‎ความเดิมใน เธอ...
‎"ไม่มีรูปปัจจุบันของคุณพ่อคุณเลย ‎เพราะเขาตายไปแล้ว
‎เขาเสพยาเกินขนาด ‎และคุณเป็นคนที่ไปพบศพ
‎คุณเริ่มเขียนกลอนเกี่ยวกับวันนั้นอยู่สองสามบท ‎แต่ไม่เคยเขียนได้จบ"
‎ฉันมีแบบนี้เหมือนกันเลย
‎เป็นทัพพีของพ่อ
‎"นี่คือเรื่องของทัพพีแดงเหรอ
‎ไม่เป็นไรนะ เบค
‎ผมจะช่วยให้คุณได้มีชีวิตที่คุณคู่ควร"
‎"คุณหลงรักคนผิด
‎รสนิยมเรื่องเพื่อนของคุณแย่มาก ‎แม่พีชนั่นน่ะตัวดี"
‎"ผมแค่อยากรู้ว่าจริงๆ แล้วคุณเป็นคนยังไง
‎นอกจากเป็นนักศึกษาวิชาบทกวีที่ถังแตก
‎ในห้องชุดที่ได้ทุนอุดหนุน ‎แบบที่ยังไงคุณก็จ่ายไม่ไหว
‎แต่สิ่งที่คุณต้องการจริงๆ ‎คือใครสักคนที่จะมาช่วยคุณ
‎ให้ผมช่วยคุณนะ เบค"
‎เบคใช่มั้ย ไบลธ์
‎เดือนที่แล้วฉันอ่านบทความของเธอ ‎ที่เขียนลงนิตยสารรีวิว
‎แล้วมันก็ชี้ช่องทางสว่างมาก
‎ตลกดีนะ หนังสือหายไปเล่มหนึ่ง
‎โจหยิบมาดูอยู่ตอนงานปาร์ตี้ของฉัน
‎"คืนนี้ ผมจะทำให้คุณเห็นว่าผมคือคนนั้น
‎อยากได้แบบซั่มไปไม่คิดมากใช่ไหม ได้เลย"
‎เมื่อกี้คุณเพิ่ง...
‎"เมื่อกี้อะไรน่ะ
‎แปดวินาทีได้มั้ย
‎เออ เขาก็ทำหน้าช็อกแบบ ‎'ทรัมป์เพิ่งชนะที่เพนซิลวาเนีย' ไป
‎พูดอะไรสักอย่างสิ
‎แบบ 'เกิดขึ้นได้บ่อยๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่'
‎ไม่ พูดงั้นก็ฟังดูร่านไปอีก
‎หรือจะพูดว่า 'สั่งอะไรมากินกัน' ‎ข้ามเรื่องนี้ไปเลย
‎ดึกขนาดนี้เกรย์ด็อกยังเปิดมั้ยนะ"
‎(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
‎"ขอบคุณพระเจ้า"
‎- ฉันควร... ‎- ได้ๆ
‎(กัปตัน) ‎(ดีจ้ะ ที่รัก ตั้งตารอสุดสัปดาห์นี้นะ)
‎"เวร"
‎"โง่เอ๊ย
‎บอกเขาว่าเสาร์อาทิตย์นี้ว่างทำไมแต่แรก
‎ไม่หัดใช้สมองคิดซะบ้าง"
‎"เออ ก็ไปสิ
‎กัปตันเรียก เราก็ต้องตอบรับ
‎รู้นี่ว่าต้องทำยังไง
‎เขาเป็นคนจ่ายค่าเตียงที่เมื่อกี้เพิ่งได้เยิ้บ
‎หรือได้ทำอะไรนั่นไปน่ะแหละ
‎แล้วก็จ่ายบิลค่าโทรศัพท์ของเธอ"
‎(เบค) ‎(เหมือนกันค่ะ แทบรอไม่ไหวแล้ว)
‎"เด็กดี นั่นก็ไม่ได้ยากอะไรเนอะ"
‎(กัปตัน) ‎(รู้รึเปล่าว่ารอบนี้ไปที่ไหน)
‎เอาจริงเหรอ
‎(เบค) ‎(รู้ จองห้องแล้ว ซีฮอร์สโมเต็ล)
‎เอาจริงเหรอ
‎(กัปตัน) ‎(มีชุดรึยัง)
‎(เบค) ‎(ไม่มีตังค์)
‎(เริ่มการจ่ายเงิน) ‎(กัปตันส่งเงินให้คุณ 500 เหรียญ)
‎เบค ผมจะไปร้านหน่อยนะ
‎"เวร โจ อาจคิดว่าเธอมาซ่อนในนี้"
‎แป๊บนึงค่ะ เดี๋ยวฉันออกไป
‎(กัปตัน) ‎(รักนะจ๊ะ)
‎พระเจ้า พอที
‎"มันก็แค่คำลอยๆ เบค
‎บอกอย่างที่เขาอยากได้ยิน"
‎(เบค) ‎(รักด้วย!)
‎โอ๊ย ไม่นะ
‎โจ
‎"เบค เธอนี่มันพังจริงๆ"
‎"เมื่อคืน เซ็กซ์แปดวินาที โจ"
‎"ถ้าจะทำตัวเป็นกะหรี่ ก็แต่งตัวเป็นกะหรี่ซะเลย"
‎"น้องสาวเธอมันมีมนตร์ขลังเกิน"
‎"แฮชแท็กโยนีมีดีมาก"
‎"ขอบใจ ช่วยได้เยอะ"
‎"เขาใหญ่ไหม"
‎"'เขาใหญ่ไหม' พระเจ้า ถามทำไมกันเนี่ย
‎เธอช่วยมีความคิดเห็น ‎เป็นของตัวเองสักครั้งได้มั้ย เบค"
‎"มีรูปมะ"
‎"ขนมปังขนาบข้างด้วยเหรอ"
‎"เธอไม่ได้ช่วยเลย"
‎"เขาคุ้มไหมล่ะ"
‎"'เขาคุ้มไหม' เหรอ
‎นั่นแหละ เป็นคำถามที่ดี
‎คุ้มไหม"
‎ต่อให้เอามาตีหัวตรงๆ ‎แอนนิกาก็ไม่รู้หรอกว่าเจี๊ยวอันไหนดีกว่ากัน
‎ก็ไม่ใช่ว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น ‎กับผู้ชายอีกตั้งหลายคนนะ
‎แบบเบนจี้เคยหลับสัปหงกไปเลย ‎ตอนที่กำลังใช้ปากกับฉันอยู่
‎ไหนว่าเราจะไม่พูดเรื่องเบนจี้กันแล้ว
‎ก็ไม่พูดไง
‎เขาตายจากชีวิตฉันไปแล้ว ‎ฉันก็แค่ยกตัวอย่าง
‎เบนจี้ไม่ได้ทำงานร้านขายของ
‎โจทำงานร้านหนังสือ
‎ก็แทบจะเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือทรงผมเห่ยกว่า
‎เทียบกับคนขายกำไลข้อมือหนังให้ผู้ชาย ‎ที่คลับโมนาโก
‎เบคส์ รักตัวเองซะบ้าง ‎ทิ้งเขาได้แล้ว
‎ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับ ‎แต่ตรวจสอบทุกอย่างแล้ว
‎- จะบอกว่าไม่มีเรือดไรในเตียงฉันเหรอ ‎- ผมไม่เจอเลย
‎อยากดูรอยโดนกัด 22 รอยที่ก้นฉันมะ
‎ไม่ต้องตอบนะ มีแน่ๆ ไปหาซะ
‎ไปหาให้เจอ!
‎อยากรู้จังว่าตานี้จะหาหนังสือเก่าเก่งแค่ไหน
‎โจไม่ได้เอาหนังสือพ่อมดอ๊อซของเธอไปน่ะ
‎อ๊อซมาแห่งอ๊อซ
‎แล้วฉันไม่ได้พูดถึงโจสักคำ
‎นั่นแหละ ฉันกำลังจองห้อง ‎ที่แมนดารินโอเรียนเต็ล
‎แล้วเธอก็ต้องไปกับฉัน
‎ฉันก็อยากไป แต่ไปไม่ได้
‎ฉัน...
‎ฉันกำลังต้องไปเก็บตัวนักเขียนที่ร็อกแลนด์
‎ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎"โกหกทีไรเขาก็รู้ทุกที"
‎ตั้งแต่ฉันเขียนงานในเวิร์กชอป ‎ที่ทุกคนเรียกว่า "น้ำเน่า"
‎อย่าบอกนะว่าเธอเขียนเรื่องเกี่ยวกับ ‎ลูกหมาที่ตาย
‎เพื่อเป็นอุปลักษณ์ของการที่พ่อเธอตายอีกแล้ว
‎- ฉัน... ‎- อะไรล่ะ
‎มันต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้แน่ๆ
‎ฟังนะ ฉันแค่จะบอกว่า ‎เลิกฆ่าลูกหมาเสียที เขียนอะไรใหม่ๆ
‎มันมีอะไรในตัวเธออีกตั้งเยอะ
‎ตอนนี้เธอเป็นใคร เบคคาลิช
‎ฉันก็นึกว่านั่นเป็นงานที่ดี
‎เสียใจด้วยนะ บูบู โอเค ไปเถอะ
‎ไปหานังคนสุดเจ๋งในตัว ‎แล้วก็เชื่อมั่นในตัวเธอซะ
‎เพราะฉันก็เชื่อ
‎"เอาจริง นี่ให้กำลังใจมากที่สุดแล้วนะ ‎ถ้าเป็นเรื่องงานเขียนของเรา
‎แต่เธอก็กำลังโกหกต่อหน้าต่อตาเขาเลย
‎เธอเป็นเพื่อนเฮงซวยเป็นบ้า"
‎อยู่นั่นเอง
‎เดี๋ยวนะ จะเอาไปทำไม ‎ถ้ากำลังจะไปเก็บตัวเป็นนักเขียนน่ะ
‎ทำไมล่ะ จะเซ็กซี่ ‎แล้วเป็นนักเขียนไปพร้อมกันไม่ได้เหรอ
‎"จริงๆ เราจากไปเลยได้นะ ‎ทำได้ ทำได้จริงๆ
‎ตัดสายสะดือ ควักไข่แดงออก ‎เดินทางดีๆ นะ กัปตัน"
‎"เธอมันขี้ขลาด
‎แต่บริตนีย์ก็ผ่านปี 2007 มาได้ใช่มะ"
‎"นี่อาจเป็นสิ่งที่เธอต้องการ ‎เพื่อจะหาตัวนังร้ายที่อยู่ในใจ
‎เอมิลี ดิกคินสันอาจจะว่าไว้ถูกแล้ว
‎พลังโดดเดี่ยวแห่งชีวิตอันเงียบเชียบ"
‎"ห้องโมเต็ลนี่มันยังไงกันนะ ‎ถึงได้ทำให้รู้สึกอยากตกเบ็ดตลอดเวลา
‎ยังไงเขาก็มาสายตลอด ‎แล้วเธอก็กำลังหงุดหงิด
‎อีกอย่าง หลังจากเมื่อคืน ก็ควรจะได้สักดอก
‎โจ เธอต้องโทรหาเขา"
‎"เขาไปลดหุ่นมาเหรอเนี่ย"
‎"สองวันเอง ไหวน่า"
‎เมื่อกี้คุณเพิ่ง...
‎"คุณน่าจะกรี๊ดออกมาเป็นชื่อของผม ‎จิกเล็บเข้ากับแผ่นหลัง
‎คุณหวังว่าผมควรจะทำให้คุณพอใจ ‎ทำให้คุณถึงสวรรค์
‎แต่คุณไม่ได้กรี๊ด ‎แล้วหลังของผมก็ไม่ได้เลือดไหล
‎และคุณก็ไม่ได้ถึงสวรรค์แน่ๆ
‎คุณไม่รู้ว่าจะพูดอะไรด้วยซ้ำใช่ไหมล่ะ
‎คุณคงรู้สึกอับอาย"
‎"อย่าสน อย่าไปสนใจมัน เบค
‎ผมทำบ้าอะไรลงไป"
‎(เบค) ‎(เหมือนกันค่ะ แทบรอไม่ไหวแล้ว)
‎(กัปตัน) ‎(รู้รึเปล่าว่ารอบนี้ไปที่ไหน)
‎เอาจริงเหรอ
‎"คุณกำลังเล่าให้ใครคนนั้นฟังไปแล้ว
‎ผมลดค่าเหลือเป็นแค่เรื่องเล่าขำๆ
‎เสือปืนไว หนุ่มชั่วนาที
‎นั่นแค่เบาะๆ นะ
‎ขออย่าให้เป็นพีชเลย"
‎(กัปตัน) ‎(มีชุดรึยัง)
‎(เบค) ‎(ไม่มีตังค์)
‎"'กัปตัน' เนี่ยนะ"
‎(เริ่มการจ่ายเงิน) ‎(กัปตันส่งเงินให้คุณ 500 เหรียญ)
‎"นี่มันอะไรกันเนี่ย"
‎(กัปตัน) ‎(รักนะจ๊ะ)
‎"อะไรกัน เห็นๆ อยู่ว่าคุณไม่ได้รักเขา"
‎"รักด้วย!"
‎"'รักด้วย'
‎'รักด้วย' เนี่ยนะ
‎คุณไม่เคยพูดคำนั้นกับเบนจี้ด้วยซ้ำ ‎แต่ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
‎เบค ทั้งที่ผมคิดว่าเรื่องของเราเริ่มคืบหน้าแล้ว"
‎ใช่ เท่ากับตรงนี้ ‎คุณยอมที่จะไม่ได้ปกแข็ง
‎แต่ได้ผิวสัมผัสที่ตรงกับของจริง ‎ยิ่งกว่าฉบับพิมพ์ครั้งไหนๆ
‎เป็นตัวเลือกดีที่สุด ‎สำหรับไตรภาคโทลคีนเลย
‎ขอบคุณมาก
‎"น้องชายผมโดนลดค่าเป็นแค่ ‎การ์ตูนรูปอาหาร
‎ฝันร้ายเลย ฮ็อตด็อกเนี่ยนะ"
‎(ลินน์) ‎(ขนมปังขนาบข้างด้วยเหรอ)
‎"ใช่ มีขนมปังด้วย"
‎(เบค) ‎(นี่ไม่ได้ช่วยเลย)
‎(แอนนิกา) ‎(เขาคุ้มไหมล่ะ)
‎"บอกเขาไปสิ เบค
‎บอกเลย ฟังเสียงจากใจ
‎โจนั่นแหละคนที่ใช่"
‎"ใช่ คุ้ม โอเค ให้โอกาสอีกรอบ"
‎"ไม่เคยสงสัยอยู่แล้วเหอะ"
‎(กัปตัน) ‎(ได้ไปซื้อชุดไหม)
‎"'ซื้อชุด' ล้อเล่นรึเปล่า"
‎"เพิ่งได้มาเลยค่ะ หวังว่าจะชอบนะ"
‎(เช็ค - ยอดคงเหลือ) ‎(ออมทรัพย์ - ยอดคงเหลือ)
‎(ร้านค้าออนไลน์ - ลา เพติต โคไพน์)
‎(แสนดีหรือแสนซน - ลดถึง 50 เปอร์เซ็นต์) ‎(สินค้าสำคัญลา เพติต โคไพน์)
‎"คุณทำเรื่องแบบนี้ให้เขาเลยเหรอ"
‎"ปาร์ตี้ของคริสตอฟฟ์ที่มอนทอคคืนนี้ ‎ไปมั้ย"
‎"ไปไม่ได้ ต้องเขียนหนังสือ"
‎"คุณโกหกเพื่อนเรื่องหมอนี่ด้วยเนี่ยนะ ‎อะไรกันวะเนี่ย"
‎(เดอะซีฮอร์สโมเต็ล) ‎(หัวข้อ - รายละเอียดการจอง)
‎"คุณเพิ่งยืนยันการจองที่ซีฮอร์สโมเต็ล"
‎อีธาน คืนนี้ต้องให้นายปิดร้านนะ
‎โอ๊ย พวก ฉันก็อยากทำ แต่ก็ต้องรีบไป
‎ราสทิช ครูสอนบาลาไลกา ‎กำลังจะจัดบรรยายใหญ่วันนี้
‎ฉันไม่ได้ขอ
‎ขอโทษนะ แต่ฉันมีธุระนอกเมือง
‎"เบค ผมต่างหากที่ควรเป็นกัปตันของคุณ"
‎"ไม่จริงอ่ะ"
‎"เขาแก่แค่ไหนเนี่ย"
‎"ถ้าเพียงแต่ผมจะบอกคุณได้ว่าผมอยู่ตรงนี้ ‎คุณไม่ต้องทำเรื่องแบบนี้ก็ได้
‎ไม่ว่าเรื่องนี้คือเรื่องอะไร ‎ยังไม่สายที่จะหยุดมัน"
‎- ดีจังที่ได้เจอ ที่รัก ‎- ค่ะ เหมือนกันค่ะ พ่อ
‎" 'พ่อ' เหรอ"
‎ที่นั่นเป็นของคนที่โบสถ์
‎มีห้องตั้งเยอะแยะ ‎แล้วก็จะเป็นของเราตลอดไปจนถึงปีใหม่เลย
‎ฟังดูเหมือนเป็นที่ที่เจ๋งดีนะคะ
‎มีอ่างอาบน้ำที่ระเบียงด้วยนะ
‎แต่รู้จักนิสัยแนนซี่ ‎เขาไม่ยอมให้เด็กๆ เข้าใกล้อ่างหรอก
‎"ปกติเขาก็ไม่อยากให้เด็กๆ ‎เข้าใกล้หนูเหมือนกัน แต่ก็นี่ไง"
‎พ่อคิดจริงๆ ว่าลูกน่าจะชอบนะ ลูกรัก
‎ค่ะ...
‎น่าเสียดาย หนูยังไม่รู้ตารางไปไกลขนาดนั้นน่ะ
‎ใช่สิ พ่อ...
‎พ่อเข้าใจ
‎"ยังจะสงสัยอีก ‎ว่าทำไมเขาต้องการใช้เวลาด้วยกันมากขึ้น"
‎แต่หนูจะลองดูนะคะ ‎แล้วจะบอกให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
‎อะไรล่ะ นี่มันเยอะไป ‎สำหรับงานเทศกาลดิกเคนส์เหรอ
‎เปล่าๆ
‎คือว่า...
‎คือ บางคนอาจมองว่ามัน...
‎แนนซี่เป็นยังไงบ้างคะ
‎"ทำไมเขาถึงต้องเป็นความลับของคุณล่ะ เบค"
‎(เทศกาลดิกเคนส์)
‎"มีข้อเสียเพียงข้อเดียวที่ผมรู้
‎และแสนน่าเสียดายจริง ‎ที่ข้อเสียเพียงหนึ่งเดียวนั้นคือเธอขาดรสนิยม
‎เธอไม่ชอบผม"
‎มันก็เจ๋งดีใช่ไหมล่ะ ลูกรัก
‎ใช่ค่ะ น่าทึ่งสุด
‎"น่าทึ่งที่มีคนเป็นแฟนโครงเรื่องโง่ๆ ‎กับความบีบหัวใจสุดๆ เยอะขนาดนี้
‎ถ้าพวกนี้ได้อ่านดิกเคนส์จริงๆ น่ะนะ
‎น่าจะเป็นพวกที่ไม่อยากพลาดโอกาส ‎ดื่มกันกลางวันแสกๆ มากกว่า"
‎แม่เป็นไงบ้าง
‎เขาก็... ไปล่องเรืออยู่ แต่ก็ดีค่ะ
‎"เต็มไปด้วยโรควิตกกังวล ‎ความมั่นใจในตัวเองต่ำ แล้วก็ยาต้านซึมเศร้า
‎ออกเดตกับผู้ชายที่ปลอดภัยแสนน่าเบื่อ ‎จนแม่น่าจะอยากกรี๊ด แต่ไม่ต้องห่วง
‎การที่พ่อทิ้งเธอมาไม่ได้ฝากแผลไว้ในใจแม่เลย"
‎แล้วน้องชายล่ะ เป็นยังไงบ้าง
‎ก็เหมือนเดิม ทำงานหนัก อันยาก็ด้วย
‎แต่พวกเขาก็ดูมีความสุขดี
‎"เมื่อดูจากเฟซบุ๊กน่ะนะ"
‎แล้วเรียนเป็นยังไงบ้าง
‎เยี่ยมเลยค่ะ ที่จริง หนู...
‎หนูกำลังสะสมแฟ้มผลงานอยู่
‎มันเป็นมากกว่าแค่หนังสือเล่มแรก
‎เราต้องได้เล่มที่สองถ้า...
‎เฮ้ อยู่ไหนกัน
‎"เบค เธอนี่เฮงซวยจริง
‎'รักหนูหน่อยค่ะ พ่อจ๋า ‎หนูจะเป็นนักเขียนนะคะ คุณพ่อ'
‎พระเจ้า หุบปากไปเลยไป"
‎อยู่นั่นไง
‎"พระเจ้า
‎นางสามารถเชิดได้มากกว่าเดิมอีกแฮะ"
‎เบค ดูสิฮะ ผมมีไม้เท้าด้วย
‎จริงด้วย ดูพวกคุณสิ
‎คุณดู... สวยดี
‎"อย่าไปเกลียดพวกเขา ‎พวกเขาก็แค่ยังเป็นเด็ก ไม่ใช่ความผิดเขา"
‎ขอบใจจ้ะ มีอา เธอก็สวยนะ
‎กวิเนเวียร์ เป็นยังไงบ้างจ๊ะ
‎เยี่ยมค่ะ ชอบชุดของคุณจริง
‎"ไม่ได้ชอบตัวคนที่ใส่อยู่ข้างใน แต่..."
‎ฉันเอาของมาให้ด้วย
‎อดไม่ได้น่ะ
‎"ไม่จริง"
‎เหมาะเหม็งเลย
‎นมเกือบหกนะจ๊ะ
‎"ลองแตะฉันอีกสิ อีบ้า ขอท้าเลย"
‎ขอบคุณค่ะ
‎นี่ แนนซี่ พาเด็กๆ ไปเล่นเกมดีกว่า
‎ตราบใดที่ฉันจะได้...
‎"คุณเก็บความลับได้จริงๆ ด้วยแฮะ
‎นับแล้วได้ความลับตั้งสี่เรื่อง
‎คุณเป็นใครกันแน่ เบค"
‎ลองเลย
‎เย้! เก่งมาก มีพรสวรรค์นะเนี่ย
‎ได้สองแล้วลูก
‎แขนแข็งแรงมาก
‎น่าจะถ่ายไปลงบล็อก
‎"ถ้าผมไม่ได้ความรักบังตาขนาดนั้น ‎ผมคงเห็นความลับอยู่ตรงหน้า
‎รอให้มีใครมาพบแล้ว"
‎(บัญชีที่ถูกบล็อก) ‎(กปตนบค)
‎"กัปตันเบค หรือ กัปตัน ‎หรือ เอ็ดเวิร์ด มาร์ติน เบค"
‎"ไอ้เรื่องที่ติดยาก็เรื่องจริง เข้าใจละ ‎แต่เขาไม่ได้ตาย
‎ซึ่งเขาก็ยกให้เป็นความดีความชอบของเพื่อน ‎ในกลุ่มเลิกยานิรนามที่โบสถ์เซนต์เจมส์
‎ที่นั่นเขาไม่เพียงแต่ ‎เอาชนะปีศาจในใจตัวเอง
‎แต่ได้พบกับประชาสัมพันธ์ของโบสถ์ ‎และแม่ม่าย แนนซี่ ไวท์เซลล์"
‎(พระคริสต์และเศษขนมปัง) ‎(ทำตัวเหมือนวันอาทิตย์ สัปดาห์ละแปดวัน)
‎"หรือที่คริสเตียนนิวส์ยกให้เป็น ‎'บล็อกเกอร์คุณแม่ยอดเยี่ยมประจำปี'"
‎(การสนับสนุนที่ศรัทธาจะมอบให้คุณ)
‎" 'ถ้าเน็ดทำได้ คุณก็ทำได'้
‎เขาเป็นส่วนหนึ่งในบล็อกของเธอ ‎แล้วก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต"
‎(พระเจ้าทรงโปรด ‎ครอบครัวของเราเติบโตขึ้นแล้ว)
‎"ไม่ถึงหนึ่งปี พวกเขาก็แต่งงานกัน
‎เขาได้ครอบครัวสมบูรณ์แบบมาเลยจริงๆ
‎ถ้าจะเชื่อคำของแม่เลี้ยงคุณน่ะนะ
‎แต่ทางคุณล่ะ เบค
‎คุณอยู่ตรงไหนของเรื่องเหล่านี้"
‎คุณพ่อมาไกลมากนะจ๊ะ
‎แล้วก็พยายามหนักมากด้วย
‎"พูดไปก็เหมือนตักน้ำรดตอย่ะ แม่คุณ
‎ถ้าคิดว่าฉันจะนั่งชื่นชมผู้ชายคนนั้น"
‎ค่ะ เขาโชคดีมากที่มีคุณ
‎มันก็แค่ทำให้เราเห็นจริงๆ
‎ว่าครอบครัวคริสเตียนดีๆ ‎กับครอบครัวที่มีความรักให้กันทำอะไรได้บ้าง
‎"แม่นี่ไม่ได้เพิ่งพูดใช่มะว่า ‎ถ้าเธอเป็นคริสเตียนมากกว่านี้
‎เขาคงไม่ทิ้งเธอไปหาท่อสูบโคเคน"
‎แม่ฮะ มาดูผมสิ
‎ขอตัวก่อนนะจ๊ะ
‎พ่อได้คุยกับเธอหรือยัง
‎"เหมือนแม่ชะมัด แค่ไม่เนียนเท่า"
‎คุยกับฉันเรื่องอะไรจ๊ะ
‎ก็เขาควรจะบอกเธอว่า ‎เขาส่งเงินให้เธอไม่ได้แล้ว
‎แต่เขาจะช่วยเธอหางานที่ดีกว่านี้ก่อน
‎แม่ไม่คิดว่าเขาควรจะรอหรอก
‎ช่วงนี้แม่หงุดหงิดหนักมาก
‎สงสัยจะฮอร์โมน
‎ฉันไม่ควรจะบอกเธอหรอกนะ แต่...
‎แม่กำลังท้อง
‎นั่นแหละถึงได้ทะเลาะกัน
‎"เยี่ยม เยี่ยมไปเลย
‎เขาจะสร้างครอบครัวใหม่...
‎เพราะการซ่อมครอบครัวที่เคยมี ‎มันไม่ใช่ทางเลือกอยู่แล้ว
‎เขาจะทำแบบนั้นทำไม"
‎ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวกลับมานะ
‎ขอ "ทิมเบอร์ดูเดิ้ล" อีกแก้วสิ
‎(เบค) ‎(แมนดารินเป็นไงบ้าง)
‎(พีช) ‎(เขียนหนังสือไป!)
‎ดอก
‎หวัดดีค่ะ วันนี้โจ โกลด์เบิร์กทำงานรึเปล่า
‎วันนี้โจ โกลด์เบิร์กไม่ทำงานครับ ‎แต่ผมคืออีธาน แล้วคุณคือ...
‎คือคนที่มาหาโจ คิดว่าเขาจะกลับมาเร็วๆ นี้ไหม
‎ไม่คิดนะ จะว่าไป โจออกไปนอกเมือง
‎แต่มีอะไรให้ผมช่วยหารึเปล่าครับ
‎ก็เป็นไปได้
‎ฉันกำลังหาอ๊อซมาแห่งอ๊อซ ‎ฉบับพิมพ์ครั้งแรก
‎นั่นเป็นหนังสือหายากน่าดูเลยนะ
‎ไม่แน่ใจว่าเรามีรึเปล่า
‎คือหนังสือเก่าขนาดนั้น ‎เราจะเก็บรักษาล็อกไว้อย่างดีข้างล่าง
‎แล้วคุณไม่มีกุญแจเหรอ
‎ปกติผมก็จะมีกุญแจ ‎แต่ตอนนี้ไม่มีอยู่กับตัว
‎โจเอาติดตัวไปด้วย ‎เขาก็แค่ลืมเอาให้ผมไว้น่ะ
‎แล้วโจไปไหน
‎ไหนว่าฉันควรจะเขียนหนังสือไปไง
‎เธออยู่กับนาย "แปดวิ" รึเปล่า
‎เปล่า บอกแล้วไง ฉันไปกบดาน
‎เขาอยู่กับเธอรึเปล่า
‎มีอะไร อีธาน
‎พวก รู้นะว่านายไม่อยากให้รบกวน
‎แต่มีสาวเข้ามาถามหาหนังสือฉบับพิมพ์ครั้งแรก ‎อ๊อซมาแห่งอ๊อซ
‎เธอพูดเรื่องอะไรของเธอ
‎โจอยู่ที่นั่น ที่ไนยาค
‎หน้าตาเป็นยังไง
‎อายุประมาณ 25 ผมสีน้ำตาลเข้ม เซ็กซี่หน่อยๆ
‎แต่นั่นอาจเป็นการจำกัดประเภทเกิน
‎"พีช ซาลิงเจอร์"
‎เธอโกหกฉันอยู่รึเปล่า
‎"ก็ใช่น่ะสิ เธอทำแบบนั้นตลอด
‎โกหกเพื่อให้ชีวิตของเธอดูดีขึ้น"
‎พีช ฉันไม่ได้โกหก ‎ฉันบอกแล้วไงว่ามาเพื่อเขียนหนังสือ ฉัน...
‎ตอนนี้ฉันรับเรื่องนี้ไม่ไหว ‎สัญญาว่าจะโทรกลับไปนะ
‎- แล้วบอกเขาไปว่าฉันอยู่นี่เหรอ ‎- ขอโทษทีเพื่อน ฉันทำพังเหรอ หรือ...
‎"คุณจะรู้ว่าผมอยู่ที่นี่ คุณอาจจะรู้แล้วก็ได้"
‎นี่ คุณ
‎ขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ
‎"จะอธิบายเรื่องนี้ยังไง
‎หรือจะหนีไปก่อน เวรละ เวร"
‎โจเหรอ
‎เบคเหรอ มาทำอะไรที่นี่
‎ก็จริงนะ คุณเป็นคนขายหนังสือนี่นา
‎ก็น่าเศร้านะ แต่ผมทำตัวเองขายหน้าแบบนี้ทุกปี
‎แหม ชุดแบบนี้ก็เข้าทีอยู่นะ
‎ยังจะมาล้อผม
‎มันก็พอได้
‎ผมโกหกน่ะ ตอนนี้ผมก็โกหกคุณอยู่
‎อะไรนะคะ
‎ผมรู้ว่าคุณจะมาที่นี่
‎ผมไม่ค่อยสบายใจกับเรื่องที่ค้างกันไว้ ‎แล้วดูเหมือนคุณก็ไม่ได้แฮปปี้เหมือนกัน
‎ดูจากที่คุณไปหลบในห้องน้ำเลย
‎ฉันไม่ได้ไปหลบนะ สาบานเลย
‎อย่างน้อยเราก็เห็นตรงกันนะว่า ‎ผมปล่อยให้คุณอารมณ์ค้าง
‎ใช่
‎เท่ากับคุณจะบอกว่าอยากให้มัน ‎อยู่ได้นานกว่าแปดวินาทีใช่มั้ย
‎เปล่า! คือว่า ก็ใช่ แบบว่า...
‎คือผมนึกว่ามันเป็นการแข่งความเร็ว
‎ผมไม่ได้ชนะเหรอ
‎ไม่สินะ
‎ผมเลยคิดว่าคงจะดี ‎ถ้ามาโผล่ให้คุณประหลาดใจ
‎แล้วก็ไม่ให้ความทรงจำเรื่องนั้น ‎ติดหัวคุณนานไปกว่านี้
‎นี่คุณ... คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่นี่
‎คุณโพสต์รูปวิวเมื่อเช้านี้
‎เห็นป้ายร้านอาหารด้านหลังไหม
‎กลายเป็นว่าร้านป๊อปส์แอนด์มิลลีส์ ‎ไม่ใช่ร้านที่มีสาขา
‎- น่าตกใจนะ มันควรจะมี ‎- ใช่
‎ผมเลยกูเกิลเอา ‎แล้วก็เห็นข้อมูลเกี่ยวกับเทศกาลนี้
‎ผมเลยคิดว่านี่อาจเป็นสาเหตุ ‎ที่คุณมาแถวนี้
‎แล้วอีกอย่าง ชุดแบบนี้ก็เข้ากับคุณมากเลย
‎รอตรงนี้แป๊บเดียวนะคะ
‎ไงลูก อยู่ดีๆ คูเปอร์ก็หมดแรงแล้ว
‎เราจะกลับไปพักกันก่อนอาหารค่ำ
‎โอเค หนูจะหารถกลับไปที่โรงแรมเอง
‎แล้วหนุ่มหล่อคนนี้เป็นใครกัน
‎ขอโทษค่ะ นี่โจ
‎เขาทำงานร้านหนังสือในเมืองที่หนูไปบ่อยๆ
‎หวัดดี โจ
‎นี่แนนซี่ ภรรยาผม ‎ผมชื่อเน็ด พ่อของเบค
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ยินดีที่ได้พบทั้งสองคนครับ
‎มาทานมื้อค่ำด้วยกันก็ได้นะ โจ
‎ใช่ มาเลย ถ้ามาได้
‎ผมก็อยากไปครับ
‎งั้นเจอกัน
‎โอเค ฉันอธิบายได้นะ
‎วันหนึ่งตอนฉันอายุ 12 ‎ฉันกลับจากโรงเรียนถึงบ้านก่อนน้องชายน้องสาว
‎แล้วแม่ก็ยังทำงานอยู่
‎ฉันเลยลงไปห้องใต้ดิน ‎เพื่อจะเล่นมาริโอบราเธอร์ส
‎แล้วฉัน...
‎ฉันเจอพ่อหมดสติอยู่
‎โดยที่มีเข็มปักคาแขนเลย
‎ฉันนึกว่าเขาตายไปแล้ว
‎เสียใจด้วยนะที่คุณต้องเจอเรื่องแบบนั้น
‎คือเขาก็รอดจากเรื่องนั้นมาได้
‎และนั่นก็เป็นเรื่องน่าทึ่งมาก
‎แต่ตอนที่เขาหายตัวไปจากบ้าน ‎เพราะเขากลับไปติดยา ฉันก็แค่...
‎ฉันไม่อยากจะเชื่อ
‎ตอนนั้นเลยที่ฉันตัดสินใจว่าเขาตายไปแล้ว
‎นั่นเป็นสาเหตุที่ฉันบอกคุณว่าเขาตายไปแล้ว ‎ซึ่งมันผิดมากๆ
‎คือ ใครเขาทำแบบนั้นกัน
‎เรื่องส่วนตัวที่ลึกสุดใจจริงๆ ที่ฉันบอกคุณ ‎กลับเป็นคำโกหกทั้งเพ
‎เอ่อ เดี๋ยวก่อนนะ นั่นมัน...
‎ฉันรู้ ฉันเข้าใจถ้าคุณจะรับไม่ได้
‎คิดว่าฉันเป็นคนโกหกและสร้างภาพ ‎แล้วก็ไม่อยากมีอะไรข้องเกี่ยวกับฉันอีก
‎ทั้งที่คุณผ่านอะไรๆ มาน่ะนะ
‎ผมเข้าใจ ผมขอโทษ
‎คุณขอโทษเหรอ
‎ใช่ครับ
‎นั่นแหละ ฉันไปเรียนที่บราวน์
‎แล้วเขาก็ตามหาฉันจนเจอ ‎แล้วบอกว่าเขาเลิกยาเด็ดขาดแล้ว
‎แล้วเขาก็บอกว่าอยากมาช่วย ‎เรื่องการเรียนแล้วก็ช่วยจ่ายบิลนิดหน่อย
‎เหมือนการแก้ตัวของพ่อ
‎ฉันเลยกลบฝังความโกรธเอาไว้ ‎แล้วก็เริ่มไปกินกลางวันกับเขา
‎แล้วก็ทำเรื่องงี่เง่าอย่างเรื่องนี้
‎เล่นบทลูกสาวแสนดี
‎พยายามอดทนกับครอบครัวใหม่ ‎ที่สมบูรณ์แบบจนน่าคลื่นไส้ของเขา
‎ผมว่าพวกเขาไม่ได้สมบูรณ์แบบหรอก
‎เชื่อเถอะ เป็นงั้นจริงๆ
‎อ้อ งั้นคืนนี้ผมก็น่าจะได้รู้
‎ไม่หรอก ฉันไม่อยากให้คุณต้องทรมาน
‎ฉันจะ... ฉันบอกเขาก็ได้ว่าคุณต้องกลับไปก่อน ‎เรื่องฉุกเฉินเกี่ยวกับหนังสืออะไรงี้
‎ผมก็พร้อมจะทำนะ ‎แต่ถ้าทำแบบนั้นมันจะไม่สมกับชาววิคตอเรียนน่ะสิ
‎สาวน้อยผู้สูงศักดิ์ควรจะได้รับการช่วยเหลือ
‎จากวีรบุรุษที่หล่อ บางทีก็ขี้หงุดหงิด ‎แต่โดยรวมแล้วมีเสน่ห์เหลือล้น
‎แล้วนั่นใครล่ะ จะให้คิดว่าเป็นคุณเหรอ
‎- เรือลำนั้น เธอไหวนะ คุณก็รู้ ‎- ใช่ๆ ผมรู้
‎ไม่รู้เบคได้เล่ามั้ย
‎แต่ผมเป็นกัปตันของเรือแนนทัคเก็ตอยู่ตั้ง 16 ปี
‎ผมไม่ทราบครับ นี่ผมรู้สึกเหมือน ‎กำลังสอนจระเข้ว่ายน้ำเลยนะเนี่ย
‎- คุณเล่นเรือใบด้วยรึเปล่า ‎- โอ๊ย ไม่ ไม่เคยมีความอดทนพอ
‎พ่อคะ พ่อก็พอจะเล่นเรือใบเป็นอยู่นี่นา
‎เป็นพอที่จะรู้ว่าพ่อไม่ได้เรื่องเลย ‎ผมแค่เคยออกไปเล่นเรือใบไม่กี่ครั้ง
‎พ่อจำร้านให้เช่าเรือข้างบ้านไม่ได้เหรอคะ
‎เขามีเรือซันฟิชที่ให้พ่อยืมได้น่ะ ‎ชื่อเรือเมอร์ฟีย์ส
‎พวกนั้นจอดรถขวางหน้าบ้านเราตลอดเลย
‎ชีวิตในเมืองใหญ่เป็นยังไงบ้างจ๊ะ หนู
‎เยี่ยมค่ะ ขอบคุณที่ถาม
‎มีครั้งหนึ่งเราทำคัดแคงของเขาหัก
‎แล้วกระแสน้ำพัดไป ‎ครึ่งทางที่จะไปลองไอส์แลนด์ได้มั้ง
‎ก็พ่อบอกแล้วไง เป็นชาวเรือกลมากกว่า
‎แต่เคยทำไงคะ พ่อจำได้ใช่มั้ย
‎ตอนนั้นฝนตกหนัก
‎วันนั้นหนูได้เรียนคำสบถทุกคำเท่าที่มีเลย
‎- ฉันว่าเขาจำไม่ได้หรอกนะจ๊ะ ‎- หนูว่าเขาพูดเองได้ค่ะ แนนซี่
‎คุณไม่ต้องคอยปกป้องเขานักก็ได้ ‎เขาไม่ใช่เด็กๆ
‎เธอก็พูดได้สิ
‎อะไรนะคะ
‎เธอไม่ช่วยลงทุนอะไรกับครอบครัวนี้เลย ไม่เลย
‎ไม่คิดแม้แต่จะโทรหาพ่อในวันเกิดเขา
‎เอางี้นะ หยุดเลย ‎คุณไม่รู้เลยว่าพูดถึงอะไรอยู่
‎เพราะพ่อของเธอ ‎ก็เป็นแค่เอทีเอ็มสำหรับเธอใช่ไหมล่ะ เบค
‎ขอร้อง อย่าทะเลาะกันเลย
‎ขอโทษนะคะ แล้วเขาเป็นอะไรของคุณ
‎เป็นหัวข้อให้คุณเขียนบล็อก
‎เพื่อจะได้อวดใครๆ ว่า ‎คุณช่วยเขามาจากหลุมแห่งความสิ้นหวังเหรอ
‎จะบอกให้นะ! ตอนเขาเจอคุณ เขาเลิกยาแล้ว
‎ฉันน่ะอยู่ในหลุมกับเขา ‎แล้วไม่ใช่เพราะฉันไม่ได้เป็นคริสเตียนที่ดีพอ
‎คุณไม่ได้ช่วยอะไรเขา
‎คุณคิดว่าเขาจะล้มหน้าคว่ำ ‎ถ้าคุณเอามือออกจากก้นเขาเหรอ
‎กวิเนเวียร์ พอแล้ว
‎- มองหาพระแสงอะไร ‎- กวิเนเวียร์
‎- อย่าพูดกับลูกสาวฉันแบบนั้น ‎- โอเค เอาที่สบายใจ ฉันไปละ
‎ดีใจด้วยเรื่องลูกคนใหม่ละกัน ‎พวกคุณช่างได้พรจากพระเจ้า
‎คุณอยากให้เขาตายไปรึเปล่า
‎อะไรนะ
‎รู้สึกเหมือนคุณกับเขา...
‎มีเรื่องที่ยังไม่ได้สะสางกัน
‎เชื่อผมเถอะ ผมเป็นราชาของ ‎ปัญหาครอบครัวที่ไม่ได้สะสาง
‎ผมรู้ว่าคนที่แยกทางกันรู้สึกยังไง
‎ผมแค่อยากรู้ว่า...
‎คือเขาอยู่ตรงนี้ เขายังไม่ตาย
‎ใช้เรื่องนี้เป็นโอกาสที่จะคุยกับเขาสิ
‎หรือไม่งั้น คุณเป็นนักเขียน
‎ถ้าได้เขียนถึงเรื่องของเขาก็อาจจะช่วย ‎ช่วยบำบัดด้วยนะ
‎คุณทำอะไรของคุณ
‎- เปล่า ผมไม่รู้ ‎- ฟังที่ตัวเองพูดบ้างรึเปล่าเนี่ย
‎คือคุณเป็นใครกันถึงได้มาบอกฉัน ‎ว่าฉันมีปัญหาเรื่องพ่อ
‎- คุณแทบไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ ‎- เปล่า เบค เดี๋ยวสิ
‎ไปซะ อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันพูดจริง
‎นี่ ลูก
‎เราจะกลับกันแล้ว
‎ค่ะ
‎ขอบคุณที่เลี้ยงข้าว
‎แค่นี้น่าจะพอค่าห้อง
‎หนูทำใจลำบากที่เห็นพ่ออยู่กับพวกเขา
‎หนูเอาแต่รอให้พ่อกลับเป็นพ่ออีกครั้ง
‎- นี่ก็เป็นพ่อนะ กวิเนเวียร์ ‎- ไม่ค่ะ ไม่ใช่ พ่อเคย...
‎บุ่มบ่ามและคุมตัวเองไม่อยู่ ‎และลูก หนูยังเด็ก หนู...
‎- หนูดูไม่ออกว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น ‎- ออกสิ
‎หนูดูออก
‎แล้วพ่อก็เป็นมากกว่าแค่คนติดยา
‎หนูคิดถึงพ่อ
‎ช่างเถอะ
‎รู้ไหม หนูบอกใครๆ ว่าพ่อตายไปแล้ว
‎ก็รู้สึกเหมือนพ่อตายไปจริงๆ ‎วันนั้นที่ห้องใต้ดิน
‎เสียใจนะที่ลูกรู้สึกแบบนั้น
‎พ่อเคยเป็นนักแล่นเรือที่ดี
‎งั้นเอาไว้เล่าให้พ่อฟังอีก
‎อาจจะที่เวอร์มอนต์...
‎ช่วงคริสต์มาส
‎อย่างที่บอกค่ะ ไว้หนูจะบอกพ่อทีหลัง
‎"มือเท้าไม้อัด ตามองออกไปนอกหน้าต่าง ‎เราพ่นคำหยามใส่พายุเฮอร์ริเคนอิซาเบล
‎ก่นด่าจนเธอกลายเป็นพายุโซนร้อน
‎หากแต่น้ำที่ขึ้น ‎กลับพัดเก้าอี้ชายหาดของคุณไป
‎กรวดทรายแก้วกับสปริงสทีน
‎วาฬเกยตื้น ‎เดินกลับบ้านด้วยกันเงียบๆ
‎เตาย่างที่เปิดไม่ติดตอนวันชาติสี่กรกฎา
‎ผู้หญิงร้านขายยาที่คุณจีบ ‎คนที่ไม่ใช่แม่
‎ร้านเช่าเรือที่จอดรถขวางทาง ‎สายเสื้อสเวตเตอร์ที่ฉันชอบเคี้ยว
‎แสงอาทิตย์ยามเช้าเหนือวอวิเน็ต"
‎(ไม่เหมือนเดิมถ้าไม่มี แฮชแท็กเบคเดลเทสต์)
‎"ทัพพีสีแดงวางอยู่บนกระทะ
‎ข้อมือนั้น คำโกหกที่ไร้ที่ติ
‎คุณจากไปไฮแอนนิสตอนแปดโมงยี่สิบ ‎ทิ้งไว้เพียงคำสั่งเดียว
‎ล้างแป้งออกจากทัพพีก่อนที่มันจะเหนียว
‎แต่ทัพพีนั้นยังอยู่ในอ่าง
‎แม่แช่ทิ้งเอาไว้ 'ทิ้งไว้นั่นแหละ' แม่บอก
‎คุณจากไป แล้วเราก็กลับบ้าน
‎และสิ่งที่คุณเหลือไว้ สุดท้ายก็หลุดหลวม ‎จนกระทั่งน้ำพัดมันจากไป"
‎(พีช) ‎(ดูสิว่าคนตรวจบ้านเจออะไร)
‎(ต้องเก็บของหมด มาเลยเร็ว)
‎(ไปเอาซาแน็กซ์ด้วย)
‎(ไบลธ์) ‎(เพิ่งได้อ่านกลอนทัพพี สองรอบ)
‎(ขนลุกเลย สุดยอด)
‎เขาว่าสาวๆ ที่มีปัญหาเรื่องพ่อ ‎จะเก่งเรื่องบนเตียงมากเลยนะ
‎ฉันชอบตัวเองเวลาอยู่กับคุณ โจ
‎ขอโทษนะที่ไม่ได้โทรมาก่อน ‎ฉันเข้าไปได้ไหม
‎- แรงเกินไปเหรอ โกลด์เบิร์ก ‎- ไม่เลย
‎ฉันต้องการคุณ โจ
‎ไง คนแปลกหน้า
‎นอนน้ำลายไหลด้วยนะ น่ารักเป็นบ้า
‎แอบดูผมเหรอ
‎ก็อาจเป็นได้
‎โอ๊ะโอ่ โรคจิต
‎เรียนจากมือโปรเลยล่ะ
‎คุณรู้ได้ไงว่าบ้านผมอยู่ไหน
‎นายหนวดที่ร้านหนังสือ
‎รสเหมือนน้ำเชื่อมเมเปิล
‎เดี๋ยว
‎ฉันต้องขอโทษเรื่องที่เราคุยกัน
‎ฉันทำตัวเป็นห่านจิก
‎- ห่านจิกเนี่ยนะ ‎- ใช่ ห่านมันนิสัยแย่มากเลยนะ
‎แต่เอาจริงๆ คุณพูดจี้ใจดำ
‎แล้วฉันก็รับไม่ได้เพราะ...
‎ก็เพราะคุณพูดถูกทุกอย่าง
‎แล้วฉันไม่อยากฟัง ฉันขอโทษ
‎อย่างที่คุณว่า เรายังแทบไม่รู้จักกัน ‎แต่ผมกลับพยายามจะ...
‎คุณไม่คิดว่าเรารู้จักกันแล้วเหรอ
‎คือฉันก็แค่... ‎ตอนพูดอย่างนั้นฉันกำลังโมโห แล้ว...
‎ฟังนะ
‎บางทีผมก็สาบานได้เลยว่า ‎เหมือนผมรู้จักคุณมาตลอดชีวิต
‎แต่ถ้าพูดในภาพรวมจริงๆ แล้ว
‎ก็ยังไม่นานพอที่ผมจะมาออกความเห็น ‎เรื่องความสัมพันธ์ของคุณกับพ่อ
‎คุณก็แค่พยายามชี้ให้ฉันเห็น ‎ว่าฉันมันไร้สาระ
‎แล้วคุณก็น่ารักมาก
‎ตลกดีนะ ฉันรู้สึกเหมือนผู้ชายทุกคน ‎ที่ฉันเคยคบด้วยจะ...
‎ถ้าไม่เป็นคนพังๆ แบบคุณพ่อฉัน ‎ก็จะเป็นอย่างที่พ่อฉันเป็นตอนนี้
‎พยายามจะเป็นอะไร ‎ที่พวกเขาคิดว่าควรจะเป็น
‎หรือไม่งั้นก็จะเป็นตัวฉัน ‎ที่ทั้งชีวิตพังแล้วก็เป็นของปลอมด้วย
‎- คุณไม่ใช่ของปลอม ‎- งั้นก็แค่ชีวิตพังอย่างเดียวใช่มั้ย
‎ไม่ ไม่ได้พังไปมากกว่าคนอื่น
‎แต่แล้วก็มีคุณ
‎คือว่า คุณไม่ได้พยายามเป็นอะไร ‎มากกว่าที่คุณเป็นจริงๆ
‎คุณก็แค่เป็นคุณ ‎มันไม่มีความเสแสร้งสร้างภาพในตัวคุณเลย
‎คือคุณดื่มคาเฟ่บัสเทโลแล้วก็กินแป้งไม่อายใคร
‎คุณไม่สนใจเรื่องงี่เง่า ‎อย่างการเอาชีวิตไปโพสต์ออนไลน์
‎คือมันเบิกเนตรมากๆ
‎คุณรู้ไหมว่าฉันถ่ายเซลฟี่บนส้วมมากี่รูปแล้ว
‎เยอะมาก
‎โอเค แทนที่จะนั่งเฉยๆ รอให้คุณตัดสิน
‎ฉันจะไปฉี่...
‎ผมไม่ได้...
‎แล้วจะพยายามไม่ถ่ายเซลฟี่
‎"หรือว่าผมกำลังจะได้รีวิวรอบสอง"
‎(เบค) ‎(อมก. โจ โจ!)
‎"ดูเหมือนผมแก้ตัวสำเร็จแล้วนะ
‎ผมไม่ห้ามคุณให้ตะโกนก้องจากดาดฟ้าหรอก
‎อีกอย่าง มันก็ดีเหมือนกัน ‎ที่ได้ยินจากเพื่อนๆ ของคุณ"
‎(แอนนิกา) ‎(เยส โจ เยสๆ เยส)
‎(พีช) ‎(ขอให้บันเทิงตอนที่ยังดีอยู่ละกัน)
‎"ต่อให้ไม่ใช่ทุกคนจะมีความสุขไปกับคุณ"
‎"มันก็แย่หน่อยนะ
‎คนที่คุณอยากได้ความเห็นชอบที่สุด ‎กลับไม่ค่อยชอบหน้าผม"
‎"โชคดีที่พาโคอ่านหนังสือเร็วสุดๆ"
‎"ผมจึงสามารถคืนหนังสือที่ ‎แน่นอน ผมไม่เคยคิดจะเก็บไว้ตั้งแต่ต้นแล้ว
‎แล้วถ้านั่นยังไม่พอ...
‎ถ้าพีชยังจะมีปัญหาอยู่..."
‎(อ๊อซมาแห่งอ๊อซ)
‎"ความสัมพันธ์ทุกอย่าง ‎ก็มีอุปสรรคที่ต้องก้าวข้ามใช่ไหมล่ะ
‎ผมจะไม่ยอมให้เธอเข้ามาขวางเราหรอก เบค
‎ผมไม่ยอมแน่"
‎คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์