Covey! Auta czekają.
Poczekam na dole.
- Cześć. - Cześć.
Covey.
- Co to, u licha, było? - Czyli jednak widziałeś?
Podoba ci się Yuri? Wczoraj liczyła się tylko Praveena.
Tak naprawdę poczułam coś do niej już w zeszłym semestrze.
I… częściowo dlatego zerwałam z Dae.
Wtedy, kiedy prawie dał mi w twarz?
Wiedział, że jest ktoś inny.
Myślał, że to ty.
Co teraz?
- Muszę pogadać z Yuri. - Teraz wsiądziesz do auta.
I postarasz się nie zepsuć mi weekendu.
Jasne. Dobrze.
Nie spodziewałam się ciebie.
Tak, wiem.
Musimy pogadać.
Weekend na nartach!
Chyba nie dam rady.
Zgadnij kto to!
- Hej. - Cześć.
Yuri i Juliana się pogodziły. Jedziemy z nimi?
Tamten samochód jest już pełny. Jedźcie tym.
To będzie świetny weekend.
- Dzięki. - Raczej długo go nie zapomnę.
Jak tu pięknie.
Przyznam, że się stęskniłem.
Hej, możemy pogadać? Zaraz oszaleję.
Nie teraz. To zbyt ryzykowne.
Eunice.
Pomogę ci.
Co tam masz?
- To tylko dwa dni. - Lubię być przygotowana na wszystko.
Czyli na apokalipsę?
Przepraszam, umyję ją. Na pewno była droga.
Nie przejmuj się. To podróba.
Nie jesteś bogata?
Nie, nie jestem.
Przecież mieszkam w tej samej dzielnicy co ty.
- Poważnie? - Naprawdę nic o mnie nie wiesz.
Tata dotrze do nas za kilka godzin.
Jutro narty oraz kolacja, którą ugotuje Baek Jong Won.
Dobra, spokojnie.
- Wejdźcie i się rozgośćcie. - Chodźmy!
Koreańska Kris Jenner.
- Nie ma cię na żadnym zdjęciu. - Dzięki, że zauważyłaś.
To twój brat?
Przyrodni.
Joon Ho jest pierwszym synem taty i wielką gwiazdą.
Przejdźmy dalej.
O mój Boże.
- Prawie dostałam zawału. - Totalnie.
Żeby tak świecić tyłkiem…
O wilku mowa.
ZMIANA PLANU. JOON HO PRZYJECHAŁ! ZOSTAJĘ Z NIM W SEULU.
Tata nie przyjedzie.
Min Ho.
Skoro ojciec się wykruszył, panie mogą zająć główną sypialnię.
Chłopaki wezmą tę z tyłu.
- Tata ma też kanapę w gabinecie. - Ma tu gabinet?
Pierwszy!
Muszę mieć własny pokój. Czasem krzyczę przez sen.
- Wcale nie. - Dobra.
Mam wzdęcia.
O Boże.
To mało znany fakt,
ale intensywne biegi powodują intensywną biegunkę.
Oszczędź nam. Pokój jest twój.
Super.
Pora spać. Ruszamy o świcie.
Dobranoc.
Cały ten weekend był jego pomysłem, wiesz?
Ale gdy tylko pojawił się jego ukochany Joon Ho,
wystawił mnie.
Zawsze jestem tym drugim.
Przykro mi. Musi być ci ciężko.
Chciałbym umieć to olać.
Rozumiem.
Ja też wiele razy czułam się niewystarczająca.
Kościół nie pomaga w takich sprawach?
Bóg nie naprawi wszystkiego.
Serio?
Myślałem, że od tego jest.
Nie?
Kilka godzin temu Yuri i ja się całowałyśmy.
Czy ona też ciągle o tym myśli?
Mogę tu spać?
Jasne. W grupie raźniej.
Czuję się jak na pidżama party.
Kto zacznie pogaduchy?
Możemy zagrać w Ja jeszcze nigdy.
Bez cenzury.
Ale jestem padnięta.
Zapomniałam umyć zęby, więc…
pójdę to zrobić teraz.
Kitty, to ci się nie przyda?
Dzięki.
Cześć. Bogu dzięki masz swój pokój.
Muszę ci coś powiedzieć.
Pocałowałam Yuri.
- Kiedy? - Kilka godzin temu.
Gdy pokłóciła się z Julianą.
Nie wiem, co myśleć. Było cudownie, ale…
Co z Julianą? I Praveeną?
Właśnie.
Czuję się okropnie z powodu Juliany, a Praveenę bardzo lubię, ale…
Napisałaś tamten list, by dokładnie tego uniknąć.
Ale pocałunek wszystko zmienia.
- Jezus Maria! - Spokojnie!
On jest ze mną.
Wszystko gra.
Zaprosiłeś Jina?
Przecież Dae i Min Ho go nie znoszą.
Patrz lepiej na siebie, królowo chaosu.
Rodzice Jina mają niedaleko dom. Rano już go nie będzie.
- Nikt się nie skapnie. - Cześć.
Cześć.
Zostawię was samych.
Tylko… bądź ostrożna.
Bo inaczej ktoś wyjedzie stąd ze złamanym sercem.
Q ma rację.
I całkiem możliwe, że tą osobą będę ja.
Rany, ale się cieszę!
Nie byłam jeszcze na snowboardzie tej zimy.
- Prawie nie spałam z wrażenia. - Ja też.
Ja zostanę. Wolę poczytać, niż ryzykować, że skręcę sobie kark.
Padło wi-fi?
Nie mam ani kreski.
Złe wieści.
Wyjrzałem na zewnątrz.
W nocy była zamieć.
Musiało odciąć zasięg i wi-fi.
A niech to. Ale będzie się dobrze jeździć.
Niestety nie. Nigdzie się nie wybieramy.
Cały dzień będą odśnieżać drogi.
Nie można się stąd wydostać?
Utknęliśmy?
Min Ho, możesz sprawić, żeby zrobiło się trochę cieplej?
Za rok leć do ciepłych krajów.
Jak się włącza ten kominek?
Służy do dekoracji. Pozostaje się cieplej ubrać.
To stary dom. Ma jednoszybowe okna, których ramy są wypaczone.
Przepuszczają zimne powietrze jak sito.
Myślałeś, że jestem bogata i głupia?
Jesteś słodki. Wybaczam.
- Lepiej obudzę Q. - Nie.
Bardzo późno poszedł spać.
Słyszałam spłuczkę chyba z 1000 razy.
Słuchajcie, co my będziemy robić przez cały dzień bez wi-fi?
Nie wiem, ale nie czuję już stóp.
Min Ho, na pewno nigdzie w domu nie jest choć trochę cieplej?
Rany, jak mogłem zapomnieć? Jacuzzi!
- Masz jacuzzi? - Tak!
Muszę iść do toalety.
Chwileczkę.
Nie umiesz pukać?
A patrzyłeś za okno?
Utknęliśmy tu.
Spadł śnieg? Przecież Jin musi wrócić do rodziców.
To już chyba niemożliwe.
Co robić?
- Jak być normalna przy… - Obu twoich dziewczynach?
W jacuzzi. Ale żadna nią nie jest.
A może odwrócimy uwagę Juliany i Praveeny, a ty pogadasz wtedy z Yuri?
- Albo ci pomożemy, gdy zrobi się dziwnie. - Byłoby super. Dzięki.
Odpada.
To znaczy…
Ja ci oczywiście pomogę, ale ciebie oficjalnie tu nie ma.
- Dasz nam chwilę? - Jasne. Przepraszam.
Chyba nie oczekujesz, że będę się tu ukrywał?
Owszem.
Min Ho i Dae słusznie cię nie lubią. Nękałeś ich.
Jeśli odkryją, że się z tobą umawiam, do końca życia będą mi to wypominać.
Zostaniesz tutaj. Zaraz wracam.
Q, pomóż nam odkopać jacuzzi.
- Wszystko w porządku? - Jak najlepszym.
Gdzie Stella?
W środku. Czyta książkę.
Bolą mnie ramiona od tego odśnieżania.
Pomogę ci.
Zaufaj mi.
- Okej. - Gdy jesteś spięty, bardziej boli.
Zapomniałabym.
Udało ci się w końcu obejrzeć kasetę mamy?
Tak. Obejrzałam ją z Yuri.
I jak? Dowiedziałaś się czegoś o Simonie?
Otóż to on stał za kamerą.
Znam jego prawdziwe imię i wiem, skąd pochodził.
- Po powrocie… - Możesz go znaleźć.
Chętnie pojadę z tobą. W stalkingu też jestem dobra.
Yuri już…
Nieważne.
Gdzie w ogóle są Yuri i Juliana?
Wszytko tutaj ma logo Moona?
Może Min Ho chce nas wciągnąć do sekty jego taty?
Chodźmy z tym na zewnątrz.
Najpierw pogadajmy, skoro wreszcie jesteśmy same.
Byłam wkurzona, że przez Kitty spóźniłaś się na mój wernisaż.
- Już ci mówiłam… - Pozwól mi skończyć.
Gdy wysłano mnie do Oakham, czułam się okropnie samotna.
Jakby cały mój świat stanął w miejscu.
Ty tymczasem miałaś mnóstwo nowych znajomych.
Zaprzyjaźniłaś się z Kitty i miałam wrażenie, że mnie zastąpiła.
- Kochanie… - Wiem, byłam irracjonalna.
Wczoraj nareszcie to do mnie dotarło.
Słuchałam własnych kompleksów,
zamiast po prostu szczerze z tobą pogadać.
Przez chwilę myślałam nawet, że mogłabyś mnie zdradzić.
Wiem, że to niesprawiedliwe, i bardzo cię przepraszam.
Nie masz powodu.
To ja przepraszam.
Kitty jest moją przyjaciółką, ale ciebie nigdy nikt nie zastąpi.
Moje serce należy do ciebie.
Wszystko zepsułam.
Nie.
Spójrz na mnie.
Nie pozwolimy, by jakaś głupia sprzeczka popsuła to, co między nami jest.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Chodź do mnie.
Bazary w Marrakeszu mają to do siebie, że są pełne policjantów w cywilu.
- Więc musiałam… - Nadajesz się na szpiega.
Powinni cię zrekrutować do CIA.
Dzięki! To takie miłe!
- Czy byłabym w stanie zabić? - No dobra.
Cześć.
- Hej. - Cześć.
- Hej. - W porządku?
- Co się dzieje? - To Stella?
Stella! Nic ci nie jest?
Szukałam koców, a znalazłam jego.
Co ty tu robisz?
Dacie wiarę, że on mnie stalkuje?
Możemy pogadać?
Czy wy dwaj…
Posłuchaj.
Obie wiemy, że to był błąd. Prawda?
Po kłótni z Julianą czułam się zagubiona.
Dałyśmy się ponieść chwili, gdy oglądałyśmy tamto nagranie.
- Dzięki, że mówisz mi, co czuję. - Daj spokój.
Tobie podoba się Praveena, tak?
A ja kocham Julianę.
Rozumiem.
Możemy się umówić, że ten pocałunek zostanie między nami?
Inaczej wszystko zepsuje.
Nie możesz po prostu przeprosić?
Nie. Powinni przestać się fochać.
Na szczęście jestem przygotowana na apokalipsę.
Dzięki.
Nie zgadniesz, co znalazłam.
- To chyba list miłosny. - Pokaż go.
„Zdawaliśmy się przeciwieństwami.
Ale wszechświat nie bez powodu skłonił nas do współpracy”.
Zaraz.
Współpraca? Przeciwieństwa?
Dae chyba napisał to do mnie!
Nie miałam pojęcia, co czuje.
- Hej. - Hej.
Martwię się o Kitty.
Chwilę temu zniknęła, a poza tym ciągle biega do toalety.
Może ma to samo co ty.
No tak.
- Zobaczę, co u niej. - Dzięki.
Kitty?
Cześć.
Byłam taka głupia.
- Yuri powiedziała… - Hej.
Zapomnij o niej.
Masz Praveenę, a ona cię lubi.
Czyli mam udawać, że ten pocałunek się nie wydarzył?
Czy to nie kłamstwo?
Nie przysięgłyście sobie wierności.
Coś się stało?
Znalazłam twój list!
Jaki list?
Przestań.
Czuję do ciebie to samo.
O czym ty mówisz?
Możesz być ze mną szczery! Tak jak w liście…
„Nie dajesz sygnałów, ale może czujesz to samo co ja.
Nawet gdy się kłócimy, czuję, że jest między nami więź”.
Rety, Dae.
Mogę to zobaczyć?
Nie ma podpisu.
Przecież wiem, że to do mnie. Posłuchaj.
„Swoim uporem doprowadzasz mnie do szału”.
To niby nie twoje słowa?
Eunice, nie potrafię tak pisać. Jestem ścisłowcem.
O Boże.
Nie napisałeś tego.
Eunice, nie napisałem listu,
ale źle cię oceniłem.
Nie jesteś rozwydrzona ani głupiutka.
A ten masaż w jacuzzi…
Nigdy w życiu nie czułem takiego bólu.
Ale czuję się o wiele lepiej.
Masz do zaoferowania więcej…
niż bardzo ładną buzię.
Dlatego…
Na listy miłosne rzecz jasna trochę za wcześnie.
Ale kiedy wrócimy do Seulu, może pójdziemy razem coś zjeść?
Jesteśmy umówieni.
Tak.
Tylko kto napisał ten list, skoro nie ty?
O czym rozmawiacie?
- Co to jest? - List miłosny.
Mogę się przysiąść?
Jasne. Pomóż mi przy lewym policzku Moona.
Byłaś kiedyś w Lotte World?
To park rozrywki. Może chcesz się ze mną wybrać?
Byłoby super.
Cześć.
Wybacz, ale nie czuję się z tym dobrze.
Rozstaliśmy się wieki temu, a Stella to miła dziewczyna.
Nie możesz pisać do mnie listów miłosnych.
O czym ty mówisz?
Nie napisałem do ciebie listu.
To posłuchaj.
„Nie jesteś bogatą panną, którą widzą w tobie inni”.
I co? Od razu wiadomo, że to o mnie.
Jestem oddany swojej dziewczynie. Dzięki za troskę.
Widziałaś ją gdzieś może?
Wiecie, kto to napisał?
- Ale co? - Co jest…
Może Yuri to do mnie napisała.
Nie nadążam, ale to by miało sens.
Madison, co tam masz?
Napisałaś do mnie list?
Nie miałam pojęcia, co czujesz.
Ktoś znalazł list, który brzmi tak, jakbyś mówiła mi, że mnie kochasz.
O Boże.
„Pomogłaś mi odkryć zupełnie nowe oblicze siebie.
Myślałam, że wiem o miłości wszystko.
W końcu…”
Daj mi to.
Nie, czekaj na swoją kolej jak wszyscy.
„Myślałam, że wiem o miłości wszystko. W końcu jestem swatką”.
O mój Boże.
Chodzi o Yuri.
- Po co to przywiozłaś? - Nie zrobiłam tego. Serio.
Obie byłyście wczoraj dziwne.
Coś się wydarzyło?
Yuri…
Powiedz, że się mylę.
Zaczekaj!
Przepraszam. To naprawdę nic nie znaczyło.
Zostaw mnie samą.
To co się wydarzyło?
Całowałyśmy się.
Tuż przed wyjazdem.
Tego się obawiałam.
Obiecałaś, że wyleczyłaś się z Yuri.
Nie podoba mi się, że zaprosiłaś mnie tu jako…
jakiś twój plan B?
Nie, w życiu. Naprawdę cię lubię.
Jesteś wspaniała, interesująca i pewnie zdecydowanie za fajna dla mnie.
To, co się wydarzyło między mną a Yuri, było ogromnym błędem.
Naprawdę mi przykro. Nie chciałam tego.
Ale stało się.
Zabieram się stąd, jak tylko odśnieżą drogi.
A do tego czasu posiedzę tutaj.
Możesz wyjść?
Co masz na myśli? Nie kłamię.
Min Ho, Dae, zakończmy to raz na zawsze.
Będziecie się bić?
- Ej… - Nie.
Przeproszę ich.
Przepraszam. W porządku?
Nie. Wymuszone przeprosiny to za mało.
Dobra.
W takim razie też mi podokuczajcie. Będziemy kwita.
- Jin. - Znowu robi się ciekawie.
Mówię poważnie. Dokuczajcie mi, śmiało.
Masz paskudnie rozszerzone pory.
Jesteś przeciętnym uczniem.
Poza tym dłubałeś w nosie aż do czwartej klasy.
Raz widziałem, jak zjadasz gila.
To idzie w złą stronę.
Wiemy też,
że to ty pierdnąłeś na wycieczce do Centrum Kosmicznego Songam.
Zasmrodziłeś cały autokar.
- Jin. - Teraz już zmyślacie.
Przyznaj się!
To rozważymy rozejm.
- Nie, ja… - Nie.
Słyszałeś.
Przyznaj się!
Dobrze. Przyznaję się.
Mam wielkie pory, zjadam gile i smrodzę.
Tak cię lubię.
Nie trzeba.
Już nie dłubię w nosie. Obiecuję.
Internet ożył.
Chwała Bogu.
Tak!
Tu się chowasz.
Drogi znów są przejezdne, a to znaczy, że jesteśmy wolni.
Świetnie.
Covey, wyjdź z wody.
- Pogadajmy. - Nie, dziękuję.
Zostanę tu, aż pomarszczę się jak suszona śliwka i umrę.
To już nie potrwa długo.
Jeśli ty nie wyjdziesz,
to ja wejdę.
Zniszczysz sobie tę designerską kurtkę.
Ten stary łach?
Zerwały?
Jestem okropnym człowiekiem.
- Nieprawda. - Zraniłam tyle osób.
Jesteś dla siebie zbyt surowa.
Takich uczuć nie da się ukryć.
Wiem, co mówię.
Dobra wiadomość jest taka, że gdy przyznałem, co do ciebie czuję…
uwolniłem się.
Tobie
też się uda.
Dobry z ciebie kumpel.
Nie rozumiem, skąd się tu wziął mój list.
Tylko Q wiedział o jego istnieniu.
Może schowałaś go w walizce?
Nie. Trzymam go w pudełku przy łóżku.
Niemożliwe, żebym go zabrała.
Co robicie?
Tylko przyjacielsko rozmawiamy.
Stel!
Kitty.
- W porządku? - Nie.
A co u was?
U nas dobrze.
Chłopaki się pogodziły,
więc nawet dobrze, że Stella znalazła Jina.
Choć to trochę dziwne.
Gdy ją usłyszałem, wszedłem do szafy.
Powiedziała, że szukała koców,
ale jestem pewien, że otwierała szuflady biurka.
To rzeczywiście… dziwne.
Czego Stella szukała w gabinecie pana Moona?
I czy to znalazła?
Skoro ona może węszyć, to ja też.
Chrzanić gabinet pana Moona.
Jakim prawem Stella zabrała mój list?
Stella?
Zanim zaczniesz mówić, musisz coś zobaczyć.
Dobrze.
To są…
Świadectwa, kartki urodzinowe od ciebie do taty, rysunki.
Znalazłam je w jego gabinecie.
Tata je zatrzymał?
Kocha cię, nawet jeśli nie umie tego okazać.
Powinieneś to wiedzieć.
O co chodziło z Kitty?
Faktycznie coś do niej czułem.
Wyznałem jej to
przed feriami w samolocie do Los Angeles.
Odrzuciła mnie.
To zamknięty rozdział. Teraz jestem z tobą.
Dziękuję, że powiedziałeś mi prawdę.
A mnie nie mogłeś?
Dae, wyjaśnię to.
Co się dzieje?
Startowałeś do Kitty.
A niby jesteśmy kumplami.
Jesteśmy nimi.
- Posłuchaj. - Zamknij się.
Nigdy więcej nie chcę z tobą rozmawiać.
To koniec.
Dae, zaczekaj!
NA PODSTAWIE POSTACI JENNY HAN
Napisy: Kaja Olszewska