Minęło trochę czasu od wypadu na narty, który miał być taki fajny,
a wywołał istną lawinę cierpienia.
Praveena ciągle mrozi mnie wzrokiem, delikatnie mówiąc.
Yuri tymczasem mnie unika i nie jest w tym odosobniona.
Nie widuję Juliany od kilku dni.
I czuję, że to wszystko moja wina.
Miłego dnia, Kitty.
Tobie też.
Właściwie nie wszystko.
Moja aniołkowata współlokatorka Stella zdecydowanie planuje coś diabelskiego.
„Co zrobiłby Jezus?”.
Nie.
„Min Ho”.
A ja dowiem się dlaczego.
Zapomniałam laptopa. Ups.
Ojejuś!
BĘDĘ PO CIEBIE ZA 15 MINUT.
MAM NADZIEJĘ, ŻE ZNOWU NIE WĘSZYSZ!
BO CO?
BO MASZ UNIKAĆ DRAMATÓW, A NIE JE POWODOWAĆ!
Czemu materac Mariusa jest taki miękki?
Sam puch, zero podparcia dla pleców.
Wiem. Marius był dość wymagający jak na heteryka.
Myślałem, że nowy pokój poprawi ci humor.
Wybacz. Dowiedziałem się,
że zajęcia wokalne i zarządzanie zostaną połączone,
bo mamy współpracować przy konkursie talentów, a więc
mam kolejne zajęcia z…
Dzień dobry panom.
Hej.
- Wcześnie wstałeś. - Tak, idę do biblioteki z…
Kitty.
- Fajnie. - Kto mi wypił napój owsiany?
- Ja nie. - Wiesz, że mam nietolerancję laktozy.
Chciałem go odkupić.
Nie. Po prostu zrobiłeś, co chciałeś bez zastanowienia.
Jak zawsze.
Dae, przepraszam.
Jak długo zamierza to ciągnąć?
Patrz, co ten stres robi z moją skórą.
- Błagam. - Czy to nie dostateczna kara?
Chcę zjeść śniadanie.
Na ten konflikt nie przykleisz plastra, by do rana się zagoił.
Co to jest?
Stella znalazła u taty pudełko z moimi rzeczami.
Chciała mi poprawić humor, bo byłem wkurzony, że mnie wystawił.
Udało jej się?
Częściowo.
Ale on mnie nawet nie przeprosił.
Jest zbyt zajęty ze swoim kochanym synalkiem.
Czyli Stella przeszukała rzeczy twojego ojca tylko dlatego,
że chce być jak najlepszą dziewczyną.
Błagam. Jesteś aż taki naiwny?
To nie jest powód, tylko przykrywka.
Jak wytłumaczysz kradzież mojego listu?
Może trafił do jej bagażu, no wiesz, przez przypadek.
Dobra. Po co Stella miałaby upubliczniać twój list miłosny?
Nie wiem, o co jej chodzi, dlatego węszę.
Ale wierz mi. Ona coś knuje.
Cóż, może lepiej spożytkujesz ten nadmiar energii,
jeśli poradzisz mi, co zrobić z chorą sytuacją w moim akademiku.
Jak mogłaś mi nie powiedzieć o wyznaniu Mina Ho?
Zabiłby mnie, a poza tym ono nic nie znaczyło.
Jemu przeszło, a ja się przerzuciłam na wybuchowe trójkąty z dziewczynami.
No tak.
Chcę się pogodzić z Yuri i Julianą, ale nie odzywają się do mnie.
Powiedziałbyś Julianie,
że nie jestem zołzą i czuję się fatalnie?
Ona cię lubi.
Wszyscy mnie lubią.
Ale z tym musisz się zmierzyć sama.
Tak.
SŁOŃCE – NIE MOŻESZ MNIE UNIKAĆ. TU TWOJA STALKERKA
ZGADNIJ, KTO NIE CHWYTA ALUZJI!
Panie Kim?
Przepraszam. Wystraszyłaś się?
Nie.
Ale wydaje się pan zmęczony.
Nie pracuje pan za dużo?
- Czy mój tata… - Nic mi nie jest.
Ale słuchaj, mogłabyś nie mówić o tym Dae?
Oczywiście.
Mógł spowodować wypadek.
Mówię ci o tym z czystej troski. Twój tata wydaje się przemęczony.
Poprosić swojego, by zmienił mu godziny pracy?
Dzięki. Wiem, że masz mnóstwo własnych zmartwień.
Masz teraz produkcję muzyczną.
Odprowadziłaś mnie, żeby spotkać Julianę?
No proszę. Jesteś znacznie lepszy w te klocki niż kiedyś.
W każdym razie pogadam z tatą.
- Dzięki. Pa. - Pa.
Yuri!
Musimy pogadać.
Proszę.
Czemu ścigasz mnie tak przy wszystkich?
Nie dlatego, że chcę z tobą być.
- Jeśli to cię martwi, możesz odetchnąć. - Wszystko mnie martwi!
Mnie też!
Może byłoby nam łatwiej, gdybyśmy się wspierały jak kumpele.
Tak jak zawsze.
Słuchaj. Przykro mi, że tak to się wszystko potoczyło. Serio.
Ale w tej chwili staram się odzyskać Julianę.
Nie mogę się trzymać z dziewczyną, z którą ją zdradziłam.
Może będziemy się jeszcze przyjaźnić.
Kiedyś.
Ale nie teraz.
Jasne.
To nie tak, jak myślisz.
Posłuchaj. Słońce, nie ignoruj mnie.
Nie jestem twoim słońcem.
Nie dość mnie upokorzyłaś?
Co niby mogłabyś mi powiedzieć?
Po prostu daj mi spokój.
Chciałem z tobą pogadać.
Ktoś chce ze mną gadać? Miła odmiana.
Wiem, co czujesz.
Dae cały czas się do mnie nie odzywa.
- Co u ciebie? - Mnie spławiła Yuri.
Ale jutro wsiadam w autobus.
Ucieknę z tego piekielnego akademika, gdzie Juliana mnie nienawidzi, a Stella…
marzy o normalnej współlokatorce.
W każdym razie wyjazd do Bukjeon będzie idealny.
Znając prawdziwe imię Simona,
namierzyłam jego mamę, a moją babkę cioteczną,
która ciągle mieszka w rodzinnym domu mojej babci.
To jej sekretna siostra.
Z kolei na Instagramie znalazłam kuzynkę, Jiwon. Liczę, że mi pomoże.
Proszę, proszę.
- Prześladowczyni z Portland atakuje. - Zabawne.
Mam też kilka słów po koreańsku. Chcesz posłuchać?
Najdrożsi krewni, przybywam zapytać…
Dobra, wystarczy.
Chryste, Covey. Mam propozycję.
Mój kierowca nas zawiezie, a ja będę tłumaczem.
Sądząc po tym, jak zmasakrowałaś mi uszy, przydam ci się.
Możesz mi podziękować, wstawiając się za mnie u Dae.
Dlaczego miałby gadać o tym ze mną?
Na ciebie się nie gniewa, więc jesteś idealna.
Powiesz, że wyznanie było efektem chwilowego zamroczenia.
Pomieszało mi się. Siedziałem w klasie ekonomicznej.
No tak.
- Coś wymyślę. - Dzięki.
Co u ciebie?
Kitty, nie.
- Cześć. Jak się macie? - Hej.
Cześć.
Fajnie, co? Wszyscy jesteśmy w jednej sali.
Nic tak nie zbliża ludzi, jak współpraca artystyczna!
Totalnie. My z miśkiem pracujemy nad naszą chemią.
Zarówno na scenie, jak i poza nią, jeśli wiesz, co mam na myśli.
Słuchaj, wiem, że nadal się gniewasz na Mina Ho.
Ale on nigdy nie zraniłby cię świadomie.
Między tobą a mną fajnie się układa.
- I chyba ci dobrze z Eunice… - Kitty.
Min Ho wyznał ci uczucia pięć minut po naszym rozstaniu,
a teraz każe ci odwalać za siebie brudną robotę.
Zawsze był zarozumiałym egoistą.
To tylko kolejny przykład.
Cześć.
- Hej. - Słyszałam o twojej wycieczce.
To takie ważne, by budować więzi z dalszą rodziną.
Nie przeszkadza ci, że porwę Mina Ho na całą sobotę?
Kitty. Nie jestem tą, co musi spędzać z chłopakiem każdą sekundę.
Fajnie.
- Przyszłaś. - A co? Mieszkam tu.
No tak, ale słuchaj. Dziś rano nie było tak, jak myślisz.
Naprawdę mam dość kłamstw.
Wiem, dlatego…
Przepraszam.
Nie poprawię ci humoru w związku z tym, co zrobiłaś.
Teraz obie musimy z tym żyć.
Proszę, możemy pogadać?
BŁAGAM, Q. MUSISZ MNIE ZMIENIĆ W TEJ SPRAWIE Z JULIANĄ.
LEŻĘ NA DESKACH! POTRZEBUJĘ DOBREGO PODANIA.
ZGODA, ALE KONIEC ZE SPORTOWYMI METAFORAMI.
Herbaty?
Nie, dzięki. Właśnie umyłam zęby.
I nie mam pewności, że jej nie zatrułaś.
MOGĘ MIEĆ JESZCZE JEDNĄ PROŚBĘ?
ALE NORMALNĄ.
MIEJ STELLĘ NA OKU, JAK WYJADĘ.
TA NIE JEST NORMALNA.
NIEWAŻNE.
Dzięki, że ze mną jedziesz,
zwłaszcza że ja ci nie pomogłam z Dae.
Chyba wręcz pogorszyłam sprawę.
To nic.
Szczerze, chętnie zrobię sobie przerwę od jego nienawistnych spojrzeń.
Zobacz. Stella zrobiła nam kanapki.
Jak miło z jej strony.
Jest niesamowita.
Tak.
Dzięki.
Jasny gwint.
Kiedy byłyśmy na Islandii, Julianie posmakował ichni jogurt.
A ja znalazłam sklep, który je sprowadza.
Myślę sobie, że potrzebuję właśnie takiego gestu.
Słuchaj. Wiem, jak ci zależy na zejściu się z Julianą,
ale moim zdaniem gestem niewiele zdziałasz.
To co mam zrobić? Przepraszałam ją tysiąc razy.
Rozstania są do bani.
Gdy przyjechałem do Korei, sam byłem świeżo po rozstaniu.
Nie wiedziałam.
Mówiłem ci o tym kilka razy.
Czy to możliwe, że bywasz odrobinę egocentryczna?
Istnieje taka możliwość.
A jeśli jestem po prostu okropną egoistką?
- Nie mów tak. - Jak z Kitty.
Cmoknęłam ją pod wpływem impulsu, a teraz całkowicie odcięłam.
Wczoraj potrzebowała kumpeli, a ja nie chciałam z nią gadać.
Pewnie już nici z przyjaźni.
Ale teraz chcę tylko odzyskać Julianę. O niczym innym nie myślę.
Może ty tego chcesz,
ale co jeśli Juliana nie tego potrzebuje?
Jesteśmy. Jaki jest plan?
- Masz jakiś, prawda? - Oczywiście, że tak.
Czekamy, aż ciotka wyjdzie z domu, bym mogła porozmawiać z kuzynką.
Na razie nie oznajmię jej: „Jestem twoją zaginioną krewną”.
Dziś tylko się rozeznamy.
Powiemy, że rozmawiamy z osobami, które mieszkają tu od pokoleń,
w ramach projektu o historii mówionej.
Nawet niezły ten plan.
Dziękuję.
Przepraszam, że nie udało mi się pomóc…
W tym, że Dae mnie nienawidzi?
Spoko.
Nie wiem, co robić.
Dae jest dla mnie jak brat.
Zdarzały nam się już sprzeczki, wiadomo, ale nie takie.
Nie o dziewczynę.
Cóż, kiedy z nim rozmawiałam,
odniosłam wrażenie, że nie do końca chodzi o mnie.
Jak to?
Dae opowiadał mi kiedyś, jak się pokłóciliście.
Chyba w siódmej klasie.
Chciałeś iść na koncert i kpiłeś z niego, bo wolał się uczyć.
Nie pamiętam tego.
Bo dla ciebie to nie było nic wielkiego.
Ale on mógłby przypłacić coś takiego utratą stypendium.
Dae musi myśleć o wielu rzeczach, którymi ty się nie przejmujesz.
A ta beztroska może cię czasem skłaniać do impulsywnych decyzji.
Jak wyznanie miłości byłej mojego najlepszego kumpla?
Właśnie.
Więc może dla dobra Dae mógłbyś dwa razy pomyśleć,
zanim zrobisz coś takiego…
jak to.
Wybacz. Nie sądziłam, że obserwacje są takie nudne.
- Chcesz ostatnie? - Czekaj, to chyba ona!
To musi być moja ciotka!
Wygląda zupełnie jak babcia.
Odjeżdża.
Odjechała!
Czyli wchodzimy. Dobra.
Covey?
Halo?
Żyjesz?
Nie spodziewałam się… aż tylu uczuć.
Czy to dziwne, że czuję się związana z miejscem,
w którym nigdy nie byłam?
Nie. To raczej wyjątkowe.
Wyobrażasz sobie? Tu mieszkali moi przodkowie.
Boże drogi!
Dlaczego tak stoicie?
Spóźniliście się. Babcia uznała, że nie przyjdziecie, więc wyszła.
Przepraszamy.
Które z was ma być swatane?
Pyta, które z nas ma być swatane.
Zmiana planu. Idziemy w to.
Turyści?
Babcia naprawdę poszerza bazę klientów.
Chodźcie.
Chcesz powiedzieć, że one są swatkami?
Covey, zachowaj spokój.
Spokój.
A więc które z was chce skorzystać z usługi?
Moja koleżanka z Ameryki.
To beznadziejny przypadek wiecznej singielki.
Wymaga profesjonalnej pomocy.
Min Ho również bardzo potrzebuje waszych usług.
Jest taki niemiły, że wszystkich odstrasza.
Dobra. Moja babcia nie miesza się w żadne skomplikowane sytuacje.
Na pewno nie jesteście parą?
- Ohyda. Puszczę pawia i umrę. - Jezu, nie. Co za pomysł?
Jesteśmy kumplami.
Gotowymi na podryw singlami.
Czyli dwa formularze?
Idealnie.
Dziękuję.
A więc Kitty cię tu przysłała, żeby wybielić swój wizerunek?
Cóż, tak.
Ale pomyślałem też, że bubble tea naprawdę poprawi ci humor.
Miałem rację?
Przez sekundę nawet tak, ale potem żądza krwi wróciła z nową mocą.
Jasne. Totalnie rozumiem, dlaczego czujesz żądzę krwi, ale…
Powiem ci coś, o czym nie wie nikt.
- Nawet Kitty. - Słucham.
Pamiętasz Mariusa? Mieszkał ze mną.
Był „hetero”.
Miał dziewczynę w swoim kraju.
Otóż romansowałem z nim.
Nie wypadasz w tej historii najlepiej.
Wiem, ale…
Nie znałem tej dziewczyny. Udawałem, że nie istnieje.
Ale w końcu nas odwiedziła.
A do mnie dotarło, że ranię prawdziwego człowieka.
Wiem, że to nie wymówka.
- I tak jestem mendą. - Nieprawda.
Jesteś po prostu kimś, kto popełnił błąd.
Kitty poczuła coś do Yuri w poprzednim semestrze.
- Dopiero odkrywała wtedy, że jest bi. - Wiem.
Nie znała cię.
Pomogła ci wrócić do KISS mimo swoich uczuć i…
Wiem, że czuje się fatalnie.
Tak.
Skierowałam gniew na nią, bo jeśli przyznam, na kogo jestem zła,
nigdy nie przestanę płakać.
Stella? Co robiłaś w kafejce internetowej?
Juliana! Q!
Cześć.
Zabawna historia.
Korzystam z komputerów gamingowych, bo gram w taką…
wciągającą grę fabularną, w której jest się znaną postacią biblijną.
Dobra, macie mnie. Grałam w Call of Duty: Warzone.
Muszę lecieć. Błogosławionego dnia.
Czy my ją przyłapaliśmy na dilowaniu dragami?
- To było podejrzane, mam rację? - Tak.
- Dobra. - Totalnie, ale nie wiem.
Nie kupuję tego, że jest jakąś pokręconą złodziejką listów.
Czemu nie?
Akurat tu się zgadzam z Kitty.
Nie ma mowy.
Pomyśl. Gdy list zaczął krążyć, Stella nagle zniknęła.
Jako jej współlokatorka stwierdzam, że coś z nią jest nie tak.
Za szeroko się uśmiecha i zbyt niewinnie patrzy.
Teraz mi głupio, bo powiedziałem, że to Kitty odbiło.
Gdybyście się kiedyś pogodziły, mogłybyście się zaprzyjaźnić.
Albo nawet założyć agencję detektywistyczną?
- Nie wiem. - Wszystko po kolei.
Właśnie.
A więc jak długo prowadzicie ten interes?
Czy cała rodzina się angażuje?
Prowadzimy go od wielu pokoleń.
Babcia chciałaby, abym go kiedyś przejęła,
ale ja zamierzam uczyć angielskiego.
Pewnie w lokalnej szkole, by być blisko i móc jej pomagać.
Potrzebuje mnie. Nie ma innej rodziny.
Nie przestrasz się, ale skoro o tym mowa…
Kitty, nie taki był plan.
Ale się rozpadało! Leje jak z cebra.
Jiwon.
- Tak. - Chodź mi pomóc.
Babciu! Tu jesteśmy.
Co to za ludzie?
To nie twoi klienci?
O czym ty mówisz?
W życiu. Kto uprawia rzodkiew i ma taką jasną cerę?
A jego młodsza siostra…
miała mieć owłosiony pieprzyk. Patrz.
Tu nic nie ma.
Kim jesteście?
Może mogę to wyjaśnić.
Kitty?
Jestem Kitty Song.
Córka Eve Song.
Ona jest dzieckiem twojej siostry.
Twoją mamą jest Eve Song?
Słyszałaś o niej?
Ona i Simon…
- To mój tata. - Wiem.
Babciu, o czym ona mówi?
Dość tego! Dajcie nam spokój. Idźcie stąd!
Nie rozumiem.
Każe wam wyjść.
Uciekajcie. Ale już!
Wynocha! Co tak stoisz?
- Babciu. - Już!
Zabierajcie się stąd.
Pyszna herbata. Dziękujemy.
Kazałam ci wyjść!
Dobrze.
- Co w ciebie wstąpiło? - Co?
Tak się zdenerwowałam.
Aż mi się gorąco zrobiło.
Kitty!
Kitty.
W porządku?
Mogłam to przewidzieć.
Ale myślałam, że przecież to rodzina,
więc muszą poczuć ze mną więź.
W końcu moja ciotka jest swatką.
Ale moja rodzina…
mnie nie chce.
Najpierw namieszałam w szkole,
a teraz tutaj, i to jeszcze bardziej.
Mama najwyraźniej zrobiła to samo.
Zawsze sobie mówiłam, że mam po niej tylko najlepsze cechy.
A co, jeśli mam tylko te najgorsze?
Przesadzasz. To nieprawda.
Wiem co nieco o Kitty Song Covey.
Jest zdeterminowana i nigdy nie odpuszcza.
W swój chaotyczny sposób pomogła siostrze znaleźć miłość,
a potem pojechała na drugi koniec świata, by znaleźć ją sama.
Stąd wiem…
Cóż.
Stąd wiem, że nie zrezygnujesz z rodziny.
Choćby tego chciała.
Idziemy stąd?
Robi się grząsko, a szczerze mówiąc,
twoi żyjący krewni tak mnie nastraszyli, że nie chcę znać zmarłych.
To co?
Chodź.
Biegacze mają biegunki. To nie są moje wymysły.
Powiedz, że choć ty o tym wiedziałaś.
Nie musisz o tym mówić.
- No tak. - Tak.
Postaram się.
Cześć. Spokojnie, będę się streszczać.
Przestanę cię ścigać po kampusie i dam ci przestrzeń.
A sama spróbuję dojść do tego, dlaczego popełniłam błędy,
przez które straciłam najważniejszą osobę na świecie.
To wszystko.
Przepraszam. Miłego dnia.
- Nie pobiegniesz za nią? - Nie.
Ale potrzebowałam tego.
O mój Boże.
MOON W TARAPATACH KOMPROMITUJĄCY WYCIEK
WIDZIAŁEŚ?
MASAKRA!
SPADA SPRZEDAŻ PŁYT
CANCELUJĄ PANA MOONA! MIN HO TO WIDZIAŁ?
ALE NUMER!
BIEDNY MIN HO CZYJ TO INSTAGRAM?
Dokumenty pojawiły się na nowym koncie o nazwie MoonLeaks.
Boże, to umowy o zachowaniu poufności. Był pozwany o…
„Nękanie, przeciążanie pracowników i stażystów,
awansowanie słabych piosenkarzy, by ich upokorzyć”.
Biedny Min Ho.
- Przeszczep włosów? Co? - Ale wstyd.
Słucham?
Tak, przy telefonie.
Dae, to nie tak. Przysięgam.
Muszę jechać do szpitala.
- Co? - Tata miał wypadek.
Wsiadaj. Zawiozę cię.
NA PODSTAWIE POSTACI JENNY HAN
Napisy: Kaja Olszewska