SWEET HOME 3
NARKOZA
Tylko na to cię stać?
W takim razie możesz umrzeć.
Wybacz.
Szlag…
Przepraszam.
Nie odpuszczę tak łatwo.
NEOCZŁOWIEK
NOWY POCZĄTEK
POGODŹ SIĘ Z PRZEMIANĄ
Zabij mnie.
Co to było za ogłoszenie? Miało coś wspólnego z tym, co teraz robisz?
Mamy czworo intruzów.
Żaden nie poddaje się procesowi przemiany.
Mówiłaś, że przed rokiem, gdy twój syn zaczął mieć objawy,
wraz z rodziną ukryliście się tutaj.
Kiedy wpuściłaś tu ocalałych, musiałaś się liczyć z tym, że kiedyś wpadniesz.
Czemu ich przygarnęłaś?
Czy to nie oczywiste?
Na zewnątrz było groźnie. Gdybym nie otworzyła przed nimi drzwi,
wszyscy skończyliby marnie.
W takim razie pomóż nam ponownie.
Muszę wiedzieć, gdzie mieści się nienadzorowane wyjście.
Planujesz ucieczkę?
Tym razem ja spróbuję uratować tych ludzi.
Wkurzające jak diabli…
Seo Yi-kyung?
Jednak żyjesz.
Odpowiadaj na pytania.
Niech zgadnę. Chodzi o Sang-wona?
Naprawdę musisz pytać?
On nie umarł.
Nie wierzysz mi.
Twój mąż szuka tu waszego dziecka.
Nie pieprz.
On nie żyje.
Powiedz, naprawdę byłaś w ciąży? Ciekawe, czy dziecko wyszło na ludzi.
Ojciec był potworem, to nie bez znaczenia…
Założę się, że dziecko jest nietypowe.
Dlatego szuka tego dzieciaka.
Nie masz na to czasu. Musisz odnaleźć swoje dziecko, nim zrobi to twój mąż.
Ty mu to zrobiłeś, własnoręcznie!
Jak śmiesz go wspominać? Nigdy nie kłamię.
Wtedy powiedziałem ci wprost, że nie jest w stanie rozmawiać. Pamiętasz?
On umarł.
Na moich oczach.
Nie wierzysz mi?
Ja też nie wierzyłem, ale…
Ale okazało się, że jednak żyje.
I wygląda zupełnie inaczej.
Co cię sprowadza?
To twoja siedziba?
Jak widać.
Dość tych uprzejmości.
Pora, byś odwdzięczył się za pozostanie przy życiu.
Brzydko tak mówić do starego przyjaciela.
Przeżyłeś nasze spotkanie. Ten zaszczyt zawdzięczasz właśnie naszej przyjaźni.
Wątpię, bym mógł ci pomóc.
Coś nie daje mi spokoju.
Pomogę, jeśli zdołam.
Sang-won,
myślisz czasem o Seo Yi-kyung, matce swojego dziecka?
Mówiłem ci, że ją spotkałem.
Zresztą, nie raz, kilkakrotnie.
Zrozumiałem, gdy odzyskałem pamięć.
Zielony Dom…
Wiem, po co się tam udałem.
Wtedy jej nie rozpoznałem.
Ale być może chciałem ją zobaczyć.
A teraz?
Cieszę się, że jej wtedy nie zabiłem.
Dzięki temu poznam swoje dziecko.
Jeśli faktycznie Seo Yi-kyung przeżyła i urodziła,
to jej dziecko nie miałoby nawet roku.
Tu nie znajdziesz niemowląt.
Masz pewność, że to dziecko tu jest?
Kiedy ją ostatnio widziałem,
była w zaawansowanej ciąży.
Dziecko rozwijało się tak szybko, że przyszło na świat po kilku godzinach?
Czy to możliwe?
Ta istota to mój potomek.
Wkrótce osiągnie perfekcję absolutną…
I zostanie moim kolejnym wcieleniem.
Dlatego ustal, jak mogę opuścić to ciało.
Przesuńcie się. Przepraszam… Z drogi.
Tchórze.
Jak masz na imię? Ja jestem Kim Yeong-su.
Nie wiem.
Nie znasz swojego imienia?
A co to?
A jak nazywa cię mama?
Nigdy mnie nie nazywała.
Musisz mieć imię. Ponoć wszystkie żywe stworzenia mają jakąś nazwę.
Jak się dowiesz, to mi powiedz. Będę często je wymawiał,
żeby nadrobić stracony czas.
Dobrze.
A jeśli nie masz imienia, to je wymyślimy. To nic trudnego.
Widzisz? Mówiłem, że nigdy nie kłamię.
Nie cieszy cię jego widok?
Co miał na myśli, mówiąc o opuszczeniu ciała?
Sang-won może przejąć kontrolę nad ciałami innych.
Sądzę, że dąży do wcielenia się w bardziej idealne stworzenie.
Niestety, upatrzył sobie twoje dziecko.
Jak zabić nadzwyczajnych zarażonych?
Sang-won nie jest sam.
Nawet jeśli jest sposób, to niełatwy.
Jaki?
Nigdy go nie zabijesz.
Dobrze wiesz, że człowiek nie ma z nim szans.
Co ty wyprawiasz?! Otwieraj!
Inaczej nie odpowiesz na moje pytania.
Cha Hyun-su. Może tego dokonać inny LP.
Czy to jedyny sposób?
Tak. Wypuść mnie.
Myślisz, że gdybyś mogła, zgładziłabyś męża, którego tak desperacko szukałaś?
Nic z tego. Wypuść mnie.
Sang-won nie żyje.
Otwieraj!
Proszę pana…
Czy to ona?
Znalazł swoje dziecko, więc sobie pójdzie, prawda?
Te gały… Niemożliwe.
Ten potwór?
Czy ty…
mnie potrzebujesz?
Tak.
Długo na to czekałem.
Wyrosłaś na śliczną dziewczynę.
Sierżant Tak się nie odzywa.
Nie działajmy pochopnie.
Trzeba ustalić, o co chodzi tym palantom.
Zamierzasz siedzieć na dupie? Sami stąd nie pójdą.
POKUTUJCIE KRÓLESTWO NIEBIESKIE JEST BLISKO
Wstawaj. Wszedł za tobą potwór.
Nie muszę. Zawsze mogę wrócić do serca.
Serca?
To jakiś żart?
Lepiej zajmij się swoimi sprawami.
Nie doprowadziłem cię tak daleko, żeby pozwolić ci umrzeć.
O wielu sprawach nie masz pojęcia.
To sprawka dziwolągów, nadzwyczajnych zarażonych?
Czemu trzymają cię pod kluczem, zamiast cię zabić?
Chcą wydusić ze mnie odpowiedzi.
Jakie odpowiedzi?
Takie, których się obawiają.
Zaczekaj tu, jeśli jesteś ciekawy.
Tutaj będziesz bezpieczny.
O co ci chodzi?
Zaczekaj tu, jeśli jesteś ciekawy.
Tu jesteś bezpieczny.
Co to?
Znieczulenie.
Jak długo to wytrzymamy?
Nie myślałam o tym.
Lee Eun-yu.
Niepotrzebnie go obudziliśmy.
Nie mam siły na kłótnie.
Posłuchaj.
Jak tylko otworzył oczy, zabił potwora, mnie też próbował zgładzić.
Nie jest już tym, który uratował tamtą kobietę.
Wiem, że Cha Hyun-su wciąż tam jest.
Ale tylko on może sprawić, że znów stanie się człowiekiem.
My mu nie pomożemy. Potwór go opanował!
Jeśli naprawdę jest potworem, pogodzę się z tym. Ale widziałam, jak powracał.
A skoro tak, jak mogłabym…
Eun-yu, naprawdę…
możesz przypłacić to życiem.
Potwory porzucają rodziny i zabijają swoich bliskich.
Tak się dzieje po przemianie w potwora.
Jeśli naprawdę mi umrzesz…
Nie mogę tego zrobić.
Mam dług do spłacenia.
To dzięki Huyn-su wciąż oddychamy.
Daj mi pomyśleć.
Szefie.
Przepraszam, że nie dotrzymałam słowa.
Mieliśmy umowę…
Obiecaliśmy, że uśmiercimy się,
jeśli któreś z nas stanie się potworem. Przepraszam, że uciekłam.
Byłam uparta…
i oszukałam cię.
Za to też przepraszam.
I jeszcze…
Przepraszam, że zostawiłam cię samego.
Przepraszam…
Przepraszam, że nagle zaczęło mi zależeć na życiu.
Słyszałeś mnie, prawda?
Wang Ho-sang!
Kiedy padło twoje nazwisko.
Walczyłeś jak umiałeś.
I w końcu wygrałeś.
Ja też zamierzam.
Ha-ni.
Uważaj na siebie.
Dobrze.
Jaki mamy plan?
Wrócę na stadion.
Słucham?
Bez obaw. Nie wejdę do środka.
Yi-kyung powinna już tam być.
Jeśli wyruszymy teraz, powinniśmy spotkać ją na zewnątrz.
A co z tobą?
Wiesz, że nie mam dobrych wspomnień ze stadionu.
Hyun-su i Yi-kyung mieszkali razem.
Chcę do nich dołączyć.
Tak będzie najlepiej. Ty i ja wrócimy tam, gdzie nasze miejsce.
A co z Cha Hyun-su?
W tym stanie go nie zabierzemy.
Gdzie się wybieramy?
Nie wnikaj.
Skoro ja idę, to ty też.
Nie możesz mnie zabić, prawda?
Nie chodzi o to, że mnie oszczędziłeś,
po prostu nie mogłeś mnie zabić.
Co?
Pewnie sam tego nie rozumiesz.
Sądziłeś, że będziesz mógł robić, co zechcesz, a nie możesz.
Racja?
Przestań.
Cha Hyun-su, chodź ze mną.
I tak nie masz nic lepszego do roboty.
Proszę cię, chodź ze mną.
Zabawne.
Przebudziłem się dokładnie trzy razy.
I za każdym razem witał mnie widok twojej twarzy.
Cha Hyun-su.
Czemu nie uciekłaś?
Bo na ciebie czekałam.
Na mnie czy na Cha Hyun-su?
Mam propozycję.
Zrobię wszystko, by Cha Hyun-su nie doszedł do głosu.
Ale możesz próbować go obudzić. Daję ci trzy dni.
Jeśli wygrasz, uwolnię go.
Mówisz poważnie?
To się okaże.
Idź swoją drogą. Znajdę cię.
Co to?
Nieś to. Po co?
Skoro do nas dołączyłeś, powinieneś nam pomagać.
Idziesz z nami? Super.
Niefajnie być samotnym wilkiem. Wiem, co mówię.
Nie idziesz?
Wreszcie się spotykamy.
Powinienem się przedstawić.
Jestem…
twoim ojcem.
Ojcem?
A co to znaczy?
To znaczy, że cię stworzyłem. Mama ci nie mówiła?
Muszę cię sporo nauczyć.
Na razie tu zamieszkamy.
To będzie twój plac zabaw.
Możesz robić, co ci się tylko podoba.
Naprawdę?
Oczywiście, co zechcesz.
A właśnie. Czemu jesteś sama? Co z twoją mamą?
Nie żyje?
Jest teraz potworem.
To musiał być szok.
Ja się tobą zaopiekuję.
Wygląda na to, że z Bamseom ktoś uciekł.
Ona miała się tym zająć,
ale nawaliła.
Mogłem ją skontrolować…
Umieść ją przy bramie głównej.
Jeśli żołnierze wrócą,
sama ich zabijesz.
Tym razem na oczach wszystkich.
Jedź za nimi dyskretnie.
Może niepotrzebnie, ale się martwię.
Czym? Znalazł córkę, teraz musi tylko przejąć jej ciało.
Nie możemy sobie pozwolić na żadne problemy.
Nie znamy potencjału tego dziecka. Obserwuj ich z daleka.
Dobrze.
Zawróć.
Jakie śliczne dziecko.
Nie chcę cię zabić. Zawróć.
Skarbie, szkoda czasu na to, na co nie masz ochoty.
Lepiej poświęć go na coś, co lubisz.
Dlatego odchodzę. Droga wolna, pora wrócić do domu.
Czemu to robisz, dziewczyno?
Stój! Co robisz, złotko?
Pozwól mi odejść. Skarbie, wypuść mnie.
To boli.
Czemu nie masz humoru?
Chodzi o tamtą dziewczynę?
To był pan Sang-wook, prawda?
Naprawdę jest jej ojcem?
Czy to znaczy, że ona odejdzie?
Chyba tak.
Niefajnie.
Ponoć jesteście jak siostry. Zajmij się nią. Próbowała uciec.
Co?
Co ci strzeliło do głowy?
Uznałam, że skoro brama jest otwarta, możemy wrócić do domu. Tak mówiła Jin-ok,
prawda?
Litości!
Co jest?
Boisz się?
Dlatego nie chcesz wejść?
Nie.
Waham się, bo w każdej chwili mogę cię zabić.
Zrób to.
Cokolwiek zamierzasz,
zrób to.
Na pewno chcesz rozlewu krwi?
Nie chcesz, żeby tak szybko poszło.
W co ty pogrywasz?!
Pomyśl.
Wtedy na to wpadniesz.
Jaka będzie dla mnie…
najtrudniejsza śmierć?
Mogłabyś rzucić parę frazesów.
„Przepraszam”. „Nie chciałam”. „Mylisz się”. Każdy się nada!
Nie zamierzam błagać o przebaczenie.
Dlaczego?
Ponieważ ja sama…
sobie nie wybaczę.
Gdzie Tak?
Powiedziała, że to jej odpowiedź na pana propozycję.
Co to?
Mapa stadionu.
Ukazuje wszystko, w tym niesprawdzony sektor.
Nigdy nie była tchórzliwa.
Pewnie chciała zachować się odpowiedzialnie.
Gdzie Hyun-su?
Myślałem, że szedł za tobą. Nie widziałaś go?
Nie.
Wróci.
Nie ma powodu uciekać. Zjedz coś. Przed nami daleka droga.
Wygląd ma tak samo beznadziejny jak charakter.
Serio?
Jecie beze mnie?
Ty też będziesz jadł?
Oczywiście. Nie zamierzaliście się ze mną podzielić?
Skończyłaś z narkotykami?
Jeśli żałujesz, po prostu…
Weź działkę i przestań się męczyć.
Stuknięta suka…
Dokąd to?
Znajdę ci narkotyki albo odtrutkę.
Nie wiesz nawet czego szukać.
Zbiorę, co się da.
Idź. Zaraz wrócę.
Mogę cię o coś spytać?
Czy to ty…
zabiłeś pana Kima?
A kto to?
Tamtego dnia, gdy ocaliłeś Eun-yu.
Myślisz, że ten głupiec ocalił ją raz czy dwukrotnie?
On nie zabija. Nie zauważyłeś?
Mowa o tym zboczeńcu?
Cha Hyu-su też się wtedy wściekł.
Dobrze, że gość był potworem. Inaczej zapłakałby się,
wiedząc, że zabił człowieka.
Czyli pan Kim miał objawy.
Lubisz ją?
Słucham?
Cha Hyun-su ją lubi.
Dlatego zawsze kręci się w pobliżu, ale mięczak nie ma odwagi jej tego wyznać.
A ty?
Gdzie Eun-yu?
Czy to to?
O czym myślisz?
Nie boisz się tego, co mogę powiedzieć?
Skądże.
Rozumiem.
Mama zawsze się bała, bo byłyśmy różne.
A ty, tato?
Zaakceptujesz mnie taką, jaką jestem?
Oczywiście.
Dzięki temu jesteś jeszcze śliczniejsza.
Mówiłaś, że potwory nie robią ci krzywdy.
Pokaż mi to.
Jeśli się spiszesz,
dopilnuję, byś już nigdy nie cierpiała i dam ci prezent.
Prezent?
Co tylko zechcesz.
Wystarczy, że poprosisz. Zawsze będę przy tobie.
Nie budź mnie. Wstawaj. Pobawmy się. Obudź się i chodź się bawić.
Niech to.
Gdzie ona się podziała, do cholery?