Pinalo ako ng yantok ng pulis ng Karnataka.
Nabali ang tuhod ko.
Tinalian ako sa kamay at binitin gamit ang pulley.
Kinuryente ako kung saan dumedede ang bata.
Pinakuryente nila sa isang lalaki ang ari ko.
Kailangan ko nang gumapang pagkatapos no'n.
Kumalat ang balita at nakarating sa Tamil Nadu police.
Nagtatanong na sila kung ano'ng nangyayari doon.
Nagpadala sila ng dalawang pulis para sa akin.
Dinala ako sa korte.
"Sabihin mo sa korteng kakampi ka sa mga pulis."
"Kung hindi, iiwanan ka namin sa korte."
"Kukunin ka ng pulis ng Karnataka."
"Gagawin nila ang gusto nila sa 'yo. Wala kaming responsibilidad."
Sinabi ko lahat sa mga pulis.
"Nanatili kami sa lugar na 'to sa panahong 'yon."
"No'ng mangyari ang insidente, narito ang gang."
Ano'ng magagawa ko?
ASAWA NI VEERAPPAN
Pinagsalita ako't kailangan kong magsalita.
Isang araw, pinuntahan ako ng nanay at kapatid ko
kasama ang panganay kong babae.
Hindi niya alam na ako ang nanay niya.
Tinanong ko siya kung gusto niyang maligo. Oo daw.
Dinala ko siya sa banyo at pinaliguan ko siya.
Dahil naglaro siya sa putikan no'ng araw na 'yon,
puro putik ang buhok niya.
Ang sama ng loob ko no'ng nakita ko siya.
Gusto kong makasama ang asawa ko,
pero sumama muna ako sa mga anak ko.
Ang punto ng istoryang ito ay ang pagkatao niya mismo.
Kumbinsido akong iba ang takbo
ng utak niya…
…kumpara sa ibang mga taong maiisip mo.
INAAKAY ANG GANG SA GUBAT; PAGSASANAY NG ARMAS
Naubos ang lakas ng gang niya.
Lahat ng kasama niya'y inaresto na o pinatay.
Tinigil niya ang paulit-ulit na karahasan at panggugulo.
Tahimik ang lahat.
At nagsanhi 'yon ng pag-aalala.
Nagsanhi 'yon ng matinding tensyon.
'Yong dalawang taong katahimikan ni Veerappan
ay laging tinitingnan bilang kalma
bago ang bagyo.
May pinaplano siyang malaki.
at pinaghahandaan niya 'yon.
Sa isa sa mga kampo niya,
nakuha namin ang isinaling bersyon
ng mga sinulat ni Che Guevara.
Kaya alam naming may negosasyon sa pagitan ni Veerappan
at ng militanteng grupo.
IKATLONG KABANATA ANG REBOLUSYONARYO
Kapag may tinawag na kriminal ang gobyerno at state media,
dapat tingnang maigi ang dahilan
kung bakit nangyayari ang mga krimeng 'yon.
Natural ba siyang kriminal o naging kriminal na lang?
DATING MILITANTE MULA SA TAMIL
Sa Tamil Nadu, kilala si Veerappan na matapang, walang sinasanto at henyo.
Isang taong ipinaglaban ang hustisya,
pero mas naintindihan namin siya no'ng nakilala namin siya.
N'ong una naming makilala si Veerappan,
nalungkot siya dahil wala siyang magawa
para sa mga inosenteng naapektuhan,
at gusto namin siyang
bigyan ng gabay.
May organisasyon kami,
isang alituntunin, pilosopiya,
FILE: PAGSASANAY NG LTTE
Ang Tamil Nadu Liberation Army.
Ang karapatan ng mga taga-Tamil, ang wika namin,
ang kultura at ang lugar namin ay inaabuso.
Ipinaglaban ng Tamil Nadu Liberation Army ang solusyon sa mga ito.
May pangangailangang politikal din kami.
Naniniwala kaming ang mga kagubatan ni Veerappan
ay pwedeng maging pundasyon para sa operasyon ng aming kilusan.
Naging inspirasyon kay Veerappan ang ideya at nagkainteres siya.
Itinuro namin sa kanya ang kasaysayan ng ilang mga rebolusyon
at ang mga namuno rito,
at binigyan namin siya ng ilang libro.
Buhay ni Prabhakaran, ang laban niya para sa Tamil Nation Eelam…
Ang kasaysayan ni Che Guevara,
ni Fidel Castro, Karl Marx, Lenin, Mao Zedong, Ho Chi Minh.
"Dapat maging pinuno ka,
tulad nila."
Nagbago siya.
Gusto niyang itigil ang mga ginagawa niya sa buhay,
at gumawa ng kakaiba,
isang rebolusyon.
May maaasahang impormasyon kami na sinabi niyang,
"Kukuha ako ng isang tao."
"At kapag nakuha ko siya,
ang Chief Minister ng dalawang estado…"
Ibig sabihin ang Karnataka at Tamil Nadu.
"…ay luluhod palapit akin."
Sabi ko sa senior officer,
"Sir, naniniwala akong
may plano siyang dukutin ang isang mahalagang tao."
Tumawa siya. Sabi niya, "Hayaan mong mandukot."
Sobrang kumpiyansa siya, 'di seryoso at pabaya.
Sabi niya, "Hayaan mong mandukot."
"Maiintindihan ng gobyerno ang importansya ng STF."
N'ong gabi ng ika-30 ng Hunyo, 2000,
Naghahapunan si Rajkumar kasama ang asawa niya,
at naghahanda nang magpahinga.
Biglang pumasok si Veerappan.
Na may sukbit na baril sa balikat.
Talagang magugulantang ang sinumang naroon sa sobrang tahimik.
At 'di nagtagal,
si Veerappan at ang kanyang napakalaking huli na si Rajkumar,
ay naglaho sa dilim ng likuran ng bahay.
Kagabi, mga 9:30 p.m.,
si Dr. Rajkumar,
matapos niyang maghapunan,
ay pinaligiran nina Veerappan at mga kasamahan niya sa kanyang farmhouse…
Inanunsyo ng Chief Minister na noong Linggo ng gabi, 9:30 p.m.,
Si Dr. Rajkumar at tatlo niyang kasamahang
sina Mr. S.A. Govindaraj, Mr. Nagesh at Mr. Nagappa
ay dinukot sa kanilang farmhouse sa Tamil Nadu.
Sa Bangalore, ang kapitolyo ng estado ng Karnataka,
kumalat ang balita na parang apoy.
Napuno ng tawag ng mga landline at cellphone nang dalawa o tatlong oras.
At naipit ang mga tao sa mga airport
at istasyon ng tren at ng bus
dahil tumigil ang mundo sa buong lungsod.
Hinaharap namin
ang mga nakakagulat na kaganapan sa kasaysayan ng Karnataka.
Dahil mahalagang tao, si Rajkumar…
Ang pinagpipitagang simbolo ng pelikula ng Karnataka.
SIMBOLO NG PELIKULANG KARNATAKA
Isang lalaking minamahal,
nirerespeto,
ginagaya,
at ipinagbubunyi sa loob ng maraming dekada.
Isang artistang sinasamba ng bawat mamamayan ng Karnataka.
Isang natatanging artista.
Taong may disiplina.
Taong may bihirang disposisyon.
'Yon si Rajkumar.
Bilang isang santo,
o bidang romantiko,
wala siyang katulad.
Ang mga karakter na ipinakita niya…
Ina…
…mga ginampanan niya,
ay tunay na disente at matapat.
Isa siyang simbolo ng kultura ng Karnataka.
Kilala sa kanyang moral na probidad sa loob at labas ng screen.
Ang paglabas ng Rajkumar na pelikula sa Karnataka
ay isang sandali ng pagsasaya at pagdiriwang.
Hiyawan para sa ticket.
Ang sigla sa harap ng mga sinehan.
Ang mga dumadagsang madla.
At ang 'di mailarawang kasiyahang sa wakas ay makapunta sa mga sinehan,
at umupo, at panoorin si Rajkumar sa screen.
'Yong maisip na ang taong 'yon
ay malungkot, at naging biktima
ng kahindik-hindik, na nagsasalita ng Tamil na si Veerappan
ay hindi katanggap-tanggap
sa lahat ng tao sa Karnataka.
Ang unang sinabi sa akin ng Chief Minister ay,
"Mr. Arkesh, paano natin aayusin 'to?"
Kita ko sa mukha niyang nasasaktan siya.
Sinabi ko sa kanya, sa tulong ng mga NSG commando,
National Security Guard commando,
puwede akong magsagawa ng planadong pag-atake at makakawala si Rajkumar.
Sabi niya, "'Yong totoo, gaano kalaki ang panganib
sa buhay ni Mr. Rajkumar?"
Sabi ko, "Kahit sa pinakamaingat natin,
may 20 porsyentong panganib pa rin sa buhay niya sa operasyong ito."
Sabi niya,
"'Di ko kakayanin kahit isang porsyentong panganib kay Rajkumar."
Isinagawa ni Veerappan ang walang takot niyang pandurukot.
Puno ng galit ang kapaligiran.
MYSORE AREA FILM DISTRIBUTORS ASSOCIATION
Walang makakatakas sa katotohanang
ang kawalan ng matibay na pagpapasya sa magkabilang panig
ang dahilan ng kasalukuyang hostage crisis.
Ang administrasyon, ang kapulisan, ang gobyerno,
lahat nalilito.
Sa ngayon,
may paraan na ang gobyerno.
May naisagawang plano ang gobyerno…
Hindi nila alam kung ano'ng dapat gawin.
Maraming insidente ng karahasan ang nagsimula.
Sa kabila ng tensyon, ang mga institusyon ng edukasyon
ay nagdeklara ng bakasyon.
Dapat kumilos agad ang dalawang gobyerno.
Dapat makalaya agad sila.
Kaya kumilos nang maingat ang gobyerno.
Ang pinakauna nitong ginawa ay hugutin ang STF sa lugar.
Lahat ng operasyon para madakip si Veerappan ay ipinatigil.
Ngayon, lamang na si Veerappan.
Siya na ang nagdedesisyon.
Hiningi niyang magpadala sa kanya ng isang sugo ng gobyerno.
Si S.M. Krishna, ang Chief Minister ng Karnataka noon,
ay pumunta ng Chennai,
ang kapital ng estado ng Tamil Nadu,
para makipag-usap kay Chief Minister Karunanidhi doon.
Nagpunta ako rito nang may kahilingan sa kagalang-galang na Chief Minister
na magpadala ng tao para sa amin.
At para alamin ang gusto niya.
Nakatanggap kami ng balita galing Chennai na si RR Gopal,
ang editor ng magazine na Nakkheeran.
Medyo pamilyar si Nakkheeran Gopal kay Veerappan.
Napakiusapan niya ang pagpapakawala sa siyam na tagagubat
na dinukot ni Veerappan ilang taon na ang nakalipas.
Ipinakita namin sa inyo ang isang daang porsyentong tagumpay.
Hindi ko ito ipinagyayabang.
Ang taong tulad ni Nakkheeran Gopal
ang siyang magpapaunawa kay Veerappan
at kumbinsihin siyang si Rajkumar
ay masyadong malaking personalidad para kantiin.
Para kaming mga tupang kinakaladkad nang nakatali.
Sabi ni Veerappan, 'pag may nag-ingay,
babarilin niya si Rajkumar.
DINAKIP: TENSYON SA BUONG ESTADO
Natatakot kami.
Nakiusap si Rajkumar noon,
"Si Rajkumar ang gusto mo, tama?"
"Maiiwan ako, pakawalan mo silang tatlo."
"Barilin mo ako."
Sa pagkakaalam ko, napakasamang tao ni Veerappan,
mamamatay-tao siya.
'Di kami nakatulog dahil sa takot
na may gagawin siya anumang oras.
Tuwing gabi, nakikinig siya ng balita…
LEON NG GUBAT NG SANDAL
BBC News… Walang mintis sa balita.
Inanunsyong darating si Nakkheeran.
Kinumpirma ng Chief Minister ng Karnataka na si S.M. Krishna,
na si Gopal, ang Edtior ng Tamil magazine ay tumungo na sa kanyang misyon.
Makikipagnegosasyon ang gobyerno kay Veerappan para kay Rajkumar…
…at napagdesisyunan nilang ipadala ang magazine team namin.
Sobrang lakas ng ulan no'n.
Bente kwatro oras kaming takot.
May kidlat.
Ulan.
Libu-libong mga elepante.
Mga tigre, cheetah.
Paano mabubuhay si Rajkumar sa masikip at 'di matirhang lugar?
Tumatanda na siya. 71 taong gulang na siya.
Paano siya makakatagal sa lamig?
Labinlimang kilometro papasok ng gubat.
'Di na kaswal si Veerappan ngayon.
Naging matigas na siya.
Tinanong ko si Rajkumar kung ano'ng trato sa kanya ni Veerappan.
Sabi ni Rajkumar, "Parang bata
si Veerappan, at medyo magkaibigan na kami."
Tinanong ko, "Paano?"
Sabi niya, "Sobrang lakas ng ulan no'ng araw na dinukot ako."
"Noong papunta na kami sa kabilang burol, tumawid kami sa batis."
"Humuhuni ang mga palaka."
"Masarap silang pakinggan. Bigla na lang silang titigil."
"Tapos magsisimula ulit ang isang palaka,
at susunod naman ang iba."
"Sunod-sunod sila. Lahat ng palaka huhuni na naman."
"Tapos titigil."
"Sa pakikinig sa mga palaka,
naramdaman kong napakaganda ng natural na musika."
"Tumabi sa akin si Veerappan at nakinig nang tatlong oras."
"Noon ko lang naranasan ang magandang bagay na 'yon
at sobrang natuwa ako."
Kinabukasan,
may sampung hinihinging kapalit si Veerappan para kay Rajkumar.
Bumalik akong litong-lito.
Sa mga unang pandurukot ni Veerappan,
mga opisyal…
DINUKOT NA NEGOSYANTE
…photographer at turista ang dinudukot niya,
sa pag-iisip na mahahalaga sila,
at napagtanto niyang walang nangyayari.
Dahil mga ordinaryong tao lang 'yon.
50 MILYONG HINGI NI VEERAPPAN TINANGGIHAN
Pero kay Rajkumar,
alam ni Veerappan na luluhod sa kanya ang mga pinuno ng estado.
Lahat ng sinabing kahilingan
ay may pagka-aktibista.
KINIKILALA NA SI VEERAPPAN NA TAMIL NATIONALIST
Seryoso ang pagkakasandal
sa Tamil ang mga 'yon.
At medyo nakakairita.
Nagpakahirap siya para sa Kannada, at naghihirap siya roon ngayon.
'Di ba puwedeng ipalit ang buhay namin sa kanya?
Papuntahin n'yo kami sa gubat para patayin si Veerappan.
Kung hindi maaayos ang lahat
sa isa o dalawang araw, maraming puwedeng mangyari.
Matagal nang may namamagitang tensyon
sa pagitan ng mga tao sa Tamil Nadu at Karnataka.
sa loob ng ilang daang taon,
na pinatindi at pinalala pa
ng ilang mga pamumulitika sa magkabilang panig.
Kaya laging may problema.
SAMPUNG KAHILINGAN NI VEERAPPAN
At malinaw na may grupo ng mga taong
ginagamit si Veerappan bilang pro-Tamil na tagapagsalita.
Nagiging mas magulo na ito.
N'ong nasa eskuwela ako,
naririnig namin ang ubusan ng lahi
laban sa mga Tamil sa Sri Lanka no'ng 1983.
Malaki ang epekto nito sa buong Tamil Nadu.
Kung gusto naming solusyonan ang mga problemang ito,
makukuha namin 'yon
sa pamamagitan ng isang malayang bayang Tamil.
Hindi ko na ipapaliwanag pa,
kaya nga nilalagpasan ko lang ang mga detalye.
Dahil kapag dinetalye ko pa,
lalabas nang umaamin ako.
Inaabangan pa kung gaano katagal palalayain
ni Veerappan si Dr. Rajkumar at ang tatlo pang mga hostage.
Kumusta ang gobyerno?
Bakit hinayaan nilang magpatuloy ito?
Dati, naghihintay kami ng impormasyon.
Tapos darating si Gopal, at may press conference siya.
Darating ang mga taga-media.
Malaking balita. 'Di mo palalampasin.
Journalist siya tulad namin.
May-ari siya ng magazine.
Pero bigla siyang sumikat.
Dapat siyang purihin sa panganib na hinarap niya,
personal na panganib at kaligtasan.
Pero bakit sobrang tagal?
Simpleng tanong.
Halos 50 araw na mula noong si Dr. Rajkumar
at tatlo pang iba ay dinukot ng tulisan sa gubat na si Veerappan.
PARA MAPALAYA SI DR. RAJ HAYAAN ANG CENTRAL GOVT.
Gusto nating makuha si Rajkumar sa kahit anong paraan.
Kaya ipinababa namin kay Veerappan ang hiling niya at pinababa dito,
at kinausap namin ang gobyerno para magkaintindihan sila.
Ginawa ko ang lahat para ipaliwanag sa kanya.
Problema ito ng mga Tamil.
Mataas ang tensyon sa hangganan para sa mga Tamil.
Pinapaalala sa amin nito ang riot noong 1992 para sa Cauvery River.
Inatake ang mga Tamil at sinunog ang ari-arian nila.
Paano na ang mga Tamil kung may mangyari kay Rajkumar?
KONGRESISTA MULA SA TAMIL
Dalawang buwan ang lumipas nang ganito.
Tingin ko dapat may gawin na.
Nagtanong ang opisyal,
"Tutulungan mo ba kami kay Rajkumar?"
Makapangyarihang tao si Kolathur Mani sa Tamil Nadu.
Maraming ari-arian.
At importanteng politiko ng Tamil.
Mula 1983 hanggang 1986,
nagsasanay ang LTTE personnel sa bahay niya sa Kolathur.
Maraming mga pinuno ng LTTE ang sinanay sa lupain niya.
Kaya ganoon na lang ang respeto sa kanya at dating niya.
Sinabihan kaming makukumbinsi ni Kolathur Mani si Veerappan
sa bagay na 'di namin kaya.
Pinasama na si Kolathur Mani.
Bago kami pumasok, may balita.
Tumigil sa pag-inom ng gamot si Rajkumar.
Paano kung may mangyari sa hostage?
'Yon ang kinatatakot namin.
Bawat araw, ipapaliwanag namin ang mga hiling
na maibibigay ng gobyerno.
Uupong magkakasama at mag-uusap ng ilang oras.
Minsan aabot ng anim na oras ang paliwanagan.
Sabi ko kay Veerappan at sa grupo niya, "Magdesisyon na kayo."
"Lahat ng hiling n'yo ay makatutulong sa mga Tamil."
"Kahit may natural na mangyari kay Rajkumar dito,
isipin n'yo ang mangyayari sa mga Tamil."
Tinanong ni Veerappan, "Ano'ng gagawin namin?"
"Iwasan ang mabibigat na hiling."
Sabi ni Veerappan, dapat pumunta kami sa International Court of Justice
para ayusin ang hidwaan sa Cauvery.
Tumanggi kami!
Sabi ni Veerappan, dapat daw Tamil ang pangalawang salita ng Karnataka.
Tumanggi kami!
Ang totoo,
sumusobra na ang mga hiling niya at medyo kalokohan na.
Walang maibibigay ng gobyerno kahit isa.
Sa legal man, o kahit sa katotohanan.
Maliban sa isang hiling.
Hindi gawa-gawa ang sinasabi ko.
Hindi ito kuwento lang.
Totoo ito.
Heto si Shankar Bidari, interesado.
Kahindik-hindik ang sitwasyon
nang pumasok ni Shankar Bidari sa kwento no'ng Pebrero 1993.
ABOGADO
Maraming akusado ang inaresto
dahil sa paratang na suportado nila si Veerappan.
Asawa, kapatid, tiyo, lahat.
May mga baril ba sila?
May ginagawa bang krimen?
Walang ebidensya!
Maliban sa pag-amin nila, na mga pulis ang nagsulat,
pirmado ni Shankar Bidari.
May permiso siyang pairalin ang TADA.
Terrorist and Disruptive Activities Prevention Act.
TADA act.
Isang malupit na batas na para lang sa mga teroristang
may intensyong wasakin ang kasalukuyang gobyerno.
Nakakalungkot na tumama ito sa mga tagabaryo.
TADA!
Kawalang ng tulong…
Tunay na kawalan ng tulong.
Lahat sila ay nanlulupaypay sa kulungan.
Walang pag-asang lilitisin pa.
Kinulong sila nang sampung taon.
Pero no'ng dinukot si Rajkumar,
isa sa hiling ni Veerappan ay,
"Lahat ng inosente
na nabubulok sa kulungan dahil sa akin
ay dapat pakawalan."
At tingnan mo ang kapalaran.
Bigla na lang nagkikikilos ang gobyerno.
Pinag-aaralan nila kung paano mapapakawalan ang mga tao sa kulungan.
Malinaw na ginagawa ng gobyerno ng Karnataka
ang lahat para matapos na ang gulo.
Wala silang pakialam kahit mapakawalan ang nakakulong.
Ito ang hiningi ni Veerappan, at pumayag ang gobyerno.
Pumayag ang dalawang gobyerno
sa pagpapalaya sa mga nakakulong sa pagpipiyansa.
Kapag nagawa ito ng gobyerno,
maaaring pakawalan si Rajkumar sa loob ng isa o dalawang araw.
Nagkasundo ang lahat sa pagkadukot ni Rajkumar.
Lahat sila nagagalak, natutuwa, at gumaan ang loob
na lalaya na si Rajkumar.
Bukas pakakawalan na siya. Bukas.
Masaya ang mga taga-Mysore.
Masaya kami no'ng una naming narinig ang balita.
Lahat ng kasama ni Veerappan ay sinabing makakalaya kami bukas.
Na ipapadala si Nakkheeran at pakakawalan kami.
Sabi nila, "Wala na kaming problema."
"Wala na kaming hihingiin."
"'Yon lang ang gusto namin."
N'ong araw na 'yon, masaya ang lahat.
Naisip namin, "Matatapos na ang problema."
"Makakabalik na tayo. Wala nang problema."
Masaya silang pakakawalan na sila sa loob ng isa o dalawang araw.
Masaya rin si Veerappan.
Nagdala si Veerappan ng tubig na nasa plato.
May dala siyang asukal at dahon.
At piniga ang katas.
N'ong pumatak ang katas sa plato, sampung minuto lang, naging parang cake.
Malamilagro ang mga nadiskubre nila sa gubat.
'Di ko malilimutan ang araw na 'yon.
Masarap siguro sa pakiramdam niya ang makagawa nang mabuti.
Bihira at mahalaga ang sandali iyon.
'Di tumatabi si Veerappan sa mga dinukot niya 'pag gabi.
Pero tumatabi na siya sa amin.
Pero ito ang biglang nangyari.
Isang Shri Abdul Kareem,
na ama ni Shakeel Ahmed, ang Sub Inspector ng MM Hills police,
ang biglang tumungo sa Supreme Court, umapela,
"Nawala ang anak ko dahil sa mga akusadong ito."
"Tatanggalin ang TADA para lang mapakawalan si Rajkumar?"
"Ang pamamaraang ito ng gobyerno ay ilegal."
"Kaya dapat itong wakasan at agad na panatiliin."
Ang pag-alis ng kaso sa mga salarin
ay ipinipilit ng isang tulisan, isang tampalasan, isang dacoit.
Ang mga ganito ay 'di pupuwede sa bansang ito.
Nakulong ang bilanggo ng TADA.
Ipinag-utos ng Supreme Court na 'di sila pakakawalan.
Hindi sila pakakawalan.
Naiinip na sila, ano pa ba'ng masasabi n'yo sa mga taga-Karnataka?
'Di na naniniwala ang mga taga-Karnataka, wala nang pag-asa.
Ang gusto namin… Ano ang kalalabasan ng pulong na ito?
Nagbago na ang asta niya.
'Di niya matiis ang galit niya.
Kahit gaano siya kasaya, sobrang nagbago ang kilos niya.
Bigla siyang tumayo.
"Balewala lang ba kung may mangyari kay Rajkumar?"
Noon niya lang sinabi 'yon.
Sabi ng buong gang niya,
"Barilin ang isa sa kanila."
"Gaya ng pangha-highjack ng Taliban."
"Gayahin natin iyon."
"Barilin ang isa at ipadala sa kanila."
Kasama si Nagappa noong binihag si Dr. Rajkumar.
Sabi ni Veerappan,
"Makikinig lang ang gobyerno kapag pumatay ako ng isang bihag."
Narinig ito ni Nagappa.
Tinimbang niya kung sino ang posibleng tinutukoy.
Hindi si Rajkumar. Hindi ang manugang niya.
At si Nagappa ang may pinakamaliit na halaga.
Kaya naghahanda nang mamatay si Nagappa.
Tulog ang lahat.
Palaging may karit na nakakalat.
Pinulot 'yon ni Nagappa.
Nilagpasan niya si Rajkumar at iba pa.
Lumakad siya papasok sa tent
at umatake gamit ang karit.
Winasiwas niya ito kay Veerappan.
Nahuli siya ni Veerappan.
Gumising kami. Sobrang dilim at wala kaming makita.
Nakita ni Veerappan ang hiwa sa kamay niya, galit siya.
Ipinatali niya agad si Nagappa.
Biglang sumigaw si Nagappa.
Sabi ni Veerappan, "Huwag kang sumigaw."
Wala pang nakakasakit o nagpadugo kay Veerappan sa buong buhay niya.
Sumisigaw siya na
'di dapat siya naging mabait at pinatay na sila noon pa.
N'ong oras na 'yon,
nakatali ang kamay ni Nagappa at humihingi ng tubig.
Tinanggal ni Nakkheeran ang tali.
Tinanggal niya habang nakikita namin.
Mula sa tuktok ng burol, kita ang bayan.
Sinundan niya ang ilaw hanggang marating ang kalsada.
Ganito nakatakas si Nagappa.
Inisip ko,
lagot kami.
Papasukin siya. Dito.
Dali, dito.
Iniulat na inatake niya si Veerappan gamit ang karit.
Kung totoo ang pahayag niyang inatake niya si Veerappan,
iniisip ko na malamang lumala ang problema.
Hindi ito ikinatuwa ng pamilya ni Rajkumar.
Inisip nilang sa pagtakas ni Nagappa,
malalagay ang buhay ni Rajkumar sa kapahamakan.
Hindi natin masasabi ang iniisip ni Veerappan.
Sabi namin si Tamil Nadu Chief Minister, "Matindi ang sitwasyon."
"Kaya niyang pumatay nang hindi nag-aalinlangan."
"Kaya madaliin na ang proseso."
Ang pagtakas ni Nagappa bilang bihag ni Veerappan
ay masamang pangyayari.
Dapat suyuin si Veerappan.
Dapat pahupain ang unos.
SINIRA NI NAGAPPA ANG MISYON
MAAAYOS KO ANG PAGLAYA NI RAJKUMAR SA OCT 3'
Walang balita galing sa gubat.
Nakakatakot na katahimikan.
Tapos hinihingi ni Veerappan ang pinakamataas
na Tamil Nationalist na si Nedumaran bilang bagong emisaryo.
Ang pagdakip kay Rajkumar ang nagsanhi sa dating Congressman
na naging pinuno ng seperatista para sumikat.
Maaari ngang naging sikat ang pulitiko dahil dito,
pero kung magagawa ba niya ang kailangan
ay masusubukan sa susunod na mga araw.
Pumunta kami ni Sivasubramanian nang nakamotor.
Gamit ni Nedumaran ang Sumo niyang kotse.
May sticker ang kotse niya, "Tamil Chariot."
N'ong makita nila si Nedumaran, napanatag si Rajkumar.
Nakipag-usap nang maayos si Nedumaran.
Nakita ko ang galing niya sa politika.
May sinabi si Nedumaran.
"Pangarap ng lahat na lumaya ang Tamil."
"Walang 'di pagsang-ayon."
"Pero 'di mo makukuha ito sa isang pandurukot lang."
"Umaasa ka masyado."
"Buti na lang, sikat na ang mga hiling na ito."
"Walang bumabanggit sa mga hiling,
pero ngayon pag-uusapan nila at isusulat."
Sabi ni Nedumaran, "Tagumpay,
pero huwag ka umasang ibibigay lahat."
Kinumbinsi niya sila. At nakumbinsi silang lahat.
Kinausap ako ni Veerappan nang kami lang.
Doon niya sinabing nakuha na nila ang ransom.
Paglabas namin sa Secretariat Office,
tatanungin kami ng reporter, "Magkano ang hiningi ni Veerappan?"
Nagsinungaling kami, sabi namin wala kaming alam sa pera.
Kasama sa sampung kahilingan,
may panglabing-isang kahilingan pa siya.
"Gusto ko ng sampung bilyon," sabi ni Veerappan.
'Di maabot ng isip namin ang sampung bilyon.
Simple lang ang paliwanag niya.
Sabi niya, "Isang bilyon na pera. Gold bars na ang tira."
Sinabi pa niyang dapat tunawin ang mga ginto
at gawing bola at dalhin gamit ang truck.
Matapos ang negosasyon, bumaba siya sa isang bilyon.
Sabi namin, "Posible ang isang bilyon."
Hindi totoo.
Lilinawin ko ang lahat.
Narinig kong ang halaga ay isandaang libo.
Nakakalungkot na ang estado ay bumigay sa sitwasyong 'yon.
Isang malayang bayan
na pumayag na bayaran ang isang tulisan.
Napakasakit na bagay.
Sa huli, pera lang ang mahalaga.
Walang mahalaga para sa mga Tamil.
Pera lang talaga ang mahalaga.
Pera ang nagsalita.
'MAGANDANG BALITA TUNGKOL KAY DR. RAJ NGAYONG GABI': NEDUMARAN
Nabasa ko sa dyaryo
na napakaraming hinihingi ni Veerappan.
Hawak ng mga pulis ang asawa niya. Wala siyang hiningi
para ilabas ng gobyerno ang asawa't anak niya.
Kung hiningi niya 'yon, mangyayari 'yon.
Halos walong taon akong hawak ng mga pulis.
Wala akong nakikita bukod sa kanila.
Walang iba. Wala akong mapuntahan. Wala akong ibang makausap.
Walang ibang paraan, kundi magpatulong sa kanila.
Walong taon akong umaasang
'di ako bibitawan ng asawa ko.
Akala ko hahanapin niya ang mga magulang ko
at tatanungin kung nasaan ako, ano'ng ginagawa ko.
Sabi ng nanay ko, "Hindi, anak. 'Di siya pumunta."
"Hindi siya pumunta para hanapin ka."
Galit siya at talagang ayaw makipagkita.
Akala niya kasabwat ako ng mga pulis.
Iniisip niya talagang ang asawa niya
ay naging kakampi ng mga pulis.
Ang mga Tamil Nationalists, ipinapaliwanag sa kanya.
"Hindi niya kasalanan."
"Mapaparusahan siya dahil sa mga ginagawa mo."
"Baguhin mo ang pag-iisip mo."
"Tawagan mo siya't kausapin."
Pagkatapos noon, saka siya nakipagkita.
Nakatayo kami ng anak ko nang ilang talampakan ang layo.
Natakot si Vidhya nang makita ang bigote ng tatay niya.
Hindi siya lumapit.
Madilim at walang makita.
Pagkakita niya sa kanya, sobrang natakot siya.
May siga na ginawa sa paanan ng burol.
Sa wakas, kinausap niya ako no'ng binigyan ako ng biskwit.
Binigyan niya ako ng isa at isa rin sa bata.
"Kumampi ka sa mga pulis, 'di ba?"
Sabi ko, "Hindi mo naiintindihan."
"Hindi kita tatraydurin."
Sinabi ko nang umiiyak.
"Ilang taon ang dumaan,
at 'di mo man lang ako naisip."
"Hindi mo ako kinumusta."
"Wala kang pakialam sa akin."
"Naisip mo man lang ba 'yon?"
Sumama ang loob niya matapos noon.
Kinabukasan, ayaw pa ring lumapit ni Vidhya sa kanya.
Pero gusto niya siyang makausap.
'Yon ang unang beses na tinawag niya ang tatay niya ng, "Itay."
Tumabi kami sa kanya habang nagsasalita siya.
Natulog ang anak namin sa kandungan niya.
Medyo naantig siya ro'n.
Doon niya naramdaman ang pagmamahal niya
sa anak niya.
Napagtanto niyang nagkamali siya.
Binago ng mga pagkikitang ito ang isip niya
at nagkaroon siya ng bagong pananaw.
Malaya niyang binabahagi sa akin ang mga impormasyon.
"Gusto ko ng tahimik at payapang buhay kasama ang pamilya ko."
Magiging hadlang itong mga iniisip niyang ito
sa buhay ng isang rebolusyonaryo.
Dahil sa pagbabago ng isip na 'yon,
winakasan namin ang aming relasyon sa kanya.
Nakasara ang kamao niya para ipakitang nahihirapan siya sa sitwasyon.
Parang dinudurog niya ang puso ko.
Parang iniiwan ko siya,
at iniisip ang kahihinatnan ng buhay niya.
Magiting na mandirigma,
isa siya sa mga nagsalita para sa karapatan
at ang nagbantay sa mga hangganan.
Nawalan ba ang lipunan ng isa sa pinakamagiting na mandirigma?
Isang napakalungkot na araw.
May kakaiba kay Rajkumar.
Pero 'di namin matukoy kung ano.
Doon sinabi ni Veerapan na may pangkulay siya ng buhok ni Rajkumar.
Pinagmukha niyang ikakasal si Rajkumar noong pinalaya siya.
Binasbasan ni Rajkumar si Veerappan.
"Walang makakasakit sa y'o," sabi niya,
at nilagyan ng abo sa noo ni Veerappan.
Nagyakapan sila't umiyak pagkatapos no'n.
RAJKUMAR NAKABALIK
Oras na makabalik kami, para kaming nasa langit.
"Nakabalik na ba tayo?"
"Ano'ng nangyari? Nakabalik na ba tayo?"
Ang iniisip lang namin ay,
"Nakabalik na ba tayo?"
Hinding-hindi ko malilimutan.
Kani-kanina lang…
GAWA NG GOBYERNO AT DIYOS
…ipinaalam sa akin ng Chief Minister ng Tamil Nadu
na si Dr. Rajkumar at Nagesh
ay pinakawalan na ng mga mambibihag.
Nasaksihan namin ang pinakahihintay na paglaya ni Rajkumar.
Ang pinakamasaya't masiglang pangyayari sa oras na 'yon.
Nakabalik na sa wakas sa Karnataka si Rajkumar.
At mabuti ang lahat.
At ano'ng nangyari kay Veerappan?
Tumakas siya tulad ng dati sa kailaliman ng 'di maintindihang kagubatan.
Ramdam ang pagkapagod sa lahat nang ito.
Para sa gobyerno,
sa STF,
sa buong India.
Ang buong lakas ng administrasyon
ay ibinubuhos na para wakasan ang rehimen ni Veerappan.
Gagawin nila ang lahat para tapusin na si Veerappan.
Bweno… Sa mahal kong asawa,
puno ng pagmamahal.
Napakinggan ko na ang cassette na pinadala mo.
Kapag nagpapadala ka ng cassette,
kapag nagpapadala ka ng maraming cassette, halimbawa,
isulat mo kung una, pangalawa, pangatlo, o anuman.
Walang bilang ang pinadala mong cassette,
kaya mali ang pagkakasunod ng pakikinig ko at nalito ako.
Huwag gano'n.
Pinangalanan ko ng "Mu" ang cassette na para sa 'yo.
"Mu" para sa Muthu, ang pangalan mo.
Para 'yon sa 'yo.
Muthu, para sa 'yo ito.
Tama ang sinabi mo. Walang tanong-tanong.
Huwag kang madismaya sa akin.
Nabubuhay ako't kumikilos para sa 'yo at sa dalawa kong mahal na anak.
Ano'ng gagawin ko sa pera kung hindi ito para sa inyo?
Nagsalita rin si Vidhya roon.
Sabi niya, gusto niya akong makita.
Gusto ko nang makita ang anak ko.
Umaasa akong darating ang araw na ipagmamaneho tayo ng mga anak natin.
At nasa likod tayong dalawa. At makikita iyon ng mga kalaban natin.
'Yon ang aking hiling.
Tinimbang ko ang buong mundo. Nangyari lang na nasa gubat ako ngayon.
Pero sana mag-ingat ka.
Mas babantayan ka pa ng mga demonyong 'yon.
Hindi kami nagpapahinga rito. Ginagawa namin ang dapat gawin.
Pinagsasama ko ang mga armas at mga taong kailangan.
Matagal na akong naghihintay
sa malalakas na armas.
Malapit na kaming umalis sa bansa.
Malapit na 'yon.
May plano na para doon.
Tagapagsalin ng Subtitle: YobRivera