ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
SWEET HOME
ZNIECZULENIE KETAMINA
Tylko na tyle cię stać?
To umrzyj.
Przepraszam.
Wybacz mi.
Nie zostawię cię tak.
NEOCZŁOWIEK
PRZEMIANA W POTWORA TO NIE KONIEC ZAAKCEPTUJ TO, A UJRZYSZ PRAWDĘ
Proszę, zabij mnie.
Co to był za komunikat?
Przez niego mnie rozkułeś?
Przyszło tu czterech obcych.
Chyba potrafią oprzeć się przemianie w potwora.
Rok temu
ukryłaś się tu z rodziną,
gdy dowiedziałaś się, że twój syn staje się potworem.
Gdy przemycałaś tu ocalałych,
musiałaś wiedzieć, że kiedyś ktoś cię złapie.
Co sobie myślałaś, zabierając ich?
Czy to nie oczywiste?
Na zewnątrz było niebezpiecznie.
To jasne, że umarliby…
gdybym ich nie wpuściła.
Więc pomóż im ostatni raz.
Gdzie jest wyjście przez niezweryfikowany obszar?
Chcesz uciec?
Jeszcze raz chcę pomóc ocalałym.
Ale to wkurzające.
Seo Yi-kyung?
Nadal żyjesz.
Odpowiadaj na moje pytania.
Chodzi o Sang-wona?
A jak myślisz?
Jeszcze nie umarł.
Nie wierzysz mi?
Twój mąż szuka tutaj waszego dziecka.
Nie chrzań.
On nie żyje.
Naprawdę byłaś w ciąży?
To na pewno nie było zwykłe dziecko.
Pewnie wpłynęło na nie to, że jego ojciec to potwór.
Jest zwyczajne?
To dlatego szukasz dzieciaka.
Masz mało czasu.
Znajdź je, zanim zrobi to twój mąż.
Kto wie, co on zrobi.
Ty to zrobiłeś!
Zabiłeś go!
Jak śmiesz o nim mówić?
Mówię prawdę!
Już ci to mówiłem.
Nie był w stanie rozmawiać.
On nie żyje.
Widziałam to na własne oczy.
Myślisz, że kłamię?
Też nie mogłem w to uwierzyć.
Ale mówię ci, że on żyje.
I wygląda zupełnie inaczej.
Co cię tu sprowadza?
Tu mieszkasz?
Jak widzisz.
Dość tych uprzejmości.
Pora, żebyś odwdzięczył mi się za swoje życie.
Mówisz takie straszne rzeczy staremu kumplowi?
Żyjesz, prawda?
Wypełniłem swój obowiązek wobec ciebie.
Jak jeszcze mogę ci pomóc na tym etapie?
Coś nie daje mi spokoju.
To pomogę ci, jak tylko będę mógł.
Swoją drogą, Sang-won.
Nie myślisz o Seo Yi-kyung?
To matka twojego dziecka.
Mówiłem, że ją widziałem.
I to kilka razy.
Gdy odzyskałem pamięć, zrozumiałem,
dlaczego poszedłem…
do Zielonego Domu.
Wtedy nie wiedziałem, że to Yi-kyung.
Chyba chciałem ją zobaczyć.
A teraz?
Cieszę się, że jej wtedy nie zabiłem.
Dzięki temu mogę poznać swoje dziecko.
Załóżmy, że Yi-kyung przeżyła i urodziła dziecko.
To dziecko nie ma nawet roku.
Nie ma tu takich małych dzieci.
Skąd pewność, że je tu znajdziesz?
Gdy ją widziałem,
była tuż przed porodem.
Czyli dziecko urosło tak szybko
i urodziło się po paru godzinach?
To nie ma sensu.
Sprowadziłem to życie na świat.
Wkrótce stanie się najdoskonalszą istotą.
Przejmę jego ciało.
Musisz przenieść mnie z tego ciała.
- Z drogi. - Przepraszam.
- Przesuńcie się. - Z drogi.
Tchórze.
Jak masz w ogóle na imię?
Ja jestem Kim Yeong-su.
Nie wiem.
Nie znasz swojego imienia?
A co to jest?
Jak nazywa cię mama?
Nie nazywa mnie.
Wątpię.
Wszystkie stworzenia mają imiona.
Daj znać, gdy się dowiesz.
Będę cię nazywać po imieniu.
Dobrze.
Możesz też jakieś wymyślić.
To nie takie trudne.
Mówiłem, że nie jestem kłamcą.
Ucieszył cię jego widok?
Co miał na myśli, mówiąc, że opuści swoje ciało?
Sang-won może przejmować inne ciała.
Chyba chce przejąć ciało bardziej idealnej istoty.
Na twoje nieszczęście
obrał za cel twoje dziecko.
Jak się zabija nadzwyczajnego zarażonego?
Sang-won nie jest sam.
Nawet jeśli można, to będzie trudno.
- Jak mogę to zrobić? - Nie możesz go zabić.
Wiesz, że śmiertelnik nie ma z nim szans.
Co ty wyprawiasz?
Otwórz drzwi.
Od ciebie nie uzyskam odpowiedzi.
Cha Hyun-su.
Może to zrobić inny LP.
To jedyny sposób?
Tak, więc otwórz drzwi.
To twój kochany mąż. Nie zabijesz go, nawet jeśli będziesz mogła.
Nie zrobisz tego. Otwórz te drzwi.
Nam Sang-won nie żyje.
Wypuść mnie!
Proszę pana.
To ona?
Znalazł dziecko. Teraz da nam spokój?
To niemożliwe.
Czy ona…
jest potworem?
Czy ty…
mnie potrzebujesz?
Tak.
Czekałem na ciebie.
Ładnie wyrosłaś.
Sierżant Tak nie wydał jeszcze rozkazów.
Nie działajmy pochopnie.
Musimy zobaczyć, co planują ci dranie.
Nie możemy siedzieć bezczynnie.
Nie zostawią nas w spokoju.
Wstawaj.
Jest tu potwór.
Nie szkodzi.
Muszę wrócić do serca.
Serca?
Nie pogrywaj ze mną.
Pilnuj swojego nosa.
Nie przywiozłem cię tu, żeby patrzeć, jak się zabijasz.
Nie wiesz o wielu rzeczach.
Ci nadzwyczajni zarażeni ci to zrobili, prawda?
Dlaczego cię więzili, a nie zabili?
Może wiedziałem coś, co chcieli wiedzieć.
Co takiego?
To, czego boją się najbardziej.
Poczekaj, a się dowiesz.
Dopóki tutaj jesteś,
będziesz bezpieczny.
Co ty do cholery…
Poczekaj, a się dowiesz.
Dopóki tutaj jesteś,
będziesz bezpieczny.
Co to?
Środki znieczulające.
Jak długo chcesz to ciągnąć?
Nie myślałam o tym.
Lee Eun-yu.
Nie powinnaś była go budzić.
Nie mam siły się kłócić.
No to słuchaj.
Gdy tylko otworzył oczy,
chciał zabić potwora i mnie.
Nie jest facetem, który uratował tę kobietę.
Wiem, że Hyun-su gdzieś tam jest.
Ale sęk w tym,
że tylko on może siebie uratować.
Nie przywrócimy mu życia. Pochłonął go potwór!
Gdyby całkowicie zmienił się w potwora,
przyznałabym ci rację.
Ale widziałam, jak wrócił.
Wiedząc to, jak mogę…
Eun-yu.
Musisz przestać…
bo zginiesz.
Porzucanie rodzin i zabijanie ukochanych…
To robią potwory.
Jeśli też zginiesz…
Nie mogę go zostawić.
Mam u niego dług.
I to dzięki niemu nadal żyjemy.
Przemyślmy to.
Szefie.
Wybacz, że złamałam naszą obietnicę.
Obiecaliśmy sobie…
że się zabijemy, jeśli się przemienimy.
Przepraszam, że się wycofałam.
Przepraszam…
że byłam uparta…
i cię okłamywałam.
I za to…
że cię zostawiłam.
Przepraszam…
że znów chciałam żyć.
Słyszałeś mnie, prawda?
Wang Ho-sang!
Słyszałeś, jak cię wołałam.
Stoczyłeś swoją najlepszą walkę…
i umarłeś jako zwycięzca.
Spróbuję być taka jak ty.
Ha-ni.
Żyj dobrze.
Będę.
I jaki mamy plan?
Jedziemy na stadion.
Co?
Nie martw się.
Nie wejdziemy tam.
Yi-kyung powinna już tam być.
Jeśli wyruszymy teraz, spotkamy ją na zewnątrz.
A ty?
Wiesz, że życie tam nie było dla mnie rajem.
Hyun-su i Yi-kyung do tej pory mieszkali razem.
Chcę do nich dołączyć.
To słuszna decyzja.
Ty i ja musimy pójść swoimi ścieżkami.
A Hyun-su?
Nie możesz go wziąć w tym stanie.
Kto dokąd jedzie?
Nie musisz wiedzieć.
Będziesz się mnie trzymał.
Nie możesz mnie zabić, prawda?
I wcale mnie nie oszczędzasz.
Nie możesz mnie zabić.
Co?
Jesteś zdezorientowany.
Myślałeś, że możesz robić, co chcesz, ale nie możesz.
Mylę się?
Wystarczy.
Cha Hyun-su.
Chodź ze mną.
Masz czas, prawda?
Proszę, chodź ze mną, Hyun-su.
To ciekawe.
Budziłem się dokładnie trzy razy,
a ty za każdym razem byłaś przy mnie.
Cha Hyun-su.
Zastanawiam się, dlaczego zostałaś.
Czekałam na ciebie.
Czekałaś na mnie?
Czy na Cha Hyun-su?
Co powiesz na to?
Dopilnuję, żeby Hyun-su się nie obudził.
Ty próbuj go obudzić.
Masz trzy dni.
Jeśli ci się uda,
uwolnię go.
Mówisz poważnie?
Sama się przekonasz.
Prowadź tam, dokąd mamy pójść.
Pójdę za tobą.
Co to?
- Nieś to. - Dlaczego ja?
Chcesz jechać z nami,
więc musisz pomóc.
Jedziesz z nami?
Dobra decyzja.
Bycie samotnikiem nie jest fajne.
Mówię z doświadczenia.
Idziesz?
W końcu się spotykamy.
Przedstawię się.
Jestem…
twoim tatą.
Tatą?
A co to jest?
To znaczy, że cię stworzyłem.
Mama ci nie mówiła?
Mamy wiele do omówienia.
Zostaniemy tu na jakiś czas.
To…
twój plac zabaw.
Możesz robić, co chcesz.
Co chcę?
Oczywiście.
Ale powiedz mi.
Dlaczego jesteś sama?
Gdzie twoja mama?
Nie żyje?
Jest potworem.
Przykro mi.
Od teraz
ja będę się tobą opiekował.
Wygląda na to,
że doszło do ucieczki z Bamseom.
Mówiła, że się tym zajmie,
więc jej zaufałem.
Mogłem sam to sprawdzić.
Posadźcie ją przy bramie.
Gdy wrócą tu ci żołnierze…
masz ich zabić.
Wszyscy będą na to patrzeć.
Nie daj się złapać, śledząc ich.
Wiem, że nie muszę, ale trudno się nie martwić.
Czym?
Znalazł dziecko i musi przejąć jego ciało.
Nie mogą wystąpić żadne problemy.
I nie wiadomo, kim jest ten dzieciak.
Miej ich na oku.
Jasne.
Wracaj tam.
Jesteś bardzo ładna.
Nie chcę cię zabić.
Więc wracaj.
Nie rób tego, czego nie chcesz.
Życie i tak jest krótkie.
Dlatego wychodzę.
Brama jest otwarta. Muszę iść do domu.
Boże!
Co ty robisz?
Puść mnie!
Proszę!
To boli!
Czemu się smucisz?
To przez to dziecko?
To był Sang-wook, prawda?
To naprawdę jej tata?
To znaczy, że nas opuści?
Pewnie tak.
No to słabo.
Przyjaźnicie się?
Zaopiekuj się nią, dobra?
Próbowała uciec.
Co?
Oszalałaś? Dlaczego próbowałaś uciec?
Otworzyli bramę, pomyślałam, że wrócę do domu.
Tak mówiła pani Cha.
Chyba żartujesz.
Daj spokój.
Co się stało?
Boisz się?
Dlatego nie możesz wejść?
Nie.
Waham się, bo w każdej chwili mogę cię zabić.
Więc zrób to.
Śmiało.
Rób, co chcesz.
Nie musisz plamić sobie rąk krwią.
To byłoby zbyt łatwe, prawda?
W co ty pogrywasz?
Zastanów się.
Wymyślisz…
jaka śmierć…
będzie dla mnie najboleśniejsza.
Wystarczy, że to powiesz.
„Przepraszam. Nie chciałam cię zranić”.
Tylko to chcę usłyszeć.
Nie musisz mi wybaczać.
Dlaczego nie?
Bo nawet ja…
sobie nie wybaczę.
Gdzie sierżant Tak?
To jej odpowiedź na twoje pytanie.
Co to?
Mapa stadionu.
Zaznaczyła niezweryfikowany obszar.
Nigdy nie była tchórzem.
Pewnie chciała wziąć za to odpowiedzialność.
Gdzie Hyun-su?
Myślałem, że jest z tobą.
Nie widziałaś go?
Nie.
Przyjdzie.
Nie ma powodu, żeby uciekać.
Zrelaksuj się i zjedz coś.
Przed nami długa droga.
Dlaczego jego styl jest tak słaby jak jego osobowość?
Serio?
Jecie beze mnie?
Też chcesz zjeść?
Oczywiście. Czemu mnie pomijacie?
Nie bierzesz narkotyków?
Nie torturuj się tak.
Równie dobrze możesz je brać.
Głupia suka.
Dokąd idziesz?
Potrzebujesz czegoś, żeby lepiej się poczuć.
Wiesz chociaż, czego szukać?
Wezmę wszystko, co zobaczę.
Idź do nich. Zaraz wrócę.
Mogę o coś spytać?
Czy to ty…
zabiłeś pana Kima?
A kto to?
Gdy uratowałeś Eun-yu.
Ten kretyn uratował ją niezliczoną ilość razy.
Nie zabija ludzi.
Powinieneś już to wiedzieć.
Chwila.
Chodzi o zboczeńca?
Nawet Cha Hyun-su się nie opanował.
Dobrze, że ten człowiek już był potworem.
Inaczej płakałby nocami, że zabił człowieka.
Czyli miał objawy.
Ona…
ci się podoba?
Co?
Bo Cha Hyun-su tak.
On tylko ukrywa swoje uczucia
i krąży wokół niej jak mięczak.
A ty?
Gdzie Eun-yu?
To jest to?
O czym myślisz?
Nie boisz się tego,
co mogę powiedzieć?
Ani trochę.
Rozumiem.
Mama zawsze się bała, bo nie byłam taka jak ona.
A ty, tato?
Pasuje ci to, kim jestem?
Oczywiście.
Tak jesteś piękniejsza.
Mówiłaś, że potwory cię nie krzywdzą.
Pokaż mi to.
Jeśli dobrze ci pójdzie…
dopilnuję, żebyś więcej nie czuła bólu.
I dam ci prezent.
Prezent?
Co tylko zechcesz.
Daj mi znać.
Zawsze będę przy tobie.
Nie budź mnie…
Wstawaj. Pobawmy się.
Pobawmy się.
Obudź się.
Cholera.
Gdzie ona jest?
Napisy: Kamila Krupiński