EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Binnenkort vertrekken jullie naar de maan, een reis van 386.000 km.
Als jullie slagen, zullen jullie als eersten op een ander hemellichaam lopen.
Wat hopen jullie precies te ontdekken?
Ik denk dat nog belangrijker dan de antwoorden die we zullen vinden...
...het feit is dat we nieuwe vragen zullen kunnen stellen.
Mr Armstrong. -Neil.
Neil. Marvin Miles, Los Angeles Times.
De landing op het maanoppervlak zou heel moeilijk zijn.
Hoe ver daal je en hoe laag kun je als het nodig is de landing af te breken?
We hebben de laatste maanden het vluchtcontrolesysteem nog veel verbeterd.
De landing zal voor een groot deel door de computer gestuurd worden.
Kolonel Aldrin, als u op de maan bent, wat verwacht u dan van de eerste momenten?
Zijn er dingen waar u op hoopt of voor vreest?
Zodra we geland zijn, checken we eerst of de maanlander nog intact is.
Als hij niet intact is, kunnen we ons werk op de maan niet veilig doen...
Zijn dat de astronauten?
Jullie zijn bescheiden... -Waarom zitten ze in een box?
Om niet besmet te raken.
Dat is iets diep menselijks.
Ga je zitten of daar blijven staan?
...grenzen verleggen.
Zouden we zonder onderzoek en 't stellen van vragen...
...niet stoppen met evolueren als soort?
Het Amerikaanse ministerie vroeg me of ik een boodschap wilde sturen.
Wat voor boodschap? -Om op de maan achter te laten.
Ze hebben mensen van overal ter wereld benaderd.
Een dwarsdoorsnede van de mensheid...
...die een boodschap verkondigt van menselijkheid.
Wat zei je?
'In naam van de Britten...
...huldig ik de bekwaamheid en moed die de mens op de maan brachten.
Moge dit de kennis en het welzijn van de mensheid vergroten.'
Een van je allerbeste.
Hoe wordt het gecommuniceerd?
Blijkbaar op een schijf.
Wat voor schijf? -Een siliciumschijf.
Ze stuurden een foto. Een schijfje met microscopisch kleine gouden letters erop.
'Van de planeet Aarde, juli 1969.' Dat leggen ze daar in een klein wit zakje.
Met een olijftak. -Een olijftak?
De groene mannetjes kunnen ermee zwaaien.
Ik ga slapen.
En morgen is de mis om negen uur, niet om tien uur.
MAANSTOF
Waarom doen we dit?
Elke week weer, als lemmingen.
Wat doet het voor jou?
Serieus. -De mis?
Je kunt er alles overdenken.
De vorige week en de week die komt. -Daar heb je een agenda voor.
En de grotere levensvragen. -Maar dat doe je niet.
Je denkt vooral dat de deken saaie onzin verkoopt en beter kan zwijgen.
Hij is bijna 20 jaar bij ons.
Hij is trouw, maar daarom niet interessant.
Hallo. -Goedemorgen.
Zij hebben een mond, maar spreken niet.
Ze hebben ogen, maar zien niet.
Oren hebben zij, maar horen niet.
Zij hebben een neus, maar ze...
Zie je wel?
Dat is geen preek, maar een algemene verdoving.
Maar ze ruiken niet.
Dat die hen maken hun gelijk worden, en al wie op hen vertrouwt.
Dat is de laatste keer.
En de Heer...
Vanaf nu ga ik op zondag, terwijl jullie hier zijn, een uur iets nuttigs doen.
...maar Zijn naam geef eer...
...en geen afgoden.
Michael. -Mevrouw.
Denk je dat het mogelijk is dat de deken nu op het punt is...
Hoe verwoord ik dat aardig? ...dat hij er te oud voor wordt?
Ik zag dat enkele mensen amper wakker bleven.
We kunnen discreet op zoek gaan naar een vervanger.
Kan dat? Iemand met wat...
Spirit. -Dat bedoel ik.
Animo. -Ja.
Pit. -Ja, dank...
Fut. -Dank je.
Hier in Cape Kennedy vertrekken we vanochtend allemaal naar de maan.
Kijk je, Anne? -Anne. Kom met ons spelen.
De indrukwekkende Saturnus V, de grote Maanexpres...
...klaar om perron 39 te verlaten hier in Cape Kennedy...
...over ongeveer 30 minuten.
Dit immense evenement verenigt op unieke wijze de hele wereld...
...want de hele wereld kan geïnteresseerd zijn in deze reis...
...en na deze reis kunnen wij op aarde nooit meer hetzelfde zijn.
16 JULI 1969
Waar is ze? -Wie, meneer?
Als ik 'ze' zeg en we in het paleis zijn, wie zou ik dan bedoelen?
Daar ben je. Ik zocht je. Waar zat je?
Ik was kandidaten aan het bellen voor de post van deken.
Is er een goeie bij? -Ik denk het wel, ja.
Hoe oud? -Zo oud als jij.
Echt? -Hij is erg geschikt.
Waarvoor? -Voor zijn taak.
Nog 15 seconden. Traagheidsgeleiding.
Twaalf, elf, tien, negen...
Ontstekingsprocedure gestart.
Zes...
Vijf, vier, drie, twee, een.
Hij is gelanceerd. Tweeëndertig minuten na het uur. Apollo 11 is gelanceerd.
Buitengewoon. Wat een mannen, wat een moed.
Weg van toren. -We doen een kantelmaneuver.
Neil Armstrong meldt zich voor het maneuver dat Apollo 11...
11, Houston. Alle motoren aan. Het ziet er goed uit.
Begrepen, klaar en duidelijk, Houston.
Staartmantel los.
Begrepen, bevestigd.
De toren is weg. -Begrepen.
Neil Armstrong bevestigt het loskomen van de staartmantel...
...en van de vluchttoren.
Apollo 11, dit is Houston.
Nog minder dan een minuut voor ontsteking. Alles klaar.
Begrepen.
Ontsteking.
We bevestigen en de stuwraket is vertrokken.
Apollo 11 komt nu in een baan rond de maan.
Hij vliegt nu weg van de aarde...
...met een immense snelheid van 39.000 km per uur naar de maan.
De astronauten zijn nu klaar met het transpositie- en extractiemaneuver.
Deze riskante procedure houdt in dat de commando-servicemodule, Columbia...
...loskomt van het ruimtetuig, wat naar voren drijft...
...omdraait en vastgemaakt wordt aan de maanmodule Eagle.
De nieuwe combinatie komt dan los voor de laatste fase van de raket.
Heel erg spannend, maar alles lijkt perfect verlopen te zijn.
Volgende dinsdag bent u in Cheshire voor een bezoek aan British Salt Limited.
Woensdag gaat u in Norfolk een nieuwe gasterminal inhuldigen.
En op vrijdag...
RACE NAAR DE MAAN
...Macclesfield, de onderzoeksvereniging van de Gereedschapsmachine-industrie.
Die avond is er een diner gegeven door de Britse Betonvereniging...
...waar u een prijs moet uitreiken.
Mag ik storen, Uwe Koninklijke Hoogheid? -Wat?
De nieuwe deken van Windsor, Robin Woods, vroeg zich af of u even tijd hebt.
Hij heeft een verzoek. -Oké. Zet maar iets in de agenda.
Nog iets om naar uit te kijken, naast de prijsuitreiking van de Betonvereniging.
Is dat een grap? -Ik vrees van niet.
Hij is hier nu eigenlijk.
Uwe Koninklijke Hoogheid.
Hoe kan ik helpen?
Toen mijn vrouw en ik hierheen verhuisden, zagen we...
...dat een groot aantal gebouwen op het landgoed Windsor leeg en ongebruikt zijn.
Meer bepaald...
...het oude klooster, enkele gebouwen op Denton's Commons...
...alle huizen bij de Noordmuren, de oude woningen van de lagere geestelijken.
Ik besef dat dit nogal... brutaal van me is, maar zou ik er een mogen gebruiken?
Bent u niet tevreden met uw huis? -Nee...
Dit zou geen huis zijn.
Ik heb al lang de droom en ambitie om een academie of conservatorium op te richten.
Waarvoor? -Persoonlijke en spirituele ontwikkeling.
Iets wat me opvalt, uit eigen ervaring...
...maar ik merk het ook op bij anderen...
...is dat je op 'n bepaalde leeftijd tegen een plafond stoot, een soort van crisis.
Je bent je richting kwijt, je raakt in een sleur.
Het gebeurt vaak bij leidinggevenden. En het is niet anders bij geestelijken.
We zien een grote ontevredenheid bij geestelijken, halfweg hun carrière.
En een gebouw in deze idyllische omgeving...
...zou geweldig zijn voor priesters om hun batterijen op te laden...
...na te denken en dingen te verbeteren.
Door wat te doen?
Praten, lezen, denken.
Mag ik u op een gebrek in uw concept wijzen?
Je wordt niet beter door te praten of te denken.
Dat doe je door actie.
Zo. Zo raak je uit een sleur.
Maar als u een leeg gebouw wilt vullen met gebakken lucht en ideeën...
...ga dan uw gang.
Bedankt, meneer.
We hoeven niet lang meer te wachten. Nog zeventien minuten.
20 JULI 1969
De lander is los van de commandomodule...
...en daalt nu af naar de maan.
Armstrong en Aldrin maken nu een pirouette met de module zodat Collins...
Nigel, maak de kinderen wakker. -Ja, meneer.
En zeg het tegen de koningin. -Meneer.
Andrew, schat. Het is tijd.
Edward.
Edward. Tijd om wakker te worden.
Kom op. Kamerjas aan.
Kom op, Edward. Haast je.
Wacht.
Kom. -Vooruit.
Het is een heel opwindende avond, hè? -Jazeker.
Kun je iets met ons drinken, Nigel?
Dat zou fijn zijn. Dank u. -Met plezier.
Collins is nu alleen in het ruimtetuig.
Als het achter de maan vliegt, is hij afgesneden van de mensheid.
De eenzaamste mens in het heelal.
Snel, Andrew. -Snel.
Zit stil. -Kom, springer.
Geen kilometer boven het oppervlak van de maan nu.
Ze kozen de landingsplek omdat die behoorlijk vlak is.
Ga alsjeblieft zitten.
De kleinste botsing met een rots of krater kan de maanmodule onklaar maken.
Iets drinken? -Robert, zie je het?
Hij is jarig. -Hij is wat hoog.
Houston, ik krijg een schommeling in de...
Ze gaan landen. -Kijk.
Wat is dat? -Geen idee.
Moeilijk te geloven.
John, snel, of je mist het. -Ja.
Wat zeggen ze?
Hij gaat over op manuele besturing. Er is iets mis.
Het ziet er niet echt uit. -Nee.
Honderd meter. Nog vier.
Wat als ze niet kunnen landen?
Dan raakt hun brandstof op. Wees eens stil, alsjeblieft.
Twaalf meter. Nog 2,5.
Alsjeblieft.
Ze gaan landen.
Wat gebeurt er nu?
Houston, Tranquility Base hier.
De Eagle is geland. -Man op de maan.
Gelukt. -De mens is geland op de maan.
Heb je het gezien? -Ja, papa.
Terwijl we deze beelden bekijken, zijn we overal ter wereld verenigd...
Buitengewoon. -...in onze verbazing.
Nooit eerder... -Zullen we naar de maan vliegen?
Niet doen, schat. Let op voor zijn hoofd. Let op.
Meteoor.
Voor elk van ons is dit historisch.
De Eagle is geland. -Voor sommigen is dit zelfs goddelijk.
Kun je dat geloven? -En toch...
...zijn we allemaal, ongeacht ons ras, geslacht of geloof...
...nu verenigd in deze buitengewone menselijke prestatie.
Oké, Neil, we zien je nu van de trap komen.
Ik sta onderaan op de ladder.
De poten van de maanmodule zijn maar 2 à 5 cm in de grond gezakt.
Het oppervlak lijkt uit heel fijne korrels te bestaan als je dichterbij komt.
Het is haast een poeder.
Hierbeneden is het heel fijn.
Ik stap nu van de maanmodule.
Dat is een kleine stap voor een mens...
...en een grote sprong voor de mensheid.
Het heeft een schoonheid, kaal als het is.
Het is als de woestijn in de VS.
Het is anders, maar het is hier heel mooi.
Dit herinnert ons aan de grootsheid waartoe we in staat zijn als soort.
Niet alleen het grote technologische succes hier vandaag...
...maar de triomf van de menselijke ambitie.
Het verlangen om letterlijk naar de sterren te reiken.
Ik denk dat dit nieuwe perspectief, de aarde vanuit de ruimte zien...
...in harmonie en samenhang...
...tot een ongekende verandering in ons denken zal leiden.
Prachtig uitzicht. -Ja, hè?
Schitterend uitzicht hier.
Een schitterende verlatenheid.
Meneer de gouverneur, dames en heren, geachte leden van de Woltextieldelegatie.
Het is een eer dat u me heeft uitgenodigd...
...naar de fabriek van Thomas Burnley & Zonen hier in Yorkshire.
Het baanbrekende werk dat jullie hier doen door het incorporeren...
Er komt een tijd...
...een moment in iedereens ervaring...
...waar een vals gebit en andere tandprothesen onmisbaar worden.
Volgens het gebitsgezondheidsonderzoek van vorig jaar...
Mag ik?
Neemt u het over? -Ja.
Wat doet u, meneer?
Dit was niet gepland. -Er is geen ander verkeer.
Meneer.
Meneer, dit vliegtuig mag maar 14.000 meter hoog vliegen.
U weet ook dat het hoger kan dan dat. -Meneer, u...
Kom op. Kom op.
Mijn God, is het niet prachtig?
Zeker, maar we zitten aan de limiet van wat dit vliegtuig aankan.
Misschien, maar kijk.
We hebben ook geleefd.
Heel even.
De eerste mensen op de maan begonnen aan de eerste fase van hun terugreis...
...een uur en zes minuten geleden.
Een nieuw hoofdstuk in onze geschiedenis. De race naar de maan is voorbij.
Wat is de betekenis van deze ontzagwekkende onderneming voor de mens?
'We zullen niet ophouden met ontdekken...
...en het eind van alle ontdekking zal zijn aan te komen waar we vertrokken...
...en de plaats te kennen voor de eerste keer.'
Die woorden van T.S. Eliot zijn nooit meer waar geweest.
We staan aan de dageraad van een nieuw tijdperk van ruimteonderzoek.
De belofte van de ruimte is nooit reëler geweest...
Goedemorgen. -Goedemorgen.
Hoogheid. -Jezus.
Goedemorgen.
Heeft u even tijd om degenen die aangekomen zijn te ontmoeten?
Uw concentratiekamp voor spirituele gebrekkigen?
Centrum voor herstel en vernieuwing. -Natuurlijk.
We hebben een interessante groep van alle leeftijden.
Komt u? -Waarom?
Het is een academie voor priesters die vastzitten.
Juist. -Wel, ik ben geen priester.
Gewoon om hallo te zeggen.
Nu? -Waarom niet?
Goed. Stap in.
Moet ik wanhopig lijken? Moet ik dramatisch zuchten en kreunen?
Ik wil erbij horen.
Onze huisbaas, de hertog van Edinburgh, is meegekomen om hallo te zeggen.
Hoe gaat het, Hoogheid? -Goedemorgen.
Hoogheid. -Goedemorgen.
Goedemorgen.
-Hoogheid.
En...
Waar zijn jullie mee bezig? Behalve dat jullie er hier een boeltje van maken.
We begonnen met het vaststellen van de reden dat elk van ons hier kwam...
...en te zeggen wat we hoopten te bereiken.
We kunnen het herhalen voor Zijne Koninklijke Hoogheid.
Michael.
Wel, ik ben hier omdat ik nu ik een bepaalde leeftijd heb bereikt...
Ik vraag het niet.
...besloten heb mezelf een cijfer te geven.
En ik vond dat ik een onvoldoende verdiende. Ik gaf mezelf een 4.
Hemel. -En hoe kwam dat?
Wel, toen ik een geestelijke werd...
...droomde ik ervan dat het ouder worden tot nieuwe openbaringen zou leiden.
Inzicht. Een verdieping van mijn geloof.
Een groeiende gemeente.
Maar in plaats daarvan werk ik in een kleine, landelijke parochie...
...met steeds minder leden.
Ze komen minder naar de mis. -Juist.
En daardoor voelt u zich ontgoocheld, onbekwaam en richtingloos.
Dat gevoel van richtingloosheid en overtolligheid is...
Wel, het is iets wat enkele anderen hier herkenden.
Omdat de mensen zich van ons afgekeerd hebben. Weg van de Kerk.
We kunnen duidelijk geen connectie vinden met mensen.
De spirituele noden van meer en meer mensen worden elders vervuld.
Waar dan bijvoorbeeld?
De maan. Ik... -De maan. Ja, meneer.
Vijfhonderd miljoen mensen zagen de maanlanding.
Ja. -Vijfhonderd miljoen mensen...
...kregen van televisies wat ze vroeger van de Kerk kregen.
Een gevoel van verbondenheid, gemeenschap, van ontzag, van verwondering.
Dat hoort bij een bredere verschuiving van religie naar wetenschap.
Hoe groter wetenschappelijke prestaties, hoe meer verklaarde mysteries...
...hoe meer beantwoorde vragen...
...hoe minder er nood is aan een god om antwoorden te geven.
Ik moet aan Keats denken.
'Wat is het aan u, maan, dat mij zo hevig ontroert?'
Nu weten we wat de maan is.
Niets.
Enkel stof.
Stilte.
Een monochromatische leegte.
We zien geen God achter die rotsen en ruimtestof...
...alleen een niet te bevatten weidsheid.
'Als ik Uw hemel aanzie, het werk Uwer vingeren...
...de maan en de sterren die Gij bereid hebt...
...wat is de mens dat Gij zijner gedenkt?
En de zoon des mensen dat Gij hem bezoekt?'
Wat denkt u ervan?
Ik?
Ik zal zeggen wat ik denk.
Ik heb nog nooit zo'n pretentieuze, zelfmedelijdende onzin gehoord.
Jullie moeten opstaan, de wereld ingaan en verdorie iets doen.
Daarom voelen jullie je zo verloren.
Ik geloof dat een mens ertoe verplicht is iets van belang te doen.
Actie is wat ons definieert. Actie, geen lijden.
Al dat zitten denken en praten...
Ik wil jullie iets vragen.
Denk je dat die astronauten zo catatonisch zijn als jullie? Tuurlijk niet.
Ze zijn te druk met het bereiken van iets spectaculairs.
En daardoor voelen ze zich een met de wereld.
Een met hun God.
En gelukkig.
Dat is mijn advies.
Neem een voorbeeld aan mannen van de actie, zoals Armstrong, Aldrin, Collins.
Die mannen krijgen een tien op tien. Zij hebben de antwoorden.
Niet een bende zwakkelingen die elkaar besmetten met hun vluchtige doembeelden.
Als je kiest voor actie, begin dan met deze vloer schoon te maken.
Niet weer.
Toen het Amerikaanse ministerie vroeg... -De tweede keer deze week.
...of we dat bericht naar de maan wilden sturen, vroegen ze nog iets.
Hoe vaak wordt de koninklijke familie gedwongen hert te eten?
Nee.
Als ik er nog meer eet, krijg ik vast een gewei.
Luister je? -Ja.
Ik spits mijn oren. Mijn kleine, bruine, harige oren.
Als ze levend en wel terug op aarde raken...
...en na alle tests nog rechtstaan, willen we dan een audiëntie met de astronauten?
Wat? Armstrong, Aldrin en Collins?
Hier in het paleis? -Ja.
Ze gaan op zegereis de wereld rond.
Zal ik ja zeggen?
Hemel. Ja, alsjeblieft.
Ik dacht dat dat je zou opbeuren. -Dat is zo.
Moet ik opgebeurd worden?
Een beetje.
Ze zouden om 14 uur in Heathrow landen.
Dan gaan ze naar de Amerikaanse ambassade om de ambassadeur te ontmoeten.
Dan komen ze naar Buckingham Palace voor een audiëntie met de koningin...
...de koningin-moeder, de hertog van Edinburgh...
...prinses Margaret, prinses Anne, prins Andrew en Edward.
En hoe laat zal dat zijn? -Rond vier uur, mevrouw.
Zullen we ze iets geven? Thee?
Vast niet. Het leek ons goed ze in beweging te houden en niet te zitten.
Dat vind ik ook.
Niet langer dan een halfuur voor ze weer vertrekken.
Juist.
Ik heb een verzoek.
Als dat mag? -Meneer.
In plaats van in groep zou ik graag tijd alleen met de astronauten krijgen...
Een aparte privémeeting.
Van vliegenier tot vliegeniers. Piloot tot piloten.
Ik zal het de ambassadeur vragen, maar voor ons zou het wel mogelijk zijn.
Zou vijftien minuten volstaan? -Vijftien minuten?
Ze hebben een heel strakke planning.
Om de grootste prestatie van de mensheid te bespreken?
Nee.
Dat volstaat helemaal niet.
Maar meer krijg ik dus niet.
VRAGEN
Ze landen in Heathrow met het vliegtuig uit Berlijn.
De maanmannen beginnen aan een hectisch bezoek van 22,25 uur...
...dat dezelfde precisie en timing vereist als hun ruimtemissie.
Het wereldberoemde maanteam...
...van Armstrong, Aldrin en Collins, vergezeld door hun echtgenotes...
...werd heel hartelijk verwelkomd door het Britse volk.
De astronauten gaven toe dat de reis langs 22 landen vermoeiend begon te worden.
Hier stapte een mens van de planeet aarde voor het eerst op de maan.
Juli 1969.
En ik zie alles behoorlijk goed. Er is voldoende licht.
Voor de maanmodule is alles heel duidelijk zichtbaar.
HEEFT DE MENS EEN BESTEMMING DIE VERDER DAN DEZE PLANEET GAAT?
Prachtig uitzicht. -Ja, hè?
Schitterend uitzicht hier.
De Amerikaanse astronauten komen aan bij Buckingham Palace.
Het beroemde team van Neil Armstrong, Buzz Aldrin en Michael Collins...
Uwe Majesteit, Mr Neil Armstrong. -Hallo. Welkom.
Fijn u te ontmoeten. -U ook.
Mrs Armstrong. -Hallo.
Kolonel Michael Collins. -Hallo.
Fijn u te ontmoeten. -Aangenaam.
Aangenaam, jongeman.
Meneer.
U wilt toch niet over kinderen praten?
Wachten ze al lang? -Nee, nog maar even.
Mr Neil Armstrong, kolonel Michael Collins en kolonel Edwin Aldrin, Hoogheid.
Het is een heel grote eer, heren.
Gefeliciteerd, allemaal. -Meneer.
Ga alstublieft zitten.
U hoeft niet zo dicht bij elkaar te zitten. Er is plaats genoeg.
Ik merk dat u automatisch op uw plaats van in de commandomodule gaat zitten.
Ik weet niet of iemand u dat verteld heeft, maar ik ben zelf een piloot...
...en ik was...
Gaat het? -Ja. Ik ben verkouden.
Hier. -Ik...
Hij is schoon, beloofd. -Dank u.
Hemel, jullie zijn allemaal verkouden.
Ja, dat klopt.
Wel, daar zitten we dan.
Ik wou gewoon zeggen hoezeer ik bewonder wat jullie gedaan hebben.
Het is gewoon opmerkelijk.
Maar ik wou ook zeggen dat ik me op een bepaalde manier in jullie herken.
Gezondheid. -Sorry.
Ik...
Ik heb wat vragen opgeschreven.
Ik dacht eerst dat ik technische vragen wilde stellen.
Hoe voelt je lichaam bij zo'n grote G-krachten, enzovoort, maar...
Weet u...
Ik besef nu...
...dat de vragen waarop ik een antwoord wil...
Jullie zijn te jong om dat te snappen, denk ik.
Maar er komt een moment in je leven wanneer je echt begint te evalueren...
...wat je hebt bereikt.
En door de rol die ik hier heb gekregen...
...wie ik geworden ben...
...en door m'n vrouw...
...heb ik...
Daardoor heb ik niet bereikt wat ik had willen bereiken...
...als een man, als een...
...als een avonturier.
En jullie drie helden aan het werk zien...
...dat was als een droom zien.
Daarom greep ik de kans om jullie te ontmoeten...
...al is het maar tien minuten, om te vragen...
...wat jullie allemaal dachten...
...daarboven.
Neil?
Wel...
...we waren natuurlijk opgelucht dat we de missie volbracht hadden.
Natuurlijk.
En het uitzicht was fantastisch, hè.
Ja. -Ja, buitengewoon.
Ik denk dat ik niet zozeer...
...het uitzicht bedoel, maar...
...jullie kijk erop, observaties van...
...van onze plaats.
Eerlijk gezegd was daar niet veel tijd voor.
Als piloot weet u wat het belangrijkste is wat ze erin stampen.
Protocol en procedures.
Je moet de regels volgen. -Ja.
Wel, bij astronauten zijn er dubbel zoveel regels.
We zijn zowat de hele tijd bezig met lijsten waarop we dingen afvinken.
Vinkje, check, vinkje, check.
Je bent zo bezig met het missieprotocol dat je nooit echt naar buiten kijkt.
Zo druk heb je het. -Ik snap het.
Heel strikt. -Ja.
En je bent de hele tijd vreselijk moe.
Hoeveel je er ook op oefent, het slapen went nooit.
Slapen.
Neil, vertel Zijne Koninklijke Hoogheid wat er na de maanwandeling gebeurde.
Dat wil ik horen. -Hij wil het horen.
Wel, na de maanwandeling... -Ik heb alles gezien, elke stap.
Ik stapte weer in de module en wist dat we maar een paar uur hadden...
...om te rusten voor we weer vertrokken, dus ik...
Ik ging slapen, ik deed mijn ogen dicht. -Nu komt het.
Maar ik hoorde een geluid. Boem, boem.
Boem, boem.
Wat? -Boem, boem, boem.
Wat, van buiten de module?
Weet u wat het was? -Wat?
De waterkoeler.
Die maakte dat geluid. Boem, boem, boem.
De beste ingenieurs ter wereld ontwerpen een raket.
Maar een goeie waterkoeler lukt niet.
Dus ja, er waren veel verrassingen.
Ik begrijp het.
Had u nog vragen voor ons?
Nee. Nee, het is...
Wel, zouden wij u dan enkele vragen mogen stellen?
Natuurlijk.
Hoe is het?
Hoe is wat? -Op zo'n plek wonen.
U zou duizend kamers hebben.
En de lengte van alle gangen samen zou 6,5 km zijn.
Wel...
Is een doedelzakspeler echt uw wekker?
En hoeveel personeel heeft u hier?
En hoeveel paleizen? We hoorden dat er twaalf zijn.
En kent u alle mensen op die schilderijen?
Bent u familie van hen?
Slapen de honden bij u in de kamer?
Die is van mij.
Dank u. Om het eerst boven.
Start.
Nee.
Ja. -Dat was nipt.
Een, twee, drie. -Cheese.
Nog een.
Ik weet niet wat ik dacht.
Ik had verwacht dat ze reuzen waren, goden.
In realiteit waren het gewoon drie kleine mannen.
Met bleke gezichten, verkouden.
Ik voel sympathie voor ze. Die kwaliteiten maakten ze perfect voor hun taak.
Maar hun gebrek aan flair of verbeelding.
Ze zijn plichtsbewust, bescheiden en betrouwbaar.
Ze zijn geen beetje origineel of spontaan.
Maar dat maakt hen perfect bij een crisis.
Het is een echte anticlimax als je ze persoonlijk ontmoet.
Stel je voor.
Ze reizen naar de maan en blijven gezond. Ze reizen naar Londen en worden ziek.
Het is hun schuld niet. Ze wilden geen publieke figuren worden.
En nu, door één gebeurtenis, zijn ze dat voor altijd.
Ze slaagden als astronauten...
...maar ze stelden teleur als mensen.
Ze leven de rest van hun leven in een vissenkom...
...bang om hun mond open te doen.
Dat zou onthullen wie ze echt zijn en het zou mensen onvermijdelijk teleurstellen.
En daarom verdienen ze ons medelijden.
Goed dat er geen groene mannetjes waren. Het zou niet gek zijn als ze dachten:
...als de aarde niet meer te bieden heeft dan dat, dan gaan we er niet heen.
Er was geen specifiek moment dat het begon. Het is geleidelijker gegaan.
Een traag gedruppel van twijfel...
...ontevredenheid...
...ziekte, rusteloosheid.
De mensen rond me hebben gemerkt dat ik...
...prikkelbaar ben.
Dat is natuurlijk niets nieuws.
Ik ben vaak slechtgezind.
Maar zelfs ik moet toegeven dat het de laatste tijd erger is.
En dan is er ook nog de bijna jaloerse fascinatie...
...voor de prestaties van die jonge astronauten.
Dwangmatig overdreven sporten.
Er niet in slagen rust te vinden...
...of tevredenheid...
...of voldoening.
En als je al die symptomen bekijkt, hoef je geen genie te zijn om te weten...
...dat ze er allemaal op wijzen dat ik midden in een...
Ik kan niet eens zeggen welke soort crisis.
Die crisis.
En...
Natuurlijk heb ik gehoord over anderen in die crisis.
Net als hen zoek je het op de gebruikelijke plaatsen.
Je doet de gebruikelijke dingen om je beter te proberen te voelen.
Sommige ervan kan ik toegeven in deze kamer, sommige beter niet.
Mijn moeder is onlangs gestorven.
Zij zag dat er iets scheelde.
Dat is een goeie beschrijving.
Er scheelt iets.
Ze zag dat er iets ontbrak in haar jongste kind.
Haar enige zoon.
Geloof.
'Hoe gaat het met je geloof?', vroeg ze.
Ik ben hier om aan jullie toe te geven dat ik het verloren heb.
En...
...wat heb je zonder je geloof?
De...
De eenzaamheid...
...en leegte en anticlimax...
...van helemaal naar de maan gaan...
...en daar niets dan een spookachtige verlatenheid vinden...
...een doodse stilte...
...mistroostigheid.
Zo is het als je niet gelooft.
Het is het omgekeerde van...
...verwondering, extase, het mirakel van...
...de goddelijke schepping, Gods bedoeling en zin.
Wat probeer ik te zeggen?
Ik probeer te zeggen dat...
...de oplossing voor onze problemen...
...volgens mij niet ligt...
...in de vernuftigheid van de raket, de wetenschap of technologie of...
...zelfs de moed.
Nee, het antwoord zit hier.
Of hier, waar het ook is dat het geloof huist.
En dus, deken Woods...
Ik heb u bespot...
...om wat u en deze arme, geblokkeerde, verloren zielen...
...proberen te bereiken hier in St George's House.
Maar nu heb ik het grootste respect...
...en bewondering...
...en voel ik een behoorlijk grote vertwijfeling...
...als ik u zeg...
Help.
Help me.
En ik geef toe...
...hoewel die astronauten...
...onze lof en respect verdienen voor hun heldendaden...
...ik het enger vond vandaag naar u te komen dan in een raket op te stijgen.
Prins Philip en deken Robin Woods werden vrienden voor het leven.
Al meer dan 50 jaar is St George's House een centrum...
...voor het onderzoeken van geloof en filosofie.
Het succes ervan is een van de prestaties waar Philip wellicht 't meest trots op is.
Ondertiteld door: Sandra Vandenbussche