PIĘTNAŚCIE LAT TEMU
Haller!
- Cześć, kotku. - Hej! Co tu robisz?
Miła niespodzianka.
Nie musiałam się dziś zrywać.
Chciałam popatrzeć, jak surfujesz.
Spóźniłam się.
- Jak poranna terapia? - Super.
Tańsza niż twoja joga.
Tylko się nie połam.
Maggie, nie ma mowy.
Oby, jestem marną pielęgniarką.
- Ty? - Tak.
Nie.
- Nie! - Co?
Esperanza się nie wyrobi. Grypa.
Odbierzesz Haley ze żłobka?
- Dziś? - Tak.
- Maggie, dziś mam wstępne. - Czyje?
Barnetta Woodsena? Szkoda zachodu, niech się przyzna.
Chciałabyś, co?
Dam radę. Wyrobię się na czas.
Stawiasz drinki, jak obronię Woodsena.
Chętnie zaryzykuję, Haller.
Eddie zajmie się małą w piątek.
Pójdziemy na randkę.
To dobra wiadomość.
Przed nami tyle restauracji.
Eddie jest taki mały.
Hayley da mu do wiwatu, co?
Czas na mnie. Dzięki, że ją odbierzesz.
Jasne.
- Kocham cię. - Kocham cię.
- Pa! - Pa.
KALIFORNIA
Uczestniczył pan w badaniach balistycznych.
Może pan podsumować wyniki?
Jasne.
Testy wykazały, że żłobkowanie pasowało do śladów
na kulach wyjętych z ofiar.
To potwierdziło,
że broń z bagażnika pana Woodsena
to narzędzie zbrodni.
Dziękuję, detektywie.
Panie Haller?
Tak, Wysoki Sądzie.
Dzień dobry, detektywie Bishop.
Nazywam się Michael Haller.
Jestem obrońcą z urzędu.
Wiem, kim pan jest.
Wie pan zatem, że mojemu klientowi grozi kara śmierci.
Stąd moja drobiazgowość.
- Oczywiście. - Chcę to sobie poukładać.
Cynk o panu Woodsenie dostał pan od anonimowego świadka?
Tak jest.
Zdobył pan nakaz przeszukania domu pana Woodsena
na podstawie anonimu?
Mówimy „poufny informator”.
To standardowa procedura.
Jasne. Pewnie.
W trakcie przeszukania
odkrył pan broń w bagażniku auta pana Woodsena?
Zgadza się.
Proszę przypomnieć: gdzie stał samochód?
W garażu pana Woodsena.
Nie na podjeździe?
Tam nie było podjazdu.
- Garaż prowadzi na ulicę. - Rozumiem.
Jako że auto stało w garażu,
a nie na ulicy,
nakaz je obejmował.
Nakaz przeszukania obejmował tylko dom i teren działki.
Tak jest.
Jaka była tamtej nocy pogoda?
- Pogoda? - Tak, pogoda.
Było pochmurno? Padało?
Było pochmurno.
I tak, w którymś momencie zaczęło padać.
Według Instytutu Meteorologii
rozpadało się około 23.00.
Według pańskiego raportu
wręczył pan nakaz mojemu klientowi w jego domu 22.30. Tak?
Skoro tak jest napisane, tak.
Czyli wtedy jeszcze nie padało?
Nie, nie padało.
Wysoki Sądzie,
zmierzamy do czegoś?
A i owszem.
Detektywie, tę broń znalazł pan w bagażniku auta mojego klienta?
Tak.
Auta, które według pana stało w garażu?
Wysoki Sądzie, proszę o przerwę.
To panu nie pomoże.
Zeznał pan pod przysięgą,
że padać zaczęło po pańskim przybyciu na miejsce.
I że auto stało wtedy w garażu.
Proszę zatem powiedzieć,
skoro auto było w garażu przed deszczem,
dlaczego zderzak jest mokry?
Chyba że auto nie stało w garażu,
tylko stało na ulicy.
Której nakaz nie obejmował.
Chce pan coś dodać?
Podtrzymuję moje zeznania.
Wnoszę o oddalenie sprawy.
Oskarżenie opiera się na dowodach
pozyskanych nielegalnie,
a zatem niedopuszczalnych.
Wysoki Sądzie,
wyjaśnię to do końca tygodnia.
Ma pan czas do końca dnia.
Ale to i tak bez znaczenia.
Następnym razem proszę dopiąć wszystko na ostatni guzik.
Pękasz z dumy, mecenasie?
Cieszę się, że zdążę odebrać córkę.
Przepraszam.
Twój klient zabił, dobrze o tym wiesz.
Trzeba było nie łamać zasad.
Pan zawinił, nie ja.
A ty trzymasz się zasad?
Prawnicy nagminnie je naginają.
Tak? Czyli coś nas łączy.
A teraz proszę się odpieprzyć.
Przez te twoje numery
ktoś w końcu zginie.
Pomyśl o tym.
Czemu nie mówiłeś, że to Glory Days?
- Kto? - Oskarżono cię, że ją zabiłeś.
Giselle Dallinger. Znałem ją jako Glory Days.
Nie tak się przedstawiła.
Mówiła, że ma na imię Giselle.
Kiedy to było?
Jakiś rok temu.
Jedna z moich klientek nas spiknęła, Stacy.
„Klientka”? Co przez to rozumiesz?
Jestem menedżerem osób z branży Giselle.
Jesteś alfonsem?
Nie, to nie tak.
Pomagam im. Jestem programistą.
Prowadzę porządnie zaszyfrowaną stronę.
Weryfikuję klientów przed spotkaniami.
Niweluję ryzyko.
Doprawdy?
To mało przyzwoity sposób na zarobek,
ale nie stosuję przymusu.
Pracuję z ludźmi z doświadczeniem w branży.
Pomagam im pracować bezpiecznie.
Tak mi się wydawało.
Ile bierzesz za taką usługę?
Dwadzieścia procent. Alfonsi pewnie zgarniają więcej.
Muszę pogadać z tą Stacy od Glory Days.
Okej. Mój partner, David, ma jej dane.
Partner?
Życiowy, nie biznesowy.
David nie chciał brać w tym udziału. On…
błagał, żebym przestał.
To miał być mój ostatni rok,
miałem zarobić tyle, żeby się wymiksować.
Powiedz, co się stało tej nocy, kiedy zginęła Glory Days.
Słuchaj. Ja…
Byłem wtedy u niej.
Nikt mnie nie widział, ale byłem tam.
Po co?
Wisiała mi kasę.
To nie tak. Wyglądam na damskiego boksera?
Pozory mylą, Julianie.
Nie pobiłem jej. Okej?
To nie w moim stylu.
Kłóciliście się?
Tak. Giselle była naćpana.
Miała z tym nagminny problem.
Coś jej odbiło. To ona mnie zaatakowała.
Ja tylko ją odepchnąłem.
Miała umówione dwa spotkania,
ale brakowało jej forsy,
bo drugi koleś ją wystawił.
Uwierzyłeś jej?
Nie, ale nie mogłem nic zrobić, dlatego wyszedłem.
Było koło 11.00, a gdy wychodziłem, żyła.
Przysięgam.
Naprawdę lubiłem Giselle.
Gdy nie ćpała.
Zadzwoniłem do ciebie na jej prośbę.
Mówiła, że jesteś najlepszy.
Sam nie wiem.
To niezły bajzel.
Zależało mi na niej.
Mówię ci, to nie ja.
Rozumiem cię.
Zazwyczaj to bez znaczenia. Nie tym razem.
Pomogę ci w trakcie odczytania zarzutów.
Ale potem będę musiał to przemyśleć.
No i jest kwestia mojego honorarium.
Pieniądze to nie problem. Dostaniesz je rano.
Ja…
nie mogę zostać w areszcie.
Rozumiesz? Nie mogę. Nie przeżyję tu.
Mogę ci jedynie powiedzieć to,
co mówię innym klientom.
Bądź czujny i gęba na kłódkę.
Odezwę się.
PRAWNIK Z LINCOLNA
POZDROWIENIA Z HAWAJÓW
Mama mieszka na Hawajach.
Trochę tam zabawię. Może dość długo.
Halo?
Tak, tu Mickey Haller.
Nic mu nie jest?
Legal, żyjesz?
Nie musiałeś się fatygować.
Musiałem. Co się stało?
Kręcili nosem na wyniki niektórych badań.
Serce trochę szwankuje.
Z sercem nie ma żartów.
W moim wieku, jeśli przeżyjesz, to nic się nie stało.
Nie stój tak.
Opowiadaj. Muszę czymś zająć głowę.
Wystarczą ci własne problemy.
A co mam zrobić?
Jeść kisiel? Oglądać rozprawy w telewizji?
Jeśli coś masz, nawijaj.
Uparciuch.
Dobra.
Pamiętasz Glory Days?
Call girl. Zeznawała w twojej sprawie.
Tak. Miała…
przeprowadzić się na Hawaje.
Skończyć z dawnym życiem.
Nawet przysłała mi to.
No i?
Spójrz na stempel.
Pocztówka nie przyszła z Hawajów, tylko z Van Nuys.
Okłamała mnie. Nie opuściła LA.
Zmieniła alias i dalej sprzedawała ciało.
Nie uratujesz wszystkich.
Wiem, ale…
Nie, ona nie żyje.
Ktoś ją zabił.
A podejrzany zadzwonił do mnie.
Najwyraźniej na jej prośbę.
Myślałem, że przerabiałem już wszystko z twoim ojcem.
Co to za facet?
Jakiś menedżer. To nie ten typ.
Ten typ, co zabija?
Oni nie są odlewani z jednej formy.
Wiem, ale Glory dwa razy pokonała Russella Lawsona.
Tego rozniosłaby na strzępy.
A co z Lawsonem?
Zamknęli go, ale może komuś to zlecił?
Raczej nie. Russell to samotny wilk.
Kręci go zabijanie własnymi rękami.
Masz kogoś jeszcze?
Ona na pewno poznała wielu podejrzanych typów.
Może jednego konkretnego.
Pamiętasz, że dzięki Glory zwabiłem Russella?
Czy pamiętam? To był mój pomysł.
Odsiadywała wtedy wyrok.
Za kokainę, którą dostała od szefa kartelu, Hectora Moyi.
Załatwiłem jej ugodę.
Doniosła na niego, w zamian ją wypuścili.
Tego mi nie mówiłeś.
Myślałem, że donos był anonimowy.
Jasne, ale co, jeśli się domyślił?
Mówimy o kolesiu, który chciałby się zemścić za coś takiego.
Postąpiłeś jak każdy dobry prawnik.
Wyciągnąłeś klientkę.
To nie była twoja wina.
To skąd poczucie winy?
Nie wiem, co robić. Wziąć tę sprawę czy nie?
To wiesz tylko ty.
Ale tak czy siak, musisz być ostrożny.
Kartele się nie patyczkują.
Jeśli gość załatwił donosicielkę,
równie dobrze może dopaść jej prawnika.
Bałem się, że to powiesz.
Najadłem się strachu.
Buu.
HECTOR MOYA ZABÓJSTWO I PRZEMYT NARKOTYKÓW
KOKAINA, FENTANYL
KARTEL W TIJUANIE TRZY MORDERSTWA
Wiesz, że nie będę kablować.
Facet mógłby się mścić. To jakiś diler?
Wolisz karcer?
Dzień dobry, Izzy. Wszystko okej?
Chyba tak.
Jakiś David przyniósł zapłatę w imieniu Juliana La Cosse’a.
Zgadza się?
No… ty mi powiedz.
Co?
Ciężka.
Płacono mi już biżuterią, ale nigdy sztabką złota.
Nowa sprawa w mój miesiąc miodowy?
Co tu robicie?
Mieliście być w Los Cabos.
Za mocno lało.
Polecimy do Włoch, jak tylko dasz nam miesiąc wolnego,
czyli nigdy.
- Prawdziwa? - Musimy to sprawdzić.
Marvin Beedleman określi wartość.
Umów się telefonicznie, on lubi się zdrzemnąć.
- O kogo chodzi? - O Glory Days.
Co z nią?
Ona… nie żyje.
Ktoś ją zabił.
- Co? - Tak.
Podejrzany prosi o pomoc.
Szkoda podróży, ale fajnie, że jesteście, bo was potrzebuję.
Ktoś ją zabił?
Mieszkała na Hawajach.
To długa historia.
I pewnie różni się od tej, którą głosi policja?
Tak. Kojarzysz Hectora Moyę?
Koleś z kartelu.
Domyślił się, że na niego donosiła?
Muszę rozważyć taką możliwość.
Maggie wie, gdzie prokuratura go wysłała.
Sęk w tym,
że to nie prokuratura.
Wczoraj trochę poszperałam.
Szukałem sprawy w stanowej bazie danych.
Nic nie znalazłem. Czyli federalni się w to wplątali.
A może wyszedł, bo wsypał kogoś innego.
Muszę wziąć lepsze ubezpieczenie.
Gdyby coś mi się stało, Winston musi mieć środki do życia.
Lorno, nic ci nie grozi.
A tobie? Nie masz wątpliwości?
Mam, ale muszę je rozwiać, zanim wezmę tę sprawę.
A weźmiesz ją?
Nie wiem. To coś osobistego.
Będzie powtórka z rozrywki.
Dobra, po kolei.
Wybadaj miejsce zbrodni.
Glory zginęła w mieszkaniu.
Miała nowe lokum i nową tożsamość.
Szczegóły są tutaj.
Muszę mieć raport z autopsji.
Lekarz sądowy… Zaraz.
Hayley?
Powoli. Co się dzieje?
Zgarnęli Eddiego, to się dzieje.
Jakiego Eddiego?
Eddiego Rojasa.
Jego mama była moją nianią.
- Małego Eddiego? - Tak. Niby buchnął wóz w Beverly Hills.
Skarbie, Eddie Rojas nie sięga do pedałów.
Pani Rojas dzwoniła do mamy, ale mama jest w San Diego.
Musisz mu pomóc. Dziś ma rozprawę.
Obrońca kazał mu się przyznać.
Skoro tak, to pewnie ma ku temu powód.
To nie jakiś twój winny klient, to Eddie.
Okej? Nie ma mowy, że ukradł auto.
Może raz zrobisz coś pożytecznego?
Beverly Hills?
Eddie?
Eddie Rojas.
Panie Haller, pan tutaj?
Eddie, rany, ale wyrosłeś.
Dzieciaki mi dokuczały, więc zacząłem ćwiczyć.
Brawo.
Chwila. Czyli pomoże mi pan?
Nie chciałem, żeby mama zawracała panu…
To nie problem. Pracowałem z twoją prawniczką.
No i inaczej Hayley się obrazi.
Co się stało?
No dobra. Nie ukradłem żadnego wozu.
To nie tak.
Okej. To jak było?
Kumpel kelneruje w fikuśnej restauracji w Beverly Hills.
Koleś w lamborghini z żoną na pokaz stanął pod lokalem.
Okej. I?
Stoję sobie, nikomu nie wadząc, a dupek
rzuca mi kluczyk, dychę i każe blisko zaparkować.
Pomylił cię z parkingowym.
Właśnie. Nie pierwszy raz tak miałem.
No i co za sknera.
Lamborghini i dycha napiwku?
Nie zbaczaj z tematu. Co wtedy zrobiłeś?
Dobra.
Wsiadłem. Do samochodu.
Źle zrobiłem, mogłem wyjaśnić sytuację.
Ale nie ukradłem wozu.
Nie przejąłem wozu siłą, zaparkowałem ulicę dalej.
Chciałem dać facetowi nauczkę.
Dał ci samochód nieświadom sytuacji?
Tak. Z jego winy, nie z mojej.
Może sąd uzna to za przejażdżkę kradzionym autem.
Dostaniesz zawiasy. Za rok wyrok zostanie zatarty.
Przez rok będę karany?
Może coś wymyślę. Najpierw muszę coś zjeść.
Nie jadłem śniadania. Chcesz coś?
Omijam żywność przetworzoną, panie Haller.
Może marchewkę?
Dzięki, ale nie. Poczekaj tu.
W Cabo mieliśmy się wylegiwać na plaży,
nie układać puzzle w holu.
Brakowało dwóch elementów
i to nie rogów.
Dlatego nikt nie bierze ubezpieczenia.
Skoro nie obejmuje ulewy na plaży,
to co takiego w ogóle obejmuje?
Dobrze usłyszałam, że ebolę?
Mam drugi telefon,
ale to nie koniec tej rozmowy.
Chwileczkę.
Wykłócam się z ubezpieczycielem. Ile dostałaś za sztabkę?
56 tysięcy. Wpłaciłam całość na konto.
Pięćdziesiąt sześć? Alleluja.
Czy Mickey ma czas po południu?
Będzie w sądzie. A co?
Jem lunch ze starą kumpelą.
Będzie choreografką w telewizji, ale chce przejrzeć umowę.
Ja mogę to zrobić.
- To nie problem? - Praktyka mi się przyda.
I zrobię to za darmo, bo nie jestem prawniczką.
Dzięki, Lorno. Mam u ciebie dług. Wpadniemy po lunchu.
Drobiazg. Do zobaczenia.
Na czym stanęło?
Naprawdę się rozłączyłeś?
- Mogę pomóc? - Na to liczę.
Jestem David Lyons. Zapłaciłem za Juliana.
Sztabka złota.
Jestem partnerem Juliana. Przyszedłem do Mickeya. Jest tu?
Jest akurat w sądzie.
Jestem Lorna Crane. Pracuję z nim. Może ja pomogę?
Muszę jak najszybciej wyciągnąć Juliana,
bo on… on…
Może usiądziesz? Napijesz się herbaty?
Musisz zrozumieć,
że Julian nie jest przestępcą, jest…
raczej komputerowcem.
On tam nie przeżyje.
Musisz być gotowy.
Juliana oskarżono o zabójstwo.
Nieważne, kim jest, ewentualna kaucja będzie wysoka.
W porządku. Zapłacimy. Złota nam nie zabraknie.
No właśnie, o co chodzi ze złotem?
Długo by opowiadać.
Skarbówka… krzywo patrzy na źródło dochodu Juliana.
To bezpieczniejsze rozwiązanie.
Planowaliśmy wkrótce wyjechać z LA.
I zamieszkać w głuszy.
Jak surwiwaliści?
Julian woli określenie „realista”.
Jesteśmy…
razem od ośmiu lat.
Nie jest idealny,
ale kocham go.
Nikogo nie zabił. Nie jest do tego zdolny.
Oby teraz sam nie zginął.
W przybliżeniu, która była godzina?
Około 00.30.
Dostaliśmy zgłoszenie o kradzieży auta.
Widziałem, jak podejrzany parkuje przy Crescent
autem odpowiadającym opisowi.
- Co pan zrobił? - Zatrzymałem oskarżonego.
Gdy okazało się, że to kradzione auto,
aresztowałem go.
Dziękuję panu.
Pańska kolej, panie Haller.
Funkcjonariuszu Gibbons.
Widział pan, gdzie pan Rojas zaparkował auto.
Na oko, jak daleko było to od miejsca rzekomej kradzieży?
Jakieś cztery ulice dalej.
Cztery ulice.
To niezbyt daleko.
Czy złodzieje często porzucają skradzione auta
tak blisko miejsca kradzieży?
Nie.
- Ale nie poprzestał na tym. - Słucham?
Odkryliśmy nagranie z kamery drogowej,
na którym widać, że podejrzany długo jeździł autem.
Nagranie?
Wysoki Sądzie, tu nie ma o tym wzmianki…
Funkcjonariusz odkrył nagranie wczoraj.
Nawet ja nie zdążyłam go przejrzeć.
To wstępne przesłuchanie, panie Haller.
Nie rozprawa.
Ma pan 15 minut, by obejrzeć nagranie.
- Tyle wystarczy, dziękuję. - Doskonale.
Wracamy po krótkiej przerwie.
Mówiłeś, że tylko zaparkowałeś auto.
To było lamborghini.
Karnąłem się. Pan by nie skorzystał?
Już mówiłam wszystko gliniarzom.
Wiem, ale naszego klienta oskarżono o zabójstwo,
nigdy nie wiadomo, co może się przydać.
Jest niewinny? Ten klient?
Aż udowodnią mu winę. Tak to zwykle bywa.
Chcesz?
Indica. Relaksuje.
Nie, dziękuję.
Przede mną długi dzień, nie ma mowy o relaksie.
No to zacznij opowiadać.
Jasne.
Właśnie wróciłam wtedy z pracy.
Usłyszałam, że Giselle z kimś się kłóci.
Mogę…
Pewnie.
Ściany są tu cienkie?
Nie.
- Mogę? - Tak.
Sąsiedzi często hałasują?
Raczej nie, ale wtedy było głośno.
Facet był wnerwiony.
Powtarzał „Nie okłamuj mnie, kurwa!”.
Przyjrzałaś mu się?
Nie, ale na odchodne
tak trzasnął drzwiami, że ściana zadrżała.
Chwilę później poczułam dym.
Dym?
Za ścianą się paliło.
Wezwałam straż.
Ale tryskacze ugasiły ogień, zanim zjawili się strażacy.
Mamy je od jakiegoś roku.
Wymogi miasta czy coś.
Jasne.
Mogę jeszcze o coś spytać?
Czy wtedy też jadłaś żelki?
Nie. Nie jem ich, kiedy pracuję.
Pracujesz jako doręczycielka.
Czyli rozwozisz żarcie?
Nie, zioło. Tak, rozwożę zioło.
Czasem grzybki, ale to tylko taka fucha.
No tak.
Panie Schwartz.
Funkcjonariusz Gibbons pokazał nam nagranie z autostrady 405.
Rozpoznaje pan ten pojazd?
Tak, to mój samochód. Poznaję rejestrację.
A poznaje pan mężczyznę za kółkiem?
To on ukradł mi samochód.
Czy jest on dzisiaj na sali?
To on. Siedzi tam.
Proszę zaprotokołować, że świadek wskazał oskarżonego.
Panie Schwartz.
Proszę opisać wydarzenia tamtej nocy.
To stało się szybko, ale spróbuję.
Zatrzymano mnie na czerwonym świetle.
Miałem zwinięty dach, spojrzałem w górę,
a ten człowiek celował do mnie z broni.
Wrzeszczał, żebym wysiadł z auta.
Byłem przerażony.
Wskoczył do auta i odjechał.
O której to się stało?
Około 23.00.
A mimo to zgłosił się pan na policję niemal godzinę później.
Z jakiego powodu?
Byłem w szoku.
Życie mignęło mi przed oczami.
Myślałem tylko o mojej pięknej żonie.
Chciałem do niej wrócić.
Zamówiłem taksówkę
i z domu zadzwoniłem na policję.
Był z inną kobietą.
Był z blondynką, o wiele młodszą.
Dziękuję panu.
Panie Haller?
Muszę pokrótce naradzić się z klientem.
Rzucił ci kluczyk na breloczku czy parkingowy?
Parkingowy. A co?
- Lubisz hazard? - Absolutnie nie.
Szkoda. Źle trafiłeś.
Dzień dobry, panie Schwartz.
Po kradzieży auta pojechał pan do domu?
Tak.
Było późno.
Żona wpuściła pana do domu?
Nie chciałem jej budzić, sam wszedłem.
Rozumiem. Ma pan inteligentny zamek?
Sprzeciw. Nie widzę związku.
Wysoki Sądzie…
za trzy pytania związek będzie jasny.
Tylko trzy pytania.
Proszę odpowiedzieć, panie Schwartz.
Nie mam inteligentnego zamka.
Otwiera pan drzwi frontowe kluczem?
- A niby, kurde, czym? - Panie Schwartz.
Przepraszam, Wysoki Sądzie.
Tak, otworzyłem drzwi kluczem.
Dobrze. Ma go pan przy sobie? Możemy go zobaczyć?
Proszę. Zadowolony?
- Okej… - Wysoki Sądzie, to były trzy pytania.
Dochodzimy do związku.
Ustaliliśmy,
że trzyma pan klucze do auta i domu na jednym breloku.
- Tak jak ja. - Jak wszyscy.
Zatem rozumie pan moje wątpliwości.
Skoro klucze do domu były na breloku,
a mój klient miał je przy sobie,
to jak otworzył pan drzwi?
Bo jeśli mój klient
pod restauracją dostał od pana klucz parkingowy…
Muszę przeprosić.
Nie chodziło mi o klucze na breloku.
Chodziło mi o zapasowy klucz, schowany pod kamieniem…
Ty zasrany kłamco!
Pani Schwartz!
Przeniosłam ten klucz!
Znowu z nią byłeś, co?
Opowiadasz bujdy, żeby się kryć.
Cisza albo każę panią wyprowadzić.
To nie tak.
Wziąłeś tego frajera za parkingowego?
Kawał z ciebie bydlaka. I to rasistowskiego bydlaka.
Strażnik, wyprowadzić ją!
Dziesięć minut przerwy, niech strony się dogadają.
Dał mojemu klientowi kluczyki.
To przyzwolenie.
Na zaparkowanie auta, nie na wycieczkę po mieście.
Wykroczenie. Rok w okręgowym.
Pięć tysięcy kary.
Póki jestem miła.
Bo oskarżę go o przestępstwo.
Śmiało, oskarżaj.
Tutejsi przysięgli posłuchają, jak zdradzający mąż
sprofilował na tle rasowym
i fałszywie oskarżył mojego klienta, żeby zataić romans?
Co na to twój sądowy bilans?
To może zero grzywny, areszt uznany za odbytą karę
i podpiszesz wniosek o natychmiastowe zatarcie wyroku.
A jeśli oskarżysz pana Schwartza
o złożenie fałszywego zawiadomienia,
mój klient chętnie będzie zeznawał.
Dobra.
Boże. Znalazłaś aż tyle haczyków w umowie.
Chciałam ją podpisać, ale wewnętrzny głos mnie powstrzymał.
Zawsze się go słuchaj.
Chyba że podpowiada ślub w Vegas.
Oznaczę, co trzeba usunąć, potem to omówimy.
Jeszcze raz dziękuję.
To żaden problem. Powodzenia i połamania nóg.
Nie, nie łam nóg.
- Jestem ci dłużna. Dzięki. - Drobiazg.
Odzywaj się mimo natłoku zajęć.
Jasne. Obiecuję.
W porządku?
To okropne, że jej zazdroszczę?
Cat?
Zaczynałyśmy razem. Ona wystąpi w telewizji,
a mnie ledwo stać na remont podłogi w studiu.
Chyba za mocno zboczyłam z kursu.
Każdy ma inną ścieżkę.
Rzuciłam prawo, a teraz będę absolwentką.
Nadłożyłam trochę drogi. Ty też.
Masz rację. Skupiam się na najgorszych scenariuszach.
Podobno zbytnie skupianie się na przyszłości wywołuje niepokój.
A rozpamiętywanie przeszłości grozi depresją.
Lepiej żyć chwilą.
To buddyzm?
Tak mówisz?
- Jestem następnym Dalajlamą? - Kto wie?
- Hej! - Boże!
- Hayley, co tu robisz? - Hej!
Wspierałam Eddiego w sądzie.
Dzięki tacie wycofano zarzuty.
Przyłapał faceta na kłamstwie w sądzie.
Twój tata to magik.
Albo ma obcykane kruczki prawne.
Taka praca, bez względu na klienta.
- Bardzo panu dziękuję. - Drobiazg.
Wymyślę, jak panu zapłacić.
Jak znajdę pracę.
Pracujesz jako trener w siłowni.
Kierownik dowiedział się o aresztowaniu
i mnie zwolnił.
Co?
To okropne.
Daj spokój. Należysz do rodziny. Nie musisz płacić.
Nie ma mowy. Spłacam długi, nieważne, ile to zajmie.
Jest…
na to pewien sposób.
Masz prawo jazdy?
Daj spokój, Izzy.
Musisz mnie zastąpić i koniecznie mieć ochroniarza.
Tak! Świetny pomysł.
Zgadzam się.
Potrzebujesz wsparcia, zwłaszcza teraz.
Przechodziłeś szkolenie z samoobrony?
Mam czarny pas w judo.
Sorki. O co chodzi?
Eddie, zostaniesz moim szoferem?
Powaga?
Będę ci co tydzień potrącał z wypłaty.
Przerabiałam to i dobrze na tym wyszłam.
Mówi pan poważnie?
Przejdziesz okres próbny.
Żebyś nie szalał lincolnem jak tym lamborghini.
Jestem bezpiecznym kierowcą.
Auto uszło bez szwanku.
Nie przekraczałem prędkości,
a nie na tym polega jazda lamborghini.
Dobra.
Dziękuję.
Nie pożałuje pan tego, panie Haller.
Pożałuję przez „pana Hallera”.
Dzięki temu ogarnę sobie klientów jako trener personalny.
Rozkręcę własny interes.
Zacznę od pana, dobra? Ćwiczy pan?
Co was bawi? Gram w tenisa. Surfuję.
Dobra, dołożymy trening siłowy. I dietę.
- To będzie coś pięknego. - Niezły ubaw.
Wstępne wyniki autopsji.
Glory miała złamaną kość gnykową w dwóch miejscach.
To wskazuje,
że prawdopodobnie zmarła w wyniku uduszenia.
Lekarz sądowy ustalił, że zmarła między 23.00 a 3.00 nad ranem.
Julian przyznał, że był u niej około 23.
Tak, ale okazało się, że wtedy wybuchł u niej pożar.
Strażacy zjawili się o 23.43.
Jaki pożar?
Glory mogła zasnąć z zapalonym papierosem,
ale złamana kość gnykowa to wyklucza.
23.43.
Czyli 43 minuty po wyjściu Juliana przyjechała straż.
Dość czasu, by ktoś od Hectora Moyi
tam wszedł i ją zabił.
A o co chodzi z pożarem?
Nie mam jeszcze raportu policyjnego,
ale pożar pewnie miał zatuszować zabójstwo.
Sprawca nie wiedział o nowych tryskaczach.
Ale czemu ktoś z kartelu miałby zacierać własne ślady?
Kartele chwalą się zabójstwami.
Jesteśmy w USA, nie w Meksyku.
Nie przekupią tu glin, nie wszystkich.
Dobra robota. Drążmy dalej.
Coś łączy Glory Days i Hectora Moyę.
Ustalmy co.
Dzień dobry panu.
Dzień dobry.
Kolejny piękny dzień w LA.
Nie musisz otwierać mi drzwi. Dziękuję.
Co to?
Sposób na poranny rozruch.
Jarmuż, korzeń łopianu i liść pokrzywy. Śmiało.
Jest moc?
Smakuje jak łąka trawy o poranku.
Dosłownie tak smakuje, tak.
Co? Coś nie tak?
Pasy, panie Haller.
Jasne. Oczywiście.
Opowiedz szczegółowo o tamtej nocy.
Już wszystko tłumaczyłem.
Glory miała złamany kark.
Została uduszona.
Jeśli to nie twoja sprawka, muszę wskazać kogoś innego.
Rozumiesz?
Miała umówione dwa spotkania. Z kim?
Z nowymi klientami.
Jeden z nich to Brad.
Nelson albo Nielsen, chyba.
Ten drugi to Price, Daniel Price.
Rezerwacje online. Za gotówkę.
Normalka.
Czyste wyciągi, a ja nie uznaję kryptowalut.
Pierwszy miał pokój w hotelu Peninsula.
Drugi w hotelu Roosevelt.
Pamiętasz numery pokoi?
Są na serwerze.
Milczała przez kilka godzin, zadzwoniłem do niej.
Pierwsze spotkanie poszło gładko.
Drugi facet ją wystawił.
Jak myślisz, dlaczego kłamała?
Bo kłamała już wcześniej.
Zadzwoniłem do faceta, by wszystko potwierdzić.
Tak sprawdzam, czy to przekręt albo ustawka.
- Wtedy do niej poszedłeś? - Tak.
Chciałem dostać kasę, zanim kupiłaby dragi.
A kiedy cię zaatakowała, tylko ją odepchnąłeś, tak?
Nie! To znaczy…
Tak. Możliwe,
że ją złapałem, żeby przestała.
Za co ją złapałeś?
Złapałeś ją za szyję?
Tak, ale tylko się broniłem.
- Okłamałeś mnie. - Czekaj. Nie, zaczekaj.
- Szukaj prawnika. - Nie.
Kiepsko to wygląda, ale nie jestem zabójcą.
Nie jestem.
Uwierz mi. Choćby dla dobra Giselle.
Albo Glory czy jak jej tam.
Dlatego wysłała mnie do ciebie.
Wysłała cię do mnie?
Mówiła, że Mickey ogarnie, gdyby coś jej się stało.
I nagle nie żyła, a ja dostałem zarzuty.
Dlatego zadzwoniłem.
Co to jest?
Oświadczenie o konflikcie interesów.
Glory była moją klientką. Podpisz.
Biorę twoją sprawę.
Dobrze.
Koniec czasu.
Dobra.
Tak powiedziała? „Mickey ogarnie”?
Na to wygląda.
Boże.
Jakby komunikowała się z tobą zza grobu.
Julian jest niewinny?
Jeszcze nie wiem.
Odpowiedź poznam po zakończeniu sprawy.
Ale po kolei. Oskarżenie.
Wiemy, kto jest oskarżycielem?
Tak, mam tu gdzieś nazwisko.
Jest nowy.
Przenieśli go do LA z Riverside.
Gdzieś tu jest.
- Gdzie to włożyłam? - Zaraz wrócę.
Okej.
- Haller. - Detektywie.
Już nie.
Wcześniejsza emerytura.
Tak, słyszałem.
Nie miałem wyboru.
Po twoim numerze w sprawie Woodsena
moja kariera legła w gruzach.
Ale to nic.
Znalazłem pracę.
Jestem śledczym w prokuraturze.
Zajmujesz się sprawą La Cosse’a?
Będziemy się częściej widywać.
Będzie fajnie. Jak za dawnych czasów.
Cudownie.
A ten to kto?
Były gliniarz, nienawidzi mnie.
Prowadzisz zapisy?
Lorna!
David, wszystko w porządku?
Nie. Dzwonili z aresztu.
Julian…
Julian jest w szpitalu.
W więzieniu?
Skuli osadzonych na czas transportu.
Julian ma klaustrofobię.
Miał atak paniki, poważny.
Zemdlał. Myśleli, że to serce.
Boże.
Jest na obserwacji. Czy sąd oskarży go zaocznie?
- Nie. Trzeba to przełożyć. - Nie.
Tracimy tylko czas. Trzeba go wyciągnąć.
On dłużej nie wyrobi!
Tak mi przykro.
Hayley w końcu zasnęła.
Wykułem Dobranoc, księżycu na pamięć.
Słyszałam, co się stało na rozprawie Woodsena.
Tak. Wisisz mi drinki.
Chodzi mi o to,
jak upokorzyłeś Bishopa w sądzie.
Sam się upokorzył.
Zhańbił odznakę.
Może tak, ale musisz uważać, Mickey.
Tacy jak Bishop są pamiętliwi,
a ty lubisz przeginać.
Nie, Maggie. Lubię bronić klientów,
ale będę pamiętał.
Dziękuję.
A właśnie, w weekend można obejrzeć ten dom.
Ten z podwórkiem dla Hayley.
Ten zbyt drogi?
Wiem, to przegięcie,
ale tu zaczyna brakować miejsca.
Tak.
To się da załatwić.
Tak?
Woodsena oskarżał Jerry Vincent, prawda?
Przechodzi na własny rachunek.
To było jasne jak słońce.
Zacząłem główkować, może też tak zrobię.
Jako obrońca z urzędu zarabiam marnie.
Zdobywam doświadczenie, ale…
No co?
Chcesz być jak tata?
Chcę móc kupić upragniony dom.
Nie możesz być żoną prywatnego obrońcy?
Z obrońcą z urzędu mam dramat.
Za prywatnego w pracy dadzą mi popalić.
Nie będzie łatwo.
Ale damy radę.
Wierzę w nas.
Tak?
Tak.
Dobra.
Obiecaj mi coś.
Wszystko.
Uważaj na siebie, Mickey.
Serio.
Obiecuję.
Może jutro wpadnę wcześniej?
Przywiozę ciężary, gumy. Poćwiczy pan.
To dobry sposób na stres.
Innym razem, Eddie. Do zobaczenia rano.
Eddie?
No nie.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MICHAELA CONNELLY’EGO
Napisy: Łukasz Białk