CONTRATO DE CONFIDENCIALIDADE
Dae, que é isto?
O que?
- De onde sacaches…? - Dende cando saes con Han Yuri?
Deixoute Kitty?
Que pasou? Cóntamo!
Non te preocupes.
Mira, Dae Heun, íate levar ó campus,
pero chamoume o presidente Han.
- Vale. - Papá,
iso agora dá igual.
Dae está a facerse viral!
"Dae Heun Kim, humilde mozo de Yuri Han, a herdeira hoteleira,
salva a imaxe empresarial dos Hoteis Han.
Retómase a adquisición dos Hoteis Miller."
E ti que tal estás?
- Quéresme contar algo? - Non te preocupes.
- Todo vai ir ben. - De acordo.
Marcho.
Ollo cos coches!
- Vale. - Pasa bo día.
Dae.
Xogamos antes de que marches?
Non, xa imos tarde.
Prepárate.
Vale.
- Mochila lista? - Lista.
Ben feito.
Bora…
que lles pasou ós tenis?
Estarei pegando un estirón. Non pasa nada.
Como que non pasa nada?
Vai quedar algo raro, pero…
Ergue o pé.
A ver se che aguanta un tempo.
Ninguén se vai decatar.
Non importa, xa se rin igualmente de min na escola.
Que?
Veña, vamos!
Eu poñería o prendedor máis arriba.
Grazas.
Veña, pasade.
Isto pode ir aí.
E este déixamo aí, por favor.
- Pero segues aquí? - Contrataches a mudanza?
- Kitty, segues aquí. - Segue, si.
Vou chamar a policía do campus para que a boten.
- Deixa iso. - Dae, temos que falar. Xa.
- Por onde comezamos? - Chego tarde. Teño que cambiarme.
Vinte na tele esta mañá.
Hai que ver que ben actúas.
- Seguro que tes preguntas. - Teño, para comezar…
Que?
Para comezar, quero saber por que me perseguiches en pixama,
rogáchesme que quedase e case me bicas.
- Kitty. - Teríache devolto o bico,
se non te tivera raptado a familia da túa outra moza, por certo.
Podo explicarcho.
Fantástico.
Comezamos polas mentiras?
Mentiras? En plural?
Tes dúas mozas, non?
Ou esa mentira tamén é mentira?
E por que finxiches ser rico todos estes anos?
- En que máis mentes? - Nunca mentín.
Facías videochamadas dende un coche de luxo
pero esquecíache dicir que teu pai era o chofer?
Non me coñeces abondo para saber que non me importaría?
Dábame vergoña.
Coñezo unha beleza de vacacións de luxo coa súa familia
e resulta que lle intereso.
E o de Yuri…
Temos que marchar xa ou chegaremos tarde.
Deixo a porta aberta.
Dae, arreando.
Despois vémonos a soas
e prométoche que cho podo explicar todo.
Iso espero.
BEBÉ ESTÁS BEN?
NON ENVIADO
ONDE ESTÁS? NON ENVIADO
CHÁMAME, POR FAVOR
Escríbeslle a Dae?
Escribo, si.
- Dille se firmou xa o contrato. - Non.
Isto xa é raro dabondo.
Papá e ti convertestes isto nun negocio.
Moi ben.
E ti xa estás lista?
Dáme un minuto.
Xa podes abrir os ollos.
Mi madriña!
Tes un talento que dá medo.
- Podía estar mellor, máis esfumado. - Estás de broma?
Que chulo o tema este. Cal é?
É do DJ do que che falei.
Ah, o DJ que vai picar en Noitevella?
Podemos ir velo xuntas a Islandia.
E bailarmos as dúas baixo a aurora boreal?
Morro de ganas.
Eu tamén.
Yuri! Imos chegar tarde!
Xa vou!
RELACIÓN VIRAL EN ROLDA DE PRENSA
NOVO ACCESORIO DA YURI!
COMO OS SHIPPEO! LINDOS!
Dae Heun Kim. Tes o contrato?
Anda con ollo, temos paparazzi detrás.
É miña nai, agora tenme vixiada.
Foi máis doado do que pensaba.
Listo. Vamos.
Sorrí.
Kitty xa sabe moito. Teño que contarlle a verdade.
- Non podes. - Teño conciencia, sabes?
Finxo saír contigo e míntolle á prensa, pero teño integridade.
Non, Dae Heun Kim, non podes, literalmente.
Queres que te denunciemos?
O que ti digas, pero dime unha cousa,
quen é "Bebé"?
- Non é cousa túa. - Moi ben.
Entón contareillo ó avogado de teu pai. Atenta ó móbil.
É Juliana.
Estou con Juliana.
Que queres dicir?
Estás con Juliana?
Agardaba por ela na festa de benvida, pero non veu.
Borráronlle as redes sociais e tampouco ten o móbil dispoñible.
Os pais debérona mandar de volta pola miña culpa.
Pode que non a volva ver.
Sube.
Que fas?
Non imos chegar tarde o primeiro día.
Fíate de min, sube.
Grazas.
O destes non é serio.
Non che parece? Se andan actuando así…
Son Kitty Song Covey, encantada.
Arre demo, es a Acosadora de Portland!
Non pasa nada. Só é o primeiro día. Escoitarei a canción favorita de mamá…
centrareime en que ela estudou aquí e esquecerei os dramas de mozos.
Hoxe será un día xenial.
Grazas polo de antes.
Non hai de que.
Non podo impedir que lle digas a Kitty que o noso é falso.
Pero debe gardar o segredo.
Enténdoo. Kitty tamén o entenderá.
Nunca lle contou a ninguén os meus segredos.
Tampouco pode coñecer o motivo real desta farsa.
Seino. Nunca llo contaría.
Se pregunta o motivo real, xa se me ocorrerá algo.
Estou dos nervios.
Fixéchesme os deberes para a clase de Lee?
Para iso che pago como titor, non?
Non te ofendas, pero oxalá cortemos axiña.
O mesmo digo, rapaz.
Que demo pasa?
- Juliana? Ceo santo, estás aquí! - Ola.
Só un segundiño.
Escoita, meus pais mándanme a Oakham.
- Non. - Xa, pero polo menos non é un convento.
Foi todo culpa miña.
- Debín andar con máis tino. - Non foi culpa túa.
Que pinto eu aquí sen ti? Todo é unha merda.
Seguirei acompañándote aínda que non poidamos falar.
Pero non puidemos facer os nosos plans:
Noitevella, a aurora boreal,
ir da man en público.
Por fin iamos ser nós mesmas.
E aínda podemos selo, porque es lista coma un allo.
Distraer os teus pais con Dae?
Miña nai escoitouno no seu programa favorito
e ata ela vos shippea.
- Só é un apaño. - É xusto o que precisamos.
Sigue coa farsa da parella do momento
e meus pais esquecerán os rumores
e despois estaremos xuntas.
Bicándonos á medianoite en Islandia.
- Como? - Nin idea.
Pero se me prometes que estarás alí,
eu prométoche o mesmo.
Lisca. É o primeiro día.
Se chegas tarde, a directora Lim vaite mallar!
Veña.
Decateime de contado.
A redacción, a gramática tradicional…
Yuri adoita ser máis coloquial.
Pode probar que llo escribiu o titor?
Pois…
non.
Pois non hai máis que falar.
- Que? - Tes cara de andar perdida.
- Busco a aula de Literatura. - Claro, arriba á dereita.
Xenial, grazas!
Profesor Lee.
Encantado de velo.
Vai á miña clase de terceiro?
Non, xa nos coñecemos antes.
Na comida da facultade?
- Son un profesor novo. - Xa vexo.
Xenial.
Recibo moreas de alumnos que só coñecen o máis básico do canon occidental.
Temos que comer xuntos.
Iso mudará comigo.
Véxoos a todos mañá.
Dae, ti e Yuri sodes adorables.
Ides a máis clases xuntos?
Non estou seguro.
Coñecíame o horario vivindo a miles de quilómetros.
Sonche os Trólez Farólez.
Dae, agarda!
Señorita Song Covey, un momento.
Tras examinar as súas notas remitín o seu nome á oficina de titorías.
Xenial! No instituto en Portland era titora de varios nenos.
- En segundo fun a clases avanzadas… - Non vai dar titorías.
Vai recibilas.
Está moi por baixo do nivel da clase e a dificultade só irá en aumento.
Acuda á biblioteca ó rematar as clases.
Asignaranlle un titor.
- Estou segura… - Pode marchar.
A Acosadora de Portland é mestiza ou só branca?
Mimá, leva un cupcake na bandexa.
Non lle chegou cos de onte?
Ola! Que pasa, rapaces?
- Ti es a Acosadora… - A Acosadora de Portland, si.
Xa gañei un nome de asasina no primeiro día.
Non debería falar contigo. Teño que seguir no equipo de Dae.
E o equipo de Dae non sabe que levamos anos xuntos
e que o tema este de Yuri éche ben raro e seguramente falso?
Raro, si. Pero falso? Ti viches moitas telenovelas coreanas.
Xa viches a paixón que se respiraba esta mañá.
Estabamos a piques de bicarnos.
Estará dividido e confuso.
Non está confuso. Está amargado.
Q, sei do que falo, fíate de min.
A miña irmá Lara Jean saía de mentira co seu mozo, Peter.
Foi culpa miña. Pero ó final saíu ben e seguen xuntos.
Aínda que iso non vai pasar entre Yuri e Dae.
Seino.
Sonche unha celestina.
- Sigo sen… - Gústache.
Florian?
Para nada.
Acaba de bocexar
e logo ti, é contaxioso, así que…
Vai de sobrado.
Basea a súa personalidade en odiar as pelis de Marvel.
Claro.
Os dous estades para mollar pan, así que adiante.
Vaia, perdoa. Esquecín que isto non é Portland.
Non debería asumir que es gay
nin que saíches do armario nin nada.
Saín do armario.
Non me interpretes mal, comparado cos Estados Unidos
Seúl non che é moi gay friendly…
pero tamén teño familia en Irán e en Filipinas,
así que adoito pasar os veráns finxindo ser o máis hetero da volta.
Ademais, aínda que eu estivese interesado,
sei que Florian non.
Odia os atletas e eu teño coxas coma troncos.
Veña, déixame axudarche.
Grazas pero non, grazas.
- Deica, rapaces. - Abur, meu.
Estás sorrindo? Sorrí como é debido.
Dixen que sorrías.
Sorrí.
MAMÁ VEN Ó DESPACHO XA.
BANCO DE COREA: DEPÓSITO DO GRUPO HAN.
- Teño que marchar. - Teño que marchar.
E agora que fixen?
O profesor Lee cre que Dae che escribiu a redacción do verán.
É o meu titor. Só me axudou.
Dáme a tarxeta de crédito.
Que pinta a miña tarxeta nisto?
Sen cartos non lle armas ó merlo.
Deixámoste demasiado tempo ó teu aire.
Voos a festivais de DJ,
a túa cara na prensa rosa que le Juliana.
Juliana marchou.
O que ti digas. Que teño que facer para recuperar a tarxeta?
Que é iso tan importante que queres mercar?
Nada.
É só que me prometiches que podía ir ó festival de Noitevella en Islandia.
Só retomaremos o de Islandia se mellora o teu comportamento.
Se tanto che importa ese festival,
pórtateme ben.
Yuri…
Fágoo polo teu ben.
ESCOLA COREANA INDEPENDENTE DE SEÚL, KISS
- Dae! - Bora!
Que marca de tenis dixeches que levaban as túas amigas?
As Disruptor de FILA.
Pois vouchas mercar.
Agora gaño moitos cartos.
En serio? Es o mellor!
Chámote agora de volta, abur!
Abur.
Toma!
- Parabéns, Kitty. Xusto a tempo. - Grazas.
Xa me vou situando.
Pero queres saír da miña vida?
Creme, eu tampouco quero sentar contigo.
Volve á túa casa, anda.
Dae deixouno ben claro.
Canto máis tempo quedes, máis patética semellas.
A min un donxoán graúdo non me fala de relacións.
Levo catro anos sen un poro obstruído.
Ai, si? Pois parece que che vai saír un aquí.
Seguro que estás nesta clase?
Profesor Finnerty, quero outra compañeira de laboratorio.
A Acosadora de Portland ten que ir a recuperación.
Non tal.
Iso non é verdade e non me chames máis así!
Como? Acosadora de Portland?
É o malo dos alcumes.
Son moi apegadizos.
Pois aí vouche dar a razón,
Bebé Cagón.
- Que me chamaches? - Ben me oíches.
É el.
Veña, xa está ben.
Podedes elixir o voso compañeiro, pero arreando.
A química non se fai soa.
Ola.
Mira, Yunis,
Min Ho di que quere ser o teu compañeiro.
- Que fas? - O que mellor se me dá.
Ola.
Boas, ti es Florian, non?
Boas.
Antes de nada, quero desculparme.
Semella que a educación nos EUA non é tan excepcional como ma pintaron.
Entendo que prefiras facer ti só tódolos traballos.
Nunca me perdoaría se suspendeses pola miña culpa.
Vaia cadro.
Está libre?
- Boas. - Ola.
Isto si que é química da boa.
Que hai?
BIBLIOTECA DA KISS
Ola, veño polas titorías.
Katherine Song Covey.
Si. Agarda aquí un intre.
Seguro que mamá estivo aquí.
Canta historia.
Mamá!
CAMPIÓNS DE DEBATE INTERNACIONAL
Aquí atopaches o teu lugar. Agardo facer o mesmo.
Pregúntome se algún destes de debate era o teu mozo misterioso.
Katherine?
Este é o teu titor, Dae.
Dae, preséntoche a Katherine, estudante dos Estados Unidos.
Ola.
Mami, papi, alegrádevos!
Mami, papi, quérovos!
Mi madriña! Min Ho é o Bebé Cagón?
Si, Kitty soltouno na clase de Química.
E ela como sabe iso?
Diríallo Dae.
Teño que marchar.
Yuri!
Repítesme esta parte?
- Non a entendo. - Claro.
Se queres facer isto, non podes pasar aquí directamente.
- Debería darche sempre 30. - Xa.
Por fin marchou.
- Teño moito que contarche. - Eu tamén.
Se facilita as cousas, creo que sei que me querías dicir.
- Xenial, porque… - Aí estás, Dae.
Xa cho contaron?
Sopraron que Min Ho é o Bebé Cagón.
- Sábeo toda a escola. - Que?
Contoullo a un amigo no que podía confiar e esa persoa soltoullo á escola enteira.
Mira ben con quen compartes os teus segredos.
Abur, amor.
Contrato de confidencialidade.
Vaia numeriño montou.
Si que é intensa a túa moza.
Non creo que lle chamaras Bebé Cagón a Min Ho.
Perdoa, pero estaba a portarse como un imbécil,
e se era tan importante, non mo contaras.
Non debín contarcho, levas razón.
Vaites! Perdón.
Isto non vai funcionar.
O que?
Non vai funcionar o que?
Ti e mais eu.
Síntoo.
Porque me dixeches que quede se agora rompes comigo?
Porque aínda me importas.
Es a miña mellor amiga.
Mañá paso pola oficina para que che asignen outro titor.
- Pero Dae… - Síntoo.
De verdade.
Agora estou con Yuri.
Pero non é real, non?
É real.
Levábao posto todo este tempo?
Tíñao preto do seu corazón.
Entón agora por que me rompe o meu?
Perdoa.
Pensei que eras Dae.
Xa oín todo.
Estás ben?
Non.
Pero non vou chorar,
non podo saír cos ollos inchados nesta foto.
É unha tradición dos Covey que iniciou miña nai e estou aquí por ela.
Trae, sácocha eu.
Grazas.
CURSO 11
Florian seguiume hoxe en Instagram.
- En serio? - Ai, carafio!
Caeu isto.
Unha pulseira de bebé.
- Non sabía que naceras en Corea. - Eu? Non.
É o nome de miña nai.
En coreano.
12 de agosto de 1993.
Mi madriña!
Que?
Mi madriña!
Mi madriña que, Kitty?
Creo que…
Creo que miña nai tivo un bebé aquí.
Subtítulos: Abraham Díaz López