Son a profesora Carter.
Hoxe dareivos eu a clase de Historia.
Quen es?
Perdón?
Quen é Erin Carter?
E por que merece un contrato fixo?
Que achega a esta marabillosa institución?
Vale, é pola entrevista.
Mañá tes a entrevista e necesitas saber isto de cabo a rabo.
A educación é a clave no desenvolvemento das novas xeracións
e é moi satisfactorio formar parte diso.
Moi ben.
Salvo por que é a resposta máis aburrida da historia.
Ten que parecer que queres o traballo.
Quéroo de verdade. Así Harper terá a bolsa de estudos.
O único xeito que temos de que siga neste colexio.
Cambiaranos a vida.
Que che pasou na cara?
Non foi nada, choquei co coche.
Non son das que se preocupan,
pero tesme preocupada.
Teslle que dar algo real ó tribunal.
Amósalles quen es de verdade.
Podes facelo…
Verdade?
Valo facer ben, Erin.
Agora volvo.
Ola.
Imos asar no xardín
e virán uns veciños. Gustaríache vir?
Non. Claro que non.
Non seu por que me molesto.
Harper?
Harp!
Estás ben?
Na miña opinión, o do supermercado levou o seu merecido.
Non che preguntou, Arlo.
Quero darlle apoio. Míraa. Quen o ía imaxinar?
Estala incomodando. Sempre fai o mesmo.
Estou apoiándoa.
Tráiovos máis de beber?
- Grazas. - Moitas grazas.
Alégrome de que estea ben.
Iso é o máis importante.
Díxenche que non sacases o tema.
Ei.
Estás en época de exames?
- Cal é o primeiro? - De mates.
E non terás problema.
É imposible que o fagas peor ca min.
Fun o peor da clase ata que me axudou Emilio.
Como? Aprendícheslle ti?
Non. Puxen todo mal no exame e… listo!
O teu pai xa non era o peor da clase.
Que papahostias.
Ei, Harp.
- Harper, descúlpate. - Non.
- Queres estar castigada? - Vale.
Perdón. Con todo o que está pasando,
non é a de sempre.
Merda.
Erin.
Ei.
Oes, ese problema do que che falei…
Vou precisar a túa axuda mañá.
Emilio, en serio que me estás dicindo isto agora na miña cociña?
- Quen cres que son? - Non sei.
Sei que te zafas ben.
- Vinte partirlle o pescozo. - Viches o que querías. Só me defendía.
Se fose certo, irías á policía.
Ti es policía.
Vale.
Entón, contaríasllo todo a Jordi?
Necesito unha axudiña. Ó mellor, sexa o que sexa o que che pasa,
pódoche axudar.
Que foi iso?
Non o sei. Vou ver.
Harper?
Ei, para. Que pasou?
Pecho a ventá para que ninguén entre.
A ver, cóntame. Vamos.
Ei.
É polo que pasou no supermercado?
Ou por iso co que me viches no faiado?
A pistola.
É de mentira.
Harp.
Cando eras pequena…
vivíamos en barrios perigosos.
Teño a pistola falsa para arredar os intrusos,
pero nunca a precisamos e agora menos.
Mira pola ventá. Estamos a salvo.
Non podo mirar, está o armario no medio.
Ei.
Non deixarei que che pase nada, vale?
Nunca.
Agóchate, vale? Todo vai ir ben.
Veña.
Vale.
Grazas. Foi un pracer.
- Ei. - Ei.
- Grazas. - A ti.
- Estivo xenial. - Non te preocupes.
Abur.
Tócache.
Esa foi boa. Mira.
- As lentes. - Grazas.
Faralo moi ben na entrevista de hoxe.
Si, boa sorte, mamá!
Podes facelo.
Vale, tendes diante os exames de proba.
Tendes 30 minutos para rematalo. Esforzádevos.
O tempo comeza…
agora.
UNHA PROFESORA LOCAL IMPIDE ATRACO
EMILIO APARCADOIRO - 12:00h.
- Xa remataches? - Si.
Non pasou nin un minuto. Dylan?
Xa rematei.
MACBETH DE WILLIAM SHAKESPEARE
- Rabos? - Olivia.
Que tal se berras un pouco máis?
Cantos?
Cun bastaría, pero había máis. Moitos máis.
- Informarei a dirección. - Non quero que transcenda.
Preguntarías se poden vir seus pais a ter unha charla?
Só ten a seu pai, pero… Vale.
Direille que queres falar da obsesión cos rabos do seu fillo.
- Non o direi así. - Ben, porque contigo nunca sei.
Por sorte, tes libre ata a hora da entrevista.
Ben. A ver se tomo o aire e me despexo.
Ben.
15:00h. Non chegues tarde.
Boas.
Xa me ía preocupar.
- A onde imos? - Agora cho explico.
Isto é un rastrexador.
Spyware.
Moi chulo.
- E? - Hai un avogado corrupto.
Preciso información.
Está relacionado cunha banda que investigo.
Imos á súa casa a chantalo no servidor.
Chantalo? Dise así?
Veña, ho, déixame vivir.
É legal?
Non, claro que non.
Necesito unha orde xudicial.
De tela non estariamos aquí.
Como se chama o avogado?
Benecio Agustín. Espero que me leve a quen dirixe as bandas.
Agustín está traballando.
Están limpando, as portas abertas e a alarma desactivada, polo…
Deberíamos poder entrar, ir á oficina do segundo andar e…
Espera,
queres que o faga eu?
Si.
Para que cres que viñeches?
Pensei que querías que vixiara.
Son policía, non podo violar propiedades.
Pero ninguén sospeitará de ti porque…
tes pinta de ama de casa.
- Vai á merda. Son profesora. - Xa me entendes.
E se digo que non?
E se volvo e me preparo para a entrevista?
Por favor, Erin. Estou desesperado.
Se o fago, acabouse.
Quero recuperar a miña vida.
Tes moita sorte de ser amigo de Jordi.
Dime que teño que facer.
Merda. Non.
Vale.
- Que? - Volveu Agustín…
Tes que saír de aí.
- Vale, case o teño. - Non.
Sae, xa! Non te debín mandar. Agustín está tolo.
Non, quero acabar con isto.
En serio. Se te atopa, mátate.
Arre carallo.
Veña.
Non pasa nada.
Merda!
Merda.
ABERTO
Por favor.
Será só un minuto.
- Onde estabas? - Atasco.
Un atasco? Xenial, a entrevista comezou hai 15 minutos…
Raios, que levas posto?
- Pódome cambiar. Dáme a blusa. - Non hai tempo.
Están a piques de marchar. Entra.
Todo irá ben.
Ollos abertos, corazón sincero.
Sairá ben?
Si.
Perdón pola tardanza…
Podemos darlle cinco minutos, señora Carter.
Grazas.
Ela é Gabrielle Leon da xunta escolar,
e Penelope Reyna, representante da ANPA.
Xa nos coñecemos, vivimos no mesmo barrio.
Xa me parecía que me soabas.
Ola, veciña.
Leva xa un tempo connosco como substituta.
Un posto fixo é un salto importante
en termos de responsabilidade e compromiso.
Por que cre que encaixa no posto?
Pois…
A ver, eu…
Coñezo a resposta que quererán escoitar, pero…
non.
Non encaixo aquí.
Emigrei a Londres con miña nai, pero morreu.
Crieime indo de fogar en fogar.
No quedaba na mesma escola máis dun ano.
Cría que era unha perda de tempo.
Fuches unha mala estudante?
Mala non.
A peor.
Miren, a maioría dos nosos alumnos son bos.
Pero hai algúns que senten…
que non pertencen a este lugar.
Eu podo axudarlles, do xeito que me tería gustado que me axudaran
cando tiña a súa idade.
Grazas.
Aprendín máis de vostede en dous minutos ca no que levamos de ano.
Ben.
- Iso é bo? - Non é malo.
Aínda así, a súa profesionalidade preocúpanos.
Refírome á noite do musical.
Parece ser que marchou sen avisar,
deixándonos sen persoal suficiente, mentres estragaron un aula.
Non me atopaba ben.
Non pensou en avisar a ninguén?
Quería, pero o que pasou foi…
que saín a fora a coller aire e…
E deixaches á escola sen persoal durante un evento
cheo de rapaces.
Prometo que non volverá pasar.
Ei, Harp, que tal no cole?
- Ben. - Algo é algo.
- Estás aquí! - Bonita camiseta.
Estou probando looks de verán.
Que tal a entrevista?
- Perdón. - Seguro que foi xenial.
Si. Con estas cousas, nunca se sabe.
Seguro que a bordaches.
- Estarían tolos se non cho dan. - Xa.
Está de bo humor, señor Martin.
Estouno, si.
- Volveu a señora Martin? - Non.
Non, pasou algo bo no choio. Teño probas sólidas.
Anda con ollo, Emilio. Estamos preocupados por ti.
Harp, vai lavar os dentes.
Déixovos.
Quero darvos as grazas.
Por ser tan bos amigos e veciños
e prometo que dende hoxe, veredes un novo Emilio.
Vale?
- Si. - Xenial.
Vale, temos que buscarlle a alguén.
Non tes algunha compañeira para el?
Non, cáenme ben.
Tes que darlle e xirar.
É o que fago sempre.
Cres que Ana deixará que Emilio volva?
Non o sei.
Algunhas parellas…
Se pasa algo, pois…
xa sabes… eles…
Cres que nos pasará o mesmo?
Non.
Non me preocupa.
Preocúpache a ti?
Ves? Iso gústame.
Ben. Porque casaches con iso.
Merda.
Harp?
Harp, estás ben?
Que pasou?
Veña, Harp, non foi nada.
- Estou ben. - Senta.
Harper, cal é o problema? Que pasa?
Tiven medo, nada máis.
Está un pouco agoniada co cole.
Veñen os exames. É complicado.
Non parecía agoniada.
Parecía aterrada.
Despois do do supermercado, pode que necesite terapia.
Non necesita un psicólogo.
Pode axudala.
Xa bastante diferente se sinte cos demais nenos.
Levala a un especialista empeoraríao.
Eu non o creo.
A decisión está tomada.
Non é só decisión túa.
Non entendo de que tes tanto medo…
Ei, Harp. Teño unha sorpresa…
Abur, tede unha boa finde.
Chao.
Abur.
Ola.
Estás nerviosa.
Estou, si.
Perdón.
Non me deron o traballo.
Polo que escoitei,
prorrogaranche o contrato seis meses e despois revisarano.
Podo axudarche a preparalo.
Merda, cagueina, non?
Parece que a entrevista foi ben,
pero alguén se opuxo.
Como non.
A parva da Penelope Reyna. Xúroche que vou…
Ola.
Son Daniel Lang.
Dixéronme que había un problema co meu fillo.
Quen é a profesora Carter?
Ola, son Erin Carter. Son a substituta do profesor Luis.
Eu son Olivia Thorne, secretaria.
Déixovos…
Si.
Foi vostede a que lle puxo un cero no exame de proba?
Si, pero foi porque…
Que non é un alumno de matrícula, pero, en serio?
Un cero?
Vale, se o mira…
Este é o exame de Dylan.
Síntoo.
Non era un exame de debuxo, non?
Non, e mesmo de selo…
Non. Nin o período azul de Picasso.
Ben. Entón, que pasará agora? Quere expulsalo, castigalo ou…?
Quero que me axude.
Unha forma xenerosa de velo.
Seino, pero a Dylan cústalle aprender.
Esta é só unha chamada de atención.
Prefire suspender.
Quere que se enfade con el.
Pois vai polo bo camiño.
Xa, pero por que non lle damos a volta?
Apoiámolo.
Buscarlle un profesor particular.
Alguén que o axude.
Necesita axuda, pero non sabe como pedila.
Vale.
Grazas.
Se ten algunha dúbida, aquí me ten.
Vale.
De feito, teño unha.
Quen é a parva de Penelope Reyna?
Sinto que escoitara iso. Non foi profesional pola miña parte.
Penelope é a persoa que impediu
que me desen un contrato fixo…
Verá, a cancha de baloncesto fíxose cos meus donativos,
pode que poida falar ben de vostede.
É moi amable pola súa parte…
Pero non se preocupe por min.
Non me preocupa vostede.
Senón a pobre Penelope.
Erin Carter.
Harp, vai dentro. Vou falar con Penelope.
Non te pases. A xente xa nos ve como os raros.
Pero…
Ola, veciña.
Que carallo che pasa, Penelope? Isto é…
Ola.
Perdoa, que dicías sobre o que me pasa?
Sabes o importante que é isto para min e a miña familia.
- Estásme ameazando? - Como? Claro que non.
Todo o barrio che ten medo.
Eu dixen que mataches ó do super en defensa propia, pero…
a xente é moi rexoubeira.
Fuches ti. Ti es a que me está a foder.
Non fun eu.
- Como? - Eu non votei en contra, Erin.
Tanto me ten se te contratan ou non.
Non te creo.
Chegaches tarde, cunha camiseta que poñía "A vida é puta".
- Que crías que ía pasar? - Praia.
Poñía "A vida é praia".
Entón, non fuches ti?
Non me importas tanto.
Toma.
De que falades?
Da roupa de verán.
Encántame, pero que cara.
Tes unha casa xenial.
Adeus, Erin.
Onde estás?
Olivia vén en media hora, pero eu marcho xa.
- Vou contigo. - Non podes.
Por?
Por unha vez, fai o que che digo.
Perdón.
Perdóame ti. Teño que ir ós recados.
Son unha molestia.
Todos os nenos o son.
Ti non estás mal.
Mellor ca iso.
Es a miña persoa favorita no mundo.
Quérote, Harp.
Vale.
Olivia non tardará.
Vale?
Erin?
Veña, apura.
Por aquí!
Merda.
Merda!
Emilio?
Caín do tellado.
Caíches tal.
Estás ben?
Si. Polo de agora.
- De que ía todo iso? - Quería saber quen es.
Non che fun sincero.
Que hostias, Emilio? Confiei en ti!
Perdón. Non tiña outra.
Teño débedas de xogo.
Agustín dixo que mas perdoaba se lle pasaba información,
pero sempre quería máis.
Por iso teño que pechar todo isto.
Perdón.
Perdón por meterte nisto.
- Temos que ir ó hospital. - Por favor, non.
Si.
Se informan disto e o descobren os meus xefes… non.
Collamos algo para tapar as feridas.
Vale. Fago dous puntos de dano ó ogro coa miña daga
e el 18 a min co seu garrote, polo que estou morta.
Si, síntoo.
Tanto ten. É divertido.
Debín coller algo mellor que a daga,
unha espada, unha pistola ou algo.
Hai pistolas neste xogo ou son todo elfos e fadas?
Non hai pistolas.
Pero mamá si.
Ben, pois cóllolle a súa.
Non te enganarías?
Está na bolsa.
Non debería.
Mimadriña.
Que feitiña.
Ai, rula.
Vamos.
30 euros.
Algo máis?
Aquí o ten.
Quen es?
Teño curiosidade.
Ei!
Agarda, as voltas.
Ei, para!
Que facías na casa? Foderme o negocio?
Se non me dis quen es, farei que o descubran.
Non son ninguén.
Vale, como queiras.
Por favor.
Non mandes a foto.
Resposta incorrecta.
Temos que marchar. Entra no coche!
Merda, onde vai o teléfono?
Por que o fixeches?
Non sei. Quería axudar!
En que nos axuda? Empeoraches todo…
Agora é todo puto peor.
Merda. Que cagada.
Moitas gracias, Olivia. De veras.
Non foi nada. Pórtase mellor do que os meus alumnos.
Vai todo ben?
Si. Foi un deses días.
Xa sabes.
Está ben.
- Ata a semana. - Si.
Grazas. Vémonos no cole.
Merda.
Veña, hostia.
Vamos.
- Funciona, carallo! - Erin?
Que pasou?
- Está roto! - É a tubaxe. Xa arranxaremos.
Ei.
Estás ben?
Non me deron o traballo.
Vale.
Cagueina.
Non digas iso.
Si, cagueira, pero ben.
- Xa foi. - Falleivos.
Non pasa nada.
Solucionarémolo.
Non, ti…
non o podes arranxar. Ti…
Rula, non pasa nada.
Ei…
Estaremos ben.
Todo vai saír ben.
PRISIÓN DE FALSTEAD, INGLATERRA.
Subtítulos: Darío Vázquez Filgueira