- Barbo! - Tak?
- Otwórz drzwi. - Co jest?
Otwieraj!
- Chwileczkę. - Tak?
- Co się stało? - Nic.
Przesuń torbę.
Leyla! Pojadę za wami.
- Do sądu Kartal. - A lot?
Zdążymy. Nie martw się.
DZIĘKUJĘ, NASTĘPNY
#ZŁAPMNIEJEŚLIPOTRAFISZ
Buddy!
Piesku!
Buddy!
Jedzonko!
Buddy!
Jedzenie! No chodź!
O kurwa.
Buddy!
Piesku!
Buddy!
Piesku!
To cholerstwo…
Buddy!
A w parku i na osiedlu obok?
Szukaliśmy wszędzie.
We wszystkich ogrodach.
Cholera, Buddy!
Może pan szukać go, jadąc autem.
Nie mogę wyjść. Mam kontuzję stopy.
Współczuję. Pies wróci. Jest mądry.
Ale niech panowie go szukają. Proszę to wziąć.
- Wróci. - Dziękuję.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Tak, Balım?
Nie, dalej go nie ma.
Jedziesz tu?
Nie, nie powiedziałem jej. Dobra, zadzwonię.
Dobra, przyjedź.
Jasna cholera, Buddy!
Jak możesz robić mi to właśnie teraz?
- Wszystko gra? - Przepraszam.
- Nie wyłączyłaś? - Wyłączyłam, ale…
Co ja robię?
Przepraszam, wyłączyłam go.
- Już jestem. - Witaj z powrotem.
Jestem już twoja.
Ja się tu duszę.
- Nie wolno. Nie włączaj. - Nie wytrzymam.
Niemożliwe.
- Pani Nil? - Nil?
- Cem? - Pan Cem?
Długo jesteście razem?
- Co to ma być? - Przepraszam! Nie może pani!
Nic nie widzę.
Nic mi nie jest.
Proszę pani.
Niewiarygodne. Dalej robi pani zdjęcia.
Proszę już przestać.
Wystarczy.
Świetny materiał do drugiej książki.
- Pokaże te zdjęcia wszystkim. - No i co?
Jak możesz być tak spokojny? Nie rozumiem cię.
Twoja druga żona, która cię nienawidzi, i Hande Berkant, królowa tabloidów.
Upokorzą nas.
A co w tym upokarzającego?
Mieliśmy jeść kolację.
Wyznawałem ci miłość, gdy zadzwonił twój telefon.
- Miałem cię pocałować. I tyle. - Nie drwij ze mnie.
Nie drwię. Mówię poważnie.
Nie odbieraj. To pewnie reporter.
Tak?
Murat? To ty?
- Mój Murat? - Coś się stało?
Co się stało?
Ömer!
Leyla, uspokój się.
Jak mogłeś być tak nieuważny?
Wszyscy go szukamy. Znajdziemy go.
Jak to się stało?
Pewnie mama nie zamknęła drzwi, gdy wychodziła. Byłem w łazience.
Jeśli coś mu się stanie, nigdy ci nie wybaczę.
Wiem. Masz rację.
Pisaliśmy na socialach, powiadomiliśmy weterynarzy. Znajdziemy go.
Tak?
Tu Kaan Volga z Çekirdek Magazine.
O co chodzi?
Nie chodziło o Buddy’ego.
Kiedy to się stało, Ömer?
PRZYŁAPANY PRZEZ BYŁĄ
Zdjęcia są wszędzie!
Pewnie Nil dała mój numer brukowcom.
NUMER NIEZNANY
Nie wierzę, że tyle razy dzwonili.
Twoje pozostałe żony niedługo też zaczną dzwonić.
A ten wieczór tak wspaniale się zapowiadał.
Za parę dni sprawa ucichnie. Spokojnie.
Leyla, uspokój się.
Zawsze dochodzi do katastrofy, gdy jesteśmy razem.
- Nie mów tak. - To prawda!
Ta sprawa z Defne na naszej pierwszej randce.
A teraz Buddy.
I Nil.
Coś ci powiem.
Na razie nie pokazujmy się razem.
- Dlaczego? To niedorzeczne. - Proszę.
Nie widujmy się, dopóki się nie uspokoi.
Tak, Şeyyaz?
Tak, wiem.
Uciekł od Ömera.
Ogłoszenia o zaginięciu są wszędzie.
Nie martw się.
Nie wiem, co możesz zrobić, ale będę wdzięczna za każdą pomoc.
Dziękuję ci.
Buddy!
Gdzie jesteś?
Mamy bombowe wieści, drodzy widzowie.
Druga była żona Cema Murathana, słynna producentka win Nil Katmanoğlu,
przyłapała byłego męża z nową dziewczyną.
Ale tutaj robi się ciekawie.
Nowa dziewczyna nie jest nikim obcym.
Adwokat Leyla Taylan
reprezentowała ówczesną żonę Cema Murathana
w jego ostatniej sprawie rozwodowej…
Buddy?
Nie.
Czy byli wtedy razem?
Okazało się, że to inne psy.
Sprawdzamy jeszcze dwa telefony.
Gdzie jesteś?
W parku, w którym miał wypadek. Niedaleko twojego mieszkania.
Zakochał się tu w jednej suczce i ganiał za nią.
Masz jej adres?
A jak!
Powinna się wstydzić.
Nie mam.
Podobno już wtedy miała go na oku…
Całe miasto huczy o twoim kochasiu.
Gratulacje.
Dobrze, że cię rzuciła.
Mówiłam ci, że to nie jest dziewczyna dla ciebie.
Nie dolewaj oliwy do ognia.
Na litość boską! Nie mogę odezwać się do syna?
Buddy!
Buddy?
Buddy! Gdzie byłeś?
Gdzie byłeś, kochany?
Dzwoniłem, ale rozłączała się pani.
Naprawdę?
Ty playboyu!
Strasznie za tobą tęskniłam.
Myślałam, że dzwoni kolejny reporter.
Zablokowałam wszystkie nieznane numery.
W ogłoszeniach był numer Ömera.
Tak, ale mój numer był na chipie.
Zupełnie o tym zapomniałam.
A jak się tam znalazł?
Ömer wyprowadza go codziennie o tej samej porze.
A skoro Ömer nie mógł tego zrobić, to wyprowadził się sam.
Była tam Luna i bawili się.
Buddy, napędziłeś nam stracha.
Nawet już na mnie nie szczeka.
Cicho, niedobry psie!
Mój mały.
- I co dalej? - Poszedł za Luną do domu.
Właścicielka Luny zadzwoniła
do gościa wyprowadzającego psy.
A on nie mógł się do nas dodzwonić, więc Buddy tam przenocował.
Taki z ciebie kobieciarz?
Podążałeś za głosem serca? I dobrze!
Nic mi nie mów.
Przez swoją pierwszą miłość wpadł pod auto.
To była druga. Wolę nie myśleć o trzeciej.
Buddy, kto się szlaja, ten wdepnie w gówno.
Niech zrobią sobie małe szczeniaczki.
Byłoby super.
Ömer miał taki sam pomysł.
Przygarnąłbym jednego szczeniaka.
Nie tęskniłbym tak za Buddym.
Rzadziej byśmy się widywali. Co ty na to?
Masz rację.
No to do zobaczenia. Albo i nie. Nieważne.
Idź.
No już, leć.
Pogodził się z sytuacją?
Tak. A co ma zrobić?
Mama mówi: „Płakał, śmiał się, a w końcu się odnalazł”.
Co?
- Esra, weź to. - Dobra.
Idę!
Witajcie!
Coraz więcej szokujących wieści!
Buddy, zbiegły kochanek, w końcu wrócił do domu.
Czy to wszystko? A skąd!
Słynny prawnik Sarp Korkuter po porzuceniu przez żonę
został na lodzie!
Odwal się.
Wiele przeszedłeś.
Wyrzucili mnie już pierwszej nocy, dlatego mam walizkę.
Nie martw się. Witaj.
Przykro mi, stary.
Od teraz zawsze będę z tobą.
- Pewnie strasznie się stresowałaś. - Nie pytaj.
Tak?
- Jakieś śmieci? - Nie, dziękuję.
Na dole są dziennikarze. To pewnie do pani.
Poważnie?
Pani Leylo…
Znaleźli też twój adres.
Naprawdę tu są.
Pewnie ją śledzili.
Nil udzieliła wywiadu. Puszczają go wszędzie.
Serio?
Sprawdzę.
- Nie. Nie włączaj. - Czemu?
Şeyyaz!
Nie wyglądaj przez okno. Zrobią ci zdjęcie.
Mnie? Po co?
Cem, Defne, ty…
To świeża historia.
- A gdzie nasz główny bohater? - W Londynie.
Naprawdę?
Ale wie, że Buddy się odnalazł?
Tamtego wieczoru nie wpadliśmy na siebie przez przypadek.
Wiedziałaś, że tam będę.
Byłaś z tą słynną reporterką tabloidów.
Nie. Świętowałyśmy ukończenie mojej drugiej książki.
Tym razem napisałam powieść.
O pięknej prawniczce.
Nil.
Czego ode mnie chcesz?
Chcę, by twoja dusza roztrzaskała się na kawałki.
Tak jak dusze twoich ofiar.
Chcę, żeby twoja maska opadła
i by wszyscy zobaczyli, co za nią ukrywasz.
Zadzwoniłem. Nie otworzyła.
Myśleliśmy, że zrobi mi niespodziankę.
Śmiejcie się. Nie hamujcie się.
Śmiało.
Weszliśmy. Mieszkanie było opustoszałe. Nawet moje rzeczy zniknęły.
Myślałem, że ona nie lubi niespodzianek. Beliz mnie zaskoczyła.
Wysiliła się.
Jak zdążyła wszystko spakować i się wynieść?
Mogła jeszcze zabrać ze sobą klamki.
Wydawała się spokojna.
- To aniołek! - Słodka sarenka.
Dokąd poszła?
Dzwoniłem. Nie odebrała.
Jej tata też nic nie wie.
Taktyka jak u Defne.
Umieściła rzeczy w dwóch osobnych magazynach. Gadałam z jej mamą.
Nie wiadomo, gdzie się podziała.
- Może poszła do koleżanki. - Jakiej koleżanki?
Ona ma jakąś koleżankę?
- Głuptas. - Słuchajcie.
Jak dobrze, że możemy już się z niej nabijać.
Tak długo się powstrzymywałem.
I co teraz?
Czekamy na kolejny ruch Beliz.
Beliz?
Panny Niespodzianki!
Przestań!
Masz coś na osłodę. Wasabi.
Teraz mi ufasz?
Przyprowadziłam ci Cema.
Czego chcesz od Cema, Beliz?
Nie mam żadnego problemu z panem Cemem.
Nasza niania wyjechała, więc zatrzymali się u nas rodzice.
Zabierzemy Sarpa później.
Wiecie, że u mnie jest tylko jedna sypialnia.
Ta sypialnia to całe mieszkanie.
A u mnie nocuje już Tuan.
„Nocuje”?
„Wprowadził się do mnie”. Przepraszam.
Nie martw się. Niedługo znajdę mieszkanie.
Zostań, ile chcesz.
Nie rozpieszczaj go, bo tu zostanie i jeszcze sam cię wyrzuci.
To nie Sarp mi przeszkadza.
A co?
Chodź tu.
Stój.
Na dole nikogo nie ma.
Pewnie poszli, bo nic się nie działo.
Buddy, dziś nikogo nie poderwiesz. Zostajemy w domu.
No już, idź spać.
Moja mama nie wie, że Beliz odeszła.
- Pamiętaj o tym. - Dobra.
Ej!
Ręce myje się w łazience.
Nie marudź tak Murathanowi, bo sobie pójdzie.
Ciekawe, czemu Beliz sobie poszła?
Przyłapała cię na apce randkowej?
Niespodzianka! Żona mnie zostawiła.
Jest głucha.
Nie słyszy mnie.
Słyszy tylko tych jednokomórkowców.
Ömera, Cema…
Ale nie mnie.
Musiał być jakiś powód.
Nie ma.
Oboje od samego początku kopaliśmy okopy.
Może ty już na początku się poddałeś, ale Beliz cię kochała.
Tak. W rękawiczkach, z daleka.
- Nie jestem łatwym człowiekiem. - Nie mów tak!
Nie myśl tak o sobie.
Dobra.
Ale nie lekceważmy jej.
Od razu rozgryźliśmy się nawzajem.
Znalazła mój pierścionek i urządziła ślub-niespodziankę.
Tylko Beliz była w stanie nad tobą zapanować,
ale za szybko się poddała.
Nadaję się na kumpla do zabaw, a nie męża.
Jak dobrze, że to wiesz!
Samoświadomość jest ważna.
Tak.
Gdyby było ci zimno, jest jeszcze to.
Tu masz wodę. W łazience są czyste ręczniki.
Kapcie chyba nie są konieczne.
No to dobranoc.
Dobranoc.
Chodźmy do łóżka!
Grzeczny piesek.
A co chciałbyś powiedzieć Leyli?
Nic.
Wystarczy mi, że jest przy mnie.
Tutaj.
Beliz.
Nie chcę dłużej kłamać. To nie fair wobec ciebie.
Rozstańmy się.
Jesteś na haju. Nie jesteś sobą.
Dlatego mogę być taki szczery.
Beliz, proszę.
Rozwiedźmy się.
Proszę.
Co jest…
„Zmusiła mnie do rozwodu.
Nim się zorientowałam, już było po rozwodzie.
Okazuje się, że mieli inny plan.
Jestem bardzo rozczarowana.
Czy nawet własnej prawniczce nie można ufać?”
Tak powiedziała nam Tuba Tepelioğlu w rozmowie telefonicznej,
dodając, że prawniczka wbiła jej nóż w plecy.
Ale to nie koniec skandali z udziałem Leyli Taylan.
Była wcześniej zaręczona z Ömerem Cenkerem,
ale porzuciła go w dniu ślubu.
Cholera.
Ta kobieta posuwa się za daleko, Cem.
Chce mi dokuczyć? Okej. Ale po co miesza w to Ömera?
Przysięgam, że zrobię aferę.
Zajmę się tym.
Nie, już postanowiłam. Pozwę ich wszystkich.
Nil, Tubę i tę całą Hande Berkant.
Wtedy sprawa będzie się ciągnąć.
To się dziś skończy. Obiecuję.
Będę gotowy za pięć minut.
Pospiesz się.
Kto to?
To tylko Sarp. Pokłócił się z Beliz.
Pomieszkuje u mnie.
Rzuciła mnie!
Rozumiem.
Rozumiemy.
Dobra. Muszę kończyć.
Pozdrów Defne i mamę.
Nie wróciłem do Londynu.
Naprawdę?
Czekam, aż kara się skończy.
Nie nazywaj tego karą.
Widzisz, że ciągle wypływa coś nowego.
Zajmę się tym. Nie martw się.
Dobrze.
Buziaki, pa.
Szybciej, bo spóźnię się na rozprawę!
Idę.
Jak możesz szykować się dłużej ode mnie?
Gdzie lakier do włosów?
Skąd mam wiedzieć?
Nie używam.
Pani Leylo!
Co jest?
Pięć minutek.
Leyla, pojadę do biura taksówką.
- Pani Leylo! - Jak odniesie się pani do zarzutów?
Jak długo jest pani z Murathanem?
Możecie się ruszyć? To nękanie.
Przez trzy ostatnie rozprawy przeciągali proces,
nie składając wymaganych dokumentów.
Przepraszam.
Pewnie przez zawirowania w swoim życiu
moja szanowna koleżanka coś przegapiła.
Dokumentacja jest kompletna, Wysoki Sądzie.
Wstawaj. Gliny przychodzą.
Nie, stary.
Nie chcę cię.
- O czym ty mówisz? - Nie!
Znajdę innego prawnika.
Broń kogoś innego.
Zostań prawnikiem Murathana.
- Ile ty masz lat? - Broń chłopaka Leyli.
Masz pięć lat? Wstawaj, zaraz będą.
Czemu mówią o mnie w brukowcach?
Już są. Wstawaj.
Wstawiłem kratę,
żeby Buddy nie uciekł.
Teraz mam kratę.
A nie mam Buddy’ego.
Ani Leyli.
Ömer, ty pieprzony idioto.
PAN AHMET
- Witam. - Dzień dobry.
- Proszę. - Dziękujemy.
Proszę wejść.
Jestem tutaj, proszę panów. Mam swój dzwoneczek.
- Zapraszam… - Chodźmy.
MAMA: WSZYSTKO GRA? TATA: ZADZWOŃ
MURAT: CO TAM? FUNDA: NIE ODBIERASZ
ESRA: MARTWIĘ SIĘ SARP: ODDZWOŃ
To ta prawniczka.
Halo?
- Leyla? - Nie jestem już Leylą.
Teraz jestem „tą prawniczką”.
Szokującą bohaterką tabloidów.
Co tam?
Ja też mam dla ciebie szokujące wieści.
O nie.
Sprawdzałem rezerwacje.
Mam rezerwację na 20 osób na dzisiejszy wieczór.
Impreza Nil Katmanoğlu.
Niedługo pojawi się szóste wydanie pierwszej książki.
Poza tym wydajemy nową książkę.
- Dziękuję. - Gratuluję.
Jesteśmy w nowej restauracji słynnego szefa kuchni Feyyaza Sivriego.
Szef kuchni jest bardzo przystojny.
Poza tym on i Cem Murathan mają podobny gust.
Dzień dobry.
Witaj ponownie, Leyla.
Zgodnie z artykułem 134. kodeksu karnego
każdemu, kto narusza czyjeś prawo do prywatności,
grozi kara pozbawienia wolności od roku do trzech lat.
Jeśli do naruszenia prywatności dojdzie
poprzez nagrywanie obrazu lub dźwięku,
kara zostanie podwojona.
TRANSMISJA PRZERWANA
Nie jestem celebrytką ani artystką. Nie jestem też politykiem.
Dlatego informuję przy świadkach, że pani nagrania stanowią dowód.
Informuję też panie,
że złożyłam zawiadomienie do prokuratury
i wniosłam pozew o odszkodowanie za naruszenie dóbr osobistych.
Moja historia nie jest tak paskudna, jak to pani przedstawia.
Zróbmy wywiad i poinformujmy o tym wszystkich.
Pani Nil. Zakochałam się w Cemie, gdy był już rozwiedziony.
Dopiero później go poznałam.
Nie znasz jeszcze Cema.
Ale wkrótce poznasz.
Już niedługo, Leyla.
Przy okazji, gratuluję nowej książki.
Nie mogę się jej doczekać.
Jeśli będzie trzeba, za nią też z przyjemnością panią pozwę.
To moja praca.
Udanej zabawy.
Miłego wieczoru.
PAN AHMET
Czekaj, nie.
Ty głuptasku!
Rzucam!
Powoli.
- Chodźmy. - Abonent, do którego dzwonisz…
Na dole nikogo nie ma.
Brawo. Z tym też sobie poradziłaś.
Oczywiście.
Czuję kiełbasę.
Jemy kiełbaski?
- Jajka z kiełbasą. - O rany!
Weźmy trochę żółtka…
Dzień dobry!
Przepraszam. Myślałam, że znów są tu reporterzy.
Zaparkowałam z tyłu i weszłam tylnymi drzwiami.
Nawet w małżeństwie z Beliz żyło mi się spokojniej.
No co?
Chodźmy do mojego biura.
- Dobra. - Dajcie spokój.
Wszyscy już wszystko wiedzą. Nie mamy nic do ukrycia.
Sarp, przygotowałam pozew rozwodowy.
Nie powinniśmy wcześniej porozmawiać?
Już dość się nagadaliśmy. A raczej już dość się nasłuchałam.
Leyla.
Byłaś z nami od początku.
Od początku do końca.
To znaczy…
Byłaś świadkiem na ślubie. Bądź nim też na rozprawie rozwodowej.
Ach tak?
To wszystko.
- Niech tak będzie. - Tak.
Czyli odchodzisz z firmy?
Nie. W naszym życiu nic się nie zmieni.
Pracujmy razem tak jak do tej pory.
- Świetnie. - Cudownie.
Jak macie pracować ze sobą jak gdyby nigdy nic?
Jeśli się rozwodzisz, to rzucasz też pracę, prawda?
Po co miałaby odchodzić? Ma ogromne doświadczenie.
- Nawet Cem był jej klientem. - Abonent…
Co nie?
Dzień dobry.
Mama?
Nagle wszystko się uspokoiło.
Ale teraz jest za cicho.
A Cem znowu zapadł się pod ziemię. Mówił, że mam nic nie robić.
Ciekawe, czy jest zły, że pozwałam tę kobietę.
Mamo, zadzwonię później.
Co tu robisz?
Czekam na ciebie.
- Dawno cię nie widziałam. - Prosiłaś, byśmy się nie widywali.
Wsiadaj.
Co to za walenie?
Pan Ahmet?
W porządku. Możesz iść.
Przepraszam.
Wiesz, czemu nazywamy tę zatokę Złotym Rogiem?
Zeus, król bogów,
zakochał się w pięknej Io, córce boga rzeki.
Oczywiście, że Zeus. Co dalej?
Ale gdy jego żona Hera dowiedziała się o tym…
On też był żonaty?
W przypływie zazdrości zemściła się, zamieniając Io w rogatą jałówkę.
I wysłała muchę, która miała ją nękać.
By pozbyć się muchy, Io uderzała głową na wszystkie strony,
tworząc na lądzie szczeliny.
Jedną z nich jest Złoty Róg.
Ładna historia.
Oczywiście ty jesteś Zeusem.
Przystojny flirciarz i król bogów.
Dziękuję.
A ja to biedna Io dręczona przez muchę.
Tuba to Hera, tak?
Nie, wybacz. To Tuba, Nil i wszystkie pozostałe kobiety z twojego życia.
Tak, zakochałem się w pięknej kobiecie.
Jeśli ktoś spróbuje ją skrzywdzić, zrobię wszystko, by ją chronić.
Dopóki będzie mi ufać.
Ufam ci.
Do diabła z twoimi udziałami i twoją spółką…
Nie potrzebuję was.
Wypierdalaj z mojego życia.
Znowu to cholerstwo…
Spójrz na nas.
Wszystko się zawaliło z powodu jednego zdjęcia.
I właściwie…
wszystko, co mówią, jest prawdą.
Tak, byłam prawniczką Tuby
i pomogłam wam się rozwieść.
Ale oni przedstawiają tę historię zupełnie inaczej, niż było.
Dlaczego tak się przejmujesz tym, co mówią inni?
Bo…
chyba czuję się winna.
Bo gdy tylko cię zobaczyłam,
nie mogłam przestać o tobie myśleć.
Oczywiście nie wiedziałam, że tak to się skończy…
Zakochałam się.
Ciągnęło mnie do ciebie.
Zakochałem się w tobie, gdy tylko cię ujrzałem.
Chcę się z tobą ożenić.
Co się dzieje?
Udzielimy wszystkich informacji w odpowiednim czasie.
- Przyszła Leyla Taylan. - Pani Leylo!
Leyla, są tu reporterzy. Nie martw się.
- Spokojnie. - Pani Leylo!
- Pani Leylo!
Dzień dobry.
Leyla. Chodź.
Uciekliśmy.
Napisy: Ewelina Zakrzewska