(ต้นฉบับ SWEET HOME จากเว็บตูน โดย Kimcarnby Youngchan Hwang)
(สวีทโฮม)
(ยาสลบ เคตามีน)
ได้แค่นี้เองเหรอ
งั้นก็ตายไปซะ
ฉันขอโทษ
ขอโทษนะ
ฉันยอมแพ้กับนายทั้งอย่างนี้ไม่ได้
(มนุษย์สายพันธุ์ใหม่)
(การกลายร่างไม่ใช่จุดจบ)
(จงยอมรับแล้วจะเห็นความจริง)
ฆ่าฉันที
เสียงประกาศเมื่อกี้คืออะไร
เกี่ยวอะไรกับที่คุณปล่อยฉันหรือเปล่า
มีคนภายนอกเข้ามาสี่คนครับ
ทุกคนดูต้านการกลายร่างไว้ได้
หนึ่งปีก่อน
คุณรู้เรื่องการกลายร่างของลูกชาย
เลยซ่อนตัวเองอยู่ที่นี่ กับครอบครัวถูกไหมครับ
ตอนที่คุณให้ผู้รอดชีวิตมากมายเข้ามา
คงไม่มีทางที่คุณจะไม่เผื่อใจ ว่าจะความแตกเหมือนตอนนี้
คุณคิดอะไรถึงได้ให้พวกเขาเข้ามาครับ
มันก็แน่อยู่แล้วไหม
ข้างนอกมันอันตราย
ถ้าที่นี่ไม่เปิดรับ
ทุกคนก็คงจะตายกันหมด
งั้นก็ช่วยพวกเขาอีกสักครั้งเถอะครับ
ผมอยากรู้ว่าทางออก พื้นที่นอกการตรวจสอบอยู่ที่ไหน
นี่จะหนีเหรอ
ผมจะช่วยผู้รอดชีวิตอีกสักครั้งครับ
รำคาญจริงเว้ย
คุณซออีกยอง
ยังมีชีวิตอยู่จริงด้วย
ตอบคำถามฉันมา
ที่ทำแบบนี้เพราะซังวอนงั้นเหรอ
ยังจะถามอีกเหรอ
ซังวอนยังไม่ตายสักหน่อย
ไม่เชื่อสินะ
สามีคุณบุกมาถึงนี่เพื่อมาตามหาลูก
อย่ามาเพ้อเจ้อ
เขาตายไปแล้ว
ว่าแต่คุณท้องจริงๆ เหรอครับ
เด็กจะออกมาปกติไหมล่ะนั่น
ในเมื่อพ่อเป็นสัตว์ประหลาด ก็น่าจะมีผลกระทบอยู่นะ
เด็กไม่ปกติใช่ไหมครับ
อ๋อ ถึงได้ตามหาอยู่สินะ
ไม่มีเวลาแล้วนะครับ
ตามหาลูกให้เจอก่อนสามีสิ
ใครจะรู้ล่ะว่าซังวอนจะบ้าจี้ทำอะไร
แก
แกเป็นคนฆ่าเขาเองกับมือ
ยังจะมีหน้ามาพูดถึงเขาอีกเหรอ
ผมไม่ได้โกหกนะ
ตอนนั้นผมก็บอกแล้วไง
เขาไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะพูดได้
เขาตายแล้ว
นั่นคือความจริงที่ฉันพิสูจน์กับตาแล้ว
ไม่เชื่อที่ผมพูดเหรอ
ผมก็ไม่เชื่อเหมือนกันแหละ
แต่เขายังมีชีวิตอยู่จริงๆ
ในรูปลักษณ์ที่ต่างไปสิ้นเชิง
มาทำอะไรที่นี่
นายอยู่ที่นี่เหรอ
ก็อย่างที่เห็น
ทักทายกันแค่นี้พอ
ได้เวลาที่นายจะตอบแทนที่ได้มีชีวิตอยู่แล้ว
พูดอะไรใจดำกับเพื่อนเก่าเกินไปแล้วนะ
นายยังมีชีวิตอยู่ทั้งที่ได้เจอฉันนี่
ฉันถือว่าฉันรักษาสัจจะแล้ว
มาถึงตอนนี้ มีอะไรที่ฉันจะช่วยนายได้ด้วยเหรอ
ฉันมีเรื่องที่ชวนปวดหัวอยู่
ถ้าช่วยได้ ฉันก็พร้อมช่วยทุกอย่างแหละ
ว่าแต่นะ ซังวอน
นายไม่อยากรู้เรื่องคุณซออีกยองเหรอ
เธอเป็นแม่ของลูกนายนี่
บอกแล้วไงว่าฉันเจอเธอแล้ว
หลายครั้งแล้วด้วย ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว
พอความทรงจำกลับมาฉันก็เข้าใจ
ว่าทำไมฉันถึง…
ไปที่กรีนโฮม
แม้ฉันจะไม่รู้ว่าเธอคือซออีกยอง
แต่คงเป็นเพราะฉันอยากเจอเธอ
แล้วตอนนี้ล่ะ
โล่งอกไปที่ฉันไม่ได้ฆ่าเธอตอนนั้น
เพราะงั้นฉันเลยมีโอกาสได้เจอลูก
สมมติว่าซออีกยองรอดตาย แล้วคลอดลูกออกมาจริงๆ
แต่เด็กก็ยังไม่ถึงขวบอยู่ดี
ที่นี่ไม่มีเด็กวัยนั้นหรอก
แล้วนายมั่นใจอะไรขนาดนั้น ว่าลูกอยู่ที่นี่
วันสุดท้ายที่ฉันได้เห็นซออีกยอง
ตอนนั้นเธอท้องแก่มากแล้ว
นายจะบอกว่าเด็กโตเร็ว
และคลอดออกมาในไม่กี่ชั่วโมงเหรอ
มันเป็นไปได้ที่ไหน
ฉันให้กำเนิดชีวิตนั้น
มันจะกลายเป็น สิ่งที่สมบูรณ์แบบที่สุดในไม่นาน
และจะเป็นร่างต่อไปของฉันด้วย
ฉะนั้น หาวิธีให้ฉันออกจากร่างนี้มาซะ
- ขอทางหน่อย - ขอโทษทีนะคะ
- แป๊บนะ - หลบไปหน่อยสิคะ
พวกขี้ขลาด
ว่าแต่เธอชื่ออะไรเหรอ
ฉันชื่อคิมยองซูนะ
ไม่รู้
ไม่รู้ชื่อเหรอ
มันคืออะไร
แม่เรียกเธอว่าอะไรล่ะ
แม่ไม่เคยเรียกฉัน
ฉันว่าคงมีแหละ
สิ่งมีชีวิตต่างก็มีชื่อเรียกกันทั้งนั้น
ถ้ารู้แล้วก็บอกฉันด้วยนะ
ฉันจะเรียกเธอบ่อยๆ เลย
อือ
ถ้าไม่มีก็ตั้งขึ้นมาเองก็ได้
แค่ตั้งชื่อไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
เห็นไหมครับ ผมบอกแล้วว่าไม่ได้โกหก
ไม่ดีใจที่ได้เจอเขาเหรอครับ
ที่เขาบอกว่าจะออกจากร่าง หมายความว่าไง
ซังวอนสามารถ ย้ายไปอยู่ในร่างคนอื่นได้ครับ
ดูเหมือนเขาจะอยากย้ายไป อยู่ในร่างที่สมบูรณ์แบบยิ่งกว่า
แต่เคราะห์ร้ายที่ร่างที่ว่านั้น
หมายถึงลูกของคุณ
วิธีฆ่าผู้ติดเชื้อพิเศษคืออะไร
ซังวอนไม่ได้ตัวคนเดียวนะครับ
ถึงมีวิธีก็คงจะไม่ง่ายหรอก
- แล้วมันคืออะไร - คุณไม่มีทางฆ่าเขาได้
คุณก็รู้ดีนี่ ว่ามนุษย์ไม่ใช่คู่ต่อสู้ ที่จะทำอะไรเขาได้
ทำอะไรน่ะ เปิดประตู
ทำบ้าอะไรเนี่ย เปิดประตู
เพราะดูๆ แล้วฉันคงไม่ได้คำตอบแน่
ถ้าเป็นชาฮยอนซู
เอ็มเอชเหมือนกันก็ไม่แน่
มีแค่วิธีนั้นเหรอ
ใช่ รีบเปิดประตูเลย
เขาคือสามีที่คุณรักนักหนานะ ต่อให้มีวิธีฆ่า แต่คุณจะทำลงหรือไง
คุณฆ่าไม่ได้หรอก เปิดประตูซะ
นัมซังวอนตายไปแล้ว
เปิดประตู
ลุง
เจอแล้วเหรอครับ
เขาเจอลูกแล้ว ก็คงจะไปแล้วใช่ไหมคะ
ดวงตานั่น
หรือว่าจะเป็น
สัตว์เดรัจฉานนั่นเหรอ
ต้องการ…
หนูเหรอ
อือ
ฉันรอมานานเหลือเกิน
เธอโตมาดีกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
จ่าทักยังไม่ได้สั่งอะไรเลยนะครับ
เราต้องทำอะไรอย่างรอบคอบสิ
เราต้องรู้ว่าไอ้พวกนั้นวางแผนอะไรอยู่ไง
นายจะอยู่เฉยๆ แบบนี้เหรอ
พวกมันไม่ยอมถอยง่ายๆ แน่
ลุกขึ้น
มีสัตว์ประหลาดตามเรามา
ไม่จำเป็นหรอกครับ
ผมแค่ต้องกลับคืนไปที่หัวใจ
หัวใจเหรอ
นี่ล้อเล่นอยู่หรือไง
หยุดแส่แค่นี้เถอะครับ
ถ้าจะปล่อยให้นายตายง่ายๆ ฉันคงไม่ดั้นด้นพามาถึงนี่หรอก
มีอีกหลายอย่างที่คุณยังไม่รู้นะครับ
คนที่ทำแบบนี้กับนาย คือไอ้พวกติดเชื้อพิเศษใช่ไหม
ทำไมมันถึงขังนายไว้แทนที่จะฆ่าล่ะ
เพราะมันมีเรื่องที่อยากรู้จากผมอยู่มั้งครับ
หมายถึงอะไร
สิ่งที่พวกมันกลัว
ถ้าคุณอยากรู้ก็รอไปก่อนครับ
ตราบใดที่ไม่ออกไปจากที่นี่
คุณก็จะปลอดภัย
พูดบ้าอะไร…
ถ้าคุณอยากรู้ก็รอไปก่อนครับ
ตราบใดที่ไม่ออกไปจากที่นี่
คุณก็จะปลอดภัย
นั่นอะไร
ยาสลบ
คิดว่าจะอยู่ได้ด้วยอะไรแบบนี้ นานสักเท่าไร
ฉันไม่เคยคิด
อีอึนยู
เธอไม่น่าปลุกเขาขึ้นมาตั้งแต่แรก
ฉันไม่มีแรงจะมาทะเลาะกับนายนะ
ถึงไม่อยากฟังก็ฟังไว้
สิ่งที่เขาทำทันทีหลังจากลืมตา
คือการฆ่าสัตว์ประหลาด และพยายามจะฆ่าฉันนะ
เขาคือคนละคนกับตอนที่ช่วยพี่ผู้หญิงคนนั้น
ฉันรู้ว่าคนข้างในนั้นคือชาฮยอนซู
แต่ว่า
สิ่งที่จะทำให้เขากลับมาเป็นมนุษย์ได้ ก็คือตัวเขาเองนะ
เราเอาเขากลับมาไม่ได้หรอก เขาถูกสัตว์ประหลาดกลืนกินไปแล้ว
ถ้าเขากลายเป็นสัตว์ประหลาดเต็มตัวไปแล้ว
ฉันก็ทำใจยอมรับอย่างที่นายพูดได้
แต่นี่ฉันเห็นว่าเขากลับมานะ
ฉันเห็นแบบนั้น แล้วจะให้ฉัน…
อึนยู
ถ้ายังทำแบบนี้
เธออาจจะตายจริงๆ นะ
ทอดทิ้งครอบครัว เข่นฆ่าคนที่รัก
คนที่กลายร่างเป็นแบบนั้นนะ
ถ้าเกิดว่าเธอตายไปอีกคน…
ฉันทิ้งเขาไม่ได้
ฉันต้องตอบแทนหนี้บุญคุณ
ที่เรายังมีชีวิตอยู่ตอนนี้ ก็เป็นเพราะฮยอนซูนะ
ขอคิดก่อนแล้วกัน
ลุง
ขอโทษที่รักษาสัญญาไม่ได้นะ
เราตกลงกันไว้แท้ๆ ว่า…
ถ้าอีกฝ่ายกลายเป็นสัตว์ประหลาดก็ให้ฆ่าซะ
ฉันขอโทษที่หนีนะ
ฉันมันดื้อ…
แถมยังหลอกลุงด้วย
ขอโทษนะ
แล้วก็…
ขอโทษที่ทิ้งให้ลุงอยู่คนเดียว
ฉัน…
ขอโทษที่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ
ได้ยินใช่ไหม
วังโฮซัง
ที่ฉันเรียกลุง
ลุงสู้ถึงที่สุดแล้วนะ
สุดท้ายลุงก็ชนะมาได้
ฉันก็จะทำแบบเดียวกัน
ฮานิ
ขอให้มีชีวิตที่ดีนะ
อือ
สรุปว่าจะเอายังไงต่อ
เราจะไปที่สนามกีฬากัน
ว่าไงนะ
ไม่ต้องห่วง
ไม่เข้าไปถึงข้างในหรอก
ตอนนี้พี่อีกยองก็น่าจะไปถึงแล้ว
ถ้าเราออกไปตอนนี้ ก็น่าจะได้เจอพี่เขาข้างนอก
แล้วเธอล่ะ
นายก็รู้ว่าที่นั่น ไม่มีอะไรดีๆ น่าจดจำสำหรับฉัน
ฮยอนซูกับพี่อีกยองอยู่ด้วยกันมาตลอด
ฉันก็อยากอยู่กับพวกเขาด้วย
แบบนี้แหละถูกแล้ว
ทั้งนายและฉัน ควรจะกลับไปตามทางของตัวเองได้แล้ว
ชาฮยอนซูล่ะ
จะพาเขาไปในสภาพนั้นไม่ได้นี่
ใครจะไปไหนไม่ทราบ
นายไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าที่ไหน
ถ้าฉันไป นายก็ต้องไปด้วย
นายฆ่าฉันไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
นายไม่ได้ไว้ชีวิตฉันหรอก
แค่ฆ่าฉันไม่ได้ต่างหาก
ว่าไงนะ
ตอนนี้นายเองก็ไปไม่เป็นนี่
นายคิดว่าจะทำทุกอย่าง ตามที่ต้องการได้ แต่มันไม่ใช่แบบนั้น
จริงไหมล่ะ
พอได้แล้ว
ชาฮยอนซู
ไปกับฉันเถอะ
ยังไงนายก็ว่างมากอยู่ดีนี่
ได้โปรดไปกับฉันเถอะ ฮยอนซู
น่าสนุกแฮะ
ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาสามครั้งถ้วน
แล้วเธอก็อยู่ตรงหน้าฉันทุกครั้งเลย
ชาฮยอนซู
ทำไมถึงไม่หนีไปล่ะ
เพราะฉันรอนายอยู่
รอใคร ฉันเหรอ
หรือชาฮยอนซู
งั้นเอาแบบนี้ไหม
ฉันจะกดชาฮยอนซูไว้ไม่ให้ตื่น
ส่วนเธอก็ปลุกเขาให้ตื่นซะ
มีเวลาให้สามวัน
ถ้าเธอชนะ
ฉันจะคืนชาฮยอนซูให้
พูดจริงหรือเปล่า
รอดูเดี๋ยวก็รู้
ถึงไม่รู้ว่าเธอจะไปไหน แต่ก็ไปเถอะ
ฉันจะไปด้วย
อะไรเนี่ย
- ถือสิ - ทำไมฉันต้องทำ
นายจะไปด้วยกันนี่
งั้นก็ต้องช่วยกันสิ
จะไปด้วยกันเหรอ
ดีเลย
ทำอะไรเอาแต่ใจคนเดียวมันไม่สนุกหรอก
ฉันผ่านมาแล้วเลยพูดได้
จะไปไหมเนี่ย
ได้เจอกันสักทีนะ
ฉันต้องแนะนำตัวหน่อย
ฉัน…
คือพ่อของเธอ
พ่อเหรอ
มันคืออะไร
คือคนที่สร้างเธอขึ้นมาน่ะสิ
แม่ไม่ได้พูดให้ฟังเหรอ
น่าจะมีเรื่องให้อธิบายเยอะเลย
เราจะอยู่ที่นี่กันไปสักพักนะ
ที่นี่…
คือสนามเด็กเล่นของเธอ
อยากทำอะไรก็ทำได้ตามใจเลย
อะไรก็ได้เหรอ
ใช่ อะไรก็ได้
ว่าแต่
ทำไมเธออยู่คนเดียวล่ะ
แม่ไปไหน
ตายแล้วเหรอ
เป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว
คงตกใจแย่เลยสิ
ตั้งแต่นี้ไป
พ่อจะดูแลเธอเอง
เหมือนจะมีคน
หลบหนีจากบัมซอมครับ
เธออาสาว่าจะทำเอง
จนกลายเป็นแบบนี้ไปได้ครับ
ผมควรจะเช็กให้ชัวร์ก่อนแท้ๆ
ไปประจำที่ประตูหลัก
พอทหารพวกนั้นกลับมา
เธอก็ฆ่าเองซะ
ครั้งนี้ให้เธอฆ่าต่อหน้าทุกคน
ตามไปเงียบๆ อย่าให้เขาจับได้
ฉันรู้ว่าไม่จำเป็น แต่มันอดห่วงไม่ได้
เรื่องอะไรเหรอครับ
เขาเจอลูกแล้ว ทีนี้แค่ย้ายร่างก็จบแล้วนี่นา
ต้องอย่าให้มีตัวแปรที่ไม่จำเป็นเกิดขึ้นสิ
เด็กนั่นเป็นใครมาจากไหน ก็ยังไม่ชัดเจนเลย
คอยมองจากไกลๆ ก็พอ
ครับ
กลับไปค่ะ
หนูสวยจัง
ฉันไม่อยากฆ่าคุณ
กลับไปเถอะค่ะ
ยัยหนู ถ้าไม่อยากทำอะไรก็ไม่ต้องทำ
แค่จะทำอะไรที่อยากทำ เวลาก็แทบจะไม่พอแล้ว
ฉันก็เลยจะไปนี่ไง
ไหนๆ ประตูก็เปิดแล้ว ฉันต้องกลับบ้าน
ตายแล้ว โอ๊ย ยัยหนู
ทำแบบนี้ทำไม
ปล่อยฉันไปเถอะ
คนสวย ปล่อยเถอะ
โอ๊ยเจ็บ
ทำไมอารมณ์บูดล่ะเนี่ย
เพราะเด็กคนนั้นเหรอ
คนนั้นคือลุงซังอุกใช่ไหมครับ
ลุงคือพ่อเธอจริงๆ เหรอครับ
งั้นแปลว่าเธอจากเราไปแล้วเหรอ
คงงั้นมั้ง
เซ็งอะ
ไหนว่าสนิทกันเหมือนพี่น้อง
ฝากดูแลดีๆ หน่อย
เห็นว่าพยายามจะหนีไป
อะไรนะ
บ้าไปแล้วเหรอ พี่จะไปไหนของพี่
ก็ไหนว่าถ้าประตูเปิด เราจะกลับบ้านก็ได้ไง
ป้าจินอ๊กบอกมา
โอ๊ย จะบ้าตาย
ฉันขอล่ะ
ทำไม
หรือว่ากลัว
ก็เลยไม่กล้าเข้ามาเหรอ
ไม่ใช่
ฉันกำลังลังเล เพราะเดี๋ยวจะฆ่าเธอง่ายเกินไป
งั้นก็เอาสิ
อยากทำอะไรก็ทำ
เอาเลย
เธอไม่จำเป็นต้อง มือเปื้อนเลือดเองหรอกมั้ง
แบบนั้นมันจะง่ายเกินอย่างที่เธอว่า
มาไม้ไหนอีกวะ
คิดให้ดีสิ
แล้วเธอก็จะรู้…
ว่าการตายแบบไหน
ที่จะทำให้ฉันปวดใจที่สุด
พูดมาสักคำก็ได้นี่
"ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ เธอเข้าใจผิด"
พูดมาแค่นั้นก็ได้
ฉันไม่คิดจะขอให้เธออภัยหรอก
ทำไม
เพราะว่าฉันเอง
ก็จะไม่ให้อภัยตัวเองเหมือนกัน
จ่าทักอยู่ไหน
คำตอบสำหรับคำถามของจ่าค่ะ
นี่มันอะไรกันครับ
แผนที่สนามกีฬา
มีพื้นที่นอกการตรวจสอบอยู่ด้วย
เธอไม่ใช่คนขี้ขลาด
คงอยากจะรับผิดชอบจนถึงที่สุด
ฮยอนซูล่ะ
นึกว่าตามเธอไปซะอีก
ไม่เจอกันเหรอ
อือ
เดี๋ยวเขาก็มา
ไม่มีเหตุผลที่เขาจะหายไปคนเดียวนี่
เพราะงั้นเธอลงมานั่งกินเถอะ
เราต้องไปต่ออีกไกลนะ
หมอนี่สไตล์ชวนให้หงุดหงิด เหมือนนิสัยไม่มีผิดได้ไงเนี่ย
ของฉันล่ะ
นี่จะขี้งกกินกันไม่แบ่งฉันเหรอ
นายจะกินด้วยเหรอ
ใช่สิ กะจะไม่ให้ฉันกินเหรอ
เลิกยาแล้วเหรอ
ถ้าใจไม่เด็ดพอแบบนั้น
ก็เสพต่อเหอะ อย่าทรมานตัวเองเปล่าๆ
นังบ้านี่
นี่ จะไปไหน
เธอต้องได้อะไรสักอย่างสิ จะยาหรือยาถอนพิษก็เถอะ
รู้หรือไงว่าต้องหาอะไร
ถอนๆ มันมาให้หมดนั่นแหละ
กลับไปรอก่อนเลย เดี๋ยวฉันมา
ผมขอถามอะไรอย่างได้ไหม
คนที่ฆ่าลุงกีนัม
คือคุณหรือเปล่าครับ
คือใครล่ะนั่น
วันนั้นที่คุณช่วยอีอึนยูไว้
ไอ้งั่งนี่ไม่ได้ช่วยยัยนั่น แค่ครั้งสองครั้งสักหน่อย
หมอนี่ไม่ฆ่าคนหรอก
นายก็น่าจะดูออกนะ
อ๋อ
ไอ้ตัวที่ติดสัดน่ะเหรอ
ตอนนั้นชาฮยอนซูโกรธจนหน้ามืดเลย
โชคดีที่ไอ้นั่นมันเป็นสัตว์ประหลาดไปแล้ว
ไม่งั้นหมอนี่คงงอแง ว่าตัวเองฆ่าคนอยู่หลายคืน
เขามีอาการสินะครับ
นาย
ชอบยัยนั่นเหรอ
อะไรนะครับ
ชาฮยอนซูชอบเธอนะ
ถึงจะยังไม่พูดออกมาก็เถอะ
เอาแต่วนเวียนรอบตัวเธอเหมือนคนโง่ ไม่กล้าสารภาพรักสักที
นายล่ะยังไง
อึนยูล่ะครับ
อันนี้เหรอ
คิดอะไรอยู่เหรอ
ไม่กลัวเหรอ
ว่าหนูจะพูดอะไร
ไม่เลย
แบบนี้นี่เอง
แม่จะกลัวตลอดเลย เพราะหนูไม่เหมือนกับแม่
พ่อล่ะ
โอเคที่หนูเป็นแบบนี้ไหม
แน่นอนสิ
เพราะงี้เธอเลยยิ่งน่ารักนะ
เธอบอกว่าสัตว์ประหลาด ไม่ทำร้ายเธอใช่ไหม
ทำให้พ่อดูหน่อย
ถ้าทำได้…
พ่อจะไม่ให้เธอต้องเจ็บปวดอีก
แล้วก็ให้ของขวัญด้วย
ของขวัญเหรอ
อะไรก็ตามที่เธออยากได้หรือต้องการ
นึกออกแล้วบอกนะ
พ่อจะอยู่กับเธอเสมอ
อย่าปลุกฉัน…
ลุกขึ้นมาสิ มาเล่นกัน
มาเล่นกับฉันนะ
ตื่นเร็ว
ปัดโธ่
หายไปไหนของเธอเนี่ย
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์