Bos días.
Non, mira, son silenciosos,
limpos e cóidanse sós.
Non tes razón.
Que argumento tan convincente.
É imposible que os gatos sexan mellores cós cans.
Se traes un de cada descubrímolo.
Esta discusión é teórica, Harp.
Con énfase na teoría.
Síntoo, non te oio! Hai moito ruído.
Ei, teño que ir ó supermercado, baixas?
Vou!
Poderíamos ter un hámster.
Cunha roda para correr.
Xa. Creo que é mellor ter un can.
Sabía que dirías iso.
Quen carallo es?
AXENTES FORESTAIS
Mamá!
- Cheguei. - Erin.
Disparáronme.
Que pasou? Quen foi?
Tes que sacar a Harper de aquí.
Por que? Que pasa?
É grave. Vou chamar a ambulancia.
- A ambulancia non! - Necesitas atención médica.
Se a chamas virá a policía.
Por favor...
Erin, que fixeches?
Papá!
Quita as cousas da mesa.
Que tal as vacacións? Puideches nadar no mar?
Un pouco.
Todo vai ir ben. Faille caso a papá.
- Aguanta. Xa vou. - Jordi!
Harper, vai ó teu cuarto. Por favor.
Harper, fóra!
Vale.
Jordi, onde está?
Quen foi?
- Lena. - A bala atravesou.
- A nai de Harper. - Vale.
Foi a nai de Harper. Ía vir aquí, pero non está. Onde está, Jordi?
Non te movas, por favor.
Teño que quitar isto. Vai doer.
Unha, dúas, tres.
Din que tes información sobre Erin. É certo?
Non vas saudar?
Acaso coñecémonos?
Durmín na túa casa.
Hai anos.
Thomas Ramsey.
Cando financiabas as súas actividades extracurriculares.
Lena.
Lena Campbell, non? É correcto?
Si.
Que facías na casa de Erin?
Supoño que pola mesma razón que ti a vixías.
Que... cal sería?
Que é Kate Jones.
A policía infiltrada que estragou o golpe de Harwich.
Non. É a profesora do meu fillo.
Harwich?
Vaia, non o sabes.
Non tes puta idea.
A rata era ela, Daniel.
Tivéchela diante do fociño,
dándolle clases ó teu fillo. Manda carallo.
Vaia.
Que boa é.
- Non te pases. - Vale.
Xa non tes que preocuparte.
Matáchela?
Dispareille. Deixeina tirada no monte.
Non me estás a contar o importante.
- Rouboume a filla e quero recuperala. - Harper é filla túa?
Daniel, ti es pai, non? Podes imaxinar...
Imaxinar?
Se algo me pasase, o meu fillo estaría ben protexido.
Non deixaría que unha descoñecida mo roubase.
O que quero dicir é que...
Viron a Erin volvendo á casa.
Vale.
Estanme dicindo que Erin volveu á casa.
Xa vexo como te ocupaches dela.
- É imposible. - Canto tardaría o equipo de asalto?
- Uns 40 minutos. - Adiante.
Non, espera! Non quero que lle pasa nada a Harper.
Non recordo deberche nada.
Teño o ouro.
Teño a bolsa que desapareceu. Son varios millóns.
- Fuches ti? - Non.
Kate... Erin, colleuna e eu recupereina.
Se me dás a Harper, o ouro é teu.
- Tecnicamente, xa é meu. - E Harper é a miña filla.
Estamos listos.
Por favor.
Veña, Daniel.
Matade a Erin, pero que non lle pase nada á nena.
A nai de Harper segue viva?
Si.
Non te movas.
Merda.
E disparouche.
E vai vir aquí.
Non sabía que seguía viva.
Non, pero segue viva.
Trouxéchelos ata a nosa casa, Erin.
Non me chamo así.
Non son Erin.
Non me chamo así.
Vale?
Sei que trouxen todo isto ata aquí...
pero faime este último favor.
Leva a Harper a un lugar seguro.
Por favor.
DESCOÑECIDO OLA HARPER
ESTOU PREOCUPADA POLA TÚA NAI
QUEN ES?
ALGUÉN QUE QUERE AXUDAR
Harper?
Vamos.
Hai que marchar.
Quen foi?
Tes que marchar un tempo.
Non me trates coma unha nena.
Son túa nai e necesito que confíes en min, por favor.
Non es a miña nai.
Harper, por favor...
Non, tes que sentar. Descansa. Tes sorte de seguir viva.
Teño que protexela, Jordi.
E como?
Non te tes en pé.
Intentaron asasinartee. Teño que levar a Harper a un lugar seguro.
Despois volvo por ti. Ata entón, descansa.
Chámame se empeora.
Merda...
Lena.
Lena?
Estás aquí?
...entra.
Estamos dentro. Buscando o obxectivo.
Temos visual. Diríxese ó sur. En marcha.
Recibido. Está ferida, non irá lonxe. Estana perseguindo. Será nosa.
Xa debería ser nosa.
Sabemos algo da nena? Sei onde está. Podo ir por ela?
Escribinlle e díxomo.
Claro. Vai.
Imaxino a vida tan boa que teredes xuntas.
Grazas.
Vixíaa, por se acaso.
Ola?
Veña, vamos.
Ei, vives aquí? Tes un teléfono? Teño que chamar a miña familia.
Que...
Non.
- Erin? - Penelope.
Veña, conduce.
Que che pasou?
Caín.
Caíches?
Merda.
Vamos, conduce.
Tes que ir ó hospital?
Estou ben!
- Ola! - Ei.
Pasade, veña.
- Perdón pola intrusión. - Parvadas.
Grazas.
Sempre é un pracer.
Hai zume fresco no xardín
e Luca e Lily chegarán en media hora.
- Grazas. - Vale?
Moitas grazas.
Tiña que sacala da casa unhas horas.
Iría á de Emilio, pero...
Non pasa nada.
- Non mo contes se non queres. - Grazas, Olivia.
Aínda que se me dá moi ben escoitar.
Ás veces, soltalo pode ser moi terapéutico.
Creo que estou ben.
- Pero grazas. - Claro, sen problema.
Erin pasa droga?
Como metadona, coca... esas cousas?
Cal é o cristal?
Non sei. Non trafica.
É profesora.
Si.
Claro.
Vou por azucre.
Vaia.
Mira para aí.
Axudarás a mamá?
Veña, Harper.
Sabes quen son.
Dixeches que a axudarías.
Só...
Só quería atoparte.
Sinto que me levara tanto tempo.
Pero Harper...
Sabes que xamais te abandonei, non?
Non foi cousa miña.
Vas axudar a miña nai ou non?
Eu son a túa nai.
Veña, sei que non me esqueciches.
Son eu.
Vamos.
Non pasa nada, prométocho.
Tranquila.
Non pasa nada.
Quen é esa?
Non podes estar aquí.
Quero falar coa miña filla.
- Harper, ven. - Non.
- Vamos. - Ven aquí.
Ti debes ser Jordi, non?
Sei que é unha situación complicada.
Disparaches á miña muller e asustas á miña filla.
Non é a túa filla.
Disparaches a mamá?
Harper...
Ela non é a túa nai.
Vale.
Ela roubouche! Rouboumo todo!
Basta.
Imos marchar e non nos vas seguir.
Despois de cinco anos, só me dás 60 segundos?
Cres que me conformo con iso?
Estala asustando.
Queres ver como asusto, Olivia?
Aquí tanto dá o que ti ou eu queiramos. Só importa Harper.
Señor Collantes.
- Veña con nós. - Que pasou? Miña muller está ben?
Creo que será mellor que vostede e a súa filla veñan con nós.
Quítalle o móbil.
Sóltame.
Que carallo facedes? Este non era o plan.
O señor necesita a túa axuda.
Podes facelo polas boas, ou polas malas.
Cabrón.
Perdón, que ocorre?
- Temos todo baixo control. - Sodes da policía?
Pódeme ensinar a placa?
Téñoa no coche.
Non me fará ir ata alí a buscala e volver, non, señora Thorne?
Olivia...
Non, claro.
- Non fai falla. - Métete na casa, Olivia.
Que lles vai pasar?
- Estarán ben. - Lisca.
Se lle pasa algo a Harper, arríncoche a cabeza.
Atopa a Erin. Usa o móbil do marido.
Hostia!
Merda!
Jordi non me colle.
Que pasou?
Non sei por onde comezar, Penelope.
Toda a miña vida é unha farsa.
Que duro.
Xa che digo.
Queres que a xente te queira por quen es de verdade, pero iso que significa?
Algo así.
Ser boa esposa, nai, veciña.
Compra outro bolso e cala a boca.
Odio esta puta vida!
Creo que estás ocupada coas túas cousas...
Que tal se me deixas o móbil e me paras aquí...
Non.
Temos que ir ó aniversario de María Tadavilas.
Non penso ir a unha festa.
- Teño que atopar a Jordi e a Harper. - Por? Onde están?
Non o sei.
É Jordi.
Cóllelle.
Ei, onde estás? Tíñasme preocupada.
Jordi?
Son eu. Harper está ben. Témonos que ver. Onde estás?
A que hora vén a túa amiga?
Chegará en nada.
Deberías lavarte un pouco. Vou buscar a Bruno.
Cres que o debería facer?
O que?
Seguro que si.
Es valente.
Pasas do que pense a xente.
Tiven sempre tanto medo.
Quérenme matar por non estar quieta e caladiña.
Iso é. Quérennos caladas, pero nunca funciona.
Non era unha forma de falar.
Pero que carallo che pasa?
Vouno facer.
Voulle pedir o divorcio.
Grazas, Erin.
Vale.
Bruno!
Quen é esta?
Podemos saír para falar?
Que fas?
Veña, comeza dunha vez.
Vin para falar.
Estás na merda.
Ah, si? Disparáchesme.
Hostia.
Queres parar?
Temos que falar de Harper.
Non vin pelexar. Teño un problema.
Lang ten a Harper.
E o teu marido.
Como carallo puido pasar?
Están ben?
Polo de agora.
O trato é que se te entrego, podo marchar con Harper.
Para. Non vale de nada que me chantes un garfo.
- Non arranxará nada. - Por que a deixaches?
Como? Fuches ti quen se meteu coa mafia. En que pensabas?
Non sabía quen era.
Financiou o golpe de Harwich.
Tommy traballaba para el.
- Imposible. - Fixen un trato con el.
Faría o que fose para recuperar a miña filla.
Ata te entregaría se fose necesario.
Eu faría o mesmo no teu lugar.
Mira, enténdoo.
Fuxiches con ela porque crías que estaba morta.
Traizoeivos.
Si, abofé.
Pero décheslle un fogar.
Unha vida.
E ambas sabemos que eu non era capaz diso. Non daquela.
Cagueina.
Que queres dicir?
Mentinlle.
Despois de todo isto, tanto ten se son Kate ou Erin.
Sigo finxindo ser outra persoa.
Como calquera pai no mundo.
Finximos ser responsables, ter tódalas respostas.
Iso non significa que todo fose mentira.
Tes razón.
Quéroa.
Non te culpo.
É xenial.
Ten todo o mellor de min.
E tamén algunhas cousas boas de ti.
Manda carallo.
Aínda que me entregues,
pode que Daniel non os solte.
Seino.
Foi unha cagada.
Queremos o mesmo.
Queremos o mellor para Harper.
Harper está nesa oficina.
Confía en min e sígueme.
Todo vai saír ben.
Como o sabes?
- Cachéaa. - Non leva nada.
E a ela tamén.
- Mans arriba. - Veña, ho!
- Non te movas. - Vale.
Todo en orde.
Espera un momento.
Non.
Fódete.
- Cacheádea. - Xa o fixemos.
Outra vez.
Podo coller a miña filla?
Terás que agardar aquí un pouco.
Por favor, Daniel, sóltaos.
Todo en orde.
Cando me dixeron que non morreras, ata me aledei.
Os mortos non poden pagar as débedas.
Ti tes unha débeda comigo.
Non o creo.
Vas traballar para min.
Non.
Non é unha oferta. Fuches ti a que veu por min. Todo isto é culpa túa.
Estou sendo razoable.
Erin.
Solta a Jordi e a Harper.
Estou moi decepcionado contigo.
Traede a Jordi e a Harper.
Tranquilos.
Merda.
Non, Daniel!
Por aquí!
De quen foi esta merda de plan?
Teu!
Non me dixeches que tiña un puto exército!
Merda. É o último.
Teño outro. Ven!
Temos que chegar onda eles.
Que tes en mente?
Véñensenos enriba.
Son demasiados.
- Non che vai gustar. - A ver.
Unha distráeos e a outra vai por Harper.
Distráeos? Unha fai que lle disparen?
Si.
Tes razón. Non me gusta.
Lena... Dille a Jordi que o sinto e a Harper que...
Dilles que o sinto.
Lena, é túa filla. Coida dela...
Non, para.
Dillo ti, vale?
Asegúrate de dicirlles algo bo sobre min.
Se non se che ocorre nada, inventa algo. De acordo?
Vaite.
Marcha.
Corre!
Harper.
Síntoo moito, Jordi.
De verdade.
Viches o que fixo Erin?
Os estragos que causou?
Si.
Non ten boa pinta.
Cortoume. Teño que admitir que é rápida.
Podo axudarche.
Non.
Está perdendo moito sangue.
Queres un puto premio por dicir cousas obvias?
Deixa que Harper se vaia e axúdoche.
Nun chisco virá alguén a poñerme algo.
Pero ti...
non sabes con quen estás casado.
Seino moi ben.
Agora, miña filla e máis eu marchamos.
Non podedes.
Isto é unha pequena salvagarda,
no caso de que alguén sexa tan parvo como para vir por min.
- Harper... - Non.
Faille caso.
Alto! Ó chan!
Estades ben?
Marchamos.
Non.
- Isto non acabou - Si.
Marchamos.
Jordi.
Amodo.
Sabes?
Harwich ía ser o meu último golpe.
Cando se foi ó traste, pareceume moi inxusto.
Sentín como se me arrebataran o meu futuro.
Despois, houbo uns 11 ou 12 últimos traballos...
- Debícheste retirar. - Non.
Debín saber quen eras en realidade.
Non es profesora nin nai nin policía, es isto.
Vin pola miña familia.
Oxalá te vexan como es de verdade.
Como eu te vexo, Erin Carter.
Agora sei quen es en realidade.
Isto non acabou.
Vai.
Síntoo moito.
Quérote moito. Sinto que viras todo isto.
Non pasa nada. Sempre serás a miña nai.
Xa o sei. Agora non.
Temos que marchar.
Que pasou?
Mira o que traio.
Grazas.
Xa acabei a carta para a miña nai.
Quedouche ben?
- Acabaches a túa? - Si.
MAMÁ
Guindámolas no mar, dicimos unhas palabras...
e deixámolas ir.
Si.
Non esquezas as lentes.
Creo que me quedaron no bar.
Tranquila, xa vou eu por elas.
Grazas.
E?
Como estás?
- Ben. - Si?
De verdade.
- Que é iso? - Un margarita.
- Podo probalo? - Claro que non.
Está malísimo.
Non vexas o mal que estou agora mesmo.
Bonita familia.
Grazas.
Custa moito atoparche.
Parece que non o suficiente.
Müller, Lang, Campbell.
Trouxéronme ata aquí.
- Vas intentar arrestarme? - Intentar?
Interesante palabra.
Interesante? Foi adrede.
Non quero chafarche as vacacións.
Aínda que xa sabes o que din.
As vacacións rematan
e toca volver traballar.
Xa teño traballo.
Es problemática, Erin.
Iso sempre me é útil.
Grazas, mamá.
Vamos.
Ei.
Estás ben?
Creo que Harper ten razón.
Deberiamos ter un can.
- Ou un gato. - Gústanche?
Debino supoñer.
Agora sábelo todo sobre min.
Xa non hai segredos.
Creo que sempre souben quen eras.
Alguén que o ariscaría todo pola súa familia.
O demais son...
minucias.
Púxenvos en perigo.
Non dixen que foses perfecta.
Entón, como te chamo?
Erin ou Kate?
Erin.
Son Erin Carter.
Subtítulos: Darío Vázquez Filgueira