NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
Spisałem ci to, co najważniejsze.
List?
Królowo Aanyo, czy mogę ci coś opowiedzieć?
Dziewięć lat temu mój przyjaciel, książę Harrow,
został królem Katolis.
Pewnego dnia odwiedziły go dwie kobiety z odległego królestwa.
Moi rodzice.
Tej zimy...
skończy nam się jedzenie.
Zginie 100 000 ludzi.
Mogę użyć serca tytana do potężnego czaru, który ogrzeje ziemię
i zapewni nam niezwykle obfite plony.
KSIĘGA DRUGA: NIEBO ROZDZIAŁ 6: SERCE TYTANA
Drogi Callumie.
Zdarzały nam się chwile, kiedy nie byliśmy sobie bliscy.
Nie chciałem ci się narzucać.
Chciałem, żebyś kochał swojego zmarłego ojca.
Może mogłem być z tobą bliżej.
Pokazać ci, jak bardzo cię kocham.
Może mógłbyś kochać nas obu.
Wiem, że nie jestem twoim ojcem.
Ale w moich oczach i w sercu
jesteś moim synem.
Widzę w tobie siebie. Jestem z ciebie dumny.
Kocham cię bez względu na wszystko.
Jakie to trudne.
Chyba nie umiesz czytać?
Gdy to piszę, zachodzi słońce,
a elficcy zabójcy szykują się do ataku.
Niedawno zemściłem się na Xadii.
Dziś przyszła ich kolej.
Wkrótce przybędą.
Zadałem sobie pytanie:
co mogę przekazać moim synom, póki mam czas?
W tym liście
znajdziesz kłamstwo, życzenie
i sekret.
Gdzie on jest?
Przepraszam.
Rzadko słucham tak długich historii.
Musiałem skoczyć do królewskiej toalety.
Czy mogę kontynuować?
Z chęcię usłyszę więcej.
Znam zakończenie, ale chętnie posłucham o swoich rodzicach,
zwłaszcza że tam byłeś.
Tak. Na pewno wiesz,
że choć to brzmi jak opowieść
o wielkich bitwach i mitycznych stworach,
tak naprawdę to opowieść
o poświęceniu i miłości.
Strzelać!
Celujcie w szczeliny pomiędzy skałami!
Spętamy go!
Celujcie pośrodku!
Tam, gdzie wbiliśmy dłuto!
- Co teraz? - Pchajcie!
Żeby spadła!
Legenda mówiła prawdę.
Serce tytana jest pełne życia i magii!
- Myślisz, że... - Tak. Uratujemy wszystkich.
Nasz lud nie będzie głodny.
Amayo!
Udało ci się!
Siostro?
Amayo!
Mamy mało czasu. Do świtu została godzina.
Smoczy Król będzie wściekły.
Musimy wracać.
Oczywiście.
Nie będziemy zwlekać.
Musimy zostawić rannych.
Nie mogą nas spowolnić.
„Nie musisz szeptać.
Nie słyszę.
To nic.
Odpocznę trochę,
a potem sama wrócę”.
Nie zostawimy cię tu.
Zostanę z Amayą. Wrócimy razem.
Wy zabierzecie serce.
Zgadzają się. Musimy się spieszyć.
Nie.
- Przecież same... - Nikogo nie zostawimy.
Nie porzucimy rannych.
Dlatego, że to twoja szwagierka!
Podjąłem decyzję. Ostateczną.
Gdy umrę, twój brat zostanie królem,
a ty będziesz jego wspólnikiem, obrońcą i doradcą.
Obaj usłyszycie kłamstwo...
wielkie kłamstwo historii.
Doradcy i uczeni powiedzą, że historia mówi o sile.
Będą opowiadać o narodzinach i upadkach imperiów.
Usłyszycie o armiach, bitwach i walnych zwycięstwach.
To nie jest prawdziwa siła.
To tylko potęga.
Teraz wiem, że prawdziwa siła leży we wrażliwości.
W przebaczaniu.
W miłości.
Piękna, przewrotna prawda zawiera się w tym,
że chwile zawierające niezwykłą siłę ci,
którzy tego nie rozumieją, biorą za słabość.
Przez wiele lat tego nie rozumiałem.
Historia nie jest opowieścią o sile.
Uwierz wraz z bratem,
że może być opowieścią o miłości.
Słuchaj, Rayla...
To nietypowe imię.
No, tak.
Moi ludzcy rodzice lubili nietypowe imiona.
Villadsie z niemym D.
Prawda.
- Czym się zajmujesz? - Jestem zabójczynią.
Zaraz, ty nie żartujesz.
Miałam być zabójczynią.
Ale nigdy nikogo nie zabiłam.
Kiedyś ci się uda. Nie porzucaj marzeń!
Dzięki za zachętę.
Szczerze mówiąc, chyba nie marzę o byciu zabójczynią.
Zatem o czym marzysz?
Chciałabym wiedzieć.
Z ciężkim sercem tytana
i dodatkowym utrudnieniem w postaci rannych,
droga powrotna do Wyrwy trwała dłużej, niż chciałem.
Nastał świt.
Słońce wschodziło.
Czułem jego ciepło,
niczym zwiastun nadciągającej zguby.
Wędrowaliśmy dalej.
Liczyliśmy, że umkniemy przed konsekwencjami.
Tam jest wejście.
Już prawie jesteśmy!
Szybko! Z całych sił!
Nagle ciepło zniknęło.
Poczułem chłód.
Słońce przesłonił cień.
Zamiast ulgi...
poczułem przerażenie.
Grom.
Nie uciekliśmy burzy.
Jestem zwariowanym starcem, ale pozwól, że dam ci radę, dobrze?
Czemu nie?
Uwielbiam rady. Dawaj.
Życie... jest jak rzeka.
Wspaniale.
Właśnie tego się bałam.
Widzisz tylko kawałek.
Ja w ogóle nie widzę. Chyba mówiłem.
Mówiłeś!
Nie wiesz, gdzie leżą zakręty na rzece życia.
Nie wiesz, dokąd płynie.
Jak to ma mi pomóc?
Nie próbuj kontrolować rzeki.
Możesz decydować tylko o jednym.
O sobie.
Spójrz na siebie. Kim jesteś?
Na czym ci zależy?
Dowiedz się, a nieważne, dokąd płynie rzeka,
zawsze trafisz tam, gdzie powinnaś.
Villads, to niesamowite.
Kiedy zacząłeś mówić, byłam pewna,
że to kompletny bełkot,
ale to, co powiedziałeś... Było piękne.
Przekażę mu!
Nie zdążymy!
Musimy spowolnić smoka,
żeby oni wrócili z sercem!
Stój!
To my oddamy dziś życie.
Zabierzcie serce tytana. Uratujcie oba nasze ludy!
Jedziemy.
Mogę pomóc.
Za Aanyę!
Odwróciły jego uwagę.
Udało nam się!
- O co chodzi? - O Virena.
Miał rzucić zaklęcie...
Bez niego serce jest bezwartościowe.
Sarai, co chcesz zrobić?
Zobaczymy się po drugiej stronie.
Twoja matka powiedziała mi:
„Zobaczymy się po drugiej stronie”.
Nie wiem, co tam czeka,
ale wiem, że będę was strzegł.
Zawsze.
Dziękuję.
Przedwcześnie.
Chodź! Musimy uciekać!
Byłem przy królowej Sarai...
kiedy wydała ostatnie tchnienie.
Wróciliśmy.
Xadia zabrała nam ukochane osoby.
Ich śmierć zmieniła nasze życie...
Ale ich poświęcenie zmieniło świat.
Wydarliśmy sercu tytana jego życiodajną siłę!
Zaklęcie zadziałało!
Zapewniło obfite plony i dostatek.
Uratowaliśmy sto tysięcy ludzi.
Rodziny cieszyły się życiem i zdrowiem.
Ludzie byli bezpieczni. Byli razem.
Oba królestwa wiedziały, komu zawdzięczają życie.
Tym niezwykłym bohaterkom.
Trzy królowe, trzy matki...
stały się legendami.
To ja powinienem zginąć.
Tak mi przykro.
On czeka na Waszą Wysokość.
Dobrze.
- Jest pan gotowy? - Nie.
Mimo to otwórzcie drzwi.
Chciałem z tobą porozmawiać o życiu.
I dorastaniu.
Czasem dochodzi do niespodziewanych zmian...
Próbowałem być altruistycznym królem, ale jako ojciec mam samolubne życzenie.
Życzę sobie, żebyście byli wolni.
Zrzućcie więzy historii.
Moją przyszłością rządziła przeszłość.
Uwolnijcie się od przeszłości!
Uczcie się o niej, zrozumcie ją
i porzućcie.
Stwórzcie lepszą przyszłość, idąc za głosem serca i wyobraźni.
Przykro mi, że ich nie poznałaś.
Swoich matek.
Dziękuję za tę historię, lordzie.
Cieszę się, że tyle ich wysłuchałam.
W ten sposób je poznałam.
Były bardzo odważne, silne i mądre.
Nie powinienem tego mówić, ale wiem, że byłyby z ciebie dumne!
Może to dziwne, że tęsknię za kimś, kogo nie znałam...
ale bardzo za nimi tęsknię.
Królowo, wysłuchałaś mojej historii.
Uważam, że gdyby twoje matki tu były,
dołączyłyby do nas
i wsparły w walce.
Chyba masz rację.
To możliwe.
- Ale ja tego nie zrobię. - Co?
Mamy ogromny dług wobec Katolis. Bez wątpienia.
Okazano nam życzliwość,
wsparto odwagą i poświęceniem.
Ale nie odpłacę długu za 100 000 uratowanych istnień,
posyłając milion na brutalną śmierć.
Nie słuchałaś mnie? Czy nie...
Królu Ahlingu!
Przemów jej do rozumu.
Viren, współczujemy Katolis, ale...
- Obawiam się, że nie możemy... - Tchórz!
Zdrajcy!
Wszyscy tu zebrani.
Sami zdrajcy ludzkości!
Lordzie Virenie, przykro mi, ale...
Daruj sobie nieszczere przeprosiny.
Nadciąga zguba!
Wkrótce przekroczy granice.
Zapłacicie za zignorowanie mojego ostrzeżenia!
Pewnie zastanawiasz się, o jakim sekrecie wspominałem.
Dobra wiadomość!
Sekret ukryto w Dworu Banther, gdzie właśnie jesteś!
Wszystko zaplanowałem.
Dobrze, że tam jesteśmy, co?
Idź na górę, do pokoju gier.
Ukryłem tam dziwną kostkę,
pokrytą runami.
To starożytny artefakt, przekazywany kolejnym pokoleniom.
Należał do xadiańskiego maga,
elfa imieniem Aaravos,
władającego sześcioma źródłami.
Jest ukryta w szkatułce z kluczami, bo to „Klucz Aaravosa”.
Legenda głosi, że daje dostęp do czegoś potężnego w Xadii.
Może to ty poznasz sekrety klucza.
Jeszcze jeden supertajny, bonusowy sekret.
Wiedziałeś, że nasz markotny Robal
uwielbia głaskanie po brzuchu?
Kto jest ponurym grubaskiem?
Miałaś mnie za szalonego kapitana, ale dobrze doradzam.
Przyznaję. Wiesz to i owo.
Chcesz poznać inny sposób na życie?
Wodoodporne skarpety!
Są metaforą. Przemyśl ją.
Właśnie je pokazałeś.
To żadna metafora!
Za co to?
Jesteśmy braćmi i bardzo cię kocham.
To jakiś podstęp?
Nie. Kocham cię.
Ja też cię kocham.
Jesteśmy na miejscu? Albo blisko?
Jesteśmy blisko.
Czuję ląd!
Co to było? Jakiś cień?
Mnie pytasz?
Tam coś jest.
Tłumaczenie napisów: Krzysiek Ceran