NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
Moi rodzice żyją.
Wolałabym, by nie żyli.
Gdy ludzie zabili Smoczego Króla,
Smocza Straż, moi rodzice,
zawiedli i uciekli.
Tak mi wstyd.
Masz wrócić z okropną wieścią, że książęta zginęli.
Co jeśli znajdziemy ich żywych?
Zrobisz, co będzie właściwe.
Królu Ezranie, mamy gościa.
Książę Kasef z Neolandii, syn króla Ahlinga.
Moja armia czeka pod murami miasta.
Co? Nie!
Katolis nie wyda wojny.
Nie musimy walczyć.
Wybierzmy pokój.
Nie walcząc z Xadią, zawiedziesz jako król.
KSIĘGA TRZECIA: SŁOŃCE
ROZDZIAŁ 3: DUCH
Już prawie jestem w domu!
Jednocześnie cieszę się
i jestem przerażona.
Denerwujesz się.
Kiedy zobaczą cię z malutkim Zymem,
na pewno nam pomogą.
Proszę! Pięć naraz.
Świetnie się je ustawia!
Elfy widzące mnie i Zyma to jedno.
Ale mój nowy ludzki przyjaciel może nie być popularny.
Wiesz, kto będzie popularny?
Twój uroczy przyjaciel elf.
O nie.
Proszę, nie.
Zaraz poznasz...
elfa Calluma!
Jestem jednym z tych leśnych elfów z takim...
porożem.
Czyli jesteś elfem krwawej ziemi?
Poczekaj. To jeszcze nie wszystko!
Hej, druhu! Jestem elfem krwawej ziemi!
Drzewa to moi druhowie!
„Druh” to przyjaciel po krwawoziemsku!
Przybij czwórkę!
Jeszcze raz.
Starczy już.
Książę. Dziękuję za przybycie.
Czemu mnie wezwałeś? Zmieniłeś zdanie?
Nie.
Ale może zmienię twoje zdanie.
Spróbuj.
Wydarzyły się złe rzeczy. Wiem.
Mój tata zginął, twój jest ranny.
Ale o czymś nie wiesz.
O nadziei.
Wojna wybuchła, bo Xadia sądziła, że zniszczyliśmy smocze jajo.
To nieprawda. Smoczy Książę żyje!
I jest uroczy.
Mój brat odda go Smoczej Królowej
z pomocą elfki Rayli.
Kiedy królowa odzyska dziecko, zmieni zdanie.
Pokój może wrócić. Wystarczy uwierzyć.
I co myślisz?
Że jesteś dzieckiem wierzącym w bajki.
Nie musisz mnie wypraszać. Skończyłem.
Książę Kasefie.
Możemy porozmawiać?
Jeniec używa jakiegoś języka gestów.
Języka migowego.
Prawdopodobnie to język migowy Katolis.
Różne regiony mają swoje...
Znasz go czy nie?
Tak, znam.
Lingwistyka to moja specjalność.
Chociaż język migowy chyba nie podpada pod lingwistykę.
To raczej... migostyka?
Witaj w Lux Aurea, człowieku.
Jesteśmy w moim domu!
To tu?
To znaczy, ładnie tu.
Bardzo... skromnie.
Ukrywa go iluzja.
Żeby wejść, muszę wykonać rytuał, który pozwoli mi go zobaczyć.
To taki magiczny klucz.
A jak ja mam wejść?
Użyjesz klucza.
To łatwe. Rób to, co ja.
Oto Silvergrove.
Cudowne, prawda?
Pokażę ci wszystko!
Głodny? Tu dają najlepsze malinowe niespodzianki!
Niespodzianki? Co w nich jest?
Nie mogę ci tego powiedzieć, Callum.
No tak.
Mogę ci pokazać swój dom, swoją szkołę...
Rayla, coś jest nie tak.
Jak to?
Nie mają twarzy.
O nie!
Co się stało? Co im jest?
Nie im. Mnie.
Jestem...
duchem!
Wstań.
Wstań!
Goście idą.
Musisz wyglądać godnie.
Moje dzieci.
Dobrze, że nic wam nie jest.
Co się stało? Czemu tu jesteś?
Próbowałem zjednoczyć Pięć Królestw przeciwko Xadii,
ale radzie przeszkadzało, że po drodze złamałem parę zasad.
Ale to nieistotne.
Jajo. Macie je?
To już nie jajo.
Wykluł się.
Wykluł się?
Ten smok będzie największą potęgą świata,
a wy pozwoliliście, by wrócił do Xadii?
Tato, Soren mógł zginąć!
To bez znaczenia!
Tato?
Nie chcę być okrutny,
ale musimy być gotowi poświęcić to, co kochamy.
Gdyby chodziło o moje życie, wolałbym je poświęcić.
Rozumiecie?
Wszystko, co robię i o co was proszę,
służy dobru ludzkości.
Dlatego kazałeś Sorenowi zabić książęta?
Halo?
Jest tu kto?
To na nic.
Nie widzą mnie i was też, bo weszliśmy razem.
Jak to?
Zrobili ze mnie ducha. To takie magiczne wygnanie.
To spotkało moich rodziców, gdy opuścili Smoczą Straż.
A teraz mnie.
Przecież nie uciekłaś. Nie wiedzą, co się stało.
Tak, to na pewno pomyłka.
Chodź. Jest tu ktoś, kto to zrozumie.
Rozkuję cię, żebyś mogła mówić.
Nie rób nic głupiego.
Co wasi żołnierze robili po naszej stronie granicy?
Co planują ludzie?
Tracę cierpliwość.
Powiedz coś!
O rety!
Tak? Co powiedziała?
Jeśli dobrze zrozumiałam, a tak jest,
zasugerowała sposób, w jaki pani ciało
może pomieścić pani miecz.
Pewnie cię to bawi.
To jest potwierdzenie.
Zobaczymy, czy będziesz taka przed naszą królową.
Pamiętasz Runaana, dowódcę zabójców?
Chyba. Wysoki, spiczasty, celował do mnie z łuku?
Miły gość.
Gdy rodzice wstąpili do straży,
zamieszkałam z Runaanem i jego mężem, Etharim.
Byli przyjaciółmi moich rodziców. Spędziłam u nich wiele lat.
Idziemy do Ethariego.
Czy on cię zobaczy?
On nie rzuciłby tego czaru. Zawsze we mnie wierzył.
Ethari, to ja!
Dobrze, że tu jesteś. Zaszła pomyłka.
Zostałam duchem.
Powiedz im, że nie uciekłam.
Ethari?
Wasza Jasność.
To generał ludzi złapana na granicy.
Nie odpowiada na moje pytania.
Pozbądź się jej.
Nie, Ethari. Tylko nie ty.
To niesprawiedliwe.
Zwrócimy jego uwagę.
Ethari, tak?
Rayla nie miała szansy wyjaśnić!
Callum, to na nic.
Słuchaj! Rayla na to nie zasłużyła!
Chyba zadziałało.
Odbicie! Widzi mnie w nim!
Tak, jestem tu!
Dziwi cię mój widok?
Słyszy cię?
Nie.
Ale widzi, jak się czuję.
Rayla...
Powiedziałem Runaanowi,
że masz zbyt dobre serce, by być zabójcą.
Nie zdradziłaś go ze złych pobudek.
Ale to bez znaczenia.
Oni zginęli.
On zginął.
Bo ich porzuciłaś.
Odpowiedz, tato.
Czemu kazałeś zabić książęta?
Ostrożnie.
Mówiąc prawdę, stracisz ją.
Wkrótce będzie ci potrzebna.
Tak ci się wydawało?
Claudio.
Myślałaś, że poprosiłbym go o coś takiego?
Przecież wiesz, że Soren...
Wszystko mu się miesza.
Nie jestem najmądrzejszy, ale wiem, co powiedziałeś.
Naprawdę?
Co ci mówiłem?
Że mam wrócić z wieścią, że książęta zginęli.
I że wypadki się zdarzają.
Szykowałem cię na najgorsze.
Coś mogło im się przytrafić.
Nie! Powiedziałeś, że...
będę wiedział, co będzie właściwe.
Soren...
Powiedziałem: „postąp właściwie”,
a ty usłyszałeś: „zabij książęta”?
Nawet jak na ciebie to rozczarowujące, synu.
Wierzysz mi, prawda?
Sorysiu, wierzę, że w to wierzysz.
Ale jak widać, pomyliłeś się.
Mamy szczęście,
że zawaliłeś tę zmyśloną misję.
Wielki Magu, przyprowadziłem ci gościa.
Teraz rozumiem.
Nie ocaleli.
Żadne z nich.
Tylko ja.
Skąd wiesz?
Stąd.
Gdy zabójcy ruszają na misję,
Ethari zaklina dla każdego jeden kwiat.
Póki zabójca żyje,
kwiat nie tonie.
Ten zawiera me serce.
Nie martw się.
Obiecuję, że ci je zwrócę.
Kiedy pozostałe zatonęły, a twój nie...
Uznali, że uciekłam.
Jak moi rodzice.
Ale nie uciekłaś. Pomylili się.
Czy to ważne?
Skoro nic nam po niej,
pozbądź się jej.
Jest śmieciem.
Nie jest.
Może to człowiek, ale walczyła dzielnie.
Potraktowała mnie, swojego przeciwnika, honorowo.
My tego nie zrobimy?
Moja słodka siostrzyczko.
Jeśli naprawdę uważasz, że jest wyjątkowa,
niech zadecyduje światło.
Nie, musisz patrzyć!
Patrz!
Jeśli chcesz żyć, patrz!
Człowiek o czystym sercu.
Niecodzienne.
Weź ją sobie.
Dziękuję, siostro.
Naciesz się nią.
Chwyć moją rękę.
Tu jesteś.
Nigdy nie byłem tak silny jak reszta.
Mogę zdjąć czar na moment.
Musiałem cię zobaczyć, zanim odejdziesz.
Nie rozumiem. Jak mogłaś ich porzucić?
Zawiodłam ich.
To przeze mnie nas odkryto.
Ale nie uciekłam.
Ethari, znaleźliśmy coś. Callum, pokaż mu.
Jestem jej krwioziemskim przyjacielem!
Mech cię poznać!
- I ciebie mech. - Nie zachęcaj go.
Znaleźliśmy Smoczego Księcia!
Jaja nie zniszczono.
Wiedziałam, że jeśli wróci do matki,
powróci pokój.
To cud. Nie wierzę.
Ale Raylo, Smocza Królowa umiera.
Od śmierci króla ciężko choruje.
Musimy do niej dotrzeć.
Wierzchem dotrzecie szybciej.
Poślę królowej wiadomość.
Może wytrwa, wiedząc, że mały żyje.
Ethari...
czy będę mogła wrócić?
Nie wiem.
To księżycowy opal.
Dałem Runaanowi drugi, mówiąc:
„Moja miłość będzie z tobą nawet w bezksiężycową noc”.
Żegnaj, Raylo.
Runaanie...
poprzednia taka strzała...
niosła wieść o śmierci.
Ale ta
poniesie wieść o życiu.
Regina draconis!
Napisy: Magdalena Adamus