(ตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมด เป็นเรื่องสมมติ)
(นักแสดงเด็กอยู่ภายใต้การถ่ายทำ ที่ปลอดภัยและมีผู้ปกครองอยู่ด้วย)
มาเร็ว เด็กๆ
ทักทายน้องชายของพวกเธอสิ
- เอ่อ… - อ้อ
- สวัสดี - สวัสดี
ป่วยเหรอ
หายไวๆ นะ เราจะได้มาเล่นด้วยกัน
ฉันจะสวดภาวนาให้นายหายไวๆ นะ
ตอนนี้เขาต้องการพวกเธอจริงๆ นะ
เราได้ตัวเด็กมาแล้ว
เราจะลงมือกันได้เมื่อไร
ได้
พี่
เอาละ รีบเตรียมตัว เพราะเราต้องไปกันแล้ว
พี่ๆ ดูนี่สิ
พ่อกับแม่บอกว่าจะพาเราไปที่นี่ละ
ขอโทษนะ พี่ ที่ผมไปคนเดียว
แต่ตอนนี้พี่ไม่สบาย พี่เลยไปไม่ได้
พี่ เดี๋ยวผมกลับมานะ
พี่
มีอะไรเหรอ
ทำไมถึงนานนักล่ะ คนดี เราต้องไปกันแล้วนะ
คุณบอกว่าเขาตรงไง
น้องชายของเขา ผม…
ไปได้แล้ว ไปเร็ว
- ผมมั่นใจว่ามันจะไม่เป็นไร แค่… - ไปเดี๋ยวนี้
เดี๋ยวนี้ เราต้องไปกันแล้ว
- ไปเร็ว - แค่ทำตามที่คุณได้รับค่าจ้างไปก็พอ
ไปได้แล้ว
พี่
อ้อ ตอนลงมาระวังด้วยนะ
พี่อยู่ที่นี่มาตลอดเหรอ
ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนะ
นายหิวใช่ไหม แต่เรามีแค่รามยอนนะ
อยากกินรามยอนหน่อยไหม
งั้นรอแป๊บนึงนะ
เดี๋ยวครับ
เดี๋ยวก่อน
เพราะแบบนั้นสินะ
ตอนนั้นพี่ถึงได้รั้งผมไว้
พี่ถึงได้ไม่สบายสินะ
ไม่หรอก ฉันขอโทษนะ
ฉัน…
นึกว่านายตายไปแล้ว
ฉันน่าจะตามหานายจนถึงที่สุด
แต่เพราะพี่มันไม่ได้เรื่อง…
ขอโทษนะ
ไม่หรอก
ผม…
ผมขอโทษนะที่ทิ้งพี่ไว้คนเดียว
จากนี้ไป…
เราอย่าพลัดพรากจากกันอีกเลยนะ
พี่กับผม…
มาอยู่ด้วยกันนะ
นะ
ไม่เป็นไรนะ
พี่เขาอยู่ไหน
พี่เขาอยู่ที่ไหน
- พี่เขาล่ะ - ฉันขอโทษ
พี่เขาอยู่ที่ไหน
ไม่เจอกันนานเลยนะ พี่ชาย
คุงทัน
ท่านมาถูกที่แล้ว
นึกแล้วว่าต้องเป็นเจ้า
ดูเหมือนท่านพี่จะไม่ยินดีเลย ที่ข้าตื่นขึ้นมา
แต่ข้าก็คิดถึงท่านนะ
สำหรับคนที่ปากบอกว่าคิดถึง ถือว่าซ่อนตัวได้ดีเหลือเกิน
ไม่สมกับเป็นเจ้าเลย
ข้าผิดหวังนะ
ข้าอยู่เคียงข้างท่านเสมอ
จะตอนนั้นหรือตอนนี้ เจ้าก็ยังพูดมากโดยไม่จำเป็นเช่นเคย
จะขอบคุณมากถ้าท่านพี่คิดว่า เป็นเพราะข้าตื่นเต้น
ที่ได้เจอพี่น้องหลังไม่ได้เจอกันนาน
อย่างนั้นเหรอ
เราคงใจตรงกัน
แค่คิดว่าจะได้กำจัดเจ้า
ข้าก็ตื่นเต้นแทบบ้าแล้ว
ข้ามาเพียงเพราะมีเรื่องอยากถาม
ข้าไม่ได้อยากสู้กับท่าน
ทำไมเราต้องสู้กันด้วย
เราเป็นพี่น้องกันนี่นา
เจ้าควรไปถามผู้คนที่เจ้าเข่นฆ่าดู
ลืมไปแล้วเหรอ
เราต่างก็เคยถูกหลอกใช้และถูกหักหลัง
วอนจองหลอกลวงพวกเรา
แต่สุดท้ายเกิดอะไรขึ้นนะ
คนที่ฆ่าวอนจองไม่ใช่ข้า แต่เป็นท่านต่างหาก
ถ้าเช่นนั้นคราวนี้
ท่านจะฆ่านางเมื่อไร
หุบปากแล้วชักดาบออกมา
แม้แต่ตอนนี้
ท่านก็ยังคิดว่าวอนจองไม่รู้รึ
เพราะแบบนั้นรึ ท่านถึงได้ยังปกป้องนางเหมือนคนโง่
นี่คือห้องของผม
นั่งตรงนี้ก่อนนะ
คืนนี้พี่พักที่นี่ไปก่อนนะ
พรุ่งนี้ค่อยไปหาที่ที่เรา อยู่ด้วยกันได้
พี่เขาคงกลับมาแล้ว
พี่ครับ
อ้อ
หรือว่า…
พี่ชายผมเองครับ
คนนี้พี่มีโฮครับ
ผมคังชานฮีครับ
ผมโทรหาพี่ตั้งสองสามรอบ แต่ติดต่อพี่ไม่ได้เลย
ผมอยากอยู่กับพี่ชาย เลยพากลับมาด้วย
ขอโทษที่ไม่ได้บอกล่วงหน้านะครับ
ไม่เป็นไรหรอก
วันนี้พี่เจออะไรมาหลายอย่างเลย
ดีใจกับนายจริงๆ นะ
พักผ่อนตามสบายนะคะ
ขอบคุณครับ
พี่ก็พักผ่อนนะครับ
พี่ใส่ได้พอดีไหม
อือ
เราไปสักลายเดียวกันตรงนี้ดีไหม
เอางั้นไหมล่ะ
นายเคยเกลียดการไปโบสถ์มาก
แต่ตอนนี้เป็นบาทหลวงแล้ว
ผมสวดภาวนาทุกคืนเลย
ถึงจะไม่รู้ว่าเมื่อไร
แต่ผมรู้ว่าพระองค์จะรับฟัง คำอธิษฐานของผมแน่
พี่ครับ พวกเราน่ะ
เวลาที่ควรได้อยู่ด้วยกัน…
เราเสียมันไปมากแล้วนะ
อย่าเสียเวลาเหล่านั้นไปอีกเลยนะ
อือ
แต่ชานฮยอก ฉันโล่งใจนะ…
เพราะดูเหมือนนาย จะอยู่อย่างสุขสบายดีเลยนี่นา
- พี่ - หือ
พี่
ทำไม
พี่
นี่ ต่อไปฉันคงได้ยินจนเมื่อยหูแน่ๆ
ผมเรียกเพราะมีความสุขเฉยๆ น่ะ
ต่อไปพวกเรามาหัวเราะกัน พูดคุยกัน
และอยู่ด้วยกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ นะ
ไม่ต้องมากไป ไม่ต้องน้อยไป
แค่เป็นแบบนี้ไปก็พอ
ได้สิ เอาตามนั้นเลย
อือ
เดี๋ยวนะ พี่เนื้อตัวสกปรก
ทำไมเล่า ไม่เป็นไรหรอก
พี่ก็ล้างแล้วนะแต่มันไม่ออก
ไม่เป็นไรหรอกน่า
ข้าจะบอกวิธี…
กำจัดความเจ็บปวดของเจ้าให้เอง
ตามหาวอนจองให้เจอ
ตามหาและพรากสิ่งที่เป็นของนาง
แล้วความเจ็บปวดของเจ้า
จะเลือนหายไปตลอดกาล
ไม่มีประโยชน์หรอก
พี่
เดี๋ยวก่อน หยุดแล้วฟังผมก่อน
เดี๋ยวก่อน
เจ้านั่นเป็นแค่ปีศาจโลกีย์
ทำไมท่านถึงกลายเป็นแบบนี้เล่า พาน
คราวนี้ข้าฆ่านังผู้หญิงคนนั้นได้แน่
นั่นคือเหตุผล…
ที่เจ้าเปลี่ยนพี่ชายของบาทหลวงนั่น ให้เป็นปีศาจโลกีย์รึ
ดูท่านตอนนี้สิ
ท่านอ่อนแอลง
ท่านอยากเป็นมนุษย์เพราะผู้หญิงคนนั้น เรื่องนั้นข้าเข้าใจ
แต่ยิ่งต้องการแบบนั้นเท่าไร
ท่านก็จะอ่อนกำลังลงเท่านั้น
จนไม่เหลืออะไรเลย
ตลกนะว่าไหม
ยิ่งท่านปกป้องนางเท่าไร
ท่านก็จะอ่อนแอลงเท่านั้น
ก่อนจะเจอกันครั้งต่อไป จงตัดสินใจเสีย
ว่าจะตายด้วยมือของข้า
หรือว่าจะจับมือกับข้า
โยฮัน
เกิดอะไรกันขึ้นที่นี่กันน่ะ
นายไม่เป็นไรใช่ไหม
พี่นายล่ะ พี่นายออกไปข้างนอกเหรอ
พี่ครับ ผมขอออกไปข้างนอกแป๊บนึงนะ
โยฮัน
(กล่องรับเงินช่วยพิธี)
พาน
ฉันมาเพราะมีเรื่องอยากถาม
ฉันโมโหมากนะ
ฉันเสียใจมาก
และไม่เข้าใจเลย
แต่ฉันไม่รู้จะถามใครแล้วนอกจากคุณ
พาน
ได้ยินฉันไหม
ตอบฉันทีเถอะ
เธอคือ…
เทพธิดานามว่าวอนจองกลับชาติมาเกิด
ว่าไงนะ
เธอคงยัง…
ตัวเธอคงยังไม่ตื่นขึ้นมาน่ะ
ปีศาจโลกีย์ ถึงได้พยายามฆ่าเธอให้ได้ก่อน
พูดเรื่องอะไร…
ทำไมต้องเป็นฉันด้วย หา
- คนตั้งเยอะแยะ… - เธอเกิดมาพร้อมกับชะตากรรมนี้
และมันคือภารกิจที่ยังไม่ลุล่วง
จากชาติที่แล้วของเธอ
ก็ได้ ถ้างั้น…
ชะตากรรมของคุณ… ไม่สิ
ภารกิจของคุณคืออะไร
ฉันไม่มีทางเลือก นอกจากฆ่าเธอด้วยมือตัวเอง
แม้แต่ตายฉันก็ตายไม่ได้ และต้องใช้ชีวิตแสนเจ็บปวดนี้ต่อไป
มันคืออะไรเล่า
ฉันเฝ้ารออยู่
รอคำสัญญา
สัญญาเหรอ
ถึงฉันจะไม่เชื่อคำพูดที่ว่า…
〝ถ้าเลี่ยงไม่ได้ ก็จงมีความสุขกับมัน〞
ฉันจะสะสางมันเอง
ชะตากรรม ภารกิจ หรืออะไรก็ช่าง
ฉันจะจำมันให้ได้
คำสัญญาที่คุณเฝ้ารอ
เพราะงั้นกว่าจะถึงตอนนั้น ก็คอยอยู่ข้างๆ ฉันด้วยนะ
ไม่สิ
ได้โปรดอยู่ข้างๆ ฉันนะ
- ถ้าฉันอยู่ข้างเธอ… - อะไร
มันจะอันตรายเหรอ
งั้นทำไมคุณถึงคอยมาอยู่ใกล้ฉันล่ะ
ทำไมถึงคอยช่วยฉัน
ฉันจะพูดกับคุณเป็นครั้งสุดท้าย ดังนั้นตั้งใจฟังให้ดี
ถึงคุณเป็นปีศาจโลกีย์ ฉันก็ไม่สน
ถึงฉันอาจตายได้ ฉันก็ไม่สน
สิ่งที่ฉันมีให้คุณ…
คือความเชื่อใจ
อะไรน่ะ ทำไมถึง…
อย่าเข้ามา
อย่าเข้ามาใกล้ฉัน
เธอมีชะตากรรมเลวร้ายอยู่แล้ว
ไม่จำเป็นต้องเพิ่มความสกปรก เข้าไปอีกหรอก
คนโง่ พูดอะไรของคุณน่ะ
- เพราะฉันแท้ๆ… - อย่าเข้าใจผิด
นี่คือภาระที่ฉันต้องแบกรับ
เพราะงั้นกลับไปซะ
พาน
สวัสดีค่ะ ผอ. ฉันวอนมีโฮนะคะ
ค่ะ สบายดีใช่ไหมคะ
ค่ะ
ฉันมีอะไรอยากถามหน่อยค่ะ
ไม่ทราบว่าคุณเคยได้ยินชื่อ
〝วอนจอง〞 ไหมคะ
ค่ะ
งั้นหนึ่งในนี้ ก็มีคนที่รู้เรื่องวอนจองสินะ
คุณย่าคนนั้นอีกแล้วเหรอ
ระวังกันด้วยนะ
สวัสดีค่ะ
จำฉันได้ใช่ไหมคะ
ฉันเป็นครูของยอมจีค่ะ
ฉันมีเรื่องอยากถามหน่อยน่ะค่ะ
ได้ยินว่าคุณย่าอยู่ที่เกาะเชจู มานานมากแล้ว
และคุณย่ารู้เรื่องความเชื่อ
กับตำนานในหนังสือโบราณเยอะเลย
ถ้างั้นไม่ทราบว่า…
วอนจอง…
พอจะรู้จักคนชื่อนี้ไหมคะ
ทำไมถึงอยากรู้เรื่องนั้นล่ะ
ผู้คนต้องพากันเจ็บปวดเพราะฉัน
เพราะฉันไม่รู้อะไรเลย
ถ้าสิ่งหนึ่งเก่าและเสื่อมสภาพ มันก็ย่อมแตกสลายหายไป
แล้วเราทำอะไร กับของที่มันแตกสลายแล้วล่ะ
ก็ต้องซ่อมแซมมันน่ะสิ
วอนจองคือคนที่ค่อยซ่อมแซม สิ่งที่แตกสลาย
ซ่อมแซมเหรอคะ
เธอซ่อมแซมอะไรเหรอคะ
หินผนึก
เมื่อนานมาแล้ว ปีศาจแห่งโลกใบนี้
ถูกจับและจองจำไว้ในทัมนา
งั้นหินผนึกนั่นแตกออก ปีศาจโลกีย์เลยปรากฏตัวเหรอคะ
และวอนจองก็คือคนที่ซ่อมแซม หินผนึกที่ว่านั่นเหรอคะ
ใช่แล้ว
เมื่อวอนจองตื่นขึ้นมา
นางจะซ่อมแซมทุกอย่างได้
นางจะซ่อมแซมหินผนึก
และซ่อมแซมเจ้าเด็กนั่นด้วย
- พานเหรอคะ - ตอนนี้เจ้าเด็กนั่นก็อ่อนล้าแล้ว
บาดแผลของเขา ไม่ได้เยียวยาได้ง่ายๆ เหมือนเก่า
งั้นถ้าฉันกลายเป็นวอนจอง
ฉันจะช่วยพานได้จริงเหรอคะ
งั้นฉันต้องทำยังไงคะ
ก็ต้องสร้างหินผนึกน่ะสิ
ฉันจะสร้างหินผนึกได้ยังไงคะ
คุณย่าทำอะไร…
หากแสงเปล่งประกายจากร่างของเจ้า
และเมื่อแสงนั้นโอบล้อมทัมนา
คะ
เจ้าเองก็รู้อยู่แล้วนี่นา
เพนจุลแล
ตอนนั้นเจ้ารู้สึกยังไงล่ะ
คุณย่ารู้ได้ยังไง…
คนที่ควรรู้ ก็ย่อมรู้สิ
ตกลงว่าตอนนั้นเจ้ารู้สึกยังไง
ไม่รู้สิคะ
แต่การได้เห็นใครสักคนต้องเจ็บเพราะฉัน
มันเจ็บปวดเหลือเกินค่ะ
งั้นก็รีบตื่นขึ้นมาสิ
แต่ฉันจะตื่นได้ยังไงล่ะคะ
หากไข่มันแตกจากด้านนอก
ลูกเจี๊ยบด้านในก็จะตาย
นั่นคือภาระของเจ้า
เรื่องนั้นไม่มีใครช่วยเจ้าได้
คุณย่า
ไปกินข้าวกันเถอะ มื้อเย็นพร้อมแล้ว
เจ้าไปได้แล้ว
เมื่อจำได้แล้วค่อยกลับมา
ทำไมไม่อยู่กินด้วยกันก่อนล่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันยังไม่หิว
ถ่อมาทำไมถึงนี่
ถ้าย่าล้มแล้วหลังเจ็บไป จะทำยังไง
ว่าแต่ย่าคะ ครูมาถามอะไรย่าเหรอ
ไม่มีอะไรหรอก
ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือพี่เหรอ
คดีฆาตกรรมที่เป็นข่าวตามทีวี
คุณซึงจุนด้วย
เป็นฝีมือพี่จริงๆ เหรอ
ตั้งแต่เมื่อไร
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันจำไม่ได้
นายก็รู้นี่นา
ฉัน…
เปลี่ยนไปอย่างประหลาด
ชานฮยอก
ได้โปรด…
ฆ่าฉันทีเถอะ
ฉันก็ไม่อยากมีชีวิตแบบนี้เหมือนกัน
ไม่
เรื่องนี้… มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ
เราแก้ไขมันได้
มันต้องมีวิธีสิ จริงไหม
จริงไหม พี่
ฉันไม่รู้เลยจริงๆ
ฉันกลายมาเป็นแบบนี้ได้ยังไง
ผมจะพยายามหาทางเอง
ผม…
จะเปลี่ยนพี่กลับมาให้ได้
เซนต์มิคาเอล หัวหน้าคณะทูตสวรรค์ เป็นผู้พิทักษ์ของเราในศึกนี้
เป็นผู้ปกป้องของเรา จากความอาฆาตและคำลวงของซาตาน
ขอความเจริญสถิตต่อพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์
เช่นที่เคยเป็นมาในยามเริ่มแรก
ยามนี้
และแม้แต่ต่อๆ ไป
อาเมน
พี่
มันจะเจ็บนิดนึง
ผมจะเริ่มเลยนะ
ลูกเชื่อในพระเจ้า พระบิดาของเรา
ผู้สร้างทุกสรรพสิ่งในสวรรค์ บนโลก ทั้งที่มองเห็นและมองไม่เห็น
รากเหง้าของปีศาจ
ข้าขอสั่งในนามของพระเยซูคริสต์
จงไปจากร่างของมนุษย์ผู้นี้
ข้าขอสั่งในนามของพระเยซูคริสต์ พระเจ้า
จงไปจากมนุษย์ที่พระเจ้าทรงสร้าง
ข้าขอสั่งในนามของพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงบริสุทธิ์
จงกลัว กลัวต่อพระเจ้าผู้เคยถูก ตรึงกางเขนในร่างมนุษย์และทรงฟื้นคืน
จงกลัวพระองค์
ข้าขอสั่งในนามของพระเยซูคริสต์
จงเอ่ยนามของเจ้า
ชานฮยอก
- พอเถอะ - พูดออกมา
มันเจ็บเหลือเกิน ชานฮยอก
- ช่วยฆ่า… - จงเอ่ยนามของเจ้า
ได้โปรดฆ่าฉันที
พูดมา
จงเอ่ยนาม เอ่ยนามของเจ้ามา
พระเจ้าแห่งกองทัพสวรรค์
โปรดผลักไสซาตานและวิญญาณปีศาจร้าย
ที่เร่ร่อนบนโลกไปสู่ขุมนรก
บทลงโทษของผู้ชั่วช้า เจ้าจะได้เห็น
เจ้ามีพระเจ้าเป็นที่พึ่ง
และเป็นเพราะ…
เจ้าให้พระองค์ผู้สูงส่ง
เป็นที่พึ่งพิงของเจ้า
ชานฮยอก
ได้โปรด
ฆ่าฉันเถอะ
ได้โปรด
ฆ่าพี่ทีเถอะ
ชานฮยอก
จะปิดตัวเองอยู่บนนี้อีกนานแค่ไหน
เจ้าเป็นผู้อารักขาแท้ๆ
แต่กลับไม่ทำอะไร เอาแต่ถอนหายใจทิ้งไปวันๆ
บอกแล้วว่าให้ระวังเพราะมันอันตราย ทำไมถึงมาที่นี่อีก
ข้าก็มาดูน่ะสิว่าเจ้าจะโทษตัวเอง จนกลายเป็นผีสางหรือยัง
หรือว่าข้าต้องตั้งหินอธิษฐานอีกไหม
ข้ารู้จักเจ้าดีเกินไป เจ้าหนู
เด็กคนนั้นมาหาข้า
เพื่อมาถามว่าข้ารู้จักวอนจองไหม
นางบอกว่านางคือวอนจอง
แต่นางไม่รู้ว่าต้องทำอะไร
ดูเหมือนเปลือกแห่งกรรมจะแข็งน่าดู
มันคงไม่ยอมแตกง่ายๆ แน่
แต่นางบอกว่า นางต้องปกป้องมันด้วยมือตัวเอง
พาน
เพราะนาย วอนมีโฮถึงเกือบตาย
สอนผมที
ต้องทำยังไงถึงจะมีชีวิตแบบคุณได้
มันมีวิธีใช่ไหม
มีใช่ไหม
บนโลกนี้ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
พี่ชายผม…
พี่เขามองหน้าผมด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็มีน้ำตา
คุณก็เหมือนกันนี่นา
ปีศาจโลกีย์แต่เป็นเหมือนกับมนุษย์
นั่นไม่ใช่พี่ของนาย
นายรู้เรื่องนั้นดีกว่าใคร
ไม่ใช่
ไม่จริง
ผมขอสัญญา
ถ้าผมไม่อาจเปลี่ยนพี่ชายคืนมาได้
ผมจะฆ่าพี่เขาด้วยมือ…
ถ้าทำแบบที่ว่าได้จริง นายก็คงไม่มาหาฉันถึงที่นี่
ได้โปรดเถอะ
ผมขอร้อง
แบบนั้นมีแต่จะยากขึ้นกับตัวนายเองนะ
พี่ครับ
มาคุยกันหน่อยได้ไหมครับ
อือ เข้ามาสิ นั่งก่อน
อยากคุยเรื่องอะไรเหรอ
ผมมีเรื่องจะขอร้องครับ
ขอร้องเหรอ
พี่ชายผม…
ได้โปรดช่วยเขาทีครับ
มีแค่พี่เท่านั้นที่ช่วยได้
พูดเรื่องอะไรของนาย
พี่ชายผม…
ถูกวิญญาณปีศาจร้ายสิงครับ
อะไรนะ
สาเหตุที่บ้านนี้มีสภาพแบบนี้…
- โยฮัน - ผมก็รู้ครับ
ในสายตาพี่ ปีศาจโลกีย์ก็เหมือนกันหมด
แต่สำหรับผม…
เขาคือพี่ชายที่ผมเพิ่งได้เจอ ในรอบสิบปีครับ
พี่ผมถูกคนชั่วหลอก
จนถูกขโมยอวัยวะไป
และต้องอยู่อย่างลำบากมาทั้งชีวิต
ไม่ว่าจะคิดทบทวนเท่าไร…
ตอนนั้น…
พี่ช่วยซูรยอนจากเพนจุลแลไว้นี่ครับ
เพียงแค่พี่ช่วย…
เราเปลี่ยนพี่ชายของผมได้แน่
โยฮัน ตอนนั้นฉันทำได้ยังไง ฉันเองก็ไม่รู้
ถ้างั้น…
ช่วยไปเจอเขาสักครั้งก็ได้ครับ
พลังนั้นอาจฟื้นคืนมาอีกก็ได้
ได้โปรดเถอะครับ
ได้โปรดเถอะ ผมขอร้อง
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
ผมไม่สามารถปล่อยพี่เขาไปได้
โดยไม่พยายามทำอะไรสักอย่าง
ได้โปรดช่วยผมสักครั้งนะครับ
นะครับ
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะครับ
วอนจองคือคนที่คอยซ่อมแซม สิ่งที่แตกสลาย
ก็ได้ มาลองกันสักตั้ง
ถ้าฉันช่วยใครได้สักคน
ฉันก็ต้องลองดูสิ
พี่ชายนายอยู่ที่นี่เหรอ
อือ
เพราะที่นี่ไม่มีผู้คน ผมเลยคิดว่าน่าจะปลอดภัยกว่า
ไปกันเถอะ
ทางนี้ครับ
พี่
- ชานฮยอก - อือ
รบกวนด้วยนะครับ
ได้โปรด…
ช่วยผมด้วยครับ
ฉันจะลองดูนะคะ
มาแล้วเหรอ
โยฮัน
ไม่เป็นไรใช่ไหม
โยฮัน
ชานฮยอก
ทำไม
ฉันไม่อยากต้องอยู่อย่างเจ็บปวด ไม่เลยแม้แต่สักวัน
ถ้าฉันพรากสิ่งที่เป็นของวอนจอง เอามาเป็นของตัวเองได้
ฉันจะได้หลุดพ้นจากความเจ็บปวด
ฉันเกือบทำสำเร็จแล้วแท้ๆ
ชานฮยอก
ชานฮยอกของพี่
น้องชายผู้แสนดีของฉัน
ขอฟัง…
ขอฟังเสียงนายอีกสักครั้งนะ
พี่
หลับให้สบายนะ
จากก้นบึ้งแห่งขุมนรก ลูกขอร่ำร้องต่อพระองค์
โปรดประทานอภัย ต่อลูกแกะน้อยผู้เพิ่งจากโลกนี้ไป
ด้วยพระเมตตาของพระองค์ ขอทุกชีวิตที่จากไปได้ไปสู่สุคติ
อาเมน
พี่
พี่ครับ
พี่…
พี่
พี่…
ออกมา ให้เขาอยู่คนเดียวเถอะ
พี่
หายไปไหนมา
คุณอา