NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PORT SETÚBAL, LIZBONA
Co za niezwykła scena!
Zgromadzili się tu reporterzy z całego świata.
Królowa i książę Edynburga kryją się przed oczami świata.
16 LUTEGO 1957 ROKU
Oczy świata są skierowane na królewski jacht.
...spekulacje na temat małżeństwa pary królewskiej.
Oczywiście.
Nie. Rozumiem.
Tak, dziękuję.
Sekretarz prasowy twierdzi,
że kroki, które podjęliśmy, nie rozwiązały problemu.
Plotki wciąż krążą.
Oboje wiemy, że tak być nie może.
Wykorzystajmy okazję, że nie ma dzieci i nic nas nie rozprasza,
i porozmawiajmy.
Otwarcie.
Coś musi się zmienić, aby to małżeństwo funkcjonowało.
Kto pierwszy?
Głupie pytanie. Zawsze jestem na drugim miejscu.
Zacznę właśnie od tego.
Wciąż narzekasz.
- Ja? - Bezustannie.
Uskarżasz się jak dziecko.
Dziwisz się?
Wąsaci zarządcy pałacu traktują mnie jak smarkacza.
- Bo postępujesz jak smarkacz. - Upokarzają mnie. Nie zrozumiesz.
Owszem, zrozumiem.
Ostatnio zaznałam tylu upokorzeń, że wystarczy mi na całe życie.
Od pięciu miesięcy jestem samotna jak nigdy dotąd.
Z jakiego powodu?
Przez ciebie.
Sama mnie odesłałaś.
- Nie wiesz dlaczego? - Oświeć mnie.
Jesteś zagubiony.
Nie rozumiesz swej roli i samego siebie.
Posłuchaj.
Inaczej wyobrażaliśmy sobie to małżeństwo.
Mało powiedziane.
Jesteśmy...
Uwięzieni.
...w szczególnej sytuacji.
O rozwiązaniu dostępnym dla innych...
O rozwodzie.
Owszem. O rozwodzie nie może być mowy.
Nigdy.
Wiem.
Co ułatwi ci decyzję...
żeby pozostać w tym małżeństwie?
Czego chcesz?
Pytasz o cenę?
Pytam, co cię przekona.
NIEPOWODZENIE
- Dokąd najpierw lecisz? - Na Gibraltar.
PIĘĆ MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
- A potem? - Do Entebbe i Mombasy.
- Na jacht królewski. - Tak.
- Już mówiłem. - Zapomniałam.
W przyszłości słuchaj uważniej.
Stamtąd do Port Victoria, potem do Kolombo, na Nową Gwineę
i do Australii.
- By otworzyć igrzyska. - Zgodnie z poleceniem.
Dalej Gambia, znów Gibraltar i w końcu Lizbona.
Dobry Boże.
Pięć miesięcy.
- Dziękuję. - Za co?
Za tę wyprawę.
Że mnie zastąpisz.
To ważne.
Klamka zapadła. Zacząłem nawet się cieszyć.
Wyrwiemy się na Antarktykę
przez Ocean Południowy.
Dzieciaki.
Tam jest wściekły mróz. Prawdziwi mężczyźni.
Doroczna impreza korpusu dyplomatycznego.
Pamiętasz poprzednią?
Przyjęcie trwało w nieskończoność.
Pięć godzin.
Jeszcze chwila, Wasza Wysokość.
Czekamy na ostatnich gości.
Ładnie wyglądasz.
Czyżby?
Nawet w pełnych regaliach?
Niegdyś cię przytłaczały, teraz błyszczysz.
Ojej. Sam to zrobię.
- Co? - Suwak.
Proszę się odwrócić.
Przestań!
Wszyscy już czekają.
Bracia Egipcjanie!
Kanał Sueski, który jak arteria przebiega przez nasz kraj,
który budowali nasi dziadkowie i ojcowie...
należy do nas!
KOMPANIA KANAŁU SUESKIEGO
Prawa do Kanału Sueskiego roszczą sobie Brytyjczycy i Francuzi.
Ale kanał nie należy do nich,
ukradli go.
Wyobraziłem sobie, że siedzi przede mną Ferdinand de Lesseps...
Padło hasło.
Ferdinand de Lesseps.
Ferdinand de Lesseps
to inżynier, który w 1869 roku rozpoczął budowę kanału.
ZAKAZ WSTĘPU
KOMPANIA KANAŁU SUESKIEGO
Od lat walczymy z reliktami przeszłości -
kolonializmem i despotyzmem...
Chwileczkę! A panowie dokąd?
- ...nam narzucanym! - Spokojnie.
Bracia! Mam zaszczyt poinformować, że...
Panowie. Ręce do góry, proszę.
...odbiliśmy Kanał Sueski!
Od dziś jest w rękach Egipcjan!
I w ich rękach pozostanie!
W rękach Egipcjan!
Nadszedł czas, żeby wyzwolić się
z okowów ucisku kolonialnego!
Wolność!
Co takiego?
- Zasnęłam tutaj. - Owszem.
- Skąd czerpiesz energię? - Nie wiem.
Będę tęsknić.
Wracaj do łóżka.
Nie mogę, jeszcze 20 pajacyków.
Możesz pajacować tutaj.
Mogę?
Dlaczego nie.
- Nie! Wyjść! - Nie!
Proszę wybaczyć.
- Dziękuję. - Wychodzimy.
Czyj wóz bierzemy? Głupie pytanie?
Owszem.
No dobrze. Kto prowadzi z powrotem?
Reszka.
Buźka żony. Przegrywasz.
No ładnie.
Ostatnio dobrze nam się układa.
- Naprawdę? - Tak.
U mnie nie jest tak różowo.
Mamy dziś zaszczyt gościć naszego absolwenta
i obecnego premiera, który wygłosi parę słów.
Panie premierze?
Dziękuję.
Ostatnio dużo mówi się o zmianach w powojennym świecie.
O tym, jak bardzo zmieniło się społeczeństwo brytyjskie...
i o tym, że powinno się zmienić...
a szkoły takie jak Eton nie powinny być już kolebką
przyszłych przywódców Brytanii.
Na co ja, egalitarny
i postępowy członek Partii Konserwatywnej, odpowiadam:
„Cóż to za nonsens”.
Gdzie mamy szukać naszych przywódców, jeśli nie wśród absolwentów Eton?
Stoi przed wami 16. premier, który ukończył Eton.
Szesnasty z czterdziestu.
Niezły odsetek.
Harrow ukończyło ich zaledwie siedmiu.
Trzeba przyznać, że to wąskie grono.
Ale wąskie grono na szczycie to niekoniecznie coś złego.
Każdy wojskowy przyzna,
że w bitwie,
w ogniu walki, liczy się dyscyplina,
wspólny język i zrozumienie.
I jasność.
Eton od pokoleń gwarantuje Wielkiej Brytanii ową jakość.
Te zasady,
ten... wspólny język.
Naser przejął kontrolę nad Kanałem Sueskim i biurami Kompanii.
Obawiam się, że na tym musimy zakończyć.
Rektorze.
Wasza Wysokość wzywała?
Tak, chcę podrzucić list i prezent
dla księcia Edynburga, najchętniej w samolocie.
Może w bagażu?
Bagaż leci osobno,
sugeruję teczkę.
Oczywiście. Proszę dać znać, gdy droga będzie wolna.
Teraz jest.
Książę ma spotkanie z krawcem, potem lunch z komandorem Parkerem.
- Fakt, dziś czwartek. - Wasza Wysokość.
...strzelbę i amunicję.
Wasza Wysokość.
Wasza Królewska Mość.
Premier prosi o pilne spotkanie.
Dziękuję, że pan czekał.
Wasza Królewska Mość.
Wczoraj późnym wieczorem ludzie prezydenta Nasera
wdarli się do biur Kompanii Kanału Sueskiego
i przejęli kontrolę nad kanałem.
Prezydent twierdzi, że robi to w imieniu ludu egipskiego,
ale zachował się jak złodziej.
To drobny bandyta, który popisuje się przed Sowietami.
Radziliśmy sobie z gorszymi.
Podjęliśmy stosowne działania.
Zapłacimy pilotom, by opuścili posterunki.
- Pilotom? - Pilotom z Kanału Sueskiego.
Wyszkolonym brytyjskim i francuskim marynarzom,
którzy pilotują okręty wpływające do kanału
na tym skrajnie trudnym, wąskim szlaku wodnym.
Rozumiem.
Egipcjanie nie znają się na żegludze,
nie mają niezbędnych umiejętności ani ludzi.
Jeśli odbierzemy im pilotów, sparaliżujemy ruch na kanale.
Wkrótce...
prezydent Naser do nas wróci skruszony i upokorzony.
Skoro tak pan sądzi.
Tak sądzę.
Powiedziałaś mu, że to wielkie ryzyko?
- Co? - Mówię o premierze.
Tak?
I odwołaniu pilotów z kanału.
Skąd wiesz, co zamierza?
Nie mów, że od znajomych w klubie.
Po co ta ironia?
Wiedzą o tym tylko członkowie Gabinetu.
Oraz Biuro Spraw Zagranicznych i wywiad.
Różnych ludzi mamy w klubie.
Nie jestem przekonana, czy bywanie tam to dobry pomysł.
Doskonały. Mam zajęcie i dostęp do informacji.
Chcesz wiedzieć, dlaczego żegluga w kanale jest tak trudna?
Innym razem.
Wielu sądzi, że chodzi o ciśnienie wody,
ale to tylko część problemu.
Kanał jest wąski, a statki potężne.
Z jednej strony pływy dobowe, z drugiej sezonowe.
Od pustyni wieje wiatr, statki ustawiają się dziobem.
Pilot musi utrzymywać stabilny kurs non stop przez 100 mil...
Proszę je odstawić.
Wasza Wysokość.
To moje tankowce.
Piloci uczą się tego przez siedem lat.
- A ty dokąd? - Jestem zmęczona.
To ostatnia noc przed wyjazdem.
Jeszcze kawałek! Dobrze.
Co to za samolot?
- DC-4. - Brawo.
Znów przegapisz święta.
Wiem, szkoda.
I urodziny córki.
Tym razem nie zapomnę zadzwonić.
Oraz naszą rocznicę.
Co mam powiedzieć?
Byłaś zadowolona, gdy Filip zaproponował mi tę pracę.
Stała się całym twoim życiem.
Wynagrodzę ci to po powrocie, słowo.
Pa, tato!
Do widzenia, tatusiu!
Pa!
Dzień dobry.
- Witam na pokładzie. - Dzień dobry.
Czas się pożegnać.
Karolu.
Przecież nie śledzą nas kamery.
Nie.
- Bądź grzeczny, opiekuj się siostrą. - Dobrze.
Chodźmy.
- Jesteśmy gotowi. - Dziękuję.
Cóż...
Nie zatrzymujemy cię.
Bezpiecznej podróży.
- Wszystko dobrze? - Doskonale.
Idiota, który wymyślił małżeństwo,
powinien dostać za swoje.
Mówią, że „małżeństwo to cudowna instytucja”.
Ale kto chce żyć w instytucji?
Zawsze pamiętaj, że masz rodzinę.
Panie prezydencie, miło pana widzieć.
Dziękuję, poruczniku, bardzo się cieszę.
Po przejęciu Kanału Sueskiego
w Egipcie zjawili się pierwsi Rosjanie,
którzy szkolą Egipcjan w sztuce nawigacji.
Egipcjanie okazali się nadspodziewanie pojętnymi uczniami.
Nadzieje na paraliż kanału bez brytyjskich i francuskich pilotów
okazały się płonne.
Wielka Brytania ma zapasy ropy na zaledwie półtora miesiąca
i znalazła się w dramatycznej sytuacji.
Stany Zjednoczone nie chcą zaognienia sytuacji.
Tymczasem Związek Radziecki wspiera prezydenta Nasera.
To najpoważniejszy międzynarodowy kryzys od czasu II wojny światowej.
- Tak? - Kanclerz skarbu.
Haroldzie?
„Kiedy kogo nawiedzają smutki, to nigdy luzem”...
- „A zawżdy gromadnie”. - Istotnie.
Jak już wszyscy wiedzą, banda łachudrów zebranych przez Nasera
zdołała przejąć kontrolę nad kanałem.
Co gorsza, wygląda na to, że pomagają im Rosjanie.
Jeśli na to pozwolimy, staniemy się pośmiewiskiem.
Naser będzie mógł w każdej chwili odciąć dostęp do kanału
i do ropy, która jest nam niezbędna.
Musimy...
przypuścić szybki i zdecydowany atak.
Musimy przywrócić status quo.
Co ty na to?
To dobra decyzja.
Dla kraju...
i dla ciebie.
Czas wyjść z cienia Winstona.
„Znieś stopniowanie,
spuść jedną tę strunę”...
„Słuchaj, straszny naokoło rozdźwięk”.
Akcja zbrojna.
To jedyna słuszna odpowiedź na działanie faszystów.
Tak jest!
Ufność premiera niewątpliwie jest godna pochwały,
niemniej zapomina on, że akcję zbrojną
musi poprzeć ONZ,
a takiego poparcia nie mamy.
Nie możemy przystąpić do wojny sami.
Jacy eleganccy.
- Macie prezenty? - Tak.
Mamusia miała pójść z wami, ale musi pracować.
- Proszę przeprosić panią Parker. - Oczywiście.
Bawcie się dobrze.
Bądźcie grzeczni.
Pogramy w samochodzie?
Jesteście!
Tatuś!
- Tata dzwoni? Odbierzemy? - Tak.
Halo?
Proszę przyjść o siódmej.
Dziękuję.
To nie tatuś.
Na pewno zadzwoni później.
Sto lat!
- Kto chce kawałek? - Ja!
- Dlaczego tata nie zadzwonił? - Nie wiem.
Pewnie był zajęty.
Ale bardzo cię kocha.
Pamiętaj.
Śpij.
Grzeczna dziewczynka.
Halo?
Wiesz, jaką zaletę ma patronat nad Towarzystwem Miłośników Gry w Bule?
Jaką?
Jego członkowie są za starzy, by się spotykać.
Mam wolne, mogę zjeść lunch.
Obudziłaś mnie.
- Jest 11.30. - Tak.
Wróciłam o czwartej nad ranem.
Wydałam wyraźne instrukcje, by mnie nie budzić pod żadnym pozorem.
Robią tu wszystko, żebym oszalała.
Zaczęliśmy w Mirabelle,
a skończyliśmy w Les Ambassadeurs.
Kto taki?
Colin, Johnny, Judy Montagu.
Małgorzato?
Czyżbyś wciąż była pijana?
Niewykluczone.
- Musisz uważać. - Jasne.
Nie należy mieszać.
Nie.
Mówię o tym, gdzie i z kim cię widują.
Pijesz więcej niż zwykle.
Jak sądzisz dlaczego?
Jestem nieszczęśliwa.
Powód? Wciąż nie wyszłam za mąż, bo pozbawiłaś mnie idealnego partnera.
To nie w porządku.
Jako siostra cieszyłabym się z waszego ślubu.
- Co? - Na przeszkodzie stanęła Korona.
Nie wspominając o wieku Petera...
- i tym, że nie... - Ani się waż wspomnieć o pochodzeniu.
Mocno byś tego żałowała.
Czy Filip żałuje nazistowskich siostrzyczek?
Matki wariatki? Ojca babiarza i bankruta?
Co u niego?
- U Filipa? - Tak.
Dobrze, jak sądzę.
Nie wiesz?
Gdzie jest?
Na Cejlonie.
- Nie, na Malajach. - Nawet tego nie wiesz?
Nie.
- To źle? - Dziwne.
Powiało chłodem.
- Nie pisze do ciebie? - Nie lubi pisać.
Ja też nie.
Mike dzwonił z Mombasy, że dolecieli.
Kto?
Jego sekretarz.
- Ten mały Australijczyk? - Tak.
- Co o nim sądzisz? - Nic a nic.
To po prostu Mike.
Przyjaźniliśmy się na Malcie.
Nasze dzieci bawią się razem.
- Filip twierdzi, że bez niego by zginął. - Żeby nie zginął przez niego.
Co to ma znaczyć?
Ma złą sławę.
- Mike? - Owszem.
Zadaje się z tym kręgarzem.
- Z którym? - Tym, który wszystkich zna.
Urządzają wieczory dla panów
- z aktoreczkami i... - Baletnicami.
Właśnie.
Skąd wiesz?
Bledną przy tym wszystkie
moje dotychczasowe tytuły:
wicekróla Indii,
naczelnego dowódcy sił alianckich w Azji Południowo-Wschodniej,
a nawet pierwszego lorda morskiego.
Otrzymując tytuł admirała floty...
dorównałem mojemu ojcu, a to nie lada satysfakcja.
- Proszę pana. - Zabroniłem przeszkadzać.
Minister spraw zagranicznych.
To pilne.
Nie wiedziałem, do kogo się udać.
Nie szkodzi.
Proszę.
- Skarbie. - Nie czekaj.
- Będę późno. - Dokąd idziesz?
Umówiliśmy się, że każdy ma swoje sekrety.
- Owszem. - Więc nie pytaj.
Poznaj Anthony'ego Nuttinga,
ministra spraw zagranicznych.
- Witam. - Lady Mountbatten.
Wszelkie stosunki popieram.
- Moja droga. - Przystojny jak Eden.
Pyszny gabinet.
- Bardzo pani uprzejma. - Jak przymiarka?
Zdradzę coś panu.
Mój małżonek o nikogo nie dba tak jak o swoje mundury.
Mamy w posiadłości salę balową,
ale czy to największe pomieszczenie? Nie.
Największa jest garderoba męża.
Pytanie: co sobie kompensuje?
Czyż to nie oczywiste?
Ziejące rany po spotkaniach z tobą, moja droga.
Zapraszam.
Nie pochwalam zachowania Nasera,
należy mu pokazać, gdzie jego miejsce.
Ale obawiam się,
że premier podchodzi do sprawy zbyt osobiście
i sięgnie po ostateczne rozwiązanie, dążąc do konfliktu zbrojnego,
nie zaczekawszy na reakcję koalicji międzynarodowej.
Dziś
na tajnym spotkaniu przy Downing Street
pojawili się przedstawiciele francuskiego rządu i wywiadu.
W przyszłym tygodniu planowana jest tajna wizyta delegacji Izraela.
Co dziś mamy?
Krewetki i krab na ostro
oraz cassoulet.
Lord Mountbatten, Wasza Królewska Mość.
Dziękuję za przyjęcie.
Mam zaplanowaną wizytę w teatrze.
Zjedzmy wczesną kolację.
Mama jest rozczarowana, że jej nie zaprosiłam.
W normalnych okolicznościach
usilne dążenie do wojny można wyjaśnić chęcią zapisania się w historii.
Eden długo pozostawał w cieniu Winstona,
szybka zwycięska wojna przyniosłaby mu chwałę.
Ale w tym przypadku mamy do czynienia z pobudkami osobistymi.
Eden i Naser wprost się nienawidzą, a my będziemy przypadkowymi ofiarami.
Co sugerujesz?
Podczas audiencji obserwuj go uważnie.
Słuchaj pilnie.
Drobiazgowo sprawdzaj protokoły z posiedzeń Gabinetu.
Mów, co myślisz.
Nie powinnam.
Nawet jeśli chodzi o bezpieczeństwo państwa?
Dobrze.
Przypilnuję go.
Będę czujna,
pilna
i drobiazgowa.
Dziękuję za kolację.
Daj znać.
Przyślę ci kogoś sprawdzonego.
Co?
- Jedzenie. - Coś nie tak?
Nadaje się dla dzieci.
Wszystko zimne i twarde.
Nie zauważyłam.
Drogi Dickie, z wiekiem coraz bardziej się pospolitujesz.
- Masz wieści od Filipa? - Co u Filipa?
Nie, ani słowa.
- Jest zajęty. - Oczywiście.
Poślubiłaś niepokorną duszę.
Tak jak ja.
Nie da się jej okiełznać.
Podczas pobytu w Indiach wszystko działo się pod moim nosem,
i to z Nehru, moim odpowiednikiem.
Przeżyłem całkowite upokorzenie.
Oczywiście chciałem położyć temu kres.
Ale wyobraziłem sobie, jak ubogie stałoby się życie bez niej.
I zdałem sobie sprawę, że gdy uwielbiasz kogoś
tak szalenie i bez pamięci jak my oboje,
zniesiesz wszystko.
Co to za sztuka?
Wspomniałam o sztuce? To balet.
W Balecie Królewskim. Otrzymali od nas edykt.
Muszę iść.
- Wystawiają Giselle. - Z Galiną Ułanową?
- Tak. - Szczęściara z ciebie.
Ponoć jest na co popatrzeć.
- Doprawdy? - Tak mówią.
Czy Wasza Królewska Mość życzy sobie poznać pannę Ułanową?
Nie, dziękuję.
Czy Wasza Królewska Mość napije się herbaty?
Od zawsze jestem orędownikiem pokoju.
Robię, co w mojej mocy, żeby go zaprowadzić i utrzymać.
Nie potrafiłbym inaczej.
Nawet teraz, w obliczu grabieży...
KANAŁ SUESKI
...dokonanej przez tyrana na Bliskim Wschodzie...
TAJNE
IZRAEL RACZEJ NIE ZAATAKUJE EGIPTU
...która może zaszkodzić nam oraz innym narodom,
zamierzam znaleźć pokojowe rozwiązanie.
GUBERNATURA EGIPSKA SYNAJU PÓŁNOCNEGO
ŚCIŚLE TAJNE
SIŁY IZRAELSKIE
WKROCZYŁY DO EGIPTU.
- Wasza Królewska Mość. - Panie premierze.
- Wydarzenia nabrały tempa. - Proszę usiąść.
Dziś o świcie armia izraelska przypuściła atak na terytorium egipskie,
półwysep Synaj,
i zbliża się do Kanału Sueskiego.
Egipt zmobilizował siły odwetowe,
które są gotowe do uderzenia.
Rząd Waszej Królewskiej Mości wystosował ultimatum,
by Izrael i Egipt zaprzestały wszelkich działań wojennych
i wpuściły na teren kraju siły pokojowe Anglii oraz Francji.
Izrael jest skłonny się zgodzić, jeśli zrobią to Egipcjanie,
lecz prezydent Naser odmawia.
Kiedy wygasa termin?
Jutro rano.
Co pan dalej przewiduje?
Interwencję zbrojną.
- Wojnę? - Owszem.
By zapewnić pokój.
To konieczne.
Naser zagraża równowadze całego świata.
Cóż... Dziękuję za wyjaśnienie.
Zanim pan wyjdzie, chcę o coś zapytać.
Atak Izraela nieszczególnie pana zdziwił.
Dlaczego miałbym się dziwić?
O ile się nie mylę, Izraelczycy zawsze deklarowali,
że nie przypuszczą na nikogo samodzielnego ataku
w obawie przed dyplomatyczną izolacją.
A jednak właśnie to uczynili.
Albo zmienili zdanie,
albo atak był ukartowany.
To prawda?
Co takiego?
Czy ukartowaliśmy to z Izraelem?
Sześć dni temu...
doszło do tajnego spotkania naszego rządu z przedstawicielami
Francji oraz Izraela w małej miejscowości
na obrzeżach Paryża.
Podpisano tam protokół...
protokół z Sèvres,
który zawiera plan ofensywy na terytorium Egiptu.
Armia izraelska miała zaatakować w strefie Kanału Sueskiego,
wywołując interwencję połączonych sił angielskich i francuskich.
Kto jeszcze o tym wie?
Niektórzy członkowie Gabinetu.
- Starsi członkowie. - Parlament?
- Nie. - A ONZ?
Kiedy się zacznie?
Naloty rozpoczną się jutro.
- Tak szybko? - Tak.
Trzeba uderzyć natychmiast i zdecydowanie.
Nie myliłem się co do Mussoliniego
ani co do Hitlera.
Teraz również mam rację.
Czy mam poparcie?
Premier zawsze otrzymuje wsparcie władcy.
Wasza Wysokość.
Amen.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk