NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
ATİNA 1967
Her şey bitti Başrahibe.
Muhasebe defterlerini getirdim, bakın.
Para kalmadı.
Ama bize ilaç lazım.
Yatak lazım.
Yiyecek yemek lazım.
Gelen insanları kapıdan çeviremem.
Daha önce paramız tükendiğinde
kişisel olarak katkıda bulunmuştunuz.
Varımı yoğumu sattım zaten.
Öyleyse başka seçenek kalmadı.
Burayı kapatmak zorundayız.
Ve üç, iki...
Bu akşam Meet the Press'te çok özel bir konuğumuz var.
Prens Hazretleri Philip, Edinburgh Dükü,
18 günlük Kanada ve ABD gezisinin bir ayağı olan Washington'da.
-Hoş geldiniz. -Teşekkürler, hoş bulduk.
Soracak soru çok, vakit az.
Ama öncelikle bir şeyi açıklığa kavuşturalım,
anlamakta güçlük çeken biz cahil Amerikalılara şunu açıklayın.
Neden kral değilsiniz?
Çünkü İngiltere'de kral evlenince
eşi her kimse kraliçe oluyor, değil mi?
Evet, doğru.
Peki Kraliçe sizinle evlenince ne oldu?
Bir erkek olarak şahsen gururum incindi.
Evet, haklı olarak.
Korkunç adaletsiz bir durum.
Hazır adaletsizlikten bahsetmişken
yakın zamanda Londra'dan çıkan bir haber şöyle başlıyor.
"Kraliçe 15 yılı aşkın süredir zam almadı."
Doğru.
Yazı, kraliyet ailesinin aldığı ödenekle geçinmesinin
ciddi zorluklarından bahsederek devam ediyor.
Bu garip bir durum yaratıyor mu efendim?
Hem de çok, sanırım seneye zarar edeceğiz.
Ama düşünülünce kötü idareden kaynaklı bir durum değil.
Tüm işleri kısıtlı bir bütçeyle yürütüyoruz
ve bu bütçe, Kraliçe 15 yıl önce ilk tahta çıktığı zamanki
giderlere göre hesaplanmıştı.
Peki tüm bunlara para yetiştirebilmek için...
Birçok konuda tasarruf etmemiz gerekti ve artık bunun etkisi baş gösteriyor.
Bir değişiklik olmazsa tek çözüm ya...
Bilemiyorum.
Daha küçük bir yere taşınmamız gerekebilir.
-Daha küçük saraylar. -Bir nevi.
Zaten hâlihazırda kemer sıkmaya başladık,
bu da hayatı zorlaştırıyor.
Örneğin küçük bir yatımız vardı.
-Satmak zorunda kaldık. -Gerçekten mi?
Muhtemelen yakın zamanda polo gibi şeyleri de bırakmam gerekecek.
Teşekkürler, kısa bir aradan sonra Dük'e yeni sorularımızla...
Uluslararası arama. Londra, İngiltere.
01946 0200.
-Ben Ken, buyurun. -Ken, ben John Armstrong.
Muhammad Ali haberi için New York'tayım
ve Edinburgh Dükü'nün televizyonda verdiği röportajı izledim.
600 kelime yazmak istiyorum, ön sayfayı bana ayır.
Tamamdır.
Pişman olmayacaksın.
Selam dur!
İlk olarak Nijerya'nın doğusundaki durumu gündeme almak istiyordum
ama bugün Guardian'da çıkan Edinburgh Dükü hakkında haber...
Evet, bununla başlamak daha iyi.
Kabine ne tepki verdi?
Genel olarak olumluydu.
İç karartıcı iktisadi öngörüler ışığında
hükûmetin, John Armstrong'un Guardian yazısında verdiği tavsiyeye uyup
kraliyet ailesi denen bu çağ dışı, fuzuli kurumdan kurtulmasını öneriyorum.
Genel olarak mı?
Malum tayfa söylenmeye başladı tabii.
Benn, Crossman, Castle.
Bunu bekliyorduk.
Para toplayıp Prens'e midilli mi alsak?
Mevcut ekonomik koşullarda
ülkenin dört bir yanında çalışan aileler geçim sıkıntısı çekerken
bu kendini beğenmiş asalağın yokluktan şikâyet etmesi
sadece uygunsuz değil, aynı zamanda bir hakarettir.
Bu ailenin vergi mükelleflerine her yıl kaça patladığını biliyorsunuzdur.
İki buçuk milyon.
Bunu ortalama bir aileyle karşılaştırdığımızda...
-Biliyorum, 1.607 sterlin. -Hem de bir yılda.
Kraliyet ailesiyse günde bunun dört katına patlıyor.
Şimdiyse daha fazlasını istiyorlar.
-Daha fazlasını! -Barbara, polo ucuz bir oyun değil.
Cürete bakın! Ülkenin...
Beni asıl endişelendiren diğerlerinin tepkisiydi.
Yani tarafsız olanların.
Bu yazıdan önce
Kabine'de kraliyet ödeneğine karşı çıkan altı sabit fikirli insan vardı.
Diğer 14 kişi içinse ılımlı diyebilirdik.
Ama şu an Kabine ona on bölünmüş durumda.
Bu, ciddi ve endişe verici bir değişim.
Peki sizin fikriniz?
-Benim mi? -Evet Başbakan, sizin.
Belirleyici oy sizin.
Monarşiyi her zaman hararetle savunmuşumdur.
Görüldüğü üzere.
Ama husus, dünyanın en zengin kadınının eşinin yokluktan bahsedip
böyle bir zamanda vergi mükelleflerinden zam istemesi olunca
ben bile kendimi...
...ikna edemiyorum.
Ne yapmamızı istiyor?
Yarı müstakil eve mi taşınalım?
Her yere otobüsle mi gidelim?
Seyahat konusunu açtı.
Kraliyet yatını donanmanın,
uçakları hava kuvvetlerinin finanse ettiğini
ve Margaret'in Amerika seyahatinin hazineye 30 bine mal olduğunu söyledi.
Bunun karşılığında yalnızca iki gün çalışmış.
Margaret'ın seyahati hem milyonlarca sterlinlik yardım sağladı
hem de her gazetede övgü dolu haberler yapıldı.
Hem Bay Wilson'dan hem de o...
...iktisadi açıdan beceriksiz, sosyalist dostlarından daha başarılıydı.
Bana bırak.
O ne demek?
Karşılık vermeliyiz demek.
-Sağlam bir karşılık. -Philip...
Düzgün bir maaşı hak ediyorsun.
Hepimiz hak ediyoruz.
Alana kadar durmayacağım.
Bu, hakiki Seylan safiridir.
Tamtur elmas kaplıdır.
Bu boyutta hakiki safir olmaz.
Bir parçası bile hakiki olsa...
İncele hadi.
Uygun bir fiyat belirleyecek olursan
belki satmayı düşünebilirim.
Beni Martha ve Mary'nin Hıristyan Kardeşliği'nde bulabilirsin.
Pefkon Sokağı, 10 Numara, Yeni İraklio.
İnanılmaz!
Bu mücevher çeteleri yok mu? Her yolu denerler.
Tutukladınız mı?
-Kimi? -Sahte rahibeyi.
Salak herif, kadın sahte filan değil.
Gerçek bir rahibe ve gerçek bir prenses.
Ne?
Yunanistan ve Danimarka Prensesi Alice, Windsor Sarayı'nda doğdu.
Eniştesi Rus çarıydı, Kraliçe Victoria'ysa büyük büyükannesi.
Oğlu da İngiltere Kraliçesi'yle evli.
Bir fiyat belirleyebildin mi tatlım?
Tatlım, orada mısın?
Duyuyor musun?
Tatlım?
Alo, tatlım?
Prenses Hazretleri.
Alo, tatlım?
Duyuyor musun? Telefonu aç.
Alo?
-Prenses Hazretleri. -Alo? Tatlım?
-Majesteleri. -Efendim?
-Prens Hazretleri... -Bana seslenmiyor.
Bana "canım" ya da "lahanam" der. "Tatlım" başkası.
Gördün mü? İşe yaradı.
-Beni mi çağırmıştın? -Evet.
Evet.
-Albay Adeane'le konuştum. -Peki.
-Martin Charteris'le de. -Peki.
William Heseltine'le de.
Hayatta en sevmediğin insanlar.
Hepimiz bir araya geldik.
Sürüngen kafesinde mi? Hayvanat bahçesinde mi?
Hayır, yeni halka ilişkiler girişiminin bir parçası olarak
-seni ortaya atacağız. -Ne?
Roket gibi değil tabii.
Biraz roket gibi olabilir.
Bu maksatla, çığır açacak bir televizyon filminde
ailenin geri kalanıyla beraber senin de yer almanı istiyorum.
Sana bu hikâyeyi anlatmıştım.
Ben bebekken...
-Evet. -...Yunanistan'dan kaçtık.
-Limon kasasında. -Portakal kasası.
Çünkü insanlar kraliyet ailesine karşı cephe almıştı.
O andan sonra yerimizden edildik.
Sürgündeydik.
Doğru düzgün bir evim, bir ailem yoktu.
Ve...
Bu bize olsun istemiyorum.
Bizi sevsinler, tanıyormuş gibi hissetsinler istiyorum.
Mahremiyetin önemli, biliyorum
ama tanıma şansları olsa seni seveceklerini düşünüyorum.
İşin aslı genel olarak maliyetine değiyorsun.
Dayanıklı çizme gibi mi?
Hayatta dayanıklı çizmeden daha çok sevilecek bir şey var mı ki?
Kulağa korkunç geliyor.
Evet, bunu diyeceğini tahmin etmiştim.
Ama sen ve sürüngenler ısrarcıysanız...
Korkarım ki öyleyiz.
HALKA İLİŞKİLER TELEVİZYON, BBC
-Film mi? -Evet.
Belgesel film.
Tony, sen açıklar mısın?
Yani rol yapmak yok.
Oyun yok.
Sadece gerçekler.
Şu vahşi doğa filmleri gibi.
Bayılırım onlara.
Evet ama bu sefer nesli tükenen biziz.
Aynen öyle, bizim zaten bildiğimiz bir gerçeği
herkese göstermek için gündelik hayatta bizi takip edecekler.
Neymiş o?
Ne kadar çok çalıştığımızı, aldığımız paraya değdiğimizi.
Vergi parasını ne kadar hak ettiğimizi.
Kameraların hep burada oluşuna alışmalıyız.
Hep değil, birkaç ay bizi ara ara takip edecekler.
Yani hepiniz davranışlarınıza dikkat edin.
Işık pek kuvvetliymiş, değil mi?
Uzaklaştır Gary.
-Affedersiniz. -Teşekkürler.
Ronald Lee.
David Salt.
Terry Edwards.
Majesteleri.
Sally Phipps.
Eminim çok şaşaalı görünüyordur.
Öğle yemeğinde Olimpiyat takımı, akşam Amerikan Başkanı
ama sıkı bir çalışma, sıkı bir hazırlık ve ciddi bir maliyet gerektiriyor.
Sağladığı başarıyı düşününce
benim düşüncem bunun, yani bizim...
...her kuruşuna değdiğimiz.
Beyler, buraya.
Hadi.
-İyi günler Başbakan. -İyi günler.
Bir yanım kameralarla karşılanmayı bekliyordu.
Işıklar, mikrofonlar...
-Duydunuz demek. -Evet.
Kocam bu belgesel fikrinden pek hoşlanıyor.
Televizyondan pek anlamasam da evlilikten anlarım.
Birinin öne çıkmasına izin vermenin öneminden de.
Konuşacak çok konumuz var, hele ki Atina'daki darbe.
Evet, bildiğim kadarıyla kayınvalideniz hâlâ orada yaşıyor.
Dışişleri Bakanlığı tehlikede olabileceğini düşünüyor.
Bu, resmî bir duyurudur.
Hükûmet düştü.
Ordu, şehrin ve ülkenin kontrolünü ele geçirdi.
Yabancı uyruklu herkes derhâl ülkeyi terk etmelidir.
Masayı da çekelim, bir de...
Ben de hazırlıkları anlatırım.
Çalışanlarla konuşmalarınızı alırız.
Pekâlâ, ne zaman başlarız?
Birazdan hazır oluruz.
Son çekim listesi bu mu?
-Siz devam edin. -Emredersiniz.
Merhaba.
Bugün Başbakan'la konuştum.
Bildiğin gibi Atina ordu darbesiyle çalkalanıyor.
Evet.
Dışişleri Bakanlığı bir uçak gönderip anneni getirmemizi salık verdi.
Bizimle kalması için.
-Buraya mı? -Evet, buraya.
Yer sıkıntımız yok.
-Ne zaman? -En kısa zamanda. Yarın?
-Bunu yapamayız. -Neden?
Belki farkında değilsin ama tüm saray kamera kaynıyor.
Gayet farkındayım.
Annemin bu filmi tehlikeye atmasını göze alamayız.
-Annemi biliyorsun. -Biraz eksantrik.
Sadece o değil.
O, bu dünyaya ne ait ne de uygun. Annem...
Hayatının çoğunu akıl hastanelerinde geçirdi, annem...
Sağlıklı değil.
Bu filmde nasıl göründüğümüz çok önemli, çok dikkatli olmalıyız.
Cevabım hayır.
Hazır mısınız?
Hadi.
-Kamera hazır. -Çabuk.
Tabii ki gelmeli.
Kadın 82 yaşında.
Sadece Edinburgh Dükü'nün annesi ve Kraliçe'nin kayınvalidesi değil,
müstakbel kralımızın da babaannesi.
Buraya getirin.
Prenses Anne'e yakın yerleştirin, göz kulak olur.
Emredersiniz.
Elveda sevgili ailem.
Elveda...
...sevgili kardeşlerim.
Hepiniz Tanrı'ya emanet olun.
Tanrı hepinizi korusun.
Teşekkürler canım.
Prenses Hazretleri.
Teşekkürler.
Buyurun lütfen.
Majesteleri.
Size sağ salim kavuştuğumuz için çok mutluyuz.
Çok naziksiniz.
Fazla naziksiniz.
Bubbikins?
Korkarım ki sevgili oğlunuz şu an müsait değil.
Bir film çekiminin ortasındayız.
Ne?
Önemli değil.
Yakında sizi görür.
Yorulmuşsunuzdur. Biri size odanızı göstersin.
Teşekkürler.
Bubbikins.
Evet.
Odanız Prenses Hazretleri.
Çok güzelmiş.
Ne durumdayız?
Prens Hazretleri, Prenses Alice saraya vardı.
Teşekkürler Martin.
Anne, lütfen!
Anne!
Efendim, sizi bekliyorlar.
Sabahın erken saatleri, yarı müstakil ev, Highgate, Londra. Endüstriyel...
Kayıttalar tatlım.
Televizyon izlerken filme çekiliyoruz,
böylece insanlar evlerindeki televizyondan
bizi televizyon izlerken izleyebilsin.
Artık banalliğin son raddesine ulaştık.
...Avrupa'nın ilk bilgisayar terminali.
Kullanması kolay
ve uzmanlar 20 yıl içinde
tüm yeni evlerin özel bilgisayar noktaları olacağını
ve terminallerin kirasının telefondan ucuz olacağını söylüyor.
Şimdi ne yapalım?
Bir şey mi söyleyelim?
-Evet. -Ne gibi?
Bir şey hazırladınız mı?
Amaç bir hazırlık yapılmadan normal bir akşamı yansıtmak.
Normal bir akşam böyle olmaz ki.
Normal bir akşam olsa
hepimiz kendi saraylarımızda
kasvetli bir tecride çekilmiş olurduk.
Böyle kalabalık olmazdı.
Bu kâbus gibi bir Noel'e benziyor.
Rex Malik, gelecekte çocukların bilgisayarla eğitilebileceğini,
her evde bir terminal olacağını ve merkezî bir beyne...
Majesteleri, Prenses Hazretleri,
televizyonda izlediğiniz şey hakkında yorum yapabilirsiniz.
İzlemesi eğlenceli bir şeyler olsa daha kolay olabilirdi.
Katılıyorum, bu çok sıkıcı.
İçkinin faydası olabilir.
-İçkinin her şeye faydası var. -Her şeye yok.
Oyunbozanlık etme.
Colin.
Kestik.
Hele şükür.
Kimse yok mu?
Merhaba canım.
Mahzuru var mı?
Hayır, olur mu hiç?
Sarayda tek bir kibrit bile bulamadım.
Bu kim?
Edinburgh Dükü'nün annesi, Yunanistan ve Danimarka Prensesi Alice.
...BBC için.
Tanrı aşkına.
Biri şunu durdursun.
Derhâl! Lanet olsun.
Bize manastırınızı anlatın.
Tabii, manastırın adı Martha ve Mary'nin Kardeşliği.
Pefkon Sokağı, 10 Numara, Atina'da.
Ayrıca...
Yunanistan'dan konuşalım. Ülke zor durumda mı?
O yüzden mi buraya...
Durun.
Bu bir kâbus.
Onu kimsenin görmeyeceği bir yere götürmeliyiz.
-Ne? -Belgeselin ortasındayız.
Halkla ilişkimiz için çok bu önemli.
Yapımcılar bu sefer görüntüleri verdi.
Bir dahakine vermeyebilirler.
Onun saraydaki varlığı her şeyi sona erdirebilir.
-Niye ona bu kadar kızgınsın? -Değilim.
Öylesin, öfkelisin.
Geldiğinden beri onu görmeye gittin mi?
Gitmedin.
Sana bir tavsiye vereyim.
Bana üstünlük taslamayı kes.
İşe karışmayı, burnunu sokmayı kes.
-Hiçbir şey bilmiyorsun. -Annen olduğunu biliyorum.
-Teknik olarak evet. -Bu da ne demek?
Beni doğurdu demek.
Ama annelik yapmadı.
Philip.
Philip!
Rosa gecenin bir yarısı koşup geldi
ve "Daha çok kova bulmalıyız!" dedi.
Bütün gece sanki bir orkestra dinledik.
Gerçekten çok komikti,
gerçi hepimiz sırılsıklamdık.
-Donuyorduk. -İkinize de merhaba.
Majesteleri.
Yaya bana hayatıyla ilgili inanılmaz hikâyeler anlatıyordu.
Öyle mi?
Bir eksiğiniz var mı diye geldim.
-Oturun. -Yok.
İhtiyacım olandan fazlası var.
Ama manastırının yok.
-Tatlım, sus. -Çatı için 200 sterlin gerekli.
-Öyle mi? -Bu doğru.
Ayrıca ilaç ve yatak için de 300 sterlin.
Hamilere ve bağışçılara mektup yazıp para istiyoruz.
Sarayın yazışma kâğıtları yardımcı olabilir diye düşündük.
Belki saraydan bir şeyler satmayı da düşünebiliriz.
Ne gibi?
Tablo.
Tablo mu?
Ya da bir saat.
Her yer saat dolu.
Bir iki tanesi eksilse sorun olmaz, değil mi?
Bu iş o kadar basit değil.
Bazılarını istesek de satamayız.
Ama belki oğlunuz bağış yapma nezaketinde bulunur.
Bubbikins.
Evet, Bubbikins.
Şimdilik size sigara temin edelim
ve döndüğümüzde saraydaki değerli eşyaları hayır amaçlı satışa çıkarırız.
Lütfen.
Ne?
-Günaydın Bridget. -Günaydın John.
-Akşam izlemek için heyecanlı mısın? -Hem de nasıl.
-Günaydın Bridget. -Günaydın.
Pekâlâ.
Aç hadi.
Buckingham Sarayı, Kraliçe II. Elizabeth'in evi.
-Şu ana kadar çalışmalar... -Başlıyoruz.
...gözden ırak yapılıyordu.
Bu değişmek üzere.
Britanya'daki en önemli ailenin evinde
perde arkasını görme fırsatına nail olduk.
Gün başlarken...
Olamaz, saçım korkunç görünüyor.
Kamera kaç kilo ekliyordu canım?
Halkın çoğu gibi
-Kraliçe'nin de bir masa başı işi var... -Sesi aç.
...ve beş departmanı idare etmek için özel sekreterlerine istinat ediyor.
Teşekkürler.
Buradakilerse...
...tavsiyeler...
Kraliçe'nin tüm yükümlülüklerini bu adamlar idare ediyor
ve onların haberi olmadan sarayda kuş uçmuyor.
Saat ilerledikçe vazifeler de artıyor.
Burada unvanların listesi...
Önce Özel Konsey'le toplantı yapılıyor.
Neden kimsenin oturmadığını merak ediyorsunuzdur.
Cevabı kimse bilmiyor.
Ama toplantıların çabuk bitmesini sağlıyor.
Hangisi daha sıkıcı, bilmiyorum.
Bu toplantılara katılmak mı, televizyonda izlemek mi?
Görevleri olan sadece Kraliçe değil.
Ana Kraliçe de birçok kamusal etkinliğe katılıyor.
En azından iyi tarafını çekmişler.
Sessiz.
Bak anne, yakından çekimin.
Ben hazırım Bay DeMille.
Majesteleri'nin en sevdiği uğraşlardan biri
Sandringham'daki 60 hektarlık haradaki faaliyetleri yönetmek.
Ama orada bile kraliyet vazifeleri son bulmuyor.
Merasimler ve resepsiyonlar da öyle.
Her zaman bir etkinlik hazırlığı mevcut
ve etkinlik ne olursa olsun yemek ve hizmet muntazam olmalı.
Bu etkinlikler sefa gibi görünebilir ama millî önem taşıyorlar.
Âdetler de öyle.
Birine iltimas geçildiği düşünülmesin diye
tüm büyükelçilere aynı muamele yapılmak zorunda.
Şeref duydum Majesteleri.
Çok ilginçti Sayın Büyükelçi.
Dünyadaki sorunlar pek karmaşık, değil mi?
Yemek ve görevden fazlası da var.
Kraliçe ve Prens Philip sıklıkla çocuklarından ayrı kalsa da
tatil, aileyle vakit geçirmek demek.
Düzenli ve sık olarak tatil yapmaya çalışıyorlar.
-İyi geceler John. -Sana da Tully.
En sevdikleri mekânlardan biri Balmoral Kalesi.
Kraliçe'nin Kuzey İskoçya'daki şahsi mülkü.
"Dün gece tüm ülke bir belgesel için televizyona kilitlendi.
Bu belgesel, kraliyet ailesinin
hak ettikleri gibi ulusun kalbinde yer bulabilmeleri içindi.
Ne yazık ki netice böyle olmadı.
Ne düşündüklerini anlamak güç.
Kapılarını kameralara açmayı kabul etmeleriyle
resmiyet ve gizem ortadan kalkacaktı,
ne kadar normal olduklarına şaşıracak, bize ne kadar benzediklerini düşünecektik.
Kaleden kaleye, saraydan saraya
parasını bizim verdiğimiz yatlar ve uçaklarla gitmelerini,
sahip oldukları arazilerde yürüyüp kendi nehirlerinde balık tutmalarını
ve kendi ormanlarında mangal yapmalarını izleyerek
ne kadar sıkı çalıştıklarını, her kuruşa değdiklerini düşünecektik
ve onlara ödediğimiz parayı artıracaktık.
Sesini yükselt John.
Çekinme, hadi.
Hepimiz duyalım, hadi John. Devam.
"En coşkulu monarşi yanlıları bile kabul etmelidir ki
monarşinin cephaneliğindeki en sağlam zırh gizemdir
ve görkemi de buradan gelmektedir."
İşte bu!
"Bu insanların hayranlık uyandıran tek yanı
neleri hak ettikleri konusunda hadlerini bilmiyor oluşları...
...ve yaşam destek ünitesine bağlı hastalarda bile
fişi çekme isteği uyandıracak sohbet kabiliyetleridir."
Helal sana John. Helal sana.
Bravo!
İzlenme oranları harika.
Gerçeklere dayanan belgeseller arasında en yükseği.
Bu sabah gazetelerde çok güzel yazılar çıktı.
-Yazılar gaddarcaydı. -Benim okuduklarım değildi.
Bu ülkedeki herkes kadar televizyondan anladığımı düşünüyorum.
Siyasi hayatımı ona borçluyum.
Çünkü nasıl yapılacağını zamanla öğrendim.
Nasıl kullanacağımı.
Belki kraliyet ailesi televizyona uygun değildir.
-Televizyon normal insana yarar. -Ama amaç da buydu.
Saray kapılarının ardında normal olduğumuzu göstermek.
Hayır efendim, normal değilsiniz.
Değil miyiz?
Sabah kalkıyoruz, gece yatıyoruz.
Çalışıyoruz, yoruluyoruz, hastalanıyoruz.
Bizi utandıran amcalarımız, katlanmamız gereken Noeller var.
Gayet normaliz.
Ama insanlar öyle düşünmüyor.
Ayrıca...
Açıkçası işler bu noktada çetrefilleşiyor.
Normal olmanızı istemiyorlar.
Ne istiyorlar peki?
Söyleyin, hepimiz merak ediyoruz. Bizden ne istiyorsunuz?
İşin aslı ne istediğimizi bilmiyoruz.
Ama kusursuz olmanızı istiyoruz.
Örnek olmanızı.
Kimse kusursuz değildir.
Kusursuz olan sadece Tanrı'dır.
Kraliyet ailesini bu yüzden gözlerden, gönüllerden ırak tutmak istedim.
Bekamız ve akıl sağlığımız için.
Ama saklanmamız imkânsız.
Sürekli göz önünde olmak zorundayız.
Çözüm ne peki?
Tek bulabildiğimiz çözüm gelenek ve gizeme sığınmak.
Göz önündeyken bile gizlenebilmemizi sağlıyor.
Tüm bu alavere dalavere,
tüm bu gizem ve resmiyet
bizi ayrıştırmak için değil, sağ tutmak için var.
TELEVİZYONUN MAHREMLERİNE GİRMESİYLE KRALİYET AİLESİNİN GÖRKEMİ BOZULDU
-Beni çağırmışsın. -Evet.
Otur.
Görünen o ki belgesel umduğum sonuca ulaşamamakla kalmayıp
tam tersi etki yarattı.
Verdikleri paraya değdiğimizi yazmak yerine...
...eleştirmenlerin hepsi bizi alay konusu edip...
...kasıntılığımızı, aptallığımızı,
kibrimizi, müsrifliğimizi...
-Uyarmıştım. -Uyarmıştım deme.
Ama uyardım.
Kötü bir fikirdi, ters tepeceği belliydi.
Düşüncelerini her fırsatta bu kadar acımasızca söylemen şart mı?
Kime çekmişim dersin?
Ne yapacaksın peki?
Asıl senin ne yapacağını konuşabilmeyi umuyordum.
The Manchester Guardian'a senin hakkında
detaylı bir yazı yazmalarını önermek istiyorum.
Neden The Daily Telegraph veya Daily Mail değil?
Veya daha dostane yaklaşabilecek birileri?
Çünkü tüm bu eleştiriler ışığında
bizi en çok eleştirenlerin desteği çok daha tesirli olacaktır.
Destek alabilirsek tabii.
Sen ailenin en tutumlu, en aklı başında, en göze batmayan ve doğal üyesisin.
Bizi kurtarabilecek biri varsa o da sensin.
Basın sözcüsünü çağırın.
John, sarayın basın sözcüsünden bir telefon geldi.
Tahmin edeyim, özür dilememi isteyip eleştirimin vatana ihanet olduğunu...
Hayır, Prenses Anne'le röportaj teklif ettiler.
Ne? Küçük Nemrut Hanım'la mı?
Evet ve en acayip olansa
röportajı yapmak üzere özellikle seni istediler.
Artık gerçekten sıyırdılar.
-Ana kuzey kapıdan lütfen. -Hayhay.
The Guardian'dan John Armstrong. Anne'le görüşecektim.
Kiminle?
Prenses Anne, röportaj için.
Tabii efendim, buyurun.
Lütfen burada bekleyin.
Teşekkürler.
-Hadi Yaya. -Ne?
Koş.
Hadi!
Bay Armstrong, size haber verilmedi mi?
Prenses Hazretleri Anne bugün...
...rahatsız.
Soğuk aldı ve hasta.
-Hayır, söylemediler. -Affedersiniz, yolu göstereyim.
O kim?
-Kim? -Rahibe.
O...
Prenses Alice.
Kim?
Prens Hazretleri Edinburgh Dükü'nün annesi.
Benimle konuşur mu?
Hayır, imkânsız. Sakıncası yoksa...
-Kendim sorabilirim. -Bu çok uygunsuz kaçar.
-Bay Armstrong. -Merhaba.
Merhaba, ben John Armstrong.
Kraliyet ailesi hakkında bir yazı yazıyorum.
Size birkaç soru sorsam?
-Ne? -The Guardian'dan John Armstrong.
-Bir röportaj yapabilir miyiz? -Tabii ki.
Kabul etti.
Sana nasıl yardımcı olabilirim canım?
Bence bu ülkenin insanları
Kraliçe'nin kayınvalidesini tanımak isteyecektir.
-Gerçekten mi? -Evet, yani...
En başından başlayalım.
Ama çok yaşlıyım.
Çok uzun sürer.
Vakitten bol bir şeyim yok.
Pekâlâ...
Windsor Sarayı'nda doğdum.
Doğumumda Kraliçe Victoria da vardı.
Öyle mi?
Çocukken herkes yavaş olduğumu düşünürdü.
Yavaş mı? Ne anlamda?
-Yürümeniz mi? -Hayır canım.
Burası yavaş.
Pekâlâ.
Ben sağır doğmuşum.
Çok üzüldüm.
Ama onun dışında normalsiniz.
Bence öyleydim.
Ama başkaları öyle düşünmedi, bana şizofreni teşhisi koydular.
Beni hastaneye yatırdılar.
-Akıl hastanesine mi? -Evet.
Tedavimi Sigmund Freud yaptı.
Nazik bir adam değildi.
Devam edin.
Orada iki yılı aşkın süre kaldım.
Sonunda kaçmayı başardım.
ELEKTROŞOK...
HİSTERİSİ...
KRALİYETİN AZİZESİ
Bubbikins.
"Kayınvalide şakalarının çoğunun temeli...
...misafirliğe gelmelerinin kâbus oluşudur.
Ama bu kayınvalide anca bir lütuf olabilir.
Çünkü Prenses Alice nadide biri.
Kraliyet ailesi mensubu ama hepimizden çok acı çekmiş,
hepimizden çok çalışmış ve hepimizden çok iyilik yapmış."
"Doğuştan sağır olunca mütemadiyen yanlış anlaşılmış,
ötekileştirilmiş ve küçümsenmiş.
Doktorları ona tarifsiz acılar çektirmiş.
Menopoz başlatmak ve libidosunu düşürmek için
rahmine radyasyon verilmiş...
Histerisini tedavi etmek içinse elektroşok terapisi uygulanmış.
Ama öfke duymak yerine
Prenses Alice çoğu kez kendini tehlikeye atarak
hayatını hayırseverliğe, kamu hizmetine ve toplumsal adalete adamış."
Böyle devam ediyor. Bu...
Bir aşk mektubu gibi.
Sana bir özür borçluyum.
Ne için?
İnançsızlığım için.
Seni kameralardan uzak tutmaya çalışıyordum
oysa ön planda olması gereken senmişsin.
Biri birinden özür dileyecekse...
...benim dilemem gerek, biliyoruz.
Ablalarına biraz da olsa analık edebildim.
Yunanistan'dan sürgün edildiğimizde
bununla başa çıkamadım.
Tedaviye ihtiyacım vardı.
Yardıma ihtiyacım vardı.
Ama yaptıkları şey yardım değilmiş ki.
İşkenceymiş.
-Ellerinden geleni yaptılar. -Hayır.
Uyguladıkları tedavi barbarca.
Bunun üstesinden gelme cesaretinse takdire şayan.
Bunu yalnız yapmadım.
Yapamazdım.
Her aşamada yardım edenim oldu.
Bubbikins, inançsızlıktan bahsettin.
İnancın ne durumda?
Uykuda.
Ne?
Uykuda.
Bu hiç iyi değil.
Bu, bir ananın çocuğuna...
...armağanı olsun.
Tek bir öğüt.
İnanacak bir şey bul.
Faydası oluyor.
Yok.
Sadece fayda değil.
İnanç her şey.
Hava açılıyor sanki.
Ne dersin?
Yürüyelim mi?
Lord ve Lady Casey'le öğle yemeğini ayın 12'sine alırız,
böylece dokuzunda Little Rissington Hava Üssü'nde
Merkezî Uçuş Okulu'na Kraliçe'nin Sancağı'nı takdim edebiliriz.
Harika, teşekkürler Michael. Başka bir şey var mı?
Bir husus daha var efendim.
Kraliyet ailesi belgeseline yabancı yayın organlarından çok ilgi var.
Kanada Yayın Kuruluşu,
Avustralya Yayın Kuruluşu,
-Amerika'da CBS... -Hayır.
-Efendim? -Olmaz.
Pekâlâ.
Duyduğuma göre BBC üç haftaya yeniden yayınlayacakmış.
O da olmaz.
Hatta belgeseli hiç kimsenin hiçbir yerde bir daha izlememesi en hayırlısı.
Bunu halleder misiniz?
Emredersiniz.
Alt yazı çevirmeni: Doga Uludag