- Síntoo moito. - Foi culpa miña.
Bo día, compañeiro.
Bo día.
Levas os calcetíns cómodos.
Que foi? Estás estresada?
Si. Quero dicir, non.
É raro que saibas isto de min cando non somos máis ca…
Amigos.
Ía dicir compañeiros de resi.
Compañeiros amigables.
Si, para min tamén é raro.
Talvez demasiado.
Que queres dicir?
Que pode que isto de ser amigos non vaia comigo.
Kitty, eu…
Contéstalle, anda.
Eu marcho, quedei con Q.
Ti tranquila, vale?
Fixo que ti e mais Dae solucionades o de convivir sendo exes.
Ou non.
Pero abonda de falar de Dae.
Vale, sacaches ti o tema.
Mira.
Nin vou intentar ler hangul ata rematar o café.
Di: "Non divulgamos información de adopcións privadas."
Agora mesmo é o único que sei ler en coreano.
Deixamos o tema de Alex? Prefiro falar de ti e Dae.
Non é "o tema de Alex". No fondo estou certa de que é meu irmán.
- Moi ben. - Ou bastante certa.
Talvez deberías falar coas túas irmás certas de todo.
Si, quero facelo, pero non podo.
Aínda non. Alex debe sabelo antes.
Ademais, hai unha minúscula posibilidade de que non teña razón.
Pregúntalle e listo. Arrinca o apósito.
Case todos marchan polo Chuseok,
é a finde perfecta para acurralalo.
Xa, claro. E que lle digo?
Xa se che ocorrerá algo.
E xa chegamos tarde.
- Si? Supertarde? - Moi tarde.
- Lee vaime matar! - Xa.
O Chuseok é o festexo coreano da boa colleita.
É o momento de agradecer os devanceiros pola prosperidade que nos deron
e de mostrar respecto polos que non están connosco.
Para facelo, volvemos á casa.
É un festivo moi importante nos nosos fogares,
xa que non hai nada máis prezado cá familia.
Debemos valorala como merece.
Desfrutade as vacacións, deséxovos un bo Chuseok.
Grazas.
Meus avós faláronme do Chuseok, pero nunca o celebrei.
- É o Acción de Grazas coreano? - Si, sacando o xenocidio.
Está a falar comigo? En serio?
Vén sendo o mesmo.
Vas á casa, comes ata fartar e discutes coa familia.
Aquí non teño familia.
Debería empregar o tempo en estudar.
Xa estiven estudando.
Non me diga?
SUSPENSO
Creo que estou en shock.
Preocúpame ese shock.
O seu enérxico entusiasmo funcionaríalle nos EUA
para subir as notas, pero aquí terá que traballar moito máis.
As miñas notas son unha merda. Vivir co meu ex é unha merda.
Que pinto eu aquí?
É por mamá.
- E para atoparme. Pola familia. - Mira por onde andas!
Bo "Chosok". "Chusok"?
"Ches"… Chuseok.
- Como vai? - Mal.
Mal,
mal e…
mal.
Suspendín Literatura.
Nunca sacara menos dun sobresaínte!
Eu suspendín moitas veces na vida.
Suspendín o carné de conducir,
un exame de filosofía, unha proba de drogas…
Era broma!
O fracaso é parte da aprendizaxe.
Todo vai saír ben.
Grazas. Ten plans para o Chuseok?
- Non, non teño familia en Seúl. - Eu tampouco.
Podiamos cear xuntos.
Quero dicir, pode vir á cea
que vou organizar no campus para tódolos estranxeiros.
Coma un Acción de Amigos.
Que chulo! Apúntome.
Este apúntase. Xenial.
Terás un suspenso no exame, pero un sobresaínte como persoa.
Pensar nos que non teñen onde ir, cociñar un festín descomunal…
Cociñar.
Fantástico.
Moi ben.
Hai máis dun tipo de salsa de soia?
Estás en tódalas partes!
Es coma a miña sasaeng.
Que é unha sasaeng?
Ti, a miña fan obsesa.
E como é que estás nunha tenda e non no teu iate sendo rico e insufrible?
Iso é cousa de meu pai e a súa terceira muller, a dos recheos.
Eu decidín quedar aquí como favor a tódalas mulleres
que me queren catar este Chuseok.
Amorodos e bombóns? Vou botar a pota.
- A Lulu fixo que lle gustan. - Quen é Lulu? Unha das túas Min-guadas?
Que simpática.
Só che é a estrela pop máis en voga do país.
Falamos dende que era aspirante.
Agora deixou a xira polas vacacións. Ata o K-Pop para polo Chuseok.
Moi ben.
Saberás que facer con isto, non?
Recoñezo que me interno nun novo territorio,
pero con TikTok e unha actitude positiva arranxareime eu soa.
Se non, teño levado premios co meu puré de patacas.
Diso nada! Como cidadán coreano,
non quedaría tranquilo deixándoche profanar a nosa gastronomía.
Que fas?
Queres envelenar os compañeiros? Ou queres que che axude?
Moi ben, pero farei igual o puré de patacas.
Teño o meu sistema.
- Non mo estragues. - Sígueme.
Pero por favor…
Quen traballa no Chuseok?
E que lle vou facer? Teño 300 hoteis internacionais.
Os Miller descansan no Chuseok?
Os hoteis ben pasan sen ti durante tres días.
Ti tamén pasas ben sen min durante tres días.
Este ano agardaba pasarmos tempo xuntos.
Hai moito que non pasamos tempo xuntos.
Agora estamos xuntos. Non che chega?
A ti chégache isto?
Xenial. Se os compañeiros visen este lado da nosa familia perfecta…
Yuri Han.
Fáltaslle ó respecto a túa nai?
Perdón.
Non pasa nada.
E ti que nos contas? Algunha novidade?
Pois non.
Ai, xa sei.
Kitty di que ti e súa nai fostes xuntas á KISS e que vos coñeciades.
Iso dixo? Compartimos cuarto, pero non eramos moi amigas.
Vivías no campus? Dixeras…
Só foi un ano. A que vén tanta curiosidade de súpeto?
Es ti quen quería pasar tempo xuntas!
Ah, por tempo xuntos refíreste a que sente aquí caladiña.
Yuri Han.
Abonda.
Sabes que? Tes razón. Para min tamén é dabondo.
Es todo un anxiño polas mañás.
Quen enviou isto?
Miña nai. Expresamos o amor con agasallos.
Cádrame ben.
Anda, Pepero!
Mandouno dos Ánxeles porque non puido vir ela.
Adoitamos pasar o Chuseok xuntos.
- Que mal. Vai estar soa? - Non, ho. John Cho monta unha festa.
É Lulu. Xa era hora.
Non toques nada!
Teño un método.
Non me pega para nada que saibas cociñar.
Ou facer algo remotamente útil.
En certos retrinquiños microscópicos podo entender por que Dae é amigo teu.
Aí dentro hai unha persoíña.
Non me engaioles, non estou do teu lado. Son un célebre anti-Kitty.
E mira que Dae ten intentado convencerme.
Soubeches algo del hoxe? Está ben?
Chuseok, familia, devanceiros…
A verdade é que non. É un festivo difícil para el.
Xa.
E ti?
Eu que?
Ti tamén debes lembrarte de túa nai.
Esta semana, moito.
Pois si.
Pero de boas. Aquí síntoa preto, ó meu redor.
- Grazas, Min Ho. - De nada.
Debería falarlle hoxe, aínda que sexa superincómodo
e non saiba que dicir ou como dicilo,
pero creo que isto está por riba doutras cousas.
Estou de acordo.
Sempre se agradece un agasallo no Chuseok, mesmo dunha examiga por correspondencia.
Pásame o gochugaru.
Que lle regalas a quen te enganou e che rompeu o corazón,
pero logo che deixa vivir con el e quere ser teu amigo?
Só un chisco de soia!
Xa o sei! Sempre me dis o mesmo.
Dae! Que é isto?
Ía sacalo despois.
Sorpresa! As peras que lle prestaban a mamá.
Pero non son moi caras?
Mercáchelas ó prezo do centro comercial? No mercado están máis baratas!
Só quería mercar as que lle gustaban a mamá.
Non as comemos dende que morreu.
Non está aquí para gozalas. Vaia dispendio!
Só quería facer algo bonito.
Cando gañas cartos, gárdalos no peto para cando os precises.
Quen é?
Yuri Han.
Sorpresa! Bo Chuseok!
Non me dixeras que ía vir a señorita Yuri.
Dae tampouco o sabía. Só me paso porque o boto de menos.
Ah, moi ben.
Pasa.
Que fas aquí?
Tiña que escapar e non teño onde ir.
Juliana marchou, ti vés sendo todo o que teño.
Ata lle merquei crema Sulwahsoo a túa nai.
Que?
Seguro que se volve tola con isto!
Miña nai morreu hai tres anos.
- Non o sabía. - Que ías saber ti…
Confirmo que Lulu virá buscarme ás 20:00.
Seguro que lle encantan os bombóns.
Os bombóns son para outra persoa.
Non me xulgues!
Non todos precisamos vivir amores imposibles.
Cun corpazo coma este, para que?
Podemos e queremos saír ó campo a xogar.
Dilo porque non atopaches a túa media laranxa.
Atopei moitas medias laranxas.
Eu dígoche que teño visto a maxia cando alguén atopa a súa media laranxa.
Meus pais tamén crían que eran medias laranxas.
Eran a parella do momento. Actriz emerxente. Herdeiro empresarial.
A prensa do corazón chamáballes a parella perfecta.
E míraos agora.
Síntoo.
Toma! Proba… isto.
Non está mal.
Debe ser raro que todos saiban da túa familia.
Pensan que saben, pero non. Iso dígocho eu.
Ó final só importa unha cousa.
O que?
A verdade.
Si, tes razón.
Algo de recoñecemento, era hora.
PROFESOR ALEX VÉXOO EN NADA!
ENTREGADO
Esta noite contareille a Alex a verdade.
Si que veu xente, si.
- Estanlle a chamar Ching-gu-seok. - Que?
É un xogo de palabras con chinggu, "amigo", e Chuseok.
Comezaches unha tradición.
Non, que fai aquí o profesor Lee?
Está triste e só.
Ódiame. E é mutuo.
Tranquila, non terás que sentar con el.
Min Ho, annyeong.
- Ola, Madison. - Non te esperaba aquí.
Cociñaches e todo!
Si, pero non quedo moito. Teño unha cita á noite.
- Quen é a afortunada? - Lulu. Sóache?
Obvio. Non estás nervioso?
Por que ía estalo?
Os seus fans son moi mexeriqueiros coas súas compañías.
Ou sexa, como non lles gustes…
Que meosisseoyo é!
Non sei que é iso, pero non penso o mesmo.
Xa.
Kitty.
Quedou impresionante!
Benvidos! Agardo que teñan fame.
Profesor Lee, alédame que non suspendera este plan.
Xa, non contaba vir,
pero un grupo tan grande precisa supervisión docente.
- En realidade… - Vostede non conta.
Un momento!
Creo que en realidade Min Ho quería sentar co profesor Lee.
- Tes que sentar con Lee. - Non é problema meu.
Min Ho. Onde sentas?
Con Lee.
Alex.
Grazas.
- Moi ben. - Que tal un brinde, Kitty?
Vale.
Moitas grazas a todos por vir.
Este é o meu primeiro Chuseok e polo que aprendín, non debes pasalo só.
A vosa familia estará a miles de quilómetros, coma a miña,
ou talvez non teñades familia, ou talvez vos encante a escola,
non vos xulgo.
Sexa cal sexa a razón, agradezo termos un lugar onde estar
e poder honrar os nosos devanceiros.
Por tanto, propoño un brinde.
Por tódolos que estiveron antes ca nós.
Grazas, mamá, onde queira que esteas.
Sen ti eu non estaría aquí,
literalmente neste planeta, nin aquí na KISS,
e agora mesmo non quixera estar noutro lugar.
Saúde.
Saúde!
É a mellor comida que probei na vida.
Yuri, a verdade é que rillas que dá gusto. Quedei sorprendido.
Non, mira, colle só unha pouquiña.
Imos devolver un chisco ó tarro.
Así…
Pos unha pouca na pel.
Toc, toc, toc.
Encántanme as peras. Vai boa que non as probo.
Toma.
Dae comprounas porque a mamá tamén lle gustaban.
Es un bo fillo.
Claro que si. Moi bo fillo.
- Pásasme o japchae? - Claro.
Grazas.
Será o meu primeiro Chuseok, pero prometo que non será o último.
O mesmo digo.
Tivemos que viaxar medio mundo para coñecer as nosas raíces.
Enténdote perfectamente.
A situación, quero dicir.
Aínda que son medio coreana, ás veces sinto que non son nada.
Meu pai inténtao, pero non é o mesmo.
E túa nai?
Morreu cando eu era pequena.
Non puido ensinarnos moito a min e ás miñas irmás
e hai moitas cousas que nunca lle puiden preguntar.
Kitty, síntocho.
Estaría moi orgullosa de ti.
Eu estouno.
E dou as grazas por termos tropezado na KISS.
E por certo, que che fixo vir dar clases aquí?
Tiraches un dardo a un mapa de Corea?
Non foi tan ó chou.
Coñecín alguén que estudou aquí.
- Algo así. - Marcho…
cumprir o meu destino.
Morro de ganas de lelo mañá.
- Xa marchas? - Espile. A cita coa estrela do pop?
Vémonos, sasaeng.
Min Ho estragoume a charla con Alex.
- Ten algún pasatempo? - Teño.
Pero esta noite non penso renderme.
- Pero non quero falar deles. - Paréceme ben.
Non che son Kitty, pero creo que os gañei.
Gañaches, si.
Hoxe non souben nada de Kitty.
Talvez sexa mellor así.
Grazas por vir.
Sinceramente, foi o meu mellor Chuseok.
Bo Chuseok, moza de mentira.
Bo Chuseok, mozo de mentira.
Abur.
- Dae Heun Kim vive aquí? - Vive. Pódollo levar eu.
- Aquí ten. - Grazas.
"Dae, conta sempre comigo, pase o que pase.
Ninguén me coñece mellor ca ti, calcetíns incluídos.
Bicos, Kity."
LULU CHEGO EN CINCO MINUTOS.
Non, non!
Xa asoma!
Probouno? Fíxoo Kitty.
É moi bo. A receita é de meu pai.
- O ingrediente secreto é queixo de cabra. - Non, grazas.
Pertenzo á maioría intolerante á lactosa. É moi común entre os asiáticos orientais.
- Vou repetir co japchae de Min Ho. - Non o sabía.
Porque non presta atención.
Se o fixese, as súas notas mellorarían.
Pois o meu corpo acostumouse. Onde me criei, todo leva queixo.
Que interesante.
Vostede viaxou ó estranxeiro?
- Licencieime nos Estados Unidos. - Que ben. Onde?
- No Conservatorio de Nova Inglaterra. - En serio? Estudou música?
Arrogancia xuvenil. Non é unha carreira práctica.
Non sei por que ensino nunha escola internacional.
Os adolescentes occidentais axiña esquecen os modais.
Entón por que elixiu dar clases aquí?
É a miña alma máter.
Esas voces!
Por favor.
Que borde é o profesor Lee! Non sei por que Alex fala con el.
Por isto nunca tiven fillos.
Perdoe.
MIN HO KITTY! SOS! É CULPA TÚA. AXÚDAME. XA.
Mi madriña!
Min Ho!
Min Ho, onde andas?
Que carallo botaches nas patacas?
Moita lactosa. Leite, queixo…
Ceo santo.
Pero se temos aquí o Bebé Cagón!
Cala a boca.
Aí está Lulu. Fai que lisque. Non me pode ver así.
Se o descobren os fans, estou perdido.
Fai algo. Débesmo, Covey.
Está ben, vale.
Pero sé sutil, que non perda o interese.
- Como? - Eu que sei, a celestina es ti.
Minny. Estou aquí!
Ola, Min Ho chega tarde.
- E ti quen es? - A cita de Min Ho das 18:00.
- Ese imbécil quedou con dúas á vez? - Que pensabas, que era para ti soa?
Na escola non hai outro coma el, está tremendo.
É tan sexy! E nin che conto como…
Dá igual.
Só che digo que despois del
non quero volver ver outro mozo ou home.
Intrigante.
Mais eu non son o segundo prato de ninguén.
Dille a Min Ho que mañá ás 18:00 volverei aquí.
Máis lle vale librar o resto da axenda.
Cando pase unha noite comigo, non quererá volver quedar con outra.
Moi ben.
Es un xenio! Daríache unha aperta!
Non, por favor.
Abur!
Perdoa.
Pensei que papá quedaría contigo.
En serio? Eu non.
Non pasa nada.
Se queres…
Agora podemos pasar tempo xuntas.
Estou cansa.
E ti deberías durmir un pouco.
Alex, un momento!
Esta noite non foi como tiña pensado.
Quería falar contigo dunha cousa.
Algo importante.
CLASE DE 1993
Levo tempo sospeitándoo, pero logo desta noite estou segura.
- Creo que sei o que vas dicir. - Ai, si?
EVE SONG E JINA LIM
Non fuches moi sutil, Kitty.
Sei o que sabes.
- Es meu… - O profesor Lee é meu pai.
Por iso viñeches aquí dar clases.
El non o sabe e non quero que o saiba.
A miña nai…
A nosa nai estivo con Lee?
A nosa nai?
Subtítulos: Abraham Díaz López