Hadi bakalım.
Yapacak mısın?
Bir çıkmak istiyorsun, bir istemiyorsun.
Bir işemek istiyorsun, bir istemiyorsun. Artık karar ver.
Hadi, son kez deneyelim. Burası mı? Tamam mı?
Hadi.
- Alo? Acil mi? - Polis mi, itfaiye mi, ambulans mı?
Pont de l'Alma'dayım. Tünelde bir kaza oldu.
- Ciddi gibi görünüyor. - En kısa sürede oradayız.
Bir şey yok.
SEKİZ HAFTA ÖNCE
Prenses Diana tam olarak ne için geliyordu?
Toplantı talep etti. Kim olduğunu düşününce reddedemedim.
Zaten reddetmezdin ki.
Geçen sefer özellikle kovboy çizmelerini giymiştin.
- Öyle mi? - Evet, dar kot pantolonunu da.
Tony Blair, Downing Sokağı Şerifi.
- William'ı da getirmiş. Beklemiyordum. - Çok büyümüş.
- Evet. - Tatlı çocuk.
- Geldiği dünyayı düşününce. - Yapma ama.
Çocukları çağırayım.
Euan, Kathryn, Nicky! Müstakbel kral sizinle oynamaya geldi!
- Hoş geldiniz. - Hoş bulduk.
- Yolculuk nasıldı? - Güzeldi.
- İyiydi, sağ olun. - Güzel.
Prenses Diana ziyaretinize gelmiş.
Evet, geçen hafta Prens William'la Chequers'a geldiler.
- Euan! - Will!
Beşe beş oynadık.
Buna karışmıyorum.
Futbol yani.
İşte bu!
Öğle yemeği yedik. Sonra da Prenses'le bir gezintiye çıktık.
Kamuda bir görev üstlenerek ülkeye katkıda bulunabileceği kanısında.
Hevesli de.
Resmî olarak böyle bir şey yapma yetkiniz var mı?
Örneğin mayın konusunda yaptıkları...
İki yıl önce mayınların dünya çapında yasaklanması hayaldi.
Şimdi neredeyse 100 ülke bir anlaşma imzalamayı kabul etti.
Diana ne dese dinliyorlar.
Evet.
Bu doğrultuda benim, daha doğrusu hükûmetin,
ona resmî bir görev verip veremeyeceğini sordu.
Kendisine resmî bir rol verirsem, daha doğrusu verirsek
çok minnettar kalacağını iletti.
Hep söylerim, hiçbir iş yarım yamalak yapılmaz.
Ya varsınızdır ya yoksunuzdur.
İktidarda olmakla olmamanın farkını eminim çok iyi bilirsiniz.
Diana çocukların annesi ve sarayın kapısı ona her zaman açık.
Ama ünvanını kaybeden boşanmış bir kadın olarak
Diana resmen kraliyet ailesinde olmakla olmamanın farkını yeni öğreniyor.
Hadi bakalım vombatım, kalkma vakti.
Yaz tatili başlıyor.
Yaşasın!
Hadi.
- Rüyanda kiminle boğuşuyordun bakayım? - Godzilla'yla.
Kazandın mı?
- Evet, yendim. - Yenmiş!
Mou Mou mu gönderdi?
- Efendim. - Günaydın.
- Merhaba. - Günaydın.
Buyurun efendim.
İyi günler efendim.
- Çok sürmeyecek ki. - 10 gün.
Su kayağı ve Nerf savaşlarıyla geçecek bir 10 gün.
İstediğin kadar Street Fighter oynayabileceksin.
Baban malum kişi için 50. yaş günü partisi verirken
oralarda olmayalım dedim.
O esnada ülkede olmak istemiyorum.
Tamam.
Önce hangimiz öldürsün?
- Önce ben. - Hadi.
Yapma.
Şahane. Sanırım şuraya gitti.
50'yi aşkın muhabir ve fotoğrafçı Street Farm girişinde konuşlanmış.
Onur konuğunun gelişi için hazır bekliyorlar.
Kıçüstü kapaklanmasam iyi.
Ailemden haber var mı?
İki hafta önce hatırlatma mesajı gönderdik.
Cevap geldi mi?
Hafta sonu Kraliçe'nin gelmesi elzem.
Anladığım kadarıyla
şu ana kadar yalnızca Prenses Margaret geleceğini bildirmiş.
Özel kalemiyle konuşup benim için öneminin altını çizer misin?
Elbette.
Kraliçe'nin onayına işaret eden bir jest
Camilla'nın meşruiyeti çabamızın seyrini değiştirir.
Geri kalan her şey anca gösteriş mahiyetinde.
Mühim değil, vakti gelince o da olur.
Diana'yla ayrılalı beş, boşanalı bir yıl oldu.
O vakit geldi de geçiyor canım.
Gidip kendim görüşsem iyi olacak.
Alo?
- Neredesin? - Paris.
Malibu'daki ev için kumaş, nevresim filan seçiyorum.
Düğüne üç hafta kaldı. Başka fırsat olmayabilir.
Ağlasam mı, gülsem mi bilemiyorum.
Tarihî bir fırsat ayağımıza gelmiş, adam kumaş seçiyor.
Derhâl Saint-Tropez'e gelmen lazım.
Yardımını gerektiren özel bir konuğum var.
- Ne konuğu? - Hele bir gel, öğrenirsin.
Ama bu çok özel bir konuk. O yüzden yalnız gel.
- Madam Bikini'yi getirme. - Kimi?
O zengin koca avcısını.
Bikinileri ve kendisi Paris'te kalsın.
İç çamaşırları, perdeler, yastık kılıfları da.
Her şey yolunda mı?
Evet.
İşle ilgili acil bir durum varmış.
Babam yanına çağırdı.
Biliyorum aşkım, ben de hiç istemiyorum.
- Ama baban bir emir vermeyegörsün... - Böyle yapma.
Yalan mı? Gel, git, zıpla, otur...
Birkaç hafta sabret.
Sonra Kaliforniya'dayız.
Onunla aramızda koca bir okyanus olacak.
Merhaba deyin.
- Merhaba. - Merhaba.
- Prenses Hazretleri. - Mou Mou.
Ağırladığın için sağ ol.
- Prens Hazretleri. - Çok sağ olun.
Seni görmek güzel.
Havuzda şamata yapıp ortalığı birbirine katanlar kim peki?
Çocuklarım!
Karim.
- Merhaba! - Elini kaldır.
- Camilla. - Merhaba.
- Omar. - Merhaba.
Ve güzeller güzeli Jasmine.
Sadece biri eksik.
- İçecek bir şey? - Harika olur.
Evet, lütfen.
- Bekleteceğim efendim. - Evet, biliyorum. Yeni filan mısın?
- Kraliçe sizi bekliyor efendim. - Teşekkürler. Şurada...
Neyse.
Galler Prensi geldi Majesteleri.
Anne.
Bir sıkıntısı var. Su içmiyor.
Tuhaftır ki şu kapıda her beklediğimde
aklıma her sabah dokuzda Anne'le beni size takdim ettikleri zaman geliyor.
Sonra da gün sonunda yıkanmış ve yatmaya hazırken.
Günün en iyi iki anıydı.
- Öyle miydi? - Evet.
- Sanki üstünden bir ömür geçti. - Ama aynı zamanda dün gibi.
Neyse...
- Beni görmek istemişsin. - Evet.
Camilla'nın yaş günü partisi için davetiye göndermiştim, aldın mı?
Evet, sanıyorum aldık. Haftalar önceydi.
Güzel.
O zaman sonraki soruma geçeyim. Gelecek misin?
Maalesef, Derbyshire'da olacağım.
- Ne için? - Rolls-Royce fabrikası.
Gerçekten mi? Fabrika ziyareti akşam mı olacak?
Bilmem, cumartesi sabahı olabilir ve öyleyse erken kalkmam lazım.
- Öğrenebilir miyim? - Ne amaçla?
Eğer cumartesi olacaksa
cuma Highgrove'da kalıp Derbyshire'a oradan geçebilirsin.
Evet ama plan çoktan yapıldı. Bu kararlar erken alınır, biliyorsun.
- Ama değiştirebiliriz. - Niye değiştirmek isteyelim ki?
- Benim gelmem bu kadar mı mühim? - Benim için öyle.
- Altı üstü bir doğum günü partisi. - 50'nci yaşı için.
50'lerinde bir sürü genç gelecek, yaşlı başlı anneni ne yapacaksın?
Sebebi malum.
Katıldığın her etkinliği varlığınla güzelleştirmenin yanı sıra
sadece annem olarak değil, Kraliçe olarak katılımın
Camilla adına büyük bir adım olacak.
Senin onayını alana kadar halk onu tamamen kabullenmeyecek.
Onaylamadığım bir şeye onayımı nasıl verebilirim ki?
- Şahsi bir şey değil, eminim iyi biridir. - İyi biri olmaktan ötesi.
Bu prensip meselesi.
Gayet güzel iki evlilik ve iki mutlu aile sırf bu yüzden paramparça oldu.
Aşk yüzünden mi?
Daha fazla tartışmak istemiyorum. Derbyshire'da olacağım.
Bitirdik mi? Ufaklığın biraz ilgiye ihtiyacı var da.
Değil mi?
Evet, al bakalım.
Hadi bakalım.
Yanında.
Yapma, durum o kadar da kötü değil.
Kraliçe'nin geleceğini duyurmuş olsak utanç verici olurdu ama duyurmadık.
Er geç fikri değişecektir. Ben öyle umuyorum.
- Ben beklerim. - Ne zamana kadar?
Bu konuda çağın gerisinde kaldığını anladığında.
Bayan P-B'nin doğum gününde The Mirror bir anket yayınlayacak.
Katılımcıların üçte ikisi ilişkinizi kabullenmiş
ve evlenebilmeniz gerektiği kanısında.
- Gerçekten mi? - Evet.
Eskiden anlayış ve destek gören Diana'ydı.
Haksızlığa uğramış bir masal prensesi.
Ama Panorama her şeyi değiştirdi.
Attığı her adım ona dair algıyı baltalıyor.
Mohamed Al Fayed'le tatil.
Çaresizlikle hareket ettikçe o daha bayağı görünürken
siz ona kıyasla daha asil görünüyorsunuz.
Napolyon'un lafı olsa gerek. "Düşmanın hata yaparken engel olma."
Diana!
William!
- Atmak ister misin? - Harry!
Uslu olun.
Diana, bu tarafa bak!
- William! - Diana!
Diana!
Diana, bir tane daha!
Diana, topu atsana!
- Diana! - Harry!
Bir tane daha!
Baba.
Hoş geldin.
Hoş bulduk.
Neler oluyor? Tüm bunlar ne? Beni niye çağırdın?
Oğlum.
Önce bir teşekkür edersin diyordum.
- Ne için teşekkür edeceğim? - Onu sana gümüş tepside sunduğum için.
Kimi? Neden bahsediyorsun?
Galler Prensesi'ni hatırlarsın.
- Yıllar önce at yarışında tanışmıştık. - Evet.
- Dodi Dodi. - Hatırladın mı?
Amma "zeki zeki"sin.
Maalesef halletmem gereken işler var ama seni Dodi'ye emanet edeceğim.
Benden çok daha eğlencelidir.
Sen iste, Dodi emrine amade.
Ne?
Bir dakika müsaadenizle.
Dur!
Baba.
Ne oluyor?
Aklını mı kaçırdın?
- Bu duyduğum en saçma şey. - O niyeymiş?
Öncelikle ben evlenmek üzereyim.
Ayrıca benimle ilgilenmediği de belli.
O zaman ilgilenmesini sağla.
En iyi olduğun konu bu değil mi? Kadınları kendine âşık etmek.
İşte sana fırsat.
Nihayet göğsümü kabartman için sana bir fırsat.
Pekâlâ.
Kim yüzmek ister?
Üç, iki, atla!
- Alo? - Alo, aşkım.
İşle ilgili acil durum çok mu stresli diye aradım.
Hayır, merak etme.
- Hallettik. - Güzel.
Bu acil durumun Prenses Diana'yla bir alakası var mı?
Ne?
Prenses Diana'yla alakası var mı?
Çünkü tüm gazeteler onun babanla Saint-Tropez'de olduğunu yazıyor.
Evet.
Bana da sürpriz oldu.
Belli ki babam son saniyede plan değiştirmiş.
Peki. İçimde neden kötü bir his var?
Bilmiyorum aşkım ama her şey yolunda.
Ben yolunda olduğunu düşünmüyorum.
Ne yaptığını gazetelerden haber almak oldukça boktan bir his.
Benim kararım değildi. Babam ne istiyorsa onu yapıyorum.
- O ses neydi? - Çocuklar eğleniyor işte.
- Bu kadar eğlenmenize çok sevindim. - Onlar eğleniyor, ben değil.
Ben de gelip sana katılsam da ikimiz eğlensek, ne dersin?
Nasıl yani? Burada mı?
Evet, haftaya Nice'te bir iş aldım.
Hazır oralardayken nişanlımı da görmüş olurum.
Atla!
Tamam.
- Madem istiyorsun. - Neden istemeyeyim ki?
- Neden böyle yapıyorsun? - Bir şey yaptığım yok.
Tabii ki gelmeni istiyorum.
Ne zaman istersen gel.
Kapatmam lazım.
DONUKLUKTAN ŞIKLIĞA: CAMILLA'NIN MODA YOLCULUĞU
- Daha ne kadar burada saklanacaksın? - Fotoğrafçılar gidene kadar.
Buraya mı geliyor?
- İşte geldi. - Tanrım, şu görünüşe bir baksana.
Selam çocuklar!
- Tatil nasıl gidiyor? - Varlığınız hariç her şey güzel gidiyor.
- Yapma ama. - Bizi seviyorsun.
Bu şerefe daha ne kadar nail olacağız? Çocuklar rahatsız oluyor.
- Mayona bayıldım, kim tasarladı? - Modayla ilgilendiğini bilmiyordum Nick.
- Özellikle mi seçtin? - Özellikle derken?
Bugün Bayan Parker Bowles'un doğum günü.
Galler Prensi adına büyük bir parti veriyor.
Kusura bakmayın, sizi duyamıyorum ama şunu söyleyeyim.
Beni ve çocukları rahat bırakırsanız sonraki hamlem hepinize sürpriz olacak.
- Öyle mi? - Nasıl bir sürpriz?
- Görürsünüz. - Hadi çocuklar, çekin.
- İyi ki geldin. - Yok satacak.
- Teşekkür ederiz. - Ne demek.
- İyi tatiller. - Harika oldu.
Muhteşem olmuşsun.
Teşekkürler canım. Sağ ol.
Mutlu yıllar Camilla!
Çok naziksin. Biz de... Şerefe!
Eyvah, topuğum sıkıştı.
İşte bu yüzden halı lazım.
Muhtemelen bir salı günü ama belli de olmaz.
Bence her gün öyle, değil mi?
- Hadi. - Görüşürüz.
Midem kazınıyor. Yemek ne zaman?
Öncelikle sizi burada görmek çok güzel, geldiğiniz için çok sağ olun.
Özellikle de sevgili teyzem Prenses Margaret
ve Camilla'nın babası Binbaşı Shand'a.
Bildiğiniz gibi, Bruce şarap tüccarı.
O yüzden yıllanmanın getirisini bize en iyi o anlatabilir.
İnsan yaş aldıkça
hayatta asıl değer verdiği şeylerin ne olduğunun ayırdına varıyor.
Sağlığı, ailesi ve dostları.
Hayatlarımıza zenginlik katan, onlarsız yaşayamadığımız insanlar.
Bu akşam burada öyle birinin varlığını kutluyoruz ki
benim de onsuz yaşamam mümkün değil.
Ne kadar içten ve gönlü bol biri olduğunu buradaki herkes biliyor.
Ama beni büyüleyip duran başka bir yanındı.
Yürekliliğin.
Geçtiğimiz yıllar boyunca
sana dair hiçbir şey bilmeyen birçok insan
sana nezaketsiz ve haksızca davrandılar.
Senin için en kolayı ve en makulü çekip gitmek olurdu.
Ama gitmedin.
Pes etmedin.
Benimle kaldın.
Bu yüzden sana ebediyen minnettarım.
Bu gece ünlü bir mektuptan bir alıntı okumak istiyorum.
Türlü zorluklarla sınanan deli divane âşık iki gencin hikâyesi.
Mutluluk için ikinci bir şansı sonradan bulmuşlar.
İkna'dan Yüzbaşı Wentworth'ün mektubu.
"Sakın derim,
erkeğin hafızasının kadınınkinden zayıf,
aşkının ömrünün kısa olduğunu söyleme.
Senden başka kimseyi sevmedim.
Haksızlık etmiş olabilirim.
Zafiyete düştüm, kin güttüm.
Ama asla şüphe duymadım."
Camilla...
Düşündüğüm, planladığım her şey, hepsi senin için.
Kadehlerimizi doğum günü kızı şerefine kaldıralım.
Camilla'ya.
- Camilla'ya. - Camilla'ya.
Ne yalan söyleyeyim, müthiş bir iş başarmış.
Ev muhteşem görünüyor.
Mutlu çiftimiz de oldukça mutlulardı.
Güzel.
Sanırım Charles'ı hiç bu kadar rahat ve özgüvenli görmemiştim,
sanki kendini bulmuş gibiydi.
Aramanın sebebi bu mu? Orada olmam gerektiğini söylemek mi?
Bence bu konuda oğluna biraz destek çıkmaya başlaman
o kadar da kötü olmayabilir.
Çünkü er geç kral olacak.
Kral ve kraliçelerimizin mutlu olması hepimizin hayrına.
İyi geceler Lilibet.
Gitsen sadece alaka gösterdiğin değil, onay verdiğin mesajı çıkacaktı.
Ama ben onay vermesem bile Camilla'dan vazgeçmeyecek.
- Kaba biri değilim, o yaftayı istemiyorum. - Değilsin.
Camilla da kötü biri değil, öyle yaftalanmasını istemem.
Değil, sadece uygunsuz.
Gerçekten mi? Hâlâ bunu düşünüyor olamazsın.
Evet.
Sence de bu ayrımcılığa son verme vakti gelmedi mi?
Charles'ın hayatının aşkı olduğunu artık kabullenmemiz gerekmez mi?
Dİ-KKATLERİ ÜSTÜNE ÇEKTİ
"Akıntı bizden yana" demiştin.
"Halkın fikri değişti."
"Savaşı kazandık sayın."
- Zaferden anladığın bu mu? - Bence bu büyük bir başarıydı, evet.
- Gerçekten mi? - Evet, bir sürü olumlu manşet atıldı.
Camilla basılı yayında ilk kez müstakbel kraliçe gibi anıldı.
- Stephen. - The Times manşeti.
"Highgrove'da Kutlama."
The Telegraph.
"Partinin Yıldızı Bayan Parker Bowles'un Özgüven Dolu Yeni Gülümsemesi."
Daily Mail şaşırtmamış. "Parti Kraliçesinin Gülüşü."
Çok hoş.
Diana bir anda Camilla'yı gölgede bırakırken
birkaç iyi manşetin ne manası var?
Kısmi ve kısıtlı bir zafer istemiyorum.
Bu bir savaş ve tam bir zafere ihtiyacımız var.
Bayan Parker Bowles'a dair algıyı yönetebiliriz.
Ama Diana'ya bir şey yapamayız.
Ama dikkatli bakarsanız Diana hakkındaki haberler çok eleştirel.
Dengesiz ve teşhirci olduğunu, kontrolden çıktığını yazıyorlar.
İlgi savaşını kazanmış olabilir ama destek bulmak ayrı şey.
Diana'ya dair olumsuz haber göreceğim diye gazeteleri didik didik etmek istemiyorum.
Bayan Parker Bowles hakkında iyi haberler kimsenin gözünden kaçmasın istiyorum.
Anlatabildim mi?
- Başüstüne. - Başüstüne.
KRALİYET ÇALKALANIYOR
Neden büyük yata gitmiyoruz?
Bay Dodi sizi küçük yata götürmemi söyledi.
Hayır.
- James Bond sever misiniz? - Evet, Altın Göz'e bayıldık.
Oyununu hep oynuyoruz. O filmde mi çalıştın?
Yok, onda değil. Ama yenisinde çalışıyorum.
Bazı sahneleri Londra'nın hemen dışında Pinewood Stüdyoları'nda çekiliyor.
Harry'yle sete gelmek ister misiniz?
James Bond'la tanışırsınız.
- Pierce Brosnan. - Bak sen!
Bond kızını kim oynuyor?
Söylesene.
Harry'yle birlikte gelmek...
Olamaz.
Sen! Ne yapıyorsun?
Çabuk, tut. Geri at.
Hadi!
- Gösterelim gününü, hadi! - Gösterelim!
Nihayet.
- Nerelerdeydin? - Hiç sorma.
Seni arayıp durdum.
Birbirimizi zar zor görüyoruz. Yarın iş için gitmem lazım.
Biliyorum, özür dilerim.
Babam onları çağırıp kendisi kaçtı. İnanılır gibi değil.
Dur bir dakika, onunla yalnız mıydın yani?
- Çocuklar ve mürettebat da vardı. - Dünyanın en güzel kadınıyla.
Her şey yolunda mı?
Yolunda.
Sağ ol.
Karışık bir durum.
Biriyle nişanlıyım.
Tebrikler.
- Karışık olan ne? - Benim açımdan karışık değil.
Babam için öyle.
Ailemize yaraşır bir gelin değilmiş. Daha iyisi olmalıymış.
Peki nişanlın nerede?
Şurada.
Yatta mı?
Buna gelmesine izin vermiyor.
Babanın haberi olmadan ikisinin arasında mekik mi dokuyordun?
Hayır, babam öğrendi ve...
Sonra nişanlım öğrendi ve...
Bense bana kırgın ve kızgın iki insanın arasında gidip geliyorum.
Şanslısın, ilgili bir baban var.
- Benimki varlığımı bile fark etmezdi. - Kulağa mükemmel geliyor.
İlgisini çekmek için çok uğraşırdım.
Balerin gibi etrafta hoplaya zıplaya yürürdüm.
Kafayı kaldırıp bakmazdı.
İlgisine o kadar muhtaçtım ki onun için piyano öğrendim.
Yatılı okuldan her hafta yazardım.
Gömleklerini ütüler, pastalar yapardım. Galler Prensi'yle bile evlendim.
Sırf beni fark etsin, benimle gurur duysun diye.
Bir de babalarımız yakın arkadaş olacak.
Keşke biraz birbirlerinin huyunu alsalardı.
Babanın ilgi ve alakasına hayır demezdim.
Ona kontrol saplantısı denir.
- Seninki de belki benimki gibi... - Daha geleneksel mi olsaydı?
Ona ilgisizlik ve ihmal denir.
Büyük gün ne zaman?
Düğün mü?
Üç hafta sonra.
- Güya. - Niye güya?
Bilmiyorum.
Sanki bir anda her şey zıvanadan çıktı.
Son anda gerilmek bence çok normal. Bana da olmuştu.
Düğünden önceki gece yürümeyeceğini biliyordum.
Ama evlendin.
Suratımı havlulara basmışlardı, artık kaçışım yoktu.
- Ama benim var. - Bence endişe etme.
Ona âşık olmasan babanın tepkisi seni bu kadar üzmezdi.
Doğru.
Çocuklara son gecemizde film sözü vermiştim.
İzlememiz mümkün mü?
Tabii, Jumanji var.
- Hiç Bitmeyen Öykü. - Hayır.
- E.T.? - Fazla acıklı.
- Eyvah, Çocuklar Küçüldü? - Hayır.
- Hadi ama. - Jumanji.
"İhtiyacın var bir derse."
Yakaladım!
"Bazen gidersin bir kare geriye."
Teşekkürler Judy. Sağ ol, çok hızlı düşündün.
Sarah'yla buradan kurtulmak istiyoruz. Sıra sende Peter.
- Alo? - Benim, rahatsız mı ediyorum?
Tabii ki hayır.
- Bir şey soracaktım. - Annem.
Çıkayım mı?
Çocuklar ne zaman eve dönüyor?
- Diana yarın bırakacak. - Demek öyle.
Gerçi iki gün dadıları bakacak.
Dükalık Konseyi toplantım var.
Sonra da
cumartesi Katar emiri için bahçede bir parti vereceğim.
- Evet, bu işler hiç bitmez. - Bitmez.
Peki ya...
50'nci yaş günü nasıl geçti?
- Çok güzeldi, sağ ol. - Güzel.
Yağmur talihsizlik olmuş.
- Yağmur mu yağdı? - Yağmadı mı?
Yağdıysa bile sanırım kimse fark etmedi.
Ne güzel, iyi geçmesine çok sevindim.
Diyecektim ki...
Bu kadar bariz biçimde mutlu olmana
çok sevindim.
Teşekkürler.
İyi geceler.
- İyi vakit geçirdin mi bari? - Hayır.
Hem de çok.
Öyle misafirperverdiniz ki hepimiz şımardık.
Yazın kalanında ne yapacaksın?
Çocukları babalarına bırakacağım, İskoçya'ya gidecekler.
- Sen de gidecek misin? - Balmoral'a mı?
Hayır.
Oranın kapısı artık bana açık değil. Persona non grata oldum.
Yani yazın kalanını yalnız mı geçireceksin?
Evet, yapayalnız olacağım.
- Kulağa hiç hoş gelmiyor. - Dert değil, zaten artık alıştım.
Eh...
Sana kapımız hep açık.
İstediğin zaman gel, yat senin.
Ne zaman, ne kadarlığına, kiminle istersen.
Tamam mı?
Nişanlın şanslı biri.
Eh...
İşin o kısmı...
Boş ver.
- Kendine iyi bak. - Sen de.
Sağ ol canım.
Kafana dikkat.
HAFTAYA PARİS?
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ