[Gaye Su Akyol'dan "Bir Yaralı Kuştum" çalar]
[Murat] Aslı.
-[yağ cızırtısı] -[şarkı içeride devam eder]
Aslı!
-[Sarp] Hı? -[Murat kıkırdar]
-[Sinan güler] -[Sarp] Ee?
Aslı'ydı oğlum benimki.
İnanılmaz tatlı bir insandı ya.
Moruk, sadece böyle S'leri şeydi…
[peltek taklidi yaparak] Böyle basa basa… "Aslıcığım" gibi.
-[gülüşürler] -Çok tatlı, canım ya. Ne yapıyordur şimdi?
Yani ölmüştür diye düşünüyorum. Büyüktü benden bayağı.
[kahkaha atarlar]
Kaçlıydı lan o, ha?
Ya, bilmiyorum moruk da çok tatlı kızdı ya.
-[burnunu çeker] Buna ateş alayım. -[Sinan iç çeker]
Abiciğim, bir şey diyeceğim, bu…
Gördüğüm en sıçık bekârlığa veda partisi. Biliyor musun? Gerçekten.
Lan, keşke Leyla'nın partisine gitseydik ha. Hı?
-[Sarp taklit ederek mırıldanır] -[gülüşürler]
[telefon titrer]
-[Sarp kıkırdar] -[Sinan iç çeker]
[şarkı içeride devam eder]
-[Sarp] Al bakayım. Su içiyordu lan. -[Sinan] I ıh.
[Esra] Murat'a bir merhaba de!
-Oğlum, ne yapıyorsun ya telefonla ya? -Oğluma bakıyorum kardeşim.
Yasak dedik oğlum. "Telefon yok" dedik.
-[Sarp] Oho. -[gülüşürler]
Ulan amma korkutmuş bu kadınlar sizi be. Al aga.
Telefonlar kapalı. Evden dışarıya çıkamıyoruz.
[Sinan] Bir şey diyeceğim, damat yok.
-Damat! -Damat, hop! Ömer!
-Niye bağırıyorsun abi? -Hop, damat!
-Tamam abi… -Şş, bir şey diyeceğim, bir şey…
Ömer'in kızın adı neydi? Bir tane kız vardı ya?
-Iı… Dilek. -Dilek. Şaşı Dilek.
-Şaşı Dilek. -Tabii, ilk diplomayı ondan aldı.
Şaşı Dilek, peltek Aslı… Ben Ömer'e bakacağım.
[Sarp] Ömer!
[gizemli, gergin müzik çalar]
Ömeritto.
Ömeritto, neredesin ya?
[homurdanır]
[dramatik tonlar çalar]
[gizemli piyano tonları çalar]
[tezahürat, alkış ve ıslık sesleri]
[şaşkın bağırışlar]
[karamsar, sakin müzik çalar]
-[gergin tonlar çalar] -[şiddetli korna sesi]
[Esra iç çeker]
Nasıl?
[Reyhan] Bakayım.
Bak anneciğim.
[Leyla iç çekerek] Ay.
[cıklar] Çok uzun bir süre sessizlik oldu. Ne oluyor? Nedir? Nasıl?
-Bir şey söyleyin. -Zamanında güzeldi herhâlde.
Aşkım, tarih kokuyor bu ya. Bakayım. [koklar] Ay, gerçekten de kokuyor.
[bir an kahkaha atıp susar]
[Reyhan] Oh, çok rahatladım.
Hayatım, çıkar artık onu üstünden.
Yani el bezi bile olmaz artık ondan.
Ya, bu ama anneannemin gelinliğiydi. Uğurdu bu, ne yapacağım ben şimdi?
Çok istersen aynısını yaparım ama gerek var mı?
Yani…
Leylacığım.
Ay, o kadar mı kötü Beliz?
Kitap çıkmış.
[Esra] Aa.
[büyüleyici tonlar çalar]
[kahkaha atar] "Han Tumar" koymuş Cem'in adını.
Murathan'ın bütün harflerini karıştırmış, Han Tumar.
[Esra kıkırdar]
Ve hâkim, "Hiçbir benzerlik yok" dedi. Hiçbir şey yapamadık.
"Narsistler aslında müthiş kompleksli ve elbette anneden travmalı olurlar.
Han Tumar'ın da en büyük yarası annesiydi."
[Esra kıkırdar]
Annesiyle ilgili bir şey biliyor muyuz?
Hiçbir şey bilmiyorum.
[iç çeker]
"Tuna birkaç hafta içinde
Han'ın bedenine bağımlı bir köle hâline gelmişti.
Tutkunun şiddeti giderek artıyordu.
Han'ın yaktığı ateş,
kasıklarından bedenine akan bir çağlayan gibi sarıyordu bedenini."
[romantik müzik çalar]
[Esra] "Nefes almasına fırsat vermeden sevişiyordu tutsağıyla.
Han sanki gürül gürül akan bir şelaleydi
ve Tuna çırılçıplak bedeniyle bu suya teslim olmuştu."
[Cem] Sen gerçek misin?
Benim misin?
[Cem] Leyla!
-Leyla! -[gümbürtü]
-Leyla? -Leyla!
[buruk tonlar çalar]
[gergin tonlar çalar]
[Ömer] Tamam? Rica ederim.
[polis kornası çalar]
[arkada trafik gürültüsü]
Aşkım? İyi misin sen?
Hemen evlenelim mi? Bugün.
Bir şey var ya, bir şey var.
Birden her şey rayından çıktı. Bir uğursuzluk var.
Her şey planladığımız gibi gidiyor aşkım. Saçmalama ya.
[öfler] Gitmiyor. Anneannemin gelinliği olmuyor ki.
E, tamam, yenisini dikiyorlar.
-Arabam haşat oldu. -Benim yeni arabayı alacaksın.
Ya, sen de Dubai'ye gideceksin. Bir de düğüne kadar yoksun.
[mırıldanarak] Aşkım, ama sonrası hep bizim.
Ha? Balayı.
-Hı? -[hafifçe kıkırdar]
[huzurlu müzik çalar]
[iç çekerek] Bal yılları hatta.
[gülüşürler]
-Hadi, geç kalacaksın. -[ıslıklı bildirim tonu]
[telefon çalar]
-Niye arıyor bu? -Düğün mönüsü için arıyordur.
-Hıı? -Hı hı.
-Sen o zili bir değiştir de. -Tamam, değiştiririm.
-[gülerek] Hadi, geç kalacaksın. -[cıklar]
Geç kalacaksın. Ya… Ömer!
Dikkatli git.
-[öper] Tamam habibi. -[güler]
[Leyla] Düğün yaklaştıkça çok huzursuz oluyorum.
Sana da olmuş muydu bu?
Heyecan diyoruz biz onun adına Leyloş'um, huzursuzluk değil.
[iç çekerek] Yok, heyecan başka. Resmen huzursuzluk bu.
Ne bileyim, Ömer yanımdayken hiçbir sorun yok
ama yalnızken bir ton şey dolanıyor kafamda.
İçimde sanki böyle doldurulamayacak bir eksiklik var gibi.
Düğün öncesi düğümler.
Aynen. Düğüm düğüm oldu içim. Ya da düğün düğün.
[kıkırdarlar]
Yani ne bileyim, böyle yeni gelinler gibi içim uçuş uçuş değil hiç.
Bir de bir buçuk sene oldu anne. Bir buçuk senedir ayrıyız ve…
Ve senin aklında bir soru kaldı.
[ıslıklı bildirim tonu]
[telefon çalar]
[iç çekerek] Ay. [bıkkın tonla] Efendim Şeyyaz?
-Leyla, niye açmıyorsun telefonları? -Açtım işte. Ne oldu?
[iç çeker] Pazar günü gelecek misin turnuvaya?
Yok ya, ben ev taşıyacağım.
İşini halledebilirsen gelmeye çalış. Konuşacaklarım var seninle.
Allah Allah. Neymiş konuşacakların? Korkutma beni, söyle şimdi.
Defne…
Hamile.
Ne?
E, süper bir haber bu. Tebrik ederim.
E, senin niye sesin böyle?
Bana bak, sakın yan çizme. Gebertirim seni.
Bana söylemedi bile hamile olduğunu.
Cem'le konuşurlarken duydum. Benden olup olmadığını bile bilmiyorum.
Aylardır berabersiniz. Başka kimden olacak?
[sessizlik]
Yok artık.
Cem Murathan'ın annesi niye geldi o zaman apar topar?
[duygusal tonlar çalar]
[anlaşılmayan konuşmalar]
-Bu ne sürpriz. -Dayıcan ısrar etti.
[kekeler] Dayım… Can yani, Can.
Oya anne, Leyla Taylan'la tanıştırayım seni.
-Merhaba, çok memnun oldum Leyla. -Merhabalar, ben de çok memnun oldum.
Az önce dayınızla da tanıştım.
[kuş cıvıltıları]
-Ne oldu bu arada? İyi misin? -Ha, yok. Önemli bir şey değil ya.
Önümdeki araba ani fren yapınca ben de boş bulundum…
-Hı. -[Defne ve Oya] Geçmiş olsun.
Teşekkürler, sağ olun.
Üç hafta sonra da düğünüm var. Tabii bir de onun telaşı var, o yüzden…
-[Defne] Ömer, Dubai'deymiş? -Evet. Yeni bir iş aldı o da.
-[Cem iç çeker] -Nişanlım.
-Anne, biz geçelim mi? -Tamam canım.
-Görüşürüz. -Görüşmek üzere, sağ olun.
Ne hoş kadın, değil mi?
Sen iyi misin bu arada? Her şey yolunda mı?
Evet, evet. İyiyim. Mutluyum.
Harika.
O gece, otelin açılış gecesi… Hepimizin hayatı değişti.
Nasıl yani?
Senin, benim. Cem'in.
Kim bilir daha ne güzel sürprizler bekliyor bizi.
-Bu arada tekrar geçmiş olsun. -[kısık sesle] Teşekkürler.
[gizemli tonlar çalar]
[hareketli, gizemli, perküsyon ağırlıklı müzik çalar]
[iç çeker]
Niye açılış gecesi o zaman hepimizin hayatı değişti dedi?
-Cem'le o gece yatmış olsalar? -Olamaz.
Niye bu kadar eminsin?
[duraksayarak] Yani bugüne kadar doğmuş olurdu diye.
[Cihan] Cem Murathan böyle bir şey yapmaz. Narsist ama saygısı var etrafındakilere.
[Leyla] Peki yani…
Neden o zaman Şeyyaz'a söylemiyor da ilk Cem Murathan'a söylüyor hamileliğini?
Ana oğul niye bu kadar seviniyorlar ki Cem Murathan'ın çocuğu değilse?
[duygusal, sakin piyano müziği çalar]
Üç yıllık evliydiler, mezun olacakları sene.
Defne sekiz aylık hamileydi.
Yiğit'i bekliyorduk.
[kuş cıvıltıları]
Cem harıl harıl bitirme projesine hazırlanıyordu.
Nefes almak için arabayla şehir dışına çıkmak istemişler.
Selim kullanıyormuş arabayı.
[ağlamaklı] Küçük oğlum.
Defne'yle aynı anda kaybettik evlatlarımızı. [iç çeker]
Cem…
Hem oğlunu hem kardeşini kaybetti o kazada.
Sonra bir daha toparlanamadılar.
[duygusal, sakin piyano müziği devam eder]
-[müzik duraksar] -[sessizlik]
[sesleri duyulmaz]
[duygusal, sakin piyano müziği yükselerek devam eder]
[Defne] Birbirimize baktıkça acımızı hatırlıyorduk.
Önce ben cesaret edip kaçtım.
Ayrıldık.
Ama çoktan aile olmuştuk bile. Bir daha da kopamadık.
Anlıyorum, çok iyi anlıyorum seni.
Cem kimseye bahsetmez bu hikâyeden.
Sonradan evlendiği kadınların da haberi yoktu.
Zaten öğrenecek kadar uzun kalmadılar hayatında.
-[duygusal, sakin müzik devam eder] -[Defne iç çeker]
Şeyyaz'a da mı bu yüzden güvenemiyorsun? Feyyaz yani.
Şimdi iyiyiz.
Ama bundan sonra ne olur bilemem. Devam ederiz, ayrılırız…
Ama bu bebek benim Leyla.
Yıllardır hasretle beklediğim. [nefesi titrer, burnunu çeker]
[ağlamaklı] İşte bu yüzden önce ailemle paylaşmak istedim.
Oya anneyle Cem'e söyledim.
Cem benim için çok kıymetli Leyla.
[Defne] O, hayatımda tanıdığım en dürüst, en şefkatli adam.
O benim çocukluğum.
Hâlâ oğlumun babası.
[araba çalışır]
O hep en sevdiğim.
Öyle de devam edecek.
[duygusal, sakin piyano müziği devam eder]
Bu ne acele?
Anlamadım?
Üç hafta sonra evleniyormuşsun ya?
Bu ne acele diyorum.
[hafifçe gülüşürler]
Eh, indisiyle bindisiyle nereden baksan dokuz yıl.
Senin bütün evliliklerinden daha uzun.
[hafifçe güler] Doğru söylüyorsun.
[Leyla] Iı… [iç çeker]
Göl evinde olacak tören.
Eğer… [derin nefes alır] Gelmek istersen dokuzunda.
-Beklerim. -O tarihte burada olmayacağım.
-Ya? -Hı hı.
Seni gelinlikle görmeyeceğim.
[sessizlik]
Bu hafta Londra'ya gidiyorum. Uzun bir süre de dönmeyeceğim.
[duygusal, sakin piyano müziği devam eder]
[kısık sesle] Peki.
[nefesi titreyerek hafifçe güler]
Hoşça kal…
Leyla.
[Reyhan] En büyük soru işareti duruyor.
Madem Defne'nin anlattığı gibi bir adamdı, neden o sabah öyle…
Anne, bir dakika. Ömer arıyor.
Tamam canım. Hadi, birkaç saat sonra görüşürüz.
-Tamam. Öptüm sizi, bye-bye. -[telefon çalar]
Alo? Canım, indin mi?
Şimdi indim Leyloş'um ama dökülüyorum. Ben annenleri alamayacağım.
İki saat var daha. Eve gideyim, bir duş alayım.
Tamam, tamam. Ben aldırırım onları, tamam.
Cem Murathan yollamış.
-Cem Murathan ne yollamış ya? -Düğün hediyesi herhâlde.
Iı… Tamam, restoranda görüşürüz Ömer. Kapatıyorum ben.
Bana da atsana fotoğrafını.
Tamam, tamam. Hadi bye-bye.
Ne yollamış?
-[Esra şaşkın nefes alır] Ne bu? -[Funda şaşkın nefes verir]
-[Funda] Ha, kintsugi. -Kintsugi mi?
"Kusurlarımızla tamamız" demekmiş. Bu adam senden özür diliyor. Niye?
-Bir şey demedi mi hiç giderken? -Şoförü bıraktı.
"Cem Bey gitmeden hediyeyi vermek istedi" dedi.
[cıklar] Ay, çok hoş!
-Aşağıda mı acaba hâlâ? -Aşağıda.
-[Funda] Hı? -Ay, aşağıda galiba. Bir dakika.
Yavaş!
[Leyla] "Eski bir Japon felsefesi olan kintsugi, kırılan bir nesneyi
eskisinden çok daha güzel ve fonksiyonel hâle getirmeyi amaçlar.
Bu felsefeye göre kırılma aslında bir kayıp değil,
yeni bir varoluş demektir."
[buruk müzik çalar]
"İnsan hayatında, derin izler bırakan
ve tamirinin mümkün olmadığı düşünülen süreçler yaşanabilir.
Ancak bunları aşmak ve kırılan yerleri
çok daha değerli, çok daha güçlü bağlarla onarmak da
hayatın bir parçasıdır."
[Leyla] Bir dakika! Bekler misiniz? Bir dakika.
[buruk müzik devam eder]
[Leyla] "Kırılan nesnelerin kırılmışlıklarını görmezden gelmek yerine
özellikle daha da belirgin hâle getirerek onu kendi tarihinin bir parçası yapar.
Parçalanmaya karşı bir mücadeledir.
Yokluğa gidiş değil, kırıldığı yerden yoluna devam edebilme felsefesidir.
İncinme reddedilmez veya bastırılmaz.
Ama yaşamın hiçbir unsuru kusur olarak görülmez.
Yaşanan hayal kırıklığı bile olsa çok değerlidir."
Derin.
Evet ama anladığım kadarıyla ortada iki hasarlı adam var.
Biri tamamen kapalı,
ötekiyse dokuz yıllık ve her şeyiyle apaçık.
[kapı açılır]
-Buyurun. -Hah, geldiler.
-[Reyhan] Oo, hoş geldiniz. -[anne] Aa!
[Mahir ve Leyla] Hoş geldiniz.
-[Mahir] N'aber? Nasılsın? -[baba] İyi, sen?
-[anlaşılmayan konuşmalar] -[Ömer derin nefes verir]
Çok özledim seni.
[gülüşmeler ve konuşmalar]
Seni çok seviyorum Ömer.
-[Reyhan] Nasılsınız? -Teşekkürler.
-Sizi iyi gördüm. Yol yormamış. -Ben de.
-Nasılsınız? -[baba] Merhaba kızım.
-[anne] Merhaba. İyi misin? -Çok iyiyim, sizler?
-Biz de iyiyiz, sağ olun. -Buyurun.
-Sen nasılsın? -Çok iyiyim.
[Reyhan] Buyurun.
Aşkım, bu ne?
-Bu mu hediyesi? -[baba] Eyvallah.
Allah Allah. Kırık lan bu. Öyle kırık dökük bir şey.
[Ömer] Enteresan. Güzel, tamam.
[konuşma ve gülüşmeler]
-[Reyhan] Ne var ne yok görüşmeyeli? -[anne] Sağ olun, iyiyiz.
-Özlemiştik, çok iyi oldu. -[gülüşmeler]
[yağ cızırtıları]
[Mahir] Enfes.
Gerçekten her şey o kadar güzel ki. Şefimize çok teşekkür ettiğimizi iletin.
Uzun süredir bu kadar lezzetli yemekler yemedim, ellerine sağlık.
Afiyet olsun, hemen iletiyorum.
Ya, siz yine öyle iletmeyin. "İdare eder" dediler deyin bence.
-[gülüşürler] -A aa! Ömer, ne kadar ayıp.
-Üç yaşında mısın sen, ne bu şakalar? -[Ömer kıkırdar]
Nikâh memurunu da çağırsaydık keşke, bitseydi bu iş bugün.
-Hı? -[Reyhan] Başlasaydı diyeceksin.
Aslında her şey evet dedikten sonra başlıyor, biliyorsun.
-Sonra "Er kişi niyetine…" [kahkaha atar] -[boğazını temizler]
[Mahir] Ama bir şey söylemek istiyorum.
Şimdi, bana sorarsanız aslında evlilik uzun süren dört mevsimlik bir yolculuk.
Bu yolculukta da tabii bir sürü bavulunuz oluyor elinizde, sırtınızda.
Ve sonra bu bavullar zaman içinde evin tam orta yerinde tek tek açılıyor.
Yani zor iş.
-Yaz ortasında fırtına kopabilir yani. -[Mahir] Yani.
Aa, lütfen. Çocukları korkutmayın rica ederim.
Valla ben bavul taşımayı pek sevmiyorum ya.
Ben bu yolculukta elimde sadece Leyla'nın eli olsun istiyorum.
Ve mevsim hep bahar olursa ne güzel olur.
[hafifçe güler]
-Mevsim hep bahar olsun. -Senin gibi olsun.
Nikâhta görüşürüz artık.
-Yani ben vazgeçmezsem görüşürüz. -Ömer!
[Ömer acıyla inler, güler]
Tamam, tamam. Bir gün önce geleceğim, tamam.
-[kıkırdarlar] -[huzurlu, sakin müzik çalar]
İyi yolculuklar.
[gülüşürler]
[Leyla] Hani hız trenine binersin,
böyle yavaş yavaş yukarı tırmanırken kalp atışların hızlanır ya?
-[Esra] Çok güzel! -[Funda] O kadar güzel ki.
Başına ne geleceğini bilmediğin için heyecanla karışık bir korku kaplar içini.
[Beliz] Bir saniye. Ağlıyor.
[anne] Şunların güzelliğine bakar mısınız? Nasıl…
[Leyla, gülerek] Sonra böyle en tepeye geldiğinde
gözlerini kapatırsın ve "Artık ne olacaksa olsun" dersin ya?
Tam öyle bir hâldeyim.
Sen ne hissediyorsun?
Yani bir tek yarınımız var.
Öbür gün biz de çığlık çığlığa koyuvereceğiz kendimizi.
[kuş cıvıltıları]
Ömer?
-Alo? Uyudun mu? -[köpek havlar]
Üç gündür uykusuzum Leyloş. Hiçbir şey hissedemiyorum.
Tamam aşkım, peki.
Hadi uyu sen o zaman. Uçağı kaçırma sakın.
Hadi git. Hadi git, tamam. [iç çeker]
[Buddy havlar]
-[ani fren sesi] -Buddy!
[sessizlik]
-Nasıl? -Hiçbir şeyi yok. Ufak bir incinmesi var.
Röntgen için hafif bir sakinleştirici verdik.
Birazdan zıplamaya başlar yine, tamam?
Çok teşekkürler Balım.
-Çok teşekkür ederim. -Geçti.
-Ben girebilir miyim? -Tabii.
[ağlamaklı] Ah, Buddy'şkom!
-[şefkatle mırıldanarak] Aşkım, aşkım. -[Buddy hafifçe sızlanır]
İyi misin oğlum? [ağlamaklı gülerek] İyi misin canım?
[oflar]
[öper] Yok babacığım, hiç Ömer'e söylemeyeceğim bile.
Buddy'şko gayet iyi zaten. Keyfi de yerinde.
Hı hı, veterinerdeyiz hâlâ. Evet.
Evet, sabah direkt göl evine getirecekler gelinliği.
Tamam babacığım, direkt eve gelecek, aynen.
Öpüyorum ben de sizi. [öpücük atar] Hadi bye-bye.
Tebrik ederim.
-Ne zaman mutlu gün? -Yarından sonra.
Çok mutlu olun. Yani gerçekten gönülden söylüyorum bunu.
[gülerek] Ömer'in acısı dindi sonunda. En çok ona seviniyorum.
Hepimiz acı çektik.
Sizin de ayrıl, barış aslında bayağı uzun bir süre ilişkiniz oldu.
Dolu dolu iki sene pansuman yaptım Ömer'e.
-İki sene? -Hı hı.
Ama zaten bandaj ilişkiydi bizimki.
Yani sen canını yaktın, ben tedavi ettim.
Seni şefle gördü, bana koştu.
Cem Murathan'la öpüşürken gördü, böyle acıdan haykırarak beni aradı.
-Cem Murathan'la aranızda bir şey oldu mu? -Ay, Ömer. Hayır tabii ki, saçmalama.
[öfler] Nereden çıktı? Hani bitmişti bunlar?
[hafifçe güler, sarhoş tonla] Ama o kadar çok seviyor ki seni.
Bak, her şeye rağmen evleniyorsunuz ya!
Çok iyi. Çok iyi.
Biliyordum seni affedeceğini. [mırıldanarak] Valla.
-Valla biliyordum. -[iç çeker]
-[kuş cıvıltıları] -[neşeli gitar müziği çalar]
[telefon çalar]
-Alo? -[Ömer] Aşkım.
[uzatarak] Şimdi girdim eve.
[coşkulu bağrışlar]
Bir dakika, Leyla'yla telefonda konuşuyorum.
[coşkulu bağrışlar]
[Ömer] Bir dakika, boynum…
-[coşkulu bağrışlar] -[Ömer] Yapmayın!
-[hep birlikte] Bir! İki! Üç! -[Ömer korkuyla bağırır]
[Sarp] Lan! Damat!
[hep birlikte] Damat!
[gülüşürler]
[kuş cıvıltıları]
[Leyla] Babamı affedebildin mi anne?
Unutabildin mi yani onun başka bir kadınla beraber olmasını?
[buruk, sakin müzik çalar]
[iç çeker] Hayır.
[iç çeker]
Niye ayrılmadın o zaman?
[ağlamaklı] Ona gitmesin diye.
[burnunu çeker]
Defne bütün organizasyonu halletmiş. Bu akşam da Şeyyaz yapıyormuş yemekleri.
[Funda] Al aşkım.
Ve biz eğlenceden sorumluyuz. Ay, herkes senin için pervane! [kıkırdar]
O kadar güzel sürprizler hazırladık ki. Çok heyecanlıyım!
Bak, bak. Beliz fotoğraf atmış. Kaynanan masanın başında oturuyor.
-[Esra ve Funda kahkaha atar] -[Leyla zoraki güler]
Onlar otelde kalacaklar, değil mi? Buraya geri dönmeyecekler?
Bilmiyorum.
-Tamam. Telefonunu al bakalım. -Yok ya, kalsın.
-İyi, şarja takıyorum. -[Esra] Dön.
Ay, çok güzel oldun. Hii! Şahane görünüyorsun aşkım benim.
Aşkım, çok yorgunsun, biliyorum ama hadi canlan birazcık ya.
Eğlence vakti!
Tamam, eğleneceğiz. Hadi, çok eğleneceğiz. Tamam, hadi.
-[Funda kıkırdar] -[Esra şarkı mırıldanır]
Haydi.
[mekânda Edis - "Martılar" çalar]
♪ Niyetin çat çat çatlatmaksa İnadına pat pat salla kalça ♪
♪ Bir de peşimde gezinen alçaklar var Delirecem sensiz akşamlarda… ♪
[Esra] Leyla! Murat'a bir merhaba de!
♪ Gelse, kaderimi yazsa baştan Biraz daha öpsem şu bal yanaktan ♪
-♪ Dinlettin boynu bükük… ♪ -[müzik gergin tonlarla boğuklaşır]
[ani nefes alır]
Doğum günümde kesinkes ayrıldık.
Daha doğrusu o gecenin sabahında.
Ama iyi de oldu.
Böyle çünkü çok yorulmuştum git gellerden.
Konuştuğumuzu söylemeyeceksin, değil mi ona?
Yok, kimseye hiçbir şey söylemem. Merak etme.
Kimseye de söylemedim. Şimdi senden başka.
Hiç kimseye.
[adam] Abi, bu Edis nereye kayboldu ya? Uçağa yetişeceğiz. Geç kalacağız ya.
Bu hikâyenin sonunu çok merak ediyorum.
[adam] Edis!
[hafifçe güler] Git hadi.
Bul ama mutlaka beni.
Bulacağım. Teşekkürler.
[içeriden Santi & Tuğçe'den hareketli şarkı "Paloma" duyulur]
[iç çeker]
-[şarkı yükselir] -♪ Belki kıyıya vuran dalga ♪
♪ Belki dalgadaki gemi ♪
♪ Belki gemideki güvercin ♪
♪ Belki güvercinin sesi ♪
♪ Belki de küçücük bir kıvılcım hayat ♪
♪ Belki bu da bize yeter ♪
[Leyla] Burcun ne?
İkizler.
-İkizler? Hem de. -Hı hı. 8 Haziran.
[gizemli tonlar çalar]
-Haa? -Aynen.
-Doğum günümden dört gün önce. -Hıı.
Çok güzel bir doğum günü yapmıştı bana Ömer yeni evinde.
[kekeler] Yeni evinde?
Hıı. Ay, çok güzeldi. Bak.
Hah. Bütün arkadaşlarımı toplamış, sürpriz yaptı.
-Bütün arkadaşlarını mı toplamış? -Bak, herkes burada.
[Balım güler]
Evet. Güzel sürprizdi.
Ama böyle canımı yakmadan önce hep güzel bir yastık hazırlardı zaten.
-Hıı? -Alıştım, alıştım.
Sabah da böyle çok güzel bir kahvaltı hazırladı.
Yumurta yaptı mı?
[kahkaha atar] Ha, yok. Yok.
Onu şeyde yaptı, evinin anahtarını verirken yapmıştı.
[gizemli tonlar çalar]
[iç çeker]
-[şarkı arkada çalar] -♪ …bir kıvılcım hayat ♪
-[mutfak gürültüsü] -♪ Belki bu da bize yeter ♪
♪ Belki de küçücük bir kıvılcım hayat ♪
-[takırtılar] -♪ Belki bu da bize yeter ♪
[sessizlik]
[cırcır böceği sesleri]
[bagaj açılır]
[Leyla] Sonra?
Hediyemi verdi.
Sonra ilişkimizin Z raporunu çıkarmaya başladı.
Seni her şeye rağmen ne kadar çok sevdiğini,
eninde sonunda sana döneceğini söyledi,
hesabı kapattık.
[alaycı güler]
[içeriden duş şırıltısı]
[Leyla derin nefes alır]
[sarhoş tonla] Nerede kalmıştık?
Sen beni gelinlikle görmeye mi karar verdin?
-[Cem nefes verir] -Ha?
Ne var aklında?
Söylesene.
Söyle, biz de kapatalım şu hesabı ya.
[Cem iç çeker]
Tamam, bırak.
[Leyla derinden iç çeker]
-Neden vazgeçtin benden? -Vazgeçmedim.
O sabah niye gittin o zaman?
[gizemli tonlar çalar]
[Cem] Sen gerçek misin?
Benim misin?
[romantik, sakin müzik çalar]
[koklar, hafifçe öper]
[Leyla mırıldanır]
[hafifçe öper]
[hafifçe güler]
[cilveli tonla] Ömer.
[müzik aniden biter]
Leyla. [derinden iç çeker]
-Leyla. -Tamam, bırak. Üf, bırak, çekil.
[sarhoş tonla] Ömer mesaj atmış sana. Ne yazdı?
[gülerek] Tehdit mi etti seni? Korkuttu mu? Doğru söyle.
-[kıkırdar] -Beni tek korkutan sendin.
[Leyla şaşkın nefes alır]
[hafifçe] Aa.
Cem Murathan yine mi haklı çıktı ya?
-Yine mi haklı çıktın ya? -Leyla…
-Kimsin sen? Test mi bu, ha? -Değil. [iç çeker]
Kimsin sen? Bir söyle. Bana bir cevap ver. Ha?
Sen benim hayatımla ilgili nasıl karar alabiliyorsun ya?
[yüzük tıngırdar]
Kintsugi'ymiş de… [kıkırdar]
[kahkaha atarak] Kintsugi'ymiş.
[kalın sesli taklitle, bastırarak] "Kırıldığı yerden yeniden devam ediyor."
[kahkaha atar]
Ya, kim söylüyor bunları?
[yayarak] Hiçbir şey
kırıldığı yerden devam etmez.
[Cem] Peki.
Etmeyecek.
-[Cem mırıldanır] -Etmeyecek.
[gizemli, duygusal müzik çalar]
[mırıldanarak] Yalancı.
Sahtekâr, yalancı.
Meğer o kız hep cepteymiş zaten.
O gün de onun yanından gelmiş benim yanıma.
Etrafımdaki herkes yalancı.
Bütün arkadaşlarım.
Sen de korkaksın.
[gizemli, duygusal müzik yükselir]
-[bildirim tonu] -[Can] Hah.
[müzik kesilir]
[cırcır böceği sesleri]
-Leyla mı? -Evet, evet.
Iı… Merak etmeyin, bir arkadaşındaymış. Uyuyakalmış, yarın sabah gelecek.
[karamsar müzik çalar]
[iç çeker]
[karamsar müzik dramatik tonlarla yükselir]
[kuş cıvıltıları]
[derinden hafifçe iç çeker]
Bilezik falan takmaz bu kız, boşuna aldırdın.
Ya, olsun. Biz takalım, o çıkarırsa çıkarsın.
Yani çocuğum mahcup olmasın diye aldım. Biz altta falan da kalmayalım yani.
-Tamam Nurhal. Tamam. -[öfler]
[coşkulu, tempolu caz müzik çalar]
A aa! Leyla değil mi o?
[Cem] Leyla! Leyla!
Allah Allah.
Pişman olacaksın.
[gizemli piyano tonları çalar]
[derinden iç çeker]
[telefon çalar]
-Sinan, baksana şuna. -Ha, tabii abi ya.
Hah, merhaba Altuğ amca. [kekeler] Veriyorum, bir saniye.
Bir dakika abi.
Alo, baba? Efendim?
E, damat tıraşı oluyorum işte.
Nasıl?
[gergin müzik çalar]
Ne zaman?
[bağırarak] Ne zaman?
Çıkarsana şunu.
Tamam.
Ömer, ne oldu?
[gergin müzik devam eder]
-Yanlış bir şey mi söylüyorum? -[araba yaklaşır]
Hadi abi. Hadi, hadi, hadi.
[müzik biter]
[kuş cıvıltıları]
[pencere gıcırdar]
Buddy.
N'aber aşkım? [öper]
[iç çeker]
[kapı tıklanır]
[kapı açılır, kapanır]
-Leylacığım? -Hı?
-Telefonun kapalıydı? -Evet.
-Ne oldu? -Açma, dur.
-Bırak. Ne oluyor ya? Tamam. -Leyla, ben gene bir salaklık yaptım.
[bildirim tonları]
Gene aynı boku yedim. Mesajları kendimden sildim sadece.
Ne diyorsun Sarp, Allah aşkına?
[ağlamaklı] Leyla, lütfen. Lütfen dinleme.
[duygusal, karamsar müzik çalar]
Leyla. Biliyor musun? Seni ilk ben görmüştüm.
Hem de okulun ilk gününden.
Sonra da o hafta
en yakın arkadaşımı kolundan çeke çeke okul partisine getirdim.
"Oğlum" dedim.
"Bak, işte ben bu kıza çarpıldım" diye seni gösterdim.
Öküz herif kaptı seni elimden.
Leyla, lütfen. Gerçekten çok sarhoştum.
-Ne? -Sonra da murdar etti.
Leyla, bu dalyarak seni hak etmiyor.
Valla bak.
Lan, düğünden bir gece önce ya.
[öfkeyle nefesi titrer]
Neyse. [derin nefes alır]
Ya, böyle büyük bir riske girilir mi, ha? Hayvan herif.
Hâlbuki ben ikinizin arasına kimse girmesin diye
Cem Murathan'la bile aranıza taş koydum.
[burnunu çeker, iç çeker]
[gönderildi tonu]
-Neredesin oğlum? -Hı? Buradayım.
-[Murat] Ne yapıyorsun? -[mırıldanır]
-[Murat] Sen neredesin? -Ne oldu lan?
Ha? Yok bir şey.
-[Ömer] Hı? -Hadi, hadi.
Ömer otelin açılış gecesinde sizi bir arada görünce
sabaha kadar ağladı.
"Bu iş artık bitti" dedi.
Ben de o sızınca onun telefonundan Cem Murathan'a
yalvardım, "Aramızdan çekil" diye.
[dramatik müzik çalar]
Cem Murathan'a da sen attın fotoğrafları yani?
[ağlamaklı] Özür dilerim.
Leyla, gerçekten özür dilerim.
[iç çeker] Tamam, defol.
-Kötü bir niyetim yoktu. Ayrılmayın diye. -[telefon çalar]
-Gerçekten kötü niyetle değil. -Çık.
Leyla, bana bak, lütfen.
-Leyla, bir bak bana… -Çık dışarı Sarp.
-Lütfen. Leyla, inan, kötü… -Sarp, çık dışarı!
[dramatik müzik devam eder]
[telefon çalar]
[Leyla] Hayatın ilginç bir dili var.
İşaretleriyle, şifreleriyle.
[derinden oflar]
Zaten biliyorum sanıyorsun ama hayır.
Hayatına her yeni giren insan sana bir kelime daha öğretiyor.
[bavul gümbürder]
Sevgi. Güven. Rekabet.
[hafifçe ağlar]
Başarı. Aşk. Haz.
Özlem. Yalnızlık. Hayal kırıklığı.
[Beliz] Leyla!
[Leyla] En sevdiğim kelime "arkadaş"tı.
[Esra] Leyloş, hadi geldik!
[Leyla] Son öğrendiğim kelime "ihanet" oldu.
-[Can] Leyla! -[Feyyaz] Leyla, açsana.
[dramatik tonlar çalar]
[Ömer] Leyla!
-Leyla! -Ömer, bir, sakin olur musun?
-Nerede abi? -Durur musun? Sakin ol.
-Cem Murathan'ın yanında mı yine? -Kendine gel. Düzgün konuşalım.
Konuşulacak bir şey yok. Babamlar her şeyi görmüş.
Bir dakika Ömer. Annen beni de aradı. Düşündüğünüz gibi değil hiçbir şey.
Ah Reyhan Hanım ya. Siz beni hiç konuşturmayın isterseniz.
Ömer, sakin ol. Hiçbir şey yok aralarında.
Hadi ya? Yanlarında mıydın sen?
[Sarp] Ben dün senin yanındaydım ama.
Balım da vardı.
Hı?
-Sikerim lan! Yavşak! -Ömer! Dur!
-Gebertirim lan seni! -Dur, ne yapıyorsun?
-Gebertirim seni! -[Murat] Dur!
-[Feyyaz] Ne yapıyorsun? -Dur!
-[Ömer] Gebertirim seni! -Dur!
[duygusal müzik çalar]
[Leyla] O gün Buddy'yi parka götürmeseydim,
Buddy elimden fırlayıp yaralanmasaydı,
ben o kadına koşmasaydım…
Sen kandıramayacaksın artık beni. Nefret ediyorum senden ben.
Ömer. Seninle bir oyun oynayalım mı?
[Leyla] …o kadın bana dökülmeseydi, o doğum günü fotoğrafını hiç görmeseydim…
…Cem Murathan düğünden bir gün önce dönmeseydi…
[araba kapısı açılır]
Ulan! Sen hangi yüzle geliyorsun lan buraya?
Ömer.
Doğruluk mu, cesaret mi?
Sen doğruluktan mı bahsediyorsun bana? Sen?
Cesaret. Hadi. Cesaret.
[gizemli, gergin müzik çalar]
8 Haziran'ı diyorum.
İtiraf etmek ister misin?
[gizemli, gergin müzik yükselir]
Bu sefer seni kaybetmeyeceğim.
[Leyla] Hayat, "keşke"lerle "iyi ki"ler arasında
mutlu olmak için koştuğun uzun bir yol.
[tiz metalik çınlama]
Ve bavulsuz çıkmalısın bazı yolculuklara.
Kuş gibi. Hafif. Özgür. Yepyeni.
Yani kim bilir? Belki de.
-Kim bilir? [iç çeker] Hayat işte. -[Buddy'nin havlamaları yankılanır]
[dramatik tonlar çalar]
[gizemli, tempolu caz müzik çalar]