ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Σύντομα θα ξεκινήσετε για τη Σελήνη, ένα ταξίδι 385.000 χιλιομέτρων.
Αν στεφτεί με επιτυχία,
θα πατήσετε πρώτοι στην επιφάνεια ενός άλλου ουράνιου σώματος.
Τι ακριβώς ελπίζετε να ανακαλύψετε;
Πιστεύω ότι πιο σημαντικό από τις απαντήσεις που θα βρούμε
είναι ότι θα προκύψουν ένα σωρό νέα ερωτήματα.
ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ NASA, ΧΙΟΥΣΤΟΝ 5 ΙΟΥΛΙΟΥ 1969
-Κύριε Άρμστρονγκ! -Νιλ!
Νιλ, Μάρβιν Μάιλς, Λος Άντζελες Τάιμς.
Η κάθοδος στη σεληνιακή επιφάνεια φαίνεται πολύ δύσκολη.
Σε ποιο σημείο θα κινδυνεύσετε
και ως ποιο σημείο μπορείτε να ματαιώσετε την αποστολή;
Έγιναν σημαντικές βελτιώσεις
στο σύστημα πλοήγησης τους τελευταίους μήνες.
Η κάθοδος θα ελέγχεται από τον υπολογιστή κατά έναν μεγάλο βαθμό.
Σμήναρχε Όλντριν, μετά την προσσελήνωση, τι περιμένετε τις πρώτες στιγμές;
Έχετε προσδοκίες, ελπίδες, ανησυχίες;
Αμέσως μετά την προσεδάφιση,
θα μας απασχολήσει η αρτιότητα της σεληνακάτου.
Χωρίς αρτιότητα
δεν θα μπορούμε να συνεχίσουμε με ασφάλεια τις εργασίες στην επιφάνεια...
Οι αστροναύτες είναι αυτοί;
Είστε μετριόφρων και...
-Γιατί είναι σε πλαίσιο; -Για να μην κολλήσουν μικρόβια.
...ενσαρκώνετε κάτι βαθιά ανθρώπινο.
Θα καθίσεις ή θα στέκεσαι από πάνω μου;
Χωρίς την εξερεύνηση, χωρίς τα ερωτήματα,
μήπως το είδος μας το περιμένει ένα στάσιμο πεπρωμένο;
Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ρώτησε αν ήθελα να στείλω μήνυμα.
-Τι μήνυμα; -Θα το αφήσουν οι αστροναύτες στη Σελήνη.
Προσέγγισαν λίγους ανθρώπους σε όλη την υφήλιο,
ως δείγμα του ανθρώπινου πολιτισμού,
για να σταλεί μήνυμα από το ενωμένο ανθρώπινο γένος.
Τι είπες;
"Εκ μέρους του βρετανικού λαού,
χαιρετίζω το ταλέντο και το θάρρος που έφεραν τον άνθρωπο στη Σελήνη.
Είθε το εγχείρημα να ενισχύσει τη γνώση και την ευημερία της ανθρωπότητας".
Από τα καλύτερά σου.
Και πώς θα μεταφερθεί το μήνυμα;
Πάνω σε έναν δίσκο, λένε.
Τι δίσκο;
Δίσκο πυριτίου. Έστειλαν φωτογραφία.
Έναν μικροσκοπικό δίσκο, με μικροσκοπική επιγραφή
σε χρυσή γραμματοσειρά.
"Από τον πλανήτη Γη, Ιούλιος, 1969".
Θα τον αφήσουν μέσα σε λευκό σάκο. Με έναν κλάδο ελαίας.
-Κλάδο ελαίας; -Ναι, για τα πράσινα ανθρωπάκια.
Πάω για ύπνο.
Αύριο έχουμε εκκλησία στις εννέα,
όχι στις δέκα.
Γιατί το κάνουμε αυτό;
Κάθε εβδομάδα.
Σαν τα πρόβατα.
Τι σου προσφέρει;
-Αλήθεια. -Η εκκλησία;
Είναι ευκαιρία για απολογισμό.
Σκέφτεσαι την περασμένη εβδομάδα και την επόμενη.
Γι' αυτό υπάρχουν τα ημερολόγια.
-Σκέφτεσαι τα μεγαλύτερα ερωτήματα. -Κανείς, όμως, δεν το κάνει.
Κυρίως σκέφτεται τι ανιαρές σαχλαμάρες λέει ο πρωθιερέας
και γιατί δεν το βουλώνει.
Είναι μαζί μας 20 χρόνια.
Αυτό τον κάνει αφοσιωμένο, όχι ενδιαφέροντα.
-Γεια σας. -Καλημέρα.
"Στόμα έχουν και δεν μιλούν,
μάτια έχουν και δεν βλέπουν,
αυτιά έχουν και δεν ακούν,
ρουθούνια έχουν και..."
Τα βλέπεις;
Δεν είναι κήρυγμα, είναι γενική αναισθησία.
Να το. "Και όσφρηση δεν έχουν.
Όμοιοι μ' αυτά ας γίνουν αυτοί που τα φτιάχνουν,
καθένας που ελπίζει σ' αυτά".
Αυτό ήταν, τελευταία φορά.
"Και ο Κύριος..."
Κάθε Κυριακή, όσο εσείς μαζεύεστε εδώ, εγώ θα κάνω κάτι πιο χρήσιμο.
"Αλλά στο όνομά Του δώσε τη δόξα,
όχι σε ψεύτικα είδωλα".
-Μάικλ. -Μάλιστα;
Πιστεύεις άραγε ότι ίσως ο πρωθιερέας να έφτασε...
Πώς να το θέσω ευγενικά; Να θεωρείται πλέον απαρχαιωμένος;
Κάποιοι μετά βίας κρατήθηκαν ξύπνιοι.
Μπορούμε, διακριτικά, να ξεκινήσουμε την αναζήτηση αντικαταστάτη.
Μπορούμε; Κάποιον με λίγη...
-Ζέση. -Έτσι λέω.
-Ορμή. -Ακριβώς.
-Φλόγα. -Ναι...
-Νεύρο. -Ευχαριστώ!
Σήμερα λοιπόν, απ' το Ακρωτήριο Κένεντι, φεύγουμε όλοι για τη Σελήνη.
-Το βλέπεις, Άννα; -Άννα!
Το πανίσχυρο Κρόνος 5, το Εξπρές της Σελήνης,
έτοιμο να αναχωρήσει από την Εξέδρα 39 στο Ακρωτήριο Κένεντι,
εντός χρονοδιαγράμματος, σε περίπου τριάντα λεπτά.
Ένα πελώριο, μοναδικό γεγονός, που ενώνει όλη την υφήλιο,
διότι όλη η υφήλιος ενδιαφέρεται για το ταξίδι αυτό.
Και μετά το ταξίδι αυτό δεν θα είμαστε ποτέ ξανά ίδιοι.
16 ΙΟΥΛΙΟΥ 1969
-Πού είναι; -Ποιος, κύριε;
Αν ρωτάω πού είναι και είμαστε στο Μπάκιγχαμ,
ποια λες να εννοώ;
Έφαγα τον κόσμο να σε βρω. Πού ήσουν;
Μιλούσα στο τηλέφωνο με υποψηφίους πρωθιερείς.
-Κάποιος καλός; -Ναι, μάλλον βρήκαμε.
-Πόσων ετών είναι; -Σαν εσένα.
-Αλήθεια; -Και κατάλληλος.
-Για ποιο; -Για τη δουλειά που του ανέθεσα.
Απομένουν 15 δευτερόλεπτα.
Δώδεκα, έντεκα, δέκα, εννιά...
Ακολουθία ανάφλεξης.
Έξι...
Πέντε, τέσσερα,
τρία, δύο, ένα.
Απογείωση!
Εκτόξευση!
Στις 09:32 προ μεσημβρίας, το Απόλλων 11 απογειώθηκε.
-Υπέροχα! -Τα καταφέρανε!
Εξαιρετικό!
Απίστευτοι άντρες, απίστευτο θάρρος!
-Άφησαν την εξέδρα. -Όλα βαίνουν καλώς.
Ο Νιλ Άρμστρονγκ δίνει αναφορά....
Έχετε προώθηση, όλοι οι κινητήρες. Όλα καλά.
Ελήφθη, σ' ακούμε καθαρά, Χιούστον.
Αποκόλληση με επιτυχία.
Ελήφθη, επιβεβαιώνουμε.
-Έφυγε ο πύργος. -Ελήφθη.
Ο Νιλ Άρμστρονγκ επιβεβαίωσε την αποκόλληση του κινητήρα
και του συστήματος διαφυγής.
Απόλλων 11, εδώ Χιούστον.
Σχεδόν ένα λεπτό μετά την εκτόξευση, όλα βαίνουν καλώς.
Ελήφθη.
Ανάφλεξη.
Επιβεβαιώνουμε ανάφλεξη και ώση.
Το Απόλλων 11 ολοκλήρωσε τη διαδικασία εκτόξευσης,
δηλαδή βγήκε απ' την τροχιά της Γης,
και ταξιδεύει με την κολοσσιαία ταχύτητα των 39.000 χλμ. ανά ώρα προς τη Σελήνη.
Οι αστροναύτες ολοκλήρωσαν
τον λεγόμενο ελιγμό μετάθεσης, πρόσδεσης και εξαγωγής.
Κατά την επικίνδυνη διαδικασία, το όχημα διακυβέρνησης Κολούμπια
αποσπάται απ' το υπόλοιπο σκάφος, απομακρύνεται ελάχιστα,
περιστρέφεται και επανασυνδέεται με τη σεληνάκατο Αετός.
Η νέα αυτή διάταξη αποσπάται απ' τον πύραυλο στο τελικό στάδιο.
Ανατριχιαστική υπόθεση,
όλα, όμως, κύλησαν χωρίς εκπλήξεις.
Την επόμενη Τρίτη θα είστε στο Τσεσάιρ, θα επισκεφτείτε την British Salt Limited.
Την Τετάρτη στο Νόρφολκ θα εγκαινιάσετε τερματικό σταθμό αερίου.
Την Παρασκευή στο Μάκλσφιλντ,
για την ανοιχτή μέρα στην Εταιρεία Ερευνών στις Εργαλειομηχανές.
Το ίδιο βράδυ θα παραστείτε σε δείπνο της Βρετανικής Εταιρίας Σκυροδέματος,
όπου σας ζητήθηκε να παρουσιάσετε βραβείο.
-Μπορώ να διακόψω, Υψηλότατε; -Τι 'ναι;
Ο νέος πρωθιερέας του Ουίνδσορ, ο Ρόμπιν Γουντς,
αναρωτιόταν αν διαθέτετε λίγο χρόνο.
-Έχει ένα αίτημα. -Καλά, σημείωσέ το κάπου.
Άλλη μία συναρπαστική στιγμή,
μαζί με τα βραβεία της Εταιρείας Σκυροδέματος.
-Αστείο ήταν; -Δυστυχώς όχι, κύριε.
Ξέρετε, βρίσκεται εδώ.
Ναι;
Υψηλότατε.
Τι θα ήθελες;
Κατά τη διάρκεια της μετακόμισης, η σύζυγός μου κι εγώ παρατηρήσαμε
ότι πολλά κτίρια στο Ουίνδσορ
φαίνονται άδεια και αχρησιμοποίητα.
Συγκεκριμένα...
η ιερατική εστία,
μία ή δύο τραπεζαρίες,
και όλα τα σπίτια στη βόρεια πλευρά, οι παλιές οικίες των διακόνων.
Κατανοώ ότι γίνομαι...
προπέτης, αλλά αναρωτιόμουν αν θα μπορούσα να αξιοποιήσω κάποιο.
-Δεν σου αρέσει το σπίτι που σου δώσαμε; -Όχι...
Δεν θα είναι σπίτι.
Εδώ και πολύ καιρό, είχα ένα όνειρο,
τη φιλοδοξία να ιδρύσω μια ακαδημία, ένα εκπαιδευτήριο.
-Για ποιο λόγο; -Για προσωπική και πνευματική εξέλιξη.
Αυτό που με εξέπληξε, από προσωπική εμπειρία,
αλλά και από την παρατήρηση...
των άλλων,
είναι ότι σε μια συγκεκριμένη ηλικία φτάνουμε στο όριο,
σε μια κρίση, αν θέλετε.
Χάνουμε το νόημα,
πέφτουμε σε τέλμα.
Συνηθίζεται σε επιχειρηματίες και στελέχη,
και οι ιερείς δεν διαφέρουν.
Συναντάμε αρκετά υψηλά επίπεδα δυσαρέσκειας
σε μεσήλικες ιερείς,
και σκέφτηκα ότι ένα κτίριο σε ειδυλλιακό τοπίο
θα ήταν ιδανικό μέρος για να έρχονται οι ιερείς να αναζωογονηθούν,
να συλλογιστούν, να βελτιωθούν.
Πώς δηλαδή;
Με το να συζητάνε, να διαβάζουν, να σκέφτονται.
Αν μου επιτρέπεις, η ιδέα σου έχει ατέλειες.
Δεν βελτιώνεσαι με το να μιλάς ή να σκέφτεσαι.
Βελτιώνεσαι μέσα από έργα.
Όπως αυτό.
Έτσι βγαίνεις απ' το τέλμα.
Αν όμως κάποιο κτίριο είναι άδειο,
και θες να το γεμίσεις με λόγια του αέρα και σκέψεις,
έχεις το ελεύθερο.
Σας ευχαριστώ.
Δεν θα περιμένουμε πολύ ακόμα. 17 λεπτά.
20 ΙΟΥΛΙΟΥ 1969
Η σεληνάκατος αποσπάστηκε και ξεκίνησε την κάθοδο προς τη Σελήνη.
Ο Άρμστρονγκ κι ο Όλντριν θα εκτελέσουν με τη σεληνάκατο κάτι σαν πιρουέτα,
ώστε ο Κόλινς...
-Νάιτζελ, θα ξυπνήσεις τα παιδιά; -Μάλιστα, κύριε.
-Και ενημέρωσε τη βασίλισσα. Ευχαριστώ. -Μάλιστα.
Ανδρέα, αγάπη, είναι ώρα.
Εδουάρδε.
Εδουάρδε, ξύπνα.
Έλα, βάλε τη ρόμπα.
Γρήγορα, Εδουάρδε.
Περίμενε!
-Πάμε. -Έλα!
-Συναρπαστική βραδιά, έτσι; -Ασφαλώς.
-Θα πιεις μαζί μας ένα ποτό, Νάιτζελ; -Θα το ήθελα πολύ, ευχαριστώ.
Ούτε λόγος.
Ο Μάικλ Κόλινς είναι ο μόνος σε τροχιά, άρα, όταν περάσει πίσω απ' τη Σελήνη,
θα αποκοπεί εντελώς από όλη την ανθρωπότητα.
Ο πιο μοναχικός άνθρωπος στο σύμπαν.
-Γρήγορα, Ανδρέα! -Γρήγορα!
Ελάτε, παιδιά!
Καθίστε.
Άσε τη φουσκωτή μπάλα.
Μερικές εκατοντάδες μέτρα πάνω απ' την επιφάνεια της Σελήνης.
Θεέ μου.
Το σημείο προσσελήνωσης επιλέχτηκε λόγω ομαλής επιφάνειας...
Κάθισε επιτέλους, σε παρακαλώ.
...η παραμικρή πρόσκρουση σε πέτρα ή κρατήρα μπορεί να ακινητοποιήσει...
-Ποτό, κύριε; -Βλέπεις;
Αρκετά ψηλά.
Χιούστον, βλέπω διακυμάνσεις στο...
Θα προσσεληνωθούν!
-Τι είναι αυτό; -Δεν ξέρω.
Απίστευτο.
-Γρήγορα, Τζον, θα το χάσεις. -Ναι.
Τι λένε;
Πήρε τον χειροκίνητο έλεγχο. Κάτι συνέβη.
-Σαν ψεύτικο. -Ναι.
Στα 100 μέτρα.
Κι άμα δεν μπορούν να προσσεληνωθούν;
Θα τους τελειώσουν τα καύσιμα. Ησυχία, σας παρακαλώ.
Σας παρακαλώ.
Θα προσσεληνωθούν.
-Τι συμβαίνει τώρα; -Δεν ξέρω.
Χιούστον...
Εδώ Βάση Ηρεμία. Ο Αετός προσσεληνώθηκε.
Ο άνθρωπος στη Σελήνη!
Τα κατάφεραν!
Ο άνθρωπος πάτησε στη Σελήνη!
-Το είδες; -Ναι, μπαμπά.
...αυτές οι εικόνες απόψε ενώνουν όλη την ανθρωπότητα...
Ασύλληπτο!
Πέτα στο φεγγάρι.
Όχι, αγάπη, πρόσεχε το κεφάλι του!
Μετεωρίτης!
...ιστορική στιγμή.
Προσσελήνωση.
...ίσως και έργο Θεού.
Στο φεγγάρι, το πιστεύεις;
...και όλους μας, ανεξαρτήτως φυλής,
φύλου ή θρησκείας,
όλους μας ενώνει αυτήν τη στιγμή αυτό το μοναδικό ανθρώπινο επίτευγμα.
Εντάξει, Νιλ, σε βλέπουμε στη σκάλα.
Είμαι στην κορφή της σκάλας.
Τα πέλματα της σεληνακάτου
έχουν βυθιστεί στο έδαφος περίπου τρία με πέντε εκατοστά.
Αν και η επιφάνεια φαίνεται...
ότι αποτελείται από πολύ λεπτή σκόνη, όσο πλησιάζεις.
Σχεδόν σαν πούδρα.
Πάρα πολύ λεπτή.
Θα αφήσω τη σεληνάκατο.
Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο,
ένα τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα.
Έχει μια ξεχωριστή, σκοτεινή ομορφιά.
Θυμίζει πάρα πολύ δική μας έρημο.
Είναι διαφορετικά εδώ αλλά πολύ όμορφα.
Μια ισχυρή υπενθύμιση
για τη δυνατότητα του είδους μας να μεγαλουργεί.
Όχι μόνο ως προς τον θρίαμβο της μηχανικής που επετεύχθη σήμερα,
αλλά και τον θρίαμβο της ανθρώπινης φιλοδοξίας.
Την επιθυμία να πιάσουμε κυριολεκτικά τα άστρα.
Πιστεύω ότι αυτή η νέα προοπτική, η θέα της Γης από το διάστημα,
μιας Γης ενωμένης κι αδιαίρετης,
θα αποτελέσει μάλλον έμπνευση για μια πρωτοφανή αλλαγή στη σκέψη.
-Πανέμορφη θέα. -Εκπληκτική, έτσι;
Εξαίσιο το θέαμα.
Εξαίσια ερημιά.
Κυβερνήτη, κυρίες και κύριοι,
αξιότιμα μέλη της Αντιπροσωπίας Μάλλινων Νημάτων,
εκτιμώ πολύ
την τιμή που μου κάνατε με την πρόσκλησή σας
στο κλωστοϋφαντουργείο Thomas Burnley & Sons του Γιορκσάιρ.
Το πρωτοποριακό έργο που κάνετε εδώ, ενστερνιζόμενοι...
Έρχεται η ώρα...
μια στιγμή στη ζωή όλων...
όπου η τεχνητή οδοντοστοιχία γίνεται αναπόφευκτο γεγονός στη ζωή.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της περσινής έρευνας...
Μπορώ;
-Έχετε τον έλεγχο. -Έχω τον έλεγχο.
Τι κάνετε, κύριε;
-Δεν υπάρχει στο σχέδιο πτήσης. -Δεν έχει κίνηση.
Κύριε!
Η επιχειρησιακή οροφή του αεροσκάφους είναι τα 45.000 πόδια!
-Ξέρεις καλά ότι μπορεί να πάει πιο ψηλά. -Μα...
Έλα...
Θεέ μου, δεν είναι πανέμορφο;
Δεν αμφιβάλλω, αλλά βρισκόμαστε στα όρια των δυνατοτήτων του σκάφους.
Ίσως. Κοίτα όμως.
Ζήσαμε.
Για ένα λεπτό.
Οι πρώτοι άνθρωποι στη Σελήνη ξεκίνησαν το πρώτο σκέλος της επιστροφής
πριν από μία ώρα και έξι λεπτά.
Άνοιξε νέο κεφάλαιο στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Ο αγώνας για τη Σελήνη έληξε.
Για τους ανθρώπους του πλανήτη μας, τι σημαίνει αυτό το θαυμαστό εγχείρημα;
"Δεν θα πάψουμε ποτέ την εξερεύνηση,
και το τέλος όλης της εξερεύνησής μας θα είναι να φτάσουμε
εκεί από όπου ξεκινήσαμε
και να γνωρίσουμε το μέρος για πρώτη φορά".
Τα λόγια αυτά του Τ. Σ. Έλιοτ ηχούν πιο αληθινά από ποτέ.
Βρισκόμαστε στη χαραυγή μιας νέας εποχής της διαστημικής εξερεύνησης.
Η υπόσχεση του διαστήματος πιο αληθινή...
Καλημέρα, κύριε.
-Υψηλότατε! -Αμάν.
Καλημέρα.
Αναρωτιέμαι αν έχετε λίγο χρόνο, κύριε, να γνωρίσετε τους νέους.
Το στρατόπεδο συγκέντρωσης για πνευματικά ανάπηρους;
Προτιμώ Κέντρο Αποκατάστασης κι Ανανέωσης.
Ασφαλώς.
Έχουμε μια ενδιαφέρουσα ομάδα όλων των ηλικιών απ' όλη τη χώρα.
-Θα συμμετάσχετε; -Σε τι;
Είναι μια σχολή για μπλοκαρισμένους μεσήλικες ιερείς.
Ναι.
Αν δεν το πρόσεξες, δεν είμαι ιερέας.
Για ένα γεια μόνο.
-Τώρα; -Γιατί όχι;
Εντάξει, μπες.
Πρέπει να έχω συμπτώματα απελπισίας;
Να αναστενάζω και να βογκάω θεατρικά;
Για να μην ξεχωρίζω.
Έφερα τον σπιτονοικοκύρη μας,
την Αυτού Υψηλότητα τον δούκα του Εδιμβούργου.
-Χαίρω πολύ, Υψηλότατε. -Καλημέρα.
-Υψηλότατε. -Καλημέρα.
-Καλημέρα σας. -Καλημέρα.
-Υψηλότατε.
Λοιπόν;
Τι κάνετε;
Εκτός απ' το να κάνετε το σπίτι άνω κάτω.
Ξεκινήσαμε εντοπίζοντας για ποιο λόγο ήρθαμε εδώ
και τι ελπίζουμε να επιτύχουμε.
Μπορούμε να το επαναλάβουμε για την Αυτού Υψηλότητα.
Μάικλ.
Εγώ είμαι εδώ, επειδή...
πρόσφατα έφτασα...
σε συγκεκριμένη ηλικία...
Δεν ρωτάω.
Αποφάσισα να με βαθμολογήσω.
Και ένιωσα ότι μου άξιζε κάτω απ' τη βάση.
-Τι κρίμα. -Για ποιο λόγο;
Λοιπόν...
Όταν χειροτονήθηκα,
επέτρεπα στον εαυτό μου να ονειρεύεται
ότι μεγαλώνοντας θα αποκτούσα
ενόραση,
διορατικότητα,
μια πιο βαθιά πίστη,
μεγαλύτερο ποίμνιο.
Αντ' αυτού, βρίσκομαι σε μια μικρή επαρχιακή ενορία,
με λιγοστό ποίμνιο.
-Χαμηλή συμμετοχή. -Μάλιστα.
Και αυτό σου δημιούργησε ένα αίσθημα απογοήτευσης,
χαμηλής απόδοσης και έλλειψης στόχου.
Ναι.
Η αίσθηση έλλειψης στόχου και χρησιμότητας είναι...
κάτι το οποίο άγγιξε και κάποιους ακόμη.
Επειδή ο κόσμος έχει απομακρυνθεί από μας.
Από την εκκλησία.
Δεν καταφέρνουμε να επικοινωνήσουμε με τους ανθρώπους.
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι ικανοποιούν τις πνευματικές ανάγκες...
αλλού.
Πού, για παράδειγμα;
Στη Σελήνη. Εγώ...
Στη Σελήνη! Ναι!
Πεντακόσια εκατομμύρια παρακολούθησαν την προσσελήνωση.
Πεντακόσια εκατομμύρια
πήραν από την τηλεόραση αυτό που έπαιρναν απ' την εκκλησία.
Την αίσθηση του συνασπισμού, της κοινότητας, του δέους, του θαυμασμού.
Ασφαλώς εν μέρει ευθύνεται και η ευρύτερη μεταστροφή
απ' τη θρησκεία στην επιστήμη.
Όσο μεγαλύτερα τα επιτεύγματα της επιστήμης,
τόσο περισσότερα μυστήρια εξηγούνται.
Όσο περισσότερες οι απαντήσεις, τόσο μικρότερη είναι η ανάγκη για...
έναν Θεό...
που παρέχει απαντήσεις.
Μου 'ρχεται στον νου ο Κιτς.
"Τι κρύβεις άραγε, Σελήνη;
Και την καρδιά μου με δύναμη ταρακουνάς;"
Τώρα ξέρουμε τι είναι η Σελήνη.
Τίποτα.
Μόνο σκόνη.
Σιγή.
Μονοχρωματικό κενό.
Δεν βλέπουμε κανέναν θεό πίσω απ' τις πέτρες και τη διαστημόσκονη,
απλώς ένα άγνωστο κενό.
"Όταν θεωρώ τους ουρανούς Σου, το έργο των δακτύλων Σου,
το φεγγάρι και τα αστέρια τα οποία εσύ θεμελίωσες,
τι είναι ο άνθρωπος ώστε να τον θυμάσαι;
Ή ο Υιός του Ανθρώπου ώστε να τον επισκέπτεσαι;"
Σκέψεις, κύριε;
Εγώ;
Θα σας πω τι πιστεύω.
Πρώτη φορά ακούω τέτοια επιτήδευση και μεμψιμοιρία.
Όλοι εσείς πρέπει απλώς να σηκωθείτε,
να βγείτε έξω στον κόσμο και να κάνετε κάτι.
Γι' αυτόν τον λόγο είστε όλοι σαν χαμένοι.
Εγώ πιστεύω ότι ο άνθρωπος, κάθε άνθρωπος, νιώθει επιταγή να αφήσει το σημάδι του.
Η δράση μάς καθορίζει. Η δράση, όχι τα βάσανα.
Αυτό που κάνετε, που κάθεστε, σκέφτεστε και μιλάτε...
Να ρωτήσω κάτι.
Πιστεύετε ότι αυτοί οι αστροναύτες εκεί πάνω είναι κατατονικοί σαν εσάς;
Όχι βέβαια.
Είναι πάρα πολύ απασχολημένοι κατορθώνοντας κάτι θεαματικό.
Και γι' αυτό, είναι σε αρμονία με τον κόσμο,
σε αρμονία με τον Θεό τους,
και είναι ευτυχισμένοι.
Αυτή είναι η συμβουλή μου.
Παραδειγματιστείτε από ανθρώπους της δράσης,
όπως ο Άρμστρονγκ, ο Όλντριν, ο Κόλινς.
Αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν άριστα με τόνο. Αυτοί έχουν τις απαντήσεις.
Όχι ένα μάτσο ομφαλοσκοπούντες κι αναποτελεσματικοί,
με μεταδοτική αυτοκαταστροφικότητα.
Κι αν επιλέξετε τη δράση,
ξεκινήστε καθαρίζοντας το ρημάδι το πάτωμα.
Πάλι το ίδιο φαγητό;
Την ίδια εποχή που το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ ρώτησε...
Δεύτερη φορά σε μια βδομάδα.
...αν θα στέλναμε το μήνυμα στη Σελήνη, μας ρώτησαν και κάτι άλλο.
Πόσες φορές τον χρόνο αναγκάζεται η Βασιλική Οικογένεια να φάει ελάφι;
Όχι.
Ειλικρινά, νομίζω ότι έτσι και φάω λίγο ακόμα,
θα βγάλω κέρατα.
-Μ' ακούς; -Ναι.
Είμαι όλος αυτιά. Καφέ, τριχωτά αυτάκια.
Εφόσον επιστρέψουν σώοι στη Γη,
και εφόσον στέκονται μετά από τόσες εξετάσεις,
ρώτησαν αν θα θέλαμε ακρόαση με τους αστροναύτες.
Τον Άρμστρονγκ, τον Όλντριν και τον Κόλινς;
-Εδώ, στα ανάκτορα; -Ναι.
Θα κάνουν παγκόσμια περιοδεία θριάμβου.
Να στείλω θετική απάντηση;
Θεέ μου...
Ναι, σε παρακαλώ.
Το 'ξερα ότι θα σε χαροποιούσε.
Με χαροποιεί.
Το χρειάζομαι αυτό;
Λιγάκι.
Θα καταφτάσουν στο αεροδρόμιο Χίθροου στις 2:00 μ.μ.
Από εκεί θα μεταφερθούν απευθείας στην αμερικανική πρεσβεία
για να συναντήσουν τον Αμερικανό πρέσβη.
Θα έρθουν στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ για ακρόαση με την Αυτής Μεγαλειότητα,
με τη βασιλομήτορα, τον δούκα του Εδιμβούργου,
τις Πριγκίπισσες Μαργαρίτα και Άννα, τους Πρίγκιπες Ανδρέα και Εδουάρδο.
-Και τι ώρα θα γίνει αυτό; -Γύρω στις 4:00, κυρία.
Θα προσφέρουμε κάτι; Τσάι;
Μάλλον όχι.
Σκεφτήκαμε να γίνουν όλα γρήγορα, να μην καθίσετε.
Συμφωνώ.
Το πολύ μισή ώρα από την άφιξη ως την αναχώρηση.
Ωραία.
Έχω μια παράκληση.
-Αν επιτρέπεται. -Μάλιστα.
Αντί να στριμωχτώ με όλους τους άλλους,
αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να δω μόνος τους αστροναύτες.
Σε μια ξεχωριστή, ιδιωτική συνάντηση.
Μεταξύ αεροπόρων.
Μεταξύ πιλότων.
Θα μιλήσω στον πρέσβη,
αλλά σίγουρα είναι εφικτό από την πλευρά μας.
Τα 15 λεπτά αρκούν;
Δεκαπέντε λεπτά;
Έχουν πολύ γεμάτο πρόγραμμα, θαρρώ.
Για να συζητήσουμε το μεγαλύτερο επίτευγμα της ανθρωπότητας;
Όχι...
δεν αρκούν ούτε κατά διάνοια.
Βλέπω ότι μόνο τόσα θα έχω.
ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ
Φτάνοντας στο Λονδίνο κατευθείαν από το Βερολίνο,
ξεκινάνε οι αστροναύτες επίσκεψη 22 ωρών και ενός τετάρτου,
η οποία απαιτεί συγχρονισμό όμοιο με αυτόν της διαστημικής αποστολής.
H διάσημη ομάδα που πάτησε στο φεγγάρι,
ο Νιλ Άρμστρονγκ, ο Μπαζ Όλντριν και ο Μάικλ Κόλινς,
μετά των συζύγων τους,
έτυχαν της θερμότερης υποδοχής από τον βρετανικό λαό.
Οι αστροναύτες αρχίζουν πλέον να νιώθουν την κόπωση
από την περιοδεία σε 22 χώρες.
Εδώ, άνθρωποι από τον πλανήτη Γη, πάτησαν πρώτη φορά στη Σελήνη.
Τον Ιούλιο του 1969.
Και βλέπω τα πάντα καθαρά.
Το φως είναι αρκετά λαμπερό,
φωτίζει από πίσω τη σεληνάκατο, και όλα φαίνονται κρυστάλλινα.
Υπάρχει πεπρωμένο για τον άνθρωπο πέρα απ' αυτόν τον πλανήτη;
-Υπέροχη θέα. -Απίστευτη, έτσι;
Εξαιρετικό το θέαμα.
Οι Αμερικανοί αστροναύτες φτάνουν στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ.
Οι διάσημοι Νιλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και Μάικλ Κόλινς...
Μεγαλειοτάτη, ο κος Νιλ Άρμστρονγκ.
Χαίρετε, καλωσορίσατε.
-Χαρά μου που σας γνωρίζω. -Επίσης.
-Η κα Άρμστρονγκ. -Χαίρετε.
-Ο σμήναρχος Μάικλ Κόλινς. -Χαίρετε.
Χάρηκα.
Χαίρω πολύ.
Χαίρω πολύ, νεαρέ.
Κύριε.
Μόνο μη μου πιάσεις κουβέντα για παιδιά.
-Περίμεναν πολλή ώρα; -Λίγα λεπτά μόνο, κύριε.
Ο κος Νιλ Άρμστρονγκ, ο σμήναρχος Μάικλ Κόλινς
και ο σμήναρχος Έντουιν Όλντριν.
-Είναι πολύ μεγάλη η τιμή, κύριοι. -Κύριε.
Συγχαρητήρια, άπαντες.
Παρακαλώ... καθίστε.
Δεν χρειάζεται να στριμώχνεστε. Όπως βλέπετε, υπάρχει πολύς χώρος.
Παρατήρησα ότι καθίσατε, ενστικτωδώς, όπως και στο όχημα διακυβέρνησης.
Τέλος πάντων, δεν ξέρω αν σας το είπε κανείς, αλλά...
κι εγώ είμαι πιλότος, και...
-Είστε καλά; -Μάλιστα, απλώς κρύωσα.
-Ορίστε. -Δεν...
-Είναι καθαρό, αλήθεια. -Ευχαριστώ.
Όλοι σας έχετε κρυολογήσει.
Μάλιστα.
Μάλιστα... να 'μαστε.
Θέλω απλώς να πω πόσο πολύ θαυμάζω αυτό που κάνατε.
Είναι σπουδαίο.
Κι επίσης ήθελα να σας πω πόσο ταυτίζομαι κάπως με το ποιοι είστε.
-Με τις υγείες σου. -Συγγνώμη.
Και...
έγραψα κάποιες ερωτήσεις.
Αρχικώς λοιπόν νόμιζα ότι ήθελα να σας κάνω ερωτήσεις...
τεχνικού ενδιαφέροντος.
Πώς βιώσατε σωματικά δυνάμεις g τέτοιου μεγέθους
και λοιπά, αλλά...
Βλέπετε...
τώρα συνειδητοποιώ...
ότι οι ερωτήσεις για τις οποίες θέλω απαντήσεις είναι...
Είστε πολύ νέοι για να καταλάβετε, πιστεύω, αλλά...
Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή σου που αρχίζεις, πρώτη φορά, να αξιολογείς...
τι έχεις επιτύχει.
Και εξαιτίας της θέσης που κατέληξα να κατέχω εδώ...
εξαιτίας του ποιος είμαι,
ποια παντρεύτηκα,
δεν έχω...
δεν έχω καταφέρει να πετύχω αυτά που θα ήθελα,
ως άντρας,
ως εξερευνητής.
Και παρακολουθώντας εσάς τους ήρωες εν δράσει,
ήταν σαν να έβλεπα όνειρο.
Για τον λόγο αυτόν άρπαξα την ευκαιρία να σας συναντήσω,
έστω και για δέκα λεπτά, για να σας ρωτήσω...
ποιες ήταν οι σκέψεις σας
εκεί έξω.
Νιλ;
Λοιπόν...
Προφανώς υπήρχε ανακούφιση που εκτελέσαμε επιτυχώς την αποστολή.
Ασφαλώς.
Και φυσικά πετύχαμε και πολύ καλή θέα.
-Ναι, πράγματι. -Εξαιρετικό.
Νομίζω ότι δεν αναφέρομαι...
στη θέα καθαυτή, αλλά...
ως οπτική,
ως παρατήρηση...
της δικής μας θέσης.
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχε χρόνος.
Ως πιλότος ξέρετε καλά, σε εκπαιδεύουν πάνω απ' όλα
για το πρωτόκολλο και τις διαδικασίες.
-Πρέπει να ακολουθείς τους κανόνες. -Ναι.
Ως αστροναύτης είναι άλλο τόσο.
Περάσαμε τον περισσότερο χρόνο διαβάζοντας λίστες
και διαγράφοντας εργασίες.
Έγινε, διαγραφή.
Εστιάζεις στο πρωτόκολλο σε τέτοιο βαθμό,
που δεν κοιτάς πολύ έξω.
-Τόσο απασχολημένο σ' έχουν. -Μάλιστα.
-Με κολάρο. -Ναι.
Για να μην πούμε για το πόσο κουρασμένος είσαι.
Όσο κι αν έχεις εξασκηθεί, ποτέ δεν συνηθίζεις τον ύπνο.
Ο ύπνος...
Νιλ...
πες στην Αυτού Υψηλότητα τι έγινε μετά τον περίπατο στη Σελήνη.
-Θα ήθελα να τ' ακούσω. -Θέλει να τ' ακούσει.
Μάλιστα...
-Αφού ολοκλήρωσα τη βόλτα στη Σελήνη... -Την είδα ολόκληρη, κάθε βήμα.
Γύρισα στη σεληνάκατο και...
ήξερα ότι είχαμε λίγες ώρες για ξεκούραση πριν να φύγουμε ξανά.
-Έγειρα το κεφάλι, έκλεισα τα μάτια... -Ακούστε....
Αλλά άκουγα μόνο έναν θόρυβο. Μπαμ, μπαμ.
-Τι; -Μπαμ, μπαμ.
Έξω απ' τη σεληνάκατο;
-Και ξέρετε τι ήταν; -Τι;
Η ψύκτρα νερού.
Έκανε θόρυβο, μπαμ, μπαμ.
Η ψύκτρα.
Οι κορυφαίοι μηχανικοί σχεδίασαν πύραυλο που μας πήγε στο φεγγάρι,
αλλά δεν μπορούν να φτιάξουν μια ψύκτρα.
Οπότε έχετε δίκιο.
Ήταν όλο εκπλήξεις.
Κατάλαβα.
Έχετε άλλες ερωτήσεις για εμάς;
Όχι...
Επομένως, μήπως θα μπορούσαμε να σας κάνουμε εμείς μερικές ερωτήσεις;
Ασφαλώς.
Πώς είναι;
Πώς είναι ποιο;
Να ζείτε σε τέτοιο μέρος.
Ακούσαμε ότι έχετε χίλια δωμάτια.
Κι ότι το άθροισμα του μήκους όλων των διαδρόμων
φτάνει τα... έξι χιλιόμετρα.
Λοιπόν...
Είναι αλήθεια ότι σας ξυπνάνε με γκάιντα;
Πόσο προσωπικό διατηρείτε εδώ;
Πόσα ανάκτορα; Μάθαμε... δώδεκα;
Και τους ξέρετε όλους αυτούς στους πίνακες;
Είναι συγγενείς σας;
Τα σκυλιά κοιμούνται μαζί σας;
-Δικό μου. -Μάλιστα.
Ευχαριστώ. Παραβγαίνουμε μέχρι πάνω.
Πάμε!
-Ναι! -Παραλίγο!
-Ένα, δύο, τρία... -Χαμόγελο!
Κι άλλη.
Δεν ξέρω πώς μου ήρθε.
Περίμενα ότι θα ήταν...
γίγαντες, θεοί.
Στην πραγματικότητα ήταν τρία αγοράκια.
Με χλωμά πρόσωπα και συνάχι.
Δείξε λίγη επιείκεια.
Αυτές οι ιδιότητες τους έκαναν ιδανικούς.
Μα... δεν είχαν ταλέντο ούτε φαντασία.
Είχαν αίσθηση καθήκοντος, μετριοφροσύνη, αξιοπιστία.
Παντελής έλλειψη...
πρωτοτυπίας και αυθορμητισμού.
Αυτό τους καθιστά τέλειους για μια κρίση.
Και εντελώς αποκαρδιωτική η συνάντηση μαζί τους.
Φαντάσου το.
Ταξίδεψαν ως τη Σελήνη κι ήταν υγιείς, αλλά έρχονται στο Λονδίνο και γονατίζουν.
Δεν φταίνε αυτοί.
Δεν ήθελαν να γίνουν δημόσια πρόσωπα.
Τώρα, εξαιτίας ενός γεγονότος, θα είναι για πάντα.
Τα κατάφεραν ως αστροναύτες, αλλά...
απογοήτευσαν ως άνθρωποι.
Θα περάσουν την υπόλοιπη ζωή τους σε γυάλα,
φοβούμενοι να ανοίξουν το στόμα τους,
γνωρίζοντας ότι ίσως αποκαλυφθεί ποιοι είναι
και ότι αναπόφευκτα θα απογοητεύσουν.
Γι' αυτόν τον λόγο αξίζουν τον οίκτο μας.
Πάλι καλά που δεν υπήρχαν πράσινα ανθρωπάκια.
Με το δίκιο τους θα σκέφτονταν: "Αν μόνο αυτό έχει να προσφέρει η Γη,
ας την προσπεράσουμε".
Δεν ξεκίνησε κάποια συγκεκριμένη στιγμή.
Ήταν κυρίως κάτι σταδιακό.
Στάλαζε αργά η αμφιβολία μέσα μου,
η δυσαρέσκεια,
η ανεπάρκεια,
η δυσφορία.
Οι άνθρωποι γύρω μου έχουν παρατηρήσει τη γενική...
ευερεθιστότητά μου.
Ασφαλώς αυτό δεν είναι κάτι νέο.
Γενικά είμαι κομματάκι δύστροπος.
Αλλά ακόμη κι εγώ ομολογώ ότι είμαι παραπάνω τώρα τελευταία.
Για να μην αναφέρω μια σχεδόν ζηλόφθονη γοητεία που ένιωσα
για τα κατορθώματα των νεαρών αστροναυτών.
Την υπερβολική γυμναστική, σε σημείο ψυχαναγκασμού.
Μια αδυναμία να βρω...
ηρεμία
ή ικανοποίηση
ή πραγμάτωση.
Κι όταν βλέπεις τα συμπτώματα,
δεν χρειάζεται να 'σαι ιδιοφυΐα για να καταλάβεις...
ότι υποδηλώνουν ότι περνάω μια κανονική...
δεν μπορώ καν να πω τι είδους κρίση.
Τέτοια... κρίση.
Και...
Και ασφαλώς έχω διαβάσει ότι άλλοι περνάνε τέτοια κρίση.
Και όπως κι αυτοί, ψάχνεις τις ίδιες λύσεις,
καταφεύγεις σε συνηθισμένα πράγματα, για να νιώσεις καλύτερα.
Κάποια θα μπορούσα να τα ομολογήσω εδώ, κάποια άλλα δεν θα 'πρεπε.
Πέθανε η μητέρα μου πρόσφατα.
Είχε δει...
ότι κάπου υπολείπομαι.
Ωραία λέξη.
Υπολείπομαι.
Είδε ότι κάτι έλειπε
από το μικρότερο παιδί της,
τον μοναχογιό της.
Η πίστη.
"Πώς είναι η πίστη σου;" με ρώτησε.
Ήρθα για να σας ομολογήσω ότι...
την έχω χάσει.
Και...
χωρίς αυτήν τι μένει;
Η...
Η μοναξιά,
η κενότητα και η απογοήτευση
του να έχεις φτάσει ως τη Σελήνη,
για να βρεις τίποτα, παρά μόνο ερήμωση που στοιχειώνει,
απόκοσμη σιωπή,
ζοφερότητα.
Αυτό σημαίνει απιστία.
Ενώ στον αντίποδα βρίσκεις...
την κατάπληξη, την ευφορία, το θαύμα τής...
θείας δημιουργίας, του σχεδίου του Θεού και του σκοπού.
Τι προσπαθώ να πω;
Προσπαθώ να πω...
ότι η λύση στα προβλήματά μας
πιστεύω ότι δεν βρίσκεται
στην εφευρετικότητα που έφτιαξε τον πύραυλο,
ούτε στην επιστήμη, ούτε στην τεχνολογία...
ούτε καν στη γενναιότητα.
Όχι, η λύση είναι εδώ.
Ή εδώ... όπου κι αν βρίσκεται... η πίστη.
Επομένως... πρωθιερέα Γουντς...
Αφού σας γελοιοποίησα,
για όσα εσείς και αυτές οι καημένες...
μπλοκαρισμένες, χαμένες ψυχές
προσπαθούσατε να επιτύχετε εδώ, στην Εστία του Αγίου Γεωργίου,
τώρα όλος σεβασμό
και θαυμασμό,
και απελπισία, κατά ένα μεγάλο μέρος,
σας λέω...
"Βοήθεια".
Βοηθήστε με.
Και ομολογώ...
ότι αν και οι τρεις αστροναύτες
αξίζουν επαίνους και σεβασμό για το αδιαμφισβήτητο θάρρος τους,
φοβόμουν περισσότερο να έρθω σήμερα εδώ,
από ό,τι θα φοβόμουν να έμπαινα σε πύραυλο.
Ο πρίγκιπας Φίλιππος κι ο πρωθιερέας Ρόμπιν Γουντς
απέκτησαν μια ισόβια φιλία.
Επί 50 χρόνια η Εστία του Αγίου Γεωργίου λειτούργησε
ως κέντρο για τη διερεύνηση της πίστης και της φιλοσοφίας.
Η επιτυχία της αποτελεί το επίτευγμα
για το οποίο πιθανώς είναι περισσότερο περήφανος ο Φίλιππος.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη