[muzyka popowa w stylu lat 60.]
- [muzyka cichnie] - [kobieta] Hej!
Znasz tego chłopaka?
Duży, wysoki
i głośny.
Bastos. Strasznie głośno tupie, a ja tu próbuję oglądać telewizję!
Tylko tu sprzątam.
Byle cicho. Oglądam Cheese in the Trap.
[muzyka gra dalej]
[stęka]
- Ach. - [muzyka cichnie]
[szczęk zamka]
[nerwowa muzyka]
ZŁO NALEŻY WYPLENIĆ
[wzdycha]
[szczęk zamka]
[nerwowa muzyka narasta]
[krzyczy]
[krzyczy i wali]
[mama krzyczy dalej]
[tajemnicza muzyka]
BRACIA SUN
[telefon wibruje]
[po mandaryńsku] Cześć.
- Cześć. - [bicie serca]
Co tam w Los Angeles?
Burdel.
- Mama Sun jest bezpieczna? - Tak, choć mi tego nie ułatwia.
Czyli się nie zmieniła.
- Zawsze była taka apodyktyczna? - Wiesz...
Jej surowe spojrzenie było legendarne.
A twój braciszek?
Urósł.
Ale wciąż jest głupolem.
I to bezużytecznym.
W Ameryce wyrósł na mięczaka.
Za dużo KFC i Wendy’s.
Ale Taco Bell jest dobre.
Co z moim ojcem?
Wciąż bez zmian.
To silny człowiek.
Mam wieści.
Krążą plotki, że doszło do zamachu na innego ducha.
Szefa Złotego Komitetu.
Znaleźli coś przy jego ciele?
Może czerwoną wstążkę?
Nie wiem, a co?
Śpioch Chan pracuje z nową grupą, która je nosi.
Gdzie nie pójdę,
skurwysyny ze wstążkami są tuż za mną.
Nawet jeśli to prawda, dopóki twoja matka żyje,
inni szefowie nie odważą się wesprzeć Śpiocha.
Przyślij tu Krwawe Buty i Xing.
Przyda mi się ekipa.
I daj znać Śpiochowi. Wieszamy biały lampion.
To tradycjonalista. Pojawi się osobiście.
Powiedz, że chcę omówić warunki rozejmu. W Los Angeles.
Musimy zyskać na czasie.
Stołku, on wygrywa.
Czemu miałby negocjować?
Nie przyjdzie.
Zmuszę go do tego.
Jak?
Przemówię jego językiem.
Językiem przemocy.
[złowieszcza muzyka]
ALEXIS: LUNCH? W XIAO LONG KAN.
PAMIĘTAJ, ŻE MOGĘ CIĘ ARESZTOWAĆ. ALE SAM ZDECYDUJ.
CHARLES: ARESZTUJESZ MNIE? ZA CO?
ALEXIS: DO 48 GODZIN NIE POTRZEBUJĘ POWODU.
[tajemnicza muzyka]
PRZYJEDŹ. TO NIE PROŚBA. ALEJA GARVEYA 424 W ROSEMEAD. JUŻ.
[tajemnicza muzyka gra dalej]
[muzyka cichnie]
- [po angielsku] Nie za... - Ostre?
- Jestem z Tajwanu. - Och. Przepraszam.
Och! Jakbym zgasił papierosa na języku.
Zawsze lubiłeś jeść.
[po mandaryńsku] Tłuścioszku.
[po angielsku] Matka lubiła to, że spędzałem z tobą czas.
Widziała, że zawsze się starasz.
W szkole, w badmintona.
Czternastolatka mistrzynią miasta w deblu.
Nie znam nikogo, kto tak bardzo nie cierpi przegrywać.
Szkoda, że zostałaś gliną.
Nie gliną.
Prokuratorką.
Prawo przegrywa.
Zawsze.
- [cicha, nerwowa muzyka] - [prycha]
Posłuchaj.
Zbudowałam karierę, dbając o los nielegalnych imigrantów,
robotników rolnych i społeczników.
Chcę pomóc tobie i twojej rodzinie.
Coś się kroi, Charles. Coś dużego.
A ty jesteś w oku cyklonu.
Jeśli masz wrogów, mogę się ich pozbyć, nie używając broni.
Wystarczy, że powiesz, kto cię zaatakował w klubie.
Ty pomożesz mi, a ja tobie.
Nie pracuję z glinami.
A ja ciągle ci powtarzam,
nie jestem gliną.
Nie pracuję też z ludźmi, którzy pracują z glinami.
[muzyka cichnie]
[telefon wibruje]
Kto to?
[Charles] Nikt.
To tylko moja mama.
Twoja mama?
Nie odbierzesz?
Nie planowałem.
- Później mi podziękujesz. - Hej!
Halo?
[Charles wzdycha]
Przepraszam.
[po mandaryńsku] Można rozcieńczyć bulion? Mój przyjaciel to...
[po angielsku] Jak to się mówi?
[po mandaryńsku] Cienias.
Nie jest Chińczykiem?
Dziękuję.
[po angielsku] Co?
[brzęk naczyń]
Mówi się „halo” albo „wei”, nie „co”.
Znowu nabałaganiłeś w kuchni.
Kto cię tak wychował?
Martwię się o Bruce’a. Nie odpisuje i nie odbiera.
Przestań go tak niańczyć.
Nie niańczę go.
Masz jego zdjęcia z dzieciństwa w torebce.
Bo to moje maleństwo.
Pójdę poszukać Bruce’a.
Nie potrzebuję pomocy.
Wracaj do tamtej tajemniczej kobiety.
Zadzwoniłaś, żeby powiedzieć, żebym ci nie pomagał?
[po mandaryńsku] Rób, co chcesz.
- [po angielsku] Co chcę? - To właśnie powiedziałam.
Chcę ci nie pomagać.
Świetnie.
[wzdycha]
- Wszystko w porządku? - Tak.
Chciała tylko powiedzieć,
że nie potrzebuje mojej pomocy.
Czyli musisz jej pomóc.
Dosłownie powiedziała, że nie.
Tak długo jej nie widziałeś, że zapomniałeś, jak to działa.
Mamy mówią, że nie chcą, żebyś coś zrobił, kiedy tego chcą.
Tylko że masz to zrobić bez proszenia.
To niedorzeczne.
Powiedziała sui bian ni. „Rób, co chcesz”.
Boże, oszalałeś? Musisz natychmiast iść.
Ale spotkajmy się znowu.
- Kiedy nie będę w pracy. - Są takie chwile?
[pogodna, tajemnicza muzyka]
[sprzedawca churros] Cynamon cassia, nie cejloński.
Brązowy cukier, nie biały.
Olej o wysokiej temperaturze dymienia. Masło normandzkie. Na koniec sól.
Maldon?
Tak. Ta jest dobra.
Dobra rzecz.
- Dziękuję. - Na zdrowie.
[tajemnicza muzyka gra dalej]
Mówiłam, że nie musisz tu być.
Podobno to znaczy, że chcesz, żebym tu był.
To niedorzeczne. Kto ci to powiedział?
Słuchaj, to strata czasu.
Mamy ważniejsze rzeczy na głowie.
Co wolałbyś robić? Bałagan w mojej kuchni?
Albo być na obiedzie z nową dziewczyną?
Za tym wszystkim stoi Śpioch Chan.
Może.
Dałem znać, że wywieszam biały lampion i chcę porozmawiać.
Chcesz sam wywabić Śpiocha Chana z ukrycia?
Znajdę jego przedstawiciela w Los Angeles i...
[po mandaryńsku] zabiję go.
[po angielsku] Przyleci, inaczej wyjdzie na pizdę.
Nie klnij.
Ja szukam Bruce’a.
Jeśli chcesz sam szukać agenta Śpiocha,
proszę bardzo.
Rób, co chcesz.
[wzdycha]
Co tak wzdychasz?
Nie wzdycham.
[wzdycha prześmiewczo] Owszem, wzdychasz.
Rano miał być na moich ćwiczeniach.
Mogę mu przesłać konspekt zajęć,
ale Bruce woli iść na żywioł.
Szukacie Bruce’a?
Kim jesteś?
Grace. Mógł o mnie wspomnieć.
Albo i nie. Yyy...
Ale rozmawiałam z nim rano.
Wszystko było jak zwykle, dopóki nie zaczął nagle panikować.
I tak jakby uciekł, jak...
- Małe dziecko. - Właśnie.
Przez okno zobaczyłam, że wsiada do furgonetki,
popychany przez laskę z fajnymi tatuażami.
Myślałam, że to dowcip tych improwizatorów.
Tej grupy, do której chce dołączyć.
Nie jestem pewna, jak to... działa.
Dobra. Dziewczyna.
Czy miała tatuaż żurawia na prawej ręce?
Yyy...
Może. Nie...
To mógł być czarny flaming albo bocian.
Nie znam się na ptakach. [chichocze]
Dziękuję. To było bardzo...
pomocne.
Jasne.
[mroczna muzyka]
No dobrze.
[mama] Niedobrze.
Wiem, kto porwał Bruce’a
i kto pomoże nam ich znaleźć.
[mroczna muzyka narasta]
[stęka panicznie]
[jęczy i płacze]
[stękają]
- [bzyczenie] - [Bruce jęczy]
Puść mnie, proszę. Dam ci, co tylko chcesz.
- [jęczy] - Weź mojego psa!
Nie mam psa, ale wezmę jednego, pokocham go i ci go oddam.
Proszę! Mam też ekstra fotel do masażu.
Prawa noga jest ułamana, ale wciąż masuje.
Mam też mnóstwo zhakowanych kont w CoD.
Takich z aimbotami, skórkami Damascus, co tylko chcesz.
Ale musisz mnie puścić.
[Bruce krzyczy]
No i Bruce’a też, rzecz jasna.
Proszę!
- [TK] Dobra. Omówmy to. - [Bruce krzyczy]
[TK dyszy]
- Co robisz? Proszę... - [mroczna muzyka]
Wiedz, że nie torturuję cię, żebyś coś powiedział.
[TK] Błagam.
Torturuję cię, bo to mnie pociesza po tym,
co spotkało moją siostrę.
Czekaj. Moment.
[wrzeszczy z bólu] O Boże!
[TK] Boże!
Pomocy!
[stękając z bólu] O Boże!
[muzyka hip-hopowa]
[muzyka rockowa]
[chińska muzyka popowa]
[powietrze syczy]
[powietrze cichnie]
To oszczędza paliwo.
Masz rację. To absolutnie nie jest strata czasu.
Pograjmy w madżonga z ciotkami. Może wygramy ze trzy dolary.
Ty widzisz piwnicę pełną gadatliwych kobiet.
Ja widzę skomplikowaną sieć relacji, wyświadczonych przysług i długów.
[gwar rozmów]
To plotkarki,
nie szpiedzy.
Jeśli szukasz informacji o polityce, pytasz panią Chang.
Pracuje w biurze burmistrza.
A jeśli interesuje cię kościół, pytasz panią Liu.
Jej mąż jest pastorem chińskiego kościoła.
A jeśli chcesz się dowiedzieć czegoś o pastorze Liu...
[cicho] ...pytasz panią Wong.
Ma z nim romans.
Plotka głosi,
że zaraziła go opryszczką.
Gdy ktoś ci gotuje,
gdy ktoś po tobie sprząta...
Kiedy kobieta ma już swoje lata,
ludzie nie zwracają na nią uwagi.
[witają się po mandaryńsku]
- Wiedzą, kim jesteś? - Myślą, że jestem tylko pielęgniarką.
[pogodna muzyka]
Cześć!
Okaż trochę szacunku. Najpierw nalej cioci Victorii.
To ona najlepiej gra.
[Charles] Oczywiście.
Witam.
Eileen, kto to jest?
- Mój siostrzeniec. Charles. - [Victoria] Ach.
Nie mówiłaś, że masz przystojnego siostrzeńca.
Ech. Kiedyś był grubiutki.
Och!
- Zapytaj o czerwone wstążki. - Cicho. Później.
[Victoria] A jak Bruce?
Wzorowo się uczy na uniwersytecie.
Ma średnią 3,85, ale poprawi ją.
Ciężko nad tym pracuje.
Zostanie lekarzem.
A co z tą jego improwizacją?
- [uderzenie] - Auć.
Ma skręt jądra.
Mówię mu, żeby poszedł do lekarza, ale to uparciuch.
[Victoria] Mmm.
Twoja kolej.
- No już. - No!
Kong.
[mama] Och, pung.
[stukanie]
Masz.
Tak... [stęka]
E! Hu le.
- [mama cmoka z niesmakiem] - Ech.
Słyszałyście o tym, co się stało w klubie Sure Sure?
Wszyscy o tym mówią.
To chyba musiały być Białe Żurawie?
- Dwie siostry. - [Victoria] Ach.
Zalały miasto narkotykami,
ale kto jest ich dostawcą?
Nikt z doliny San Gabriel.
[ciotka] Ecstasy, ketamina, kokaina.
Może to kartele.
Podobno ich kokaina jest bardzo czysta.
Kenny Cheng ją kupił i zrobił kupę pod siebie.
- Ma zespół jelita drażliwego. - Ej!
Zawsze tak mówisz, Rebecco. Kenny ma wrzody.
- [cicho] To strata czasu. - Czemu?
Mówią o wrzodach w jelitach.
To nie wrzody. To wgłobienie odbytnicy.
Nie, Charles. Mówią o wgłobieniu odbytnicy.
Nadążaj. Słuchaj, a może czegoś się dowiesz.
Kartel nie może być ich dostawcą.
Straż graniczna jest zbyt aktywna w pobliżu San Diego.
Słyszałam coś o ich kontakcie.
Kontakcie?
Dostawcy.
[po mandaryńsku] To ten stary. Tony Tang.
[po angielsku] Sprowadza narkotyki swoimi kutrami.
Ma knajpę w Alhambrze, najlepszy lokal z owocami morza.
Jak się nazywa?
To jest jego nazwa.
Najlepszy Lokal z Owocami Morza.
Jest w Alhambrze.
[mama] Wiecie co? Za dobrze gracie.
Muszę się zbierać, ale ty zostań, zagraj jeszcze partyjkę.
[osobliwa muzyka]
Pa.
- Hej. - Auć.
Masz iść za nią.
[Victoria] Idź.
[wzdycha]
[stęka]
[Bruce] Dobra.
Auć.
Ty i twój brat zabiliście May.
Nie zabiliśmy May.
Po prostu byliśmy tam,
kiedy ją zabito.
Typowa korelacja, a nie przyczynowość.
[stęka]
- [sapie] - A co to było?
- Korelacja czy przyczynowość? - [kaszle]
Chyba oba naraz.
Błagam.
Gdybym coś wiedział... [dyszy]
...powiedziałbym ci.
Powiedz, gdzie jest twój brat.
Czy mogę ci powiedzieć coś innego?
[krzyczy]
Czekaj, nie. Posłuchaj!
Nie jestem odważny.
Ani twardy. Tak?
Nie próbuję ci niczego udowodnić.
[dyszy]
[nerwowa muzyka]
Odpowiedz na moje pytanie.
Albo?
[bzyczenie]
Albo wytatuuję ci penisa na twarzy.
[dyszy]
Dobra. Wiesz...
[śmieje się nerwowo] Jestem improwizatorem.
Muszę się pokazywać na scenie.
Nie jestem pewien, czy tatuaż na twarzy to...
[charczy]
Gdzie?
[stęka] Nie! Przestań!
- Nie słyszę cię! - Nie!
Charles jest w Bakersfield!
[dyszy] Numer 355
przy Montalban Drive.
Numer 355
przy Montalban Drive
w Bakersfield.
- [stęka] - [mroczna muzyka]
[szlocha]
NAJLEPSZY LOKAL Z OWOCAMI MORZA
[jednocześnie] Zostań tu.
- [wzdycha] - Widzisz? Znowu to zrobiłeś. [wzdycha]
Pozwól mi się tym zająć.
[parska] W Los Angeles robimy to po mojemu.
Twoje metody są zbyt powolne. Bruce może już nie żyć.
Ona go nie zabije.
Chce znaleźć ciebie.
Musimy znaleźć Bruce’a, zanim jej to powie.
To dzięki mnie wiesz o Tonym Tangu.
Dzięki tobie wiemy też, że Kenny’emu Chengowi cieknie z dupy.
Zostań tu.
[pogodna, tajemnicza muzyka]
[głośny śmiech]
[muzyka cichnie]
[po mandaryńsku] Widziałam karalucha. Co to za restauracja?
- Przepraszam... - Chcę porozmawiać z właścicielem.
Witam panią.
[po angielsku] Był jakiś problem?
Mhm. Teraz już nie żyje.
Mam tylko nadzieję, że te problemy się tu nie zagnieżdżą.
[śmieje się] Proszę, herbata na koszt firmy.
Zapewniam, że mamy tu bardzo wysokie standardy.
San Gabriel Valley Tribune uznało Najlepszy Lokal z Owocami Morza
za najlepszy lokal z owocami morza w Alhambrze.
Jak możemy poprawić pani wrażenia z wizyty?
Poproszę homara.
Z imbirem i cebulą.
Dobry wybór.
Tylko wyciągnijcie z niego narkotyki. Wariuję po kokainie.
[nerwowa muzyka]
[śmieje się nerwowo]
Proszę...
za mną.
[muzyka gra dalej]
[brzęk naczyń]
[muzyka cichnie]
Cześć.
Cześć...
[tajemnicza muzyka]
Pracujesz dla policji?
[Tony] Komisarz Gutierrez często tu jada.
Uwielbia nasze naleśniki z szalotką.
- Nie boli go głowa po MSG? - To jest bujda.
Glutaminian sodu nie ma wpływu na większość ludzi.
Czego chcesz?
Próbuję znaleźć Białe Żurawie.
Wiem z pewnego źródła,
że jesteś ich dostawcą.
Dostarczam tylko najlepsze owoce morza w Alhambrze.
Jeśli szukasz czegoś innego, przyszłaś pod zły adres.
Masz ciekawy akcent.
Skąd jesteś?
[Tony] Z Keelung. To wioska rybacka na północ od Tajpej.
- [mama] Byłam tam. - [Tony] Hmm. Jesteśmy dumnymi ludźmi.
Mój ojciec, Tang Xiao Lu, wypływał rano
i wyprzedawał cały połów do południa.
Specjalizował się w świeżych krabach i młodym narybku.
W końcu sprzedał firmę większemu koncernowi
i podarował mi pieniądze, żebym rozkręcił tę restaurację.
[wzdycha] No tak.
Jaki ojciec, taki syn.
[wzdycha] Rozumiem już,
że dostałam złe informacje.
Przepraszam, że zmarnowałam twój czas.
Dostanę homara?
[śmieje się]
Zdobyłem adres magazynu Białych Żurawi.
I co? Chcesz buziaka w policzek?
Kopertę z pieniędzmi?
Przestań się chełpić i zajmij się tym.
A ty co zamierzasz?
Ech. Znajdę nam kryjówkę.
W domu nie będziemy bezpieczni.
Skoro nasi wrogowie znaleźli Bruce’a w szkole, znajdą i nas.
Musisz sprowadzić go do domu.
Jest całym moim życiem.
[emocjonalna muzyka]
[wzdycha]
[cicho] Hej.
Mamy jakieś 30 minut, zanim tu wróci.
Zmyśliłem adres, żebyśmy mieli czas uciec.
Nie ma sensu uciekać.
Nic już nie ma sensu. Ujebała mi kciuki.
[TK dyszy i kaszle]
Zaraz.
Jak ona mnie znalazła w szkole?
[wzdycha]
Nie wiem.
Powiedziałeś jej?
Była przerażająca!
Glinom też powiedziałeś, gdzie jestem?
Nie!
[wzdycha] Dobra, tak.
[stęka]
TK...
Czy ty masz w ogóle jaja?
Nie mam!
Dobra?
[łka] Jestem tchórzem, nie mam kciuków, jaj ani psa,
tylko fotel do masażu, który nie do końca działa.
Kurwa. [dyszy]
Chciałem...
Chciałem być kimś.
A przynajmniej chciałem być lepszy od brata.
Ona niedługo wróci.
A zanim wróci, musimy się stąd wynieść.
Jak?
[muzyka hip-hopowa]
[głośny brzęk blachy]
[stękają z wysiłku]
[Bruce] No dalej! Kurwa mać!
[Bruce] A ty dokąd? Co robisz?
[muzyka cichnie]
Pod tym adresem jest knajpa.
Serio?
Rany. A ja go totalnie zmyśliłem.
Wiem.
Jesteś nerdem.
Masz uniwersytecką przepustkę i nosisz T-shirt Fall Out Boy.
Właściwie to Fall Out Men.
To zespół z Filipin. Nagrywają covery. Widzisz?
[wzdycha]
Próbuję dojść do tego, jak możesz być bratem Stołka Suna.
Jak coś ci przyjdzie do głowy, daj mi znać.
Bo ja też nie mam pojęcia.
To twoje?
Są fantastyczne.
Sama sobie robisz tatuaże?
Tak.
To bardzo... Naprawdę masz talent.
W sumie nie masz już miejsca na ręce.
Właściwie...
nie mam jeszcze nic tu, gdzie zaczyna się linia serca.
To potężne miejsce.
Nie wiem, czym je wypełnię.
A co takiego tatuowałaś sobie wcześniej na przedramieniu?
To chińska śliwa.
Meihua.
Na cześć siostry.
Meihua.
Jak...
May.
Rodzice zmarli, gdy miałyśmy dziesięć lat.
Trafiłyśmy na ulicę.
Wilkom na pożarcie.
May zadbała o to, żebyśmy nauczyły się walczyć.
Chronić się nawzajem.
Walczyłyśmy tak dobrze,
że wilki zaczęły prosić nas o ochronę.
Nikt nam się nie wpierdalał,
dopóki nie zjawił się twój brat.
Przypominasz mi go.
Tylko jesteś jeszcze wścieklejsza. To w sumie imponujące.
Według May byłam zbyt wściekła.
Dlatego zachęcała mnie, żebym wieczorami tatuowała,
zamiast być z nią w klubie.
Dlatego wtedy cię tam nie było.
Hej.
To nie twoja wina.
Nie odpowiadasz za to.
- [nerwowa muzyka] - Nie.
To nie moja wina.
Tylko twojego brata.
Gdzie on jest?
[dyszy]
Proszę. Musisz mi uwierzyć.
Naprawdę nie zabiliśmy May.
Dobra.
Tatuujemy fiuta na czole.
Czekaj. Czekaj!
Poczekaj. Chwila.
Nie! Poczekaj!
To nie ma sensu!
[stęka] Co...
Co Charles zyskuje, przylatując tutaj,
robiąc taką rozróbę, tylko żeby zabić May?
Coś tu nie pasuje.
[TK] Charles! Tutaj.
Dzięki Bogu, że nas znalazłeś. Są tam.
- [pełna napięcia muzyka] - Szybko. Rozwiąż mnie.
Kurde.
[krzesło stuka]
[TK] Co robisz?
Kurwa! Charles, pomóż mi!
Oddaj mi brata.
- Tego możesz zatrzymać. - [TK] Daj spokój!
[parska]
[muzyka narasta]
[muzyka cichnie]
[Bruce] Motywacja!
[dyszy] Motywacja.
Bruce, nie wtrącaj się.
- Nie wiesz, co mówisz. - Zamknij się!
Słuchajcie. Jestem aktorem.
Improwizujesz.
To dobry początek.
Chodzi mi o to,
że aktor musi rozumieć motywację swojej postaci.
A tutaj ona nie ma sensu.
Czemu Charles atakowałby klub i zabijał May?
Żeby przejąć Los Angeles.
[Bruce] Jego też prawie wysadzili!
Nikt nie chciał zabić May,
ale jest ktoś, kto chce zabić Charlesa.
Tak, ja!
[Bruce] Nie!
Śpioch Chan.
To taki śmiertelny wróg naszej rodziny.
May zginęła,
bo Śpioch Chan chciał dorwać Charlesa.
- [Bruce dyszy] - [nerwowa muzyka]
W ciągu ostatnich czterech dni ktoś cztery razy próbował mnie zabić.
Pięć razy, licząc ciebie. To nowy rekord.
[Bruce] Widzisz?
Jesteśmy po tej samej stronie.
- [muzyka cichnie] - [Bruce wzdycha]
[robi wydech]
- Ach! - [Charles] Kurwa!
- Ach! - [zabawna muzyka]
Och...
[stęka]
Co? Jest źle?
[muzyka cichnie]
[Bruce stęka]
Synku!
- Mhm. - Ty... Och!
Boże! Nic ci nie jest?
Tak się martwiłam!
- Bo kłamał o improwizacji? - Nic mi nie jest.
Ale kciuki TK...
[mama] Terrence!
Musisz bardziej uważać.
Jakim cudem to moja wina?
[stęka]
Mamo, czyj to dom?
[mama] Och.
Bratanek koleżanki cioci Rebeki jest na miesięcznym rejsie wokół Włoch.
Kod do garażu to data jego urodzin.
[Bruce] Dobrze.
- Załóż to na stopę. Dobrze? - Tak.
- [mama] Daj mi spojrzeć. Oj. - [Bruce] Mmm.
Ajaj. Leci ci krew z nosa.
- Mhm. - Już dobrze.
Najstarszych szanuje się najbardziej, ale kocha najmniej.
[mama] Och.
Teraz rzucę okiem na to.
- [TK stęka] - Ćśś.
Mamo.
Yyy... To jest June.
[łagodna, tajemnicza muzyka]
[TK stęka]
Zrobię więcej jedzenia.
- [Charles] Siedziałeś na dupie. - [Bruce] Nic nowego.
- [Charles] Związała cię jak wieprza. - [Bruce] Nie. Słuchaj.
Tak było.
Nie mówię, że chcę oficjalnie wstąpić do gangu,
ale należy mi się honorowe członkostwo w Jadeitowych Smokach.
[TK] W młodzieżówce?
- Nie, chcę medal. - [TK] Mógłbyś mieć mundurek.
June, powiesz mojemu bratu, jakim byłem twardzielem?
- [Charles] Mmm. - [June] Mhm.
[TK] Był niesamowity. Trzeba było go widzieć.
A potem zaczął kopać drzwi raz po raz jak jakiś dureń.
- Nagle zaczął łkać... „TK!”. - [Bruce] Zaraz. Nie.
[TK] „Wiejmy”.
[śmieją się]
Uważaj na niego.
Jest dość pewny siebie, żebyśmy wszyscy zginęli.
[Bruce] Rany.
- [niepokojąca muzyka] - [śmieją się]
- Bruce. - [śmiechy cichną]
Chcę porozmawiać o improwizacji.
[Bruce wzdycha]
Pozwalam ci kontynuować.
Co? Mówisz poważnie?
Ale musisz mi obiecać,
że będziesz się koncentrował na nauce.
Masz być pewien, że tego chcesz,
bo nie będzie czasu na nic innego.
Yyy... Nie. To znaczy tak!
Naprawdę tego chcę.
[wzdycha] Rety.
- Dzięki, mamo. - [mama] Mhm.
Nie. Najpierw bratu.
Przepraszam.
O Boże.
Co?
Muszę na dwójkę.
Sam to ogarniesz.
[Charles chichocze]
[Bruce chichocze]
Wszystko gra?
Yyy...
Tak.
Chyba... tak.
Tylko...
[wzdycha]
Kiedy to się skończy?
Liczę, że wkrótce.
Nic nam nie będzie, prawda?
[cicha, nerwowa muzyka]
Dobrze się spisałeś.
Jesteś twardszy od wielu tak zwanych twardzieli z Tajwanu.
Pamiętaj, że masz w sobie gangstera, a będzie dobrze.
[wzdycha]
Ale nie chcę go mieć.
Wiem, że dużo gadam,
ale to mi się nie podoba.
Nie byłem twardy, kiedy mnie torturowała, tylko...
nie chciałem cię zawieść.
Charles.
Tak?
Powiedz mu to, co mnie.
Pytała o te tasiemki,
które noszą atakujące was mięśniaki.
Nie wiem, co oznaczają,
ale parę tygodni temu tatuowałam gościa, który taką miał.
Co sobie tatuował?
Zdanie na przedramieniu. [po mandaryńsku] Zło należy wyplenić.
[mroczna muzyka]
[po angielsku] Ten sam napis był na ścianie w mieszkaniu olbrzyma.
Kiedy tam byłaś?
Czemu nic nie mówiłaś?
Wcześniej to nie było ważne.
I żaden z ludzi z czerwonymi wstążkami nie był z naszej branży?
Nie znam żadnego z nich.
Sami nowi.
Dziwne motto.
Złożone, skoordynowane ataki.
W kilka miesięcy nastraszyli wszystkich.
[po mandaryńsku] Co Śpioch wyprawia?
[prycha] [po angielsku] Nie wiemy, czy to on za tym stoi.
Dlatego poszukam jego agenta.
Już go znalazłam.
Tony Tang, gość od owoców morza.
Kiedy zajmowałeś się jego kierowcą,
przyglądałam się jego operacji.
[mama] Tony może udawać głupca,
ale wszystko wskazuje na to, że gra w pierwszej lidze.
Wiele dróg ucieczki, monitoring,
cała armia pracowników.
Wspomniał swojego ojca.
Tanga Xiaolu.
Jego pierwsza żona była kuzynką Śpiocha.
Wspólnie prowadzili nielegalne kasyno.
Wizytownik w akcji.
[po mandaryńsku] Nieźle jak na staruszkę, która marnuje czas, grając w madżonga.
[po angielsku] I co?
Chcesz buziaka w policzek? Kopertę z pieniędzmi?
[śmieje się]
- Zajmę się tym jeszcze dziś. - [June] Nie.
Ja to zrobię.
Dobrze.
Ale nie wychylaj się potem.
Nie wyobrażasz sobie lawiny gówna, jaką spuści na ciebie Śpioch.
[mama] Jeśli chcemy go ściągnąć,
musi zrobić to widowiskowo.
Jego śmierć musi być legendarna.
Śpioch Chan nie będzie miał wyjścia.
Zjawi się, żeby ratować swój honor.
Pracuje dla mordercy mojej siostry.
Gdy z nim skończę,
będą o tym mówić latami.
[piosenka „The Lantern” zespołu The Rolling Stones]
[telefon wibruje]
Halo?
Najlepszy Lokal z Owocami Morza w Alhambrze.
To nazwa restauracji, nie opinia.
Jest tam coś ciekawego.
Tylko nie jedz wcześniej.
[śmieje się lekko]
Myślałam, że nie gadasz z glinami.
- Myślałem, że nie jesteś gliną. - Słuchaj...
- [wycie syren policyjnych] - [piosenka gra dalej]
[wstrzymuje wymioty]
[wzdycha] Jezu Chryste.
- Ktoś wysłał wiadomość. - [wzdycha]
Równie dobrze mógł wywiesić coś na billboardzie.
[Alexis] Sprawdź, czy gość był powiązany z tajwańskimi triadami.
[Mark] Spójrz na to. Włożyli ręce i stopy do pudełka.
Możesz to zapakować?
ZŁO NALEŻY WYPLENIĆ
[piosenka gra dalej]