WEBVTT

00:18.208 --> 00:19.208
คุณเป็นไงบ้าง

00:21.375 --> 00:22.458
ฉันเป็นไงบ้างเหรอ

00:26.750 --> 00:28.041
ฉันหัวหมุนไปหมด

00:33.208 --> 00:35.000
แต่เวลาใครถาม ฉันก็บอกว่าสบายดี

00:38.791 --> 00:40.291
(มื้อค่ำครั้งสุดท้ายของเลย์ล่า)

00:40.375 --> 00:46.291
เพราะสำหรับคำถามนี้ ฉันยังตอบตัวเองยากเลย

00:47.416 --> 00:51.041
แล้วฉันก็รู้สึกกดดันมากๆ กับการค้นหาคนที่ใช่

00:51.125 --> 00:54.500
คนที่ใช่มีอยู่จริงไหม ฉันก็ไม่รู้

00:56.916 --> 00:57.916
เพราะฉันหาไม่เจอ

01:06.416 --> 01:08.750
ฉันแค่อยากจะรู้สึกดี

01:11.250 --> 01:14.416
ฉันอยากเป็นอิสระจากความรู้สึกหน่วงๆ นี้

01:47.458 --> 01:49.375
ฉันถึงได้หนีคำถาม

01:50.291 --> 01:52.916
เพราะฉันกลัวคำตอบของฉันเอง

01:56.458 --> 01:57.541
"คุณเป็นไงบ้าง"

01:59.875 --> 02:00.875
ฉันกำลังหนี

02:01.750 --> 02:02.791
นั่นแหละคำตอบของฉัน

02:05.625 --> 02:06.625
เลย์ล่า

02:17.375 --> 02:20.458
(ขอบคุณที่แวะมา)

02:22.375 --> 02:26.291
(#เช็คให้ชัวร์)

02:30.958 --> 02:33.041
หนูกังวลอยู่เสมอเลย

02:35.250 --> 02:40.708
เหมือนมีความพ่ายแพ้รออยู่ไม่ไกล

02:42.125 --> 02:42.958
ความพ่ายแพ้เหรอ

02:45.416 --> 02:46.416
ค่ะ

02:48.916 --> 02:50.875
ตัวอย่างเช่น มีผู้ชายคนหนึ่ง

02:55.666 --> 02:57.083
หนูหมายถึง…

02:57.666 --> 02:59.666
มันก็ไม่ใช่แบบนั้นหรอก แต่…

03:00.541 --> 03:02.541
ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา

03:07.708 --> 03:08.541
ฮัลโหล

03:09.166 --> 03:11.125
เพราะหนูกลัว

03:11.208 --> 03:12.958
- นางไม่มาเหรอ
- มาแล้ว ไม่เป็นไร

03:13.583 --> 03:15.791
- ไปไหนมา เลย์ลอส
- ฉันมาแล้วไง

03:29.625 --> 03:33.083
แล้วหนูก็เหม็นขี้หน้าเขามาตั้งแต่แรก

03:33.666 --> 03:35.500
สำหรับหนู เขาเป็นตัวอันตราย

03:35.583 --> 03:38.625
เขามีสัญญาณอันตรายเต็มไปหมด

03:41.416 --> 03:46.000
เขาบอกว่า "ผมจะทรมานคุณ
แม้จะอยู่ห่างเป็นพันเมตร"

03:49.708 --> 03:51.166
เขาบอกว่า "ผมน่ะหลงตัวเอง

03:51.791 --> 03:53.875
อีโก้สูงถึงอวกาศ

03:53.958 --> 03:57.916
ผมมันกะล่อน อวดเก่ง ขี้หึง"

03:59.125 --> 04:02.000
มีสัญญาณอันตรายบอกว่า
"ผมได้ทุกอย่างตามใจจนเคยตัว"

04:02.083 --> 04:03.166
แต่ว่าอะไร

04:03.250 --> 04:08.166
ไม่มีแต่ค่ะ มันดึงดูดกันเหมือนแม่เหล็กน่ะ

04:08.250 --> 04:10.125
มันไม่ใช่เรื่องที่จัดการไม่ได้หรอก

04:11.916 --> 04:14.291
หนูไม่ได้อยากรู้จักเขาด้วยซ้ำ

04:15.083 --> 04:18.875
ผู้ชายแบบนั้น พอรู้จักตัวจริงก็ชอบไม่ลงอยู่ดี

04:20.875 --> 04:26.291
พอได้เห็นจุดอ่อนกับข้อเสียของเขา
เราจะยังอยากได้เขาจนตัวสั่นเหมือนเดิมไหม

04:26.375 --> 04:27.541
หนูว่าก็คงไม่

04:28.083 --> 04:30.041
ความสัมพันธ์ควรจะสม่ำเสมอ

04:30.125 --> 04:33.166
นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับหนู

04:33.750 --> 04:37.083
เราควรครุ่นคิดเรื่องเดียวกันกับคู่ชีวิต

04:37.166 --> 04:39.166
เราควรมีความฝันร่วมกัน

04:40.333 --> 04:43.541
หนูไม่มีอะไรเหมือนเขาสักอย่าง

04:46.916 --> 04:51.541
หนูรู้ว่าเขาเป็นยังไงตั้งแต่แรก

04:51.625 --> 04:53.166
เขาเป็นตัวปัญหา

04:54.500 --> 04:56.666
เขาแต่งงานแล้วหย่ามาสามครั้งแล้ว

04:57.791 --> 05:00.416
แล้วผู้หญิงพวกนั้นก็ยังอยู่ในชีวิตเขา

05:04.708 --> 05:07.833
ภรรยาคนแรก คนที่สอง คนที่สาม

05:07.916 --> 05:09.291
พวกเธออยู่รอบตัวเขาเสมอ

05:10.541 --> 05:12.916
ผู้ชายคนนี้เป็นนักสะสมแท้ๆ เลย

05:26.875 --> 05:31.708
ไม่หรอก หนูไม่อยากเป็นผู้หญิงคนหนึ่งของเขา

05:32.708 --> 05:35.875
หนูเป็นไม่ได้อยู่แล้ว มันเป็นไปไม่ได้

05:35.958 --> 05:40.000
หนูคงต้องบ้าแน่ ถ้าไปเป็นเหยื่อคนที่สี่ของเขา

05:40.666 --> 05:44.791
หนูถึงไม่ยอมใกล้ชิดกับเขา
หรือสานสัมพันธ์กับเขา

05:46.750 --> 05:51.791
ผู้ชายหลงตัวเองอย่างเขากล่อมเหยื่อได้ง่ายๆ

05:51.875 --> 05:53.250
เราจะหลงเขาในไม่ช้า

05:54.291 --> 05:57.583
เขาจะทำให้เราหลงใหลแบบที่…

05:57.666 --> 06:02.125
พอรู้ตัวอีกที เราก็นั่งอยู่หน้าบาทหลวงแล้ว

06:02.208 --> 06:03.916
หลังจากนั้นก็…

06:04.916 --> 06:05.916
แต่งงาน

06:06.541 --> 06:07.833
พ่ายแพ้

06:10.708 --> 06:12.916
หนูดูความสัมพันธ์รอบๆ ตัว

06:14.083 --> 06:16.250
ทุกคนเริ่มต้นอย่างกระตือรือร้น

06:17.041 --> 06:21.250
สัญญาทุกเรื่องไปทั่ว รีบสาบานต่อกัน

06:21.333 --> 06:24.791
ยิ่งไม่มั่นใจยิ่งเสียงดัง

06:25.416 --> 06:29.833
"รับค่ะ ตราบชั่วฟ้าดินสลาย
จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน"

06:29.916 --> 06:30.916
แล้วไงต่อล่ะ

06:32.333 --> 06:36.041
จริงๆ นะ หนูอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

06:36.125 --> 06:39.916
เราถึงได้เริ่มรำคาญกันขนาดนี้

06:40.833 --> 06:43.083
เราเริ่มโกหกกันเองทำไม

06:44.958 --> 06:48.500
เรื่องราวความรักที่ฝังอยู่ในดีเอ็นเอคนเราน่ะ

06:48.583 --> 06:50.000
มันไม่มีจริงหรอกค่ะ

06:50.625 --> 06:54.041
เพราะไม่มีเรื่องไหน
ที่ใกล้เคียงความจริงเลยสักนิด

06:54.125 --> 06:55.583
คุณไม่รู้ว่ามันเหนื่อยแค่ไหนที่…

06:55.666 --> 07:01.083
ทำไมทุกคนถึงได้หลงติดกับดัก
ที่เห็นอยู่โต้งๆ ขนาดนั้นได้

07:01.166 --> 07:02.125
หนูไม่รู้เลย

07:02.625 --> 07:04.791
เราแต่งงานกันเพื่อให้ใกล้ชิดกัน

07:04.875 --> 07:05.875
เอาสิ ไปเลย

07:06.500 --> 07:10.416
แล้วเราก็เริ่มห่างกันทันทีที่ได้แต่งงานกัน

07:18.083 --> 07:20.708
ไม่มีใครรักจริง ไม่มีใครจริงใจ

07:21.250 --> 07:25.708
เหมือนทุกคนปกปิดริ้วรอยตีนกาด้วยศัลยกรรม

07:25.791 --> 07:29.041
รอบตัวเรามีแต่คนปลอมๆ
ที่ข้างในมีแต่รอยเหี่ยวย่น

07:29.125 --> 07:30.958
แต่ข้างนอกอัดแน่นด้วยโบทอกซ์

07:31.041 --> 07:34.791
โอ๊ย เธอน่าจะเลือกชุดที่มันร่าเริงกว่านี้นะ

07:34.875 --> 07:36.583
(เราไม่มีโลกสำรอง)

07:36.666 --> 07:38.708
ฉันมองดูทุกคนในนี้

07:38.791 --> 07:41.750
ต่อให้เอาทุกคนมารวมกัน
ยังไม่ดีเท่าเออแมร์คนเดียวเลย

07:42.458 --> 07:45.166
ฉันเห็นสิ่งนี้ชัดขึ้นทุกวันๆ

07:45.250 --> 07:48.750
ไม่เลย เพื่อนรัก ฉันจริงจังนะ
แฟนเก่าจะเป็นแฟนใหม่ไม่ได้

07:48.833 --> 07:52.166
นักคิดชื่อดังก็กล่าวไว้ "แต๊งกิ้ว เน็กซ์"

07:52.250 --> 07:53.250
ฟุนดา

07:54.375 --> 07:55.458
ที่รัก

08:00.166 --> 08:04.708
เราไล่ตามภาพลวงตาจนลืมหายใจ
แค่เพราะไม่อยากยอมรับว่า "เราคิดผิด"

08:05.250 --> 08:06.625
สีดำเป็นไง ไม่เหรอ

08:06.708 --> 08:09.916
สีนู้ดน้ำตาลอ่อนเซ็กซี่กว่าไหม

08:10.000 --> 08:14.083
อืม เอาทั้งสีน้ำตาลอ่อนทั้งสีดำเลยได้ไหม

08:14.166 --> 08:17.500
เราถอยห่างจากตัวตนที่แท้จริง
เพื่อให้ไม่ต้องอยู่คนเดียว

08:17.583 --> 08:19.708
แล้วเราก็เรียกมันว่าความสัมพันธ์ระยะยาว

08:19.791 --> 08:22.333
จริงๆ มันคือตายผ่อนส่งต่างหาก ไม่ใช่อะไรเลย

08:22.416 --> 08:24.750
เพื่อนรัก พูดเรื่องตายอะไรของเธอน่ะ

08:24.833 --> 08:26.791
เธอเพิ่งจะคบกับเขาสองอาทิตย์เองนะ

08:26.875 --> 08:29.250
เขาจะมาปาร์ตี้ไหม
เราจะได้เจอเขาสักทีใช่ไหม

08:29.333 --> 08:31.000
ไม่มาหรอก ฉันไม่ได้ชวน

08:31.083 --> 08:33.458
เพิ่งจะสองอาทิตย์เอง
ฉันยังไม่ให้เขาเข้ากลุ่มเราหรอก

08:34.083 --> 08:35.625
ฉันไม่ได้ให้ของขวัญเขาด้วย

08:35.708 --> 08:39.625
อ้าว ไม่ซื้อของขวัญให้เขาล่ะ
ซื้อของเล็กๆ น้อยๆ สิ หนังสือหรืออะไรก็ได้

08:39.708 --> 08:40.791
ถ้าเขาให้เธอ…

08:40.875 --> 08:43.708
หนูกลัวการยอมรับความธรรมดา

08:44.791 --> 08:45.791
ใช่

08:46.833 --> 08:48.791
หนูกลัวว่าสักวันจะมองกระจก

08:48.875 --> 08:50.000
ขอบคุณครับ

08:50.083 --> 08:53.541
แล้วเห็นว่าประกายในแววตาหนูจางหายไปแล้ว

08:54.166 --> 08:59.708
หนูกลัวว่าสิ่งที่เลือกอย่างมั่นใจ
จะทำให้ชีวิตหนูพังในสักวัน

08:59.791 --> 09:01.291
หนูกลัวจะเสียใจภายหลัง

09:03.125 --> 09:08.708
สิบ เก้า แปด เจ็ด หก ห้า

09:08.791 --> 09:13.208
"ฉันไม่อยากสัญญา ฉันไม่อยากรับผิดชอบ"

09:13.291 --> 09:16.458
"ฉันอยากนอนกับทุกคนที่ได้รู้จัก
แล้วก็หายตัวไปเฉยๆ"

09:16.541 --> 09:18.291
นั่นคือความสัมพันธ์แบบที่คนอื่นมีกัน

09:20.166 --> 09:24.958
ผู้ชายบางคนก็หายตัวไป
โดยไม่ทิ้งข้อความไว้ด้วยซ้ำ

09:25.625 --> 09:28.083
นั่นคือเรื่องที่ได้ฟังจากเพื่อนมานะ

09:31.750 --> 09:34.208
และแน่นอน ผู้หญิงก็ไม่ไล่ตามผู้ชายพวกนั้น

09:36.166 --> 09:37.875
จากนั้น ความเหงาก็…

09:41.375 --> 09:43.625
กลายเป็นทางเลือกเดียวที่ใช่ที่เหลืออยู่

09:49.166 --> 09:51.083
ถ้าหนูบอกพ่อว่าหนูคิดถึงช่วงโควิดล่ะ

09:52.500 --> 09:54.083
ช่วงโควิดหรือเออแมร์

09:56.500 --> 09:58.458
ไม่นะ หนูว่าคงไม่ใช่

09:59.333 --> 10:01.583
ช่วงโควิด ทุกคนแตกต่างจากตอนนี้มากๆ

10:03.083 --> 10:05.916
เหมือนวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง

10:07.291 --> 10:09.458
ทุกคนมีกันและกันเป็นที่พึ่งพิง

10:11.541 --> 10:13.916
เออแมร์ย้ายไปอยู่กับลูกช่วงโควิดหรือเปล่า

10:15.625 --> 10:16.625
ใช่ไหม

10:21.333 --> 10:22.333
เพราะดีนะ

10:25.416 --> 10:27.000
บราโว

10:29.458 --> 10:30.458
เขาช็อกไปเลย

10:31.500 --> 10:33.291
เอาล่ะ มื้อเย็นกินอะไรดี

10:35.333 --> 10:39.916
ความเป็นจริงของคนเรา
เปลี่ยนไปตามสถานการณ์ที่เราอยู่

10:40.583 --> 10:42.250
ช่วงนั้น

10:42.333 --> 10:46.958
เรากลัวว่าความฝันของเรา
จะหายวับไป ไม่มีวันหวนคืนมา

10:47.833 --> 10:50.291
(วันพุธที่ 20 พฤษภาคม ปี 2020)

10:52.958 --> 10:55.208
ตอนแรกเริ่ม ทุกอย่างต่างจากนี้มาก

10:55.291 --> 10:59.041
ทั้งโลกโฟกัสไปที่ปัญหาเดียว

10:59.125 --> 11:04.375
ทุกคนกลัวสิ่งเดียวกัน สู้กับศัตรูเดียวร่วมกัน

11:04.458 --> 11:06.083
มันชวนให้มีความหวังมากๆ

11:20.041 --> 11:22.000
- เลย์ล่า
- ที่รัก

11:22.083 --> 11:24.250
- ผมรักคุณมากเลย
- โธ่

11:26.125 --> 11:30.083
- คุณฝันถึงอะไรเหรอ
- ไม่เหมือนฝันเลยนะ มันเหมือนจริงมากๆ

11:31.083 --> 11:34.208
- ฉันตายเหรอ
- คุณใส่ชุดเจ้าสาว

11:34.958 --> 11:35.791
แล้วยังไงต่อ

11:36.666 --> 11:39.333
คุณใส่ชุดเจ้าสาวของยายที่เล่าให้ฟังบ่อยๆ

11:39.416 --> 11:43.000
- แล้วทรงผมล่ะ ฉันปล่อยผมหรือเปล่า
- คุณสวยมากเลย

11:44.333 --> 11:45.666
แต่คุณอยู่กับซาร์ป

11:46.416 --> 11:47.500
ไม่จริง

11:48.333 --> 11:50.333
แล้วคุณก็ให้ผมเป็นพยานในงานแต่ง

11:50.416 --> 11:51.500
ผมจะพูด แต่พูดไม่ออก

11:51.583 --> 11:53.750
พออ้าปาก ปากผมก็หายไปเลย

11:54.291 --> 11:58.125
คุณมองตาผมแล้วตะโกนว่า
"รับค่ะ ตราบชั่วฟ้าดินสลาย"

11:58.208 --> 11:59.208
ไม่นะ เออแมร์

11:59.291 --> 12:02.291
ฉันไม่อยากแต่งงานกับเขา
ฉันอยากแต่งกับคุณต่างหาก

12:02.375 --> 12:03.750
- จริงเหรอ
- ใช่

12:04.625 --> 12:05.500
แล้วไงต่อ

12:08.625 --> 12:09.583
เขาจูบคุณ

12:10.333 --> 12:12.041
มันแย่มาก ผมร้องไห้หนักมาก

12:13.166 --> 12:14.916
มันน่าหงุดหงิดๆ สุดเลย

12:15.458 --> 12:16.458
ไอ้เวรนั่น

12:16.958 --> 12:18.958
โธ่ เออแมร์

12:19.041 --> 12:22.041
โธ่ น่าสงสาร
อย่าร้องไห้เลยนะ ที่รักคนเดียวของฉัน

12:22.125 --> 12:24.458
คุณเสียฉันให้ตาบ๊องซาร์ปเนี่ยนะ

12:25.958 --> 12:29.666
ฉันต้องความจำเสื่อมแน่เลย
ไม่งั้นฉันจะทิ้งคุณได้ยังไง

12:38.791 --> 12:40.541
-ผมจะบอกอะไรให้นะ
- คะ

12:45.833 --> 12:46.666
แต่งงานกันดีไหม

12:48.791 --> 12:49.708
หืม

12:49.791 --> 12:53.500
- ซาร์ปจะได้ไม่มาแย่งฉันสินะ
- ไม่ ผมจริงจังนะ แต่งงานกันดีไหม

12:55.916 --> 12:56.750
โอเค

12:57.875 --> 12:58.708
จริงเหรอ

12:59.708 --> 13:00.791
ไชโย โอ๊ย

13:02.666 --> 13:04.833
เราหมั้นกันแล้วใช่ไหม

13:04.916 --> 13:07.541
- ฉันต้องรีบบอกพ่อแม่แล้ว
- บอกเลย

13:09.083 --> 13:11.625
โรคระบาดจบลง ความฝันก็จบไปด้วย

13:12.791 --> 13:17.916
เราด่วนตัดสินใจเรื่องที่ปกติเราจะไม่รีบ

13:18.416 --> 13:23.541
แค่อยู่ด้วยกันหนูยังลังเลเลย

13:23.625 --> 13:26.333
อยู่ๆ เขาก็ย้ายเข้ามา
แล้วก็ต้องตกลงตามนั้นเลย

13:26.416 --> 13:29.000
แต่ทุกคนก็มีกิจวัตรของตัวเอง

13:29.083 --> 13:34.833
เราทนกันได้ถึงจุดหนึ่งเท่านั้นแหละ
หลังจากนั้น เราก็จะเริ่มรำคาญ

13:35.416 --> 13:38.375
แล้วยิ่งในอะพาร์ตเมนต์มีห้องน้ำห้องเดียวนะ

13:38.458 --> 13:41.416
ความโรแมนติกก็แทบไม่เหลือเลย

13:42.916 --> 13:45.083
เลย์ล่า ลูกพ่อ ความสัมพันธ์น่ะ

13:47.500 --> 13:50.541
คือการยอมรับทุกอย่างเกี่ยวกับคู่ของเรา

13:54.625 --> 13:57.125
มีแต่พ่อกับแม่นั่นแหละ ที่พูดแบบนั้นได้

13:58.375 --> 13:59.708
คู่เดียวเลย

14:10.125 --> 14:16.000
เสียดายนะ
หนูตั้งมาตรฐานสูงเกินไป ก็เพราะพ่อกับแม่

14:24.958 --> 14:27.083
พ่อก็ยังรักแม่มากๆ อยู่เลยใช่ไหมล่ะ

14:29.458 --> 14:32.000
มีไม่กี่คำหรอกที่อธิบายสิ่งที่พ่อกับแม่มีต่อกันได้

14:32.083 --> 14:34.291
โธ่ พ่อกับแม่น่ะน่ารักที่สุดแล้ว

14:36.500 --> 14:37.958
- รู้อะไรไหม
- คะ

14:38.041 --> 14:40.666
พ่อดีใจนะที่เราพูดถึงเออแมร์กันได้สักที

14:42.958 --> 14:46.625
ช่วงนี้หนูพูดมากไปหน่อย

14:47.375 --> 14:50.958
คุยเยอะไป แต่ไม่สานสัมพันธ์เลย
หนูกำลังดีทอกซ์น่ะ

14:53.750 --> 14:55.333
ไปหาพวกแม่กัน

14:56.375 --> 14:57.416
มาแล้วค่ะ

14:57.500 --> 14:59.791
บัดดี้ ลูกแม่

15:03.250 --> 15:05.750
นินทาแม่ไม่ได้หยุดปากเลยใช่ไหม

15:05.833 --> 15:07.708
เปล่านะคะ เรายังไม่ได้พูดถึงแม่ด้วยซ้ำ

15:07.791 --> 15:09.583
- ขนาดนั้นเลย
- ขนาดนั้นเลยค่ะ

15:09.666 --> 15:11.583
กินข้าวกันเถอะ จัดโต๊ะเสร็จแล้ว

15:11.666 --> 15:13.208
ได้เลย ไปเดี๋ยวนี้แหละ

15:16.125 --> 15:18.125
แม่ได้ยินว่ามีแขก

15:18.208 --> 15:20.250
เหรอคะ ใคร

15:23.666 --> 15:24.666
ถามจริง

15:24.750 --> 15:27.583
จริงสิ น้าคุณชวนผมมา

15:29.333 --> 15:30.333
โอเคจ้ะ

15:33.666 --> 15:35.041
- สวัสดี คุณเชม
- สวัสดีครับ

15:35.125 --> 15:35.958
ผมรับให้

15:36.041 --> 15:38.416
- เชม ยินดีต้อนรับ
- สวัสดีครับ ผมไม่ได้สายใช่ไหม

15:38.500 --> 15:40.333
ไม่เลยครับ ตรงเวลาเหมือนทุกครั้ง

15:40.416 --> 15:42.875
นี่เหรอพ่อฆาตกรต่อเนื่องอาชีพ

15:42.958 --> 15:44.500
ไม่เป็นไรครับ แค่มาก็ดีใจแล้ว

15:44.583 --> 15:46.291
- สุขสันต์วันเกิด
- ขอบคุณมากครับ

15:46.375 --> 15:49.250
เรย์ฮาน มาเฮียร์ ผมขอแนะนำเชม มูราธาน

15:49.333 --> 15:51.458
เขาเป็นเพื่อนบ้านและลูกค้าของเรา

15:51.541 --> 15:54.000
- พี่สาวผม เรย์ฮาน ทายลัน
- ยินดีที่ได้รู้จัก

15:54.083 --> 15:55.458
- ยินดีต้อนรับค่ะ
- ขอบคุณครับ

15:55.541 --> 15:57.125
- พี่เขยผม มาเฮียร์ ทายลัน
- คุณมาเฮียร์

15:57.208 --> 15:58.208
ยินดีที่ได้รู้จักครับ

15:58.875 --> 16:01.000
- จริงๆ เราเคยเจอกันแล้ว
- เหรอครับ

16:01.083 --> 16:04.500
หมายถึงผมเคยพยายามเข้าไปทำความรู้จักน่ะ

16:04.583 --> 16:06.416
ทำไมฉันไม่รู้เลย

16:08.083 --> 16:09.250
ก็…

16:09.333 --> 16:10.750
- จ้ะ
- เชิญครับ

16:11.625 --> 16:14.083
ชาน นี่ไวน์จากงานประมูล

16:14.166 --> 16:16.416
ทั้งหมดเป็นของปี 72 อายุเท่าคุณเลย

16:21.208 --> 16:24.458
ของขวัญหรูมาก ขอบคุณมากครับ เชม
แต่ไม่เห็นต้องลำบากเลย

16:24.541 --> 16:26.541
ผมยินดีครับ สุขสันต์วันเกิดอายุ 50

16:28.333 --> 16:29.375
- ดื่ม
- ดื่ม

16:29.458 --> 16:30.458
ดื่ม

16:31.875 --> 16:33.458
- อืม
- อืม

16:34.333 --> 16:37.666
- ไวน์นี้ชั้นเลิศเลย
- จิมดูสิครับ มาเฮียร์ ลองชิมดู

16:38.458 --> 16:42.500
จิบเดียวก็ปวดท้องแล้ว ผมไม่ดื่มดีกว่า

16:42.583 --> 16:44.333
ส่วนของผมขอยกให้เรย์ฮานแล้วกัน

16:44.416 --> 16:45.791
ไม่ขัดข้องเลยค่ะ

16:47.041 --> 16:49.708
นี่ เราคุยกันต่อจากเมื่อกี้ดีไหมคะ เชม

16:50.208 --> 16:54.291
ฉันอยากฟังเรื่องของคุณกับพ่อฉันให้จบนะ

16:54.375 --> 16:57.541
อืม คุณเล่าว่าเราเคยเจอกัน

16:58.916 --> 17:01.083
ผมเรียนสถาปัตยกรรมที่มิลาน

17:01.166 --> 17:03.000
คุณไปเป็นวิทยากรที่นั่น

17:03.500 --> 17:05.958
คุณตื่นเต้นกับโปรเจกต์ใหม่มากๆ

17:07.875 --> 17:08.958
ปี 2009

17:09.833 --> 17:11.875
ใช่ๆ ปี 2009

17:11.958 --> 17:14.500
คุณบรรยายเรื่องจิตวิทยาของอาคาร

17:15.958 --> 17:20.250
คณพูดถึงผลงานใหม่ด้วยความรัก
เหมือนมันเป็นผู้หญิงเลย

17:21.083 --> 17:22.333
ใช่ ผมจำงานนั้นได้

17:24.458 --> 17:25.791
หนูไม่เห็นจำได้

17:26.375 --> 17:29.458
ลูกแม่ ลูกไปอยู่กับน้าปีนั้นดี

17:29.541 --> 17:32.208
นึกถึงตอนนั้นเลย
ใช่ นั่นเป็นหน้าร้อนปีแรกของเรา

17:32.291 --> 17:34.541
น้าไล่ตามแกไปทั่ว วุ่นวายไปหมด

17:34.625 --> 17:37.750
ผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ
เวลาเด็กสาวจอมคึกวิ่งเล่นไปทั่ว

17:37.833 --> 17:39.333
น้าเป็นเหมือนพี่เลี้ยงแกเลยนะ

17:42.750 --> 17:44.208
มันโปรเจกต์ไหนกันคะ พ่อ

17:45.833 --> 17:47.208
มันไม่ได้สร้างจริงน่ะ

17:47.291 --> 17:49.750
มีหลายอย่างผิดพลาด เราเลยต้องยกเลิก

17:50.250 --> 17:52.041
เหรอคะ เสียดายจัง

17:52.666 --> 17:53.791
เสียใจด้วยนะครับ

17:54.583 --> 18:00.541
มันเป็นโปรเจกต์ที่ค่อนข้างทำยาก

18:00.625 --> 18:02.708
ตอนร่างแบบมันสนุกกว่า

18:02.791 --> 18:06.541
แล้วเรย์ฮานก็ถูกย้ายไปโตเกียว
เราเลยย้ายไปที่นั่น

18:07.958 --> 18:12.083
แต่ฉันให้คุณตัดสินใจเสมอนะ ที่รัก

18:12.166 --> 18:13.708
คุณไม่จำเป็นต้องย้ายตาม

18:13.791 --> 18:16.666
แต่บ้านของผมคืออยู่ข้างคุณเสมอ ที่รัก

18:19.958 --> 18:22.416
งานนี้ต้องมีเรื่องให้เล่าแน่เลยค่ะ

18:22.500 --> 18:24.333
เรื่องเล่า ใช่จ้ะ

18:24.416 --> 18:29.416
ไปไหนเราก็มีเรื่องให้เล่า
ทั้งซ้ายขวาหน้าหลัง เนอะ ที่รัก

18:30.708 --> 18:33.250
- ดื่มให้เรื่องเล่าแล้วกัน
- ดื่มเลย

18:35.166 --> 18:36.750
- ดื่ม
- ดื่ม

18:44.750 --> 18:47.666
สุขสันต์วันเกิดค่ะ น้าจ๋า

18:48.958 --> 18:52.333
สุขสันต์วันเกิด

18:57.958 --> 18:59.416
มานี่ มา…

19:00.291 --> 19:03.083
เขาอายุ 50 แล้วได้ไงเนี่ย อธิบายมาเลยนะ

19:03.166 --> 19:05.958
เลิกย้ำว่า 50 ได้แล้ว ทุกคน
ผมขอเป่าเทียนเลยนะ

19:14.541 --> 19:16.666
ขอบคุณมากที่มากันนะ

19:16.750 --> 19:18.500
- ดื่มให้เลย
- ชนแก้ว

19:33.166 --> 19:34.208
วันนี้คุณเงียบๆ นะ

19:35.583 --> 19:36.916
ก็ปากไม่ว่าง

19:40.333 --> 19:42.625
ไปเดินเล่นกันไหม ผมอยากคุยด้วย

19:43.583 --> 19:45.625
ถ้าเรื่องหนังสือคุณนายทูบา

19:46.166 --> 19:49.791
มันจะเป็นโปรเจกต์ที่เขียนทิ้งไว้ ไม่ได้พิมพ์

19:50.291 --> 19:52.708
เราจะส่งประกาศเตือนไปที่สำนักพิมพ์สัปดาห์นี้ค่ะ

19:55.083 --> 19:58.125
ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่ผมก็ดีใจที่ได้ยิน

19:59.416 --> 20:02.583
ความลับของคุณไม่รั่วหรอก สบายใจได้เลยค่ะ

20:03.375 --> 20:05.666
แต่มีความลับอีกเรื่องที่รั่วในคืนนี้

20:07.291 --> 20:09.916
ทำไมคุณไม่เคยบอกว่ารู้จักพ่อฉัน

20:11.625 --> 20:14.166
นั่นสิ เราไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกันนี่เนอะ

20:15.000 --> 20:16.125
จริงของคุณ

20:22.208 --> 20:23.208
คุณโกรธผม

20:24.750 --> 20:25.583
ผมเข้าใจ

20:26.208 --> 20:28.833
ฉันไม่ได้โกรธ ไม่ได้โกรธคุณเลย

20:28.916 --> 20:31.291
โกรธเป็นการแสดงความรู้สึก

20:32.333 --> 20:36.166
แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรกับคุณเลย

20:37.208 --> 20:40.583
คุณจะอยู่หรือไม่อยู่มันก็ไม่ได้ต่างกัน

20:40.666 --> 20:44.541
เพราะงั้น ตรงกันข้ามเลย แบบนี้แหละดีแล้ว

20:44.625 --> 20:46.666
ฉันดีใจที่เราไม่เสียเวลา

20:47.250 --> 20:48.875
ฉันขอบคุณคุณด้วยซ้ำ

20:49.416 --> 20:52.541
ใช่ เราเคยสนใจกัน เคยอยากรู้จักกัน

20:54.208 --> 20:55.750
แต่เราไม่มาสงสัยกับเรื่องสมมติ

20:58.583 --> 20:59.708
มันจบไปแล้ว

21:00.291 --> 21:03.125
มันไม่ใช่ความทรงจำที่ลืมไม่ลงอะไรหรอก

21:04.208 --> 21:06.291
ก็แค่บรรยากาศพาไป

21:07.791 --> 21:10.666
คุณสบายใจได้นะ

21:11.833 --> 21:16.875
มันไม่ได้ทิ้งรอยแผลอะไรให้ฉัน

21:21.291 --> 21:24.000
ฉันไม่ค่อยอยากคุยเรื่องนี้หรอก รู้ไหม

21:24.625 --> 21:25.625
ฉันไปดูพ่อแม่ก่อนดีกว่า

21:57.916 --> 22:01.666
(เออแมร์ เชงเกอร์
ส่วนนี่อัลบั้มประจำตระกูลผม)

22:15.708 --> 22:18.291
- เลิกเกลี้ยกล่อมฉันได้แล้ว
- ผมไม่ได้เกลี้ยกล่อม

22:18.875 --> 22:21.041
นั่นมันงานคุณ จำได้ไหม คุณเป็นทูต

22:21.125 --> 22:24.125
คุณดีใจที่ได้เป็นฮีโร่ให้เลย์ล่า

22:24.208 --> 22:26.041
จนไม่มองเรื่องที่ตัวเองทำเสียหายเลย

22:26.125 --> 22:28.041
ผมแค่เก็บเงียบไว้เพราะคุณอยากให้เก็บ

22:28.125 --> 22:30.250
ผมโอเคนะ
ผมบอกลูกทุกอย่างก็ได้ ถ้าอยากให้บอก

22:30.333 --> 22:33.125
คุณก็กล้าบอกแค่ว่าตัวเองสนับสนุนสตรีนิยม

22:33.208 --> 22:36.166
ไปบอกลูกเลยสิ
ว่าลูกใช้นามสกุลฉันเพราะพ่อเป็นหนี้

22:36.750 --> 22:38.833
คิดว่าผมไม่กล้าบอกลูกเหรอ

22:38.916 --> 22:41.625
ไปบอกลูกเลย
ว่าคุณดื่มไม่ได้เพราะคุณกำลังเลิกเหล้า

22:41.708 --> 22:42.916
ปิดบังเรื่องพวกนี้ทำไม

22:43.000 --> 22:45.208
ไปบอกลูกสิว่าคุณนอกใจฉันกับนังชั้นต่ำนั่น

22:45.291 --> 22:49.250
สงสารลูกนะ พูดแต่เรื่องตั้งมาตรฐาน
ไปทำให้ลูกเห็นสิ ว่ามาตรฐานมันต่ำแค่ไหน

22:57.208 --> 22:58.458
ผัวเมียคู่นี้เป็นใครกันเนี่ย

23:01.000 --> 23:03.583
หน้ากากถูกกระชากออกไปแล้ว

23:06.250 --> 23:08.541
ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งความจริงจ้ะ เพื่อนรัก

23:08.625 --> 23:11.666
เลย์ลอส แล้วเรื่องเมื่อปี 2009 ล่ะ

23:12.916 --> 23:15.833
พ่อฉันแอบกิ๊กกับผู้หญิงที่ทำโปรเจกต์เดียวกัน

23:17.208 --> 23:20.291
- จริงเหรอ
- แล้วพ่อก็เสียใจ ไปบอกแม่

23:20.375 --> 23:22.125
พลาดมากๆ เลยนะ

23:22.833 --> 23:25.791
แม่ก็เลยย้ายไปโตเกียว
ย้ายหนีนั่นแหละ ถ้าให้พูดตรงๆ

23:26.375 --> 23:28.291
- ก็แหงสิ แม่เธอทำถูกแล้ว
- หนีแน่นอน

23:29.125 --> 23:33.666
สาบานเลย ถ้าเป็นฉันนะ
ฉันจะกระชากไข่ให้ขาดก่อนหนี อย่าให้เหลือ

23:35.125 --> 23:35.958
รู้แล้วจ้ะ

23:36.666 --> 23:37.833
ขอบใจนะ

23:37.916 --> 23:39.041
แล้วพ่อเธอทำยังไง

23:40.041 --> 23:44.083
จะทำยังไงได้ล่ะ ก็ทิ้งโปรเจกต์ตามแม่ไปน่ะสิ

23:44.166 --> 23:48.000
แล้วก็ส่งเธอไปอยู่กับน้า
เพื่อไม่ให้มาขวางใช่ไหม

23:50.583 --> 23:51.583
ถูกต้อง

23:53.000 --> 23:53.875
ฉันหมายถึง…

23:54.375 --> 23:56.500
ฉันว่าแผลยังสดอยู่เลยล่ะ

23:56.583 --> 24:00.291
พ่อยังรู้สึกผิดมากๆ แม่ก็ยังโกรธอยู่

24:00.791 --> 24:03.750
แค่สะกิดนิดเดียวก็แผ่นดินไหวแล้ว

24:03.833 --> 24:06.166
แต่พ่อแม่เธอก็อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี

24:06.250 --> 24:08.500
ถ้าอยากเลิกกันก็เลิกได้ จริงไหม

24:09.000 --> 24:09.958
ใช่

24:10.541 --> 24:12.916
ฉันว่าที่ไม่ได้หย่ากันก็เพราะฉันนี่แหละ

24:13.458 --> 24:15.208
ไม่มีคำอธิบายอื่นแล้ว

24:15.291 --> 24:16.916
- ฉันว่าไม่ใช่นะ
- ฉันก็ว่างั้น

24:19.541 --> 24:21.625
ฉันคิดว่าพ่อน่ะ…

24:23.458 --> 24:26.750
ยอมหงอให้แม่ เพราะไม่อยากให้ฉันมองพ่อไม่ดี

24:26.833 --> 24:30.250
ส่วนแม่ก็อย่างที่รู้ รับความล้มเหลวไม่ได้

24:30.833 --> 24:32.833
แม่หยิ่งเกินกว่าจะยอมหย่า

24:34.708 --> 24:37.416
- มาพอดีเลย
- แม่เธอเหรอ

24:39.958 --> 24:43.083
"เลย์ล่าลูกแม่ เราจะกลับวันพุธแล้วนะ

24:43.166 --> 24:45.333
เราอยากเจอลูกก่อนกลับ

24:45.416 --> 24:48.166
ว่างเมื่อไหร่บอกด้วยนะ

24:48.250 --> 24:49.541
เรารักลูกนะ"

24:49.625 --> 24:51.875
"รักลูกนะ เราจะไปแล้ว"

24:51.958 --> 24:54.041
"เราๆ เราๆ"

24:54.125 --> 24:56.291
อย่างที่เห็น พ่อแม่ยังเป็นทีมเดียวกัน

24:56.833 --> 24:59.666
ภาพที่สร้างพังหมดแล้ว แต่ไม่มีใครยอมรับ

24:59.750 --> 25:01.750
เลิกขยี้เรื่องนี้เถอะ ขอล่ะ

25:01.833 --> 25:04.500
ขยี้ขนาดนี้ ผ้าขี้ริ้วยังสะอาดเลยมั้ง

25:04.583 --> 25:06.500
เห็นด้วยๆ

25:06.583 --> 25:07.833
อย่าไปโกรธให้นานนักเลย

25:07.916 --> 25:10.500
ปล่อยพ่อแม่เธอทำตามใจเถอะ
นั่นชีวิตพ่อแม่เธอนะ

25:10.583 --> 25:12.416
- ซาร์ป แม่โทรมาแน่ะ ที่รัก
- อ้าว

25:12.500 --> 25:15.375
- ถึงตาแม่ผมแล้วเหรอ
- เอาสลัดไหม

25:15.458 --> 25:16.458
ขอโทษนะ

25:18.541 --> 25:19.833
ฮัลโหลครับ แม่

25:20.541 --> 25:21.541
ขอบใจจ้ะ ที่รัก

25:23.041 --> 25:24.041
อะไรนะ

25:26.083 --> 25:28.458
- โรงพยาบาลไหน
- โรงพยาบาลอะไร

25:29.291 --> 25:30.708
ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้

25:31.708 --> 25:32.833
- เกิดอะไรขึ้น
- ซาร์ป

25:34.666 --> 25:37.291
พ่อหัวใจวาย อยู่ไอซียู

25:37.833 --> 25:38.875
- อะไรนะ
- จริงเหรอ

25:40.416 --> 25:43.583
- ฉันต้องปิดอะไรไหม
- ไม่รู้สิ เดี๋ยวนะ

25:43.666 --> 25:45.833
- ชีวิตเป็นเกมจริงๆ ด้วย
- เดี๋ยวมานะ

25:45.916 --> 25:49.791
เราคิดว่าเรามีหลายชีวิต
แต่ก็มารู้ทีหลังว่ามีแค่ชีวิตเดียว

25:50.333 --> 25:52.875
- แต่พอคิดว่าชีวิตจะหมดลงแล้ว ปิ๊ง
- กุญแจอยู่ไหน

25:52.958 --> 25:55.375
- บัดดี้ เดี๋ยวเจอกันนะ ลูกแม่
- เราก็ได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง

25:57.875 --> 25:59.208
พอถึงจุดที่เราต้องลุกขึ้นสู้

25:59.291 --> 26:02.833
ชีวิตก็จะย้ำเตือนเรา
ถึงจุดจบที่เราไม่คิดว่าจะมาถึง

26:06.833 --> 26:09.833
ถึงตอนนั้น ความดิ้นรนไม่สิ้นสุด
มันก็ดูเป็นเรื่องเด็กๆ ไปเลย

26:10.541 --> 26:14.291
เรารู้สึกอายกับปัญหาที่เคยดูใหญ่โต

27:16.916 --> 27:21.666
เมื่อหัวใจขาดออกซิเจน
ว่ากันว่าเราจะรู้สึกปวดแปลบๆ

27:21.750 --> 27:25.041
ดูเหมือนว่าความปวดนั้น
จริงๆ คือสัญญาณเตือนหัวใจวาย

27:26.083 --> 27:30.291
กลายเป็นว่าความเจ็บปวด
กลับเป็นสิ่งสำคัญมากๆ ต่อความอยู่รอด

27:30.375 --> 27:31.541
อาการปวดเค้นหัวใจ

27:32.125 --> 27:34.583
ความเจ็บนั้นในทางการแพทย์
เรียกว่าปวดเค้นหัวใจ

27:34.666 --> 27:37.166
- รู้จักไหม
- ไม่รู้หรอกค่ะ

27:37.250 --> 27:38.125
เสียดายนะ

27:39.750 --> 27:43.375
"ไม่มีหลอดเลือดแข็ง
ไม่เสพนิโคติน ไม่เคยติดคุก

27:43.458 --> 27:47.041
นั่นแหละครับหมอ เหตุผลที่ผมปวดเค้นหัวใจ"

27:49.416 --> 27:50.416
นาซิม ฮิกเม็ต

27:51.625 --> 27:55.750
พ่อจีบแม่วิธีนี้ใช่ไหม นักกวีกับบทกลอน

27:57.125 --> 28:00.166
เรามาเจอกันที่ม้านั่งตัวนี้
ทุกวันพุธ บ่ายสองโมงตรง

28:01.583 --> 28:04.541
มาเฮียร์จะมาจากมหาวิทยาลัย
ด้วยรถเมล์เที่ยวบ่ายโมง 15

28:04.625 --> 28:07.375
ส่วนแม่เลิกเรียนบ่ายโมงครึ่ง

28:08.791 --> 28:13.000
แล้วพ่อก็มาพร้อมแซนด์วิชจากร้านฮิซาร์

28:13.666 --> 28:14.958
เราก็ปิกนิกกัน

28:15.041 --> 28:17.583
- ใส่พริกน้อยๆ
- แตงกวาดองเยอะๆ

28:17.666 --> 28:19.541
- ฮอตด็อก
- ฮอตด็อก

28:22.000 --> 28:24.666
- ไม่เคยเปลี่ยน
- แล้วเราก็คุยกันเป็นชั่วโมงๆ

28:24.750 --> 28:27.041
เราท่องกลอน อ่านหนังสือกัน

28:28.500 --> 28:31.250
ไปดูหนังกัน บางทีก็มีเถียงกัน

28:32.875 --> 28:34.833
แต่เราก็ได้หัวเราะกันยกใหญ่

28:35.958 --> 28:37.750
หนูก็จำพ่อแม่ในภาพนั้น

28:37.833 --> 28:39.541
- หนูน่ะ…
- ฟังก่อน เดี๋ยวก่อน

28:39.625 --> 28:41.291
พ่อรู้ว่าลูกจะพูดอะไร

28:41.375 --> 28:44.833
ไม่ต้องพูดถึง "มาตรฐาน" อีก โอเคนะ
ความสัมพันธ์มันไม่มีมาตรฐานหรอก

28:44.916 --> 28:47.791
ความสัมพันธ์สำคัญที่การเข้าใจกัน

28:47.875 --> 28:48.875
มันอยู่ที่ความเห็นใจ

28:49.541 --> 28:50.750
มันอยู่ที่ความอดทน

28:51.750 --> 28:53.000
อยู่ที่การให้อภัย

28:54.875 --> 28:57.625
ความอดทน และการให้อภัย

28:59.041 --> 29:04.833
เลย์ลอส ผ่านไปสักพัก
ลูกอาจจะเลิกสนใจแฟน มันอาจเกิดขึ้นได้

29:05.791 --> 29:07.625
ลูกอาจจะไขว้เขว

29:07.708 --> 29:11.208
ลูกอาจจะรู้สึกหลงทางในความสัมพันธ์

29:11.291 --> 29:13.708
อาจจะมีน้อยใจไปบ้าง

29:15.291 --> 29:17.166
การรักใครสักคนมันไม่ง่ายเลยนะ

29:17.916 --> 29:21.000
การรักใครสักคนทั้งที่มีข้อเสีย มันยากยิ่งกว่านั้น

29:21.083 --> 29:23.916
โลกนี้มีคนที่ไม่มีข้อเสียด้วยเหรอ บอกมาสักคนสิ

29:24.000 --> 29:25.458
ขอคนเดียว บอกมาซิ

29:28.416 --> 29:31.125
ทุกอย่างที่เราผ่านกันมาตลอด 40 ปีคือความจริง

29:31.208 --> 29:34.458
ทุกอย่างเป็นเรื่องของเรา เรายอมรับมันตามนั้น

29:35.916 --> 29:38.916
นี่ไม่ใช่เกม ไม่ใช่การแสดงละครให้ลูกดู

29:40.375 --> 29:41.833
แต่ความรักของเรา…

29:43.583 --> 29:47.791
มันยิ่งใหญ่กว่าความผิดพลาด
นั่นคือเหตุผลที่เรายังอยู่ด้วยกัน

29:49.333 --> 29:50.458
เราเป็นเพื่อนกัน

29:51.916 --> 29:53.833
- เราเป็นคนรักกัน
- เราเป็นคนรักกัน

29:54.916 --> 29:56.666
- ที่รัก
- พ่อทูนหัว

29:58.333 --> 29:59.625
ลูกคนเดียวของพ่อ

30:01.333 --> 30:02.333
ลูกรักของแม่

31:15.833 --> 31:17.250
ถึงเออแมร์ที่รัก

31:17.333 --> 31:22.041
ฉันเจ็บปวดมากที่เราไม่ได้คุยกันเลย
ในช่วงสองสามเดือนมานี้

31:22.125 --> 31:23.291
ฉันเข้าใจคุณนะ

31:23.375 --> 31:25.041
คุณพยายามรักษาระยะห่างจากฉัน

31:25.125 --> 31:27.125
เพื่อให้เกียรติกับคนในชีวิตคุณเอง

31:27.208 --> 31:28.875
คุณทำถูก ฉันยอมรับ

31:28.958 --> 31:32.458
แต่พอไม่ได้คุยกับคุณ
ถ้อยคำก็สั่งสมอยู่ภายในใจฉัน

31:33.291 --> 31:37.291
ฉันถึงได้ตัดสินใจเขียนจดหมาย
แทนที่จะรอเวลาเหมาะๆ

31:37.916 --> 31:40.458
ระยะนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย

31:40.958 --> 31:43.791
ตัวอย่างเช่น ฉันได้ทำความรู้จักพ่อแม่ใหม่อีกครั้ง

31:43.875 --> 31:47.625
พ่อยืนอยู่ต่อหน้าฉัน
แล้วถอดหน้ากากฮีโร่ โยนมันทิ้งไป

31:47.708 --> 31:50.083
แม่ก็เผยแผลใจกับฉันเป็นครั้งแรก

31:51.083 --> 31:53.791
กลายเป็นว่าพ่อแม่ฉัน
ก็เป็นคนจริงๆ นี่แหละ เชื่อไหมล่ะ

31:54.708 --> 31:57.750
มันทำให้ฉันย้อนคิดถึงตัวเองนิดหน่อย

31:57.833 --> 32:00.291
ฉันเริ่มจะทบทวนถึงช่วงไม่กี่ปีมานี้

32:01.208 --> 32:05.708
ฉันคิดได้ว่าฉันคิดไปเองหลายอย่างมากๆ

32:05.791 --> 32:07.333
- เอาไหม
- ฉันไม่เคยสงสัยเลย

32:07.416 --> 32:09.291
ฉันเชื่อไปเองเฉยๆ

32:10.041 --> 32:13.458
ฉันไม่เคยรับฟัง
ฉันมีแต่แสดงออกถึงสิ่งที่ตัวฉันเองรู้สึก

32:15.291 --> 32:18.333
ฉันไม่ได้เข้าใจอะไรอย่างถี่ถ้วน ฉันด่วนตัดสิน

32:19.041 --> 32:23.291
ที่เลวร้ายที่สุด ฉันไม่เคยแก้ไขส่วนที่พังทลาย

32:23.375 --> 32:26.833
ฉันทิ้งมันไว้เฉยๆ แล้วมันก็ร้องไห้หาฉัน

32:29.958 --> 32:33.250
รู้ไหม ฉันยังอยู่ในที่เกิดเหตุอยู่เลยนะ

32:33.333 --> 32:35.041
เดินเร่ร่อนไปตามซากแห่งหายนะ

32:35.125 --> 32:38.000
ฉันคิดได้ว่าฉันเองก็มีส่วนสำคัญ
ในความเสียหายที่เราสร้างไว้

32:38.916 --> 32:40.291
เออแมร์ฝากไว้ข้างล่าง

32:41.916 --> 32:43.708
- ขอบคุณค่ะ คุณดูร์ซุน
- ไม่เป็นไร

32:48.125 --> 32:50.666
ฉันเข้าใจแล้วว่าใครเถียงชนะก็ไม่สำคัญ

32:51.708 --> 32:56.083
ทั้งชัยชนะและความพ่ายแพ้
ต่างก็เป็นพิษในความสัมพันธ์ทั้งนั้น

33:27.083 --> 33:28.750
เวลาใครสักคนจากไป

33:28.833 --> 33:31.041
เราจะยังไม่เข้าใจในตอนแรก
เพราะมัวแต่เจ็บปวด

33:31.541 --> 33:33.708
จากนั้น มันจะค่อยๆ รู้สึกได้เอง

33:34.250 --> 33:37.708
ความโกรธเปลี่ยนเป็นความเสียใจ
เปลี่ยนเป็นความเข้าใจ

33:38.666 --> 33:40.500
จากนั้นก็เป็นความโหยหา

33:42.708 --> 33:46.666
สุดท้ายก็ไม่มีอะไรควรค่า
กับการสูญเสียคนที่เรารักไปทั้งที่รู้ดี

33:46.750 --> 33:48.166
ตอนนี้ฉันรู้ซึ้งแล้ว

33:48.833 --> 33:52.166
เออแมร์ที่รัก คุณคือคนสำคัญมากๆ ของฉัน

33:58.875 --> 34:00.291
คุณเป็นทั้งเพื่อนที่ดีที่สุด

34:01.000 --> 34:03.875
และคนที่ฉันรักมาเสมอ และจะรักตลอดไป

34:05.666 --> 34:07.666
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิตเรา

34:07.750 --> 34:09.625
ไม่ว่าเราจะคบกับใคร

34:10.375 --> 34:12.666
ฉันไม่มีวันอยากเสียคุณไป

34:13.583 --> 34:15.625
ไม่มีวัน

34:15.708 --> 34:17.541
ฉันอยากให้คุณได้รู้ไว้

34:25.000 --> 34:27.583
- ขอบคุณค่ะ
- ผมพาบัดดี้ไปบ้านดีไหม

34:27.666 --> 34:31.041
คุณต้องไปเยี่ยมซาร์ปบ่อยๆ
ผมจะดูแลให้ทั้งอาทิตย์เลย โอเคนะ

34:32.666 --> 34:33.833
- โอเค ได้ค่ะ
- โอเค

34:48.541 --> 34:50.708
บัดดี้ มานี่มา แกต้องไปแล้ว

34:53.041 --> 34:54.041
เอ้านี่

34:59.083 --> 35:01.916
- กาแฟหน่อยไหม
- ไม่เป็นไรครับ

35:02.500 --> 35:07.000
นี่ ฉันซื้อมาเมื่อวาน หอมดีนะ ถูกกว่าด้วย

35:08.833 --> 35:09.833
อ้อ

35:15.541 --> 35:17.125
ขอบคุณสำหรับจดหมายนะ

35:19.041 --> 35:20.625
ผมอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก

35:23.083 --> 35:25.958
คุณไม่ควรเก็บไว้นะ มันอาจจะสร้างปัญหาได้

35:27.500 --> 35:29.791
ไม่หรอก ผมไม่มีใครให้ตอบคำถาม

35:30.458 --> 35:31.666
อะไรนะ เลิกกันแล้วเหรอ

35:33.458 --> 35:35.125
ใช่ เพราะว่า…

35:36.708 --> 35:38.625
คุณก็เป็นคนสำคัญของผมเหมือนกัน

35:39.666 --> 35:41.583
สำคัญมากๆ คุณคือคนสำคัญที่สุด

35:43.083 --> 35:45.083
เหมือนภาพถ่ายที่ผมยังเก็บฟิล์มเนกาทีฟไว้

35:46.250 --> 35:50.416
ส่งให้ใครไม่ได้ ก็อปปี้ไม่ได้ อัดซ้ำไม่ได้

37:54.583 --> 37:56.833
ลูกพ่อ

37:57.500 --> 37:58.750
- ไม่นะ
- โอ๊ยตาย

38:00.000 --> 38:02.041
ไปแล้ว ลูกพ่อ ทนเห็นแกสภาพนี้ไม่ได้จริงๆ

38:06.083 --> 38:07.375
โอเค ไปกันเถอะ

38:14.208 --> 38:15.208
เลย์ล่า

38:15.916 --> 38:16.958
เลย์ล่า

38:18.250 --> 38:20.041
- เลย์ล่าอยู่ไหน
- ใจเย็น เพื่อน

38:21.541 --> 38:23.125
- เออแมร์
- เพื่อน เออแมร์

38:23.208 --> 38:24.083
ไอ้สารเลว

38:24.166 --> 38:26.583
- ฉันจะฆ่าแก
- เดี๋ยว ทำอะไรน่ะ หยุดนะ

38:26.666 --> 38:28.125
- ฉันจะฆ่าแก
- มองฉันนี่

38:28.208 --> 38:30.208
- ทำอะไรน่ะ เพื่อน
- ฉันจะฆ่าแก

38:30.291 --> 38:31.625
- หยุดนะ
- ใจเย็นๆ

38:51.208 --> 38:52.791
คุณจะไม่มีวันหลอกผมได้อีก

38:53.541 --> 38:55.000
ผมเกลียดคุณ

38:57.375 --> 39:00.875
เออแมร์ เราเล่นเกมกันดีไหม