NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Dostlarım.
Bugün burada...
AKRA, GANA
...Ganalılar, Gineliler...
...Faslılar, Cezayirliler, Senegalliler ya da Malililer olarak toplanmadık.
Afrikalılar olarak toplandık!
Geçmişin yozlaşmış ve emperyalist güçlerinin
saygısızlığına ve suistimaline uğramaktan bıktık.
Yeni ittifaklar kurma vakti geldi.
Afrika'nın stratejik önemini anlayan...
...ve bize eşit muamele gösterme niyetinde olanlarla.
Astları olarak değil...
...köleleri olarak değil.
Bizim vaktimiz geldi.
Kendi kaderimizi çizmeliyiz!
Sosyalist bir Afrika!
Afrikalılar için!
Kesinlikle daha iyi günler görmüştük efendim.
Mevsim sonunda korucuları gönderip budatırız.
-Peki. -İhtiyar meşe ağacı hâlâ ayakta.
-Hemen hemen. -Ama çok yaşlı görünüyor. Müzelik.
Vakti gelince kesilmesi gerekecek.
-Ne kötü. -Bütün gün yağacak gibi görünüyor.
Torunum Daniel'ı hatırlıyor musunuz efendim?
Evet, elbette. Vaftiz törenine katılmıştım.
Bu doğru.
Dönmeliyiz efendim. Sizi yağmurdan kurtaralım.
-Peki. -Ben gidip takviye kablosu getireyim.
-Motor çalışmıyor. -Ne? Yine mi?
-Yardımcı olabilir miyim efendim? -Teşekkür ederim.
Çekin!
-Üzgünüm. İyi misiniz? -İyiyim, teşekkürler.
Tören muhafızları Bay Kennedy'nin gelişini bekledi.
Bay Kruşçev'le görüşmek için Viyana'ya gitmeden
Paris'e gelmesi Fransızları memnun etti...
Sence biri kendini dürüstçe bir yaşam sürmeye adadıysa
kendine ne zaman "orta yaşlı" demeye başlamalıdır?
Kes şunu! Hâlâ genç bir kızsın.
Bugün aynadaki görüntüm gözüme takıldı.
-Yaşlı bir kadın gibi görünüyordum. -Daha çocuk doğurmayı bile bırakmadın.
Doğru.
Pekâlâ, aileni kurmayı tamamla, ilk çocuğun okula gitsin,
o zaman orta yaşlı olmaktan bahsedelim.
O orta yaşlı olmak olmaz, müzelik olmak olur.
İşte Paris'e varışı...
-Hayır! Yine mi? -Hayır!
-Anne dikkat et. -Başkan...
Hayır, yapma! O kiralık.
Hayır.
Evet, işte yaptın. Aferin!
Bu makarna ve peynir harikaymış.
Paris'teki tıp fakültesini ziyaret etti.
Bu hafta sonu harikaydı.
-Ne yazık ki sabah gitmek zorundayım. -Ne için?
-Akşam yemeğine geliyorlar. -Kennedy'ler mi?
Kruşçev'le Viyana'da görüşüp Paris'e geçtiler,
şimdi sıra Londra'da.
Biz de Buckingham Sarayı'nda gayriresmî bir yemek yiyeceğiz.
Kadın çok genç. Hep seninle aynı yaşta olduğunu sanırdım.
Öyle zaten.
...Élysée Sarayı'ndaki ziyafet de dâhil.
Hayır.
Teşekkür ederim.
Hayır, bak. İşte orada.
...Bay Kennedy'nin karısı Jackie'nin
çekiciliği ve zarafeti konuşuluyordu.
Aslında çoğu kez Jackie tüm ilgiyi üstüne çekti.
Çok güzel, değil mi?
Evet.
SAYIN BAYAN KENNEDY
Bugün gündemimizde çok önemli bir konu var efendim.
Gana.
Ve Nkrumah'nın büyüyen Batı düşmanlığıyla ilgili süregelen endişelerimiz.
Milletler Topluluğu'ndan çekiliyor mu?
Uzaklaşmaktan daha ziyade koşarak kaçıyor.
Kimin kollarına?
Rusların.
Dün Akra'da Brejnev'i ağırladı.
"Brejnev" mi?
Sovyet Prezidyumu Başkanı.
Nkrumah'nın önemli baraj projesi hakkındaki görüşmeler için Gana'ya uçtu.
-Volta Barajı. -Evet efendim.
Nkrumah'nın bunu Amerikalılarla görüştüğünü sanıyordum.
Görüşüyordu ama Rusya bunu tüm kıtayı kızıla bürüme amacıyla
Amerikalılardan fazlasını teklif etmek ve Afrika'da yer edinmek için
bir fırsat olarak gördü.
Amerikalılardan tekliflerini artırmasını isteyemez miyiz?
Londra'ya gelir gelmez Başkan Kennedy ile konuşacağım.
Güzel.
-Paris'teki büyük zaferinin ardından. -Kesinlikle.
De Gaulle, Bay Kennedy'den hoşlanmazdı.
Hoşlanmıyor zaten! Ne şahsen ne de siyaseten.
-Peki fikrini değiştiren ne oldu? -First Lady efendim.
-Neden? Ne yaptı ki? -Bütün Paris'i büyüledi.
Başkan de Gaulle'u avucunun içine aldı.
-Nasıl oldu da bunu yapabildi? -Akıcı şekilde Fransızca konuşarak.
Onu hepimiz yapabiliyoruz.
Ve bütün Amerikan karşıtı düşünceler uçup gidene kadar
yerel düşünürler ve entelektüellerle tartışmalar yaparak.
Sanırım hoş biri.
Onlar da Fransız.
Aynı zamanda son derece zeki de bir kadın.
Sorbonne'da eğitim almış.
Ve saygın École Libre des Sciences Politiques'te.
"Dünyanın en çekici ve zeki kadını."
Öyle diyorlar.
Şimdi Londra'ya geliyor. Hepimiz iyi bir tesir bıraksak iyi olur, değil mi?
-Sayın Başbakan. -Majesteleri.
Bana kalırsa tuvalet seçerken kişinin, onu giyerken
tam olarak nasıl hissetmek istediğini kendine sorması çok önemlidir.
Kişinin en iyi görünen ikinci kişi olmak istemeyeceğini sanıyorum.
Kesinlikle. Özellikle de iki kişiden biri diğerinin büyüğüyse.
-Bak sen. -Makam açısından efendim, yaşça değil.
Bunun için aklımda belirli bir şey var.
Bayan Kennedy Paris'i büyülemiş olabilir.
Ama Fransa'nın bir cumhuriyet olduğunu unutmayalım.
Burası monarşi.
Hava atacak bir şeyiniz varsa atın derim.
Akşam yemeğinin oturma planına baktım ve bir şey fark ettim.
Nefes alın efendim.
Birazcık daha.
Bayan Kennedy'yi Dickie amcanın yanına oturtmuşsun.
-Oldu. -Evet, oturttum.
Kendi istedi. Haftalardır başımın etini yiyip duruyor.
Aklıma gelmişken, kayınbiraderin de aynısını yaptı.
-Berthold mu? -Evet.
Alçak herif!
Başbakanımız ve Amerikan Büyükelçisi de cabası.
Bak sen.
Hepsi First Lady'nin yanına oturmak için can atıyor.
Biraz gevşetebilirim efendim.
Hayır.
Ya ben de onun yanında oturmak istiyorsam?
Seni Theodora'nın yanına oturttum.
-O kız kardeşim. -Evet, yıllardır görmediğin kız kardeşin.
Ama yine de kız kardeşim ve bu... Biliyorsun.
Hayır. Bilmiyorum.
O işte!
Protokole göre, en kıdemli kadın konuğun yanına oturmak istemek
eşin olarak hakkım değil mi?
Doğru. Bir devlet yemeğinde
en kıdemli kadın konuğun yanına oturmayı bekleyebilirdin
ama Downing Sokağı bu etkinliğin bir devlet yemeği olmamasını istedi,
-hatta yalvardı. -Neden?
Fransızları gücendirmemek için.
Bunun lanet Fransızlarla ne ilgisi var?
Görünen o ki de Gaulle Amerikalılarla çok samimi olduğumuzu düşünürse
AET'ye katılmamıza karşı çıkarmış.
-Yani bu küçük, gayriresmî bir yemek. -İyi, tamam.
-O zaman herkes istediği yerde oturabilir. -Evet, sanırım.
O hâlde Dickie'yi kız kardeşimin yanına kaydırıp
First Lady'nin yanına oturabilirim.
Eğer mecbursan.
Evet.
Mecburum.
Teşekkürler beyler.
Sen de!
Efendim. Başkan ve First Lady geliyor efendim.
İşte başlıyoruz.
Az da olsa heyecanını gizlemen mümkün mü acaba?
Hayır.
-Çok teşekkürler. -Porchey neler oluyor böyle?
Hepsi çılgına döndü.
İşte geliyorlar.
Sayın First Lady, Buckingham Sarayı'na hoş geldiniz.
-Teşekkürler. -Sayın Başkan.
Merhaba.
Majesteleri Mavi Kabul Salonu'nda sizi bekliyor.
Yemekten önce kısa bir resepsiyon olacak.
-Harika. -Âdeta kitlesel histeri.
-Ne sıra dışı bir davranış. -Oldukça sıra dışı.
-Efendim. -Teşekkür ederim.
Canım!
Tanrı aşkına.
-Yapma, kraliyet ailesi geliyor gibi! -Çok komik.
Tanrım.
Önce Başkan.
Majesteleri.
-Reverans yok. -Reverans yok.
Bayan Kennedy.
Haşmetlim.
Prens hazretleri.
Bayan Kennedy.
İyi akşamlar Majeste hazretleri.
Tanrım.
Tanrı aşkına.
Sayın Başkan.
-Sayın Başkan. -Haşmetlim.
-Protokol metnini almadılar mı? -Evet!
Belli ki okumamış.
Pekâlâ. Şöyle geçelim mi?
Jackie.
-Nereye gidiyor sence? -Kim bilir.
Bayan Kennedy. Sanırım Başbakanımızı tanıyorsunuz.
On binlerce şekilde yanlış gittiğini hissediyorum.
Beterini de gördüm ama ne zamandı, emin değilim.
-İçki? -Lütfen.
-Özür dilerim efendim. -Âdeta rezalet.
Ona üzüldüm.
Viyana'da, kapalı kapılar ardında
Kruşçev onu aşağılamış diye duydum.
Onu gölgede bırakmış, küçük bir çocuk gibi davranmış.
Elbette Soğuk Savaş...
Şehvet... Ama o konuya girmeyeceğiz!
Hayır, olmaz.
Yapmayın.
Pekâlâ, nasıldı?
Şahane. O çok hoş.
-Öyle mi? -Oldukça da zeki.
Evet.
Ne yapıyorsun?
-Sarayda bir tur atmak istiyor. -Öyle mi?
-Ben eşlik ederim. -Hayır, benden istedi.
Hayır. Burası benim evim. Bu yüzden ben yapacağım.
Bayan Kennedy.
İyi misiniz?
Umarım karım çok soruna neden olmuyordur.
Dünya'daki en şanslı erkeksiniz, biliyorsunuz değil mi?
Evet.
Ama insanlar aynı şeyi bana söyleyip duruyor.
Elbette.
Nereye gidiyorlar?
Hiçbir fikrim yok.
İşte, burası Taht Odası.
Kraliçe Victoria'nın saltanatının ilk yıllarında
burada çeşitli balolar ve dinletiler düzenlenirdi
ama artık daha çok
resepsiyon, tören ve kraliyet düğünleri fotoğraf çekimlerinde kullanılıyor.
Gidelim mi?
Burası da resim galerisi.
Bu büyük büyükbabam III. George
ve kendisi Buckingham Evi'ni 1761'de karısı Kraliçe Charlotte için aldı.
Bu kim?
O Pittlerden biri. Genç Pitt.
Onu bana sevdiren bir özelliğiyle tanınır.
Aşırı utangaçlığı.
Anlaşılan insanların gözüne zar zor bakarmış.
Yine de başbakanımız oldu.
Kesinlikle anlıyorum.
Ben de utangaç biriyimdir.
Buradan özel odalarımıza gidiliyor.
Burası kestirme.
Bu yerde ancak bu kadar mahremiyet bulabiliyorsunuz.
En rahat hissettiğim yer burasıdır.
Kesinlikle anlıyorum.
Kaçacak bir yeriniz olmalı.
İlgiden benim kadar nefret eden birinin kendini nasıl Beyaz Saray gibi
bir akvaryumun içinde bulduğunu sık sık merak ederdim.
Ama fazlasıyla utangaç birinin
sonunda bu makama gelmesinde ters bir mantık olduğunu fark ettim.
Bunu bana açıklamanız gerekecek.
Utangaç bir insan kendini koruyacak güçlü birini arar.
Evet. Buraya kadar anladım.
Güçlü karakterler genelde sosyal hayatı seven insanlardır.
Bundan beslenirler.
Sonra bir bakarsınız, göz önünde olmanızın asıl sebebi
sizi koruması için bel bağladığınız insandır.
Jack kalabalıklarda mutlu olur.
Kampanyalar, bağış etkinlikleri, konuşmalar.
Bunları yaparken hayat bulur.
Spot ışıklarının parıltısı altında 10 bin kişiye konuşma yapmayı
benimle baş başa olmaya yeğler.
Sizin mutluluk fikriniz nedir?
Ben kendi başıma olmayı severim ve kırsalda yalnız olmayı.
Peki nereye gidersiniz?
Bir çiftliğe, adı Glen Ora. Washington'a bir saatlik mesafede.
Maryland.
-Virginia. -Evet.
-Merhaba Stuart. -Efendim.
-Yemek yiyorlar. -Evet efendim.
Tanrım!
-Merhaba kuçu kuçular. -Merhaba, adın ne senin?
O Sugar. Bunlar da onun yavruları.
Buraya gel ufaklık.
-Whisky ve Sherry. -Merhaba.
Dikkatli olmakla iyi ediyorsunuz.
Bu, bir sürü insanla konuşmamı gerektiren bir mevkide olmamın
en büyük çelişkilerinden biri gerçekten...
...ama en çok hayvanlarla birlikteyken mutlu oluyorum.
Aynı fikirdeyim.
Hep kız kardeşimin daha iyi değilse bile
daha doğal bir First Lady olur demişimdir.
Ben de benimkinin. Doğuştan bir kraliçe.
Britanya kraliçelerinin en büyüğü, en azından kendine göre.
Hayır, onu çok sevdim. Hem de ondan nefret etmeye şartlanmıştım.
Ama çok etkilendim.
-Vaktinde bir hatırlatma oldu. -Neyin?
Şey... İnsanların nadiren göründükleri gibi olduğunun.
Öyleyse Patrick'in bahsettiği şeyi anlamadım.
-Patrick mi? -Plunket.
-Dün gece Tartuffe'ta gördüm. -O bir restoran mı?
Bir oyun canım. Çok ünlü bir Fransız oyunu.
-Biliyordum. -Öyle mi?
-Evet, bir klasik trajedi. -Fars.
-Pissarro'nun eseri. -Molière.
Pissarro ressamdı!
En son ne zaman tiyatroya gittin?
Ya da galeriye. Veya ne zaman bir kitap okudun?
Çok yabanisin.
Teşekkür ederim.
Patrick'e ne olmuş?
Patrick geçen hafta Radziwill'lerin evinde bir akşam yemeğine katılmış.
Yeni en iyi arkadaşın Bayan Kennedy de konuklar arasındaymış.
Bu sabah beni aradı.
Kadının yemekte söylediği bazı şeylere kulak misafiri olmuş.
Ne demiş?
Patrick'e sormalısın.
Şunu söyleyeyim, bana biraz zalimce geldi.
Kulaktan dolma laflar nasıl çarpıtılır, bilirsin.
Eminim ki önemsiz bir şeydir.
Merak etme!
Genel selam!
Selam dur!
Tüfek omza!
Hazır ol!
Geriye dön!
-Patrick. -Majesteleri.
Ne iyi ettin de geldin.
-Pek uzakta değilim. -Hâlâ hemen köşebaşında mısın?
-Wellington Kışlası'nda? -Evet.
Hâlâ ülkeyi köşe bucak dolaşıp
en iyi okullardan asker mi topluyorsun?
O ben oluyorum.
Duyduğuma göre yakın zamanda bir yemekte First Lady ile görüşmüşsün.
-Kiminle? -Bayan Kennedy'yle.
-Margaret bahsetti. -Öyle mi?
Evet.
Peki nasıldı?
Gayet hoştu. Hadisesizdi.
-Radziwill'lerdeki ortamı bilirsiniz. -Hayır, bilmem.
-Yemek daima güzeldir. -Tabii ama ben yemeği sormuyordum.
Ne dendi, bilmek istiyorum.
Patrick, biz birlikte büyüdük,
her zaman oldukça samimi ve dürüst bir ilişkimiz oldu.
-Evet efendim. -Evet.
O hâlde bu alışkanlığı şimdi bozmayalım.
Peki.
First Lady'nin şey dediğini duydum...
Şunu da söylemeliyim, masada birkaç sıra uzaktaydım.
-Yanlış duymuş olabilirim. -Evet.
Buckingham Sarayı'nı çirkin, döküntü ve sıkıcı bulduğunu söyledi.
Bakımsız bir taşra oteli gibi.
Oradan ayrılırken insana,
modern dünyada yeri olmayan bitkin bir kurum hissi veriyormuş.
Anlıyorum.
Peki benim hakkımda bir şey söyledi mi?
-Lilibet. -Patrick!
Masanın diğer ucundaydım...
Sanırım kulak misafiri olduğum sözler şöyleydi...
"Devletimizin başında böyle orta yaşlı...
...ilgisiz, zekâdan yoksun ve sıradan bir kadın varken...
...Britanya'nın dünyadaki önemi azalmış yeni konumu sürpriz değil,
kaçınılmazmış.
Pekâlâ...
Onu yakında tekrar ağırlamalıyız.
ÇOK GİZLİ SADECE BİRLEŞİK KRALLIK YETKİLİLERİ
AMERİKAN GİZLİ SERVİSİNİN BUGÜN BİLDİRDİĞİNE GÖRE...
...SOVYETLER BİRLİĞİ KOMÜNİST PARTİSİ KOMİTESİ...
Maalesef haberler kötü. Hatta daha da beter.
Nkrumah'nın Volta Barajı projesiyle ilgili. Başkan Kennedy geri çekilmiş.
Neden?
Amerikan iştiraki Gana'nın Ruslarla tüm bağını koparması şartına bağlıydı.
Anlaşılan Nkrumah, Lenin Nişanı'nı almak için dün Moskova'daymış.
En büyük askerî onur.
Hem de bizzat Kruşçev'in elinden.
-Peki sonraki adım ne olacak? -Keşke bilseydim.
Keşke gizli bir kozum olsaydı.
Paris'te Başkan Kennedy'nin yanında First Lady'nin olması gibi mi?
Neden beni göndermiyorsunuz?
Nereye?
Gana'ya. Kişisel gezi olarak görülecek bir sebeple.
Katiyen olmaz.
-Bu söz konusu dahi olamaz efendim. -Neden?
Hükümdarın ziyareti muazzam bir iltifat olur.
Fazla büyük.
Gana'yı ayrıcalıklı ülke olarak ayrı tutmak olur.
Nijerya, Sierra Leone ve Tanganika'yı soğutma riskine gireriz.
Ama Gana'yı ayrı tutarak Nkrumah'yı
Ruslardan uzaklaştırıp Milletler Topluluğu'na dâhil tutabiliriz.
Belki ama Kraliçe olarak kirli politik meselelere bulaşmamalısınız.
Evet de Topluluğun başı olarak bir kez olsun korumama izin verilemez mi?
Majesteleri.
Tehlikeli olur.
Tahrik edici olur.
Bana kalırsa o uçağa binmek...
...çok büyük bir hata olur.
"Ne açıdan olursa olsun bu yolculuğun mazur görülmesi imkânsız.
Kraliçe'nin gitmesi bile
etik dışı, anayasaya aykırı ve savunulamaz."
Ne yapmamı isterdin? Hiçbir şey mi?
Nkrumah gibi bir kurnazla bu satranç maçına başlamanı
kesinlikle istemezdim.
-Kötümser bakıyorsun. -Senin yaptığın da saflık.
Onunla son görüştüğünde Nkrumah sadece Nkrumah'ydı.
Şimdi Afrika'nın Aslanı, Sovyetler'i Amerika'ya karşı kışkırtıyor
sense aslanın yiyeceği kuzusun.
Yapabileceğin en iyi şey evde kalıp olman gereken şey olman!
-Kukla mı? -Anayasal hükümdar!
-Kukla. -İstersen öyle de!
Mesele de bu. İstemiyorum.
Efendim. Geldiler.
Teşekkürler. Çok güzel.
Gidelim mi efendim?
-Durdur. -Durun.
-Bir saniye lütfen efendim. -Tabii.
Muhabirler.
Majesteleri, Gana tevazu ile sizi karşılıyor.
Evet.
-Burada olmaktan çok mutluyuz. -Elbette.
Geri çekilin!
Hazır.
Teşekkür ederim Majesteleri.
Teşekkürler.
Ona istediği fotoğrafı verdin.
Bu bütün Afrika gazetelerinin kapağını süsleyip
diğer tüm Afrikalı liderleri kıskançlıktan kudurtacak.
Evet, işe yarasın yeter.
Ben Adeane.
Bağlayın.
-Gana ile güvenli bağlantı kuruldu. -Peki efendim.
Sovyetlerle tüm temasını kesmeyi kabul ettiğini sanıyordum.
-Anlaşılan kesmemiş. -Hazır efendim.
-Baylar. -Teşekkürler.
Teşekkürler.
Çıkın.
Alo?
Majesteleri.
Sayın Başbakan.
Az önce bir uluslararası mühendis grubunun Nkrumah'nın barajında
çalışmaya başlamak için Gana'ya vardığının onayını aldım.
Şey...
Bu iyi bir haber, değil mi?
Nkrumah'ya dönmeleri için Amerikalıları cesaretlendirdik.
Sovyet mühendisleri.
Anlaşılan Nkrumah hepimizi
birbirimize düşürüyormuş.
-Ne? -Bizi boş vaatlerle oyalıyormuş.
Korkarım ki kullanıldınız efendim.
Tam da korktuğumuz gibi.
Elizabeth! Ne oldu?
İyi akşamlar efendim. Martin.
Yerinde olsam girmezdim.
Efendim?
Yalnız kalmak istedi.
Düşündüğünü söyledi.
Efendim.
Neler oluyor?
Ne yapıyorsun?
Elizabeth?
Evet, ben Albay Charteris.
Martin Charteris telefonda.
Gana'da bir durum yaşanıyormuş. Alo?
Ne yapıyorsun Elizabeth?
Sanırım ikimiz de bu anın öneminin farkındayız.
Evet.
Peki şartları anladık mı?
Bir çeşit pazarlık yapıyor gibi görünüyorlar.
-Ne tür bir pazarlık? -Çıkarın onu oradan!
Majesteleri?
Tanrım!
Neler oluyor?
Elini tuttu.
İki, üç, dört!
Dans ediyorlar.
Kraliçemiz dans ediyormuş efendim.
Bir Afrikalıyla.
-Ne? Bu kararlaştırılmış mıydı? -Bu kararlaştırılmış mıydı?
Kesinlikle kararlaştırılmamıştı.
-Ne yapıyorlar? -Ne yapıyorlar?
Söylemesi zor.
Sanırım fokstrot.
Fokstrotmuş efendim.
Hanımlar beyler...
...huzurlarınızda Birleşik Devletler'in 35. Başkanı demekten gurur duyduğum...
...ama kardeşim demekten daha da çok gurur duyduğum adam...
...John F. Kennedy.
Teşekkür ederim Bobby.
Bugün Amerikalı olmak nedir?
Başarılı, güçlü, ayrıcalıklı.
Kesinlikle.
Ama yine de sıkıntılı.
Etrafıma bakıyorum ve insanlarımızın hiç olmadığı kadar bölündüğünü görüyorum.
Hatta İç Savaş'tan beri hiç olmadığı kadar.
Ahlaki ve akli gücümüzde
bir değişim, bir sapma yaşandı.
Düzenleyici kurumlarımızın üstüne bir karanlık çöktü
ve bir yozlaşma salgını Washington'dan başlayarak
Amerika'nın her köşesine sızıyor.
Birçoğumuz yolundan,
iradesinden ve tarihî amaç anlayışımızdan saptı.
Artık yenilenme zamanı. Yeni nesil liderlik,
iyileştirici liderlik zamanı ama bunu bir başımıza yapamayız.
Bu yüzden her birinizden büyük Amerikan değerlerini canlandırmanın,
iyileştirmenin ve geri kazanmanın öncüleri olmanızı istiyorum.
Özgürlük, hoşgörü ve fırsat eşitliği.
O zaman gerçekten özgür olan bir dünyanın liderleri olarak
konumumuzu ve sorumluluklarımızı talep edebiliriz.
Tanrı hepinizi korusun ve Tanrı Amerika Birleşik Devletleri'ni korusun.
Teşekkür ederim.
Teşekkürler.
-Teşekkürler efendim. -Harikaydı.
Bu geceyi zahmete değer kıldınız.
Hanımlar, şöyle geçebilirsiniz.
Normalde, Britanya kraliyet ailesi eski bir koloniyi ziyaret ettiğinde
bu ABD'de haber olmaz.
Ama Kraliçe Elizabeth eski tebaası ile dans edince...
Ne oldu tatlım?
...beyaz bir hükümdar Afrikalı bir liderle dans edince dünya dikkat kesiliyor.
Gana lideri Başkan Nkrumah için de durum aynıydı.
Bu jestten çok etkilenen Nkrumah...
Sabah çocuklarla Glen Ora'ya gidiyorum.
-Henüz hafta sonu gelmedi. -...müttefik olacağı korkuları...
Bugün çarşamba. Benim için yeterince hafta sonu.
Böyle yapma.
Haysiyetimi elimden alıp bana nasıl olacağımı söyleme.
Sadece teşekkür etmek istedim, hepsi bu.
Son haftalarda ikinci kez
çok önemli bir dış politika meselesinin değişimine yardımcı oldun.
Ve hızla komünistlerin kollarına doğru koşan bir Afrika devleti
fikrini değiştirip Batı'nın yanında kaldı.
Bunun benimle ilgisi ne?
Sıkıcı Kraliçe Kalın Bilek.
-Ne? -Majesteleri Ruhsuz.
İlgisiz hükümdar.
Görünen o ki Londra'daki akşam yemeğinde hakkında söylediğin bazı şeyler
Kraliçe Elizabeth'in kulağına gitmiş ve anlaşılan onu teşvik etmiş.
O hakaretler olmasa Başkan Nkrumah'yı tekrar yanımıza çekmek için
hükûmeti hiçe saymaz, itibarını riske atmaz
ve aksi yöndeki tüm tavsiyelere rağmen Gana'ya gitmezdi ama gitti.
Bir dansla müthiş bir iş başardı.
-Hepsi senin sayende. -Senin için hazırlarmış.
Rahatla. Glen Ora'da onunla karşılaşacak hâlin yok.
Glen Ora'da değil, hayır.
Ama Hindistan ve Pakistan'dan dönerken Londra'ya uğrayacağım.
O hâlde Buckingham Sarayı'na gitmemeni tavsiye ederim.
-Pardon. Taşra oteline. -O kadar kolay değil.
Geçen sefer şehirdeyken kız kardeşi öğle yemeği için program yaptı.
Eğlenceli olacaktır.
Kadın kavgası! Tüm detaylarını sabırsızlıkla bekliyorum.
Hadi Bobby.
Kısa süre içerisinde 25.000 fitlik seyir irtifasına ulaşacağız
ve Londra uçuşumuzun geri kalanının açık ve sakin hava koşullarında
sürmesini beklediğimizi söylemekten mutluluk duyarım.
Majesteleri, uluslararası basında Gana gezinize başka tepkiler de var.
-Olumlu mu yoksa olumsuz mu? -Çok büyük oranda olumlu efendim.
O hâlde çabucak bakalım.
Pekâlâ...
...The New York Times "Akıllıca bir stratejik manevra...
KRALİÇE GANA'DAKİ BALODA BÜYÜLEDİ
...kusursuz bir politik gözü peklik." demiş. Avustralya gazeteleri
Milletler Topluluğu'na bağlılığınızdan çok etkilenmiş
ve The Illustrated London News "Muhteşem bir kişisel başarı." demiş.
Böbürlenmek sana yakışmıyor.
Gana basını sana "sosyalist" diyor.
Tanrım!
Bir şey daha var.
First Lady, Bayan Kennedy.
Ne olmuş ona?
Ofisi, 28 Mart'taki öğle yemeğinizden önce
özel olarak huzura kabulünü talep etti Majesteleri.
Ne için?
Belirtmediler.
-Öğle yemeği nerede? -Buckingham Sarayı'nda efendim.
Pekâlâ, görüşmeyi Windsor Kalesi'nde yapalım.
Bazen yalnızca bir kale yeter.
Windsor Kalesi.
İleri bak!
Sırayı bozmayın!
Sağa, marş!
Kraliçe Muhafızlarına yol açın!
Sol, sağ, sol...
İyi günler Bayan Kennedy.
Bu taraftan lütfen.
Sol, sağ...
Bu taraftan Bayan Kennedy.
Bayan Kennedy. Bu taraftan lütfen.
Bayan Kennedy Majesteleri.
Majesteleri. Beni kabul ettiğiniz için teşekkürler.
Bayan Kennedy.
Oturun.
Teşekkür ederim.
Çay içelim mi?
Cuma günkü yemeğimizden önce sizinle özel olarak görüşmek istedim...
...çünkü size bir özür borçluyum.
Ne için?
Sanırım bu sorunun cevabını ikimiz de biliyoruz.
Teşekkürler.
Son ziyaretimizden kısa süre sonra bir sosyal ortamda ben...
Bazı yorumlarda bulundum.
Aptalca yorumlar.
Sanırım kulağınıza gelmiş.
Buna gerçekten hiç gerek yok.
Hakkımda bazı şeyler...
...söylediğinizden haberdar oldum...
...ve itiraf etmeliyim ki, bir an şaşırdım.
Görüşmemizin bende bıraktığı izlenimle hiç uyuşmuyordu.
Ama bu iş bana hiçbir şeyi fazla ciddiye almamayı öğretti...
...eminim ki size de öğretmiştir.
İnsanlar bir sürü nedenden ötürü türlü şeyler söylerler.
Bunlar da yanlış anlaşılır veya yanlış aktarılır
ve farkına bile varmadan o sözler bambaşka şeylere dönüşür
ve herkes üzülür veya öfkelenir.
Eminim saygısızlık ya da kötülük etmek istemediniz.
Neden isteyesiniz? Birbirimizi doğru dürüst tanımıyoruz bile.
Yine de mazur görülemez.
Bu yüzden bir mazeret belirtmeyeceğim ama izin verirseniz
bir açıklama yapmak istiyorum.
Tabii, elbette.
Londra'ya son gelişimizde Jack ve ben en azından dışarıdan
çok başarılı görünüyorduk.
Evet, katılmadan edemeyeceğim.
Dünyanın en tanınmış, en ünlü çifti.
Ama gerçek şu ki
oğlumuzun doğumunun ardından hâlâ doğum sonrası sorunlarıyla boğuşuyordum
ve Jack'in de kendi sağlık sorunları vardı.
Gergin olduğumuzu söylemek yetersiz kalır.
Paris'e vardığımızda...
Size söylemekte sakınca görmüyorum.
Orada kendimi göstermekten keyif aldım.
Sonra Élysée Sarayı'nda...
Ben, Jacqueline Kennedy'nin Paris gezisinde ona eşlik eden adamım.
Çok keyif aldım.
Gölgede kalmak Jack'in hoşuna gitmedi.
-Kapalı kapılar ardında. -Tahmin edebiliyorum.
Başka etkenler de vardı.
Doktorumuz.
Doktor Jacobson önemli seyahatlerden önce rutin olarak bize kokteyllerinden veriyor.
Vitaminler.
Ama başka maddeler de var.
Bizi canlandırmak...
...ya da sakinleştirmek için.
O akşam yemeği için bana bir şey vermişti.
Küçük bir takviye.
Ona neşelenmem gerektiğini söyledim.
Ama sanırım çenemi düşürdü.
Sonra bu korkunç şeylerin kulağınıza geldiğini duydum.
Bunun beni ne kadar üzdüğünü anlatamam.
Bu kadar hayranlık duyduğum birini üzdüğüm fikri.
-Bunu söylemeniz büyük incelik. -Bu gerçek.
İşinizi yapma şekliniz, baskı ile baş etme şekliniz,
yaptığınız kişisel fedakârlıklar.
Soğukkanlılığınız ve ağırbaşlılığınız da cabası.
Bir kadın olarak bunu çok ilham verici buluyorum.
Gana'da yaptıklarınızı da.
Olağanüstü bir şeydi.
Gana'da aslında pek bir şey yapmadığımı söylemeliydim.
"Bir uçağa bindim ve gittim.
Gitmemin tek nedeni de
size kıyasla kendimi bütünüyle işe yaramaz hissetmemdi.
Rekabet etmeye çalışıyordum.
Aksine ben size büyük bir teşekkür borçluyum." demeliydim.
Ama demedim.
Orada öylece oturdum.
Diyeceklerini bitirmesine izin verdim.
-Ve zaferinin tadını çıkardın. -Evet.
Peki şimdi benden ne istiyorsun? Azarlama mı?
Hak etmiyor muyum sence?
-Hayır. -Ama öyle harap hâldeydi ki.
Kırılgan ve yitikti.
En doğru şeyi yaptın.
Sana hakaret etti, hepimize hakaret etti ve sen de bir azize değilsin.
-Evet. -Bunu biliyoruz zaten.
O damarlar gerektiğinde buz kesiyor.
Evet.
İyi ki de öyle.
Bu son efendim ama çok ağır bir tane.
Tamam, şimdi yüklenin.
Tamam.
Tamamdır, hallettiniz. Daniel!
-Hayır, takıldı. -Yokuşu çıkmaya devam edin.
-Efendim. -Ne oldu?
Eve dönmeniz gerekiyor.
Peki.
-Neler oluyor? -Bilmiyorum evlat.
Bir şey olmuş.
Efendim.
Olay yerinde tam bir kargaşa vardı.
Silah sesleri duyulduğunda insanlar çığlıklar atarak yere yattı.
Muhabirler Başkan Kennedy'nin koltuğunun üstünde yüzükoyun yattığını gördü.
Erkekler ve kadınlar çığlıklar atıyordu. Başkan'ın başındaki kanı gördü.
Şu anda Washington'dan aktaracaklarımız bu kadar.
Şimdilik sözü Londra'ya, Radio Newsreel'e bırakıyorum.
Merhaba Londra.
Az önce Dallas'tan Başkan'ın hâlâ hayatta olduğu bilgisini aldım
ama durumu kritik.
Görünen o ki başından vurulmuş
ve Teksas Valisi Connally de göğsünden vurulmuş.
Gazeteciler hızla hastaneye giden arabaya ulaştığında
Bayan Kennedy gözyaşları içinde kocasının başını tutuyordu.
Başkan Yardımcısı Lyndon Johnson Başkan'ın hemen arkasındaki arabadaydı.
Başkan Kennedy'ye kan nakli yapılıyor.
Ancak odaya çağrılan iki rahipten biri
Başkan Kennedy'nin son ayinini düzenledi.
Bayan Kennedy ve Bayan Connally şoktalar
ama kocalarının yataklarının başucunda bekliyorlar.
Öldü.
Dün öğleden sonra...
Çok mutsuz olduğunu söylememiş miydin?
Evliliğinde.
-Evet. -...merhum Başkan'a eşlik etti...
-First Lady'nin kıyafetleri hâlâ... -Mutsuzluğun olayı budur.
...bu akla sığmaz, duygusuzca suçun...
Daha kötü bir şey yaşanması gerekir.
...gri bir donanma ambulansında...
Her şeye rağmen aslında mutluluk olduğunu anlarsın.
...hâlâ sarsılmış, olanlara inanamayan tüm ulusumuzun bu gece olduğu gibi
bekleyen binlerce yaslı insanın gözleri önünde hastaneye getirildi.
Hâlâ aynı kıyafetleri giyiyor!
Ona başka bir şey bulamamışlar mı?
Başkanın tabutunun götürüldüğü...
Üstü kocasının kanıyla kaplı.
Naaşı Kongre Binası kümbetine götürülmeden önce
-akrabaları ve sevdikleri... -Hayır, bence bu kasıtlı.
...yaslı Bayan Kennedy'ye Doğu Salonu'ndaki özel törende katıldı.
Amerika Birleşik Devletleri'nin ilk Katolik başkanının...
-...hayatının son günü. -Nereye gidiyorsun?
Lyndon Johnson Başkan Kennedy'nin ölümünün üstünden 100 dakika geçmeden
Air Force One'da görev yeminini etti...
36. başkan olarak görevine başlayacak...
-Majesteleri. -Michael.
Tüm kraliyet hizmetkârlarının bir hafta boyunca yas tutmasını istiyorum.
Westminster Manastırı'nın çanının çalmasını istiyorum.
Efendim, teamüller gereği çan ancak...
Bir kraliyet ailesi üyesi öldüğünde çalar. Biliyorum.
Ama saat 11.00'den gün ortasına kadar bir saat boyunca...
...dakika başı çalınmasını istiyorum.
Peki efendim.
Amerikalılar bu akşam Başkan Johnson'la birlikte Tanrı'ya dua edecekler.
Önümüzdeki karanlık günlerde
hepimizin biraz ışık ve umut bulabilmesi dileğiyle.
Sayın Bayan Kennedy,
Alt yazı çevirmeni: Yusuf Özyol