KETAMİN
Elinden gelen bu mu?
Öyleyse ölebilirsin.
Özür dilerim.
Seni…
Özür dilerim. Özür dilerim.
Senden kolay vazgeçmeyeceğim.
NEO-İNSAN
CANAVARLAŞMA SON DEĞİL, BAŞLANGIÇ SEN DE ANLAYACAKSIN
Öldür beni.
O anons neydi? Şimdi bunu yapmanla ilgisi var mı?
Dört davetsiz misafir geldi.
Dördü de canavarlaşmaya direnebiliyor.
Bir yıl önce,
oğlun canavarlaşma belirtileri gösterince ailenle sakladığınızı söylemiştin.
Hayatta kalanları buraya getirdiğinde,
şimdi olduğu gibi yakalanacağını düşünerek bir plan yapmış olmalısın.
Onları içeri almanın sebebi neydi?
Sebebi çok açık değil mi?
Dışarısı çok tehlikeli. Onlara kapıları açmamış olsam,
hepsi şimdiye kadar çoktan ölmüş olacaktı.
Öyleyse, bir kez daha yardım et.
Bilinmeyen bölgeye giden bir çıkışa ihtiyacım var.
Kaçmaya mı çalışıyorsun?
Hayatta kalanları bir kez daha kurtarmaya çalışıyorum.
O kadar sinir bozucu ki.
Seo Yi-kyung?
Demek hâlâ hayattasın.
Ben soru sormadan konuşma.
Dur. Yoksa bu Sang-won'la mı ilgili?
Sormana gerek var mı?
Ama Sang-won ölmedi.
İnanmıyorsun.
Kocan çocuğu bulmak için buraya geldi.
Saçmalamayı bırak.
Çünkü o öldü.
Söyle, gerçekten hamile miydin? Çocuk sağlıklı doğdu mu?
Babası bir canavardı. Biraz etkisi olmuş olmalı.
Normal değildi, değil mi?
Demek bu yüzden arıyor.
Bunun için zamanın yok. Çocuğunu kocandan önce bulmak zorundasın.
Sang-won'ın ne yapacağını bilmiyorsun.
Sen! Ona bunu kendi ellerinle yaptın!
Öldürdüğün biri hakkında nasıl böyle konuşursun?
Ben hiç yalan söylemedim!
O zaman sana konuşacak durumda değil demiştim.
O öldü.
Bunu kendi gözlerimle gördüm.
İnanmakta zorlanıyor musun?
Aslında ben de inanamıyorum.
Ama aslında yaşıyordu.
Üstelik yeni bir vücudu var.
Seni buraya getiren ne?
Yaşadığın yer burası mı?
Gördüğün gibi.
Bu kadar lafladığımız yeter.
Artık, borcunu ödeme zamanın geldi.
İnsan eski dostuyla böyle mi konuşur?
Zaten şu anda hayatta olmanı eski dost olmamıza borçlusun.
Bu noktada yapabileceğim fazla bir şey olduğunu sanmıyorum.
Bana, sıkıntı veren bir şey var.
Elimden geldiğince yardım etmeye çalışırım.
Bu arada, Sang-won, çocuğunun annesi Seo Yi-kyung'u merak etmiyor musun?
Dediğim gibi, karşılaştık.
Bir kez de değil, birkaç kez.
Bunu anılarım dönünce anladım.
Green Home.
Oraya gitme sebebim buymuş.
Onu önce tanıyamamıştım.
Belki de görmek istiyordum.
Ya şimdi?
İyi ki o zaman onu öldürmemişim.
Bu sayede çocuğumla tanışabileceğim.
Dediğin doğruysa ve Seo Yi-kyung gerçekten doğum yapabildiyse,
çocuk bir yaşına basmamıştır. Burada öyle küçük bir çocuk yok.
Çocuğun burada olduğundan nasıl emin olabiliyorsun?
Yi-kyung'un hamileliği hızlı ilerledi.
Çocuk karnında çok hızlı büyüdü ve birkaç saatte doğum yaptı. Bu mümkün mü?
O varlığın kaynağı benim.
Yakında kesin mükemmelliğe ulaşmış olacak. Yeni vücudum olacak.
Bu vücuttan kurtulmamın bir yolunu bulmalısın.
-Affedersiniz. Özür dilerim. Yolu açın. -Hey, izin verin lütfen. Geçebilir miyim?
Affedersiniz.
Korkaklar.
Bu arada, senin adın ne? Benimki Kim Yeong-su.
Bilmiyorum.
Adını bilmiyor musun?
Ad nedir?
Annen sana ne diye seslenir?
Annem bana hiç seslenmedi.
Senin bir adın olmalı. Bütün canlıların bir adı vardır.
Senin de olmalı.
Sonra öğrenirsen bana da söyle. Artık sana adınla seslenirim.
Tamam.
Eğer bir adın yoksa, senin için bir tane uydururuz.
Gördün mü? Söylediklerim yalan değildi.
Ne o, sevinmedin mi?
Vücuttan kurtulmak derken ne demek istedi?
Sang-won başka vücutları ele geçirebiliyor.
Şu anda istediği şeyse daha mükemmel bir varlığın vücudunu ele geçirmek.
Ne yazık ki göz koyduğu vücut, senin çocuğuna ait.
Özel hastaları öldürmenin bir yöntemi var mı?
Sang-won'un yalnız olmadığını biliyoruz.
Olsa bile kolay olmayacak.
Bir yolu olmalı.
Onu asla öldüremezsin.
Normal insanların karşılarında şanslarının olmadığını biliyorsun.
Ne yapıyorsun sen! Hadi, aç şu kapıyı!
Yoksa sorularıma cevap vermezsin.
Cha Hyun-su. Bunu sadece o yapabilir.
Tek yolu bu mu?
Hadi, aç şu kapıyı.
O senin sevgilindi. Bir yolu olsa bile onu öldüremezsin!
Olmayacağını biliyorsun. Aç şunu!
Nam Sang-won öldü.
Aç dedim!
Amca.
Bu o çocuk mu?
Artık çocuğunu da buldu. Gidecektir, değil mi?
O gözler. Olamaz!
Bu o canavar mı?
Bana ihtiyacın mı var?
Bunu uzun zamandır bekliyordum.
Umduğumdan daha da güzelmişsin.
Başçavuş Tak'tan henüz bir haber almadık. Aceleci davranamayız.
Önce neyin peşinde olduklarını öğrenmeliyiz.
Ne yani, öylece oturup gitmelerini mi bekleyeceksin?
CENNETİN KRALLIĞI YAKIN
Kalk hadi. Peşinden bir canavar girdi.
Gerek yok. Kozanın içine girebilirim.
Kozanın mı?
Şaka mı yapıyorsun?
Artık kendi işine bakmalısın.
Seni buraya kadar ölüme terk etmek için getirmedim.
Hâlâ bilmediğin çok şey var.
Sana bunu o özel hastalar yaptı, değil mi?
Neden seni öldürmek yerine hapsettiler?
Benden almak istedikleri cevaplar olduğu için.
Ne cevapları?
Korktukları şeyle ilgili.
Merak ediyorsan burada bekle.
Sadece burada kaldığın sürece güvende olacaksın.
Neden bahsediyorsun sen?
Merak ediyorsan burada bekle.
Sadece burada kaldığın sürece güvende olacaksın.
Nedir o?
Anestezik.
Böyle ne kadar dayanacağımızı düşünüyorsun?
Düşünmüyorum.
Lee Eun-yu.
Hiç uyandırmamalıydık.
Tartışacak gücüm yok.
Dinle öyleyse.
Uyanınca önce, bir canavarı öldürdü ve
beni öldürmeye kalkıştı. O artık o kadını kurtaran adam değil.
Biliyorum, Cha Hyun-su hâlâ içeride ama sadece
kendisi isterse insan olabilir, öyle değil mi?
Artık onu geri getiremeyiz. Canavar onu ele geçirdi.
Artık canavar olduğundan emin olsam,
söylediklerini ben de kabul ederdim ama onun geri döndüğünü gördüm.
Bunu gördükten sonra…
Eun-yu, bu senin ölümüne sebep olabilir.
Ailelerini terk edip, sevdiklerini öldürüyorlar.
Canavarlaşma böyle bir şey.
Kendini bu şekilde öldürtürsen…
Yapamam.
Ona borçluyum.
Hâlâ nefes alıyor olmamızın sebebi Hyun-su.
Bunu biraz düşüneceğim.
Patron, sözümde duramadığım için affet.
Canavara dönüşürsek birbirimizi öldüreceğimize
söz verdik ama ben seni bırakıp kaçtım.
İnatçıydım ve dürüst de değildim.
Özür dilerim.
Seni yalnız bırakmamalıydım.
Yeniden yaşamayı istemeye başlamamalıydım.
Beni duydun, değil mi?
Wang Ho-sang!
Sana seslendiğimde.
Son ana kadar elinden geleni yaptın.
Ve sonunda kazandın.
Aynını yapacağım.
Ha-ni.
İyi yaşa.
Yaşayacağım.
Şimdi planımız ne?
Stadyuma gideceğim.
Ne?
Merak etme. İçeri girmeye niyetim yok.
Yi-kyung çoktan dönmüş olmalıydı.
Şimdi yola çıkarsak, onu stadyumun dışında karşılayabiliriz.
Ya sen?
Orasıyla ilgili iyi anılarım olmadığını biliyorsun.
Hyun-su ve Yi-kyung'la uzun zamandır birlikteyiz.
Onlara katılmak istiyorum.
Doğru olan bu. İkimiz de ait olduğumuz yerlere dönmeliyiz.
Ya Cha Hyun-su?
Onu bu hâlde götüremezsin.
Nereye gidiyoruz bakalım?
Nereye olduğunu bilmene gerek yok.
Gittiğim yere geleceksin.
Beni öldüremiyorsun, değil mi?
Ve bağışladığın için de değil, yapamadığın için.
Ne?
Senin de çözemediğinden eminim.
Her şeyi yapabileceğini sanıyordun ama yapamıyorsun.
Değil mi?
Kışkırtma.
Cha Hyun-su, benimle gelmelisin.
Daha iyi bir işin yok.
Lütfen, benimle gel, Hyun-su.
Komiksin.
Tam olarak üç kez uyandım ve her seferinde seni karşımda buldum.
Cha Hyun-su.
Neden kaçıp gitmedin?
Çünkü geri gelmeni bekliyordum.
Kimi? Beni mi? Yoksa Cha Hyun-su'yu mu?
Şuna ne dersin?
Ben Cha Hyun-su'nun uyanmasına engel olacağım,
sen de uyandırmaya çalışacaksın. Üç günün var.
Kazanırsan, onu serbest bırakacağım.
Ciddi misin?
Sanırım öğreneceğiz.
Her neresiyse, sen git, ben peşinden gelirim.
Ne yapacağım ben bunu?
-Taşıyacaksın. -Neden?
Eğer geleceksen, yardım da edeceksin.
Bizimle geliyor musun? İyi olur.
Yalnız takılmak eğlenceli değil. Tecrübe konuşuyor.
Gelmiyor musun?
Sonunda karşılaştık.
Sana kendimi tanıtayım.
Ben, senin babanım.
Babam mısın?
Baba ne demek?
Seni ben yarattım demek. Annen hiç anlatmadı mı?
Sana öğreteceğim çok şey var.
Bir süre seninle birlikte yaşayacağız.
Burası, oyun bahçen olacak.
Yapmak istediğin ne varsa, hepsini yapacaksın.
Hepsini mi?
Elbette, hepsini.
Bu arada, neden yalnızsın? Annen nerede?
Öldü mü?
O artık canavar.
Sarsılmış olmalısın.
Bundan böyle, sana baban bakacak.
Anlaşılan, Bamseom'dan kaçabilen biri olmuş.
İşlerini bitireceğini söylemişti.
Yine eline yüzüne bulaştırmış.
Kontrol edip emin olmalıymışım.
Onu ana kapıya yerleştir.
Askerler dönecek olursa onları öldüreceksin.
Herkesin önünde yapacaksın.
Yakından takip et ve yakalanma.
Biliyorum, gerek yok ama endişeliyim.
Ne için? Çocuğunu buldu. Geriye bir tek vücudunu alması kaldı.
Planımız için bütün belirsizlikleri yok etmeliyiz.
Çocuğun potansiyelini henüz bilmiyoruz. Onu uzaktan takip et.
Tamam.
Geri dön.
Ne güzel bir çocuksun.
Seni öldürmek istemiyorum. Hemen geri dön.
Tatlım bak, istemediğin şeyleri yapmamalısın.
Yapmak istediklerimiz için bile yeterince zamanımız yok.
Görüyorsun kapılar açık. Bu yüzden ben de artık evime gideceğim.
Hayır, dur, dur, neden yapıyorsun bunu? Tanrı aşkına, dur dedim!
Dur, ne yapıyorsun? Güzel kız! Bırak beni!
Canımı yakıyorsun.
Neden keyifsizsin öyle?
Çocuk yüzünden mi?
Sang-wook amca onun gerçekten de babası mı?
Yani, buradan gidecek mi?
Sanırım öyle.
İyi değil.
Ablan gibi olduğunuzu söylemiştin. Ona göz kulak ol. Kaçmaya kalkıştı.
Ne?
Aklını mı kaçırdın? Ne yaptığını sanıyorsun?
Kapı açılınca evime gidebileceğimi düşündüm. Jin-ok öyle dememiş miydi?
Hayır. Tanrı aşkına!
Ne oldu?
Korkuyor musun?
Bu yüzden mi girmiyorsun?
Hayır.
Şu anda seni öldürmemek için kendime zor hâkim oluyorum.
Hiç çekinme.
Ne yapacaksan yap.
Hadi.
Ama söylesene, elini kana bulamaya değer mi?
Çabuk bitmesini istemezsin, değil mi?
Nasıl bir oyun oynuyorsun sen?
Biraz düşün.
O zaman anlarsın.
Bana en çok hangi ölümün acı vereceğini.
Öylesinde bir şeyler diyebilirdin.
"Özür dilerim." "Amacım seni incitmek değildi," gibi şeyler.
Herhangi biri işe yarardı.
-Senden af dilemeye niyetim yok. -Neden?
Çünkü kendimi ben bile affetmiyorum.
Çavuş Tak nerede?
Teklifinin karşılığı olduğunu söyledi.
Nedir bunlar?
Bu stadyumun haritası.
Bilinmeyen bölgeyi bile gösteriyor.
O hiçbir zaman korkak olmadı.
Doğru olanı yapmak istemiş olmalı.
Hyun-su nerede?
Senin peşinden gitmişti. Görmedin mi?
Dönecektir.
Yalnız gitmesi için bir sebep yok. Haydi, otur. Bir şeyler yemelisin.
Yolumuz çok uzun.
Kişiliği gibi tipi de sıkıcıymış.
Ciddi misiniz?
Gerçekten bensiz mi başladınız?
Sen de mi yiyeceksin?
Elbette. Benimle paylaşmayacak mısınız?
Yoksunluk mu?
Gerçekten kararlı değilsen, kullan ve kendine işkence etmeyi bırak.
Seni sürtük.
Hey, nereye gidiyorsun?
Uyuşturucu ya da ilaç, sana bir şeyler bulacağım.
Neyin işe yarayacağını bilmiyorsun.
Bulabildiğim her şeyi getireceğim.
Merak etme, hemen dönerim.
Sana, bir soru sorabilir miyim?
Bay Kim'i öldüren sen miydin?
O kim ki?
Eun-yu'yu kurtardığın gündü.
Bu aptalın onu sadece bir kez kurtardığını mı sanıyorsun?
İnsanları öldürmüyor. Hâlâ anlayamadın mı?
Şu sapık pisliği diyorsun.
Hyun-su o zaman hâlâ öfkeye kapılabiliyordu.
Neyse ki adam çoktan canavara dönüşmüştü,
yoksa birini öldürdüm diye geceler boyunca salya sümük ağlardı.
Yani, belirti gösteriyordu.
Neden? Hoşlanıyor musun?
Ne?
Hyun-su da hoşlanıyor.
Bu yüzden hep etrafında dolaşıyor ama duygularını itiraf edecek cesarete
sahip değil.
Sen sahip misin?
Eun-yu nerede?
Bu muydu?
Aklından geçen ne?
Söyleyebileceklerimden hiç korkmuyor musun?
Hayır.
Anlıyorum.
Annemin en çok korktuğu şey, farklı olmamızdı.
Ya sen, baba?
Beni kabul edebilecek misin?
Elbette.
Seni güzel yapan da bu.
Canavarların sana zarar vermediğini söylemiştin.
Hadi, göster babana.
Başarılı olursan bir daha incinmemeni sağlayacak bir hediye vereceğim.
Hediye mi?
Ne istersen iste olacak.
Söylemen yetecek. Çünkü hep yanında olacağım.
-Beni uyandırma. -Haydi, uyan. Oynayalım.
Haydi, uyan. Oynayalım. Hadi, uyan.
Lanet olsun.
Nereye kayboldu bu kız?