Laat me los. Ik heb niets verkeerd gedaan. -Wat? Je hebt alles verkeerd gedaan.
Deze kant op. -Ze zitten achter me aan.
Schiet op. -Snij haar af.
Daar. -Waar?
Daar. -Oké, die kant op.
Doorlopen. -Ik zag haar wegduiken.
Deze kant op.
Hier.
Nee, kom, we laten haar niet ontsnappen.
Kom op, Sirisco.
Deze kant op.
Mam.
Mama. -Ik ben er.
Ik kom eraan.
Gaat het? Ben je gewond? -Nee, alleen bang.
En jij? Ben jij gewond?
Ik ben verbrand en schaam me.
Dit komt door mijn vriendschap met Tindaro. Ik liet je in de steek.
Kijk achter deuren. Er zijn veel deuren. -Dit is nogal een ruimte.
Die spin kan overal zitten. -Ik bedoel dat het hier mooi is.
En Pampinea verpest het.
Dit is het werk van benedictijnse monniken, nu bezaaid met hoedjes.
Sommige zijn buitenissig. -De meeste.
Had je het over haar?
Ja, bedankt dat je luisterde.
We moeten haar vinden en haar lozen.
Dan kunnen wij deze mooie villa delen. Dan leven we hier als edelen.
Wijn drinken, verhalen vertellen over perverse vrouwen.
En perverse monniken.
Oké, ogen open.
Maar pas op.
Je raakt in haar ban…
…want ze is een mooie vrouw.
Vooruit.
Waar? -Hierheen.
Oude vriendin, ik dacht dat je dood was. -Ja, bijna, door die huurlingen.
Licisca was een trut. Ik dacht: waar blijft Misia?
Het is raar dat je Filomena bent. -Nee, dat is logisch.
Ik ben blij je te zien.
Ik heb je zo gemist.
Ik jou ook, laaghangend takje. -Bedankt, ongelijk stompje.
We moeten Pampinea als eerste vinden.
Ze probeerde Stratilia te verbranden. Zullen we ze laten?
Dat kan ik niet.
Kan niet of wil niet?
Vertel wat ik heb gemist.
Jongen, je bent in orde. Je bent een echte krijger.
Stratilia, ik wil iets zeggen.
Ik begrijp waarom je mijn aanzoek bij de brandstapel afsloeg.
Je had het druk.
Maar ik voel de wanhoop om je comfort te garanderen.
Ik ben rijk. Ik kan je beschermen.
En we hebben, zoals je weet…
…een intense erotische band.
Dus ik vraag je…
…in alle rust…
Goed.
Ben je gewond?
Heeft die rooie feeks je mooie benen ontsierd?
Een dokter. Jacopo, regel Sirisco, die een boodschapper regelt…
…die een dokter regelt.
Geld speelt geen rol.
Hou op met praten. -Hou op met praten?
Je houdt nooit op.
Lief… -Alsjeblieft, hou op.
Kom.
Stratilia, waar is Dioneo? -Dood.
Wat moet ik nu? -Ik weet niet. Dag.
Nee, alsjeblieft. Ik ben zwaar gewond.
Kun je me helpen? -Ja, maar ik doe het niet.
Wat? Waarom?
Mijn zoon en ik vertrekken voorgoed. -Is dat zo?
Waar gaan we heen? -Weg.
Alsjeblieft, zonder je hulp ga ik hier dood, en ik moet hier weg.
Ik wil weg, net als jij. -Mam, wees aardig.
Ik plaats geen edele zaken meer boven de onze, nooit meer.
Ze is geen edele, maar een dienstmeisje. -Goed opgelet.
Oké, ga naar de hut en pak onze spullen. Ik zorg voor haar.
We vertrekken bij zonsopgang. -Mag ik eerst met Tindaro spelen?
Ga op tafel liggen.
Dit voelt vreselijk.
Was ik er maar bij geweest.
Was je blij dat Ruggiero en zijn gekken hun verdiende loon kregen?
Ja.
Wacht.
Wat?
Ruggiero is daar. -Leeft hij nog?
Maar iedereen was toch gestorven aan de pest?
Leeft hij niet of was het niet de pest? -Beide.
Wat is er?
Pampinea wat?
Ze vroeg me hem te doden.
En dat deed je?
Ja, soort van.
Zo'n beetje.
Ja, ik heb het gedaan. -Je moest hem vermoorden?
Hij was daar, iemand moest het doen. -Nee, niet waar.
Vriendin, je bent de weg kwijt. Je ogen staan mat.
Kom op.
Ze zijn hetzelfde als altijd.
En ik ben dezelfde Misia.
aan boord van The Brassy Saint zeilde een man genaamd Ivy
en als hij lachte…
Misia, je houdt van haar, maar je moet haar nu verlaten.
En ik help je. Ze is slecht.
Ik laat je niet trouw zijn aan haar. Wat wordt er van jou met die rotte plek?
Ik red me wel. -Niet waar.
Je wordt platgewalst, je dooft uit.
Ik wil haar uit mijn leven. Het voelt alsof ik stik.
Help me, alsjeblieft.
Ik wil dat je vrij bent. Je kunt vrij zijn.
Ik voel me vrij als ik bij jou ben.
Kijk hier. Er is een kast achterin.
Zit ze daar?
Ja. -Echt?
O, je bedoelt Neifile… Haar lichaam.
Ik heb gelogen.
Wat? -Voor ze stierf.
Kan ik dat ongedaan maken? -Ik weet het niet.
Wil je haar samen begraven?
Ik kan het niet alleen.
Ja, ik help je, Panfilo.
Zodra ik Pampinea heb gevonden…
…en uit het raam heb gegooid.
Dat was voor haar bedoeld. -Ik snap het.
Misschien kun je bidden. Daar hield zij van, toch?
Daar zijn mijn nieuwe vrienden. Ze wonen hier nu, als gelijken.
Kan ze in de muur zitten? -Ze is klein. Ze past in een grote pot.
Kom, schiet op. -Kijk uit naar grote potten.
Lieve almachtige Vader…
Vader, ik zei dat ik niet zeker van U was…
…maar ik accepteer alle genade die U kunt geven.
Elk schamele kruimeltje.
Ik kan dit verdriet niet dragen…
…deze woede, dit schuldgevoel.
Help me.
Neifile, help me.
Oké, stil.
Ik ben nog niet eens begonnen. Haal adem.
De veren zijn voor?
Die gaan over de weerhaken, zodat de pijl minder schade aanricht.
Juist. -Ik moet de weerhaak alleen nog vinden.
Oké, adem in, twee, drie…
Waar heb je dit geleerd?
Leonardo schoot zijn hond neer en toen wilde ik haar redden.
Hij schrikt vast van wat hier gebeurd is.
Hij is al weken dood.
Ik moet hier weg.
De eerste is het ergst.
Wat een leuke zoon heb je. -Mijn Jacopo. Leonardo was zijn vader.
Dat is…
Dat is verrassend.
Praat meer. Vertel over je affaire met de vervloekte edelman.
Oké. Het begon leuk tussen ons.
Leonardo was romantisch als hij in de stemming was.
Hij zei dat hij van me hield. Gênant hoelang dat werkte.
Tot het overduidelijk was. Toen kreeg ik Jacopo en moest ik blijven.
Jullie waren niet samen? -Al lang niet meer.
Ik sliep niet in het huis. Al was hij best gul.
Hij zou Jacopo alles nalaten wat van hem was.
De villa kan van hem zijn. -Dat zegt niets meer. Als het al iets zei.
Die vervloekte pijl. -Nu praat jij, oké? Praten.
Filomena blijkt mijn zus te zijn…
…en wist dat, maar liet me haar dienstmeisje zijn.
Dus jij bent ook van adel. -Niet meer dan jouw zoon.
Ik heb mijn hele leven vloeren geschrobd voor mijn vader en zussen…
…terwijl zij ervan wisten. Het kwam ze wel goed uit.
Ik sliep op smerig riet, terwijl zij lachend op veren sliepen.
Sliepen ze lachend? -Lachend om mijn lijden en vernedering.
Edelen.
Mensen.
Ik wilde geloven dat Tindaro beter was dan Leonardo…
…dat het dit keer anders zou zijn.
Maar het enige verschil is dat zijn bekrompenheid en egoïsme…
…overduidelijker waren.
Ik genoot van de macht, maar mag de persoon niet.
Hij betekent niets voor mij.
Voor mij ook niet.
Nou, ze kunnen doodvallen. -Val dood.
Zo, jij blijft wel leven.
Denk ik.
Hou dit been omhoog en rust uit tot je vertrekt.
Bedankt dat je voor me hebt gezorgd.
Ik kan het niet laten.
Neem me, dood.
Moge Stratilia me vinden en wenen.
Toen ik daar buiten was, dacht ik aan jou…
…en jij hield me warm.
Ik vind je leuk.
Weet ik.
Ik voel me vrij.
Naar de hel met Pampinea. -Ja, naar de hel.
Arriguccio, heb je de zolders doorzocht? -Geen spoor van haar.
Er zijn drie zolders. -Ik telde er vier.
We kunnen misschien samen in de keuken zoeken…
…en dan meteen wat van dat beloofde eten nemen.
Hoe kun je op dit moment eten? Misschien houdt ze ons in de gaten.
We zijn uitgehongerd.
Sirisco, mag ik iets zeggen? Als vriend?
Een dierbare vriend.
Misschien ga je te veel gebukt onder die Pampinea.
Heeft ze je overtuigd? Betaalt ze je hiervoor? Dat is het.
Nee. -Spin.
Vriend, rustig aan. Die vrouw doet je niets meer.
Ze heeft me gebruikt. Ze heeft gelogen dat ze zwanger van me was.
Ze is je geliefde.
Dit vond ze geweldig.
Die sirene maakt me gek.
Je hebt gelijk, dit is onzin. Ze heeft geen macht over ons.
Zullen we wat gaan eten?
We stoppen ons vol. We gaan ons volvreten. Kom.
Moeten we weg?
Mag Tindaro mee?
Hij was mijn eerste vriend. En nog maar net.
Hij is je vriend niet. -Jawel.
Het spijt me, maak maar een nieuwe.
Waar gaan we heen? Weet je dat wel? -Nee. Oké? Maar dat komt wel.
Ze zei dat de villa van mij is. -Nee, we waren niet getrouwd.
En in hun ogen ben je een boer. Niets. Net beter dan een stuk vuil.
Hoe kun je dat zeggen? -Ik ben het ook.
Dat is niet erg. Dat is gewoon onze plek.
Daar ben ik blij mee.
Ze zei dat de villa van mij is. En zij is rijk.
Wat als het echt van ons is?
Dingen kunnen van ons zijn, toch?
Dingen kunnen van ons zijn. Ja.
Als we ze nemen.
Vriend, ben je ziek?
Dat zou ik moeten zijn.
Wat voor man kan zichzelf niet doden?
Een zwakke, denk ik.
Ja, precies.
Dat ben ik precies.
Een zwakke man.
Ik voel me plat.
Leeg.
Ik ook.
Ondanks mijn smeekbeden ben ik de enige vrouw kwijt van wie ik heb gehouden…
…romantisch gezien.
Ze is er tenminste nog.
Neifile heeft me verlaten.
Ik heb niemand…
…en dat is mijn schuld.
Ze had non kunnen zijn.
We hadden niet hoeven trouwen.
Ik ben net zo alleen als jij.
Nee, niet waar.
Jawel.
Ik bewonder een vrouw…
…niet als object, maar als mens.
En diegene houdt niet van mij.
Ze is praktisch dood.
Mijn oog.
Mijn verdomde verloofde.
Ex-verloofde.
Je bent…
…een visioen.
Nee, je bent een ramp.
Maar…
…ja, je bent een visioen.
Beminde ik haar niet effectief? -Jawel, maar je deed het verkeerd.
Sorry dat ik het bij jou verkeerd deed. -Je beminde mij ook niet echt, toch?
Ik dacht van wel.
Maar het sloeg wel snel om in haat.
Ik ben mijn hele leven onjuist bemind.
Of helemaal niet, denk ik.
Als de zon opkomt, loop ik weg van al deze ketenen.
Hoe bedoel je? -Ik ga het alleen aan.
Onafhankelijkheid is de grootste luxe.
Ik ga helemaal voor mezelf. Klinkt dat niet goddelijk?
Helemaal niet. Het goddelijkste is iemand hebben die het waard is om van te houden.
Zal ik in de gracht springen?
Als de pest voorbij is, kun je bij mij in Florence komen wonen.
Als dienstmeisje?
Als mijn vriendin.
Ik wil geen dienstmeisjes meer.
Dat is het gekste dat ik ooit heb gehoord.
Dat ik niet werk.
Wat ga je dan doen?
Je werkt niet meer voor Pampinea.
Daar heb je gelijk in.
Inderdaad niet.
Als we hier weg zijn, hoef je haar nooit meer te zien.
Juist.
Overtuigingen zijn krachtig, daarmee staan we sterk.
Het huis was van je vader, dus nu is het van jou. Of ze krijgen met mij te maken.
Wauw, mam. -Ik haat die bloemen.
Ik neem de villa.
Mag ik mee? -Rot op.
Wat goed.
Wauw, dat staat gaaf. Je bent net die dame.
Ik ben veel mooier dan Pampinea.
Oké, ik ben er klaar voor.
Andreoli.
Wat is er met jou gebeurd?
Ze hebben me geslagen.
En met jou?
Is ze er niet meer?
Het spijt me.
Ik heb aan het einde gelogen…
…en dat wist ze.
En we zouden niet meer liegen.
En ze was zo bang.
En ze ging zo bang.
Het doet zo'n pijn. Ik kan het niet aan.
Wat wil je dat ik zeg? -De waarheid.
Ze is dood.
En?
En je verlies maakt je niet uniek.
Iedereen kent verlies.
Ik heb honderden doodsberichten gebracht.
En ik ben maar één knappe boodschapper.
Het is vreselijk en gaat nooit over.
Dit is vreselijk…
…en het gaat nooit over.
Dat is de waarheid.
Misschien kan ik je verblijden met nog meer vreselijk nieuws.
Heb je De fabels van Avianus?
Kun jij lezen?
Nee, maar ik kan wel geïnteresseerd zijn. -Dat is waar.
Visconte Leonardo had een mooie bibliotheek, kijk er gerust rond.
Die is nu van jou.
Pak haar.
Je ziet er glanzend uit.
Ik neem de villa. Hij is van Jacopo en ik ben zijn oude moedertje.
Je mag aanblijven als hofmeester.
Jij neemt de villa? -Jacopo is de erfgenaam. Zo werkt dat.
Is dat zo?
Want de villa is van niemand. Leonardo is dood.
We moeten de rijkdommen delen. Het volk moet de villa beheren.
Jacopo is het volk. Ik ben het volk.
Het is mijn beurt.
Mijn hemel.
We zitten met een nieuwe trut.
Vrienden? Kom, de vakantie is voorbij. -Hé, Panfilo. Kom erbij.
Ik heb vreselijk nieuws.
Er komen huurlingen aan.
De huurlingen? Die mij dit hebben aangedaan?
Ze blijft klagen.
Hoelang hebben we? -Misschien een paar uur.
Andreoli zei dat ze eraan komen.
Hij heeft gezegd dat de villa wordt beschermd.
Maar dat is niet zo. -Nee, maar het levert tijd op.
Oké, stil. Licisca, ik eis meer informatie.
Hoeveel huurlingen zijn er? Zullen ze fysiek sterker zijn dan ik?
Het is een klein leger.
Gelukkig zitten we hier. De villa is goed beschermd.
We hebben een plan nodig. -We kunnen ze afkopen.
Sirisco, heeft Leonardo een soort geheime schatkamer?
We hebben Pampinea's bruidsschat.
De bruidsschat waarmee ze Leonardo's hart hoopte te kopen.
De hoer. -Dan is Leonardo de hoer.
Is dat wat? -Ze zijn wel vrij corrupt.
Dat moet werken.
En zo is onze zoektocht naar Pampinea hernieuwd.
Ik heb Pampinea gevonden.
Pampinea, met jouw bruidsschat kunnen we de villa redden.
Waar zijn je juwelen?
Wat? Mijn bruidsschat?
Ik… -Waag het niet.
In haar koffer.
Waar ligt het? Waar is dat chique tasje? Is hier iemand geweest?
Ga alsjeblieft zitten. -Komen er soldaten?
Als de bruidsschat ons redt, neem hem dan. -Mond dicht.
Waar is Stratilia? Ik ben haar excuses verschuldigd.
Ze is geen heks. -Blijf uit haar buurt.
Ik moet jullie allemaal mijn excuses aanbieden.
Ik wilde zo graag liefde…
…en toen raakte ik mezelf even kwijt. -Je raakte jezelf kwijt?
Je hebt iedereen hier gemanipuleerd. -Ik weet het.
Het spijt me. Ik schaam me zo.
Het is te laat.
Het tasje is er niet, de bruidsschat is weg.
Waar is dat tasje?
Heb je het gepakt toen Sirisco je zocht?
Ik zweer het, ik heb het niet. -Je liegt.
Ik zweer het, echt niet. -Ze liegt.
Oké, ophouden.
Misschien moet ze zich voorbereiden voor ze het vertelt.
Voorbereiden? Ze hoeft geen insect in te slikken.
Ik zweer op onze vriendschap dat ik het niet heb.
Vriendschap?
Jij denkt dat jullie vriendinnen zijn? -Dat zijn we ook.
Misia, ze denkt alleen aan zichzelf en hoe ze jou voor haar wagen kan spannen.
En als je faalt, doet ze alsof je uit de gratie bent gevallen.
Dat is niet waar.
Dan lacht ze en mag je iets doen om haar weer verdienen.
Dan is ze even opgewekt.
En daarom ben jij opgewekt.
Maar het komt puur doordat ze weet dat haar systeem werkt.
Je hebt het bewezen.
Het is iets ingewikkelder dan… -Ja, Misia.
Dat weet ik omdat ik dit ben.
Of dit was.
Misia, het is niet waar. Alsjeblieft.
Neem afstand van deze vrouw.
Je weet dat ik van je hou.
Ze is niet van nut voor ons zonder haar juwelen, dus…
…neem haar maar mee.
Je bent nutteloos. -Het is tijd om afscheid te nemen.
We gaan.
Sirisco, misschien heeft een van je arme vrienden mijn bruidsschat wel.
Wat zei je daar?
Ik neem het ze niet kwalijk.
Het ligt in hun aard. Ze konden er niets aan doen.
Ga zo ver weg als menselijk mogelijk is. -Daar heb jij niets over te zeggen.
Wat denk je wel niet?
Ik?
Dat lijkt me duidelijk. -Oké, Sirisco, dat is een mes.
Degene op wie je hebt gewacht.
Je geliefde visconte Leonardo.
Ik ben er eindelijk.
Ik werd opgehouden door Venetiaanse hoeren, maar ik ben terug.
Ik kom kennismaken met mijn nieuwe bruid.
En ik zuig haar leeg.
Maar wat heb ik eerst nodig? De bruidsschat.
Dat is mijn loon. De reden dat ik jou heb uitgekozen.
Kijk naar jezelf.
Waar zijn ze?
Kom op met die juwelen.
Ik heb ze niet.
Tijd om te gaan. -Misia, ik wil niet.
Misia, hoe kun je?
Laat ze me er niet uitzetten.
Sirisco, wacht even, alsjeblieft.
Ik red het niet zonder jou. Alsjeblieft.
Genoeg. Dat is genoeg.
Dag, Pampinea.
Je zult het prima redden alleen.
Net als wij.
Misia, luister, alsjeblieft.
Dag.
Jullie zijn waardeloos.
Oké, vanaf nu wordt het hier anders.
Sirisco, iedereen.
We moeten onze aandacht richten tot iemand die het echt verdient.
Neifile.
Kom.
Vrienden…
Ik kwam hier om de waarheid te vermijden.
Om tijd te winnen met afleiding.
Een vakantie.
Maar de vakantie ging voorbij, zoals altijd.
En nu…
…heb ik enkel de waarheid.
Neifile, zonder jou…
…ben ik verloren.
Ik hield mijn zus vast toen ze stierf.
Vlak voor ze ging…
…werd ze blind.
En op dat moment…
…lieten mijn ogen me in de steek, zo graag wilde ik haar plaats innemen.
Fiammetta.
Ze maakte de open haarden schoon als ik te moe was.
Ik had Lisabetta.
En Carlotto.
Luigi, Antonio.
Freduccio.
Rambaldo.
Scarlata en Tedaldo.
En mijn moeder Caterina.
Zij stierf bij mijn geboorte.
Mijn babybrein was zo groot, dat het haar dood werd.
En Dioneo.
Mijn oom nam de dood staand in ontvangst…
Dat vond ik verdrietig.
Hij gaf me vaak een draai om de oren, maar was wel aardig tegen me.
Lupetta.
Ze was mooi en zachtaardig.
Ze had grote voeten.
Verdomde pest.
Een paard trapte haar.
Mijn Lucia.
Ze haatte me tot haar laatste adem.
En dat snap ik.
Parmena.
Mijn duifje.
Violetta.
Lauretta.
Mama.
-Eduar… -Papa.
Hé, wacht.
Wil je over hem praten? -Ik wil niet met je praten.
Het spijt me. Ik loog omdat vader me dat vroeg.
Niets in mij kan je vergeven.
We moeten het proberen. Wat heb je aan familie…
…zonder die onvoorwaardelijke liefde?
Jou als familie behandelen?
Wanneer had jij dat moeten doen?
Niet in de jaren dat ik jouw stront weg boende…
…en je bescheten kleren waste. -Alsof ik altijd onder de poep zat.
Jij doet nooit iets moeilijks. Ik doe dat. Dat is het verschil tussen ons.
Ik niet? Dat is absurd. -Wat heb jij ooit voor een ander gedaan?
Ik heb Pampinea neergehaald voor Misia.
Ja, en nu iets wat je voor mij hebt gedaan?
Ik heb je leven gered?
Wanneer dat?
Ik zei dat papa dood was…
…zodat we niet zouden sterven aan de pest.
Hoe bedoel je?
Hij was dood.
Je zei dat hij dood was.
Ik loog.
Hebben we hem alleen laten sterven? -Hij had het begrepen.
Hoe kon je?
Hij ging dood en anders waren wij nu ook dood.
Ik heb ons gered.
Ja, nee, even vergeten.
Ik wil niet aan jou gebonden zijn. Jou helpen, jou redden.
Je bent hulpeloos. Doe het maar lekker alleen.
Dat is wat ik wil.
ik had geen keus.
Die waren toch voor Leonardo? -Er is geen Leonardo.
Zeg het ze.
Zeg dat ik mijn bruidsschat moest meenemen. Dat is wat ik waard ben.
Wacht.
Waar ga je heen?
Hé, de villa is de andere kant op.
Stop, dat is mijn bruidsschat.
Fuck yeah, signora.
Vertaling: Sanne van der Meij