NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach...
List?
Z czasem zrozumiesz.
Masz przełamać pieczęć, kiedy...
Cóż...
Będziesz wiedział.
Co to za miejsce?
Poczekaj. Callum...
Muszę ci coś powiedzieć.
Wiem, co się stało. On odszedł.
O nie.
KSIĘGA DRUGA: NIEBO ROZDZIAŁ 3: DYM I LUSTRA
Callum, przykro mi.
Próbowałam ci powiedzieć o królu.
O przybranym tacie. Nie był tylko królem.
Tak, o przybranym tacie.
Próbowałam. Nie wiedziałam jak.
Nie wychodziło mi, a potem było trudniej.
Przestań. Nie mogę o tym rozmawiać.
Myślę o tym, jak powiedzieć Ezranowi, że ojciec nie żyje.
Przykro mi, Callum.
Tak bardzo mi przykro.
Jak tam, dobrze się bawiłaś na randce?
Co się stało?
Co on ci zrobił?
Nic się nie stało.
Nie skrzywdziłby mnie.
To czemu jesteś taka szlochliwa?
Nie ma takiego słowa, Soren.
Ale czy nic ci nie jest?
Tak. Nic mi nie będzie.
Bo... jesteś moją siostrą, jak wiesz.
I zawsze mogę... kogoś dla ciebie uderzyć,
czy czego tam potrzebujesz.
- Wiem. - Dobrze.
Wciąż musimy sprowadzić książęta.
Za wszelką cenę.
Muszę wiedzieć, że to nam nie przeszkodzi w misji.
Nie martw się.
Dam radę.
Callum?
- Dzień dobry. - Znowu miałem dziwny sen.
Uciekałem przed hipopotamem...
Tym z karmelu, pamiętasz?
Chyba tak.
Ale tym razem ktoś na nim jechał.
Ten piekarz, który mnie nie lubi.
Lubiłby cię, gdybyś nie kradł ciastek.
Nazwał to kulinarną zbrodnią.
Powiedział hipopotamowi, że mam słodkie nadzienie!
- Ez... - Byłem uciekającym ciastkiem. Koszmar.
A najgorsze było to...
że miał rację.
Byłem pyszny.
Przejdźmy się.
Słuchaj, Ezran...
Chciałem z tobą porozmawiać o...
życiu i dorastaniu.
I o tym, że czasem dochodzi do pewnych...
zmian.
Niespodziewanych.
Czy to wykład o „kanapkach”?
Nie! To nie to!
Z pewnością nie to.
Ezran...
Traktowałem cię jak małe dziecko.
To było nieuczciwe.
Bardzo dojrzałeś
i jestem z ciebie dumny.
No tak.
Ale kiedy dojrzewasz, czasem...
- Nie na wszystko jesteś gotowy. - Wiem.
Wiesz?
Wszyscy liczą, że nauczę Zyma latać.
To tylko początek.
Trzeba będzie go nauczyć, co ma robić.
I tego kim ma być.
Powinien się tego uczyć od wielkiego, silnego króla smoków.
Ale... nie ma go.
Ma tylko mnie.
Nie możesz w siebie wątpić.
Nie będzie łatwo, ale pomożemy ci.
Ja, Rayla... Robal pewnie też.
Wspieramy cię.
Dzięki. To wiele znaczy.
Ale chciałbym, żeby był tu tata.
Ciekawe, co by zrobił.
Co powiedziałby Zymowi.
Kiedy byłem mały i go nie słuchałem, mówił:
„Utrapienie z ciebie”.
Próbowałem tego z Zymem.
„Utrapienie z ciebie”.
Ale on nie rozumie. Nic go nie trapi.
Chyba... tęsknię za tatą.
On by wiedział, co robić.
Callum?
Co się stało?
Nic, Ez.
Ja też za nim tęsknię.
Nie mogłem.
Nie powiedziałem mu.
Callum...
Rozumiem, czemu nie mogłaś mi powiedzieć.
Trudno zranić bliską osobę.
Nawet mówiąc im prawdę.
Powinnam była to zrobić.
Miałeś prawo wiedzieć.
Chyba wiedziałem. W głębi.
Próbowałem o tym nie myśleć, żeby nie okazało się prawdą.
Ale on odszedł.
Naprawdę odszedł.
Ogień...
Nie!
Kim jesteś?
Wiedziałaś, że Soren kłamał, mówiąc o tacie.
- Tak. - Może...
on też nie chciał nas zranić.
No tak. Wygląda na refleksyjnego,
wrażliwego, życzliwego gościa.
Masz rację, to nie w jego stylu.
Nie mamy wyboru. Musimy wyruszyć.
I to szybko.
Musimy uciec tak, żeby się nie zorientowali.
Chwila, moment.
- To moi przyjaciele. - Okłamali cię!
Soren - tak. Claudia - nie.
- Nie odejdziemy. - Co?
Przykro mi, ale...
Postanowiliśmy. Ruszamy.
Nie ma nic ważniejszego od eskortowania Smoczego Księcia do Xadii.
Nie możemy wrócić.
Na pewno? Twój tata będzie rozczarowany.
Soren! Co z tobą?
- Próbuję... - Dość!
Przestań, Soren!
Dobra. Jak chcesz.
Głupie ćmy!
Przepraszam za niego. Zanim wyruszycie, Callum...
muszę ci coś dać.
Na osobności.
Jasne.
Mam zamknąć drzwi? Zostawić otwarte? Co...
Możesz zamknąć.
Zamknąć. Dobrze.
Jasne.
Mam coś dla ciebie.
Coś, co... upuściłeś.
To... mój list.
Od niego.
Czytałaś go?
Czemu miałabym? Jest do ciebie.
Gwoli ścisłości, mogłam go otworzyć i zapieczętować magią.
Zrobiłaś to?
Może? Nigdy się nie dowiemy.
Ale nie!
No to...
przeczytasz go?
Nie jestem jeszcze gotowy.
Ale dziękuję ci.
Nie ma za co.
Chyba pora się pożegnać.
Dalej! Lubiłeś to, kiedy byłeś jajem.
Rayla, patrz!
Jeszcze nie lata, ale tu będzie...
Hej! Jak ty...
Robal! Nie pomagasz!
Niech zgadnę.
Kiedy poszłam, zaczęła kręcić i namawiała cię do powrotu.
Nie.
Claudia rozumie, że Zym musi trafić do Xadii.
A to niespodzianka.
To dobrze.
Co więcej, rozumie to tak dobrze, że wraz z Sorenem chce nam towarzyszyć.
Co?
To koszmarny plan!
Niby czemu? Chcą nam pomóc.
To może być pułapka.
Callum, wiem, że im ufasz.
Ale jeśli pójdą z nami,
zanim odkryjemy prawdę będzie za późno.
Rozumiesz?
Stracimy wszystko.
Więc co mamy zrobić?
Jak ocenić, czy to oferta pomocy, czy pułapka?
Mogę ci jakoś pomóc?
Przepraszam, medytowałaś czy coś?
Tak.
Ale skończyłaś. Dobrze.
Ruszamy w drogę, a ci inni ludzie
pójdą z nami.
Nie jesteś zadowolona.
Callum im ufa.
Ale wiem, że coś ukrywają.
Posłuchaj,
każda prawda ma swoją ciemną, ukrytą w cieniu stronę.
Spójrz na półksiężyc.
Już to mówiłaś.
Doprawdy?
Nie mam nic do dodania.
Chyba, że potrzebujesz potwora albo iluzji jedzenia?
Właściwie...
możesz coś dla mnie zrobić.
Tak jest!
Gdzie Callum i Ezran?
Wkrótce tu będą.
Ezran wciąż pakuje smoka.
Bardzo miło było was gościć.
To przyjemność patrzeć, jak omijacie moje iluzje
i od paru dni bezcześcicie to święte miejsce.
Będzie tu pusto...
Cicho, ale pusto, bez was.
Będę bardzo tęsknić!
Ellis, zawsze będziesz tu mile widziana.
Ty też, maleńka.
Nie potrzebujesz już tego, ale będzie ci przypominać,
że ktoś zawsze ci sprzyja.
Dobra! Wszyscy już są!
Możemy ruszać!
Dobra. Pora iść do magicznej krainy i zrobić coś.
Jesteś gotowa zrobić to po mojemu?
Tak. Nie mamy wyboru.
Kiedy przyjdzie pora uderzyć, dam ci znać.
W jaki sposób?
W taki... że zaatakuję elfkę.
To będzie długa podróż.
Pójdę za te krzaki
i poszukam jakichś jagód czy czegoś takiego.
- O nie, to pułapka. - Aha.
Ale miałam cię za przyjaciela.
Przykro mi, nie.
Jestem miłym gościem, to czasem wprowadza w błąd.
Nie wyłapujesz sarkazmu, prawda?
Ani trochę.
Czekaj, Avo! Zawróć!
Przykro mi, mały.
Musisz pójść ze mną.
Nie widzisz mnie.
Po twojej stronie...
jest tylko zwykłe lustro.
Co? Uciekasz?
Może małe książątka chcą walczyć?
Ta elfka tchórzy!
Przykro mi.
Czujecie się zdradzeni, ale nie mogę was puścić.
Muszę postąpić słusznie i zabrać was do domu.
Nie bądź taki milczący, Callum.
Powiedz coś! Przeklnij mnie.
Cokolwiek!
Soren! Coś jest nie w porządku.
To sztuczka!
Sztuczka? W naszym wykonaniu? Nie!
- Sarkazm! - Zgadza się.
Co zrobiłaś, elfko?
Nie mogę się doczekać twojej miny, kiedy się przekonasz.
Ellis! Pokaż im!
Popisz się, Avo! Zaczarowana obroża!
To... iluzje.
Co?
Nie są prawdziwi?
To znaczy słowo „iluzja”!
Pudło!
Gdzie są książęta?
Claudio! Oni uciekają!
Nie. Nie uciekną.
Claudio, proszę! Nie rób tego!
Przestań! Puść ich!
Co ty robisz?
Chronię ich przed tobą!
Popełniłeś błąd, Łańcuszku.
Żegnajcie! Będę tęsknić!
Nie zapomnijcie o mnie! Nie zapomnijcie.
Nabrali się. Miałam rację!
Tak. Miałaś.
Żałuję tego. Przykro mi.
Zapłacisz za to, zdrajco.
Zdrajco?
Generał Amaya kazała mi chronić książęta. Chcieliście ich porwać.
Kto uważa, że to zdrajca,
ręka do góry.
Dwa do jednego, zdrajco.
Co zrobimy?
Zdradziliśmy przyjaciół po nic!
Wcale nie. Spójrz!
Smok.
Wciąż mamy smoka!
Wyłaź, ty mały...
Nie cierpię księżyca!
Już dobrze, Zym! Możesz wyjść!
Lecimy!
Chcesz zobaczyć, jak to jest?
Dalej, rozłóż skrzydła!
Tak jest!
Napisy: Krzysiek Ceran