[gizemli, gergin piyano müziği çalar]
[zil çalar]
-[adam] Leyla Taylan? Siz misiniz? -Buyurun, benim.
Bir imzanızı alacağım.
-İyi günler. -İyi günler.
[müzik aniden biter]
[kapı tıklanır]
[zil çalar]
-[kapı vurulur] -[zil çalar]
Leyla, konuşmamız lazım.
[gizemli piyano tonları çalar]
[çan çınlar]
[evde Birsen Tezer'den romantik şarkı "Değirmenler" çalar]
Niye bana söylemedin?
-Çünkü gecenin büyüsü bozulsun istemedim. -Ama yalan söyledin Cem.
Hallettim Leyla. Seni kandırmak değil ki bu.
Adaleti kandırdın, daha ne? Suçu örtbas ettin.
Çok sarhoştu.
Çok kısa bir süre evinden çıktı, sonra evine geri döndü.
Ayrıca cezasına gün eklendi, yani cezasız da kalmadı yaptığı.
Böyle söyleyince çok basit gözüküyor, değil mi?
Öyle değil ama.
Kötü bir niyetin olmadığını anlayabiliyorum.
-Çok teşekkür ederim. -E, tamam Leyla. O zaman ne?
Benden bir şey sakladın. Sebebi ne olursa olsun.
Evet, sakladım.
Çünkü hayatımızdan çıksın istiyorum artık.
Çıksınlar.
Ne Ömer ne Nil… Hiç kimse etkilemesin bizi istiyorum.
Bunu ben de tabii ki istiyorum ama bu şekilde…
Bak, ben çok mutluyum.
Ben gerçekten hayatımda ilk defa çok mutluyum
ve bozulmasın istiyorum.
Seninle ikimizin arasına hiç kimsenin, hiçbir şeyin girmesini istemiyorum.
Lütfen.
-Lütfen, güven bana. -[iç çeker]
Bak, bir şey söylemek zorunda da değilsin. Sadece güven.
Başka şeyler de saklayabileceğini düşünmeden duramıyorum.
[nefes verir]
Saklıyorsun.
Saklıyor musun Cem? Belli ki saklıyorsun.
Nedir, söyler misin?
Lütfen artık, gizli saklı bir şeyimiz kalsın istemiyorum. Lütfen.
Bunun için doğru zaman mı, bilmiyorum.
Cem, lütfen diyorum, rica ediyorum. Bilmek istiyorum.
Peki.
[Leyla iç çeker]
[hafifçe kıkırdar]
Ben bu anı çok başka hayal etmiştim. [hafifçe güler]
[iç çeker]
[duygusal müzik çalar]
Leyla, senden daha önemli hiçbir şey yok benim hayatımda.
Niyetimi biliyorsun.
Seninle evlenmek istiyorum. Eşim olmanı, evim olmanı istiyorum.
Korkuyorsun, görüyorum.
Bu yüzden seni hiçbir şey için zorlamayacağım.
Bu yüzüğü sen istediğin zaman takacaksın.
Sonra da bir daha hiç çıkarmayacaksın.
[duygusal müzik yükselir]
[Cem hafifçe kıkırdar]
[gülüşürler]
[gerginleşen büyüleyici tonlar çalar]
-[cırcır böceği sesleri] -[uzakta köpek havlamaları]
-[telefon titrer] -[iç çeker]
-[Leyla] Esracığım, canım. -[Esra] Leyla.
Kusura bakma ya, ben Cem'in evindeyim de. Uyuyakalmışım, iyi misin?
[ağlamaklı] Öylesine aradım. Uyuyamıyorum, sinirlerim laçka.
[ah çeker] Tamam, ben geliyorum şimdi.
Yok, hayır, hayır, gelme. Funda burada.
Geliyorum dedim Esra. Tamam, 20 dakikaya oradayım.
Ah ya!
-Affedersin, uyandırdım mı seni? -Yo, önemli değil.
[kapı kapanır]
-Ne oldu? -Esra'yla konuştum da.
Ağlıyor, sesi hiç iyi gelmiyor. Bana ihtiyacı var sanırım.
Bu saatte mi gideceksin? [hafifçe güler]
Evet.
Ee, Cem Murathan, beni istiyorsan bunlar da pakete dâhil.
[huzursuz tonlar çalar]
-[zil çalar] -[Funda derin nefes alır]
-İmdat. -Yettim.
[iç çeker] Aa, Cem mi bıraktı seni?
Evet, kendim giderim dedim aslında ama…
[kapı kapanır]
[huzursuz tonlar çalar]
-[Funda iç çeker] -Esra nasıl?
[öfler] İki kere evi kaldırdı, indirdi, dip köşe her yeri temizledi.
Doruk'u üç kere yıkadı! Şimdi de mutfağa girdi.
[tıkırtılar]
[sakin, muzip müzik çalar]
Esracığım. Canım?
[ani nefes alır] Leyla!
İyi misin?
[mızırdanır] Çok kötüyüm.
[Esra hıçkırarak ağlar]
Tamam canım.
Tamam, biliyorum. Biliyorum, tamam canım benim. Ah!
-[ağlayarak] Çok güzel şeyler yaptım. -Hıı.
Iı… Şunu çok güzel yaptım, bak. [çırpma telini vurur] Bak bir, bak.
-Şey yap, bak tadına. -Aa!
Bak. Sen de bak Funda. Lütfen.
-Değil mi? Hı? Nasıl? -Harika olmuş gerçekten.
-Tuz mu koydun içine? -[ağlayarak] I ıh.
-Müthiş. -Çok güzel oldu.
[ağlamaklı] Beni dinlemiyor.
Telefonlarıma da geri dönmüyor.
-İnadım inat, kıçım iki kanat. -[Tuan horlar]
Merak etme, ben yarın sabah gidip konuşacağım.
[burnunu çeker] Hayır, bir zombi yüzünden başımıza gelene bak ya! [ağlar]
Aşkım, ama bak.
Merkür, yani iletişim gezegeni şu anda retroda.
Ve bunlar Uranüs'le…
Sıçacağım Merkür'üne de Uranüs'üne de Funda ya!
Ama böyle tamamlanamayan ilişkiler,
yarım kalmış konular, işte böyle bir anda biten aşklar…
Hop, bir anda tamamlanmak için geri dönüyor.
[neşeli tonlar çalar]
-Çok güzel olmuş bu arada. -[Esra ani nefes alır]
-Ya, konu kapanmış bitmiş de işte… -Belli, kapanmış. Çok kapanmış, belli.
Ya, ayaküstü üç dakika bile konuşmadılar diyorum sana Murat.
Allah Allah! Adam yürüdü gitti zaten.
Çok güzel yürümüş, bayağı yürümüş yani. Gerçekten çok güzel yürümüş.
"Dün akşamdan beri seni düşünüyorum." Bizimki? Gülümseyen emoji.
"Seni çok özlemişim." Cevap? Bu emoji.
Bitmiyor, aynı şekilde devam ediyor.
"Artık birbirimizi kaybetmeyelim." Yetmemiş, "hihi" emojisi.
Devam ediyor.
"Bu hafta seninle bir yemek yemek isterim."
-[trampet çalar] -"Baş başa."
-Biraz… -Baş başa!
-Murat… -Baş başa!
Cevap, "Olabilir, konuşalım." Ben bitmişim.
Rahmetli Steve Jobs yattığı yerden gözümü açmasa ben uyuyormuşum ya.
Mesajlarda bir şey yok Murat. Hiçbir şey yok, başından savmış kızcağız.
-Ya, bırak! -Ya, doğru düzgün cevap bile vermemiş.
Ki zaten "Eve geliyordum, ben de anlatacaktım Murat'a" dedi.
Biz de dalga geçtik.
Öyle matah bir şey olsa
yani en başında daha onu bırakıp sana gelir miydi?
-Tamam, pişman olmuş işte. -[hiddetle] Ay!
[öfler] Saçmalama. Tamam, uzattınız artık, yeter ya.
Doruk etkilenecek bak, yapmayın artık.
Siz Murat'la Esra'sınız ya, kendinize gelin.
-Leyla, senin ne işin var bu saatte? -[Ömer] Oğlum.
[Sarp] Bu ne be?
[huzursuz tonlar çalar]
-Oha! -Sarp.
-Cem Murathan ermiş ya muradına. -Leyla, gerçekten mi ya?
-Niye parmağında değil bu yüzük? -Nazar olur diye herhâlde.
Sen artık ağzını bile açamazsın. Senin son rezaletini de öğrendim zaten.
Haydi! Murat, sen de toparlan, dön evine. Tamam mı?
Yürü oğlum, gidiyoruz. Haydi. Yürü, düş önüme.
-Düş, düş, düş, düş, düş. -[sessizce mırıldanır]
[Leyla] Geç bakalım.
-Leyla. -[cihaz bipler]
Ha, tamam, o adam ben değilim de yani…
Cem Murathan mı o adam? The adam Cem mi yani?
Her şeyi yapabilecek bir insan, bak gördün.
Ömer, rica ediyorum. Daha fazla sorun çıkarma, olur mu?
Buddy'nin hatırına.
[sakin, buruk müzik çalar]
[Leyla] Bir insanı tanımak için bazen dokuz yıl bile yetmiyor.
İlk sözüne inanıyorsun
ama ancak son yaptığında görüyorsun gerçek yüzünü.
Al şunu. Al, al, al. Al. Bas, bas. Aç, aç. Bas.
Ömer, turnuva yapıyoruz. Bas. Seç takımını.
[Leyla] Evlilik çok büyük bir karar
ama Cem üç kere başarısız olduğu hâlde nedense korkmuyor evlilikten.
Veya benden daha cesur, öyle söyleyeyim.
Çok güzel yüzük ama. Tak bakayım.
Yok, olmaz. Artık durdukça bunun anlamı büyüdü.
Ancak devlet töreniyle falan takmam gerekecek.
Oluyor mu peki parmağına, denedin mi?
[muzip tonlar çalar]
-Küçük. -Yoo, küçük değil. İşte, oldu.
Dur bakayım. Ben de bakayım. Aa, bayağı güzel ya.
Aslında birkaç günlüğüne kaçıp gelebilse ne kadar iyi olur, değil mi Reyhan?
Canımın içi. Hadi biz tutmayalım seni, sen bak işlerine.
Ne oldu? Niye susturdun sen babamı? Bir şey mi var?
[kekeler] Yok hayatım. Babanı bilmiyor musun?
Özledi işte seni yine.
Ben de çok özledim sizi ya. [oflar] Keşke ışınlanma icat edilse artık.
Ya, çarşamba günü annen küçük bir operasyon geçirecek de
onun için söyledim.
-Ay Mahir! -Ne? Ne ameliyatı?
Hayatım, inan önemli bir şey değil.
-Hani geçen kış kayakta ben düştüm ya? -Ee?
İşte dizim tam iyileşmedi. Ona bir bakacaklar, o kadar.
Haa, ben geliyorum o zaman.
Mahir, gördün mü yaptığını? Aşk olsun!
Canım, ne var bunda ya?
İşi yoksa kalkar gelir. Önemli bir şey değil ya.
Tamam, itiraz istemiyorum. Ben geliyorum.
Bak, alacağın olsun senin.
-[gülüşürler] -Alacağın olsun!
Sizi çok seviyorum, tamam? Öpüyorum, görüşürüz.
Yaşasın! Çok sevindim.
[kapanma tonu]
[operatör] Aradığınız kişi başka bir görüşme yapıyor.
Lütfen hatta kalınız.
Dur.
Buddy'ciğim!
Aşkım, oğlum.
Çok üzgünüm ama maalesef sen yine babaya gidiyorsun, tamam mı?
-Özür dilerim. -[havlar]
[telefon çalar]
Alo, Cem? Ya, ben yarın New York'a gidiyorum.
-[Cem] Ne oldu? -Annem ameliyat olacakmış.
Geçmiş olsun. Önemli bir şey mi?
Yani annem öyle değil dedi ama babam "Gelsen iyi olur" dedi.
-Gitmek istiyorum. -Tabii tabii, git.
Ben de gelmek isterdim de bu hafta Dubai'de olmam lazım.
Yo, gerek yok zaten. Ben de bir hafta falan kalır, dönerim.
Tamam güzelim. Ben şimdi yoldayım, birazdan konuşuruz.
Ha, geliyor musun? Iı… Tamam, görüşürüz o zaman, tamam.
[tempolu, eğlenceli müzik çalar]
[zil çalar]
[kapı tıklanır]
-[zil çalar] -[kapı tıklanır]
-[yüzük tıngırdar] -Aa!
-[kapı tıklanır] -Geldim!
[düğme zırlar]
-[Buddy havlar] -Şşt!
-[Buddy havlar] -Şşş!
Cem? Ay!
-Merhaba, rahatsız ettim. -Buyurun.
-Buddy! -Merhaba oğlum, sana da merhaba.
-[Ali güler] -Buddy! İçeri gir. Aferin.
-Buyurun? -Üst katta oturuyorum ben, Ali Yöreoğlu.
Haa! Anladım. Buyurun?
Seyahatten geldim.
[iç çeker] Uzun hikâye, eve giremiyorum. Telefonum yanımda yok.
Erkan'a baktım, evde değil galiba. Numarası var mıydı sende?
-Erkan'ın bende numarası var. -Hah.
Ama benim de yardıma ihtiyacım var.
Tamam.
[Leyla] N'olur orada ol.
-[zorlanarak] Gel bakalım, hadi. Hop! -N'olur, n'olur!
Ah! Hah.
Ay! Yaşasın ya!
-Sen nasıl düştün buralara ya? -Ay, sorma.
Buyurun efendim.
-Çok, çok, çok teşekkür ederim. -Ne demek.
[muzip tonlar çalar]
Cem?
Merhaba.
[uçak motoru vırıltısı]
[gülerek] Başka bir şey de çıkamadı ağzımdan.
Hele Ali! Ali'yi görmeniz lazımdı.
Dondu kaldı resmen. Ya, nasıl toparlanacağını şaşırdı.
Tabii ki hemen anladı görür görmez Cem'in kim olduğunu.
Ee, o da anlamıştır tabii nasıl bir şaşkalozla evlendiğini.
-Yaa! -[kıkırdar]
E, Cem çok bozuldu mu?
Bence bozuldu ama hiç çaktırmadı.
Yeni belgeselinizin adı Yüzüğün Yolculuğu mu? [güler]
-Aa, belgeselci misin? -Evet.
Küçük doğa ve çevre belgeselleriyle başlayıp
sonrasında işleri büyüttünüz, değil mi?
Evet, BM için global bir proje yürütüyorduk
ama meşhur olduğumu bilmiyordum.
Sahi, sen nereden biliyorsun?
Nesli tükenmekte olan karakulaklardan diyelim.
Babama ait bir arazideki bir madeni kapattırmıştınız da.
-Ha, Kosolu Holding? -Evet.
-Bizim. -[Ali gergin güler] Anladım.
Kuyruk acısı varmış.
Ya, evet ya. Ne kadar acayip, şansa bak.
Yüzük ne oldu peki?
Geri aldı mı yüzüğü? E, haklı tabii.
-Geri aldı. -Hı.
-Aldı ama ayarlatmak için aldı. -[kıkırdar]
Yoksa benden vazgeçmek kolay mı babacığım ya?
-[gülüşürler] -Ya, şımarık bu ya!
Bir şey söyleyeceğim, doğru söyleyin ama. İyi ki geldim, değil mi?
Doğru söyleyin.
İyi ki geldim, değil mi? Ben sizi çok özledim ya!
Biz de.
Biz hep…
-[Reyhan] Mutlu musun? -Yani. Cem farklı bir adam.
-[kuş cıvıltıları] -[duygusal müzik çalar]
[Leyla] İlgili.
Sevgili.
Hassas.
-Kasıntı diyordun? -Hiç değil.
Yani bana karşı değil en azından.
Ben de çok önyargılıymışım ona karşı hep.
-[kahkaha atar] -Tanıdıkça çok şaşırıyorum.
-[elektrogitar tonları] -[sesi duyulmaz]
-[kahkahalar atar] -Vuhu!
-Ama? -Aması yok ya aslında.
Yani zamanla tanıyoruz, keşfediyoruz birbirimizi.
[gülerek] Ona kalsa o hemen evlenmek istiyor tabii ama…
Ben birazcık zamana ihtiyacım olduğunu anlattım ona.
-[restoranda sakin ambiyans müziği çalar] -[Cem bıkkın iç çeker]
Leyla'nın yanında da sık sık saatine bakar mısın böyle?
-Şefin yok hâlâ ortalıkta? -"Şefimiz" diyeceksin.
Onu sen soktun hayatımıza.
Leyla'yı kontrol edebilmek için etrafındaki bütün adamları yanına aldın.
[alaycı nefes verir]
İçki biraz dokunmaya mı başladı sana?
Niye kızıyorsun? Yalan mı?
Ömer'i sen işe almamı söylemedin mi? Sonra da çocuğu uzaklara yolladın.
Cem, sen avukatlarını bile değiştirdin Leyla'ya yakın olabilmek için.
Aa, hepsini değil tabii. İşbirlikçi Beliz'in hâlâ yanında.
[alaycı nefes verir] Tamam, anlıyorum. Leyla yüzünden bana kızgınsın.
Evet çünkü tamamen kontrolü kaybediyorsun.
Sen ilk defa hayatımdaki bir kadını kıskanıyorsun Defne.
[gergin nefes verir]
Bu oyunu beraber kurduk Cem.
Senin asıl oyun arkadaşın benim. Hayatın boyunca da böyle olacak, unutma.
Canım, sen barın oraya geç. Geliyorum ben, tamam mı?
Bu ne güzel sürpriz!
-Öyle mi? -Keşke haber verseydiniz gelmeden.
-Hoş geldin Cem. -Hoş bulduk, merhaba.
[evde Müslüm Gürses - "Unutamadım" çalar]
-♪ Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde? ♪ -[sarhoş tonla eşlik eder]
♪ Bir türlü kendimi avutamadım ♪
♪ Kaç kadeh kırıldı… ♪
-Tövbe et lan. Bir daha yapacak mısın? Hı? -Tövbe abi, yapmayacağım ya.
Ben gideyim, içeri alsınlar. Ben teslim olayım.
-Beni de al, Allah aşkına. -Tuan! Şuna reiki meiki bir şey yap.
-N'olur ya. -Hiçbir şey yapmak istemiyorum.
-Şu kaktüs suyundan mı getirsen? -Hı hı!
Ne yapacağım, biliyor musunuz? Çıkacağım, bahçeden taş alıp geleceğim.
-Taşla geleceğim. -[Sarp] Sana bravo lan.
Adamı ne hâle getirdin, şu adamı ha. Tipe bak, tipe.
[Ömer] Elim titriyor ya.
-[Sarp] Bende mi? -[Funda] Aa!
-Ne oldu? -[Tuan] Ne oluyor?
-[Ömer] Aa, Esra. -[Funda] Oh be!
-Allah! -[Tuan] Şifa geldi, deva!
[Funda derinden ohlar] Allah ne muradın varsa versin.
Bu yeter.
[telefon çalar]
[açma tonu]
-Alo? -[gülerek] Bunu izlemen lazım.
[Leyla ahlar]
[evde Müslüm Gürses - "Unutamadım" çalar]
[sarhoş, ağlamaklı] Ben orada oturmuş oğluma masal okuyordum ya.
Masal.
Siz o pezevenkle resmen hikâyenin sonunu değiştirdiniz ulan!
[cıklar] Hayır, hiçbir şey değişmedi. Hiçbir şey olmadı. Sen…
-İskender… -Yaa!
[kıkırdar]
[Murat] Zikretme!
[Esra] Sevgilim, inan bana, hiçbir şey olmayacaktı da.
Yani olabilir mi böyle bir şey? Sen… [kekeler]
Mesajları okuduğumda
"beyninden vurulmuşa dönmek" ne demek,
"başından aşağı kaynar sular dökülmesi" ne demek,
"kanı çekilmek" ne demek…
-Hepsini anladım. -Hı hı.
Mideye yumruk yemiş gibi olmak?
-Evet. -[Tuan] Allah Allah.
Bir tanem, haklısın.
Bu salakça şeyi anlatacak bir zamanım olsaydı…
Bizim hikâyemiz mutlu sonluydu kızım.
-Ama… -Ben o herifin elinden kapmıştım seni.
Tamam! İyi ki kaptın, iyi ki sen kaptın.
Bizim hikâyemiz hâlâ çok güzel, hâlâ mutlu son.
-Sana her şey üzerine… -Doruk!
-Ne? -Doruk nerede?
-Evladım! -Hayır.
-[gülüşürler] -Evladım.
Doruk evde, annemler bizde.
N'olursun artık eve gidebilir miyiz? Lütfen hadi, n'olur.
Aptal değilim!
-[Esra] Ne münasebet canım. -No, no.
-Hayır. -Yok öyle bir şey.
Böyle bir geri zekâlılık yüzünden…
…evliliğimi sonlandırmayacağım.
-Şş! Şş, şş, şş. -Şşş!
Canımdan çok sevdiğim karımdan da nefret etmeyeceğim.
-Hadi. -Ama…
Ben o eve dönemem.
[ağlayarak] Çünkü hâlâ buram alev alev, alev alev yanıyor.
[Esra iç çeker]
-Alev alev… -Tamam artık ama!
Bokunu çıkarma. Bak, vallahi benim bir suçum günahım yok.
Şurama kadar ben doldum artık, yeter. Ve ayrıca seni çok özledim.
Ya eve geliyorsun ya eve geliyorsun. Ben bu kadarını söylüyorum.
Senin ben canını yerim be.
-[Funda] Aa! -[Tuan ve Ömer] Bu ya!
[Tuan] Vuhu!
[alkış ve ıslıklar]
-[Leyla] Vuhu! -[Tuan] Geri döndüler!
Geri döndüler!
-Hadi yürü artık. -[Sarp, alaycı şefkatle] Uu!
-[hoş tonlar çalar] -[arkada trafik gürültüsü]
[Cem] Canım, dinleniyorsundur diye aramadım.
Annenle konuştum, yarın için bol şans diledim.
Sabah ararım.
Çok öpüyorum seni, özledim.
Aradığınız kişiye şu anda…
[uçak motoru vırıltısı]
[cıklar, iç çeker]
[telefon çalar]
[derin nefes alır] Alo?
Alo, Şeyyaz? Pardon ya. New York'tayım da uyuyakalmışım.
-N'aber? -Tamamen bitti.
Anlamadım?
Defne ile olan saçmalığı diyorum, tamamen bitirdim.
-[iç çeker] Anlat bakalım. -Koşudan sonra zaten yok olmuştu ortadan.
Bir anda Cem Murathan'la restorana gelmeye karar verdiler.
-Cem'le? -Velisinin huzurunda ayrıldık.
Bu sefer giderken haber veriyorum bak. Hoşça kal.
[buruk tonlar çalar]
Güle güle.
Dedi ve Cem Murathan'la birlikte gecenin karanlığında uzaklaştılar.
Enteresanmış.
Neyse, bu durumda Ankara projesini iptal ediyorum.
Dubai için de zaten isteksizdim. Defne ısrar ediyordu, biliyorsun.
İyi oldu, benim yerime Defne gidecek yarın.
-Defne de mi Dubai'ye gidiyor? -Başka kim gidiyor ki?
[şüphe uyandıran tonlar çalar]
[uzakta araba alarmı ve siren sesleri]
[öfler]
[uzakta köpek havlamaları]
[Netflix tonu kreşendo yapar]
-[ürkütücü tonlar çalar] -[Nil, boğuk sesle] Deniyor.
-Hep deneyecek. -Kim?
Defne. Cem'den asla vazgeçmeyecek.
-Şu kadarcık kafamın içinde değil Defne. -[kahkahalar atar]
Ne gülüyorsun ya?
[şaşırtıcı tonlar çalar]
İddiaya girmiştik, hatırlatırım.
Defne'nin Cem'den başka hiç kimseye ihtiyacı yok.
Eninde sonunda doğuracak Cem'in çocuğunu, bak gör.
Biz ayrılırken Cem eğleniyordu ya. Zevkten dört köşeydi.
[kıkırdar] Ben şu an uyuyorum ya.
Ben uyuyorum şu anda. Ben jet-lag'im, uyuyorum şu anda.
-[muzip tonlar çalar] -[Mahir, boğuk sesle] Leyloş, Leyloş.
[Reyhan] Bırak, uyandırma. Yorgun çocuk.
[Mahir] Hayatım, sonra koştur koştur daha beter olacak ya.
Leyla. Leyla!
-Hadi canım, kalk. Gidiyoruz. -Dubai'ye mi?
Hastaneye. Hadi.
Hastane… Tamam.
Aradığınız kişiye…
[Mahir] Yarım saat oldu. Çıkınca haber veririm.
-[Leyla öfler] -[Can] Tamam, bir toplantıya gireceğim.
Ama ne olursa olsun bana mesaj at, tamam mı?
-Dayıcan! -Leyloş'um.
Haberdar etmeyi unutmayın. Hadi.
Biz de seni öpüyoruz, tamamdır.
[kapanma tonu]
-Bir kahve alacağım. Bir şey ister misin? -Olur.
[arkada hastane gürültüsü]
[iç çeker]
[şaşkın nefes verir]
[Ajda Pekkan'dan romantik şarkı "Dokun Bana" çalar]
[gülüşürler]
[Leyla] Birini tanımak bir şehri tanımaya benziyor.
Önce yaşadığın sokağı öğreniyorsun, sonra meydanları.
Sonra bilmediğin yerler keşfediyorsun, keşfetmenin tadını çıkarıyorsun.
[sadece şarkı duyulur]
♪ Dostluğun bana yetmiyor ♪
♪ Konuşurken… ♪
[Leyla] Sonra her şey birdenbire sanki hep seni bekliyormuş,
hep seni onu sev diye hazırlanmış gibi hissediyorsun.
♪ Dokun, dokun bana ♪
[Leyla] Keyifle kayboluyorsun, zamanı unutuyorsun.
-♪ N'olur dokun bana ♪ -[şarkı yükselir]
♪ Sevmek dokunmak demiştin ♪
♪ Biliyorum sürmese de Eskiye benzemese de ♪
♪ Hâlâ benim tek ezberim ♪
♪ Dokun bana ♪
-♪ Ne olur dokun bana ♪ -[şarkı kreşendo yapar]
♪ Dinlemek beni kesmiyor ♪
♪ Hasreti hafifletmiyor… ♪
-Bu pek güvenli bir şey değil herhâlde. -[kahkaha atar] Ya, bir şey olmaz ya!
Korkma Cem Murathan, korkma. Bir şey olmaz.
-Ah! Yeşil yanıyor. Hadi. -Hah.
-♪ Dokun, ne olursun dokun ♪ -[Leyla] Vuhu!
-♪ Dinlemek beni kesmiyor ♪ -[sadece şarkı duyulur]
♪ Hasreti hafifletmiyor ♪
♪ Dokun bana, gizli olsun ♪
♪ Dokun, ne olursun dokun ♪
♪ Alıştığım ellerindi ♪
♪ Özlediğim sevgilimdi ♪
♪ Oyalama dostluğunla ♪
♪ Katlanamam buna ♪
♪ Dokun bana ♪
♪ Ne olur dokun ♪
-♪ Bana ♪ -[şarkı durur]
[Leyla kahkaha atar]
[uzakta trafik gürültüsü]
Sen doğal çevrenden uzakta aslında bayağı tatlı bir insanmışsın ya.
-Doğal çevremden derken? -[güler]
Yani Cem Murathan tabiatının dışında bayağı normal, iyi bir insanmışsın.
-[gülüşürler] -"İyi bir insan"?
Başka?
Yani İstanbul'da
birazcık kasıntısın.
[kıkırdar]
Buradaki hâlini çok sevdim.
Keşke ketçap alsaymışız, değil mi?
-Ketçap… Ketçap unuttum. Ama şey var… -[kahkaha atar]
-Mayonezim var. -[gülerek] Wow!
-Gerçekten. -Sürprizlerle dolusun.
-İster misin? Dökülüyor. Çabuk, hadi. -Hayır! Hayır.
[kuş cıvıltıları]
Buraya en son kardeşimle gelmiştim.
-Selim'le mi? -Hı hı.
NYU'da okuyordu.
Her şeyi bırakıp geri dönmek istemişti, ben de onu vazgeçirmek için gelmiştim.
Beceremedim.
Dönmeseydi belki…
[Ajda Pekkan - "Dokun Bana" devam eder]
♪ Dokun bana ♪
♪ Ne olur dokun ♪
♪ Bana ♪
[şarkı yavaşça biter]
Seni sevmek böyle…
…puzzle'ın eksik bir parçasını bulmak gibi.
-[Leyla] Ay… -[gülüşürler]
-Beni seviyor musun? -[kıkırdar] Evet.
O zaman hangi parçamın eksik olduğunu da biliyorsun.
[kıkırdar, derin nefes alır] Ben miyim o?
-[Leyla güler] -[duygusal tonlar çalar]
[kadın] Türk Medeni Kanunu'nun ve New York Başkonsolosu'muzun
bana verdiği yetkiye dayanarak sizleri karı koca ilan ediyorum.
Tebrik eder, mutluluklar dilerim.
[alkış ve tezahürat sesleri]
[büyüleyici tonlar çalar]
-[uzun uzun koklar] -[hoşnutça mırıldanır, derin nefes alır]
[Leyla derinden iç çeker]
Yine aynı rüyayı gördüm.
Hıı? Ne gördün?
Sonra anlatırım.
-[gülüşürler] -Peki.
O zaman kalk, annenlere gidelim. Sonra da şehri gezelim.
-Hı? -Tamam, süper.
[romantik caz tonları çalar]
Çok beğeniyorum seni.
Ben seni daha çok.
Yüzüğüm ne zaman hazır olurmuş?
Yüzüğün hazır.
Nasıl yani? Burada mı?
[duygusal tonlar çalar]
Zamanı geldi mi?
Ben de seninle evlenmek istiyorum.
-Seni seviyorum. -[ağlamaklı] Seni seviyorum. [güler]
-[asansör öter] -[gizemli, gergin piyano tonları çalar]
Hah, Leyla geldi.
Hadi abi, hadi.
-Sarp, alabilir misin? -Ver.
-[Esra] Aşkım. -[Funda] Hoş geldin.
Ben geçiyorum diğer tarafa. Duruşmada görüşürüz, kolay gelsin.
-[Murat] Hazırız. -Her şey tamam.
[Leyla iç çeker]
Evet.
Ben hepinizi en son böyle cübbeyle mezuniyette gördüm ha.
Harry Potter ve Kartal Tutsakları.
[Esra mırıldanır]
[gizemli, tempolu caz müzik çalar]
Daha fazla tutsaklık yok artık.
[müzik devam eder] k yok artık.