WEBVTT

00:00:18.208 --> 00:00:19.208 align:center
คุณเป็นไงบ้าง

00:00:21.375 --> 00:00:22.458 align:center
ฉันเป็นไงบ้างเหรอ

00:00:26.750 --> 00:00:28.041 align:center
ฉันหัวหมุนไปหมด

00:00:33.208 --> 00:00:35.000 align:center
แต่เวลาใครถาม ฉันก็บอกว่าสบายดี

00:00:38.791 --> 00:00:40.291 align:center
(มื้อค่ำครั้งสุดท้ายของเลย์ล่า)

00:00:40.375 --> 00:00:46.291 align:center
เพราะสำหรับคำถามนี้ ฉันยังตอบตัวเองยากเลย

00:00:47.416 --> 00:00:51.041 align:center
แล้วฉันก็รู้สึกกดดันมากๆ กับการค้นหาคนที่ใช่

00:00:51.125 --> 00:00:54.500 align:center
คนที่ใช่มีอยู่จริงไหม ฉันก็ไม่รู้

00:00:56.916 --> 00:00:57.916 align:center
เพราะฉันหาไม่เจอ

00:01:06.416 --> 00:01:08.750 align:center
ฉันแค่อยากจะรู้สึกดี

00:01:11.250 --> 00:01:14.416 align:center
ฉันอยากเป็นอิสระจากความรู้สึกหน่วงๆ นี้

00:01:47.458 --> 00:01:49.375 align:center
ฉันถึงได้หนีคำถาม

00:01:50.291 --> 00:01:52.916 align:center
เพราะฉันกลัวคำตอบของฉันเอง

00:01:56.458 --> 00:01:57.541 align:center
"คุณเป็นไงบ้าง"

00:01:59.875 --> 00:02:00.875 align:center
ฉันกำลังหนี

00:02:01.750 --> 00:02:02.791 align:center
นั่นแหละคำตอบของฉัน

00:02:05.625 --> 00:02:06.625 align:center
เลย์ล่า

00:02:17.375 --> 00:02:20.458 align:center
(ขอบคุณที่แวะมา)

00:02:22.375 --> 00:02:26.291 align:center
(#เช็คให้ชัวร์)

00:02:30.958 --> 00:02:33.041 align:center
หนูกังวลอยู่เสมอเลย

00:02:35.250 --> 00:02:40.708 align:center
เหมือนมีความพ่ายแพ้รออยู่ไม่ไกล

00:02:42.125 --> 00:02:42.958 align:center
ความพ่ายแพ้เหรอ

00:02:45.416 --> 00:02:46.416 align:center
ค่ะ

00:02:48.916 --> 00:02:50.875 align:center
ตัวอย่างเช่น มีผู้ชายคนหนึ่ง

00:02:55.666 --> 00:02:57.083 align:center
หนูหมายถึง…

00:02:57.666 --> 00:02:59.666 align:center
มันก็ไม่ใช่แบบนั้นหรอก แต่…

00:03:00.541 --> 00:03:02.541 align:center
ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเรา

00:03:07.708 --> 00:03:08.541 align:center
ฮัลโหล

00:03:09.166 --> 00:03:11.125 align:center
เพราะหนูกลัว

00:03:11.208 --> 00:03:12.958 align:center
- นางไม่มาเหรอ
- มาแล้ว ไม่เป็นไร

00:03:13.583 --> 00:03:15.791 align:center
- ไปไหนมา เลย์ลอส
- ฉันมาแล้วไง

00:03:29.625 --> 00:03:33.083 align:center
แล้วหนูก็เหม็นขี้หน้าเขามาตั้งแต่แรก

00:03:33.666 --> 00:03:35.500 align:center
สำหรับหนู เขาเป็นตัวอันตราย

00:03:35.583 --> 00:03:38.625 align:center
เขามีสัญญาณอันตรายเต็มไปหมด

00:03:41.416 --> 00:03:46.000 align:center
เขาบอกว่า "ผมจะทรมานคุณ
แม้จะอยู่ห่างเป็นพันเมตร"

00:03:49.708 --> 00:03:51.166 align:center
เขาบอกว่า "ผมน่ะหลงตัวเอง

00:03:51.791 --> 00:03:53.875 align:center
อีโก้สูงถึงอวกาศ

00:03:53.958 --> 00:03:57.916 align:center
ผมมันกะล่อน อวดเก่ง ขี้หึง"

00:03:59.125 --> 00:04:02.000 align:center
มีสัญญาณอันตรายบอกว่า
"ผมได้ทุกอย่างตามใจจนเคยตัว"

00:04:02.083 --> 00:04:03.166 align:center
แต่ว่าอะไร

00:04:03.250 --> 00:04:08.166 align:center
ไม่มีแต่ค่ะ มันดึงดูดกันเหมือนแม่เหล็กน่ะ

00:04:08.250 --> 00:04:10.125 align:center
มันไม่ใช่เรื่องที่จัดการไม่ได้หรอก

00:04:11.916 --> 00:04:14.291 align:center
หนูไม่ได้อยากรู้จักเขาด้วยซ้ำ

00:04:15.083 --> 00:04:18.875 align:center
ผู้ชายแบบนั้น พอรู้จักตัวจริงก็ชอบไม่ลงอยู่ดี

00:04:20.875 --> 00:04:26.291 align:center
พอได้เห็นจุดอ่อนกับข้อเสียของเขา
เราจะยังอยากได้เขาจนตัวสั่นเหมือนเดิมไหม

00:04:26.375 --> 00:04:27.541 align:center
หนูว่าก็คงไม่

00:04:28.083 --> 00:04:30.041 align:center
ความสัมพันธ์ควรจะสม่ำเสมอ

00:04:30.125 --> 00:04:33.166 align:center
นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับหนู

00:04:33.750 --> 00:04:37.083 align:center
เราควรครุ่นคิดเรื่องเดียวกันกับคู่ชีวิต

00:04:37.166 --> 00:04:39.166 align:center
เราควรมีความฝันร่วมกัน

00:04:40.333 --> 00:04:43.541 align:center
หนูไม่มีอะไรเหมือนเขาสักอย่าง

00:04:46.916 --> 00:04:51.541 align:center
หนูรู้ว่าเขาเป็นยังไงตั้งแต่แรก

00:04:51.625 --> 00:04:53.166 align:center
เขาเป็นตัวปัญหา

00:04:54.500 --> 00:04:56.666 align:center
เขาแต่งงานแล้วหย่ามาสามครั้งแล้ว

00:04:57.791 --> 00:05:00.416 align:center
แล้วผู้หญิงพวกนั้นก็ยังอยู่ในชีวิตเขา

00:05:04.708 --> 00:05:07.833 align:center
ภรรยาคนแรก คนที่สอง คนที่สาม

00:05:07.916 --> 00:05:09.291 align:center
พวกเธออยู่รอบตัวเขาเสมอ

00:05:10.541 --> 00:05:12.916 align:center
ผู้ชายคนนี้เป็นนักสะสมแท้ๆ เลย

00:05:26.875 --> 00:05:31.708 align:center
ไม่หรอก หนูไม่อยากเป็นผู้หญิงคนหนึ่งของเขา

00:05:32.708 --> 00:05:35.875 align:center
หนูเป็นไม่ได้อยู่แล้ว มันเป็นไปไม่ได้

00:05:35.958 --> 00:05:40.000 align:center
หนูคงต้องบ้าแน่ ถ้าไปเป็นเหยื่อคนที่สี่ของเขา

00:05:40.666 --> 00:05:44.791 align:center
หนูถึงไม่ยอมใกล้ชิดกับเขา
หรือสานสัมพันธ์กับเขา

00:05:46.750 --> 00:05:51.791 align:center
ผู้ชายหลงตัวเองอย่างเขากล่อมเหยื่อได้ง่ายๆ

00:05:51.875 --> 00:05:53.250 align:center
เราจะหลงเขาในไม่ช้า

00:05:54.291 --> 00:05:57.583 align:center
เขาจะทำให้เราหลงใหลแบบที่…

00:05:57.666 --> 00:06:02.125 align:center
พอรู้ตัวอีกที เราก็นั่งอยู่หน้าบาทหลวงแล้ว

00:06:02.208 --> 00:06:03.916 align:center
หลังจากนั้นก็…

00:06:04.916 --> 00:06:05.916 align:center
แต่งงาน

00:06:06.541 --> 00:06:07.833 align:center
พ่ายแพ้

00:06:10.708 --> 00:06:12.916 align:center
หนูดูความสัมพันธ์รอบๆ ตัว

00:06:14.083 --> 00:06:16.250 align:center
ทุกคนเริ่มต้นอย่างกระตือรือร้น

00:06:17.041 --> 00:06:21.250 align:center
สัญญาทุกเรื่องไปทั่ว รีบสาบานต่อกัน

00:06:21.333 --> 00:06:24.791 align:center
ยิ่งไม่มั่นใจยิ่งเสียงดัง

00:06:25.416 --> 00:06:29.833 align:center
"รับค่ะ ตราบชั่วฟ้าดินสลาย
จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน"

00:06:29.916 --> 00:06:30.916 align:center
แล้วไงต่อล่ะ

00:06:32.333 --> 00:06:36.041 align:center
จริงๆ นะ หนูอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

00:06:36.125 --> 00:06:39.916 align:center
เราถึงได้เริ่มรำคาญกันขนาดนี้

00:06:40.833 --> 00:06:43.083 align:center
เราเริ่มโกหกกันเองทำไม

00:06:44.958 --> 00:06:48.500 align:center
เรื่องราวความรักที่ฝังอยู่ในดีเอ็นเอคนเราน่ะ

00:06:48.583 --> 00:06:50.000 align:center
มันไม่มีจริงหรอกค่ะ

00:06:50.625 --> 00:06:54.041 align:center
เพราะไม่มีเรื่องไหน
ที่ใกล้เคียงความจริงเลยสักนิด

00:06:54.125 --> 00:06:55.583 align:center
คุณไม่รู้ว่ามันเหนื่อยแค่ไหนที่…

00:06:55.666 --> 00:07:01.083 align:center
ทำไมทุกคนถึงได้หลงติดกับดัก
ที่เห็นอยู่โต้งๆ ขนาดนั้นได้

00:07:01.166 --> 00:07:02.125 align:center
หนูไม่รู้เลย

00:07:02.625 --> 00:07:04.791 align:center
เราแต่งงานกันเพื่อให้ใกล้ชิดกัน

00:07:04.875 --> 00:07:05.875 align:center
เอาสิ ไปเลย

00:07:06.500 --> 00:07:10.416 align:center
แล้วเราก็เริ่มห่างกันทันทีที่ได้แต่งงานกัน

00:07:18.083 --> 00:07:20.708 align:center
ไม่มีใครรักจริง ไม่มีใครจริงใจ

00:07:21.250 --> 00:07:25.708 align:center
เหมือนทุกคนปกปิดริ้วรอยตีนกาด้วยศัลยกรรม

00:07:25.791 --> 00:07:29.041 align:center
รอบตัวเรามีแต่คนปลอมๆ
ที่ข้างในมีแต่รอยเหี่ยวย่น

00:07:29.125 --> 00:07:30.958 align:center
แต่ข้างนอกอัดแน่นด้วยโบทอกซ์

00:07:31.041 --> 00:07:34.791 align:center
โอ๊ย เธอน่าจะเลือกชุดที่มันร่าเริงกว่านี้นะ

00:07:34.875 --> 00:07:36.583 align:center
(เราไม่มีโลกสำรอง)

00:07:36.666 --> 00:07:38.708 align:center
ฉันมองดูทุกคนในนี้

00:07:38.791 --> 00:07:41.750 align:center
ต่อให้เอาทุกคนมารวมกัน
ยังไม่ดีเท่าเออแมร์คนเดียวเลย

00:07:42.458 --> 00:07:45.166 align:center
ฉันเห็นสิ่งนี้ชัดขึ้นทุกวันๆ

00:07:45.250 --> 00:07:48.750 align:center
ไม่เลย เพื่อนรัก ฉันจริงจังนะ
แฟนเก่าจะเป็นแฟนใหม่ไม่ได้

00:07:48.833 --> 00:07:52.166 align:center
นักคิดชื่อดังก็กล่าวไว้ "แต๊งกิ้ว เน็กซ์"

00:07:52.250 --> 00:07:53.250 align:center
ฟุนดา

00:07:54.375 --> 00:07:55.458 align:center
ที่รัก

00:08:00.166 --> 00:08:04.708 align:center
เราไล่ตามภาพลวงตาจนลืมหายใจ
แค่เพราะไม่อยากยอมรับว่า "เราคิดผิด"

00:08:05.250 --> 00:08:06.625 align:center
สีดำเป็นไง ไม่เหรอ

00:08:06.708 --> 00:08:09.916 align:center
สีนู้ดน้ำตาลอ่อนเซ็กซี่กว่าไหม

00:08:10.000 --> 00:08:14.083 align:center
อืม เอาทั้งสีน้ำตาลอ่อนทั้งสีดำเลยได้ไหม

00:08:14.166 --> 00:08:17.500 align:center
เราถอยห่างจากตัวตนที่แท้จริง
เพื่อให้ไม่ต้องอยู่คนเดียว

00:08:17.583 --> 00:08:19.708 align:center
แล้วเราก็เรียกมันว่าความสัมพันธ์ระยะยาว

00:08:19.791 --> 00:08:22.333 align:center
จริงๆ มันคือตายผ่อนส่งต่างหาก ไม่ใช่อะไรเลย

00:08:22.416 --> 00:08:24.750 align:center
เพื่อนรัก พูดเรื่องตายอะไรของเธอน่ะ

00:08:24.833 --> 00:08:26.791 align:center
เธอเพิ่งจะคบกับเขาสองอาทิตย์เองนะ

00:08:26.875 --> 00:08:29.250 align:center
เขาจะมาปาร์ตี้ไหม
เราจะได้เจอเขาสักทีใช่ไหม

00:08:29.333 --> 00:08:31.000 align:center
ไม่มาหรอก ฉันไม่ได้ชวน

00:08:31.083 --> 00:08:33.458 align:center
เพิ่งจะสองอาทิตย์เอง
ฉันยังไม่ให้เขาเข้ากลุ่มเราหรอก

00:08:34.083 --> 00:08:35.625 align:center
ฉันไม่ได้ให้ของขวัญเขาด้วย

00:08:35.708 --> 00:08:39.625 align:center
อ้าว ไม่ซื้อของขวัญให้เขาล่ะ
ซื้อของเล็กๆ น้อยๆ สิ หนังสือหรืออะไรก็ได้

00:08:39.708 --> 00:08:40.791 align:center
ถ้าเขาให้เธอ…

00:08:40.875 --> 00:08:43.708 align:center
หนูกลัวการยอมรับความธรรมดา

00:08:44.791 --> 00:08:45.791 align:center
ใช่

00:08:46.833 --> 00:08:48.791 align:center
หนูกลัวว่าสักวันจะมองกระจก

00:08:48.875 --> 00:08:50.000 align:center
ขอบคุณครับ

00:08:50.083 --> 00:08:53.541 align:center
แล้วเห็นว่าประกายในแววตาหนูจางหายไปแล้ว

00:08:54.166 --> 00:08:59.708 align:center
หนูกลัวว่าสิ่งที่เลือกอย่างมั่นใจ
จะทำให้ชีวิตหนูพังในสักวัน

00:08:59.791 --> 00:09:01.291 align:center
หนูกลัวจะเสียใจภายหลัง

00:09:03.125 --> 00:09:08.708 align:center
สิบ เก้า แปด เจ็ด หก ห้า

00:09:08.791 --> 00:09:13.208 align:center
"ฉันไม่อยากสัญญา ฉันไม่อยากรับผิดชอบ"

00:09:13.291 --> 00:09:16.458 align:center
"ฉันอยากนอนกับทุกคนที่ได้รู้จัก
แล้วก็หายตัวไปเฉยๆ"

00:09:16.541 --> 00:09:18.291 align:center
นั่นคือความสัมพันธ์แบบที่คนอื่นมีกัน

00:09:20.166 --> 00:09:24.958 align:center
ผู้ชายบางคนก็หายตัวไป
โดยไม่ทิ้งข้อความไว้ด้วยซ้ำ

00:09:25.625 --> 00:09:28.083 align:center
นั่นคือเรื่องที่ได้ฟังจากเพื่อนมานะ

00:09:31.750 --> 00:09:34.208 align:center
และแน่นอน ผู้หญิงก็ไม่ไล่ตามผู้ชายพวกนั้น

00:09:36.166 --> 00:09:37.875 align:center
จากนั้น ความเหงาก็…

00:09:41.375 --> 00:09:43.625 align:center
กลายเป็นทางเลือกเดียวที่ใช่ที่เหลืออยู่

00:09:49.166 --> 00:09:51.083 align:center
ถ้าหนูบอกพ่อว่าหนูคิดถึงช่วงโควิดล่ะ

00:09:52.500 --> 00:09:54.083 align:center
ช่วงโควิดหรือเออแมร์

00:09:56.500 --> 00:09:58.458 align:center
ไม่นะ หนูว่าคงไม่ใช่

00:09:59.333 --> 00:10:01.583 align:center
ช่วงโควิด ทุกคนแตกต่างจากตอนนี้มากๆ

00:10:03.083 --> 00:10:05.916 align:center
เหมือนวันสิ้นโลกกำลังจะมาถึง

00:10:07.291 --> 00:10:09.458 align:center
ทุกคนมีกันและกันเป็นที่พึ่งพิง

00:10:11.541 --> 00:10:13.916 align:center
เออแมร์ย้ายไปอยู่กับลูกช่วงโควิดหรือเปล่า

00:10:15.625 --> 00:10:16.625 align:center
ใช่ไหม

00:10:21.333 --> 00:10:22.333 align:center
เพราะดีนะ

00:10:25.416 --> 00:10:27.000 align:center
บราโว

00:10:29.458 --> 00:10:30.458 align:center
เขาช็อกไปเลย

00:10:31.500 --> 00:10:33.291 align:center
เอาล่ะ มื้อเย็นกินอะไรดี

00:10:35.333 --> 00:10:39.916 align:center
ความเป็นจริงของคนเรา
เปลี่ยนไปตามสถานการณ์ที่เราอยู่

00:10:40.583 --> 00:10:42.250 align:center
ช่วงนั้น

00:10:42.333 --> 00:10:46.958 align:center
เรากลัวว่าความฝันของเรา
จะหายวับไป ไม่มีวันหวนคืนมา

00:10:47.833 --> 00:10:50.291 align:center
(วันพุธที่ 20 พฤษภาคม ปี 2020)

00:10:52.958 --> 00:10:55.208 align:center
ตอนแรกเริ่ม ทุกอย่างต่างจากนี้มาก

00:10:55.291 --> 00:10:59.041 align:center
ทั้งโลกโฟกัสไปที่ปัญหาเดียว

00:10:59.125 --> 00:11:04.375 align:center
ทุกคนกลัวสิ่งเดียวกัน สู้กับศัตรูเดียวร่วมกัน

00:11:04.458 --> 00:11:06.083 align:center
มันชวนให้มีความหวังมากๆ

00:11:20.041 --> 00:11:22.000 align:center
- เลย์ล่า
- ที่รัก

00:11:22.083 --> 00:11:24.250 align:center
- ผมรักคุณมากเลย
- โธ่

00:11:26.125 --> 00:11:30.083 align:center
- คุณฝันถึงอะไรเหรอ
- ไม่เหมือนฝันเลยนะ มันเหมือนจริงมากๆ

00:11:31.083 --> 00:11:34.208 align:center
- ฉันตายเหรอ
- คุณใส่ชุดเจ้าสาว

00:11:34.958 --> 00:11:35.791 align:center
แล้วยังไงต่อ

00:11:36.666 --> 00:11:39.333 align:center
คุณใส่ชุดเจ้าสาวของยายที่เล่าให้ฟังบ่อยๆ

00:11:39.416 --> 00:11:43.000 align:center
- แล้วทรงผมล่ะ ฉันปล่อยผมหรือเปล่า
- คุณสวยมากเลย

00:11:44.333 --> 00:11:45.666 align:center
แต่คุณอยู่กับซาร์ป

00:11:46.416 --> 00:11:47.500 align:center
ไม่จริง

00:11:48.333 --> 00:11:50.333 align:center
แล้วคุณก็ให้ผมเป็นพยานในงานแต่ง

00:11:50.416 --> 00:11:51.500 align:center
ผมจะพูด แต่พูดไม่ออก

00:11:51.583 --> 00:11:53.750 align:center
พออ้าปาก ปากผมก็หายไปเลย

00:11:54.291 --> 00:11:58.125 align:center
คุณมองตาผมแล้วตะโกนว่า
"รับค่ะ ตราบชั่วฟ้าดินสลาย"

00:11:58.208 --> 00:11:59.208 align:center
ไม่นะ เออแมร์

00:11:59.291 --> 00:12:02.291 align:center
ฉันไม่อยากแต่งงานกับเขา
ฉันอยากแต่งกับคุณต่างหาก

00:12:02.375 --> 00:12:03.750 align:center
- จริงเหรอ
- ใช่

00:12:04.625 --> 00:12:05.500 align:center
แล้วไงต่อ

00:12:08.625 --> 00:12:09.583 align:center
เขาจูบคุณ

00:12:10.333 --> 00:12:12.041 align:center
มันแย่มาก ผมร้องไห้หนักมาก

00:12:13.166 --> 00:12:14.916 align:center
มันน่าหงุดหงิดๆ สุดเลย

00:12:15.458 --> 00:12:16.458 align:center
ไอ้เวรนั่น

00:12:16.958 --> 00:12:18.958 align:center
โธ่ เออแมร์

00:12:19.041 --> 00:12:22.041 align:center
โธ่ น่าสงสาร
อย่าร้องไห้เลยนะ ที่รักคนเดียวของฉัน

00:12:22.125 --> 00:12:24.458 align:center
คุณเสียฉันให้ตาบ๊องซาร์ปเนี่ยนะ

00:12:25.958 --> 00:12:29.666 align:center
ฉันต้องความจำเสื่อมแน่เลย
ไม่งั้นฉันจะทิ้งคุณได้ยังไง

00:12:38.791 --> 00:12:40.541 align:center
-ผมจะบอกอะไรให้นะ
- คะ

00:12:45.833 --> 00:12:46.666 align:center
แต่งงานกันดีไหม

00:12:48.791 --> 00:12:49.708 align:center
หืม

00:12:49.791 --> 00:12:53.500 align:center
- ซาร์ปจะได้ไม่มาแย่งฉันสินะ
- ไม่ ผมจริงจังนะ แต่งงานกันดีไหม

00:12:55.916 --> 00:12:56.750 align:center
โอเค

00:12:57.875 --> 00:12:58.708 align:center
จริงเหรอ

00:12:59.708 --> 00:13:00.791 align:center
ไชโย โอ๊ย

00:13:02.666 --> 00:13:04.833 align:center
เราหมั้นกันแล้วใช่ไหม

00:13:04.916 --> 00:13:07.541 align:center
- ฉันต้องรีบบอกพ่อแม่แล้ว
- บอกเลย

00:13:09.083 --> 00:13:11.625 align:center
โรคระบาดจบลง ความฝันก็จบไปด้วย

00:13:12.791 --> 00:13:17.916 align:center
เราด่วนตัดสินใจเรื่องที่ปกติเราจะไม่รีบ

00:13:18.416 --> 00:13:23.541 align:center
แค่อยู่ด้วยกันหนูยังลังเลเลย

00:13:23.625 --> 00:13:26.333 align:center
อยู่ๆ เขาก็ย้ายเข้ามา
แล้วก็ต้องตกลงตามนั้นเลย

00:13:26.416 --> 00:13:29.000 align:center
แต่ทุกคนก็มีกิจวัตรของตัวเอง

00:13:29.083 --> 00:13:34.833 align:center
เราทนกันได้ถึงจุดหนึ่งเท่านั้นแหละ
หลังจากนั้น เราก็จะเริ่มรำคาญ

00:13:35.416 --> 00:13:38.375 align:center
แล้วยิ่งในอะพาร์ตเมนต์มีห้องน้ำห้องเดียวนะ

00:13:38.458 --> 00:13:41.416 align:center
ความโรแมนติกก็แทบไม่เหลือเลย

00:13:42.916 --> 00:13:45.083 align:center
เลย์ล่า ลูกพ่อ ความสัมพันธ์น่ะ

00:13:47.500 --> 00:13:50.541 align:center
คือการยอมรับทุกอย่างเกี่ยวกับคู่ของเรา

00:13:54.625 --> 00:13:57.125 align:center
มีแต่พ่อกับแม่นั่นแหละ ที่พูดแบบนั้นได้

00:13:58.375 --> 00:13:59.708 align:center
คู่เดียวเลย

00:14:10.125 --> 00:14:16.000 align:center
เสียดายนะ
หนูตั้งมาตรฐานสูงเกินไป ก็เพราะพ่อกับแม่

00:14:24.958 --> 00:14:27.083 align:center
พ่อก็ยังรักแม่มากๆ อยู่เลยใช่ไหมล่ะ

00:14:29.458 --> 00:14:32.000 align:center
มีไม่กี่คำหรอกที่อธิบายสิ่งที่พ่อกับแม่มีต่อกันได้

00:14:32.083 --> 00:14:34.291 align:center
โธ่ พ่อกับแม่น่ะน่ารักที่สุดแล้ว

00:14:36.500 --> 00:14:37.958 align:center
- รู้อะไรไหม
- คะ

00:14:38.041 --> 00:14:40.666 align:center
พ่อดีใจนะที่เราพูดถึงเออแมร์กันได้สักที

00:14:42.958 --> 00:14:46.625 align:center
ช่วงนี้หนูพูดมากไปหน่อย

00:14:47.375 --> 00:14:50.958 align:center
คุยเยอะไป แต่ไม่สานสัมพันธ์เลย
หนูกำลังดีทอกซ์น่ะ

00:14:53.750 --> 00:14:55.333 align:center
ไปหาพวกแม่กัน

00:14:56.375 --> 00:14:57.416 align:center
มาแล้วค่ะ

00:14:57.500 --> 00:14:59.791 align:center
บัดดี้ ลูกแม่

00:15:03.250 --> 00:15:05.750 align:center
นินทาแม่ไม่ได้หยุดปากเลยใช่ไหม

00:15:05.833 --> 00:15:07.708 align:center
เปล่านะคะ เรายังไม่ได้พูดถึงแม่ด้วยซ้ำ

00:15:07.791 --> 00:15:09.583 align:center
- ขนาดนั้นเลย
- ขนาดนั้นเลยค่ะ

00:15:09.666 --> 00:15:11.583 align:center
กินข้าวกันเถอะ จัดโต๊ะเสร็จแล้ว

00:15:11.666 --> 00:15:13.208 align:center
ได้เลย ไปเดี๋ยวนี้แหละ

00:15:16.125 --> 00:15:18.125 align:center
แม่ได้ยินว่ามีแขก

00:15:18.208 --> 00:15:20.250 align:center
เหรอคะ ใคร

00:15:23.666 --> 00:15:24.666 align:center
ถามจริง

00:15:24.750 --> 00:15:27.583 align:center
จริงสิ น้าคุณชวนผมมา

00:15:29.333 --> 00:15:30.333 align:center
โอเคจ้ะ

00:15:33.666 --> 00:15:35.041 align:center
- สวัสดี คุณเชม
- สวัสดีครับ

00:15:35.125 --> 00:15:35.958 align:center
ผมรับให้

00:15:36.041 --> 00:15:38.416 align:center
- เชม ยินดีต้อนรับ
- สวัสดีครับ ผมไม่ได้สายใช่ไหม

00:15:38.500 --> 00:15:40.333 align:center
ไม่เลยครับ ตรงเวลาเหมือนทุกครั้ง

00:15:40.416 --> 00:15:42.875 align:center
นี่เหรอพ่อฆาตกรต่อเนื่องอาชีพ

00:15:42.958 --> 00:15:44.500 align:center
ไม่เป็นไรครับ แค่มาก็ดีใจแล้ว

00:15:44.583 --> 00:15:46.291 align:center
- สุขสันต์วันเกิด
- ขอบคุณมากครับ

00:15:46.375 --> 00:15:49.250 align:center
เรย์ฮาน มาเฮียร์ ผมขอแนะนำเชม มูราธาน

00:15:49.333 --> 00:15:51.458 align:center
เขาเป็นเพื่อนบ้านและลูกค้าของเรา

00:15:51.541 --> 00:15:54.000 align:center
- พี่สาวผม เรย์ฮาน ทายลัน
- ยินดีที่ได้รู้จัก

00:15:54.083 --> 00:15:55.458 align:center
- ยินดีต้อนรับค่ะ
- ขอบคุณครับ

00:15:55.541 --> 00:15:57.125 align:center
- พี่เขยผม มาเฮียร์ ทายลัน
- คุณมาเฮียร์

00:15:57.208 --> 00:15:58.208 align:center
ยินดีที่ได้รู้จักครับ

00:15:58.875 --> 00:16:01.000 align:center
- จริงๆ เราเคยเจอกันแล้ว
- เหรอครับ

00:16:01.083 --> 00:16:04.500 align:center
หมายถึงผมเคยพยายามเข้าไปทำความรู้จักน่ะ

00:16:04.583 --> 00:16:06.416 align:center
ทำไมฉันไม่รู้เลย

00:16:08.083 --> 00:16:09.250 align:center
ก็…

00:16:09.333 --> 00:16:10.750 align:center
- จ้ะ
- เชิญครับ

00:16:11.625 --> 00:16:14.083 align:center
ชาน นี่ไวน์จากงานประมูล

00:16:14.166 --> 00:16:16.416 align:center
ทั้งหมดเป็นของปี 72 อายุเท่าคุณเลย

00:16:21.208 --> 00:16:24.458 align:center
ของขวัญหรูมาก ขอบคุณมากครับ เชม
แต่ไม่เห็นต้องลำบากเลย

00:16:24.541 --> 00:16:26.541 align:center
ผมยินดีครับ สุขสันต์วันเกิดอายุ 50

00:16:28.333 --> 00:16:29.375 align:center
- ดื่ม
- ดื่ม

00:16:29.458 --> 00:16:30.458 align:center
ดื่ม

00:16:31.875 --> 00:16:33.458 align:center
- อืม
- อืม

00:16:34.333 --> 00:16:37.666 align:center
- ไวน์นี้ชั้นเลิศเลย
- จิมดูสิครับ มาเฮียร์ ลองชิมดู

00:16:38.458 --> 00:16:42.500 align:center
จิบเดียวก็ปวดท้องแล้ว ผมไม่ดื่มดีกว่า

00:16:42.583 --> 00:16:44.333 align:center
ส่วนของผมขอยกให้เรย์ฮานแล้วกัน

00:16:44.416 --> 00:16:45.791 align:center
ไม่ขัดข้องเลยค่ะ

00:16:47.041 --> 00:16:49.708 align:center
นี่ เราคุยกันต่อจากเมื่อกี้ดีไหมคะ เชม

00:16:50.208 --> 00:16:54.291 align:center
ฉันอยากฟังเรื่องของคุณกับพ่อฉันให้จบนะ

00:16:54.375 --> 00:16:57.541 align:center
อืม คุณเล่าว่าเราเคยเจอกัน

00:16:58.916 --> 00:17:01.083 align:center
ผมเรียนสถาปัตยกรรมที่มิลาน

00:17:01.166 --> 00:17:03.000 align:center
คุณไปเป็นวิทยากรที่นั่น

00:17:03.500 --> 00:17:05.958 align:center
คุณตื่นเต้นกับโปรเจกต์ใหม่มากๆ

00:17:07.875 --> 00:17:08.958 align:center
ปี 2009

00:17:09.833 --> 00:17:11.875 align:center
ใช่ๆ ปี 2009

00:17:11.958 --> 00:17:14.500 align:center
คุณบรรยายเรื่องจิตวิทยาของอาคาร

00:17:15.958 --> 00:17:20.250 align:center
คณพูดถึงผลงานใหม่ด้วยความรัก
เหมือนมันเป็นผู้หญิงเลย

00:17:21.083 --> 00:17:22.333 align:center
ใช่ ผมจำงานนั้นได้

00:17:24.458 --> 00:17:25.791 align:center
หนูไม่เห็นจำได้

00:17:26.375 --> 00:17:29.458 align:center
ลูกแม่ ลูกไปอยู่กับน้าปีนั้นดี

00:17:29.541 --> 00:17:32.208 align:center
นึกถึงตอนนั้นเลย
ใช่ นั่นเป็นหน้าร้อนปีแรกของเรา

00:17:32.291 --> 00:17:34.541 align:center
น้าไล่ตามแกไปทั่ว วุ่นวายไปหมด

00:17:34.625 --> 00:17:37.750 align:center
ผมไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ
เวลาเด็กสาวจอมคึกวิ่งเล่นไปทั่ว

00:17:37.833 --> 00:17:39.333 align:center
น้าเป็นเหมือนพี่เลี้ยงแกเลยนะ

00:17:42.750 --> 00:17:44.208 align:center
มันโปรเจกต์ไหนกันคะ พ่อ

00:17:45.833 --> 00:17:47.208 align:center
มันไม่ได้สร้างจริงน่ะ

00:17:47.291 --> 00:17:49.750 align:center
มีหลายอย่างผิดพลาด เราเลยต้องยกเลิก

00:17:50.250 --> 00:17:52.041 align:center
เหรอคะ เสียดายจัง

00:17:52.666 --> 00:17:53.791 align:center
เสียใจด้วยนะครับ

00:17:54.583 --> 00:18:00.541 align:center
มันเป็นโปรเจกต์ที่ค่อนข้างทำยาก

00:18:00.625 --> 00:18:02.708 align:center
ตอนร่างแบบมันสนุกกว่า

00:18:02.791 --> 00:18:06.541 align:center
แล้วเรย์ฮานก็ถูกย้ายไปโตเกียว
เราเลยย้ายไปที่นั่น

00:18:07.958 --> 00:18:12.083 align:center
แต่ฉันให้คุณตัดสินใจเสมอนะ ที่รัก

00:18:12.166 --> 00:18:13.708 align:center
คุณไม่จำเป็นต้องย้ายตาม

00:18:13.791 --> 00:18:16.666 align:center
แต่บ้านของผมคืออยู่ข้างคุณเสมอ ที่รัก

00:18:19.958 --> 00:18:22.416 align:center
งานนี้ต้องมีเรื่องให้เล่าแน่เลยค่ะ

00:18:22.500 --> 00:18:24.333 align:center
เรื่องเล่า ใช่จ้ะ

00:18:24.416 --> 00:18:29.416 align:center
ไปไหนเราก็มีเรื่องให้เล่า
ทั้งซ้ายขวาหน้าหลัง เนอะ ที่รัก

00:18:30.708 --> 00:18:33.250 align:center
- ดื่มให้เรื่องเล่าแล้วกัน
- ดื่มเลย

00:18:35.166 --> 00:18:36.750 align:center
- ดื่ม
- ดื่ม

00:18:44.750 --> 00:18:47.666 align:center
สุขสันต์วันเกิดค่ะ น้าจ๋า

00:18:48.958 --> 00:18:52.333 align:center
สุขสันต์วันเกิด

00:18:57.958 --> 00:18:59.416 align:center
มานี่ มา…

00:19:00.291 --> 00:19:03.083 align:center
เขาอายุ 50 แล้วได้ไงเนี่ย อธิบายมาเลยนะ

00:19:03.166 --> 00:19:05.958 align:center
เลิกย้ำว่า 50 ได้แล้ว ทุกคน
ผมขอเป่าเทียนเลยนะ

00:19:14.541 --> 00:19:16.666 align:center
ขอบคุณมากที่มากันนะ

00:19:16.750 --> 00:19:18.500 align:center
- ดื่มให้เลย
- ชนแก้ว

00:19:33.166 --> 00:19:34.208 align:center
วันนี้คุณเงียบๆ นะ

00:19:35.583 --> 00:19:36.916 align:center
ก็ปากไม่ว่าง

00:19:40.333 --> 00:19:42.625 align:center
ไปเดินเล่นกันไหม ผมอยากคุยด้วย

00:19:43.583 --> 00:19:45.625 align:center
ถ้าเรื่องหนังสือคุณนายทูบา

00:19:46.166 --> 00:19:49.791 align:center
มันจะเป็นโปรเจกต์ที่เขียนทิ้งไว้ ไม่ได้พิมพ์

00:19:50.291 --> 00:19:52.708 align:center
เราจะส่งประกาศเตือนไปที่สำนักพิมพ์สัปดาห์นี้ค่ะ

00:19:55.083 --> 00:19:58.125 align:center
ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่ผมก็ดีใจที่ได้ยิน

00:19:59.416 --> 00:20:02.583 align:center
ความลับของคุณไม่รั่วหรอก สบายใจได้เลยค่ะ

00:20:03.375 --> 00:20:05.666 align:center
แต่มีความลับอีกเรื่องที่รั่วในคืนนี้

00:20:07.291 --> 00:20:09.916 align:center
ทำไมคุณไม่เคยบอกว่ารู้จักพ่อฉัน

00:20:11.625 --> 00:20:14.166 align:center
นั่นสิ เราไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกันนี่เนอะ

00:20:15.000 --> 00:20:16.125 align:center
จริงของคุณ

00:20:22.208 --> 00:20:23.208 align:center
คุณโกรธผม

00:20:24.750 --> 00:20:25.583 align:center
ผมเข้าใจ

00:20:26.208 --> 00:20:28.833 align:center
ฉันไม่ได้โกรธ ไม่ได้โกรธคุณเลย

00:20:28.916 --> 00:20:31.291 align:center
โกรธเป็นการแสดงความรู้สึก

00:20:32.333 --> 00:20:36.166 align:center
แต่ฉันไม่รู้สึกอะไรกับคุณเลย

00:20:37.208 --> 00:20:40.583 align:center
คุณจะอยู่หรือไม่อยู่มันก็ไม่ได้ต่างกัน

00:20:40.666 --> 00:20:44.541 align:center
เพราะงั้น ตรงกันข้ามเลย แบบนี้แหละดีแล้ว

00:20:44.625 --> 00:20:46.666 align:center
ฉันดีใจที่เราไม่เสียเวลา

00:20:47.250 --> 00:20:48.875 align:center
ฉันขอบคุณคุณด้วยซ้ำ

00:20:49.416 --> 00:20:52.541 align:center
ใช่ เราเคยสนใจกัน เคยอยากรู้จักกัน

00:20:54.208 --> 00:20:55.750 align:center
แต่เราไม่มาสงสัยกับเรื่องสมมติ

00:20:58.583 --> 00:20:59.708 align:center
มันจบไปแล้ว

00:21:00.291 --> 00:21:03.125 align:center
มันไม่ใช่ความทรงจำที่ลืมไม่ลงอะไรหรอก

00:21:04.208 --> 00:21:06.291 align:center
ก็แค่บรรยากาศพาไป

00:21:07.791 --> 00:21:10.666 align:center
คุณสบายใจได้นะ

00:21:11.833 --> 00:21:16.875 align:center
มันไม่ได้ทิ้งรอยแผลอะไรให้ฉัน

00:21:21.291 --> 00:21:24.000 align:center
ฉันไม่ค่อยอยากคุยเรื่องนี้หรอก รู้ไหม

00:21:24.625 --> 00:21:25.625 align:center
ฉันไปดูพ่อแม่ก่อนดีกว่า

00:21:57.916 --> 00:22:01.666 align:center
(เออแมร์ เชงเกอร์
ส่วนนี่อัลบั้มประจำตระกูลผม)

00:22:15.708 --> 00:22:18.291 align:center
- เลิกเกลี้ยกล่อมฉันได้แล้ว
- ผมไม่ได้เกลี้ยกล่อม

00:22:18.875 --> 00:22:21.041 align:center
นั่นมันงานคุณ จำได้ไหม คุณเป็นทูต

00:22:21.125 --> 00:22:24.125 align:center
คุณดีใจที่ได้เป็นฮีโร่ให้เลย์ล่า

00:22:24.208 --> 00:22:26.041 align:center
จนไม่มองเรื่องที่ตัวเองทำเสียหายเลย

00:22:26.125 --> 00:22:28.041 align:center
ผมแค่เก็บเงียบไว้เพราะคุณอยากให้เก็บ

00:22:28.125 --> 00:22:30.250 align:center
ผมโอเคนะ
ผมบอกลูกทุกอย่างก็ได้ ถ้าอยากให้บอก

00:22:30.333 --> 00:22:33.125 align:center
คุณก็กล้าบอกแค่ว่าตัวเองสนับสนุนสตรีนิยม

00:22:33.208 --> 00:22:36.166 align:center
ไปบอกลูกเลยสิ
ว่าลูกใช้นามสกุลฉันเพราะพ่อเป็นหนี้

00:22:36.750 --> 00:22:38.833 align:center
คิดว่าผมไม่กล้าบอกลูกเหรอ

00:22:38.916 --> 00:22:41.625 align:center
ไปบอกลูกเลย
ว่าคุณดื่มไม่ได้เพราะคุณกำลังเลิกเหล้า

00:22:41.708 --> 00:22:42.916 align:center
ปิดบังเรื่องพวกนี้ทำไม

00:22:43.000 --> 00:22:45.208 align:center
ไปบอกลูกสิว่าคุณนอกใจฉันกับนังชั้นต่ำนั่น

00:22:45.291 --> 00:22:49.250 align:center
สงสารลูกนะ พูดแต่เรื่องตั้งมาตรฐาน
ไปทำให้ลูกเห็นสิ ว่ามาตรฐานมันต่ำแค่ไหน

00:22:57.208 --> 00:22:58.458 align:center
ผัวเมียคู่นี้เป็นใครกันเนี่ย

00:23:01.000 --> 00:23:03.583 align:center
หน้ากากถูกกระชากออกไปแล้ว

00:23:06.250 --> 00:23:08.541 align:center
ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งความจริงจ้ะ เพื่อนรัก

00:23:08.625 --> 00:23:11.666 align:center
เลย์ลอส แล้วเรื่องเมื่อปี 2009 ล่ะ

00:23:12.916 --> 00:23:15.833 align:center
พ่อฉันแอบกิ๊กกับผู้หญิงที่ทำโปรเจกต์เดียวกัน

00:23:17.208 --> 00:23:20.291 align:center
- จริงเหรอ
- แล้วพ่อก็เสียใจ ไปบอกแม่

00:23:20.375 --> 00:23:22.125 align:center
พลาดมากๆ เลยนะ

00:23:22.833 --> 00:23:25.791 align:center
แม่ก็เลยย้ายไปโตเกียว
ย้ายหนีนั่นแหละ ถ้าให้พูดตรงๆ

00:23:26.375 --> 00:23:28.291 align:center
- ก็แหงสิ แม่เธอทำถูกแล้ว
- หนีแน่นอน

00:23:29.125 --> 00:23:33.666 align:center
สาบานเลย ถ้าเป็นฉันนะ
ฉันจะกระชากไข่ให้ขาดก่อนหนี อย่าให้เหลือ

00:23:35.125 --> 00:23:35.958 align:center
รู้แล้วจ้ะ

00:23:36.666 --> 00:23:37.833 align:center
ขอบใจนะ

00:23:37.916 --> 00:23:39.041 align:center
แล้วพ่อเธอทำยังไง

00:23:40.041 --> 00:23:44.083 align:center
จะทำยังไงได้ล่ะ ก็ทิ้งโปรเจกต์ตามแม่ไปน่ะสิ

00:23:44.166 --> 00:23:48.000 align:center
แล้วก็ส่งเธอไปอยู่กับน้า
เพื่อไม่ให้มาขวางใช่ไหม

00:23:50.583 --> 00:23:51.583 align:center
ถูกต้อง

00:23:53.000 --> 00:23:53.875 align:center
ฉันหมายถึง…

00:23:54.375 --> 00:23:56.500 align:center
ฉันว่าแผลยังสดอยู่เลยล่ะ

00:23:56.583 --> 00:24:00.291 align:center
พ่อยังรู้สึกผิดมากๆ แม่ก็ยังโกรธอยู่

00:24:00.791 --> 00:24:03.750 align:center
แค่สะกิดนิดเดียวก็แผ่นดินไหวแล้ว

00:24:03.833 --> 00:24:06.166 align:center
แต่พ่อแม่เธอก็อยู่ด้วยกันมาตั้งหลายปี

00:24:06.250 --> 00:24:08.500 align:center
ถ้าอยากเลิกกันก็เลิกได้ จริงไหม

00:24:09.000 --> 00:24:09.958 align:center
ใช่

00:24:10.541 --> 00:24:12.916 align:center
ฉันว่าที่ไม่ได้หย่ากันก็เพราะฉันนี่แหละ

00:24:13.458 --> 00:24:15.208 align:center
ไม่มีคำอธิบายอื่นแล้ว

00:24:15.291 --> 00:24:16.916 align:center
- ฉันว่าไม่ใช่นะ
- ฉันก็ว่างั้น

00:24:19.541 --> 00:24:21.625 align:center
ฉันคิดว่าพ่อน่ะ…

00:24:23.458 --> 00:24:26.750 align:center
ยอมหงอให้แม่ เพราะไม่อยากให้ฉันมองพ่อไม่ดี

00:24:26.833 --> 00:24:30.250 align:center
ส่วนแม่ก็อย่างที่รู้ รับความล้มเหลวไม่ได้

00:24:30.833 --> 00:24:32.833 align:center
แม่หยิ่งเกินกว่าจะยอมหย่า

00:24:34.708 --> 00:24:37.416 align:center
- มาพอดีเลย
- แม่เธอเหรอ

00:24:39.958 --> 00:24:43.083 align:center
"เลย์ล่าลูกแม่ เราจะกลับวันพุธแล้วนะ

00:24:43.166 --> 00:24:45.333 align:center
เราอยากเจอลูกก่อนกลับ

00:24:45.416 --> 00:24:48.166 align:center
ว่างเมื่อไหร่บอกด้วยนะ

00:24:48.250 --> 00:24:49.541 align:center
เรารักลูกนะ"

00:24:49.625 --> 00:24:51.875 align:center
"รักลูกนะ เราจะไปแล้ว"

00:24:51.958 --> 00:24:54.041 align:center
"เราๆ เราๆ"

00:24:54.125 --> 00:24:56.291 align:center
อย่างที่เห็น พ่อแม่ยังเป็นทีมเดียวกัน

00:24:56.833 --> 00:24:59.666 align:center
ภาพที่สร้างพังหมดแล้ว แต่ไม่มีใครยอมรับ

00:24:59.750 --> 00:25:01.750 align:center
เลิกขยี้เรื่องนี้เถอะ ขอล่ะ

00:25:01.833 --> 00:25:04.500 align:center
ขยี้ขนาดนี้ ผ้าขี้ริ้วยังสะอาดเลยมั้ง

00:25:04.583 --> 00:25:06.500 align:center
เห็นด้วยๆ

00:25:06.583 --> 00:25:07.833 align:center
อย่าไปโกรธให้นานนักเลย

00:25:07.916 --> 00:25:10.500 align:center
ปล่อยพ่อแม่เธอทำตามใจเถอะ
นั่นชีวิตพ่อแม่เธอนะ

00:25:10.583 --> 00:25:12.416 align:center
- ซาร์ป แม่โทรมาแน่ะ ที่รัก
- อ้าว

00:25:12.500 --> 00:25:15.375 align:center
- ถึงตาแม่ผมแล้วเหรอ
- เอาสลัดไหม

00:25:15.458 --> 00:25:16.458 align:center
ขอโทษนะ

00:25:18.541 --> 00:25:19.833 align:center
ฮัลโหลครับ แม่

00:25:20.541 --> 00:25:21.541 align:center
ขอบใจจ้ะ ที่รัก

00:25:23.041 --> 00:25:24.041 align:center
อะไรนะ

00:25:26.083 --> 00:25:28.458 align:center
- โรงพยาบาลไหน
- โรงพยาบาลอะไร

00:25:29.291 --> 00:25:30.708 align:center
ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้

00:25:31.708 --> 00:25:32.833 align:center
- เกิดอะไรขึ้น
- ซาร์ป

00:25:34.666 --> 00:25:37.291 align:center
พ่อหัวใจวาย อยู่ไอซียู

00:25:37.833 --> 00:25:38.875 align:center
- อะไรนะ
- จริงเหรอ

00:25:40.416 --> 00:25:43.583 align:center
- ฉันต้องปิดอะไรไหม
- ไม่รู้สิ เดี๋ยวนะ

00:25:43.666 --> 00:25:45.833 align:center
- ชีวิตเป็นเกมจริงๆ ด้วย
- เดี๋ยวมานะ

00:25:45.916 --> 00:25:49.791 align:center
เราคิดว่าเรามีหลายชีวิต
แต่ก็มารู้ทีหลังว่ามีแค่ชีวิตเดียว

00:25:50.333 --> 00:25:52.875 align:center
- แต่พอคิดว่าชีวิตจะหมดลงแล้ว ปิ๊ง
- กุญแจอยู่ไหน

00:25:52.958 --> 00:25:55.375 align:center
- บัดดี้ เดี๋ยวเจอกันนะ ลูกแม่
- เราก็ได้ชีวิตใหม่อีกครั้ง

00:25:57.875 --> 00:25:59.208 align:center
พอถึงจุดที่เราต้องลุกขึ้นสู้

00:25:59.291 --> 00:26:02.833 align:center
ชีวิตก็จะย้ำเตือนเรา
ถึงจุดจบที่เราไม่คิดว่าจะมาถึง

00:26:06.833 --> 00:26:09.833 align:center
ถึงตอนนั้น ความดิ้นรนไม่สิ้นสุด
มันก็ดูเป็นเรื่องเด็กๆ ไปเลย

00:26:10.541 --> 00:26:14.291 align:center
เรารู้สึกอายกับปัญหาที่เคยดูใหญ่โต

00:27:16.916 --> 00:27:21.666 align:center
เมื่อหัวใจขาดออกซิเจน
ว่ากันว่าเราจะรู้สึกปวดแปลบๆ

00:27:21.750 --> 00:27:25.041 align:center
ดูเหมือนว่าความปวดนั้น
จริงๆ คือสัญญาณเตือนหัวใจวาย

00:27:26.083 --> 00:27:30.291 align:center
กลายเป็นว่าความเจ็บปวด
กลับเป็นสิ่งสำคัญมากๆ ต่อความอยู่รอด

00:27:30.375 --> 00:27:31.541 align:center
อาการปวดเค้นหัวใจ

00:27:32.125 --> 00:27:34.583 align:center
ความเจ็บนั้นในทางการแพทย์
เรียกว่าปวดเค้นหัวใจ

00:27:34.666 --> 00:27:37.166 align:center
- รู้จักไหม
- ไม่รู้หรอกค่ะ

00:27:37.250 --> 00:27:38.125 align:center
เสียดายนะ

00:27:39.750 --> 00:27:43.375 align:center
"ไม่มีหลอดเลือดแข็ง
ไม่เสพนิโคติน ไม่เคยติดคุก

00:27:43.458 --> 00:27:47.041 align:center
นั่นแหละครับหมอ เหตุผลที่ผมปวดเค้นหัวใจ"

00:27:49.416 --> 00:27:50.416 align:center
นาซิม ฮิกเม็ต

00:27:51.625 --> 00:27:55.750 align:center
พ่อจีบแม่วิธีนี้ใช่ไหม นักกวีกับบทกลอน

00:27:57.125 --> 00:28:00.166 align:center
เรามาเจอกันที่ม้านั่งตัวนี้
ทุกวันพุธ บ่ายสองโมงตรง

00:28:01.583 --> 00:28:04.541 align:center
มาเฮียร์จะมาจากมหาวิทยาลัย
ด้วยรถเมล์เที่ยวบ่ายโมง 15

00:28:04.625 --> 00:28:07.375 align:center
ส่วนแม่เลิกเรียนบ่ายโมงครึ่ง

00:28:08.791 --> 00:28:13.000 align:center
แล้วพ่อก็มาพร้อมแซนด์วิชจากร้านฮิซาร์

00:28:13.666 --> 00:28:14.958 align:center
เราก็ปิกนิกกัน

00:28:15.041 --> 00:28:17.583 align:center
- ใส่พริกน้อยๆ
- แตงกวาดองเยอะๆ

00:28:17.666 --> 00:28:19.541 align:center
- ฮอตด็อก
- ฮอตด็อก

00:28:22.000 --> 00:28:24.666 align:center
- ไม่เคยเปลี่ยน
- แล้วเราก็คุยกันเป็นชั่วโมงๆ

00:28:24.750 --> 00:28:27.041 align:center
เราท่องกลอน อ่านหนังสือกัน

00:28:28.500 --> 00:28:31.250 align:center
ไปดูหนังกัน บางทีก็มีเถียงกัน

00:28:32.875 --> 00:28:34.833 align:center
แต่เราก็ได้หัวเราะกันยกใหญ่

00:28:35.958 --> 00:28:37.750 align:center
หนูก็จำพ่อแม่ในภาพนั้น

00:28:37.833 --> 00:28:39.541 align:center
- หนูน่ะ…
- ฟังก่อน เดี๋ยวก่อน

00:28:39.625 --> 00:28:41.291 align:center
พ่อรู้ว่าลูกจะพูดอะไร

00:28:41.375 --> 00:28:44.833 align:center
ไม่ต้องพูดถึง "มาตรฐาน" อีก โอเคนะ
ความสัมพันธ์มันไม่มีมาตรฐานหรอก

00:28:44.916 --> 00:28:47.791 align:center
ความสัมพันธ์สำคัญที่การเข้าใจกัน

00:28:47.875 --> 00:28:48.875 align:center
มันอยู่ที่ความเห็นใจ

00:28:49.541 --> 00:28:50.750 align:center
มันอยู่ที่ความอดทน

00:28:51.750 --> 00:28:53.000 align:center
อยู่ที่การให้อภัย

00:28:54.875 --> 00:28:57.625 align:center
ความอดทน และการให้อภัย

00:28:59.041 --> 00:29:04.833 align:center
เลย์ลอส ผ่านไปสักพัก
ลูกอาจจะเลิกสนใจแฟน มันอาจเกิดขึ้นได้

00:29:05.791 --> 00:29:07.625 align:center
ลูกอาจจะไขว้เขว

00:29:07.708 --> 00:29:11.208 align:center
ลูกอาจจะรู้สึกหลงทางในความสัมพันธ์

00:29:11.291 --> 00:29:13.708 align:center
อาจจะมีน้อยใจไปบ้าง

00:29:15.291 --> 00:29:17.166 align:center
การรักใครสักคนมันไม่ง่ายเลยนะ

00:29:17.916 --> 00:29:21.000 align:center
การรักใครสักคนทั้งที่มีข้อเสีย มันยากยิ่งกว่านั้น

00:29:21.083 --> 00:29:23.916 align:center
โลกนี้มีคนที่ไม่มีข้อเสียด้วยเหรอ บอกมาสักคนสิ

00:29:24.000 --> 00:29:25.458 align:center
ขอคนเดียว บอกมาซิ

00:29:28.416 --> 00:29:31.125 align:center
ทุกอย่างที่เราผ่านกันมาตลอด 40 ปีคือความจริง

00:29:31.208 --> 00:29:34.458 align:center
ทุกอย่างเป็นเรื่องของเรา เรายอมรับมันตามนั้น

00:29:35.916 --> 00:29:38.916 align:center
นี่ไม่ใช่เกม ไม่ใช่การแสดงละครให้ลูกดู

00:29:40.375 --> 00:29:41.833 align:center
แต่ความรักของเรา…

00:29:43.583 --> 00:29:47.791 align:center
มันยิ่งใหญ่กว่าความผิดพลาด
นั่นคือเหตุผลที่เรายังอยู่ด้วยกัน

00:29:49.333 --> 00:29:50.458 align:center
เราเป็นเพื่อนกัน

00:29:51.916 --> 00:29:53.833 align:center
- เราเป็นคนรักกัน
- เราเป็นคนรักกัน

00:29:54.916 --> 00:29:56.666 align:center
- ที่รัก
- พ่อทูนหัว

00:29:58.333 --> 00:29:59.625 align:center
ลูกคนเดียวของพ่อ

00:30:01.333 --> 00:30:02.333 align:center
ลูกรักของแม่

00:31:15.833 --> 00:31:17.250 align:center
ถึงเออแมร์ที่รัก

00:31:17.333 --> 00:31:22.041 align:center
ฉันเจ็บปวดมากที่เราไม่ได้คุยกันเลย
ในช่วงสองสามเดือนมานี้

00:31:22.125 --> 00:31:23.291 align:center
ฉันเข้าใจคุณนะ

00:31:23.375 --> 00:31:25.041 align:center
คุณพยายามรักษาระยะห่างจากฉัน

00:31:25.125 --> 00:31:27.125 align:center
เพื่อให้เกียรติกับคนในชีวิตคุณเอง

00:31:27.208 --> 00:31:28.875 align:center
คุณทำถูก ฉันยอมรับ

00:31:28.958 --> 00:31:32.458 align:center
แต่พอไม่ได้คุยกับคุณ
ถ้อยคำก็สั่งสมอยู่ภายในใจฉัน

00:31:33.291 --> 00:31:37.291 align:center
ฉันถึงได้ตัดสินใจเขียนจดหมาย
แทนที่จะรอเวลาเหมาะๆ

00:31:37.916 --> 00:31:40.458 align:center
ระยะนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย

00:31:40.958 --> 00:31:43.791 align:center
ตัวอย่างเช่น ฉันได้ทำความรู้จักพ่อแม่ใหม่อีกครั้ง

00:31:43.875 --> 00:31:47.625 align:center
พ่อยืนอยู่ต่อหน้าฉัน
แล้วถอดหน้ากากฮีโร่ โยนมันทิ้งไป

00:31:47.708 --> 00:31:50.083 align:center
แม่ก็เผยแผลใจกับฉันเป็นครั้งแรก

00:31:51.083 --> 00:31:53.791 align:center
กลายเป็นว่าพ่อแม่ฉัน
ก็เป็นคนจริงๆ นี่แหละ เชื่อไหมล่ะ

00:31:54.708 --> 00:31:57.750 align:center
มันทำให้ฉันย้อนคิดถึงตัวเองนิดหน่อย

00:31:57.833 --> 00:32:00.291 align:center
ฉันเริ่มจะทบทวนถึงช่วงไม่กี่ปีมานี้

00:32:01.208 --> 00:32:05.708 align:center
ฉันคิดได้ว่าฉันคิดไปเองหลายอย่างมากๆ

00:32:05.791 --> 00:32:07.333 align:center
- เอาไหม
- ฉันไม่เคยสงสัยเลย

00:32:07.416 --> 00:32:09.291 align:center
ฉันเชื่อไปเองเฉยๆ

00:32:10.041 --> 00:32:13.458 align:center
ฉันไม่เคยรับฟัง
ฉันมีแต่แสดงออกถึงสิ่งที่ตัวฉันเองรู้สึก

00:32:15.291 --> 00:32:18.333 align:center
ฉันไม่ได้เข้าใจอะไรอย่างถี่ถ้วน ฉันด่วนตัดสิน

00:32:19.041 --> 00:32:23.291 align:center
ที่เลวร้ายที่สุด ฉันไม่เคยแก้ไขส่วนที่พังทลาย

00:32:23.375 --> 00:32:26.833 align:center
ฉันทิ้งมันไว้เฉยๆ แล้วมันก็ร้องไห้หาฉัน

00:32:29.958 --> 00:32:33.250 align:center
รู้ไหม ฉันยังอยู่ในที่เกิดเหตุอยู่เลยนะ

00:32:33.333 --> 00:32:35.041 align:center
เดินเร่ร่อนไปตามซากแห่งหายนะ

00:32:35.125 --> 00:32:38.000 align:center
ฉันคิดได้ว่าฉันเองก็มีส่วนสำคัญ
ในความเสียหายที่เราสร้างไว้

00:32:38.916 --> 00:32:40.291 align:center
เออแมร์ฝากไว้ข้างล่าง

00:32:41.916 --> 00:32:43.708 align:center
- ขอบคุณค่ะ คุณดูร์ซุน
- ไม่เป็นไร

00:32:48.125 --> 00:32:50.666 align:center
ฉันเข้าใจแล้วว่าใครเถียงชนะก็ไม่สำคัญ

00:32:51.708 --> 00:32:56.083 align:center
ทั้งชัยชนะและความพ่ายแพ้
ต่างก็เป็นพิษในความสัมพันธ์ทั้งนั้น

00:33:27.083 --> 00:33:28.750 align:center
เวลาใครสักคนจากไป

00:33:28.833 --> 00:33:31.041 align:center
เราจะยังไม่เข้าใจในตอนแรก
เพราะมัวแต่เจ็บปวด

00:33:31.541 --> 00:33:33.708 align:center
จากนั้น มันจะค่อยๆ รู้สึกได้เอง

00:33:34.250 --> 00:33:37.708 align:center
ความโกรธเปลี่ยนเป็นความเสียใจ
เปลี่ยนเป็นความเข้าใจ

00:33:38.666 --> 00:33:40.500 align:center
จากนั้นก็เป็นความโหยหา

00:33:42.708 --> 00:33:46.666 align:center
สุดท้ายก็ไม่มีอะไรควรค่า
กับการสูญเสียคนที่เรารักไปทั้งที่รู้ดี

00:33:46.750 --> 00:33:48.166 align:center
ตอนนี้ฉันรู้ซึ้งแล้ว

00:33:48.833 --> 00:33:52.166 align:center
เออแมร์ที่รัก คุณคือคนสำคัญมากๆ ของฉัน

00:33:58.875 --> 00:34:00.291 align:center
คุณเป็นทั้งเพื่อนที่ดีที่สุด

00:34:01.000 --> 00:34:03.875 align:center
และคนที่ฉันรักมาเสมอ และจะรักตลอดไป

00:34:05.666 --> 00:34:07.666 align:center
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิตเรา

00:34:07.750 --> 00:34:09.625 align:center
ไม่ว่าเราจะคบกับใคร

00:34:10.375 --> 00:34:12.666 align:center
ฉันไม่มีวันอยากเสียคุณไป

00:34:13.583 --> 00:34:15.625 align:center
ไม่มีวัน

00:34:15.708 --> 00:34:17.541 align:center
ฉันอยากให้คุณได้รู้ไว้

00:34:25.000 --> 00:34:27.583 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- ผมพาบัดดี้ไปบ้านดีไหม

00:34:27.666 --> 00:34:31.041 align:center
คุณต้องไปเยี่ยมซาร์ปบ่อยๆ
ผมจะดูแลให้ทั้งอาทิตย์เลย โอเคนะ

00:34:32.666 --> 00:34:33.833 align:center
- โอเค ได้ค่ะ
- โอเค

00:34:48.541 --> 00:34:50.708 align:center
บัดดี้ มานี่มา แกต้องไปแล้ว

00:34:53.041 --> 00:34:54.041 align:center
เอ้านี่

00:34:59.083 --> 00:35:01.916 align:center
- กาแฟหน่อยไหม
- ไม่เป็นไรครับ

00:35:02.500 --> 00:35:07.000 align:center
นี่ ฉันซื้อมาเมื่อวาน หอมดีนะ ถูกกว่าด้วย

00:35:08.833 --> 00:35:09.833 align:center
อ้อ

00:35:15.541 --> 00:35:17.125 align:center
ขอบคุณสำหรับจดหมายนะ

00:35:19.041 --> 00:35:20.625 align:center
ผมอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก

00:35:23.083 --> 00:35:25.958 align:center
คุณไม่ควรเก็บไว้นะ มันอาจจะสร้างปัญหาได้

00:35:27.500 --> 00:35:29.791 align:center
ไม่หรอก ผมไม่มีใครให้ตอบคำถาม

00:35:30.458 --> 00:35:31.666 align:center
อะไรนะ เลิกกันแล้วเหรอ

00:35:33.458 --> 00:35:35.125 align:center
ใช่ เพราะว่า…

00:35:36.708 --> 00:35:38.625 align:center
คุณก็เป็นคนสำคัญของผมเหมือนกัน

00:35:39.666 --> 00:35:41.583 align:center
สำคัญมากๆ คุณคือคนสำคัญที่สุด

00:35:43.083 --> 00:35:45.083 align:center
เหมือนภาพถ่ายที่ผมยังเก็บฟิล์มเนกาทีฟไว้

00:35:46.250 --> 00:35:50.416 align:center
ส่งให้ใครไม่ได้ ก็อปปี้ไม่ได้ อัดซ้ำไม่ได้

00:37:54.583 --> 00:37:56.833 align:center
ลูกพ่อ

00:37:57.500 --> 00:37:58.750 align:center
- ไม่นะ
- โอ๊ยตาย

00:38:00.000 --> 00:38:02.041 align:center
ไปแล้ว ลูกพ่อ ทนเห็นแกสภาพนี้ไม่ได้จริงๆ

00:38:06.083 --> 00:38:07.375 align:center
โอเค ไปกันเถอะ

00:38:14.208 --> 00:38:15.208 align:center
เลย์ล่า

00:38:15.916 --> 00:38:16.958 align:center
เลย์ล่า

00:38:18.250 --> 00:38:20.041 align:center
- เลย์ล่าอยู่ไหน
- ใจเย็น เพื่อน

00:38:21.541 --> 00:38:23.125 align:center
- เออแมร์
- เพื่อน เออแมร์

00:38:23.208 --> 00:38:24.083 align:center
ไอ้สารเลว

00:38:24.166 --> 00:38:26.583 align:center
- ฉันจะฆ่าแก
- เดี๋ยว ทำอะไรน่ะ หยุดนะ

00:38:26.666 --> 00:38:28.125 align:center
- ฉันจะฆ่าแก
- มองฉันนี่

00:38:28.208 --> 00:38:30.208 align:center
- ทำอะไรน่ะ เพื่อน
- ฉันจะฆ่าแก

00:38:30.291 --> 00:38:31.625 align:center
- หยุดนะ
- ใจเย็นๆ

00:38:51.208 --> 00:38:52.791 align:center
คุณจะไม่มีวันหลอกผมได้อีก

00:38:53.541 --> 00:38:55.000 align:center
ผมเกลียดคุณ

00:38:57.375 --> 00:39:00.875 align:center
เออแมร์ เราเล่นเกมกันดีไหม