Lubayan n'yo ako! Wala akong ginagawang mali!
Ano'ng wala? Lahat ng ginawa mo, mali!
Dito tayo! Dito!
Dadalhin ko 'to hanggang sa hukay!
Bilisan ninyo! Bilis!
Harangin n'yo!
-Doon! -Saan?
Banda ro'n!
Sige, doon kayo!
Hanapin n'yo!
Nakita ko siya, nagtatago!
Dito!
Hindi! Halika na! Di siya puwedeng makatakas!
Bilis, Sirisco.
Misia!
Dito!
Jacopo!
Nanay!
-Nanay! -Jacopo!
-Nanay! -Jacopo! Jacopo!
-Nanay! Nanay! -Nandito na ako. Nandito na.
Ito na ako.
Nanay!
Sandali lang.
-Nanay. -Ayos ka lang?
-Opo. -Nasaktan ka ba?
-Ayos ka lang? -Natatakot lang po ako.
Ikaw? Nasaktan ka ba?
Nasunog ako, at nahihiya ako.
Nakipagkaibigan kasi ako kay Tindaro kaya nangyari 'to.
-Hindi po. -Binigo kita.
Sige.
Hanapin n'yo sa likod ng mga pinto.
Maraming mga pinto dito.
Ang laki ng bahay na 'to.
Maraming pagtataguan ang gagambang 'yon.
-Ibig kong sabihin, maganda dito. -Maganda.
Oo nga, salamat.
At sinisira ito ng Pampinea.
Itinayo ito ng mga monghe,
tapos ngayon pinuno niya ng mga sombrero niya.
At sobrang laki pa ng iba do'n.
Karamihan sa mga 'yon, sobrang laki!
Siya ba 'yong babaeng sinasabi mo?
Oo, salamat at nakikinig ka pala.
Salamat.
Kailangan natin siyang mahanap
at kailangan natin siyang mapaalis
para sama-sama tayong makinabang sa magandang villa na 'to.
Parang mayaman na rin tayo.
Iinom tayo ng alak at magkukuwentuhan ng tungkol sa malalaswang babae!
-At malalaswang monghe. -Tama.
Sige, pakiusap lang, magmanman kayong mabuti.
Pero mag-iingat kayo.
Mag-iingat kayo.
Aakitin niya kayo
dahil magandang babae siya.
Sige na!
-Saan? -Dito.
Kaibigan ko, akala ko patay ka na.
Oo, muntikan na.
Dinukot kami ng mga nakakadiring mersenaryo.
Nakakainis pa si Licisca.
Naisip ko, "Kung kasama ko lang sana si Misia."
Iba ang pakiramdam na ikaw si Filomena.
Hindi, dahil 'yon ang totoo.
Masaya ako na nandito ka.
Lagi kitang iniisip.
Iniisip din kitang makulit ka.
Salamat, bruha ka.
Hanapin na natin si Pampinea.
Gusto niyang sunugin si Stratilia. Hayaan nating mahuli siya.
Di ko kayang masaktan siya.
Di mo kaya o ayaw mo?
Ikuwento mo na lang sa akin lahat ng mga nangyari.
Stratilia!
Jacopo, ligtas ka.
Sinasabi ko na nga ba, isa kang mandirigma.
Stratilia, may gusto akong sabihin sa 'yo.
Naiintindihan ko kung bakit ka tumanggi sa alok kong kasal.
Ang dami kasing nangyayari no'n.
Pero no'ng makita kitang nasa panganib, gusto kong masiguro ang kinabukasan mo.
Mayaman ako. Kaya kitang protektahan.
At mayroon tayong, alam mo na,
matinding pagnanasa sa isa't isa.
Kaya tatanungin ulit kita…
ngayong tahimik ang lahat…
Sige.
Nasaktan ka ba?
Sinira ba ng buwitreng babaeng 'yon ang mga binti mo?
Doktor.
Jacopo, ipatawag mo si Sirisco para makatawag ng mensahero
na magpapatawag ng doktor.
Walang halaga ang pera. Marami ako no'n.
Tumigil ka nga.
-Tumigil? -Salita ka nang salita.
-Mahal ko… -Pakiusap lang, tumigil ka na.
Halika na.
Stratilia, nasaan si Dioneo?
Patay na.
Patay na?
Patay na.
Diyos ko.
Patay. Ano'ng gagawin ko?
Hindi ako alam. Paalam.
Stratilia, sandali.
May malaking sugat ako.
Puwede mo akong tulungan?
Puwede, Licisca, pero ayoko.
Ano? Bakit?
Aalis na kami ng anak ko dito.
-Aalis po tayo? -Oo.
-Saan tayo pupunta? -Sa ibang lugar.
Pakiusap. Mamamatay ako kung di mo ako tutulungan,
at kailangan kong makaalis sa lugar na 'to.
Gusto ko na ring umalis dito.
Nanay, tulungan mo siya.
Di ko na ulit uunahin ang isang mayaman bago sa atin, Jacopo.
Hindi po siya mayaman, tagasilbi siya.
Mabuti napansin mo.
Sige, bumalik ka sa kubo at mag-empake ka.
Gagamutin ko muna siya.
Aalis tayo pag maliwanag na.
-Puwedeng makipaglaro muna kay Tindaro? -Hindi.
Humiga ka dito.
Masasaktan ka dito.
Sana nakita ko kung pa'no kayo nagkagulo.
Nasiyahan ka ba no'ng nakita mo ang nangyari
kay Ruggiero at sa mga kasama niya?
Oo.
Sandali!
Bakit?
Nandiyan si Ruggiero.
Buhay si Ruggiero?
Akala ko namatay silang lahat sa salot.
Hindi.
Di na siya buhay o di lahat namatay sa salot?
Pareho.
Ano'ng nangyayari?
Si Pampinea…
Ano si Pampinea?
Pinapatay niya sa akin si Ruggiero.
At ginawa mo?
Oo, medyo.
Gano'n na nga.
Oo, ginawa ko nga.
Inutusan ka niyang pumatay?
Nandoon na si Ruggiero, kaya kailangang gawin.
Di mo kailangang gawin 'yon.
Parang hirap na hirap ka. Malungkot ang mga mata mo.
Ano ka ba?
Tulad pa rin ng dati ang mga mata ko.
At ako pa rin ang dating si Misia.
Sakay ng Brassy Saint Naglayag ang lalaking nagngangalang Ivy
At nang ngumiti siya…
Misia, alam kong mahal mo siya, pero kailangan mo na siyang iwan.
Tutulungan kita. Masamang tao siya.
Tutulungan kitang makawala sa kanya.
Paano ka na lang kung di mo aalisin ang masama?
-Kaya ko ang sarili ko. -Hindi mo kaya.
Masisira ka. Mawawasak ka.
Naku.
Gusto ko nang kumawala.
Parang nasasakal ako.
Tulungan mo ako, nakikiusap ako.
Gusto kong maging malaya ka.
Puwede kang lumaya.
Malaya ako kapag kasama kita.
Pampinea?
Pamp…
Tingan n'yo dito. May aparador diyan.
Pampinea?
Nandiyan ba siya?
-Oo. -Talaga?
A, si Neifile, 'yong bangkay…ng asawa mo.
-Oo. -Pasensiya na.
Nagsinungaling ako.
-Ano? -Bago siya mamatay.
Mababawi ko pa ba 'yon?
Hindi ako alam.
Tutulungan mo ba akong ilibing siya?
Di ko yata kayang mag-isa.
Oo.
Oo, tutulungan kita.
Oo.
Kapag nahanap ko na si Pampinea,
at naibato ko na siya palabas ng bintana!
Para sa kanya 'yong sigaw.
Alam ko.
Siguro magdasal ka muna.
Paborito ng asawa mo 'yon, di ba?
O, ito na pala ang mga kaibigan ko.
Oo, dito na rin sila nakatira, pantay-pantay tayo.
-Nasa mga pader kaya siya? -Puwede.
Kahit sa malaking garapon, kasya siya.
Halikayo. Bilis.
Tingnan n'yo 'yong malalaking garapon.
Makapangyarihang Ama.
Alam kong sinabi ko na hindi ako sigurado sa Iyo.
Pero tatanggapin ko ang kahit anong awa na ibibigay Mo.
Kahit kaunti lang.
Hindi ko kaya ang sakit na 'to,
ang galit na 'to, ang pagsisisi.
Tulungan mo ako.
Neifile, tulungan mo ako.
Wag kang maingay.
Sige, sige.
Di pa nga ako nagsisimula. Huminga ka.
Para saan 'yan?
Nakabaon 'yong dulo ng pana.
Para pag hinila ko 'yon, di gaanong masakit.
-Gano'n ba? -Mahirap lang hanapin 'yong dulo.
Sige, hinga nang malalim. Isa, dalawa…
Saan mo natutunan 'yan?
Pinana dati ni Leonardo 'yong aso niya at ako ang nagligtas dito.
Pagbalik niya, magagalit siya sa ginawa nila dito.
Ilang linggo na siyang patay.
Kailangan kong makaalis dito.
-Sige. -Aray!
Masakit talaga 'yong una.
Guwapo 'yong anak mo, ha.
Oo, si Jacopo.
Si Leonardo ang ama niya.
Uy…
-Nakakagulat 'yan, a. -Oo.
Sige pa. Kuwento mo pa 'yong nangyari sa inyo ng lokong 'yon.
-Diyos ko. -Noong una, maayos kaming dalawa.
Napakaromantiko ni Leonardo kapag nasa kondisyon siya.
Sabi niya, mahal niya ako.
Nakakahiyang aminin na matagal akong naniwala.
Hanggang sa nauntog ako na wala pala siyang pakialam.
Tapos nabuntis ako kaya di na ako nakaalis.
Wala na kayo no'ng namatay siya?
Oo, ilang taon na. Di nga ako natutulog sa villa.
Pero naging mapagbigay naman siya.
Ipapamana daw niya kay Jacopo lahat ng mayroon siya.
-Kay Jacopo pala ang villa. -Wala na 'yon dahil patay na siya.
Kung totoo man 'yon.
-Sige. -Buwisit na panang 'to.
-Sige, magsalita ka lang. -Sige.
Kapatid ko pala si Filomena.
Matagal na niyang alam pero ginawa pa rin niya akong tagasilbi.
Mayaman ka rin pala.
Pareho lang kami ng anak mo.
Buong buhay ko, pinagsilbihan ko ang tatay at mga kapatid ko.
Alam nila ang totoo pero hinayaan lang nilang gano'n.
Natutulog ako sa maruming higaan
tapos sila, nasa malambot na kama, nagtatawanan.
Tumatawa habang natutulog?
Pinagtatawanan ang paghihirap at kahihiyan ko.
Mayayaman talaga.
Mga tao talaga.
Gusto kong maniwala na iba si Tindaro kay Leonardo,
na baka iba sa pagkakataong ito.
Pero ang naiba lang,
kitang-kita ang pagiging mahina at makasarili niya.
Gusto ko 'yong kapangyarihan, pero hindi 'yong tao.
Wala siyang halaga sa akin.
Kahit sa akin.
-Mga buwisit silang lahat. -Mga buwisit sila.
Sige, mabubuhay ka.
Sa tingin ko.
Basta itaas mo lang lagi ang binti mo at magpahinga ka muna.
Salamat sa pag-aalaga mo sa akin.
Hindi ko kasi matiis, e.
Kunin mo na ako, kamatayan.
Iyakan sana ako ni Stratilia.
No'ng pinalayas kami rito,
ikaw ang iniisip ko.
Pinalakas mo ako.
Gusto kita.
Alam ko.
-Puwede akong maging malaya. -Iwan mo na si Pampinea.
Oo, bahala na siya.
Arriguccio, hinanap mo ba sa mga attic?
Wala siya doon, Sirisco.
May tatlong attic dito.
Apat ang bilang ko.
Sirisco, kung sa kusina kaya tayo maghanap?
At habang nando'n tayo, kumuha na rin tayo ng makakain.
Paano kayo makakakain nito? Puwede ba?
Baka pinapanood na tayo ni Pampinea ngayon!
Paalala lang, nagugutom na kami.
Sirisco, puwede ba kitang makausap?
Bilang kaibigan?
Isang espesyal na kaibigan.
Hinayaan mo ang Pampinea na 'to na punuin ng galit ang isip mo.
Nakuha ka na niya?
-Hindi. -Binayaran ka niya?
-Hindi. -Oo.
-Hindi. -Isa kang gagamba!
Kumalma ka. Di ka na kayang saktan ng babaeng 'yon.
Alam mo bang ginamit niya ako?
Pinaniwala niya akong dinadala niya ang anak ko.
-May nakaraan kayo. -Oo.
Gustong-gusto niya 'to.
Hay, naku.
Ginagago na naman ako ng babaeng 'yon.
-Hindi. Sirisco, hindi. -Tama ka, walang mangyayari dito.
Di niya tayo kaya, tama?
Kukuha na ba tayo ng pagkain?
-Magpakabusog tayo. -Oo.
Lalamon tayo. Halika na.
Halikayo.
-Kailangan ba nating umalis? -Oo.
-Puwedeng sumama si Tindaro? -Hindi.
Unang kaibigan ko tapos mawawala pa. Kakakilala ko lang sa kanya.
-Di mo siya kaibigan. -Kaibigan ko siya.
Pasensiya na. Maghanap ka na lang ng ibang kaibigan.
Saan ba tayo pupunta? Gaano kalayo? Alam mo ba?
Hindi. Hindi ko alam kung saan tayo pupunta.
Pero aalamin ko.
Sabi no'ng babae, akin daw ang villa.
Hindi, dahil hindi naman kami kasal.
At para sa kanila, mahirap ka, wala ka.
Mababa ka.
-Pa'no mo nasasabi 'yan? -Dahil gano'n din ako.
At di masama 'yon. 'Yon lang talaga ang lugar natin sa mundo.
Masaya ako kung sino tayo.
Sabi niya sa akin daw ang villa at mayaman siya.
Paano kung para sa atin pala lahat 'to?
Puwedeng maging sa atin 'to, di ba?
Puwedeng maging sa atin 'to.
Oo.
Kung kukunin natin.
Tindaro, may sakit ka ba?
Hindi.
Pero sana nga.
Anong klaseng lalaki ang di kayang patayin kahit sarili niya?
Isang mahinang lalaki.
Oo.
Tama ka.
Ganyan nga ako.
Mahinang lalaki.
Wala na akong gana.
May kulang sa akin.
Ako rin.
Sa kabila ng mga panunuyo ko,
nawala ang nag-iisang babaeng minahal ko…
nang buong puso.
Pero buhay pa siya.
Iniwan na ako ni Neifile.
Wala na akong kasama,
at kasalanan ko 'to.
Sana hinayaan ko na lang siyang magmadre.
Sana di ko na lang siya pinakasalan.
Mag-isa din ako tulad mo.
Hindi. Hindi ka nag-iisa.
Mag-isa lang ako.
Nakita ko na ang babaeng gusto ko,
di lang bilang isang bagay, pero bilang tao.
Pero di ako kayang mahalin ng taong 'yon.
Parang patay na rin siya.
Ang mata ko.
Aray.
Ang mapapangasawa ko.
Dating mapapangasawa.
Mukha kang…
Maganda?
Ang sasabihin ko sana, mukha kang may sakit.
Pero…
oo, maganda ka nga.
Hindi ko ba siya minahal?
Minahal mo siya, pero hindi tama ang pagmamahal mo.
Patawad kung di rin tama ang pagmamahal ko sa 'yo.
Di mo naman ako minahal, di ba?
Akala ko noong una, oo.
Baka nga hindi, dahil ang bilis kong nagalit sa 'yo.
Oo, pero…
sanay na ako na hindi mahalin nang tama.
O na hindi mahalin.
Pag sumikat na ang araw, tatalikuran ko na ang lahat ng 'to.
-Ano'ng ibig sabihin no'n? -Gagawin ko itong mag-isa.
Kalayaan ang pinakaimportante sa lahat.
Kukunin ko lahat para sa sarili ko.
Ang sarap pakinggan, di ba?
Hindi.
Hindi gano'n.
Ang pinakaimportante sa lahat, 'yong may minamahal ka.
-Tumalon na lang kaya ako dito? -Huwag.
Kapag nawala na ang salot, sumama ka sa akin sa Firenze.
Ano, tagasilbi mo?
Hindi.
Kaibigan ko.
Ayoko nang magkaro'n ng mga tagasilbi.
Napakaimposible naman ng sinabi mo.
'Yong di na ako magtatrabaho.
E, ano'ng gagawin mo?
Hindi ka na magtatrabaho kay Pampinea.
Tama ka.
Hindi na nga.
Oo.
Pagkaalis natin dito, di mo na siya makikita kahit kailan.
Tama.
Makapangyarihan ang pananalig, at nasa atin 'to.
Sa ama mo ang villa kaya sa 'yo rin ito.
Pg may kumontra, dadaan muna sila sa akin.
Ang ganda.
Naiinis ako sa mga bulaklak na 'yan.
Kukunin ko ang villa.
Puwedeng sumama?
Tumigil ka.
Tama 'yon.
Ang ganda mo. Kamukha mo 'yong padrona.
Mas maganda ako kay Pampinea, Jacopo.
Sige, handa na ako.
Andreoli.
Naku, ano'ng nangyari sa 'yo?
Binugbog nila ako.
Ano'ng nangyari sa 'yo?
Wala na ba siya?
Ikinalulungkot ko.
Nagsinungaling ako sa kanya,
at alam niya.
Ang usapan namin di na kami magsisinungaling sa isa't isa.
Kaya natakot siya.
Takot na takot siya.
Di ko matanggap. Sobrang sakit ng nararamdaman ko.
-Ano'ng gusto mong sabihin ko? -Ang totoo.
Patay na siya.
At?
At di ka nag-iisa sa nararamdaman mo.
Lahat tayo, nagdusa.
Napakaraming beses kong hinatid ang balita ng kamatayan.
At isa lang ako sa maraming mensahero.
Panfilo, masakit 'yan at mahirap kalimutan.
Masakit 'to…
at mahirap kalimutan.
Oo.
'Yan ang katotohanan.
Baka mapasaya kita sa dala kong masamang balita.
May kopya ka ba ng The Fables of Avianus?
Nakakabasa ka?
Hindi, pero puwede pa ring maging interesado sa libro.
Oo, totoo 'yan.
Maraming libro si Biskonde Leonardo na puwede mong basahin.
At mukhang sa iyo na 'yon ngayon.
Hulihin siya!
Teka.
Stratilia.
Ang kintab mo, ha.
Kukunin ko ang villa.
Kay Jacopo ito, at ako ang nanay niya.
Puwede ka pa ring maging katiwala.
Kukunin mo?
Si Jacopo ang tagapagmana. Gano'n talaga.
Gano'n ba?
Walang nagmamay-ari ng villa.
Patay na si Leonardo.
Dapat lang na paghatian natin ang yaman nito.
Mga tao ang dapat nagpapatakbo nito.
Si Jacopo 'yon.
Ako 'yon.
Ako naman ngayon.
Hay, naku.
Isa na namang babae ang poproblemahin natin.
Mga kaibigan, makinig kayo. Tapos na ang bakasyon.
Uy, Panfilo. Halika, maupo ka.
May masamang balita ako.
Papunta na ang mga mersenaryo.
'Yong mga mersenaryo?
'Yong gumawa sa akin nito?
Dinadaing niya 'yong binti niya.
-Ga'no katagal bago sila dumating? -Mga ilang oras siguro.
Sinabi ni Andreoli na paparating sila.
Sinabi rin niya sa mga mersenaryo na maraming kabalyero sa villa.
Pero wala.
Sinabi lang niya 'yon para makapaghanda tayo.
Walang maingay.
Licisca, bigyan mo pa ako ng impormasyon.
Ilan ang mga mersenaryo? At mas malakas ba sila kaysa sa akin?
Kaunti lang sila.
Masuwerte tayo at nandito tayo. Ligtas tayo sa loob ng villa.
Magplano tayo.
-Bayaran natin sila. -Tama.
Sirisco, may tagong yaman ba si Leonardo?
'Yong doteng galing kay Pampinea.
Oo nga pala.
Ang malaking dote para bilhin ang puso ni Leonardo.
Ang putang 'yon.
Pero si Leonardo ang lumalabas na puta.
-Puwede ba 'yon? -Siguro, mga tiwali naman sila.
Kaya puwede 'yon.
Kaya ngayon, hahanapin natin ulit si Pampinea.
-Nakita ko na si Pampinea! -Ano?
Pampinea, amin na ang dote mo para mailigtas ang villa.
Nasaan ang mga alahas mo?
Ano? Ang… Ang dote ko?
-Hindi… -Wag na wag kang…
Nasa baul niya.
Nasaan na?
Nasaan 'yong lalagyan?
May nakialam ba ng mga gamit mo?
Maupo ka nga muna.
May mga sundalong paparating, di ba?
Kung maililigtas tayo ng dote, sige, kunin n'yo na.
Tumahimik ka.
Nasaan si Stratilia?
Kailangan kong humingi ng tawad sa kanya.
Hindi siya mangkukulam.
Layuan mo siya.
Kailangan ko ring humingi ng tawad sa inyo, di ba?
Nag-imbento ako ng kuwento
at dahil dito, nawala ako sandali sa sarili ko.
Nawala ka sa sarili?
Minanipula mo lahat ng tao dito.
Alam ko.
Patawarin mo ako, Sirisco.
Hiyang-hiya ako.
Huli na.
Wala 'yong lalagyan. Wala ang dote dito.
Nasaan na, Pampinea?
Kinuha mo ba habang hinahanap ka ni Sirisco?
Maniwala kayo, wala sa akin 'yon.
Sinungaling.
-Hindi ako nagsisinungaling. -Nagsisinungaling siya!
Sige na. Tama na 'yan.
Baka kailangan lang muna niyang ihanda ang sarili niya bago niya sabihin.
Ihanda ang sarili? Di naman siya pinapakain ng ipis.
Sumusumpa ako sa pagkakaibigan natin, wala sa akin 'yon.
Pagkakaibigan?
Nakakatawa na kaibigan pa rin ang turing mo kay Misia.
-Magkaibigan pa rin kami. -Misia.
Sarili lang niya ang iniisip niya at ginagamit ka lang niya.
Pag nagkamali ka, kunwari ayaw na niya sa 'yo.
Hindi totoo 'yan.
Tapos magiging mabait ulit siya, bibigyan ka ng isa pang pagkakataon.
Tapos pansamantala, masaya siya.
At masaya ka rin dahil masaya siya.
Pero masaya lang siya dahil alam niyang epektibo ang ginagawa niya.
Ikaw ang patunay.
-Hindi basta gano'n 'yon. -Gano'n 'yon, Misia. Gano'n 'yon.
Alam ko 'yon dahil gano'n din ako.
Naging gano'n din ako.
Misia, wag.
Misia, hindi totoo 'yon.
Misia, pakiusap.
Layuan mo ang babaeng 'yan.
Misia, alam mong mahal kita.
Wala na siyang silbi sa atin kung wala ang mga alahas niya, kaya…
Kunin n'yo na siya.
-Wala kang pakinabang. -Oras na para magpaalam ka.
-Halika na. -Wag.
-Paalam na. -Hindi!
Baka kinuha ng isa sa mga hampaslupa mong kaibigan ang dote ko.
Ano'ng sinabi mo?
Hindi ko sila masisisi.
Likas sa kanila 'yon. Di nila mapigilan ang sarili nila.
Umalis ka na at magpakalayo-layo ka sa lugar na 'to.
Di mo ako puwedeng paalisin.
Sino ka sa akala mo?
Sino ako sa akala ko?
Kita naman, di ba?
Sirisco, kutsilyo 'yan.
Ako ang pinakahihintay mo.
Ang pinakamamahal mong Biskonde Leonardo.
Sa wakas, nandito na ako.
Pasensiya na, natagalan ako sa mga puta sa Venezia,
pero eto na ako.
Nandito na ako, at handa na akong makilala ang asawa ko.
At sisipsipin ko siya.
Pero bago 'yon, alam mo ang kailangan ko?
Ang dote.
Bayad mo 'yon.
'Yon lang naman ang dahilan kaya pinili kita.
Sa itsura mong 'yan.
Nasaan na 'yon?
Ilabas mo ang mga alahas.
Wala sa akin 'yon.
-Misia, tulong! -Oras na para umalis ka!
-Ayokong umalis! -Hoy!
Misia, paano mo nagagawa 'to?
-Misia! -Tumigil ka!
Wag mong hayaang paalisin nila ako!
Sirisco, sandali. Sandali lang.
Di ko kaya na wala ka!
Pakiusap lang.
-Tumigil ka! -Tama na 'yan!
Paalam, Pampinea.
Hindi.
Alam kong kaya mong mag-isa.
Gano'n din kami.
Makinig ka sa akin. Pakiusap.
Pakiusap.
Paalam.
Ang sasama ninyo!
Sige. Magbabago na ang lahat dito.
Sirisco, kayong lahat.
Baka dapat bigyan natin ng pansin ang mas nangangailangan nito.
Si Neifile.
Halikayo.
Salamat.
Mga kaibigan…
nagpunta ako dito para iwasan ang katotohanan.
Para libangin ang sarili ko at wag harapin ang problema.
Para magbakasyon.
Pero panandalian lang 'yon, tulad ng lahat ng bakasyon.
At ngayon,
katotohanan na lang ang meron ako.
Neifile, kung wala ka…
maliligaw ako.
Yakap ko ang kapatid ko no'ng namatay siya.
Bago siya namatay,
hindi na siya makakita.
At sa sandaling 'yon,
parang hindi rin ako makakita.
Sana ako na lang ang nasa lugar niya.
Fiammetta.
Kasama ko siyang naglilinis kapag pagod na pagod na ako.
Ako naman, si Lisabetta.
At si Carlotto.
Si Luigi, si Antonio.
Si Freduccio.
Si Rambaldo.
Si Scarlata at si Tedaldo.
At ang ina kong si Caterina.
Namatay siya no'ng pinanganak ako.
Sanggol pa lang ako, malaki na ang utak ko, kaya siya namatay.
At si Dioneo.
Namatay ang tiyuhin ko nang nakatayo, kaya…
ewan ko, nalungkot ako.
Lagi niya akong sinasampal sa tainga, pero mabait pa rin naman siya sa akin.
Si Lupetta.
Maganda siya at mabait.
Malaki ang mga paa niya.
Perhuwisyong salot 'to.
Ay, hindi.
Sinipa siya ng kabayo.
Ang aking si Lucia.
Galit siya sa akin hanggang sa huling hininga niya.
At naiintindihan ko.
Si Parmena.
Ang mahal ko.
Si Violetta.
Si Lauretta.
Ang Mama.
-Eduar… -Ang Papa.
Uy. Licisca.
Uy, sandali.
Gusto mo siyang pag-usapan?
-Ayokong kausapin ka. -Patawarin mo ako.
Nagsinungaling ako dahil 'yon ang sabi ni Papa.
Hinding-hindi kita mapapatawad.
Subukan natin.
Ano pa ang silbi ng pamilya kung hindi kayo magpapatawaran?
Ituturing na kitang pamilya?
Ikaw, kailan mo balak gawin 'yon?
Hindi no'ng mga taong nilinis ko ang mga dumi sa arinola mo
at nilabhan ang dumi sa mga damit mo.
Para namang lagi akong puno ng tae.
Di ka nahirapan. Lahat ng mahihirap, ako ang gumagawa.
'Yan ang pagkakaiba natin.
Hindi ako nahirapan? Kalokohan.
May nagawa ka na ba para sa iba?
Sinira ko si Pampinea para kay Misia.
Oo, sige. Ano ang nagawa mo para sa akin?
No'ng niligtas kita?
Kailan mo ginawa 'yon?
Sinabi ko na patay na si Papa
para hindi tayo mahawa sa salot, kaya tayo nakaligtas ngayon.
Ano'ng sabi mo?
Patay na siya.
Ang sabi mo wala na siya.
Nagsinungaling ako.
Hinayaan natin siyang mamatay… mag-isa?
Maiintindihan niya.
Paano mo nagawa 'yon?
Mamamatay na siya, at gano'n din tayo kung di tayo umalis.
Ako ang nagligtas sa atin.
Oo nga. Oo, nakalimutan kong nakaligtas pala tayo.
Ayoko nang matali sa 'yo.
Lagi kitang pinagsisilbihan, nililigtas.
Mahina ka.
Dapat ka lang mag-isa.
'Yan ang gusto ko.
Wala nang ibang paraan.
Akala ko kay Leonardo 'yan.
Walang Leonardo.
Sabihin mo sa kanila.
Sabihin mong kinuha ko ang dote ko.
'Yan ang buong halaga ko.
Sandali.
Saan mo dadalhin 'yan?
Hoy, nasa kabila ang villa.
Sandali lang! Dote ko 'yan!
Manigas ka diyan, senyora.
Patay!
Nagsalin ng Subtitle: Janice Ruth Geronimo