ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ή είναι απλός καθρέφτης.
Από όλους τους θησαυρούς του βασιλιά και της βασίλισσας των δράκων
αυτό είχαν δίπλα στο δωμάτιό τους. Είναι σημαντικό.
Όχι. Κάτι έπαθε το αυγό!
Φοβάμαι πως πεθαίνει.
Σταθείτε!
Υπάρχει μια θεραπεύτρια που ίσως βοηθήσει το αυγό.
-Και το χέρι σου! -Αλήθεια;
Όμως, ζει εκεί. Στην Καταραμένη Καλντέρα.
Να τη! Είναι ξωτικό!
Αφήστε το.
Δεν έχει νόημα να ακολουθήσουμε. Δεν θα βγουν ζωντανοί.
ΒΙΒΛΙΟ 1 ΣΕΛΗΝΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8 Η ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΚΑΛΝΤΕΡΑ
Μάλλον ξεφύγαμε.
Ναι, σίγουρα.
Πώς θα βρούμε αυτή τη θεραπεύτρια;
Ελάτε μαζί μου.
Θα σας βοηθήσω.
Από εδώ!
Γεια σου.
Ποια ακριβώς είσαι;
Εγώ; Η Έλις.
Από εδώ η Έιβα, η λύκαινα.
Αλήθεια; Και νόμιζα ήταν πουλί.
Ξέχασα να σας συστήσω.
Έλις, από εδώ η Ρέιλα, που γνωρίσαμε όταν...
εισέβαλε στο κάστρο...
για να σκοτώσει τον Έζραν.
Αλλά δεν πειράζει. Το ξεπεράσαμε.
Υπάρχουν τόσοι τρόποι για να κάνεις γνωριμίες!
Πώς θα βρούμε τη θεραπεύτρια;
Δεν την είχα βρει εγώ. Αυτή μας βρήκε.
Κρυβόμασταν σε μια μεγάλη κουφάλα δέντρου, κοντά στο χείλος.
Εκεί πρέπει να πάμε.
-Κι ας ξημερωθούμε! -Κάτσε.
Μόνο αυτό ξέρουμε;
Ένα δέντρο που επισκέφθηκε πριν από τρία χρόνια;
-Είναι η μόνη μας ελπίδα. Έχεις άλλη ιδέα; -Βασικά...
Δεν έχω.
Θα πάμε στο δέντρο, θα έρθει η θεραπεύτρια και θα σώσει το αυγό!
Ίσως και το χέρι σου.
Άσ' το χέρι μου. Μόνο το αυγό έχει σημασία.
Τι όμορφα!
Σαν να έβαψαν τον ουρανό με μέλι.
Δυστυχώς, αυτό σημαίνει ότι αρχίζει ο εφιάλτης.
Τι εννοείς;
Ξέρεις, τεράστια τέρατα, απερίγραπτος τρόμος και τέτοια.
-Και τέτοια; -Ναι.
Κι όσο πιο ψηλά πάμε, τόσο χειρότερα.
Τέλεια! Πάμε, λοιπόν.
Κάτσε. Χρειαζόμαστε σχέδιο.
Τι να σχεδιάσεις για τον απερίγραπτο τρόμο;
Νομίζω πρέπει να τον περιγράψουμε πρώτα.
Τρομακτικός.
Κόβει το αίμα.
Ανατριχιαστικός με πολύ ακραίο τρόπο,
σαν να παίρνει φωτιά η ψυχή σου.
Μάλλον μας βοηθά αυτό.
Περιμένετε.
Το βρήκα.
Φλας, γαβ, φου, χριτς-χρατς!
Τέλειο!
Είναι καλά;
Νομίζω τα έπαιξε από την πίεση.
Όχι, αυτό είναι το σχέδιο. Έζραν, ξεκινάς.
Σηκώνεις τον Μπέιτ για να τυφλώσει το τέρας.
Φλας!
Κάτσε. Έτσι δεν κάνω και τίποτα. Μόνο κρατάω τον Μπέιτ.
Μας στηρίζεις. Κάθε ομάδα χρειάζεται στήριξη.
Μετά, η Έλις.
Η Έιβα τρέχει γαβγίζοντας, για να μπερδέψει το τέρας.
Γαβ!
Δεν ξέρω. Μπορείς να τρέχεις και να γαβγίζεις πολύ, Έιβα;
Είναι έτοιμη.
Εγώ θα κάνω το φύσημα του ρούνου.
Φου!
Θα κάνεις ξόρκι;
Είναι ένας απλός ρούνος που έμαθα. Τίποτα ιδιαίτερο.
Θα φυσήξει το τέρας και θα του ανακατέψει τη γούνα.
Η άλλη επιλογή είναι το ξόρκι κεραυνού.
Το μισό, που δεν πετά κεραυνούς από τα δάχτυλα.
Δεν θα ξέρει τι το βρήκε!
Περίμενε. Θα ξέρει.
Ο άνεμος.
Ρέιλα, εσύ θα το αποτελειώσεις.
Θα σκοτώσεις το τυφλό, μπερδεμένο, ανεμοδαρμένο τέρας με τα ξίφη σου!
Χριτς-χρατς!
Το χέρι μου είναι χάλια. Μόνο ένα ξίφος θα έχω.
Καλά, τότε μόνο χρατς!
Δεν γίνεται. Αυτό είναι το "χριτς" χέρι.
-Σοβαρά; -Όχι, χαζούλη.
Κάλουμ, είσαι χαζούλης, αλλά όχι βλάκας.
Με κολακεύεις τώρα;
Η Κλόντια σε είπε βλάκα όταν διέκοψες το ξόρκι της.
Όμως, μάλλον ήθελε να πει: "Φούλμινις"!
Ο κεραυνός στα δρακονικά.
-Αν αυτή είναι η λέξη... -Έμαθες το ξόρκι κεραυνού!
Καινούριο σχέδιο!
Φλας, γαβ, μπαζ, χρατς!
Αν δεν φας, θα πεθάνεις.
Είμαι ήδη νεκρός.
Δεν σου φαίνεται.
Το χέρι σου όμως δεν το βλέπω καλά.
Έψαξα πολύ για να βρω αυτά τα σπάνια φρούτα από τη Ζέντια.
Είναι απίθανα! Τόσο εξωτικά και περίεργα.
Τα πορτοκάλια δεν έχουν κουκούτσια.
Φοβερό.
Όχι;
Κατανοώ το ότι δεν τρως για λόγους τιμής.
Όμως, πιες κάτι έστω.
Μη φοβάσαι, χυμός μούρων είναι.
Έχω μια πρόταση.
Θέλω να δεις ένα αντικείμενο και να μου πεις τι κάνει.
Μετά, θα σε λύσω και θα είσαι ελεύθερος να φύγεις.
Αποφάσισε.
Θα απελευθερωθείς ή θα κάτσεις να πεθάνεις;
Σου είπα. Είμαι ήδη νεκρός.
Ναι, νομίζω έχω ακούσει γι' αυτό.
Φιλοσοφία των ξωτικών της σκιάς;
Δέχεσαι πως είσαι ήδη νεκρός
κι έτσι δεν φοβάσαι τον θάνατο.
Μου έδωσες μια όμορφη πρόκληση.
Πρέπει να βρω κάτι που να φοβάσαι...
πιο πολύ από τον θάνατο.
Συγγνώμη! Εγώ θέλω να δοκιμάσω φρούτα από τη Ζέντια.
Καλώς.
Λοιπόν, νύχτωσε.
Το πιο τρομακτικό εδώ είναι ένας θυμωμένος γρύλος.
Ενοχλημένος, θα έλεγα.
Είμαστε σίγουρα στην Καταραμένη Καλντέρα;
Ή χαθήκαμε κι ήρθαμε στον Ανιαρό Λόφο;
Στρίψαμε λάθος και βγήκαμε στην Κοιμισμένη Πλαγιά;
Θα δω τον χάρτη, αλλά αναγνωρίζω
τη χαρακτηριστική τοπογραφία του Μονότονου Όρους!
Πάντως,
είναι λίγο περίεργο που δεν έχει γίνει ακόμα τίποτα κακό.
Ένα τεράστιο τρομακτικό τέρας!
Μην ανησυχείς. Είναι νεκρό.
Γιατί το είπες έτσι;
Πώς έτσι;
Πρώτη φορά βλέπω κάτι τέτοιο.
-Δείτε τους κύκλους. -Μην το πιάσεις!
-Τι περίεργο σημάδι από γέννα. -Δεν είναι αυτό.
Δαγκωματιά είναι.
Καλά λες. Κάτι ρούφηξε όλο του το αίμα.
Παιδιά;
Να ένα τρομακτικότερο τέρας!
Ώρα για το σχέδιο. Έζραν!
Εντάξει. Πού είναι ο Μπέιτ;
Μπέιτ, έλα...
-Όχι ακόμα! -Δεν βλέπω τίποτα!
Ούτε εμείς.
Και το υπόλοιπο σχέδιο;
Να φτιάξω κεραυνούς ενώ δεν βλέπω;
-Μην φτιάξεις κεραυνούς! -Άλλο σχέδιο;
-Σκορπιστείτε! -Για να μπερδευτεί;
Όχι, για να ξεφύγουμε ζωντανοί.
Έλα μαζί μου.
Ανέβα. Θα φύγουμε με την Έιβα.
Σκαρφαλώνεις δέντρα;
Τώρα τι κάνουμε;
Αυτό το πράγμα μας περιμένει από κάτω.
-Και δεν έχουμε και πολύ αίμα. -Το ξέρω.
Δεν θα είμαστε καθόλου χορταστικά σνακ!
Δεν έχουμε επιλογή. Θα περιμένουμε.
Συγγνώμη για το κακό σχέδιο.
Όχι, το σχέδιο καλό ήταν.
Η εκτέλεση ήταν λίγο λάθος.
Μας βγήκε ως: "Ωχ, ουπς, βοήθεια, τρέξτε!"
Σε λίγο, θα αφαιρέσω αυτό το κάλυμμα και θα μου πεις τι ξέρεις.
Κατάλαβες;
Έφερα κάτι που ελπίζω να σου δώσει κίνητρο.
Είσαι πιο κουτός απ' όσο νόμιζα.
Δεν ξέρεις πως μόνο οι άνθρωποι δωροδοκούνται;
Δεν είναι δωροδοκία.
Είναι απειλή.
Εμπρός. Κοίτα καλύτερα.
Είσαι τέρας.
Κάνεις λάθος.
Είμαι πραγματιστής.
Δείχνει να κρατιέται.
Με το ζόρι.
Συγγνώμη που χάλασα το σχέδιο.
Μην κατηγορείς τον εαυτό σου.
Όλοι κάνουν λάθη πού και πού.
-Στη δική μου περίπτωση, πάντα. -Τι εννοείς;
Αν δεν χαλούσε το σχέδιο ο Μπέιτ,
σίγουρα θα το χαλούσα εγώ.
Πλάκα κάνεις; Εσύ είσαι τέλεια σε όλα.
Είναι αλήθεια, είμαι τέλεια σε όλα.
Μέχρι την κρίσιμη στιγμή.
Και μετά, ξάφνου, τα κάνω σαλάτα.
-Τι εννοείς; -Δεν ξέρω.
Διστάζω, υπεραναλύω,
μπερδεύω ποιο είναι το σωστό. Και ξαφνικά, αποτυγχάνω.
Δεν το πιστεύω. Πρώτη φορά γνωρίζω πραγματικό μάγο.
-Αλλιώς σας περίμενα. -Τι περίμενες;
Έναν ψηλό, με μακριά ρόμπα, ρυτίδες, και πολύ έξυπνο.
Και ίσως κανένα παράξενο φυλακτό ή κάτι.
Θα ψώνιζα παράξενο φυλακτό αν ξέρεις κάποιον.
Έχεις πολλή αυτοπεποίθηση.
Περίεργο που το λες.
Εγώ δεν με βλέπω έτσι.
Αλήθεια; Θα έπρεπε, αφού έχεις τόση απίστευτη δύναμη.
Ίσως. Η αλήθεια είναι πως δεν κάνω τίποτα.
Αυτό τα κάνει.
Η μαγεία, η δύναμη, η αυτοπεποίθηση
είναι από αυτό εδώ.
Μια αρχέγονη λίθος.
Όταν ήρθα στο κάστρο,
μας ανακάλυψε ένας φρουρός.
Όφειλα να τον κυνηγήσω και τον σταματήσω.
-Μα όταν τον έπιασα, -Σε παρακαλώ.
με κοίταξε και ήταν τόσο φοβισμένος.
Έτσι, τον άφησα να φύγει.
-Δεν ξέρω γιατί. -Τον συμπόνεσες.
Μα ήταν άνθρωπος, εχθρός μου.
Ναι.
Αλλά τον είδες φοβισμένο.
Κι είδες ένα άτομο σαν εσένα.
Δεν έχει σημασία. Έπρεπε να το κάνω!
Είμαι μια δολοφόνος που δεν έχει σκοτώσει.
Καλό είναι αυτό.
Και σ' ευχαριστώ που απέτυχες. Μου αρέσει να ζω.
Χαίρομαι που ζεις, Έζραν.
Άξιζες το ένα χέρι που έχασα.
Δεν έχω ακούσει πιο περίεργο κομπλιμέντο.
Ίσως αυτό να 'ναι το άτυχο χέρι μου κι όταν κοπεί, να αλλάξει η τύχη μου.
-Τι απαίσιο! -Αλλά αστείο;
Αστείο και απαίσιο.
Η λίθος σε χρειάζεται για να κάνει όλα αυτά.
Χωρίς εσένα, είναι μια μπάλα που λάμπει.
Μπορεί, αλλά εγώ, χωρίς αυτήν, είμαι ένα τίποτα.
Απλώς ζωγραφίζω και κάνω πνευματώδη σχόλια.
Ελάχιστα πνευματώδη.
Δεν με πείθεις.
Κάτι μου λέει ότι θα ήσουν τρομερός και χωρίς τη μαγική σου μπάλα.
Κι εσύ φαίνεσαι τρομερή.
Κι η Έιβα το ίδιο.
Να τη χαϊδέψω;
Τι χνουδωτό ζουζουνάκι είσαι!
Παιδιά;
Νομίζω έφυγε εκείνο το πράγμα!
Έχω ώρα να το δω ή να το ακούσω. Θα έφυγε.
Τα λέμε, βεντούζα!
-Καταλάβατε; Επειδή είναι βδέλλα. -Άρα είναι περιγραφή, όχι προσβολή.
Και τα δύο.
Μάλλον έφυγε, αλλά ας μην κοροϊδεύουμε.
Ξέρετε τι είναι ειρωνεία; Είσαι σίγουρος για κάτι και γίνεται το αντίθετο.
Όχι. Ίσως στα παραμύθια, αλλά στη ζωή...
-Μπέιτ, τώρα! -Συγκεντρωθείτε! Μπορούμε!
Το σχέδιο! Εζ και Μπέιτ, σειρά σας!
Φλας!
Ναι! Έλις και Έιβα, γαβ!
Τέλεια! Σειρά μου για το "μπαζ"!
Η ώρα της αλήθειας. Φούλμινις!
Ναι! Ψήσου!
Ψήσου από το χέρι του ψήστη!
-Το χέρι μου ψήνει. -Ενθουσιάζεσαι πιο μετά;
Καλά λες. Ρέιλα, αποτελείωσέ το. Μπορείς. Χρατς!
-Ρέιλα! -Όχι!
Παρά τρίχα.
Αν ήταν μισό δευτερόλεπτο πιο γρήγορο, θα...
Βοήθεια! Βοηθήστε με!
Άσπιρο!
Ναι!
Για δες. Το "φου" χρειαζόταν στο σχέδιο.
Αρκετά μελαγχόλησες, ξωτικό. Η υπομονή μου εξαντλείται.
Πες τι ξέρεις για το κειμήλιο,
αλλιώς θα σφραγίσω τη μοίρα σου.
Τα κατάφερες.
Αλήθεια;
O καθρέφτης...
Βρήκες κάτι χειρότερο κι από τον θάνατο.
Πες μου, τότε. Τι είναι;
Δεν θα σε βοηθήσω ποτέ.
Τότε, μου είσαι άχρηστος.
Πάντα καταγράφω την ίδια έκφραση: θάρρος...
που μετατρέπεται στον απόλυτο τρόμο.
Κοιτάξτε! Εκεί πάνω!
Είναι το δέντρο!
Ναι! Σχεδόν φτάσαμε. Θα τα καταφέρουμε.
Θα φτάσουμε, θα τη βρούμε και θα σώσει το αυγό!
Όχι.
Τι;
Έχω πολύ άσχημα νέα.
-Δεν ξέρω πώς να το πω. -Απλώς πες το.
Και να φτάσουμε στο χείλος,
δεν έχει σημασία.
Η θεραπεύτρια δεν υπάρχει.
Υποτιτλισμός: Βασίλης Σκοπελίτης