Que foi iso?
Q! Teño que che contar algo!
- Érguete! - Q!
Bebiches a miña auga de coláxeno?
- Ou fuches ti? - Que dis? Non.
A miña auga de coláxeno é para manter a miña pel fresca,
non para hidratar ós que non aturan uns grolos.
Mi madriña, por que berras?
É plena noite e sigo borracho.
Non tal, son as oito da mañá.
E grazas a algún imbécil
a miña dinastía trouleira chegou a un prematuro fin,
así que non estou de boas.
E para facerme un café estás?
Si, pero cun profundo rancor.
- Podo aturalo. - Q, podo preguntarche algo?
Si, a auga de coláxeno bebinlla eu.
Iso non.
Déixao, estou canso para preguntas. Non me deixaches durmir.
- As paredes son de papel. - Berrei ou que?
Falaba en soños?
A xente solta moitas parvadas ó durmir.
Dunha volta ata lle pedín a LJ que me fixese un bocata con maionesa,
pero eu odio a maionesa.
Non, falar non falabas.
Roncabas!
Porque estaba bébeda, e a xente bébeda fai moitas cousas
que non fan normalmente, coma roncar. E ter soños raros de narices.
Tiveches un soño erótico. Con Dae?
- Non. - Non con Dae.
Non dixen que tivera un soño erótico.
Nin falla que fixo. Sóltao.
Dá igual, os soños non significan nada.
Ten razón! Non significan nada.
Podes ter un soño erótico con alguén que che dá noxo.
Si, xusto. Grazas, Min Ho.
Min Ho podería soñar comigo, por exemplo.
- Soñaches con Kitty. - Non.
Con Kitty non sería un soño erótico, senón un pesadelo.
- Mi madriña! - Non te oio negalo.
Dá igual, os soños non significan nada.
- Xusto, odio a maionesa. - E eu a Kitty!
Grazas.
Os soños eróticos significan algo.
Asesor de residentes.
Vou usar a chave mestra.
Agardo que onte valese a pena,
porque vos metestes nunha boa!
Castigada o sábado?
Veña, ho.
Tedes sorte de que o deixemos quedar así.
Sabes o vergoñoso que é isto para min? Para a escola?
Miraches o teléfono?
YURI LEVA A DAE Ó LADO ESCURO?
Que? Nin sequera bebín á noite!
Tanto ten. A historia xa anda por aí.
E non é só a escola. Fai perigar o negocio de teu pai,
despois de tanto traballo para recuperar a imaxe da familia.
Organizaremos unhas fotos contigo e con Dae.
Mañá na igrexa, talvez?
Éche mellor que non te me poñas farruca se queres a tarxeta de volta.
Perdón, tes razón.
Farei o que queiras.
Como quedamos co de Islandia?
Bótaslle moita cara preguntándome iso agora!
DAE: QUEDAMOS ANTES DO CASTIGO. TEMOS QUE FALAR.
E agora que pasa?
Non teño unha mañá moi boa, falamos despois…?
Temos que romper.
Perdoa polo colar, pero agora non é…
Dáme igual! Non é cousa miña.
Precisámolo os dous. Eu teño que ver a Juliana e ti…
Eu estou ben. Aforrei uns cartos
e non quero perder a Kitty por ti.
Por que?
Por que o levaches?
Porque tiña celos.
- Que? - Pensei que te ía perder.
No Chuseok pareceume que nos fixeramos amigos,
mais ó ver o colar de Kitty pensei que volverías con ela
- e que te esquecerías de min. - Amigos?
- Unha amiga faría algo así? - Seino, cometín un erro.
Compensareicho, vale?
Véxote no castigo.
Vou morrer, ven aquí!
Si, deixe a comida na cama!
Ola, busco a Kitty.
- A túa compañeira de cuarto? - Ai, si, non está.
Leva semanas sen vir.
Non teño nin idea de onde dorme.
Seino eu.
Que leria…
Só quería adestrar e descansar.
E volver adestrar.
- Eu ía estudar igualmente. - Si?
Si, os exames xa están aí,
e para manter a bolsa preciso boas notas.
Eu tamén teño que estudar.
Chapóns.
Ei, algúns temos pais divorciándose
desexando mandarnos á casa se metemos a zoca.
Ademais de distraccións adorables
coas que andamos papando en lugar de rematar os traballos.
Efectivamente, Florian.
Un traballo excelente sobre a poesía bélica de Chinua Achebe.
- De verdade? - Se non o tivese entregado un día tarde…
Móbiles, cabaleiros.
Estás sacando peores notas pola miña culpa?
Un chisco, pero non te preocupes polo profesor Lee.
- Son o seu olliño dereito. - Alumnos.
Devolveránselles os seus prezados apéndices dixitais cando remate o castigo.
Dentro de oito horas.
Pódenllo agradecer á señorita Song Covey.
Así é.
Foi tan amable de alertarme das súas falcatruadas.
Fuches ti?
Veña, isto pode ser divertido.
Coma O club dos cinco, a que si?
Ola, meu ben.
A noite foi inesquecible.
E ti que pintas aquí?
Non te pillaron na festa.
Como fixeches para zafarte?
Téñome fugado de tódolos internados de aquí á Antártida.
Srta. Miller, non é hora de socializar.
Ei, falaches con Yuri?
Yuri? Por que ía falar con ela? Apenas a coñezo.
Non quero falar con Yuri nin facer nada con ela.
BIBLIOTECA DA KISS
Que fas co colar? Non llo ías devolver a Kitty?
Por que o levas posto?
- E que vas facer? - Como?
Se rompes comigo,
acusarei a Kitty de vivir contigo nos cuartos dos mozos.
Expulsaríana da escola.
- Yuri Han… - Enténdoo.
Ti, Min Ho, Q, todos salvando a inocente Kitty
da terrible Yuri.
Só dicías ser meu amigo porque querías algo de min.
- Yuri, síntoo… - O que? Non termo dito antes?
Facerme sentir mal? Que te pillara mentindo?
Que fas co meu colar?
- Regaláchesllo ti? - Non.
- Roubouno antes de recibilo eu. - Dae, señoritas.
Senten, por favor.
Profesor Lee, teño que falarlle de…
Cando me colliches o colar?
Que? Ese colar é meu.
Era de miña nai.
Trabuqueime.
Xa vexo que non é meu.
Desculpade.
Primeiro finxe non coñecer a miña nai e agora pensa que o colar é seu?
Ocupen os seus asentos.
Xa!
Estás ben?
Por suposto.
Recoñezo ese colar.
Ti e Eve Song tiñades o mesmo.
Non me dixeras que Kitty era filla de Eve.
Por que ía dicircho?
Acaso importa?
QUERES SAÍR COMIGO? 1) OUI 2) SI!
Quen me mandaría tomar ese café?
Alumnos, atención.
Solicitan a miña presenza no ximnasio, será só un intre.
Ten que ir cagar.
Fixo.
Madison Miller, confío en vostede. Queda a cargo na miña ausencia.
Asegúrese de que todos estudan en silencio.
Si, señor.
Xa o escoitastes. Cabeza gacha.
Era broma. Ó voso aire.
Pero con ollo, para "vapear" abride a ventá.
Ti, atento á porta e avisa cando veña Lee.
Que? Ningún de vós quedou castigado un sábado
e seguiu coa festa ó marchar o profe?
Que cuquiños sodes!
A partida de póker será na sección de Historia,
para papar, atrás onde os libros raros.
Caos si, pero organizado.
Andando!
Ven comigo onda os anuarios.
- Por que? - Por favor?
Ti, eu, libros raros.
Xa.
Un momento, que?
Mira, sei que estiveches vivindo con Dae e ti sabes que roubei o colar de túa nai,
pero podemos esquecer o drama un intre?
Por que se volve tola miña nai cada vez que se fala da túa?
Eu tamén quero sabelo.
O primeiro día saudei a túa nai.
Actuou coma se apenas coñecese á miña, pero no álbum teñen moitas fotos xuntas.
E sabías que eran compañeiras de cuarto?
- Eran? - Eran, si.
Díxoche se lles pasou algo?
Non, só que non eran tan amigas.
Pero puido mentirme.
Por iso hai que atopar máis fotos delas xuntas.
Teño que saber que agocha.
Para entendela mellor?
Non, para acabar con ela.
Hostia, aí déchesme medo.
Pero conta comigo.
Vale, hai que atopar 1993.
É o único ano que falta.
Ó mellor alguén o deixou onde non era?
Ou ó mellor o tirou miña nai.
Esta mañá estaba moi rara.
Pensou que o meu colar era seu.
Talvez as dúas tiñan o seu, coma un colar da amizade.
Pasaría algo e deixaron de ser amigas.
Si, algo coma…
o profesor Lee!
Meteríase no medio.
- Moi random, pero sigue. - Non che hai coma un triángulo amoroso.
Que facedes aquí?
Viñamos papar.
O noso é oficial.
Pedinllo eu.
Pero isto soa divertido.
Antes vinlles uns xestos moi dramáticos a túa nai e a Lee.
- Estudaron xuntos na KISS. - Si, seino.
Todo cadra.
Jina estaba namorada de Lee, pero Lee ó final foise con Eve.
Coitadiña.
Por que asumides que se foi con Eve?
Talvez quedou coa miña nai e a coitadiña é Eve.
Tanto ten, debemos atopar o anuario.
Miña nai ha de ter un no despacho.
Agora está reunida coa xunta.
Canto antes atope o seu segredo, antes o usarei contra ela.
A ver, conto contigo ou que?
Conta comigo.
- Ti mira nos estantes e eu no escritorio. - Vale.
JINA LIM ASUNTO: JULIANA
Aquí está o meu ficheiro.
OLA, ELLA: JULIANA É UNHA MALA INFLUENCIA PARA YURI.
O RECENTE INCIDENTE NA SÚA CASA NON ME DEIXA OUTRA OPCIÓN.
DEBO PEDIRLLE QUE BUSQUE ALTERNATIVAS EDUCATIVAS PARA JULIANA.
Incrible.
Garda a necrolóxica de miña nai.
Mira.
Vai resultar que miña nai é máis mentireira aínda ca min.
Algo gordo agocha.
Pero o que?
Teño unha idea.
Aí vén!
Todos ós vosos postos.
Grazas, Srta. Miller. Semella que todo está baixo control.
Foi un pracer.
Hora de xantar. Anoten o que queren.
Entréguenmo canto antes.
Non dubiden en estirar pernas, brazos… o que precisen.
Temos unha hora, nin máis nin menos.
- Que queredes xantar? - Non sei.
Non podo nin pensar en comer.
Vólveme tolo o que andan tramando Yuri e Kitty.
Sexa o que sexa, non é cousa túa.
Kitty quere coñecer mellor a súa nai.
Non veu aquí só para acosarte.
- Tes razón. Pido eu por elas. - Moi ben.
NOME: MADISON - KATHERINE
Quieto aí, o gimbap de atún gústalle sen maionesa.
Agora es experto en Kitty ou que?
Si, vivo con ela por culpa de certa persoa.
Oxalá non soubera tantas cousas da rapaza que me estragou a festa.
Sei o que vas pedir.
Que? Non tal.
Nunca comemos xuntos.
Gimbap de bulgogi, con extra kimchi.
Alumnos, pasemos lista antes de xantar.
Aínda non chegaron. Vainas pillar.
Deixádemo a min.
Non lle podo devolver o móbil, non.
Non preciso o móbil.
Estou nunha biblioteca, arrodeado de coñecemento.
Decateime de que está a ler a Gilgamesh.
Estou obsesionado coa poesía épica sumeria.
E ten a tradución de Benjamin Foster.
Quedo a cadros.
- Florian. - Si?
Non deixa de impresionarme.
Teño un libro ilustrado marabilloso coas táboas cuneiformes orixinais.
Morrería por velo.
Como non ía compartir un libro cun alumno tan entusiasta?
Irei por el. Téñoo no despacho da miña casa.
Srta. Miller, queda a cargo.
Moitísimas grazas, profesor Lee.
O noso é oficial, mozo.
Es tan curriño que vou vomitar.
Diga?
Q, óesme?
Kitty? Onde estás?
Chámote dende o fixo da casa do profesor Lee.
Non che quitou o reloxo, non?
Sabes o meu número de memoria?
Lee ía na mesma clase das nosas nais,
así que debe ter o anuario que buscamos.
Kitty.
Volvemos nun intre. Cubrídenos.
Que?
O libro cuneiforme.
- Que? Ai, si! - Foi á casa.
Por liberdade e pracer…
Ai, mi madriña! Arreando!
Ceo santo, é Lee!
- Pero que fai aquí? - Por aquí.
…dominar o mundo.
Non aturo esta indecisión,
unida a unha falta de visión.
Todos queren dominar o mundo.
Falla de visión.
Todos queren dominar o mundo.
Esa era a canción favorita de miña nai.
A miña nai tamén lle encanta.
Mira!
É de 1993!
Velaí están…
cos mesmos colares.
Coma mellores amigas.
Que linda estaba túa nai.
A miña ademais de estudar gañou uns quiliños.
Fixen un chiste gordofóbico. Non me dis nada?
Vaia, que equivocada estaba.
Xa o pillo.
Si?
Debería tercho dado esta mañá.
Ou non tercho collido, para empezar.
Deberíamos volver á biblioteca antes có profesor Lee.
Veña, coñezo un atallo.
Ai, mi madriña!
Góceo.
Alumnos, toca pasar lista.
- Kon. - Presente.
- Mihee. - Presente.
- Min Ho. - Presente.
- David. - Presente.
- Florian. - Presente.
- Eunice. - Presente.
- Leo. - Presente.
Facede algo.
- Jiyung. - Presente.
Atende.
Profesor Lee?
Teño unha emerxencia.
Si?
Verá, é algo persoal.
A Srta. Miller quere preguntar se algunha das mozas…
Algunha das mulleres presentes, desculpen,
tería algún produto de hixiene feminina.
- Eu teño tampóns. - Eu compresas.
Caralludo.
Grazas.
Caralludo.
Caralludo. Grazas.
Por que colliches o colar?
Porque son idiota.
Pero xa abonda de selo.
Déixasme o Apple Watch? Teño que facer unha chamada importante.
- Claro. - Grazas.
Vaia, vaia!
O teu soño erótico foi con Yuri, a que si?
Quen che é o celestino agora?
- Eu. - Pilleino.
Vale, si.
Agardo que o día de hoxe lles axudase a comprender
as consecuencias dos seus actos.
O consumo de alcohol entre menores é delito e nunca é unha boa decisión,
entendido?
Vaia día máis raro.
Ti cres?
Alédame que esteas ben. Onte preocupáchesme moito,
como profesor e medio irmán.
Xa, sobre ese tema, teño que ensinarche algo.
Mira, a foto é de maio do 1993.
Esta é miña nai, que claramente non está embarazada.
Jina, porén…
Ai, Deus.
A directora Lim.
A directora Lim…
podería ser miña nai.
Xa están aí os paparazzi.
Seino.
Chameinos eu.
Co Apple Watch de Q.
Por que?
Xa verás.
Que pasa aí?
Tesme farta!
Segues namorado de Kitty!
Non intentes negalo.
Perdón.
Xa es libre.
XA CHE ORGANICEI AS FOTOS, MAMÁ.
SEI QUE BOTACHES A JULIANA. NUNCA CHO PERDOAREI.
Que fas?
O que debín facer en canto chegaches.
Os soños non son máis ca soños.
Pero isto… isto é real.
Está pasando de verdade.
Subtítulos: Abraham Díaz López