Srinivas'ın ölümünden sonra
tüm polisler şöyle düşünmeye başladı,
"Veerappan'ı veya çete üyelerinden birini görürsek
hemen ateş açalım."
Açık açık, hiç gizlemeden
polise kafa tutmaya başlamıştı.
Aynı anda hem şaşırtıcı, şoke edici
ve heyecan verici hem de çok rahatsız edici bir olaydı.
Gençken dev kertenkeleleri elleriyle yakalardı.
Bu kertenkeleler ağaç kovuklarında yaşar.
Deliğe girdiklerini görünce korkmadan elini sokardı.
Dev kertenkeleler bazen
ısırıp etini parçalardı.
Ama o bırakmaz, tutmaya devam ederdi.
Ö.G.G
Aynı şekilde
polis de ne pahasına olursa olsun Veerappan'ı yakalamaya çalıştı.
İki eyaletin hükûmeti de
"Ne olursa olsun, ne pahasına olursa olsun
Veerappan'a acımamalıyız,
ölü ya da diri onu yakalamalıyız" diyordu.
Böyle diyerek hata yaptılar.
Koca bir ordu peşinize düşerse
kaçmak insanın doğasında vardır.
Ama bu vakada
Veerappan arkasını dönüp,
peşine düşenlere gözlerini dikip
şöyle diyordu,
"Sıkıysa yakalayın."
HAYDUT VEERAPPAN
İKİNCİ BÖLÜM KAN GÖLÜ
O dönemde Başbakan yalvarıyordu.
İçişleri Bakanı yalvarıyordu.
"Ne gerekiyorsa yapın. Kaç para lazımsa söyleyin, verelim."
Hükûmetin tamamı arkamızdaydı.
'KAPLAN' ASHOK KUMAR ÖZEL GÖREV GÜCÜ
Karnataka'dan bir sürü memur getirildi.
Karnataka eyaletinin en seçkin polisleri.
O dönemde
çok aktif birini görmüştüm.
Cıva gibi hareketliydi.
Shakeel Ahmed.
Boş konuşmazdı, laf olsun diye espri falan yapmazdı.
Çok ciddi bir insandı.
Polis Şefi Bay Harikrishna ile de tanıştım.
Çok cesur bir polisti, öylesini görmemiştim.
Çok da asabiydi.
"Ashok" dedi,
"Bangalore'daki Vidhana Soudha'nın önünden
Veerappan'ın cesediyle geçeceğiz."
Kendinden emindi.
Üçümüz bir grup oluşturduk.
SHAKEEL AHMED - KOMİSER YARDIMCISI
Kardeş gibiydik.
ASHOK KUMAR - KOMİSER T. HARIKRISHNA - EMNİYET AMİRİ
İstihbarat topluyorduk, sorgulama yapıyorduk,
bölgeyi tarıyorduk, her şeyi yapıyorduk.
Kendimize güvenimiz tamdı.
Hükûmet de Veerappan'ın başına
iki milyon rupi ödül koymuştu.
ARANIYOR İKİ MİLYON RUPİ
Güzel ilanlar hazırlanıp görülecek yerlere asıldı.
Yani herkes izliyordu.
O günlerde, 1991'de iki milyon rupi çok büyük paraydı.
Veerappan'ın sağkolu yakalanmıştı.
Gurunath Achari.
Çetenin azılı üyelerinden biriydi,
silahlardan sorumluydu.
Gurunath'ın öldürülmesi, halktan gelen bilgilerle
kazandığımız ilk başarıydı.
Böylece halkın da bir nebze olsun için rahatladı,
polisin Veerappan'ı alt edebileceğine güvenmeye başladılar.
Shakeel Ahmed'in en cesurca işlerinden biriydi.
ÖGG çok güçlenmişti.
Veerappan'ın işini bitirmemizin
an meselesi olduğundan herkes emindi.
Kendimize fazlasıyla güveniyorduk.
Polis bir şey yaparsa karşılık verecekti.
Yaklaşık 20 kişilik bir grupla ta Ramapura'ya kadar geleceğini
kimse tahmin etmemişti.
RAMAPURA KARAKOLU
Köylülerden biri bana
"Gecenin bir yarısında
bir ses duyduk" dedi.
"Ta-ta-ta şeklinde bir ses.
Bu saatte su motorunu kim çalıştırmış acaba diye merak ettik."
Karakolu kuşatmışlardı.
TALİHSİZ KURBANLAR
Ortalık kan gölüne dönmüş.
Savaş yaşanmış gibiydi.
Gurunath öldü diye neredeyse yedi kişiyi öldürdü.
Hâlâ polisten güçlü olduğunu göstermek için
karakola saldırarak intikam aldı.
Öfkeden kuduruyorduk.
Hem madden
hem de manen yıkılan aileler
Veerappan'ın umurunda bile değildi.
Yaptıklarına sürekli mazeret buluyordu.
SUNAAD ARAŞTIRMACI GAZETECİ
İşlediği vahşi cinayetlerden dolayı
en ufak bir pişmanlık duymuyordu.
Ramapura Karakolu'na yapılan saldırıdan 15-20 gün sonra
ikinci çocuğum doğdu.
Sürekli hareket hâlindeydik, hep yer değiştiriyorduk.
Saklanmak dıştan kolay gözükebilir.
MUTHULAKSHMI VEERAPPAN'IN EŞİ
Her gün 40-50 kilometre yürüyorduk.
Ekipteki hiç kimse yüksek sesle konuşamıyordu.
Birbirimize yaklaşıp fısıldayarak konuşuyorduk.
Birinin dikkatini çekmek için böyle bir ses çıkarıyor
ya da parmak şıklatıyorduk.
NALLUR KARNATAKA - TAMIL NADU SINIRI
Nallur civarına gittik.
Orası daha güvenliydi.
Kocam kimin kendisine ihanet edebileceğini,
kime güvenebileceğini biliyordu.
Köyde hava çok gergindi.
Nallur bölgesinde ortalık iyice karışmıştı.
Polis Nallur'a girdi
ve evlere ateş etmeye başladı.
-Nallur'a gittiniz mi? -Evet, birçok kez.
Oradaki insanlar nasıldı?
Polisle iş birliği yapmıyorlardı.
Çok inatçılardı.
İş birliği yapmıyorlardı, konuşmuyorlardı.
Nallur da yakıldı, değil mi?
Evler yakılmıştı…
Polis tarafından mı, yoksa…
Evet, bir şeyler yaşandı sanırım…
Pek hatırlamıyorum.
Akrabalarının çoğu orada yaşıyordu.
Ormandaki yerimizi bilen iki üç aile vardı.
Köylüler bunun için kimi suçluyordu?
Shakeel Ahmed.
Kocam "Beni yakalamaları sorun değil" diyordu.
"Onun yerine, bölgede yaşayan masum insanları yakalayıp
onlara işkence ediyorlar.
Bunu görüp de nasıl sessiz kalabilirim?
O polisleri cezalandırabilecek tek kişi benim."
Yapılan adaletsizlikler onu o kadar kızdırdı ki
cinayeti normal görmeye başladı.
Tüm suçlarda suçu yeninden canlandırırız.
Nasıl gerçekleştiğine bakarız.
Mesela bu olayda,
pusu yerinin seçimi
Veerappan'ın ne kadar zeki olduğunu gösteriyor.
Hep keskin virajları seçiyor.
Keskin virajda ne olur?
Araçlar yavaşlar.
Övmek için söylemiyorum ama olağanüstü.
Gerçekten olağanüstü.
Arabayı Harikrishna sürüyormuş.
Shakeel arka koltukta uyuyormuş.
Viraja yaklaştıklarında
Veerappan bir taş yığınıyla yolu kapatmış.
Araba virajı alırken
Harikrishna birden taş yığınını görmüş.
Taşları muntazam şekilde dizdik.
Şüphe çekmemek için tapınağa benzettik.
Beyaz arabanın geldiğini gördüğümde
son anlarını yaşadıklarını biliyordum evlat.
Hepsini tek tek vurdum. Tam kafalarından.
O kadar. Hikâyeleri orada bitti.
Veerappan ateş etmiş.
Kurşunun çıkış yarası boğazındaydı.
Arabanın her yeri kan olmuş.
Shakeel memurların arasındaydı. Beyni her tarafa dağılmıştı.
Bir sandalyeye oturdum,
hiçbir şey düşünemiyordum.
İçinde bulunduğum durumu bir düşünün.
KOMİSER ASHOK KUMAR VE SHAKEEL
Yakın arkadaşlarım vahşi bir şekilde öldürülmüştü.
Kendime olan güvenimi kaybettim.
Tahmin edeceğiniz üzere
Harikrishna ve Shakeel Ahmed gibi önemli üyelerini kaybedince
ÖGG büyük bir yara almış oldu.
SON SEVGİ ÖPÜCÜĞÜ:
İmkânsız bir görev olarak görüyorduk.
ÖLDÜRÜLEN EMNİYET AMİRİ T. HARIKRISHNA'NIN
70 YAŞINDAKİ BABASI M. THIRUVENGADAM OĞLUNU SON KEZ ÖPÜYOR.
Polis memurları Harikrishna ve Shakeel Ahmed de dâhil olmak üzere
ÖGG mensuplarını vahşi bir şekilde öldüren
sandal ağacı kaçakçısı Veerappan'a karşı tedbir alınması için
Mysore şehrinde gerçekleştirilen protesto gösterileri devam ediyor.
Kaçakçının Tamil Nadu'ya geçtiğinden şüphelenildiğini söyledi.
Tamil Nadu Başbakanı Jayalalitha da
iki eyaletin sınırındaki ormanlık bölgede arama çalışmalarının artacağını söyledi.
Veerappan, sınırın Karnataka tarafında bir suç işleyip
hemen Tamil Nadu'ya kaçıyor, ortalık durulana kadar
orada kalıyordu.
O yüzden Karnataka polisi,
Tamil Nadu polisinin de
olayı ciddiyetle ele almasını çok istiyordu.
Polisin azmi iyice kamçılanmıştı.
Ne zaman bir polis ölse
bir başkası elini kaldırıp
"Onun görevini ben üstleneceğim, üzerime düşeni yapacağım" diyordu.
Tamil Nadu'da
Gopalakrishnan adında bir polis memuru vardı.
Veerappan'ın işini bitirmek kaderinde varmış gibi duruyordu.
Bir birim oluşturdu
ve bu birime ilginç bir şekilde Orman Devriyesi adını taktı.
1,80 boyunda, iri yapılı bir adamdı.
Rambo gibi kaslıydı.
'Rambo' Gopalakrishnan
gece gündüz ormanda yaşıyordu.
Veerappan'ın çetesine gün geçtikçe daha fazla yaklaşıyordu.
Tamil Nadu polisine güç katıyordu.
Muhteşem işler başarıyordu.
Rambo'nun şiddet uyguladığına dair
-bilgiler de mevcut. -Evet.
Şöyle oldu. Polis olarak, başlangıçta karşılaştığımız zorluklardan dolayı
diplomat gibi davranamıyorduk.
Veerappan için değil, halk için kötü bir dönemdi.
ANBURAJ VEERAPPAN'IN ÇETESİNDEN
Polis ona bir şey yapamıyordu. Ceremesini halk çekiyordu.
Gopalakrishnan, köylünün birini bağlayıp
karısının gözü önünde döverek öldürmüştü.
Hangi köye saldırsalar Veerappan intikam alıyordu.
Durumlar kötüydü, Veerappan bunun haberini alınca
Kolathur pazarına bir afiş asıldı.
Beyaz kumaş üzerine kırmızı harflerle yazılmış kocaman bir afiş astı.
Rambo Gopalakrishnan'a sataşıyordu.
"Gelip benim karşıma çıkacak cesaretin yok.
Onun bunun evladı değilsen gel, benimle yüzleş."
Büyük olay olmuştu, herkes gülüyor,
Gopalakrishnan ve ekibiyle dalga geçiyordu.
Rambo'nun soğukkanlı davranıp
o afişin niye asıldığını düşünmesi gerekirdi.
PALAR KONTROL NOKTASI
Rambo Gopalakrishnan iki araç aldı,
polisin tamamı geldi.
Ekibin yaptığı… Biz orada değildik. Farklı bir yerdeydik,
15 km ötedeydik.
Büyük bir patlama duyduk,
sesler 10 dakika boyunca devam etti.
Sanki dağ çöküyor gibiydi.
Deprem gibiydi.
Sesi duyduğumda ben ne olduğunu anlamadım
ama o hemen "Bu iş tamam" dedi.
Aniden, büyük bir patlama sesi
duyuldu.
Bir toz bulutu ortalığı kapladı.
Kapkaranlık oldu.
Hiçbir şey göremiyordum.
M ASHOK KUMAR TAMIL NADU ÖZEL GÖREV GÜCÜ
Ne olduğunu anlamamıştım.
Polisin ayaklı makineli tüfekleri vardı,
mermi kayışı takıp ateş ediyorlardı.
Kocam tüm bunları dikkate alıp şöyle dedi,
"Bu ekiple baş etmemin tek yolu
bomba yerleştirmek."
Kafası zehir gibiydi.
Olay yerine vardığımızda
korkunç bir manzarayla karşılaştık.
Hayatımda hiç böyle bir şey görmemiştim.
Otobüs yamulup ikiye ayrılmıştı.
Çalıların üzerinden falan insan uzuvları sarkıyordu.
Bağırsaklar, kafatasları, miğferler, yamulmuş silahlar.
Tam 22 kişi ölmüştü.
İki polisin Gopalakrishnan'ı taşıdığını gördüm.
"Ashok, başımdan yaralandım, ağzım…" dedi.
Konuşamıyordu, bacakları da… Kan boşanıyordu.
Dizleri… İki dizi de kırılmıştı.
Birkaç metre havaya uçup yere düşmüş,
ağır yaralanmış, birçok kemiği kırılmış.
Ölümden ucu ucuna kurtulmuş.
Veerappan 13 tane büyük çukur kazmış.
Yirmi beş kilogramın üzerinde patlayıcı yerleştirmiş.
Büyük bir katliamdı.
9 Nisan'da gerçekleştirdiği son saldırıda Veerappan,
Karnataka'nın Mysore ilçesindeki Palar yakınlarında
Özel Görev Gücü'ne ait bir otobüsü bombayla havaya uçurdu.
On beş polis muhbiri de dâhil olmak üzere 22 kişi öldü.
Veerappan artık gözünü kırpmadan insan avlıyor.
ÖGG kurulalı üç yıl olmuştu
ama Veerappan'ı yakalama veya öldürme hedefine bir adım bile
yaklaşamamışlardı.
Bu görevin insanüstü bir çaba gerektireceğini öğrenmişlerdi.
Ama 22 kişinin havaya uçurulması
her iki hükûmeti de harekete geçirdi.
Başbakanlar buluştu.
Ortak bir Özel Görev Gücü kurmaya karar verdiler.
Veerappan olgusu hakkında
birçok efsane üretildi.
Adamı abartılı, uçuk kaçık bir şekilde anlatan efsaneler.
Mesela birisi bana Veerappan'ın
sihirli güçleri olduğunu söylemişti.
Tüm bunları bir orman tanrısının yardımıyla
yaptığını söylemişti.
Hakkında detaylı bir bilgimiz yoktu.
O sırada elimizde sadece siyah beyaz bir fotoğrafı vardı.
Meşhur bıyığı ve sivri burnu
fotoğrafta gözüküyordu ama gerçeği bilen yoktu.
Yanında kaç kişi var, yanındakiler kimler,
ormandaki hayatları nasıl?
Bunların hiçbiri bilinmiyordu.
SIVASUBRAMANIAN FOTO MUHABİRİ
Gazeteci olarak fark edilmemin tek yolu,
başka kimsenin yapmadığı şeyleri yapmamdı.
Şöyle derdi, "Bu polisler,
sanki tek suçlu benmişim gibi gösteriyorlar.
Gözünü kan bürümüş bir katilmişim gibi.
Hakkımda sahte bir imaj yaratıyorlar.
O yüzden, henüz hayattayken
gerçekleri halka anlatmak istiyorum."
Bu konuda kararlıydı.
Akşam saat dört civarında
Veerappan'ın çetesiyle
irtibatta olan köylülerden biri
yalın ayak yanıma gelip "Adın ne?" diye sordu.
"Adım Sivasubramanian, gazeteciyim" dedim.
"Abi seni çağırıyor" dedi.
Basın özgürlüğünün bir parçası da gazetecilerin suçlularla görüşebilmesi.
Hâkî üniformalı dört adamın yaklaştığını gördüm.
Öndeki Veerappan'dı, omzuna bir silah asmıştı.
Koyu yeşil bir üniforması vardı, gülümsüyordu, cana yakın biriydi.
Beni karşılayıp ne zaman geldiğimi sordu.
Acımasız biri olduğuna dair hiçbir işaret yoktu.
Aklımda sadece tek bir şey vardı. "Fotoğrafını çekmem lazım.
Şu anda ışık güzel."
"Fotoğraf çekebilir miyim?" diye sordum.
Şöyle bir hareketle cevap verdi. "Fotoğraf çekmek mi istiyorsun?
Arjunan. Gazeteci fotoğraf çekmek istiyormuş.
Siz hazır mısınız?"
Veerappan'ın adını herkes biliyordu ama görünüşü pek bilinmiyordu.
"Fotoğraf çekmesine izin verirsen hiçbir yere gidemeyiz.
İzin verme" dedim.
Ona engel olmaya çalıştım, hatta ağladım ama dinlemedi.
"Şimdi çekelim mi?" dedi.
Hazırlanmaya başladı, görünsün diye zincirini çıkardı.
Başka kimsenin yapamadığını başarmıştım, içim içime sığmıyordu.
ÖZEL HABER
YARDIMCILARIYLA BERABER
Bir sürü fotoğraf.
Tüfeği tutarken, pusuya yatarken.
Kamuflaj elbisesiyle ve silahlarla yürürken.
ORMANDAN GEÇEN GRUBUN BAŞINDA SİLAH TALİMİ
Tüm ekip üyelerinin fotoğraflarını ilk kez elde etmiş olduk.
Yaptığı en büyük hata buydu.
Sonra her birinin soy kütüğünü çıkardık.
Akrabaları, akrabalarının arkadaşları.
Yiyeceklerini kimin getirdiğini,
kimden bilgi aldıklarını,
çeteye kimlerin destek olduğunu öğrendik.
İstihbarat çalışmaya başladı.
Ne kadar acımasız olduğunu görmüştük.
Hem de çok iyi görmüştük.
Böyle bir vahşeti daha önce ne görmüş ne de duymuştuk.
O sırada paralı asker gibi olduk.
Farkımız kalmadı.
Hiçbir mahkeme bunu anlamaz,
insan hakları vesaire işlemez.
Sadece o operasyona katılmış olanlar
durumun ciddiyetini anlayabilir.
O sırada öne çıkan bir polis memuru vardı,
Karnataka eyaletinden Shankar Mahadev Bidari.
Gözünü budaktan sakınmayan, çok etkili bir polisti.
Sadece cesur değil, çok da akıllıydı.
Shankar Mahadev Bidari tüm suçluların fotoğraflarını gördü.
O zaman derinlemesine istihbarat toplamaya başladık.
Yüzlerce kişi tutuklandı.
Şüpheli görülen herkes gözaltına alınıp
"atölye" denen binaya götürüldü.
Bu atölyede
bisiklet, motosiklet ya da otobüs tamiri yapılmıyordu.
Özel olarak insanlara işkence yapmak için tasarlanmış bir atölyeydi.
PUTTAMALLAACHAR KARNATAKA ÖZEL GÖREV GÜCÜ
Tamil Nadu'daki herkes bu "atölye"den korkmaya başladı.
Bidari öyle bir ortam oluşturmuştu.
MM Hills Anayasa Mahkemesi'nin başyargıcı gibi bir şeydi.
Verdiği kararlar sorgulanamıyordu.
Belli bir noktaya kadar pirinç bulmak kolaydı.
Kocamı yakalama görevi Shankar Bidari'ye verildikten sonra
köylünün biri bir kilo bile pirinç alsa
yakalanıp sorgulanıyordu.
Atölye cehennemden farksızdı.
Büyüklerimiz bize cehennemi anlatırdı.
İnsanlar canlı canlı ateşe ya da kaynayan yağın içine atılacakmış.
MM Hills'de bu işkencelerin hepsine şahit olduk.
Büyükçe bir salondu.
Otobüsle 15, 20 ya da 50 kişi getirilirdi.
Atölyeyi iki bölmeye ayırmışlardı.
Sevdiklerini bir tarafa, sevmediklerini diğer tarafa koyuyorlardı.
O zaman Bidari "üçüncü göz"ünü açıyordu.
Yani gaddar oluyordu.
Mahkûmlara idrar içiriyordu.
Kadınları erkeklerin önünde soyunmaya zorluyordu.
Shankar Bidari böyle işkence yapıyordu.
Ölüm dansı bir türlü bitmek bilmiyordu.
Veerappan ve adamları bir polis konvoyuna saldırdı.
Olay yerine vardığımızda
yolda hâlâ kan akıyordu.
Shankar Bidari geldi, etrafa bakındı ve her yeri inceledi.
"Puttu, buraya gel" dedi.
Hafızası çok güçlüydü, atölyedeki herkesin adlarını biliyordu.
Bir arabanın kaputuna oturup birkaç isim yazdı.
"Cipi al bu sekiz kişiyi getir.
Hepsini bir ağacın önüne diz" dedi.
Bunlar tabii ki âcizliğimizi gösteriyordu.
Bunu görünce o kadar utandım ve incindim ki
polis olduğumuz hâlde haydut gibi davranıyoruz, diye düşündüm.
ÖGG'de görev yaptığım sürede
öğrendiğim bir şey vardı.
Onu kızdırmak yerine
tecrit etmeliydik.
K ARKESH KARNATAKA ÖZEL GÖREV GÜCÜ
Kariyerim boyunca Cemmu ve Keşmir'de teröristlerle,
Hindistan'ın orta bölgelerinde Naksalitlerle,
kuzeydoğuda isyancılarla uğraştım.
Ama Veerappan'ın yöntemi,
yaklaşım tarzı çok farklıydı.
Tecrübelerine dayanarak bir strateji geliştirmişti.
Gerilla savaşı yöntemlerini okuyarak öğrenmemişti,
doğuştan gerillaydı.
Veerappan'ın pusuları hayvan avlamaya benziyordu.
Fil avlamaya çıkan bir avcı, filin nereden geleceğini bilir.
Pusuyu hedefinin mutlaka geçmek zorunda olduğu
ve kurtulamayacağı yerlerde kuruyordu.
Kusursuz bir işleyişi vardı.
Zaten başka türlü olsa uzun süre hayatta kalamazdı.
Ormana giden bir sürü insan öldürüldü.
"Böyle olmaz" diye düşündüm.
Daha iyi bir yöntem bulmamız gerekiyordu.
Bir gerilla savaşıyla karşı karşıyaydık,
dolayısıyla kontrgerilla taktikleri kullanmamız gerekiyordu.
Komandolar ormanda yaşayacak,
istihbarata dayalı bir operasyon yürütecek
ve zamanı gelince saldırıya geçeceklerdi.
Ormanda Veerappan güçlüydü.
Orada büyüdüğü için orman bir bakıma onun evi sayılırdı.
Kendi evimizi avucumuzun içi gibi biliriz ya, onun gibi.
Gece karanlığında bile tuvaletin yerini bulabiliriz.
Orman da onun evi olmuştu.
Çetesini günden güne büyütüp göçebe bir köy oluşturmuştu.
MOHAN NAVAS TAMIL NADU ÖZEL GÖREV GÜCÜ
Kendimi Veerappan'ın yerine koyup,
hangi rotayı kullanacağını tahmin etmeye çalıştım
ve o rotayı takip etmeye karar verdim.
O köylerin hepsine gidip muhbirler edindim.
Köylülere hiç "Veerappan'ı arıyorum" demedim.
Sadece "Ormanda farklı birini görürseniz bana haber verin" dedim.
Bazı yerlerde hareketlilik görenler vardı
ama kim olduğunu bilmiyorlardı.
"Yirmi kişinin geçtiğini gördük."
Veerappan'ın çetesinin o civarda olduğu sonucunu çıkardım.
Çünkü çetesi büyüktü.
Kadın erkek 100 kişinin üzerindeydiler.
Navas ne pahasına olursa olsun Veerappan'ı yakalayıp Gopalakrishnan gibi
nam salmak istiyordu.
Veerappan'ı o kadar büyük bir hevesle arıyordu ki
herkes Veerappan'a gelip Navas'ı anlatıyordu.
Tüm çete üyelerini topladı.
"Bundan sonra hayatım daha zorlu olacak" dedi.
"Yanımda duranlar tehlikeye girecek.
Buna rağmen yanımda kalmak istiyorsanız kalabilirsiniz.
Batıya gideceğiz."
Minchuguli Boli'ye gidip orada kaldık.
İçinden su akan küçük bir vadi vardı.
Çeşit çeşit büyük ağacın olduğu
sık bir ormandı.
Ağaçlar o kadar sıktı ki birkaç adım ötesi görünmüyordu.
Hava aydınlıkken bile görmek zordu.
Kocam orada kalmaya karar verdi.
Sonra bir gün
"Hiç paramız kalmadı" dedi.
"Erzak almak için para lazım."
Sonra oradan ayrıldı.
Birkaç gün onsuz kalacağım için endişelenmiştim.
Hareket hâlindeyken elimize bir bilgi geçti.
"Minchuguli'de
çok miktarda insan dışkısı var."
Gönderdiğim köylüler gelip şöyle dedi,
"Sandal kaçakçıları herhâlde."
O zamanlar sandal kaçakçılarıyla ilgili çok bilgi gelirdi.
"Sandal kaçakçılarıdır."
"Hayır efendim" dedi.
"Sandal kaçakçıları sadece pirinç yer.
Pirinç yiyenlerin dışkısı sarı olur.
Ama bunlar siyahtı.
Demek ki ragi yiyorlar."
O zaman Veerappan'ın çetesiydi.
Kesin kanaat getirmiştim.
Minchuguli çok geniş bir alan.
İki üç dağın ortasında.
Polisin oraya kadar gelmeyeceğinden emindi.
Rahatça dolaşıp "Bu ormana kim gelir ki?" diye düşünüyordu.
Bir hata yaptı.
Kulübe yaptılar.
Ekipleri toplamamız bir gün sürdü.
Karnataka, Sınır Güvenlik Gücü ve Tamil Nadu ortak operasyon planladı.
Sabahın erken saatleriydi.
Yüz kişi tek sıra olduk
ve yavaşça o bölgeye doğru ilerlemeye başladık.
Ragi gibi bir şey öğüten iki kadın gördük.
Dört kişi de satranç oynuyordu.
Kendilerini güvende hissediyorlardı.
Nöbet tuttukları noktalardan biri zayıftı.
Omzunda tüfek olan bir çocuk vardı. Söverek indi.
"Piçler, bana kafa mı tutuyorsunuz?"
Böyle konuşarak kampa doğru yürüyordu.
Başka bir nöbetçi ne olduğunu sordu.
"Şerefsiz polisler buraya geliyor.
Ne yapabilirler ki?" diye cevap verdi.
Diğeri kulaklarına inanamadı. "Evet, yukarıdan geliyorlar."
Baktıklarında 150-200 polisin yaklaştığını gördüler.
Birden dikkat kesildiler.
Islık çalmaya başladılar.
Islık çalıp hayvan sesi çıkarıyorlardı.
Sonra kaçmaya başladılar.
O sırada yüksek bir yerde olan Sınır Güvenlik Gücü onları fark etti.
Ateş açtılar.
Ateş ettiklerinde sesleri göğsümüzde hissediyorduk.
Ne konuşuyor ne de nefes alabiliyordum.
Ayağa kalkıp yürüyecek dermanım kalmamıştı.
Hiçbir yere kaçamazdım.
Kaçmaya kalkarsam beni vururlardı.
Bir bambu sapına tutunup
çömeldim ve bekledim.
Polis bir taraftan girip ateş etmeye başladı.
Kurşun seslerini duyan çete üyeleri kaçmaya başladı.
Her yana dağıldılar.
SHANKAR BIDARI VEERAPPAN'IN KULÜBESİNİN ÖNÜNDE
Mekânı görünce çok şaşırdık.
Her şeyi sistematik bir şekilde yapmıştı.
Her şeyi stoklamıştı. Tatlı bile vardı.
Jangiri, jalebi…
Tüm yiyecekler kavanozlarda düzgün bir şekilde tutuluyordu.
Karısı şampuan kullanıyordu.
Bir sürü Fair & Lovely şişesi bulduk.
Polis iki tarafı da tutmuştu.
Bana gelip "Muthulakshmi sen misin?" diye sordular.
"Muthulakshmi olduğumu biliyorsunuz" dedim.
Gözümü siyah bir bantla sımsıkı bağladılar.
Veerappan, Minchuguli'de çeteden ayrıldığında
çetenin yaklaşık 157 üyesi vardı.
Kadın erkek, büyük küçük
toplam 157 kişi.
Veerappan döndüğünde çete yerinde yoktu.
Çeteyi bulmak için bakmadığı yer kalmadı.
Ama kimseyi bulamadı.
Polis her birini yakalayıp öldürmüştü.
Kadın erkek, büyük küçük demeden herkesi öldürdüler.
Veerappan için büyük bir travmaydı.
Veerappan'ın çetesinin tüm üyeleri rastgele ormana dağılmıştı,
hepsini yakaladık.
Yakaladık, çatışmalar yaşandı.
Bazıları tutuklandı, bazıları öldü.
KOTEYUR MANI
Çete üyelerinden 13'ünü ben öldürdüm.
ÖGG'de devam etseydim Veerappan'ı da öldürürdüm.
Harikrishna'nın ve Shakeel Ahmed'in
öcünü böyle aldım.
PAPATHI (SETHUKULI GOVIND'İN EŞİ)
Çetesinden geriye sadece altı kişi kalınca
Veerappan sonunun geldiğini anladı.
Kaçışı yoktu.
Bu başarıda en büyük pay Shankar Mahadev Bidari'nin.
Mükemmel bir komutandı.
"Muthulakshmi'yi yakaladık" dediler.
Güzel bir kadındı.
Güzellik yarışmasına katılsa
mutlaka birinci olurdu.
Her kadının üzerinde 300-400 gram altın ziynet eşyası olur.
Ama Muthulakshmi'nin üzerinde 750 gram vardı.
Hepsi bana bakmaya geldi.
Veerappan'ın eşi olduğum için geldiklerini anlamamıştım.
Sadece bana ne yapacaklarını düşünüyordum.
Muthulakshmi'yi kampa götürmemizin üzerinden
on dakika bile geçmeden Bidari geldi.
Zırhlı bir araçtaydı.
Shankar Bidari'nin elinde India Today gazetesinin bir nüshası vardı.
"Bu kişiyi tanıyor musun?" diye sordu.
MUTHULAKSHMI: ARANAN EŞİ SAKLANIYOR
Benim fotoğrafımdı.
Bildiğimi söyleyince sordu, "Kim peki?"
"Benim" dedim.
"India Today'e çıkacak kadar meşhursun, öyle mi?" diye sordu.
Cevap vermedim.
Polis beni yakalayınca kocam çileden çıktı.
"Artık yalnız bir erkeğim. Ne istersem yapabilirim."
Hiç korkusu kalmadı.
Zaten kimseden korktuğu yoktu.
Ama artık onu durduracak hiçbir şey kalmamıştı.
Başta Veerappan'ın yüzünde gördüğüm cana yakınlıktan eser kalmamıştı.
Yüzü kararmıştı, kalbindeki kederi yansıtıyordu.
Benden bir şey istedi.
"Sadece resmimi çekmek yerine
video çekip film gibi oynatabilir misin?"
"Olabilir. Onu da yapabiliriz" dedim.
Veerappan'la yapılan röportajlar yayınlandığında
Tamil Nadu'daki herkes televizyon başına geçmişti.
Yıllar geçtikçe
Veerappan daha çok röportaj vermeye başladı.
Tahmin edeceğiniz üzere röportajlar çok başarılı oldu.
Yaşlı bir kadın "Kurtarıcı tanrımız geldi" diyordu.
Veerappan'a verdikleri tepki buydu.
Hem inanılmaz hem de çok tuhaf bir şeydi.
Doğuştan gelen bir kibri vardı,
onu sergiliyordu.
Tereyağından kıl çeker gibi
yüksek mevkilerdeki siyasetçi ve bürokratların adlarını anıyordu.
Neredeyse onlara
"Siyaset böyle yapılır" diyordu.
Yani gösteri devam etti.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram