแม่...
‪และดูสิว่าแม่ทำอะไรลงไป
‪แม่ปล่อยให้สามีของแม่ทำลายคุณค่าของตัวแม่เอง
‪แม่ละเลยลูกๆ ของแม่ แม่ไม่ได้ปกป้องโฟร์ตี้ ‪หนูต่างหาก
‪ช่างกล้านะ
‪แกชอบให้เขาแตกหัก
‪- เพราะมันทำให้แกมีจุดประสงค์ ‪- ก็คงงั้น
‪แต่หนูมีจุดประสงค์ใหม่แล้ว ‪และนั่นคือการปกป้องครอบครัวของหนู
‪- จากแม่ ‪- แกพูดแบบนั้นได้ยังไง ฉันเป็นแม่แกนะ
‪ไม่มีแม่ยังจะดีซะกว่าค่ะ
‪แกคิดว่าแกดีกว่าแม่มากนักหรือไง ‪แกก็คือแม่เมื่อ 20 ปีก่อน
‪วันหนึ่ง แกจะเสียทุกอย่างไปเหมือนกัน
‪และจากนั้นแกจะเห็นว่าแกมันโหดร้ายแค่ไหน
‪สวัสดี
‪ทำเสร็จแล้วเหรอ ไม่ว่าจะอะไรก็ช่าง
‪ใช่ เพิ่งเสร็จเลย
‪แล้วคุณทำอะไรอยู่ล่ะ
‪เขาสลบเหมือดไปเลย ‪เขาน่าจะต้องพักผ่อนหน่อย
‪ฟังนะ มันไม่ใช่เรื่องของฉัน ‪แต่พ่อของคุณไม่ปกตินะ
‪เขาต้องไปหาหมอ
‪ฉันออกไปเองได้
‪(ดับเบิลแท็ปเอฟแปดเพื่อเปิดหน้าต่างค้นหา ‪ดูแลตัวเองด้วยนะ - ลีซ)
‪(คนที่เห็นนาตาลีตอนยังมีชีวิตอยู่วันสุดท้าย)
‪(หา เลิฟ ควินน์ โกลด์เบิร์ก (วันที่))
‪ผมควรจะอยู่บนเตียงกับคุณ ‪ใช้นิ้วลูบไล้ไปตามแขนของคุณ
‪แต่ผมกลับเป็นอูเบอร์ขับพาแม่ยายสุดนรกไปบำบัด
‪คุณคงมีความสุขที่จะไม่ได้เห็นฉันอีก
‪ผมคิดมาตลอดว่าเรามีมิตรภาพที่ดีต่อกัน
‪ฉันมีอะไรจะบอกคุณ โจ
‪ฉันเห็นว่าคุณพยายามทำให้ชีวิตแต่งงานราบรื่น ‪เหมือนฉัน
‪ฉันทำทุกอย่างเพื่อรักษาครอบครัวไว้
‪รวมถึงการโกหกตัวเองว่าสามีของฉันคือใคร...
‪และลูกสาวของฉันคือใคร
‪ดอตตี้กำลังจะใส่ความเลิฟให้ผมฟังใช่ไหมนี่
‪การแก้แค้นครั้งสุดท้ายเหรอ
‪คุณรู้เรื่องเจมส์ สามีคนแรกของเลิฟขนาดไหน
‪ผมรู้ว่าพวกเขารักกัน แต่งงานตอนยังหนุ่ม
‪เขาเป็นมะเร็ง แล้วเขาก็ตาย
‪ก็ไม่เชิง
‪ตอนเจมส์ป่วย เขากับเลิฟมีปัญหากันแล้ว
‪หลังจากที่เขาเข้าระยะโรคสงบ
‪เขาขอหย่า
‪และรู้ตัวอีกที เขาก็ตาย
‪เธอไม่ได้กำลังจะบอกว่า...
‪ฉันไม่มีหลักฐานหรอกนะ ‪แค่สัญชาตญาณของคนเป็นแม่น่ะ
‪คุณอาจคิดว่าฉันบ้า
‪ก็คงใช้ ถ้าผมไม่ได้เห็นว่าเลิฟทำอะไรได้บ้าง ‪หลายต่อหลายครั้ง
‪มันคงยากนะ
‪คุณเป็นคนซื่อสัตย์
‪นั่นคือสิ่งที่ทำให้คุณเป็นสามีที่ดี
‪แต่เลิฟไม่มีความซื่อสัตย์ให้ใคร ‪นอกจากตัวเธอเอง
‪ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ ‪ฉันจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองเลย
‪เหมือนเกรกอรี เพกตอนหนุ่มๆ เลย
‪เลิฟฆ่าสามีคนแรกของเธอได้ไหม
‪ผมมัวแต่กังวลว่าเธอจะทำร้ายคุณ จนผมลืมไปว่า
‪ผมก็โดนได้เหมือนกัน
‪แต่เราควรอยู่ด้วยกัน แมริแอนน์ ‪ผมจะหาทางให้ได้
‪มันเสี่ยงนะ ‪แต่ความรักต้องมีความบ้าผสมเล็กน้อย
‪เราต่างเป็นคนบ้า ใช่ไหม กุหลาบสีแดง
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม ‪- ไม่ค่ะ
‪จูเลียตบอกไรอันว่าเราใช้เวลาทั้งวันด้วยกัน
‪เขาขู่ว่าจะใช้มันเล่นงานฉัน
‪อะไรนะ เราเป็นแค่เพื่อนร่วมงานกัน
‪เปล่าเลย คุณก็รู้ดี
‪และอีกอย่าง มันไม่สำคัญด้วย
‪เพราะไรอันจะทำให้มันดูแย่ที่สุด
‪ไอ้เวรไรอัน ผมจะทำลายเขา
‪- เราแก้ไขมันได้นะ ‪- เราเหรอ
‪คุณพูดเรื่องอะไร คุณแต่งงานแล้วนะ
‪ชีวิตแต่งงานของคุณดูไม่แย่เลย ‪ภรรยาคุณก็น่ารักดี
‪น่ารัก ใช่ แต่มีนิสัยชอบฆ่าผู้หญิงที่ผมห่วงใย
‪ฉันเกลียดการโกหกเธอ
‪ฉันกลับไปทำแบบเดิม และฉันก็รู้สึกขยะแขยง
‪ฉัน...
‪มันไม่ดีต่อการเลิกยาของฉัน
‪ฉันถึงจุดที่ฉันต้องอยู่กับความซื่อสัตย์ ‪ฉันเป็นคนทำบ้านแตกไม่ได้หรอก
‪ไม่หรอกครับ
‪แต่มันต้องมีทางอื่นสิ
‪ไม่มีค่ะ
‪นี่
‪ฉันห่วงใยคุณนะ ห่วงจริงๆ
‪และก็ใช่ เคมีเราตรงกัน
‪แต่...
‪แต่ไม่ได้ค่ะ ฉันต้องคิดถึงจูเลียต
‪และฉันสัญญากับตัวเองแล้ว ‪ความสัมพันธ์ใหม่ของฉันจะ...
‪จะเปิดเผยและซื่อสัตย์
‪ฉันขอโทษนะคะ
‪เปิดเผยและซื่อสัตย์
‪ผมจะมอบสิ่งนั้นให้คุณได้ยังไง
‪สบายดีไหมคะ
‪ครับๆ ผมแค่... ผมแค่เหนื่อยน่ะ
‪ฉันขอถามความเห็นคุณเรื่องหนึ่งได้ไหม
‪ได้สิ
‪- คุณคิดยังไงกับเรื่องนี้ ‪- อะไร
‪เชอร์รี่ส่งมา จากบล็อกลับเรื่องเซ็กซ์ของเธอ
‪เชอร์รี่กับแครี่อยู่ในการแต่งงานแบบเปิด
‪และ... พวกเขาอยากนอนกับเรา
‪ใช่ ฉันก็นึกว่าพวกเขาล้อเล่นเหมือนกัน
‪แล้ว... แล้วคุณเอาให้ผมดูทำไม
‪ก็ให้ดูแบบขำๆ ไง
‪คุณไม่มองฉันเหมือนเดิมเท่าไหร่
‪คุณดูไม่อยากมีเซ็กซ์กับฉัน
‪ไม่จริงนะ คนเราก็มีผ่านช่วงเวลาที่ไม่ดีบ้าง
‪ฉันไม่อยากเป็น...
‪เหมือนพ่อแม่ของฉัน
‪พวกเขารักกันไม่ได้นาน
‪เราอาจต้องเพิ่มสีสันบ้าง
‪มันฟังดูบ้านะ แต่ฉันอ่านบทความนี้
‪เปิดการแต่งงานของเรา
‪ช่องโหว่นี้จู่ๆ ก็หล่นบนหน้าตักผมอย่างงั้นเหรอ
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันรู้สึกยังไงกับมัน
‪เชอร์รี่บอกว่ามันเป็นตัวช่วยที่ดีที่สุด
‪และฉันคิดว่า...
‪เชอร์รี่กับแครี่คงเป็นการลองครั้งแรกที่ปลอดภัย
‪ผมยอมโดนเลื่อยไฟฟ้าตัดขาดีกว่า ‪แต่หวังว่าเราจะตกลงกันได้
‪ขอโทษค่ะ ฉันแค่งี่เง่าไปเอง
‪เลิฟๆ หยุดๆ หยุดคิดมากเถอะนะ
‪คุณคุยกับผมได้ทุกเรื่อง
‪นี่แหละคือชีวิตแต่งงานของเรา ใช่ไหม
‪ไม่มีความคิดไหนที่บ้าเกินไป ‪เราปรับความเข้าใจกัน ใช่ไหม
‪และเราตัดสินใจร่วมกัน
‪ฉันรักคุณค่ะ
‪ผมก็รักคุณ
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง