DZIĘKUJĘ, NASTĘPNY
PEŁNIA SZCZĘŚCIA
Dawno, dawno temu, za siedmioma górami, w bardzo zimnym kraju, daleko od Stambułu…
pewnego lata narodziła się dziewczyna imieniem Leyla. Pierwszym,
co ujrzała był wędrowny bocian.
Razem z ojcem przez lata goniła tego bociana po całym świecie.
Kiedy Leyla dorosła, nie miała niestety miejsca,
które mogłaby nazwać domem. Ani prawdziwych przyjaciół.
W końcu postanowiła zamieszkać w Stambule, w najpiękniejszym z miast.
Wczoraj uczyłam się do rana, ale uwielbiam ten zespół. Są świetni!
Cześć, jestem Ömer.
Leyla.
Wiem. Sarp ściągnął mnie tu, żebym cię poznał.
Bardzo mi miło. Mnie również.
Tołstoj powiedział, że każda wielka historia
zaczyna się od wyprawy… albo od przyjazdu obcego do miasta.
Leyla nie znała smaku miłości, ani tego miasta.
Przez dziesięć lat żeglowała po Morzu Ömerskim. Czuła się na nim bezpiecznie…
i wypłynęła daleko. Zakorzeniła się i rozkwitła.
Ale z czasem pojęła, że historia ta nie jest wcale taka wielka.
I że to chyba nie Tołstoj powiedział. Właściwie to bez znaczenia, kto.
Mów dalej.
Zbliżamy się do smutnego finału. Leyla spotkała przepięknego,
ale stosunkowo drapieżnego ptaka.
Naprawdę sądzisz, że to się nie uda?
Ktoś zdradził mi zakończenie.
Nie ma żadnej nadziei?
Nie.
Leyla była asertywna. I to był jej największy błąd.
Jest niebezpieczny. Na jego widok włącza mi się
syrena ostrzegawcza. Czuję, że mógłby mnie skrzywdzić…
Nie mam z nim nic wspólnego…
Rozgryzłam go od początku.
Wiedziałam, że jest narcyzem i ma wielkie ego.
Jest arogancki, podstępny i bezwzględny w dążeniu do celu.
Nie mówiąc o jego bagażu. Trzech rozwodach na koncie.
Utrzymuje z byłymi żonami kontakt, jakby je kolekcjonował.
Nie chcę do nich dołączyć.
Zakochałem się w tobie od pierwszego wejrzenia.
Pobierzmy się.
Chcesz mnie widzieć na kolanach?
Nic podobnego.
Znasz moje zamiary. Chcę, żebyś za mnie wyszła.
Zostań moją żoną i domem.
„Zaufaj mi” rzekł drapieżny ptak. „Moje ostre szpony nas ochronią”.
Szach mat.
Przegrałam na samym początku.
To strategia.
Z miłością nie wygrasz strategią.
W porządku. Zachowajmy je na pamiątkę. Wybierz któryś.
Weź króla. Królowa ma większy zasięg i swobodę ruchu.
Odtąd będziemy nierozłączni.
Leyla zamyśliła się. Myślała bardzo długo. A potem zaufała kompasowi swojego serca.
Bo uczucia nigdy jej nie zawiodły.
Drapieżny ptak nie posiadał się z radości. A Leyla dała się porwać.
Lecieli coraz dalej, coraz wyżej i wyżej… Tak wysoko, że gdy spojrzeli sponad chmur…
…nie dojrzeli już ziemi pod sobą.
Mam niespodziankę.
Przynosisz mi radość.
Dzień dobry.
Niech ci się przyjrzę.
Wybaczcie tę nagłą wizytę.
Spodziewałam się was.
Cześć, mamo. Jak tam?
Dobrze, skarbie. Musimy to uczcić.
Uczta trwała czterdzieści dni i nocy. Wszędzie wisiały kolorowe sztandary.
Dziękuję.
Ale z jakiegoś powodu…
sokoli wzrok Leyli dostrzegał wyłącznie zbliżające się zagrożenia.
Mamo, tato, szczęśliwego nowego roku.
Nawzajem.
Pomyślności!
Dużo zdrowia! Odezwiemy się jutro.
Pa!
Poznałaś moich przyjaciół?
Tak. Jest ich wielu i każdy uraczył mnie jakąś historią o tobie.
To dopiero początek.
Ile milionów zebrało się na tej sali?
Wiele, bracie. Połowa tureckiej gospodarki.
Przedsiębiorcy, urzędnicy, politycy i prawnicy.
Znajomi, dobrani z najwyższej półki.
Murathan lubi zwycięzców.
Mogą mi possać. Ja to zrobię.
Świetnie się bawię.
Cześć, wujku! Chodź tu.
Jak się masz, Cihanie?
Dobrana z was para. Dziękuję.
Mam prośbę. Nie ruszaj dłonią. Ten pierścień mnie oślepia.
Wujku. Pasuje ci.
A Defne nie ma.
Nadzoruje budowę w Dubaju.
Miałam zadzwonić do Seyyaza. Wrócę.
Szczęśliwego nowego roku.
Nawzajem, księżniczko.
Znów go witamy oddzielnie.
Jak tak można.
Co porabiasz? Latasz z imprezy na imprezę?
W rzeczy samej.
Złożę za ciebie noworoczną obietnicę. Załatamy ci zbroję i wyślemy
na podbój Europy, a potem Ameryki.
Może być Europa, ale nie w ciężkiej zbroi.
Najlepszego, skarbie. Całuję.
Ja ciebie też.
Cem też cię pozdrawia.
Szczęśliwego nowego roku.
Nie jest tu za spokojnie?
Zaprosiłaś go?
Zapomniałam. Powinnam była to zrobić?
Poznałaś Semę i Adnana?
Nie.
Chodź.
Nikt się nie bawi. Zaraz usną.
Dokładnie.
Widzę co najmniej pięć osób z Fingir.
Nie myśl o tym.
Zobacz.
Wegański bufet jest doskonały. Pomyśleli o wszystkim.
Przez żołądek do serca.
Co? To prawda.
Nudzę się. Odwiedzę Seyyaza.
Idzie Layla. Uśmiechajcie się.
Kochanie!
Wspaniała impreza. Próbowałaś tego?
Pycha.
Jak można tak kłamać? Ale coś na to poradzę.
Cem!
Dziesięć!
Zdrowia dla syna.
Dziewięć! Sto lat, Doruku!
Osiem! Spokoju!
Siedem! Dość wojen!
Sześć! Nowego domu!
Pięć!
Spokoju ducha!
Było!
Wolności!
Trzy.
Dawaj! Dwa! Chcę tylko jej.
Radujmy się!
Najlepszego! Spóźniliśmy się trochę.
Nie szkodzi. Cześć, Beliz.
Gökmen Akaroğlu.
Miło mi.
Zgodnie z artykułem 166. paragraf trzeci,
sąd udziela Beliz Temur i Sarpowi Korkuterowi
rozwodu bez orzekania o winie.
Witam.
Szczęśliwego nowego roku.
Pamiętam poród, jakby to było wczoraj.
Dziękuję ci za to, kochanie.
Masz tłuszcz na wargach.
Spotyka się z sędzią, który dał nam rozwód.
Gdybyś nie siedział w telefonie, też byś kogoś znalazł.
On nas, kurwa, rozwodził.
Nie mogę jeść, kiedy się gapisz.
Nie możesz jeść? Było sobie tyle nie nakładać.
Gratuluję wam. Zarżnęli dla was jagnię. Daruj nam dzisiaj.
Poproszę o powiększoną porcję.
Dokładka? Jak wy możecie to jeść.
Przestań.
Zależy mi na twoim zdrowiu. O tej porze mięso jest ciężkostrawne.
To nasze śniadanie.
Kochana.
Mam tłuste ręce. Ja odpiszę.
ESRA: MY CIEBIE BARDZIEJ!
FUNDA: BYŁO WSPANIALE! KOCHAMY CIĘ.
SARP: PRZYSZŁA Z SĘDZIĄ, KTÓRY NAS ROZWIÓDŁ.
FUNDA: TUAN TEŻ POZDRAWIA!
MURAT: TOWARZYSTWO NAS POLUBIŁO. NAJLEPSZEGO!
Przebrałeś się w niego!
Jest piękny. Dziękuję.
Dobrze w nim wyglądasz. Noś na zdrowie.
Dzięki. Pora na prezent dla ciebie.
Nie wygłupiaj się, przyjęcie było dla mnie.
Jestem obdarowana.
Załóż coś wygodnego. Wychodzimy.
Na dwór? Tak. Już prawie świta. Szybko.
Jak mam się ubrać?
Wygodnie.
Wygodnie?
Odwiedzimy Noc?
Za dwie minuty się dowiesz.
Co?
Kupiłeś mi konia?
Dałam ci sweter, a ty mi konia?
Przyda się, gdy zamieszkamy na wsi.
Nie wierzę.
Jest piękny. Cześć, przystojniaku.
I łagodny.
To prawdziwy dżentelmen.
Mój skarbie!
Żebyśmy się o ciebie nie pobili z Kuzeyem.
Kuzey! Jaki on piękny!
Jesteś prześliczny. Odtąd będziesz moim koniem?
To kosztowny prezent. Nie wiem, co powiedzieć.
Dziękuję ci bardzo.
Chcesz się przejechać?
Bardzo chętnie!
Chyba mnie z siebie nie zrzucisz, Kuzeyu?
Jest taki słodki, łagodny i bystry, że nie masz pojęcia! Wie,
że jestem początkująca i na mnie uważa. Wspaniałe zwierzę.
Szczęściara. Nasi przyjaciele mają konie. Też sobie pojeździsz.
No pewnie! Wszystkiego najlepszego!
O której będziesz? Nie spóźnij się.
Bez obaw. Czekam tylko, aż Cem wstanie. O, wstał.
Rozłącz się!
Dzień dobry.
Jak się masz, Cem?
Dobra, kończę. Napiszę po wyjściu. Daj znać, jeśli mam coś kupić po drodze.
Buziaki.
Soku?
Nie, dziękuję. Dokąd jedziesz?
Nie jadę sama, tylko z tobą. Esra miała wczoraj urodziny,
a dziś obchodzi je Doruk. Zwykle świętujemy je,
kiedy skończy się noworoczne szaleństwo.
Jedziemy do Esry.
Nie powiedziałaś mi o tym.
Powiedziałam, dzień po Sylwestrze.
Zaplanowałem coś innego. Mieliśmy lecieć do Bodrum
na lunch na plaży. Możemy tam przenocować lub wrócić.
Wybacz, ale skąd miałam wiedzieć?
A może wpadniemy do nich na chwilę, i pojedziemy na lotnisko?
Jest jeszcze za wcześnie. Esra spodziewa się nas po południu.
A jutro?
Mam spotkanie wspólnoty mieszkaniowej.
Jest problem z kanalizacją i właściciel chciał, żebym przyszła.
Mogę poprosić sąsiada, żeby poszedł w moim imieniu. Spróbuję.
Kiedy się przeprowadzisz?
Dokąd?
I tak właściwie u ciebie mieszkam.
Ale wprowadzisz się kiedyś?
Kiedy się pobierzemy, tak będzie łatwiej.
Jasne. Trzymam to mieszkanie na wypadek, gdyby Funda lub Sarp
musieli się przenieść. Mam tam pełno gratów.
Nie wiedziałabym, co z nimi zrobić.
Umowa wygasa we wrześniu.
Potem mogę je komuś oddać.
Mamy się pobrać dopiero we wrześniu?
Dopiero?
Nie drwij z tego, że wolę poczekać.
Mówię całkowicie poważnie.
Skarbie, zaraz będzie wrzesień.
Szczęśliwego nowego roku, Cemusiu.
Zadzwonię za chwilę.
Dobrze, skarbie. Pa.
„Cemusiu”. Nazywa go tak od dziecka.
A on ją pewnie „Defunią”.
Nie złość się.
Co się stało?
Uduszę go!
Kogo?
Tuana?
Sok nie jest organiczny, w pieczywie jest gluten,
a w cieście cukier.
Zamówimy coś bez glutenu. Nie chodzi o gluten. On się uśmiecha,
ale w środku wciąż cierpi i obwinia o to innych.
Kochana.
Co zjemy, co obejrzymy, u kogo śpimy. Ze wszystkim jest problem. Jak tak można?
Skarbie, dajmy sobie spokój z tym sokiem. Zmieniłem zdanie.
Zaparzymy sobie hibiskusa. Jest pyszny i krzepi.
Wiesz, że wczoraj przesadziliśmy z cukrem. Nie chcę, żeby nas wzdęło. To ma sens.
Jasne, zróbmy tak.
Dobrze.
Masz hibiskus?
Nie poddawaj się zwątpieniu.
Płyń z prądem.
Raz, dwa, trzy! Niech nam żyje Esra! Dmuchaj, synku! Brawo.
Sarp zrobi nam zdjęcie. Funda, ty też.
Robię!
Mój ojciec powiedział kiedyś, że związek polega na dzieleniu
się wszystkim. Kto chce?
Niełatwo jest kogoś kochać.
Przygotował mi niespodziankę. Opowiedz mi bajkę.
Oczywiście, że opowiem! Kochać kogoś z całym jego doświadczeniem,
nawykami i wadami to jak bujać się z nim na huśtawce.
Kochani.
Witaj!
Wznosić się i opadać. Dziękuję. To dla Doruka.
Mój drogi!
Cześć, Ömer.
Dziękuję.
Nie da się zostać na górze. Co jakiś czas trzeba się odbić od ziemi.
Idziemy?
To cię nudzi?
Mam cię odwieźć do domu?
Poproszę. Jesteśmy w okolicy, a jutro rano mam spotkanie lokatorów.
Dobrze.
Nie jesteś zły?
Póki nie zamieszkany razem, musi tak być.
W nowych związkach nie ma reguł i nikt nie komentuje sygnałów ostrzegawczych.
Z czasem przywykamy do siebie i stajemy się coraz bardziej zgodni.
CEM: JESZCZE SIĘ NIE SKOŃCZYŁO?
NIESTETY NIE.
Uczymy się poświęcenia i tolerancji. Empatii i sympatii nie
brakuje od początku.
CEM: TAK TYLKO PYTAM.
Stopniowo to, co nam nie przeszkadzało, zaczyna uwierać.
Zbiera się w nas to, o czym nie mówimy.
Nie umiemy rozmawiać o przeszłości. Dlatego się oddalamy. My tacy nie bądźmy.
Rozmawiajmy o wszystkim.
Przecież rozmawiamy.
Niewiele mi mówisz. Muszę cię ciągnąć za język.
I nie jest mi z tym dobrze.
Wiem, że ci przykro, że nie polecieliśmy do Rzymu.
Ale mi o tym nie mówisz. Wypierasz to.
Cem!
Rozmawialiśmy o tym.
Wiesz, że nie lubię rozmawiać.
I trudno mi będzie się zmienić. Ale bardzo cię kocham.
To też mnie gryzie. Dajesz mi kosztowne prezenty.
Nie potrzebuję ich. Wiesz, że lubię się cieszyć z drobiazgów.
Przepraszam. Miłych walentynek. Bawcie się.
Pa, Sarp.
Na razie.
Chce tu zamieszkać. Czeka, aż się wyniosę.
A ty na co czekasz?
Ostrożnie.
Jak ja za tobą tęskniłam!
Przeprasza za spóźnienie.
Nic się nie stało. Dziękuję ci. Chodź, piesku.
Związek to rejs po wzburzonym morzu dwuosobową
łódką. Podróż jest ekscytująca, ale im dalej od brzegu,
tym fale stają się większe.
A na nieznanych wodach zaufany towarzysz jest na wagę złota.
Cześć, skarbie. Nie wchodzimy na łóżko, Buddy. Od tej pory śpisz sam. Złaź. Buddy!
Chodź ze mną, kochanie.
Mój miły…
Tak bardzo cię kocham. Ale to jego dom. Dobranoc.
Chodź tu.
Podróż nieodwracalnie nas zmienia. Albo próbuje to zrobić nasz partner.
Nie chcę tego. Nie powinnaś się dla mnie zmieniać.
Dziękuję.
Sama nie wiem.
Nie jest tak? Nie upodabniamy się do siebie w związku?
Nie zależy mi na tym, żebyś stała się taka,
jak ja i straciła własne barwy. Kocham cię taką, jaka jesteś. Kolorową.
Muszę odebrać. Defne nie dzwoni o tej porze.
Śmiało.
Wybacz.
W porządku.
Defne?
W umowie był błąd. Budowa została wstrzymana.
Cem musiał wyjechać.
Do Dubaju?
Tak.
Ona tam jest.
Tak. Łączą ich interesy. To normalne. I się nie zmieni.
To cię nie boli?
Nie. Sama utrzymuję kontakt z Ömerem ze względu na Buddy'ego.
Oni są nierozłączni. To co innego.
Właściwie…
Co?
Nie chcę przeszkadzać. Przyszłam po kawę. Jasne.
Leylo?
Co ze sprawą Nil Katmanoğlu?
To znaczy?
Cem nic ci nie mówił, bo było mu trochę głupio. Zwłaszcza teraz,
gdy wszystko przycichło.
Rozmawiałaś z nim?
Od początku omija temat.
Zasłania się Beliz.
Co ci jest?
Nie czujesz przeciągu? Zimno mi.
Usiądź z tej strony.
Nie to chodzi. Siedzę w przejściu, przy drzwiach.
To normalne, że się otwierają. Przesiądź się.
Zmieńmy stolik. Już!
Nil Katmanoğlu pozdrawia.
Zbyt ostro to powiedziałem?
Co?
To jego druga czy trzecia żona? Mylą mi się.
O, nie.
Wybierzemy wino?
Dobrze.
Czego chciała?
Producent kupuje prawa autorskie do książki. Nakręci serial.
Mam zagrać szefa kuchni.
Ty chyba żartujesz? Na pewno.
Żartuję.
Uśmiechnij się trochę.
Naprawdę dzwoniła?
Tak, w sprawie Defne.
Może o tobie też coś napisze.
Mówi, że ma o czym. Defne jest niebezpieczną kobietą.
Znienawidziła Nil, kiedy się dowiedziała
o jej ślubie z Cemem.
Jest wrogiem Nil?
Tuba też tak mówiła.
Że łączy ich więcej, niż pokazują. I na to wygląda.
Chodź, Leylo. Przejrzymy akta.
Potrzymasz?
Świadek przyszedł.
Tak? Pójdę do niego.
Świetnie.
Zacznę tak, jak ustaliliśmy.