SERIAL NETFLIX
W poprzednich odcinkach…
Fulger…
Dziś zmarła moja matka. To płomień jej duszy.
Od tego może zająć się całe obozowisko!
Nadszedł mój czas.
Mój powrót jest nieunikniony.
KSIĘGA 4: ZIEMIA ROZDZIAŁ 5: WIELKIE WROTA
Callumie, znasz pradrakoniczne słowa,
których użyła Zubeia?
Sepultura Caelo.
Dziwne.
Ostatnim razem skoczyłam stąd w otchłań.
A ty rozwinąłeś skrzydła, by mnie ratować.
Tyle się wydarzyło.
Wszystko w porządku, Callumie?
Nie bardzo.
Chcesz o tym pogadać?
Spotkanie.
Jejku, mam wrażenie, że to już się wydarzyło.
To wszystko się łączy.
Ktoś próbuje uwolnić Aaravosa.
Tylko kto?
- Moja siostra. - Skąd wiesz?
Tak, jak mówiła, to wszystko się łączy.
To Aaravos przez cały czas szeptał do taty z lustra.
A teraz tata nie żyje.
Claudia ma moc i jest zdesperowana.
Chce dokończyć jego dzieło.
A to jej bransoletka.
Musimy ją znaleźć i powstrzymać.
Ale jak?
Spędziłam ostatnie dwa lata na poszukiwaniach.
I nic z tego.
Nie wiemy, gdzie jest, ale wiemy, czego szuka.
Musimy znaleźć to pierwsi.
Mówiłaś, że lokalizacja więzienia jest nieznana,
a każdy z arcysmoków ma kawałek układanki.
Czy z ich pomocą zdążymy przed Claudią?
Być może.
Rex Igneous, arcysmok ziemi.
Może mieć wskazówkę co do lokalizacji więzienia.
Mieszka w głębi góry Umber Tor.
Chodźcie. Lecimy.
Ty zostajesz, Zymie.
To niebezpieczne.
Nie mogę cię znów stracić.
Ta istota nic nie mówi.
Spójrzcie na tę maź.
Niby płynna, ale stała.
Pięknie się błyszczy i mocno lepi.
Proszę, ja…
Chyba zaraz przemówi.
Och, posłańcu Aaravosa.
Prowadź nas ku naszemu przeznaczeniu.
Proszę.
Słucham.
Może chce, by nadać mu imię?
Może Błyskobłoczek?
Nawet ten plujący mazią homunkulus
nie zasługuje na takie imię jak Błyskobłoczek.
Czyli dostojniej?
Wiem! Sir Błyskobłoczek.
Widzisz? Podoba mu się.
Zaczekaj!
Sir Błyskobłoczku!
Miło być teraz jednym z tych dobrych.
Ludzie, elfy, smoki?
Smok-ekipa.
To miło, że zabraliście w podróż nadwornego błazna.
Żaden błazen.
Szef Gwardii Koronnej.
To taka Smocza Straż króla Ezrana.
Jeśli władasz mieczem tak jak żartem,
to król jest w dobrych rękach.
Jeju, dzięki!
Smoki są jednak miłe.
Nic mi nie jest. Doszło do sprzeczki o ogień.
Zrobiło się naprawdę gorąco.
Jedna kobieta została ranna.
Ma na imię Lucia. Jest główną architektką.
Przybyła z Katolis, by pomóc z obozowiskiem i ruinami.
Dochodzi do siebie.
Teraz będzie już spokojniej, co?
To tutaj.
Wielka góra wschodu. Umber Tor.
Nie wiem, czy ktoś…
Nie!
Jesteśmy strażnikami bram Umber Tor!
„Strażnicy” to chyba przesada, co?
Jesteśmy odźwiernymi.
Pilnowanie tej bramy to święty obowiązek.
Mówię tak już od pięciuset lat.
Ale czy naprawdę jej strzeżemy? Otwieramy ją i zamykamy…
Dość farmazonów!
Otwórzcie. Musimy odwiedzić Rexa Igneousa.
On nie przyjmuje gości.
Spróbujcie w przyszłym stuleciu.
Wiem, że wykonujecie swoją pracę…
Jestem Smoczą Królową!
Otwórzcie albo zamienię was w stertę kamyków!
No i to jest argument.
Bardzo logiczny.
Ma sens.
Nie ma przejścia.
Nie tak to wyglądało 80 lat temu.
A jeśli dodam trochę błota,
dorzucę trochę mazi i zamieszam?
Nie za lepka.
Jedwabista, mięciutka i rozciągliwa.
Idealnie.
Chyba chce coś powiedzieć dłońmi.
Jak w grze Słowne Rączki.
Jak niby mamy rozszyfrować te bezsensowne gesty?
To kompletna bzdura.
Nie, czekaj. Wężowe oko. Spiczasta głowa.
Wiem!
Jaszczurka w kapeluszu.
Naprawdę uważasz, że nasz kosmiczny przewodnik mówi:
„Jaszczurka w kapeluszu”?
No cóż…
Zgadłam?
Powodzenia.
Możecie pójść drugim wejściem.
Co robisz? Nie zdradzaj tajnego wejścia.
Tajne wejście?
Czemu nic nie mówiliście?
Tylne wejście nie jest raczej dla smoka.
Jest normalnych rozmiarów.
Dla malutkich i giętkich stworzonek jak elfy czy ludzie.
Może jesteśmy mali i giętcy,
ale jeśli jest inne wejście, to idziemy tam.
Znajduje się ono w Smoczej Gęstwinie,
w głębi Niezbadanego Lasu.
Macie jakąś mapę, wskazówki albo…
Jak sama nazwa mówi, to Niezbadany Las.
No tak.
Kapuję.
Spokojnie, znajdziemy drogę.
Jesteś bardzo odważny, ale muszę cię ostrzec.
Gdy spotkasz Rexa Igneousa, musisz ważyć swe słowa.
O tak, staruszek ma niezły temperament.
Jeśli go wkurzysz, ziemia się zatrzęsie.
Jeśli go zirytujesz…
kamienie popękają, a lawa wypłynie!
Jeśli go rozwścieczysz…
…zapewne zginiesz.
Będzie dobrze. Radzimy sobie z marudnymi potworami.
Powodzenia, bohaterowie.
Będę czekać z Azymondiasem na szczycie Burzowej Iglicy.
Wciąż próbuje się porozumieć.
Patrzcie, coś rysuje. Jak w kalamburach.
Być może Aaravos się nami bawi.
Znów to samo!
Jaszczurka w kapeluszu?
Jaszczurka w kapeluszu!
Tak!
To nie jest jaszczurka, tylko…
To…
smok.
Głęboki wdech.
Czujecie to?
Tak pachnie przygoda.
To jak, Callumie? Przygoda?
No weźcie! Poczujcie ducha przygody.
Znacie przyśpiewki?
Może ty, Raylo?
Dobra, przepraszam, że próbowałem was rozruszać.
Nie teraz. Kryć się.
To elfy krwawej ziemi?
Tak.
Jeźdźcy Smoczej Gęstwiny. Jesteśmy we właściwym miejscu.
Może wskażą nam drogę?
Nie sądzę.
Słyną z tego, że za wszelką cenę bronią swojego terenu,
a intruzów wrzucają do Otchłani Rozpaczy.
To nie brzmi za dobrze.
Zrobimy tak.
Wy zostańcie w ukryciu, a ja poszukam wejścia.
Nie możesz iść sama.
No dobrze.
Ja i Callum poszukamy wejścia.
Zostanę z Ezranem.
Idź z Raylą, Sorenie. Chciałeś przygody, co nie?
No dobrze, może być i tak.
Powodzenia. Prędko je znajdziecie.
Ahoj, przygodo.
Aresztują mnie za zgaszenie świecy?
„Nie. To na wszelki wypadek”.
Wypadek? Jaki wypadek?
„Lud jest niezadowolony tym, co zrobiłaś”.
Są na mnie źli?
To ja jestem poszkodowana.
Harowałam dla elfów, a jak mi się odwdzięczyły?
Wrócę do siebie. Nie chcę strażników.
„Zostań tutaj”.
„Tu jest bezpieczniej”.
Co ze mną będzie?
„Królowa zadecyduje”.
Sytuacja jest napięta.
Uwolnienie wielkiego zła, potencjalny koniec świata i takie tam.
- Chodziło mi o ciebie i Calluma. - Nie mówmy o tym.
Strasznie przeżył twoje odejście.
Naprawdę.
Był załamany.
A teraz wróciłaś.
Z jednej strony dobrze.
Z drugiej źle.
A przede wszystkim to dziwne.
Zawsze powtarzam, że trzeba czasu, bo ogarnąć to, co dziwne,
a wszystko się ułoży.
Albo i nie.
Serce zrobi swoje albo i nie.
Sorenie.
Co to…
Patrz uważnie. Tak to się robi.
Ty głupia, dzika bestio!
Już po tobie!
- Musimy coś zrobić. - Nie!
Nie możemy ryzykować.
Też mi się to nie podoba, ale musimy iść.
Chodźmy.
To niewinny smok, a on go krzywdzi.
Kiedyś o nie dbałaś. Jesteś ze Smoczej Straży.
Nie da rady wszystkich ocalić.
Ryzyko jest zbyt duże.
Ja idę dalej i lepiej, byś szedł za mną.
Chyba mamy już dość drewna.
Przepraszam.
Chyba coś cię martwi.
To nie moment na zamartwianie.
Bądźmy czujni. Nie wiemy, co tam się czai.
To świerszcze. Ale podobno nie lubią zasadzek.
Wszystko dobrze?
Tak.
Ciągle o tym myślę.
Zamykam oczy i wciąż widzę ten moment.
To było straszne.
Wiem, że cierpisz, ale Rayla na pewno tego nie chce.
Co? Rayla?
Mówię o Aaravosie.
Zawładnął mną i zrobił ze mnie marionetkę.
No tak.
To ma większy sens.
Ale masz rację.
Może to głupie, ale nie wiem, co czuję do Rayli.
Ona chce, by było jak dawniej.
Ale nie jest. Sama wszystko zepsuła.
Kiedy wróciła, ucieszyłem się,
ale jednocześnie byłem wściekły.
Chciałbym jej wybaczyć, ale to nie takie łatwe.
Nic nie jest łatwe.
Magia też nie, a jednak ją opanowałeś.
No tak.
Związki są trudniejsze.
Zmierz się z kimś swoich rozmiarów!
Ten smok jest większy ode mnie.
Kim ty jesteś?
Soren.
Jesteś pierwszym złoczyńcą na mojej drodze.
No tak.
Dobra, wygrałeś.
A co wygrałeś?
Tę cudowną tykwę!
Zapomniałem, że tu jesteś.
W nogi. A raczej w skrzydła.
Lepiej, by cię tu nie było, gdy ten dzieciak wróci.
Jeju, no co? Jestem bohaterem. Chcę pomóc.
No już, idź sobie!
Dalej, zmykaj!
Wyluzuj.
Nie jest dobrze.
To nie jaszczurka,
tylko smok we wnętrzu góry.
Prowadzi nas do Umber Tor,
domu wielkiego Rexa Igneousa.
Czyli smok wie, gdzie jest Aaravos.
Zgadza się.
Co za dzień.
Pan coś odkrył i ja też.
Tadam!
Najzabawniejsza substancja na świecie.
To głupiomaź.
Co jest? Gdzie Soren?
Nie wrócił? Rozdzieliliśmy się i…
Nic mu nie jest.
Zaraz wróci, recytując wiersz o swoich przygodach.
Spóźnia się,
bo pewnie szuka rymu do „legendarny bohater”.
Wybacz, że obrzuciłem cię tykwą.
Napisy: Krzysztof Łuczak