Podo axudalos?
Buscamos unha rapaza e un bruxo.
Ela de pelo cinsento e rostro patricio.
El un bruto pálido sen maneiras.
Rience recompensarao xenerosamente
por indicios do seu paradoiro.
Pagaremos se os viu.
Aparte, profesor.
Suplícollo, señor benigno…
Querido amigo,
o tempo pasado en Kaer Morhen demostrou
que o mundo está a cambiar baixo os nosos pés.
Pasan os días e as ameazas seguen a chegar rápido e furiosamente.
Pregúntome se algún día deixaremos de fuxir.
Pola súa discreción.
Grazas.
Hai outra pantasma que nos atormenta.
O que che fixen.
Sei que non podo cambiar o pasado,
mais farei o que poida para axudar a Ciri a desenvolver a súa maxia.
E para mantela a salvo.
Ao demostrarche iso, talvez recuperemos a confianza.
Mentres tanto,
deséxalle sorte a Ciri.
Todos temos un longo camiño por diante.
A túa amiga, Yennefer.
A primeira lección de Tissaia.
Inténtao.
Querido amigo, mesmo en silencio,
sei que te preguntas como vai a aprendizaxe de Ciri.
Ten moito potencial, mais pouco talento.
Iso cambiará co tempo.
Algún día ha conxurar algo máis saboroso
ca a lura que seguramente vas traer.
A túa amiga, Yennefer.
Céntrate na túa respiración.
Desde aquí, vale?
Outra vez non.
Ciri, Yennefer, marchamos!
Rápido!
Parade!
Rápido, vamos.
Volvémolos perder! Onde cona están?
Queimádeo todo!
Pola súa discreción.
Foi incrible.
Parece que estades a desfrutar do noso cuarto fogar
en poucos meses.
Estades a formar un vínculo encantador.
Mais recórdoche que me pediches, non, rogáchesme que lle ensinase maxia.
Por favor, que aforre enerxía para que o poida facer.
Por certo, menos carne e máis viño.
Yennefer.
O éxito só se logra coa repetición.
[lingua antiga]
Podes facelo. Non te rendas.
Permanecede xuntos! Bulide!
Só son aldeáns, Geralt.
Veña, vamos.
Yarpen!
Se te quixeses agachar, tinxirías o pelame.
Non buscan o lobo negro.
- Ola, vello amigo. - Non me estraguedes nada!
E conto co pago pola miña discreción!
Querido amigo,
estamos nun lugar tan remoto que igual non marchamos nunca.
E pensándoo ben,
sería tan malo?
Seguiremos coas leccións antes de que derreta o xeo.
Mais a rapaza merece un descanso.
E pode que nós tamén.
- A túa amiga, Yennefer. - Outra vez.
- Veña. Preparada? Un pé… - Vale.
Podo intuír coa maxia o que pensas, Geralt.
Queres invitarme a cear desde que chegamos.
Quero?
Non, mais vin pola xanela que tes máis viño.
Suplícoche que ma enchas.
Grazas.
Perfecto.
Da cociñeira Ciri.
Abre a boca.
A Geralt encántalle o ravo.
Espera.
Grazas.
- Voume deitar. - Vale.
- Boa noite. - Boa noite.
Boa noite.
[lingua antiga]
A auga é complicada.
Iso dixeches da maxia da terra e do aire.
Nunca vira un poder coma o teu.
Iso pónnolo difícil ás dúas.
Xa chega por hoxe.
Non dou unha a dereitas cos outros tipos de maxia.
Por que ía ser peor co fogo?
Acórdate de Rience.
Esa mirada no seu ollo.
Sempre hai unha fonte.
Coa maxia de fogo, a fonte es ti.
Arrebátache algo que nunca recuperas.
A túa maxia?
Si.
Mais a maxia non o é todo.
Dis que a maxia non o é todo,
mais ías trocar a miña vida por ela.
Case me perdes por Voleth Meir. E a Geralt.
Seino.
Se o sabías, por que o fixeches?
Porque me rendera.
Non volverei cometer ese erro.
Oxalá tivese máis. Os Esquíos atacaron o convoi de Henselt.
Mira. Patacas do tamaño de bólas de gnomo.
Tamén atacaron o teu convoi?
Que o intenten se se atreven.
O seu problema é cos reis, non connosco.
Intentan amansar o norte para o cabrón de Nilfgaard.
Deulles refuxio aos elfos e agora loitan no seu nome.
O que a xente fai por unha segunda oportunidade.
Un momento.
Espera.
Volvedes foder?
Que sutil, Yarpen.
Non vos culpo.
Case é primavera.
O mundo está a espertar.
Deberías vir ao noso festival de Belleteyn.
Encantaríame.
- Non é seguro. - Mala idea.
Non preguntan por min hai meses.
E todos irán disfrazados.
Ademais… nacín en Belleteyn.
Poderías ter sido a Raíña de Maio.
Mais a miña sobriña ten unha barba bonita e espesa.
Di que si dunha vez!
É hora de relaxarse un pouco por aquí.
Prometo ter coidado.
A ver que che parece a miña nova mascota.
Que é esa cousa?
Debinte ter advertido antes, elfo estúpido.
Ese jackapace está adestrado para cheirar os teus a moita distancia.
Entón vin ao lugar adecuado.
Móstrate.
Ou ábrolle a iso e serás a súa cea.
Busco unha rapaza con sangue de elfo.
O meu monstriño só necesita o olor.
Un guecho ou roupa súa.
Dareiche algo mellor.
Garda esa maldita cousa.
Canto?
Gage, vai a Maribor cos teus mellores loitadores.
Filavandrel, ti cos teus ao sur, a Caed Dhu.
Está por aí.
Vírona ou seguimos a perseguir rumores?
Non sabemos… se Cirilla ten sangue antigo.
Baseámolo todo nas palabras dunha especie de mago
que marchou tan rápido como veu.
Tes as túas ordes.
Quero matalos a todos polo que lle fixeron ao teu fillo.
Á nosa esperanza.
Mais non é suficiente, irmá.
O meu obxectivo non cambiou.
Atoparei Dol Blathanna.
Mais como? Onde? Aquí non quedan santuarios para os elfos.
Todo se aclarará cando teñamos a Cirilla. É a nosa nova esperanza.
Dubidas de min?
- En pé! Bulide! - Sacade os carros!
Os outros comezan a facelo.
Gallatin e os Scoia'tael.
Volveron. Ten mala pinta.
O curandeiro!
- Necesito axuda! - Axuda!
Non necesita coidadora.
Necesita que sexas un soldado.
Merda.
Necesitaba.
Dime se queres reter armas a próxima vez
e que Esquíos inermes loiten pola liberdade.
Deiche todos os loitadores que podo.
Os dous sabemos que é mentira.
Os mellores realizan misións secretas quen sabe onde,
mentres o resto estamos por aí
seguindo ordes e atacando convois.
- Traballando por recuperar a nosa terra. - Seguindo ordes doutro humano vaidoso.
Impórtame unha merda a parvada da Chama Branca.
Impórtame ter que levar ao estómago e un lugar ao que chamar fogar.
Teño plans que non inclúen morrer no bosque polo teu egoísmo.
- Plans con Nilfgaard? - Que non entendes?
Se Nilfgaard toma o norte, os elfos somos libres en todas partes.
O Continente é o noso Dol Blathanna.
Intentamos compartir o Continente durante séculos.
Se vai haber outro xenocidio, esta vez será o dos humanos.
Non paras de falar da antigüidade, de profecías.
Non sei que andas a buscar por aí.
Se queres que os elfos sigan vivos,
aquí estamos.
Prometíchesme unha princesa.
Agora todos os reis saben dela, grazas a Tissaia de Vries.
Non dá boa imaxe. Xuraches que Cirilla sería miña.
Baixe un pouco a voz, Alteza.
Non vaia ser que a súa amada o escoite.
Ser rei adoitaba ser algo importante.
Pasaron seis meses. Que conseguiches?
Escusas e gastos,
mais non a princesa coa que querías que casase.
Os Esquíos desviaron a nosa atención.
Máis escusas. E non me fagas falar deses desgraciados.
Culparnos a nós de asasinar ese bebé elfo.
Seguro que non fomos nós?
Co maior exército e a maior rede de espías,
somos o reino máis temido do norte.
De que me sirve?
Un mestre espía que non atopa unha rapaza.
É hora de cambios.
Decidín meter a persoa idónea. Alguén en quen podo confiar.
Radovid!
Que foi?
O irmán pequeno do rei?
Agora tamén hai que acompañar ese residuo real.
É puro show.
Vizimir só quere recordarnos quen leva a coroa.
Lévaa grazas a nós.
Levamos demasiado tempo facendo isto.
Nada diso.
A nosa alianza é antiga,
mais mantennos novos.
A ver,
en canto ao príncipe Residuo real,
roca, pergamiño, daga.
Nin falar.
Eu fun quen seduciu a baronesa de Lyrian o mes pasado,
e o único segredo que agachaba era a sífilis.
E a semana que pasei pousada sobre un foso cheo de merda
mentres debatían o prezo da madeira?
Certo.
Podo pedirlle a alguén que coide do príncipe mentres busca a rapaza.
Non confiamos en ninguén.
Se o fago…
serei a única que dá ordes cando volva.
Nunca fun a un festival de Belleteyn fóra de Cintra.
Un ano, Lazlo intentou saltar a fogueira coa armadura completa.
Que che parece?
Tes que esconder o pelo e enmascarar os ollos.
Tan difícil é dicir: "Estás fermosa"?
Ciri.
Sabía que isto era mala idea.
Estás fermosa.
- Non vos afastedes. - Unha cervexa?
Líchesme a mente.
Como o botaba de menos.
Vou bailar.
Ten coidado.
Mira que pasa cando deixamos que se divirta unha noite.
Non finxamos que as túas motivacións son totalmente desinteresadas.
Feliz aniversario para ti tamén.
Acordácheste.
Non esquezo moito.
Entón recordas as nosas noites boas.
Despois do djinn.
A biblioteca de Kovir.
Adeus ao silencio.
A granxa.
En Murivel.
A viaxe nocturna en carro de Ellander a Moën.
E a viaxe de volta.
Non a esquezas.
Imposible. Iso sería como esquecer a nosa noite en Caingorn.
O refuxio do dragón.
Esas noites foron incribles.
- Mais as mañás… - Eran solitarias.
- Adoitabas marchar antes do amencer. - Ou facíalo ti.
Sei por que marchaba eu. Por que o facías ti?
Temías que pasaría se o intentabamos?
Non sabía se era o que realmente quería.
E non só un truco da maxia do djinn.
E agora?
Vamos ao labirinto!
Veña!
Bulide!
Ciri.
Ciri!
Yennefer!
Geralt!
Yennefer!
[lingua antiga]
Geralt!
- Atoparemos outro fogar. - Gústame este.
A todos.
- Como nos atopou iso? - Un jackapace usa o olfacto.
- Atopou a Ciri porque a coñecía. - O seu olor? Como?
Vesemir díxome que Rience roubou sangue de Ciri de Kaer Morhen.
Debeuno usar como marcador de olor.
Entón atoparanos onde esteamos?
Si. A menos que o atopemos a el primeiro.
Atraerémolo.
Darémoslle o que máis quere.
A min.
Síntoo. Non vos tería invitado de saber que non era seguro.
Sabémolo.
Mais podes compensárnolo.
Sae unha caravana túa mañá, non si?
- Sae. A Hagge. - Quero acompañarvos.
- Ti soa? - Non de todo.
Estaremos alí.
Mais é importante que non se saiba.
Ou o plan non funcionará.
Contade comigo. Dicídeme que debo facer.
Só un domador de monstros insensato encerraría un jackapace.
Veldhoek.
Un tipo cruel cun hábito cruel.
Rience contratouno para atoparme. Quererán información do teu convoi.
Debes queixarte da nena mimada que arruinou Belleteyn para todos.
E agora, por riba, teño que levar o cu pálido desa mocosa
ata Aedirn na miña caravana.
Cobrareilles o dobre se teño que aguantar a súa parola.
Vamos, elfo estúpido.
Saberán de quen falas.
E o valor desa información.
A polo premio.
Espera, encanto.
Cres que o mago vai crer que deixas ir a Ciri sen escolta?
Irá con alguén de confianza.
Alguén
aparentemente inocuo.
Veña! Non!
Só foi unha vez!
Con xente diferente, admítoo.
E non significou nada!
Estes nin sequera son meus!
Crías que eras o único que se divertía ás agachadas,
fillo do demo mentireiro e desprezable.
Pois… a verdade é que si.
Así somos, meu amor.
Somos creativos.
Librepensadores.
- Todo vale! - Todo?
Mi madriña!
Cando deixarán de asustarme as mulleres máxicas e atractivas?
Adoitas atacarme ti de arriba.
- Non terá unha bésta? - Non.
Talvez. Si. Non. Non o descartaría.
Nada de béstas!
E ti podes quedar con el! E co seu pito picado de vexigas.
Quen minte agora, Vespula?
Acabóusenos a paciencia, Mazarico.
- Fago todo o que podo. - Non fas nada.
Agás foder a xente.
Invertemos moito nas túas operacións e non obtivemos nada a cambio.
Dijkstra e eu estamos listos para acabar contigo,
mais o rei Vizimir é máis indulxente.
Espera a rapaza cos brazos abertos. Vamos?
Si, e cos bombachos abertos.
Non, querida.
Non! Mírame. Mírame aos ollos.
Non é necesario danar o inocente.
Non o fagas!
Non!
Cría que te deixara cunha cervexa a certa distancia.
Deixaches. Aburrinme.
Que afortunado son. Hai moito que te quería coñecer en persoa.
- Encántame "A canción dos Sete". - Xa.
Algo irónico, mais grazas.
Ves? Gústolle á xente.
Teño fans. Perdoa, non oín o teu nome.
- Radovid. - Iso.
- Coma, príncipe. - Coma, vaia… Es…
É o príncipe de Redania.
Merda, non sei que se fai… Unha reverencia?
Un xesto de cortesía… Sostívenlle a man moito tempo. Perdoe.
Gustaríame axudar, en serio. Mais…
- Mais nada, Maza… - Podo dicir algo?
Esa pobre rapaza ten inimigos en todas partes
e, a verdade sexa dita, Redania non é un mal lugar.
Fría en inverno e húmida en verán,
mais a comida é impresionante,
e meu irmán non é malo.
Para ser rei.
Redania non é perfecta, mais é a súa opción menos mala.
Poderías ser o bardo real.
Non. Unha vida formal na corte non é o meu.
Se tiveches unha vida formal na corte, fixéchelo mal.
Entréganos a rapaza
ou desfaremos cunha soa man
cada boa obra que tes feito polos elfos.
- Matarémolos a todos. - Xa, pilleino.
Teño cousas que facer antes de regresar a Tretogor.
Tes… cinco días.
Ei, pixa toca-laúde!
Outra vez ese demo impertinente. Señor Zigrin!
- Julian Alfred Pankratz. - Xa. Seino, hostia!
É unha regra de ouro. Hai que facelo. En que te podo axudar, Yarpen?
Teño oídos e bo gusto, así que en nada.
Mais… os teus amigos necesítante.
Como non.
Cebo!
Cabalguei catro días para chegar,
combatendo a fame e os elementos,
para descubrir aquí que me van usar de…
Jaskier, eu son o cebo. Rience quéreme a min.
O que significa que te quere viva, e a min moi pouco vivo.
- Entendes a miña angustia? - Non deixaremos que che pase nada.
Salveiche a pel unha vez. Podo volvelo facer.
Non me salvaches.
Non me salvou. Non…
Non o fixo!
En serio, salvarédesme, non si?
Non chegaremos a Hagge antes do serán.
Deberiamos acampar aquí.
Que é este lugar?
É Shaerrawedd.
Pisade con coidado.
Esta terra está chea de historias.
Nunca vira tantas rosas silvestres nun lugar.
Son preciosas.
A súa historia, tristemente, non o é.
Aelirenn.
Unha elfa valente que cría poder derrotar os humanos.
Equivocouse.
Unha versión acurtada da historia.
Cal é a túa entón?
Tras a Conxunción, chegaron os humanos.
Os elfos crían que os humanos só eran un fastío,
coma unha praga de lagostas ou a seca.
Que se extinguirían nun chiscar de ollos.
Mais os humanos multiplicábanse.
E mataban.
Aelirenn sabía que a ameaza non desaparecería,
así que reuniu todos os elfos novos para loitar. En Shaerrawedd.
Parece que loitou polo que cría.
Para protexer os seus.
Loitou polo que cría.
Conduciu eses elfos novos e apaixonados á guerra.
Veneraban este lugar.
Aquí é onde loitaron.
Loitaron por ela.
Morreron co seu nome nos labios e a súa honra e integridade intactas.
E ao facelo, condenaron a súa especie á aniquilación.
Guiounos cara a súa morte.
A neutralidade… non che conseguirá unha estatua,
mais axudará a manterte con vida.
- A loitar! - Humanos débiles!
- Así aprenderán! - Si!
Cando aprenderán a viaxar con máis gardas?
- Cantos homes matastes? - Come.
- Aquí están. - Toma.
Tedes que engordar. Necesítovos.
Aquí tes.
Come.
É para os que loitaron.
Nós tamén loitamos.
Comede o que collestes.
Os elfos compartimos equitativamente.
Se non, non somos mellores ca os humanos.
Tamén debemos arriscarnos equitativamente.
Tiñas razón.
Debemos unir as forzas Scoia'tael.
En propósito
e mais en acción.
Debe ter sido unha mañá movida.
Que viches para cambiar de idea?
Nada. Simplemente tiven tempo para considerar a túa opinión.
Temos ideas diferentes de como é Dol Blathanna.
Mais queremos un fogar.
E podémolo atopar antes xuntos.
Deberías saír máis desa tenda.
Mañá daremos o seguinte paso.
Estarei ao teu carón o tempo que faga falta.
- Ciri! - Ciri.
Credes que son un garda tan penoso?
Tiven outro soño.
Un pesadelo?
Non, non daba medo.
Non podía durmir pensando en Aelirenn.
E na miña avoa.
Separáronas séculos,
mais consumiunas a mesma misión.
Eliminar a outra especie do Continente.
Cando por fin adormecín,
ocorréuseme.
Se podo ofrecer algo diferente…
Unha saída que non divida, senón que una.
Son parte elfo, parte humana.
Entendo os dous porque son os dous. Ese é o meu punto forte.
Comprendo o que dis.
A historia
adoita acabar repetíndose.
Ata para o idealista.
Dis que o idealismo de Aelirenn levou ao masacre dos elfos novos,
mais talvez se os maiores a tivesen apoiado en vez de abandonala,
terían gañado.
Yen, oíches algo cando te levaron prisioneira os elfos.
Dixéchesme que tiñan un dito.
[lingua antiga]
As cousas poden cambiar.
Francesca, a raíña elfa,
cría poder ofrecerlles algo máis aos seus.
E eu tamén.
Geralt, ti ensináchesme a loitar. Como Calanthe.
E Yen, estasme a ensinar a usar os meus poderes. Como Myszowor.
E se isto é a razón pola que nos uniu o destino?
Nenneke dixo que teño o poder de cambiar o ciclo do odio.
E quero facelo.
Ser o equilibrio entre reis e magos.
Aliñar o Continente,
en vez de enfrontar unhas partes contra outras.
Porque estou farta e cansada da destrución e a perda.
Non dubido de ti, Ciri.
Mais dubido do mundo.
É…
Vamos. Bule.
Estaremos aquí mesmo.
Estás preparada?
Canto esperamos?
Ata que os faga saír.
Pode facelo.
Cirilla de Cintra.
Por fin soa.
Ou non de todo. Trouxen máis amigos esta vez.
A última vez, vencín co meu enxeño. Agora coñecerás a miña maxia.
Gústame o panorama.
A min máis o noso!
Isto é demasiado fácil.
Geralt!
Merda!
Vai!
- Podes mantelo aberto? - É un novo tipo de caos.
Mais fareino.
Só hai que esperar por Geralt.
Arqueiros! Ao chan!
- E a maldita caravana? - O importante é ela.
- Xa tes as túas ordes. Vamos. - Que?
Merda!
Manteno aberto.
Moi ben!
Non pareces tan especial.
Bulide!
Vamos.
Veña, xa te teño.
E ti dis ser unha elfa?
A rapaza é Hen Ichaer.
- E debe estar… - Comigo!
Hai que sacala de aquí!
Vamos, Geralt.
Isto supera a túa maga.
Os elfos viñeron a por Ciri.
Por aquí!
Vamos. Podería estar aquí!
Volos dous, comigo!
Ides morrer, malditos Esquíos!
Marcha. Retírate.
- Retirádevos! - Retirádevos!
Seguídeme! Rápido!
Veña, ti podes. En pé.
Xa a teño!
Non!
- Non! - Temos que marchar.
- Retirádevos! - Coidado.
Se morro, prométeme que Valdo Marx non tocará no meu funeral.
Estarás ben.
Mais o teu laúde… tivo días mellores.
Axudaches os meus.
Douche as grazas,
Jaskier.
Es o bardo máis valente que hai.
Débesme unha!
Xúrame que non o repetiremos.
Grazas, Jaskier.
Dixeches que o portal era diferente a todo o que coñeces.
Que querías dicir?
Era escuro.
Apoderouse de min.
Aínda sinto os seus residuos.
Non nos enfrontamos só a Rience.
Contrólao alguén moi poderoso.
Tes que avanzar co adestramento de Ciri.
Esforzareime máis.
Non se trata de ti.
Trátase de min. Necesito axuda.
- Se falase con Tissaia… - Non.
Non sabes que difícil é encarnar o poder e non ter acceso a el.
- Aretuza non pode ser a única solución. - É o mellor para ela.
É?
Pois ven connosco.
Asegúrate de que está a salvo.
O único que quero
é que permanezamos xuntos.
Podo facer que funcione.
Se consegues confiar en min.
Debo atopar a Rience e acabar con el.
Non podo ir convosco.
Nin nós contigo.
Temos que separarnos.
Na nosa terra dorme Baldrin,
sementado pola cobiza humana.
O valente Hogal fai unha reverencia.
Que o sangue humano inunde os nosos xuncos.
Na nova terra, Hogal segue a soñar
coa vinganza…
Perdeu o seu irmán.
E eu moitos máis.
Iamos atacar a caravana xuntos.
Mentiunos.
Toda esta perda
por culpa dunha rapaza.
Coñecías a rapaza.
A princesa Cirilla de Cintra.
Advertinos.
Só trae a morte.
O problema non é ela.
É esoutra.
Xa estou farto.
Xa perdín abondo.
Onde vas?
A pedir axuda a un vello amigo.
Geralt.
Vaias onde vaias, por favor, volve.
O antes posible.
Jaskier espérame en Ban Gleán.
Volverémonos ver pronto.
Coidarei dela.
Penses o que penses de min,
prométocho.
Sei que o farás.
- Yen,… - Só di que non é un adeus para sempre.
Que nos agardan máis noites boas.
Que…
dalgunha forma…
pensarás en min.
Prométocho.
Foron uns días movidiños,
e estiven a pensar na túa xenerosa oferta.
- E que escusa tes esta vez? - Fareino.
Ciri corre perigo.
E a xente ao seu redor tamén.
Xente que quero.
Sería mellor que estivese nun lugar… seguro.
E os seus argumentos foron bos.
Para…
sentar a cabeza.
Marabilloso.
- Podemos escoltala esta noite. - Non.
Aínda non.
Hai un… mago con debilidade polo fogo.
Rience.
Coñezo o seu traballo.
Desfacédevos del.
Desfacédevos del e…
gañaredes a confianza de Ciri.
E a de Geralt.
E a miña.
Dáseche ben isto.
Se ti o dis, Pip.
Pip!
Querido amigo…
xa te boto de menos.
Ou máis ben, botamos.
A túa amiga, Yennefer.
P. D.: Se Ciri decide que non lle gusta Aretuza,
xa lle botei o ollo ao noso próximo fogar.
Unha casiña nunha granxa de luras.
Querida amiga…
preguntáchesme en Belleteyn
se marchara despois desas boas noites porque tiña medo.
Talvez si.
Talvez sexa iso o que me levou a este preciso momento.
Agora, por primeira vez,
sei que é o verdadeiro medo.
Non volvervos ver a Ciri e a ti.
Hai moitas incertezas neste Continente.
Os perigos que vimos presaxian un futuro aínda máis ameazador.
Mais, Yen, debes saber
que aprenderei a confiar en ti de novo.
Ti, Ciri e mais eu
debemos estar xuntos.
O teu amigo,
Geralt.
BASEADA NA SERIE DE LIBROS DE ANDRZEJ SAPKOWSKI
Subtítulos: Lorena Pereiras