‎ความเดิมใน เธอ...
‎ใครๆ ก็เรียกฉันว่าเบค
‎แล้วคุณชื่อโจ...
‎โกลด์เบิร์กครับ
‎"ผู้ชายก็ต้องป้องกันตัวเองเหมือนกัน
‎และชื่อคุณก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยมมาก
‎เรื่องต่อไปที่เจ้าอินเทอร์เน็ตเพื่อนรักบอกผม ‎คือที่อยู่ของคุณ"
‎อาจารย์เลฮี
‎"อาจารย์ 'โคตรอยากแอ้มเธอ' น่ะสิ"
‎"เพื่อนของคุณก็ชอบแทงข้างหลัง ‎แม่พีชนั่นน่ะตัวดี"
‎เธอกินแกลบขนาดไหนแล้วเนี่ย
‎"เบนจามิน เจ. แอชบี้
‎เกิดที่กรีนิช โตในโรงเรียนประจำ"
‎พระเจ้า คุณปั่นหัวผมแทบบ้า
‎ฉันว่าฉันรู้จักคุณ
‎คุณ... อ้อ ใช่เลย
‎"คุณฉลาด
‎เว้นแต่ในจุดที่คุณไม่ฉลาด ‎เช่นไม่ล็อกโทรศัพท์ไว้ก่อน"
‎- เราไปดื่มกันบ้างไหมครับ ‎- ได้สิคะ
‎"สิ่งที่คุณต้องการจริงๆ ‎คือใครสักคนที่จะมาช่วยคุณ"
‎พวก ฉันว่าเราอาจจะ...
‎- ไม่ว่านายคิดว่าฉันทำอะไรลงไป ‎- "ผมช่วยได้ เบค"
‎นายจับคนผิดแล้ว
‎"ให้ผมช่วยคุณนะ"
‎"คืนนี้เป็นคืนสำคัญนะ เบค
‎เดตแรกของเรา
‎มันรู้สึกลงตัวใช่มั้ยล่ะ"
‎"ผมตั้งตารออยู่เลยนะ
‎แล้วผมก็คิดว่า ไม่ว่าคุณจะเมาค้างแค่ไหน ‎คุณก็ตั้งตารอเหมือนกัน
‎แต่ผมก็เคยมองคนผิดมาแล้ว
‎สักวันผมจะเล่าเรื่องแคนเดซให้คุณฟัง
‎สัญญาณเตือนทุกอย่างที่ผมมองข้าม ‎และความพังของชีวิตผมหลังจากนั้น
‎ผมจะพูดยังไงได้ เราทุกคนก็มีความหลังฝังใจ"
‎(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
‎"แต่ผมรู้สึกเหมือนผมจัดการมันได้ถูกวิธีแล้ว
‎ผมไม่ได้จะมารบกวนคุณนะ แค่มาดูแลยามเช้า"
‎"การมาอยู่ใกล้ๆ คุณแบบนี้ ต้องยอมรับเลยว่า ‎ช่วยฝึกทักษะที่ผมก็ไม่เคยรู้ว่ามันจำเป็น
‎แต่มันก็มีประโยชน์"
‎"คุณไม่มีเงินจะซื้อเสื้อผ้าใหม่ แต่พูดจริงๆ เถอะ
‎อย่างคุณน่ะใส่กระสอบมันฝรั่งยังเพอร์เฟกต์"
‎"ไม่ได้จะวิจารณ์นะ เพราะผมก็เป็น ‎แต่คุณดูไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่"
‎"แน่นอน โทรศัพท์เครื่องใหม่
‎ผมก็ไม่แน่ใจว่าคุณอยู่เกิน 24 ชั่วโมง ‎โดยไม่มีโทรศัพท์ได้ยังไง
‎แต่ขณะที่คุณกำลังเปิดใช้เจ้าเพื่อนใหม่นั่น
‎ผมรู้นะว่าคุณนึกว่าตัดการติดต่อ ‎กับเครื่องเก่าไปแล้ว
‎แต่นี่แหละจุดที่คุณคิดผิด
‎โทรศัพท์เครื่องเก่าของคุณ ซึ่งอยู่กับผม ‎ก็ยังล็อกอินบัญชีคลาวด์ของคุณอยู่"
‎(เปิดใช้เครื่องเรียบร้อย)
‎(สวัสดี ปาดเพื่อทำรายการต่อไป)
‎"และนั่นแปลว่าผมก็ยังล็อกอินเข้าไปในชีวิตคุณ
‎หนังไซไฟคิดผิดถนัด ‎เทคโนโลยีเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา"
‎นี่เบอร์เบนจี้ ฝากรักไว้ให้กันบ้าง ‎นมัสเต
‎นี่ ฟังนะ คุณไม่ส่งข้อความกลับมาเลย ‎แค่บอกหน่อยว่าคุณไม่เป็นอะไร โอเคนะ
‎ฉันขอแค่นั้นแหละ ‎ทำอย่างนี้น่ารำคาญมากเลย เบนจี้
‎"มันน่ารำคาญจริงๆ
‎คุณไม่ได้คิดถึงเรา คุณกำลังคิดถึงเขา
‎ผมนึกว่าจัดการเรื่องนั้นแทนคุณแล้วเสียอีก เบค"
‎- วันนี้คุณเริ่มสอนเองเลยไหม ‎- ได้สิคะ
‎ดี ผู้ช่วยสอนคนเก่าของผมนี่เหมือนหนู ‎กลัวการพูดต่อหน้าสาธารณชน
‎- ก็มันงานของฉัน ‎- ใช่ โชคดีนะที่คุณทำได้ดีด้วย
‎พรุ่งนี้ยังไปตามนัดใช่มั้ย ‎ที่จะไปดื่ม คุยเรื่องบทกวี
‎พร้อมจะทำทั้งสองอย่างแล้วค่ะ
‎หนังสือมาถึงรอวันสำคัญแล้ว ‎ให้ฉันขนลงไปห้องใต้ดินมั้ย
‎ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันทำเอง ‎นายเริ่มจัดหน้าร้านเลยก็ได้
‎เออ ฉันกำลังคิดว่าจะทำคุกกี้สำหรับ ‎แท็ก "วันหนังสือออก"
‎อแมนดา แชนเทล เบคอนมีสูตรเด็ด ‎จากเล่ม มูน จุซ คุ๊กบุ๊ก
‎การทำอาหารระดับจักรวาล ‎เพื่อร่างกาย ความงาม และสติสัมปชัญญะ
‎- "ฆ่าผมเลยเถอะ" ‎- ฟังดูดีมาก อีธาน
‎แล้วเด็กนั่นกลับมาแล้วนะ
‎พาโคน่ะเหรอ
‎ว่าไง เจ้านักอ่านติดจรวด
‎- หวัดดีฮะ โจ ‎- อ่านอะไรอยู่
‎หนังสือเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่า ‎ที่พวกสาวๆ ในห้องพูดถึงกันไม่หยุด
‎ผมว่ามันมีเรื่องรักๆ ‎มากกว่าเรื่องมนุษย์หมาป่านะ
‎มี... น่าจะอยู่ตรงนี้
‎ใช่ อยู่นี่เลย ลองเล่มนี้สิ
‎แฟรงเกนสไตน์เหรอ
‎ใช่ ตัวอสูรในนั้นก็เท่และน่ากลัวมาก
‎แต่จริงๆ แล้วก็ไม่ได้เป็นอสูร
‎หมายความว่ายังไง
‎อ่านไปสิ แล้วค่อยมาบอกฉัน ‎อีธานมีของว่างให้กินนะ ลองไปหาเขา
‎ปล่อยฉันออกไปสิโว้ย!
‎เดี๋ยวนี้!
‎ใจเย็นหน่อย เบนจี้ มาคุยกันดีกว่า
‎"โอเค ยอมรับก็ได้ ผมไม่ได้คิดเผื่อไว้ให้ดีพอ ‎ตอนที่ผมเหวี่ยงค้อนทุบหัวเขา
‎ผมรู้แค่ว่าเบนจี้เป็นพิษร้ายแบบที่แย่ที่สุด
‎พิษแบบที่เราคุณก็รู้ว่ามันแย่ต่อคุณ ‎แต่ก็เลิกใช้ไม่ได้อยู่ดี
‎ผมจึงทำเรื่องที่จำเป็นเพื่อจะช่วยคุณ เบค
‎ตอนนี้ก็เลยมีมนุษย์เพศชายโตเต็มวัย ‎มาอยู่ในห้องใต้ดินของร้านหนังสือนี้"
‎ใครก็ได้!
‎ห้องใต้ดินนี้เก็บเสียงสนิทเลย
‎เจ้าของร้านชอบอ่านหนังสืออย่างสงบที่นี่นะ ‎เสียใจด้วย
‎ฉันบอกแล้วไง ฉันไม่รู้ว่านายเป็นใคร ‎ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงจับฉันมา สาบานเลย
‎"สารภาพนะ ตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับเขา"
‎ฉันจะเอาเบอร์ทนายของตระกูลให้
‎เขาจะจ่ายเงินให้นาย
‎"แน่นอน เขาต้องคิดว่าผมต้องการเงิน"
‎นายรู้รึเปล่าว่าพ่อฉันเป็นใคร
‎เบนจามิน แอชบี้ ที่สอง ‎ผู้จัดการกองทุนเฮดจ์ฟันด์น่ะเหรอ
‎เรามีเครื่องบินส่วนตัว ‎เราส่งนายไปที่ไหนในโลกก็ได้
‎"ถ้าเรื่องจบดี นั่นก็เป็นที่ที่ ‎จะต้องห่างจากคุณนะ เบค
‎แต่ถ้าเรื่องจบไม่ดี มันจะจบที่การติดคุก ‎เลือกไม่ได้เลย"
‎เบเกิลเมล็ดป๊อปปี้ น้ำราดเยอะเป็นพิเศษ
‎ไปตายซะ ฉันไม่กินกลูเต็น
‎มันคืออาการภูมิแพ้นะ เรื่องนี้ของจริงว่ะ
‎กลูเต็น ผลิตภัณฑ์จากนม ‎ถ้ากินถั่วลิสงเข้าไปเมื่อไหร่ฉันตายได้เลย
‎โห ตายละ งั้นจะให้ซื้ออะไรให้กินได้
‎ก็อย่างแบร์เบอร์เกอร์ห่อผักชาร์ดแทน ‎หรือไม่งั้นก็กินซูชิได้
‎- ซูชิเนี่ยนะ ‎- ฉันกินอาหารได้จำกัด
‎ขอร้อง
‎ไม่ว่านายจะเป็นใคร นายไม่ใช่ฆาตกร
‎"ผมก็อยากเป็นจะตาย ‎เรื่องนี้จะได้ง่ายขึ้นอีกเยอะ"
‎ปล่อยฉันออกไปเถอะ ‎ฉันจะไม่บอกอะไรใครทั้งนั้น
‎"เขาไม่รู้ชื่อผมด้วยซ้ำ เดี๋ยวผมก็คิดเรื่องนี้ได้"
‎ฉันกลัวที่แคบ น้ำตาลในเลือดก็ต่ำ
‎นี่น้ำตาลเหรอ
‎เจอในกระเป๋าสตางค์
‎พร้อมกับซาแน็กซ์กับแอดเดอรัลอีกสามแถว ‎กระดาษเมาอีกครึ่งแผ่นใช่มั้ย
‎ช่างมันเถอะ มันไม่ใช่ของฉันด้วยซ้ำ ‎ฉันทำเน็ตเวิร์กกิ้ง ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจ
‎ใช่สินะ โฮมโซดา
‎ของทำมือ มันจะต้องฮิตแน่ๆ
‎งั้นเหรอ
‎คนที่ออกทุนให้รู้รึเปล่าว่านายเล่นผงขาวด้วย
‎หรือพ่อนายล่ะรู้มั้ย แล้วแฟนนายล่ะ
‎ฉันไม่มีแฟน
‎โหย แม่ง
‎ฉันรู้จักหน้านายจากตรงนั้นเอง
‎นายอยู่ในแท็กซี่! แท็กซี่ของเบค!
‎เขาพูดชื่อนายไว้ด้วย จิมมี่เหรอ ไม่ใช่
‎นี่โจค่ะ เขาช่วยชีวิตฉันไว้จริงๆ
‎ชื่อโจ!
‎"อ้าว อย่างนี้ก็เล่นยากละสิ"
‎อย่าบอกนะว่านายทำเรื่องนี้เพราะเบค
‎เขาไม่ใช่แฟนฉัน ‎อยากได้เอาไปเลย เอาไป!
‎ระวังหน่อย เบนจี้ พูดงี้ก็ไม่ได้แต้มเพิ่ม
‎ถ้านายรู้จักเขาจริงๆ ‎นายไม่จับฉันมาใส่กรงแบบนี้
‎และทำลายชีวิตตัวเอง ‎เพื่อนังกวิเนเวียร์ เบคนั่นหรอก
‎ถ้านายอยากออกมาจากตรงนั้น ‎นายต้องทำตามที่ฉันต้องการ
‎"วันเวลาที่คุณจะอยู่กับ ‎ชายที่ไม่เห็นค่าของคุณจบลงแล้ว
‎ถ้าเราผ่านเดตแรกไปได้สวยๆ"
‎"อดไม่ได้ ยังกังวลเรื่องเบนจี้อยู่เลย"
‎"เพราะงั้นถึงจำเป็นมาก ‎ที่จะเอาเบนจี้ออกจากชีวิตของเธอ"
‎"ขอร้องเหอะ เขาหายไปเมาอยู่แน่ๆ"
‎"หรือไม่งั้นเขาก็กำลังเดือดร้อนอะไรสักอย่าง"
‎"สิ่งที่เรามีร่วมกันตอนนี้ ‎เป็นแค่ประกายปิ๊งเล็กๆ
‎สิ่งที่เราเลือกทุกอย่างจะสื่อสารให้อีกฝ่ายรู้
‎ตอนคบกับแคนเดซ ‎ผมรู้สึกเหมือนผมพยายามตลอดเวลา"
‎(นี่ หลังจากนี้ยังเจอกันไหม)
‎"แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเราไปบังคับมันไม่ได้
‎ทั้งจังหวะ ทั้งความปิ๊ง
‎คุณต้องบอกผม ‎ว่ากำลังสนใจเรื่องอื่นมากกว่ารึเปล่า เบค
‎คุณตัดสินใจเองนะ"
‎"แน่นอนเลย ตั้งตารอเลยล่ะ ‎ฉันว่างตั้งแต่หกโมงเย็น"
‎คือมันก็แค่ไดอารี่งี่เง่าที่ล็อกกุญแจได้ด้วยนะ
‎แต่ฉันหยุดเขียนไม่ได้เลย
‎ฉันรู้สึกดีกว่าเมื่อเขียนลงกระดาษไว้น่ะ
‎แล้วฉันก็ได้การบ้านวิชาการเขียนเชิงสร้างสรรค์
‎มันทำเอาครูของฉันตะลึงกันไปเลย
‎เธอทำเหมือนนั่นเป็นงานเขียนที่ดีที่สุด ‎เท่าที่เธอเคยอ่านมา
‎"เอาจริงๆ นะ ผมก็แอบเผื่อใจไว้แล้ว ‎ว่าเราอาจไม่ได้มีเดตนี้
‎แต่ตอนนี้มันกลับรู้สึกแสนง่ายดาย เหมาะเหม็ง
‎เรื่องของเราสองคนก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ เบค"
‎แล้วฉันก็มาอยู่ตรงนี้
‎บางทีเราก็แค่ทำอะไรตามสัญชาตญาณ
‎เพราะก็ต้องทำ แล้วค่อยมั่วเอา นึกออกมั้ย
‎ใช่ ผมพอจะนึกออก
‎ฉันไม่ได้เอาชื่อคุณไปหาในกูเกิลนะ แต่ถ้าหา
‎ฉันอาจจะเจอว่า ‎คุณไม่ได้เล่นโซเชียลมีเดียเลยเหรอ
‎"ความจริงคือ มันเปิดจุดอ่อนของเราอย่างที่สุด ‎แล้วก็ไม่มีข้อดีเลย"
‎ผมแค่เป็นคนหัวโบราณน่ะ ผมชอบชีวิตจริง
‎แล้วงานของคุณล่ะ
‎เอาที่เป็นผู้จัดการร้านหนังสือ ‎หรือสุดยอดสายลับนานาชาติ ซึ่งก็...
‎หมายถึง นี่เป็นเป้าหมายชีวิตของคุณหรือว่า...
‎ผมรู้ว่าผมอยู่ในเมืองซึ่งเต็มไปด้วยคนที่ ‎มีป้ายไฟใหญ่โตประกาศแรงบันดาลใจเต็มไปหมด
‎รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องเท่ที่จะพูดงี้ ‎แล้วมันก็ไม่ใช่อะไรใหญ่โตเด่นดัง
‎แต่ผมรักหนังสือ
‎ผมอยากให้ชีวิตของผมได้ใช้ทำสิ่งที่ผมรักจริงๆ
‎จริง ฉันเข้าใจนะ
‎ขอโทษนะคะ แป๊บเดียวได้มั้ย
‎ได้สิ เชิญเลย
‎ว่าไง
‎ใช่ ฉันรู้ว่ามันเรื่องใหญ่ พีช ‎ฉันนี่แหละที่บอกเธอว่าฉันเป็นห่วง
‎โอเค ได้ ฉันจะไป
‎ขอโทษนะคะ ฉันต้องไปแล้ว ‎เพื่อนคนนี้เขา...
‎ดูเหมือนเขานัดกับใครคนหนึ่ง ‎แล้วยังไม่กลับมาเลย มันน่าเป็นห่วงมาก
‎ค่อยเจอกันใหม่ก็ได้ถ้าคุณต้อง...
‎ได้ค่ะ ขอบคุณมาก
‎หวังว่าเพื่อนคุณจะปลอดภัยนะ
‎"นึกว่าผมจัดการแล้วเชียว ‎เขี่ยเบนจี้ออกให้พ้นทางเนี่ย
‎ดูเหมือนต้องจัดการปิดจ๊อบ"
‎"ในการคิดว่าจะทำยังไงดี
‎กับบุคคลตัวอย่าง ‎ด้านอภิสิทธิ์ผู้ชายคนขาวที่อยู่ในกรง
‎ผมต้องทำความเข้าใจว่าเขาเป็นคนยังไงกันแน่
‎และจะเข้าใจเขาได้ ‎ผมต้องรู้ว่าเขาใส่ใจกับอะไรบ้าง"
‎นี่มันไม่ยุติธรรมเลย
‎ถ้าฉันรู้ว่านายจะถามฉัน
‎ฉันคงเอาหนังสือใหม่ๆ ใส่โผต้องอ่านแล้ว
‎เท่ากับจริงๆ แล้ว ‎นายไม่เคยอ่าน ออน เดอะ โร้ด เลย
‎เดี๋ยวนี้เราสามารถอ่านหนังสือสักเล่ม
‎โดยไม่ต้องอ่านในแบบปกติได้นะ
‎คือเราอ่านอะไรเกี่ยวกับหนังสือเล่มนั้นไง
‎อ้อ ฉันเข้าใจ
‎นายมันพวกสร้างภาพ
‎เอาหนังสืองี่เง่านั่นมาสิ ฉันจะอ่านเดี๋ยวนี้เลย ‎ไอ้เบื๊อกซาดิสต์
‎ทำอะไรก็ได้ถ้านายจะปล่อยฉัน
‎"ตอนนี้ผมเข้าใจอะไรเกี่ยวกับคุณเพิ่มแล้ว เบค
‎ไม่รู้ทำไม แต่คุณคิดว่าหมอนี่เป็นคุณค่าที่คุณคู่ควร"
‎นายหน้าซีดเซียวพิลึกนะ
‎เออ ใช่สิ ก็นายขโมยยาของฉันไป
‎ไหนว่าไม่ใช่ของนาย
‎ก็ได้ พอใจยัง ของฉันเอง
‎ฉันใช้ยาแต่ไม่เคยติดโว้ย
‎ฉันไม่เคยใช้ติดกันเกินสามวัน ‎แล้วก็กำลังจะเลิกด้วย
‎โอเค ให้เพราะนายกำลังจะเลิกนะ
‎แบบนั้นเปิดไม่ได้หรอก เปิดได้ทีละทางเดียว
‎ขอบคุณ ขอบคุณมาก
‎อีกเรื่องนะ
‎พาสเวิร์ด
‎ลีอานนา
‎ลี-อ-า-น-น-า
‎"รหัสล็อกโทรศัพท์ ‎ยังเป็นชื่อสาวอื่นเลย เบค ให้ตาย"
‎"โห เขาก็ใช้ชีวิตซ่าไร้สติอยู่นะ
‎สำหรับคนที่ทำการตลาดน้ำอัดลมเพื่อสุขภาพ
‎จากหลักฐานที่เห็น ‎เขาไม่คิดถึงคุณเวลาคุณไม่อยู่หรอก
‎คุณไม่มีความหมายกับเขาเลย"
‎ยิ้มหน่อย
‎ฉันอุตส่าห์เป็นห่วง โทรหาแม่เขาด้วย ‎เราเกือบจะโทรแจ้งตำรวจแล้ว
‎แต่เขากลับไปเมายาเป็นบ้า ‎อยู่ที่หลุมไหนก็ไม่รู้ในแมสซาชูเซตส์
‎ถ้าดูจากที่แท็กโลเคชั่นเอาไว้น่ะนะ
‎อย่าพูดว่าแท็กโลเคชั่น ‎เธอไม่ได้ตามเขาแจขนาดนั้น
‎อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเขายังอยู่ดี ‎แต่ทำตัวแย่เหมือนเดิม
‎นี่เราทุกคนจะไปบาร์ใหม่กันใช่มั้ย ‎ที่โซโหน่ะ
‎แม่เมรีขี้เมา
‎เวร ฉันไปไม่ได้ ขอโทษที
‎ฉันจะต้องไปดื่มกับที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
‎ให้คะแนนหนึ่งถึงสิบ โรคจิตแค่ไหน
‎เขาได้รางวัลจากหนังสือรวมบทกลอน
‎ซึ่งมีการเขียนถึงปากมดลูก ‎สัก 35 ที่ได้มั้ง เพราะงั้น...
‎เอ่อ แต่การเอากับอาจารย์ก็ ‎เหมือนสิ่งที่ต้องทำตอนเรียนโทนะ
‎จริงเหรอ
‎แอนนิกานี่เหมือนวิกิพีดอกเลยแฮะ
‎เอาที่สบายใจย่ะ ฉันเอากับอาจารย์สอนชีวะ ‎ก็โอเคอยู่ โปรดสังเกตว่าฉันสอบผ่าน
‎ตั้งใจมองที่เป้าหมายไว้ เชิดมดลูกรับไปเล้ย
‎เบคไม่ได้อยาก "เชิดมดลูกรับ"
‎เขาคุมชะตาที่ฉันจะได้เป็นผู้ช่วยสอนไว้ ‎เขาทำให้ฉันต้องออกจากบ้านได้นะ
‎หรือไม่งั้นเธอก็อาจทำใสซื่อ ‎แล้วก็ฟ้องเรื่องของเขาไปเลย
‎ฉันว่าเรื่องแบบนั้น ‎ได้ผลในหนังเท่านั้นแหละ
‎ไงก็ช่าง พรุ่งนี้เจอกันนะ
‎ปาร์ตี้ของฉันไง
‎พรุ่งนี้เป็นวันครบรอบการหย่าของพ่อแม่ฉัน
‎ปาร์ตี้ที่ฉันจัดทุกปีเพื่อให้ไม่ต้องคิดมาก
‎จริงสิ โทษที ฉันไปอยู่แล้ว
‎ขอสูดอีกสักทีเหอะ พวก น่านะ
‎บอกสิว่านายมีแผนยังไง แล้วฉันจะช่วยนาย
‎ตอนนี้เธออยู่ไหน
‎เธอกำลังปาร์ตี้หัวทิ่ม ‎กับลินน์และแอนนิกาใช่มั้ยล่ะ
‎ที่จริงเธอกำลังจะไปเจอ ‎ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ แต่...
‎ดีใจนะที่นายมองเธอจริงจังขนาดนั้น
‎เห็นมะ นี่แหละที่ฉันพยายามบอกนาย
‎นายมองเห็นสาวนักเขียนที่ตั้งอกตั้งใจ
‎จะไม่เห็นได้ยังไง
‎เธอโคตรจะป่าวประกาศโฆษณาตัวเอง ‎ออกทั่วอินเทอร์เน็ต
‎"ผมอยากให้คุณรู้นะ ‎ถ้าไม่ใช่เพราะผมกำลังจะไปหาคุณสายแล้ว
‎ผมจะอัดไอ้เวรนี่ให้เลือดกบปาก ‎กับแต่ละคำที่เขาพูดถึงคุณ"
‎บอกไว้เลยนะ นั่นแหละเรื่องถนัดของเธอ
‎ตอนนี้เลย เธอกำลังทาลิปสติกสีแดง
‎แล้วก็กำลังเตรียมจัดหนักให้อาจารย์ ‎เพื่อให้ได้เอมา
‎แล้วเจอกัน เบนจี้
‎เฮ้ย กลับมาก่อน ฉันหิว
‎มันมีความตรงไปตรงมา ‎นั่นคือสิ่งที่ทำให้งานของคุณพิเศษกว่าใคร
‎เพราะงั้นถ้ามันไม่ได้ตรงถึงไขสันหลังก็ตัดไปเลย
‎ขอบคุณค่ะ นั่นช่วยได้มากจริงๆ ‎และยิ่งคุณพูดอย่างนั้น ยิ่งมีความหมาย
‎คนส่วนใหญ่ไม่อาจต้านทาน ‎ผู้หญิงที่พูดอะไรตรงๆ หรอกนะ
‎คุณควรจะใช้เรื่องแบบนั้นในชีวิตด้วย
‎แหม พูดง่ายแต่ทำยากนะคะ
‎อ้าว จะฝึกกับผมก็ได้นะ ผมปลอดภัย
‎คุณไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น
‎โลกทั้งใบคือแอปเปิ้ลแดงลูกใหญ่ของคุณ
‎"คิดว่าเขาเขียนบทพูดตรงนี้ไว้ก่อนมะ ‎เหมือนเขียนกลอนน่ะ"
‎ฉันก็อยากจะมั่นใจเหมือนคุณ
‎การเปิดงานของตัวเองให้โลกได้เห็น ‎นั่นเป็นการบริการแบบหนึ่ง
‎ฉันจะพยายามจำเอาไว้ค่ะ
‎ถ้าคุณไม่ได้เก่งจริงๆ ผมคงไม่บอกหรอกนะ
‎ผมยินดีจะแบ่งปันเคล็ดลับทั้งหมด
‎เพราะงั้น เบค อาจจะถึงเวลาที่เรา ‎จะพูดถึงเรื่องที่เกิดระหว่างเรา
‎อย่ามาแตะฉันนะ ‎มันไม่ได้เซ็กซี่เลย มันน่าขยะแขยง
‎- ขอโทษ... ‎- คุณเชื้อเชิญผมเอง
‎- ไม่นะ ไม่ได้เชิญ ‎- เชิญสิ คุณยั่วผมอย่างหน้าไม่อาย
‎คุณใส่เสื้อผ้าที่บางจนเห็นหัวนม
‎- จะให้เรียกว่าอะไรล่ะ ‎- บ้าไปแล้ว
‎ถ้าอยากจะปฏิเสธไม่มีส่วนรู้เห็นได้เต็มปากเต็มคำ
‎ก็อย่าเปิดหัวนมให้ใครดู
‎อย่าทำตาเหมือนกำลังอมนกเขา ‎แล้วก็ช่วยเขียนให้มันดีกว่านี้หน่อย
‎ผมก็ชอบคุณนะ ‎แต่เห็นได้ชัดว่างานมันหนักเกินไป
‎ผมคงต้องปล่อยคุณให้เป็นอิสระ ‎จากตำแหน่งผู้ช่วยสอนแล้ว
‎อย่าค่ะ อย่า ขอร้อง
‎ไปพักซะ
‎"คุณมีสิทธิ์ที่จะโกรธ ‎เรื่องบางเรื่องไม่ควรได้รับอนุญาตให้เกิดขึ้น
‎ต้องมีใครทำอะไรสักอย่างกับคนอย่างเขา"
‎ฮัลโหล
‎นี่ อยู่ไหนคะ
‎"ฉันอยู่ที่ร้านวิลเลจ เผื่อเราจะได้คุยกันต่อ"
‎ได้ อีก 15 นาทีผมไปถึง
‎คุณจ้องลิปสติกฉันเหรอ
‎เปล่าๆ เปล่านะ มันก็แค่แปลกตาไป
‎ฉันแค่อยากลองอะไรใหม่ๆ ‎แต่คุณพูดถูก มันไม่ใช่ตัวฉันเลย
‎งั้นคุณโทรหาผมทำไม
‎ไม่รู้สิ โทรตามแรงกระตุ้นเฉพาะหน้ามั้ง
‎"ไม่เป็นไร อีกหน่อยคุณจะรู้ว่า ‎เล่าให้ผมฟังได้ทุกอย่าง"
‎ก่อนหน้านี้เรายกเลิกกลางคัน ‎เพราะเพื่อนคุณหายตัวไปใช่ไหม
‎อ๋อ ใช่ เขาไม่เป็นไรค่ะ เขาก็แค่งี่เง่า
‎"อันนี้ผมเห็นด้วย
‎แต่คุณอยากคุยกันแต่เรื่องเบาๆ ‎ผมก็จัดให้ได้"
‎โอเค คู่ที่กำลังเดินเข้าประตูมา
‎คุณคิดว่าไง เดตแรกรึเปล่า
‎เดตที่สามแล้ว ‎เธอยังไม่แน่ใจว่าอยากเอาจริงเลยไหม
‎แล้วสองคนนั้นล่ะ
‎- ตรงไหน ‎- ตรงนั้น
‎กำลังจะหย่า
‎เย็นชาจัง
‎โอเค
‎- อันนั้นง่าย ‎- นั่นคือเราในอีก 30 ปีข้างหน้า
‎"แล้วนั่นก็เยอะไป"
‎ฉันชอบที่สุดเลย
‎คุณหุ่นดีมากสำหรับการเป็นตาแก่
‎ขอบคุณครับ! แล้วคุณก็ อย่าถือนะ ‎แต่คุณยังแซ่บไม่เปลี่ยนแปลง
‎แต่ในแบบที่สง่างามเหมาะสมกับอายุ
‎เพราะเล่นโยคะไงคะ เล่นแล้วแก่ช้า
‎พูดตรงๆ นะ โจ ฉันดีใจมากที่คืนนี้คุณมาได้
‎วันนี้เป็นวันที่แย่มาก ‎อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ เขาล่วงเกินฉัน
‎ล้อเล่นรึเปล่า
‎แต่ส่วนที่น่าอายที่สุดก็คือ
‎ตอนแรกฉันนึกว่า ‎เขาเชื่อมั่นในตัวฉันและงานของฉันจริงๆ
‎นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณนะ
‎เรื่องโง่ๆ แบบนี้เกิดขึ้นตลอดเวลา
‎ฉันเริ่มคิดว่าตัวเองเป็นแม่เหล็ก ‎ดึงดูดผู้ชายที่มีปัญหาหนักๆ แล้ว
‎งั้นคุณจะทำยังไง กับเรื่องอาจารย์ที่ปรึกษา
‎ไม่รู้สิ ผ่านมันไปให้ได้มั้ง
‎ผมเชื่อในตัวคุณนะ
‎นี่ พรุ่งนี้ไปปาร์ตี้กับฉันไหม
‎"จองตัวไปเดตหน้าแล้วเหรอ"
‎งานที่บ้านเพื่อนน่ะ พีช ซาลิงเจอร์
‎แบบ เจ.ดี. ซาลิงเจอร์น่ะเหรอ
‎คือก็ใช่
‎แต่เธอไม่ชอบพูดเรื่องนั้น ‎แล้วเธอก็เป็นคนน่ารักมาก
‎ครอบครัวเธอก็... อย่างว่า
‎ครอบครัวใครบ้างไม่เป็น
‎เหล้าคุณอร่อยกว่า
‎(ปิด)
‎ขอพวกเราจงขอบพระทัยเทพ ‎สตีเฟน คิง ซึ่งประทานหนังสือมาให้
‎เพื่อให้ร้านหนังสือในมิติที่สามของเรา ‎ยังคงมีชีวิตรอดต่อไปได้
‎มันเจ๋งดีที่ได้อ่านเรื่องจากมุมมองของอสูร
‎จะได้เข้าใจว่าเขาทำอะไรทำไม ‎เกือบจะเหมือนกับมัน...
‎มีเหตุผลงั้นเหรอ
‎ใช่ แต่มันก็พิลึกนะเพราะเขาร้ายมาก ‎แต่ก็ไม่ได้ร้ายไปหมด
‎"ให้เบนจี้พักมาเล่นทวิตหน่อย"
‎ผมว่า ดร.แฟรงเกนสไตน์ ‎น่าจะร้ายกว่าอีกเพราะสร้างเขามา ใช่มั้ยล่ะ
‎(ตายแล้วค่อยนอน) ‎(แฮชแท็กต้องแคร็กสิ)
‎อืม ฉันว่ามันก็ตีความได้หลายอย่างนะ
‎พร้อมรึยัง
‎เอาเลยนะ ปล่อยคราเคนออกมา! หวัดดีครับ
‎เข้ามาเลย อรุณสวัสดิ์
‎มีคุกกี้ทำเองนะ ไม่ใช่ของผมคนเดียว ‎คว้าหนังสือมาเลย
‎ขอบคุณมากครับ ใบเสร็จอยู่ในหนังสือนะ
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎เราต้องหยิบอีกกล่องละ
‎อีธาน มาเฝ้าเครื่องเก็บเงินหน่อยได้มั้ย
‎เจ้าหนูวิ่งลงไปเอาที่ชั้นใต้ดินให้แล้ว
‎- อะไรนะ ไม่ ‎- เออ ฉันเห็นเขาคว้ากุญแจของนายไป
‎พาโค!
‎ฉันบอกว่าไง
‎- ผมขอโทษ ‎- ฉันบอกแล้วว่าอย่าลงมาที่นี่
‎- ผมแค่อยากลงมาเอาหนังสือ ‎- อย่าโง่สิ
‎- ทำแบบนั้นทำไม ทำทำไม ‎- ผมขอโทษ
‎(ตายแล้วค่อยนอน) ‎(แฮชแท็กต้องแคร็กสิ)
‎แล้วไอ้เรื่องเธอกับอาจารย์ปากมดลูกเป็นไงบ้าง
‎พูดแค่ว่าฉันคงต้องหางานใหม่ที่ดีกว่าเดิม ‎หรือหาที่อยู่ใหม่ หรือ...
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎โอเค พอเรื่องนี้ได้ละ
‎พีช ไม่เอา ฉันรับไม่ได้ พอเลย
‎ฟังนะ นี่แค่สำหรับเดือนแรก เดือนสุดท้าย ‎แล้วก็เงินมัดจำ โอเคมะ
‎ไม่ต้องรักศักดิ์ศรีนักก็ได้ โอเคนะ ‎รับเช็คไปแล้วเลิกเครียดเสียที
‎เอ้า
‎ให้ตายเถอะ ถ้านายอยากฆ่าฉัน ‎รออะไรอยู่
‎"ผมจะอยากฆ่าเขาไปทำไม ‎ใครจะอยากฆ่าคนกัน"
‎สามถ้วย ถ้วยหนึ่งคือโฮมโซดา ยี่ห้อของนาย
‎ดีที่สุดแล้วใช่มั้ยล่ะ
‎งั้นพิสูจน์มา บอกว่าแก้วไหนเป็นแก้วไหน
‎งั้นถ้าฉันเดาถูก ฉันจะได้ยา
‎ถ้านายเดาถูก...
‎ฉันจะปล่อยนายออกมาเลย
‎- ขอน้ำล้างปากก่อน ‎- ถ้วยที่สอง
‎ถ้วยที่สาม
‎ถ้วยที่หนึ่ง สอง หรือสาม
‎ฉันไม่รู้
‎เดี๋ยว! ไม่ใช่สักถ้วย โอเคมะ
‎ทั้งหมดนั้นรสเหมือนน้ำอัดลมถูกๆ ‎ขายตามร้านขายยา ไม่ใช่ของฉัน
‎เป็นของนายทั้งสามถ้วย
‎ตอแหลแล้วเว้ย!
‎โฮมโซดานั่นแหละตอแหล
‎ปล่อยฉันออกไป! ปล่อยฉันออกไป! ไอ้โรคจิต!
‎ก็ได้ นายชนะแล้ว ฉันแพ้
‎เราแพ้กันทั้งคู่นั่นแหละ ‎เพราะผมจะทำยังไงกับไอ้ก้อนขี้จ้อจี้นี่ดี เบค
‎นายอยากได้เบคใช่มั้ย
‎พูดชัดๆ เลยนะ ‎เธอไม่อยากเป็นแฟนกับผู้ชายอย่างนายหรอก
‎ฉันช่วยนายได้
‎ไม่ต้อง ที่จริงเธอเชิญฉัน ‎ไปงานปาร์ตี้คืนนี้ ที่บ้านพีช ซาลิงเจอร์
‎ปาร์ตี้ซาลิงเจอร์เหรอ โจ
‎เธอแค่เอานายไปเป็นไม้ประดับ
‎เธออยากดูเหมือนเป็นคนน่าสนใจ ‎เหมือนเธอก็มีเพื่อนเป็นมนุษย์จริงๆ
‎เหมือนเธอคิดลึก เธอเป็นศิลปิน
‎แต่ความจริงน่ะเหรอ
‎เบคจะทิ้งคนอย่างนาย ‎มาหาคนที่พาเธอไปถึงไหนต่อไหนได้เสมอ
‎เราไม่เคยได้ไปปาร์ตี้อะไรเลย ‎เพราะแม่นั่นจะรีบขึ้นคร่อมฉันอย่างไว
‎"เธอแค่ปั่นหัวหลอกนายให้โง่ เพื่อนเอ๊ย"
‎ใช่ๆ มันแย่มากจริงๆ
‎เพราะอาหารเป็นพิษทำให้พีชกับฉันเป็นเพื่อนกัน
‎แบบว่าผูกพันด้วยการอ้วก
‎"เธอเอาทัพพีให้ดูรึยัง ‎เธอมีทัพพีที่ใช้ในครัวสีแดง"
‎เล่นแบบตีก้นหนูสิคะป๊ะป๋าอะไรแบบนั้นเลย
‎แม่นี่ร่านหลุดโลกอย่างกับอะไรกับฉันนะ
‎เพราะฉันรวย แต่ไม่เป็นกับนาย ‎เพราะนายเป็นใครกัน
‎หวังว่าคืนนี้จะไม่มีปัญหาในทางเดินอาหารอะไร
‎แต่ฉันหวังว่าคุณกับเขาจะถูกชะตากัน
‎ถ้านายอยากเปลี่ยนสถานการณ์แบบนั้น ‎นายจำเป็นต้องมีฉัน
‎"เวร"
‎"มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่า ‎ผมไม่เหมาะกับคนพวกนี้
‎สิ่งที่คนพวกนี้เป็น ‎คือสิ่งที่เบนจี้อ้างว่าคุณอยากจะเป็น"
‎เบคคาลิช! หวัดดีจ้ะ
‎ไง
‎ขอบใจ
‎- นี่โจเซฟเหรอ ‎- โจครับ
‎"ผมเป็นแค่ไม้ประดับรึเปล่า เบค"
‎- ทีนี้ โจเซฟ... ‎- เรียกโจก็พอ
‎ฉันจะยืมตัวเพื่อนของเราไปก่อน
‎ตามสบายเลยนะ ทุกคนที่นี่เป็นมิตรกันทั้งนั้น
‎คนบราวน์ไม่กัดหรอก
‎ศิษย์เก่าไง
‎คุณเรียนที่ไหน
‎ผมไม่ได้เรียน
‎- มาเร็ว ‎- โทษที
‎"แอนนิกา แอทวอเทอร์ ‎รวยและติดแท็กไร้กังวล
‎กำลังสร้างแบรนด์ตัวเอง ‎ให้เป็นอินฟลูเอนเซอร์ด้านมองร่างกายแง่บวก
‎ซึ่งดูจะมีแต่การใส่ของฟรีถ่ายลงอินสตาแกรม"
‎"ลินน์ ลีเซอร์ เป็นพีอาร์ ติดแท็ก คนรักค็อกเทล
‎ลูกสาวหมอผ่าตัดกับซีอีโอบริษัทเทคโนโลยี
‎เป็นลูกเลี้ยง มีแต่ความเริดเชิดขิง ‎ไม่ได้มีเรื่องปวดใจอย่างเขาเลย"
‎(กีฬาเอ็กซ์ตรีมที่ชอบที่สุดคือ ‎ฟรีเบสเลย)
‎(อ๊อซม่าแห่งอ๊อซ)
‎ถ้ามีครบทั้งชุด
‎แต่ละเล่มจะมีมูลค่าเป็นสามเท่าสำหรับนักสะสม
‎แกอ่านเล่มนั้นเหรอ
‎แค่เล่มแรก
‎ก็เดาได้
‎คิดว่าฉันอยากให้มีไอ้พวกอ่านหนังสือไม่แตก ‎ทำงานในร้านของฉันเหรอวะ
‎นี่!
‎ถ้าแกอยากทำงานที่ร้านนี้ ‎แกต้องหัดรู้คุณค่าของหนังสือเหล่านี้
‎คุณมูนนี่ ขอร้องครับ
‎ทุกอย่างที่แกต้องการอยู่ในนั้นแล้ว
‎ให้ผม...
‎โจเซฟ อยู่นี่เอง
‎ชื่อโจ แค่โจ นี่เป็นชุดที่เจ๋งมาก พีชเชส
‎ชื่อพีช แล้วก็คุณอาจจะอ่านหนังสือพวกนี้ ‎มามากกว่าฉันอีก
‎นักขายที่ดีก็ต้องรู้จักผลิตภัณฑ์ของตัวเองใช่มั้ยล่ะ
‎สรุปว่าคุณเจอเบคที่ร้านหนังสือสินะ
‎ใช่แล้ว
‎เรื่องแบบนี้มีแต่ในนิวยอร์ก ‎แล้วคุณก็บังเอิญไปเจอเธออีกที
‎"น้ำเสียงปกติ แต่สายตาอย่างกับนักสืบ"
‎ก็โชคดีแล้วนะที่เราเจอกัน ‎ตอนนั้นเธออยู่บนรางรถไฟเลย
‎ฉันก็ได้ยินมาว่างั้น พระเจ้า! ดีนะคุณอยู่ที่นั่น
‎คือไปอยู่ถึงตั้งกรีนพอยต์ ‎ในจังหวะที่เหมาะที่สุดเลยด้วย
‎ได้เวลาดื่มฉลองละ
‎"แค่ในช่วงที่ผมเข้าไปในนั้น ‎คุณก็เริ่มอ่อยเบนจี้เวอร์ชั่นสองแล้วเหรอ
‎พีชดูจะตื่นเต้น คุณล่ะตื่นเต้นรึเปล่า
‎คุณต้องการอะไร"
‎"คุณเป็นเบคคนไหนกันแน่
‎คนที่ผมเห็น หรือคนที่เบนจี้เห็น"
‎ไงคะ คนแปลกหน้า เป็นไงบ้าง สนุกไหม
‎เบค...
‎คุณพาผมมาที่นี่ทำไม
‎ไม่รู้สิ ฉันนึกว่ามันอาจจะสนุก
‎ผมไม่คิดว่าผมมีอะไรเหมือนกัน ‎กับเพื่อนคนอื่นๆ ของคุณหรอกนะ
‎เพราะงั้นฉันถึงได้ชอบคุณ
‎ฉันก็คิดเสมอว่าฉันจะชอบอะไรแบบนี้ ‎แต่สุดท้ายก็ไม่เคยชอบ
‎งั้นเรามากันทำไม
‎มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนบราวน์แล้ว
‎มันก็แค่รู้สึกเหมือนว่าฉันจะถูกดูดเข้าไป ‎แล้วก็จะเป็นตัวเองได้
‎แต่เรื่องนั้นมันก็ไม่เคยจะดีพอ
‎คือฉันถึงกับขโมยชุดนี้มา ‎เพื่อให้เข้ากับเขาได้ ซึ่งมันน่าสมเพชมาก
‎ผมไม่คิดงั้นนะ
‎แต่ก็ยังไม่น่าสมเพชเท่าเรื่องที่ ‎พีชเขียนเช็คให้ฉันเพื่อให้หมุนเงินได้ต่อ
‎เช็คที่ฉันไม่อยากเอาไปขึ้นเงิน ‎แต่ก็ต้องทำแล้ว
‎นี่ ถ้าคุณไม่ได้เป็นหนึ่งในพวกเขา
‎มันก็เป็นแค่เพราะคุณไม่ได้อะไรมาฟรีๆ
‎- ไม่ฟรีจริงๆ ‎- ใช่ และเวลาที่ชีวิตเป็นแบบนั้น
‎บางครั้งหากเราจะเอาตัวรอดให้ได้
‎เราก็ต้องหัดโชว์เขี้ยวกัดกลับเสียบ้าง
‎และผมเดาว่าเขี้ยวคุณคมไม่เบาเลยนะ
‎ฉันดีใจที่เราเจอกัน ดีใจที่เราได้เป็นเพื่อนกัน
‎"ให้ฟ้าผ่าตายเถอะ"
‎- โจเหรอ ‎- "ผมจำเสียงนั้นได้"
‎โจ โกลด์เบิร์กใช่มั้ย
‎แมดดี้ จอห์นสัน ฉันเป็นเพื่อนแคนเดซไง
‎"เยี่ยม เร็วไปหน่อยที่คุณจะได้ยินเรื่องนี้นะ เบค ‎แต่ก็ต้องเอาละ"
‎ว้าว แมดดี้ บ้าไปแล้ว ดีใจจังที่ได้เจอ
‎- นี่เบค ‎- หวัดดี
‎ไง
‎ฉันได้ข่าวเรื่องคุณกับแคนเดซ
‎คือผมก็คิดว่าเรามีความสุขกันดี
‎แต่เธอคิดว่าเธอจะมีความสุขกว่ากับ...
‎ผู้ชายที่ไหนไม่รู้ในโรม เพราะงั้น... ‎คือผมก็เข้าใจ
‎เธอทำตามใจรักจะพัดพาไป
‎แต่ไอ้เรื่องที่จู่ๆ เธอก็ย้ายไปกะทันหัน...
‎พวกเราเสียใจกันทุกคนเลยนะ
‎ขอตัวก่อนนะคะ อูเบอร์มาแล้ว ‎ยินดีที่ได้รู้จัก
‎ขอโทษทีนะ ดีใจที่ได้เจอ แมดดี้
‎ฉันแค่รู้สึกว่าบทสนทนานั้นควรจะจบได้ละ
‎พาคุณกลับบ้านดีกว่า
‎อยู่เพื่อพาโค
‎เขาจะต้องการอะไรจากผม
‎เขาต้องการคนที่ไม่เมา รอน ‎แค่นั้นได้มั้ยล่ะ
‎ให้ตาย
‎คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ ชกกำแพงเนี่ยนะ
‎คิดว่าทำที่นี่พังแล้วจะแก้ปัญหาได้เหรอ
‎ฉันขอโทษนะ
‎- โอเคฮะ ‎- ตะโกนใส่กันมันไม่โอเค
‎ผู้ใหญ่ก็ทำกันตลอดเวลา
‎เพราะผู้ใหญ่เป็นพวกนิสัยไม่ดีไง
‎เมื่อก่อนก็เคยมีคนตะโกนใส่ฉันเหมือนกันนะ
‎แล้วฉันก็ไม่อยากเป็นเหมือนเขา
‎ฉันมีอะไรมาให้
‎ผมเอาเข้าบ้านไม่ได้
‎เพราะรอน
‎คืองี้ ห้องน้ำทุกห้องในตึกนี้มีเพดานแบบเดียวกัน
‎เข้าไปในห้องน้ำนะ
‎ถ้าเราผลักฝ้าบุผนังใกล้ๆ ช่องระบายอากาศ ‎มันจะขยับเปิดได้
‎ผลักไปแผ่นนึง สอดหนังสือเข้าไป แล้วเลื่อนปิด
‎เหมือนช่องลับที่ซ่อนของ
‎เจ๋งเลย
‎ขอบคุณฮะ
‎ราตรีสวัสดิ์ เพื่อน
‎ถ้าต้องการ วางไว้นี่นะ
‎"คุณไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบความรู้สึกผม ‎ผมต้องรับเอง
‎แต่บอกไว้เลยนะ ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือน ‎เป็นปอเปี๊ยะทอดชุ่มน้ำมันค้างคืน
‎เอาผมไปปาร์ตี้นั้นเพื่ออะไรกัน
‎เบนจี้พูดถูก
‎เบนจี้!"
‎"เอาจริงๆ ผมเข้าใจความรู้สึกเขานะ"
‎นายปล่อยฉันไว้ให้ตาย! ‎นายปล่อยไว้ให้ฉันตายที่นี่!
‎พอเสียที ฆ่าฉันเถอะ
‎สวัสดีค่ะ
‎ฉัน...
‎ฉันอยากมาขอให้คุณช่วยพิจารณาอีกที
‎ฉันต้องการงานผู้ช่วยสอนจริงๆ ‎ฉันต้องการทุนอุดหนุนค่าเช่าบ้าน
‎เราคุยกันเรื่องจะให้ฉัน ‎เปลี่ยนอาจารย์ที่ปรึกษาได้ไหมคะ
‎นี่มันกลางเทอม
‎ฉันรู้ค่ะว่าไม่สะดวก แต่มันสำคัญจริงๆ
‎ผมขอให้คุณโชคดีนะ
‎แต่ด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีแล้ว ‎ผมทำไม่ได้
‎ฉันเข้าใจค่ะ
‎งั้นฉันก็คงเพิ่งรู้ตัวว่าฉันไม่มีทางเลือก
‎นอกจากจะแฉเรื่องนี้
‎และนั่นคือ...
‎อ๋อ มันเขียนจบได้ในทวีตเดียวเลย
‎รายชื่อผู้หญิงหกคนที่มีเรื่องของคุณมาเล่า
‎หาไม่ยากเลยนะ แค่ถามดูหน่อยก็เจอแล้ว
‎เขาเรียกว่าอะไรนะคะ ‎ลวนลามหรือทำผิดจรรยาบรรณนะ
‎แต่นั่นแหละ ตอนแรกพวกเธอกลัวที่จะออกมาพูด ‎แต่แล้วเราก็นึกได้ว่า
‎มันยากที่จะมองข้ามผู้หญิงเจ็ดคน ‎ที่มีเรื่องแบบเดียวกัน
‎เป็นไปไม่ได้
‎ผมไม่เคยทำอะไรที่ไม่เหมาะสมเลย
‎อยากเป็นคนโกหกในสายตาประชาชนเหรอ ‎เรื่องนั้นจะพังอาชีพการงานคุณได้เลยนะ
‎แบล็กเมล์ไม่ใช่เรื่องที่ใครจะลืมกันได้ง่ายๆ
‎คุณพยายามจะหาว่าฉันขู่ไปงั้น ‎แต่นี่ฉันมีหลักฐานจริง
‎ก็เลือกเองนะคะ
‎อยู่ในนี้ฉันมีเวลานั่งคิดอะไรๆ เยอะมาก
‎นายพูดถูก ฉันมันคนจอมปลอม
‎ฉันทำเรื่องที่แย่กว่านายเสียอีก
‎นั่นแหละคือสาเหตุที่ฉันรู้ว่านายไม่ใช่ฆาตกร โจ
‎ฉันมีเรื่องจะบอกนายเรื่องหนึ่ง
‎แล้วเมื่อบอกไปแล้ว
‎ฉันจะรู้ความลับดำมืดที่สุดของนาย ‎แล้วนายก็รู้ความลับดำมืดของฉัน
‎นายจะได้ปล่อยฉันไปได้
‎เขาแม่งเมาเรื้อนแล้วว่ะ!
‎เฮ้ย! มันจะได้เป็นดาวโดดเด่นบนฟ้าแล้ว!
‎"ที่โต๊ะข้างเตียงเบนจี้มีอะไรน่าสนใจเยอะเลย ‎แต่เขาพูดถูก
‎ไดรฟ์ยูเอสบีอันนั้นเป็นเรื่องน่าสนใจที่สุด
‎มันเริ่มจากคลิปถ่ายการแกล้งกัน ‎แบบผู้ชายเกรียนๆ ห่ามๆ ตามปกติ
‎แต่มันก็เริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ
‎จะโทษโคเคน ‎หรือโทษความเกลียดคนรักเพศเดียวกันก็ได้"
‎สั่งสอนมันหน่อย! สั่งสอนมันเลย!
‎"พวกเขาทุกคนยืนหัวเราะอยู่ตรงนั้น
‎เบนจี้เลวที่สุด ‎เพราะเขาเป็นคนที่ยืนถือกล้องอยู่"
‎ไอ้โง่! ฟื้นสิวะ เฮ้ย ไอ้โง่!
‎ชิบหายละ!
‎"พ่อแม่ของพวกเขากลบเรื่องทั้งหมด ‎แต่เบนจี้ยังเก็บคลิปนั้นเอาไว้
‎เดาว่าคงเอาไว้ขู่เพื่อนๆ คนอื่น
‎แต่ผมกลับเป็นคนที่ได้ใช้มันขู่เบนจี้เอง
‎และแม้เขาจะไม่ควรได้อะไรเลย ‎แต่เขาก็พูดถูก
‎คลิปนี้พอที่จะซื้ออิสรภาพให้เขาได้"
‎"ผมควรจะเบี่ยงประเด็นรึเปล่านะ
‎ตอนที่อยู่บนระเบียง ‎ผมควรพยายามจูบคุณให้เร็วกว่านี้รึเปล่า
‎มันไม่ยุติธรรมเลย ‎ที่ประกายความปิ๊งมันดับไปง่ายๆ ถึงขนาดนั้น
‎การที่คนรักกันได้ช่างเป็นเรื่องปาฏิหาริย์ ‎ถ้านั่นไม่ได้เป็นแค่เรื่องในตำนาน"
‎หวัดดีค่ะ
‎เพราะคุณ ‎ฉันเลยได้โชว์เขี้ยวให้อาจารย์คนนั้นเห็น
‎แล้วไง
‎นั่นอะไร
‎โดนัท "ขอบคุณ"
‎มันได้ผลล่ะ
‎ดีแล้ว ผมดีใจด้วย คือผมก็เป็นห่วงอยู่...
‎คุณพูดถูก
‎ตอนนี้ฉันได้ทุนค่าเช่าบ้าน ‎แล้วก็ฉีกเช็คใบนั้นของพีชทิ้งได้
‎แล้วก็เรียกว่าได้ต่อเวลาสู้ไปอีกวัน
‎ฉันคงจะไม่กล้าหรอกถ้าคุณไม่ได้...
‎เพราะงั้น ขอบคุณค่ะ
‎"ผมแค่อยากช่วยคุณเท่านั้น เบค"
‎คือคุณเห็นอะไรสักอย่างในตัวฉัน และพระเจ้า
‎ไม่ใช่ทุกคนนะที่จะเข้าใจว่าฉันมาที่นี่ทำไม ‎และการเป็นนักเขียนมีความหมายยังไงกับฉัน
‎มันเป็นที่สุด... ‎คือมันเป็นเรื่องเดียวที่สำคัญ
‎และคุณก็ช่วยไม่ให้ฉันเสียมันไป
‎จะไม่เปิดดูเหรอ
‎ลองดูว่าฉันเลือกรสที่ใช่มารึเปล่า
‎ไม่ต้องสร้างภาพ คลาสสิก
‎อาจจะเรียกว่าหัวโบราณ แต่ลึกๆ แล้ว ‎ก็ดีกว่าพวกรสบ้าๆ ที่พยายามเยอะไป
‎"ดีนะที่มีคนมองกันออก"
‎เดาได้ดีครับ
‎อร่อยนะ
‎กลับมานี่เลย
‎แสดงว่าเคลือบน้ำตาลเฉยๆ ถือว่าดี
‎รับทราบ
‎ฉันต้องกลับไปสอน
‎สอนให้สนุกนะ เบค
‎ได้มารึเปล่า คลิปนั่นน่ะ
‎เมเปิลลาเต้ นมอัลมอนด์ สตีเวียสอง ‎ซื้อมาถูกรึเปล่า
‎เออๆ ฉันเห็นคลิปนั่นแล้ว
‎เยส! เยสๆ
‎รับประกันว่าจะพังไปพร้อมๆ กัน
‎แต่ขอพูดอีกเรื่องนึงก่อนนะ
‎เรื่องที่นายพูดไว้เกี่ยวกับเบค ‎ที่ว่าเธอคบคนหวังสมบัติน่ะ
‎ฉันก็แค่พูดตามความจริงแค่นั้น
‎นายก็แค่ผิดถนัด
‎ฉันจะพูดด้วยซ้ำว่า ‎นายเป็นคนทำให้เกิดปัญหา
‎เมื่อนายคิดเหมาเรื่องนั้นขึ้นมาเอง ‎เมื่อนายทำแย่ๆ กับเธอ
‎นายยัดบทบาทที่ไม่ใช่ตัวตนจริงๆ ให้เธอ ‎แล้วก็บังคับให้เธอติดอยู่กับบทนั้น
‎พวก ฉันไม่เอานางแล้ว!
‎สมมติว่าฉันไว้ใจนายได้
‎ฉันมีคลิปอยู่ใช่มั้ยล่ะ นั่นก็คืออาจจะไว้ใจได้
‎แต่ประเด็นคือนี่มันยังชดใช้ ‎ความเสียหายที่นายทำไปไม่ได้
‎เสียใจด้วยนะ
‎ถ้ามันเป็นแค่เรื่องของเราสองคนนะ เบนจี้ ‎ฉันคงจะยอมเสี่ยง
‎ยอมแน่ๆ
‎อย่างที่นายว่า ฉันไม่ใช่ฆาตกร
‎แต่นี่เป็นเรื่องของเธอ
‎บอกเลย
‎ฉันกลัว กลัวมาก ว่านายจะทำอะไรกับเธออีก
‎เมเปิลอัลมอนด์ลาเต้
‎สตีเวียสอง น้ำมันถั่วลิสงอีกสองช้อนโต๊ะ
‎"มันก็เป็นได้ทั้งสองทาง
‎เขาโกหกเรื่องอื่นๆ ไว้ตั้งเยอะ
‎ใครจะรู้ล่ะว่าไอ้เรื่องที่บอกแพ้ถั่วจะเป็นจริง"
‎"สงสัยเบนจี้จะได้ตายอย่างคนซื่อสัตย์ล่ะนะ"
‎คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์