(ตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมด เป็นเรื่องสมมติ)
(นักแสดงเด็กอยู่ภายใต้การถ่ายทำ ที่ปลอดภัยและมีผู้ปกครองอยู่ด้วย)
ท่านเพนจุลแล ท่านเพนจุลแล
หมุนวน แกว่งไกวและโปรดลงมา รับฟังความเศร้าโศกของข้าที
ข้าขออุทิศพิธีกรรมนี้ ให้แด่ท่านเพนจุลแลจากก้นบึ้งของหัวใจ
(อีซูรยอน)
เมื่อนานมาแล้ว
ผู้หญิงที่อ่อนแอและไร้ซึ่งอำนาจ
ไม่มีใครให้พึ่งพิง แม้ยามต้องพบเจอกับความอยุติธรรม
ผู้หญิงเหล่านั้นจึงไปตามหาวิญญาณ ของท่านเพนจุลแลและอธิษฐานแทน
พวกเธอเชื่อว่าถ้านำสิ่งของที่มี และเป็นสิ่งที่สะอาดไปวาง
ที่แท่นบูชาและอธิษฐาน ท่านเพนจุลแลจะเห็นและได้อ่าน
เรื่องราวเจ็บปวดทุกข์ทนของพวกเธอ
ทำไมพวกเธอถึงถือกระดาษไว้ล่ะคะ
สมัยนั้นคนไม่รู้หนังสือ ยังมีอยู่เยอะไง
แทนที่จะเขียนบรรยายความโศกเศร้า
ผู้คนเชื่อว่าการถืออะไรสักอย่าง ที่พวกเขามีจะช่วยสื่อความรู้สึกได้
แต่ทว่าเพื่อแลกกับการปลดปล่อยพวกเธอ ให้พ้นจากความหมองเศร้า
พวกเธอก็ต้องยอมจ่าย
แล้วต้องจ่ายยังไงเหรอคะ
ก็ต้องจ่ายให้เต็มกำลังที่จ่ายได้สิ
ไม่ว่าพวกเธอจะยากจนหรือมั่งคั่งก็ตาม
แต่ถ้าคนที่มั่งคั่งร่ำรวย แล้วตระหนี่ถี่เหนียว จ่ายน้อยๆ
ท่านเพนจุลแลจะไม่มองคนพวกนั้นดีหรอก
แล้วท่านเพนจุลแลยังมีอยู่ไหมคะ
คิดว่ายังมีอยู่หรือไม่มีแล้วล่ะ
หนูคิดว่ายังมีอยู่ค่ะ
หนูคิดว่าท่านยังคงอยู่ที่ไหนสักแห่ง และคอยช่วยเหลือผู้คนอยู่
คุณลุงคะ กลิ่นอะไรหอมจังเลย
คุณหนู วันนี้เหมือนจะอารมณ์ดีนะครับ
ต้องดีสิคะ เมื่อคืนฉันหลับปุ๋ยเลย
ค่อยโล่งอกหน่อยครับ
เพราะวันนี้เป็นวันทำงานวันแรก ผมนึกว่าคุณหนูจะอารมณ์ไม่ดีซะแล้ว
จริงด้วย เริ่มงานวันนี้นี่นา
เพราะทำงานวันแรก เลยควรกินเยอะๆ สิครับ
ตอนนี้หายอยากหมดแล้วค่ะ
คุณลุงคะ
ฉันจ้างผู้อารักขาคนใหม่มาค่ะ
ผู้อารักขาเหรอครับ
โลกนี้มันโหดร้าย มีใครสักคนอยู่ข้างๆ ก็น่าจะดีนี่คะ
ถ้างั้นก็ควรบอกผมสิครับ เราไม่รู้ว่าเขาไว้ใจได้หรือเปล่า
สำหรับตอนนี้เขาคือ คนที่ไว้ใจได้ที่สุดเลยค่ะ
เตรียมห้องให้เขาสักห้อง และทำความสะอาดให้เขาด้วยนะคะ
เขาจะมาพักที่นี่เลย เตรียมของที่อาจจำเป็นสำหรับเขา
เตรียมเฟอร์นิเจอร์…
เตรียมเฟอร์นิเจอร์ด้วยนะคะ
เขาเป็นคนไว้ใจได้ ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ
แต่ก็ควรให้ผมตรวจสอบ…
หือ อยู่นั่นพอดีเลยค่ะ
คุณลุงคะ
นี่คือผู้อารักขาคนใหม่ของฉันค่ะ
ชื่อของเขาคือพานเฉยๆ ส่วนท่านนี้คือคุณลุงพ่อบ้านจางค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผม…
ก็อย่างที่เห็นแหละค่ะ เขาขาดทักษะการเข้าสังคมไปนิด
ทำอะไรน่ะ ไม่ไปขับรถเหรอ
จริงๆ เลย เหลือเชื่อสุดๆ
อายุขนาดนี้ขับรถไม่เป็นได้ไง
ผู้ชายคนเมื่อกี้เป็นคนรู้จักเหรอ
ใคร คุณลุงพ่อบ้านจางน่ะเหรอ
รู้จักดีเลยละ เขาเป็นเหมือนคนในครอบครัว…
ไม่ใช่สิ ฉันเป็นฝ่ายถามก่อนนะ
คุณไล่ล่าปีศาจโลกีย์ยังไงเหรอ
แค่วิ่งเอาเฉยๆ เหรอ
มองข้างหน้าไปเถอะ
ในเมื่อเราเซ็นสัญญากันแล้ว เรามาคุยกันตรงๆ ดีกว่า
คุณเป็นใครเหรอ
คุณมีพลังเหนือมนุษย์เหรอ
คุณบินได้เหมือนซูเปอร์แมนไหม
แล้วคุณมีเพื่อนหรือครอบครัวไหม
ฉันพูดกับใครอยู่เนี่ย
อย่าวิ่งนะ
- นี่เฟอร์รารี่เหรอ แทฮันกรุ๊ปนี่นา - นี่ เข้าไปข้างใน
สวัสดีค่ะ คุณครูใหญ่
ทำไมถึงขับรถมาเองล่ะครับ
แล้วท่านนี้เป็นใคร… เป็นคนตำแหน่งใหญ่หรือเปล่าครับ
เขาเป็นผู้อารักขาของฉันค่ะ
อ๋อ ผู้…
เป็นผู้อารักขาสินะ
ฉันก็พอเข้าใจนะคะ การที่ครูมีผู้อารักขาอาจดูแปลกไปนิด
แต่เพราะสถานการณ์ของฉันตอนนี้ ถือเป็นกรณีพิเศษ
- หวังว่าคุณครูใหญ่จะเข้าใจนะคะ - โอ้ แน่นอนครับ เข้าใจครับ
ขอบคุณค่ะ
ทางนี้
รออยู่ตรงนี้นะ
ส่วนเรื่องห้องน้ำ ก็ใช้แค่ห้องน้ำครูที่ชั้นหนึ่งนะ
มื้อเที่ยงฉันจะสั่งให้มาส่ง เพราะงั้นอย่าออกไปจากห้องนี้
ถ้ามีนักเรียนมาก็แค่บอกไปว่า ให้กลับมาใหม่ทีหลัง
ถ้าเจอครูคนอื่นก็แค่ทำไม่รู้ไม่ชี้ไป
ถ้ารู้สึกว่าฉันต้องการความช่วยเหลือ ก็รีบตรงดิ่งมาหาฉันเลย โอเคไหม
อะไรล่ะ
จากนี้ไปอย่าเที่ยวมาออกคำสั่ง
และถ้าฉันไม่อนุญาต ก็อย่าเที่ยวร่อนไปไหนเข้าใจไหม
ให้อนุญาตหรือสั่งห้าม เรื่องพวกนั้นเอาไว้ทำกับแฟนคุณนะ
คิดว่าฉันจ้างคุณมาทำไมเหรอ
เพราะฉันอยากใช้ชีวิตตามปกติ อย่างปลอดภัย
เพราะงั้นไม่ว่าฉันจะไปไหน จะทำอะ…
คุณแค่ต้องคอยตามฉันแค่นั้น โอเคไหม
อยากทำอะไรก็เชิญ
- ดี - ถ้าอยากตายไวก็เชิญตามสบายเลย
ถามจริงเถอะ
ผู้อารักขาอะไรมาข่มขู่นายจ้างตัวเอง
เชิญพักผ่อนตามสบาย
สวัสดีนะจ๊ะ
นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันจะมาเป็นคุณครูประจำวิชานี้นะ
ชื่อฉันคือ…
วอน…
มีโฮไง คูมีโฮ จิ้งจอกเก้าหางน่ะ
เรียกซะเป็นเพื่อนเล่นเลยนะ
เด็กๆ
คุณครูวอนมีโฮ ควรเรียกแบบนี้สิจ๊ะ
ครู ครูเป็นเศรษฐีจริงเหรอครับ
ในเมื่อเพิ่งเป็นวันแรก ครูจะเช็กชื่อก่อนนะ
นายองฮวา
ทำไมถึงมาที่เกาะเชจูล่ะครับ
ควอนจีอึน
ครูคะ ครู
ครูเคยคบดาราไหมคะ
ว้าว ดาราเลยเหรอ
- คิมฮีซอบ - ครูคะ
งั้นโรงแรมแทฮัน ก็เป็นของครูคนเดียวเลยเหรอคะ
- ครูจะสอนตั้งแต่วันแรกเลยไหมคะ - นี่ ไม่หรอกน่า ครูยังไม่สอนหรอก
เธอ…
ดูเหมือนจะมีคนขาดเรียนเยอะ
จากนี้ไป นักเรียนที่ไม่ขาน จะโดนทำโทษนะ
วางโทรศัพท์ลงได้แล้ว
อีซูรยอน
ถึงจะโดนลงโทษก็ไม่สนเลยใช่ไหม
วันนี้ซูรยอนไม่มาโรงเรียนหรอกค่ะ
อ้าว เดี๋ยวสิ หยุด
ทำอะไรของเธอน่ะ
ก็จะโดดเรียนน่ะสิ
ว่าไงนะ นี่
- นี่ๆ - อยากลงโทษหรือทำอะไรก็เอาเลยค่ะ
นักเรียนอะไรพูดหน้าตาเฉยว่าจะโดดเรียน
- เธอเป็นใครกัน - พูยอมจีค่ะ
พู… พูยอมจีเหรอ
เด็กคนนี้นี่ช่าง…
มั่นหน้าจริงๆ
นี่ฉันเอง ซูรยอน
ซูรยอน วันนี้ที่โรงเรียน มีเรื่องน่าสนุกด้วยละ
เธอรู้จักวอนมีโฮใช่ไหม ลูกสาวคนเดียวของแทฮันกรุ๊ปน่ะ
ผู้หญิงคนนั้นมาเป็นครูที่โรงเรียนเรา
เธอจะไม่ไปโรงเรียน ไปเรื่อยๆ แบบนี้เหรอ
ฉันไม่ควรออกไปจากที่นี่
ฉันออกไปไม่ได้หรอก
ฝีมือหมอนั่นเหรอ ใช่ใช่ไหม
แล้วไปคบกับมันทำไม เลิกกับมันเดี๋ยวนี้เลยนะ
ฉันพยายามเลิกกับเขาแล้ว
ซูรยอน
มาร้องเพลงด้วยกันสิ
ไม่เป็นไร พี่ร้องไปเถอะ
นี่ ทำไมเธอถึงใสซื่อนักนะ
พี่…
ทำไมตอนนั้นพี่ถึงทำแบบนั้นเหรอ
ทำอะไร
คราวก่อนที่วอลจองนีคาเฟ่น่ะ
ไอ้ชั่วคนนั้นน่ะเหรอ
นี่ ฉันก็ต้องทำสิ ไอ้โรคจิตนั่น
มันไม่ทำห่าอะไรดีๆ เลย เอาแต่จ้องขาผู้หญิง
แค่นึกถึงยังทำให้อารมณ์ขึ้นอยู่เลย
ตอนนั้นฉันน่าจะฆ่ามันทิ้งซะเลย
ไม่ได้หมายถึงเหตุผล แต่ถามเรื่องที่ใช้ผนังน่ะ
ผนังเหรอ
อ๋อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ
นั่นก็เพราะ…
ต่อให้เราซ้อมใครสักคน ก็มีสิ่งที่ต้องจำไว้ให้ขึ้นใจ
ยกตัวอย่างนะ
ห้ามวางแผนล่วงหน้าหรือใช้อาวุธ
ต้องลงมือตรงนั้นทันทีทันใด
แบบนั้นจะได้ไม่โดนโทษหนักไง
เพราะงั้นถ้ามีใครสักคน ที่เธออยากซ้อมให้หมอบจริงๆ
ก็จับหน้าไอ้ชาติชั่วพวกนั้น ครูดกับผนังหรือไม่ก็พื้นเลย
แค่นั้นก็จบ
วิธีนี้ได้ผลสุดแล้ว
แผลเป็นจะติดทนไปอีกนานแสนนาน
อะไรกัน
ซูรยอนของเราบันทึกอะไรไว้หรือเปล่านะ
ไม่ใช่อย่างนั้นนะ…
ฉันว่าคราวก่อน ฉันอธิบายไว้ชัดเจนแล้วนะ
คงยังไม่ชัดพอสินะ
อย่านะคะ พี่…
ไม่เป็นไร
ฉันจะค่อยๆ อธิบายให้ฟังอีกทีก็ได้
ไม่เป็นไร เธอไม่ต้องบันทึกอะไรก็ได้
เขาต้องเคยส่งข้อความ หรืออะไรให้เธอบ้างแน่ๆ
ไม่มีเลย…
ไม่มีอะไรเลย
ทำไมล่ะ
ฉันควรทำยังไงดี
ฉันจะทำยังไงดี ยอมจี
เธอบอกใครสักคนได้นี่นา
จะเป็นพ่อแม่เธอหรือตำรวจก็ได้ ตราบใดที่เราบอกใคร…
ซูรยอน มองฉันนะ
มองฉันนะ ฉันจะไปกับเธอเอง
- ฉันจะช่วยเธอพูดเอง - ไม่ได้
- ฉันโดนฆ่าตายแน่ เขาฆ่าฉันแน่ - เลิกพูดไร้สาระสักที
เธอก็เคยเห็นเขาแล้วนี่
จะเป็นเขาฆ่าฉัน หรือฉันฆ่าตัวตาย
ถ้ารูปพวกนี้หลุดออกไป ยังไงฉันก็ตายอยู่ดี
ไม่หรอก ยังไงเธอก็ต้องไม่ตาย
- เพราะงั้นลุกขึ้นมา - ไม่เอา
- ลุกขึ้นมา - ไม่เอา อย่าทำแบบนี้กับฉัน
ได้โปรดเถอะ อย่าเป็นแบบนี้สิ
(พี่กยองจุน)
ค่ะ พี่
ฉันรับสายพี่นะ
พูดอะไรน่ะ ฉันอยู่บ้านนะ
แน่นอนสิ ฉันก็คิดถึงพี่เหมือนกัน
มีใครอยู่ด้วยเหรอ
ว่าไงนะ
ไม่ได้ยินเหรอ ฉันถามว่ามีใครอยู่ด้วยใช่ไหม
เปล่านะ
เข้าใจแล้ว
ยอมจี เธอรีบออกไปเถอะ
ได้โปรดกลับไปเถอะ ยอมจี
ซูรยอน
ฉันบอกให้ไปให้พ้นไง
ซูรยอน อีซูรยอน
ตกใจหมดเลย
พูยอมจีใช่ไหม
อะไรกัน
วันนี้ก็จะโดดเรียนอีกเหรอ
ฉันอยากปรึกษาค่ะ เรื่องสำคัญด้วย
ฉันยังไม่พร้อม ให้คำปรึกษาใครตอนนี้หรอกนะ
เพราะงั้นค่อยมาใหม่คราวหน้านะ
นึกว่าครูสร้างเรื่องมา เลยมาเพื่อสำนึกตัวซะอีก
นักเรียนพูยอมจี
- ระหว่างนักเรียนกับคุณครู… - แต่คุณไม่ใช่ครูนี่คะ
แค่ทำตัวเหมือนเป็นครูเฉยๆ
พูดอะไรของเธอน่ะ
ฉันถึงต้องมาคุยกับครูไงคะ
ขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้นะ
เธออาจพูดถูกที่ฉันแค่ทำตัวเหมือนครู
แต่ตอนนี้ ฉันอยู่ที่นี่ในฐานะครู
ฉันไม่มีเวลาสำหรับคน ที่แสร้งทำตัวเหมือนเป็นนักเรียนหรอกนะ
- ประตูเปิดรอแล้ว - ซูรยอนน่ะ
นักเรียนห้องเรา อีซูรยอน
เธอหยุดเรียนไปหลายวันแล้วค่ะ
อีซูรยอนเหรอ
ไม่ใช่เพิ่งหยุดแค่เมื่อวานเหรอ
แฟนเธอคอยตามเธอ เธอโดนคุกคามมาสักระยะแล้ว
ถ้างั้นก็ไปหาตำรวจสิ มาบอกฉันทำไม
เธอไม่มีหลักฐานค่ะ
พูดอะไรของเธอน่ะ
ฉันลงรายละเอียดไม่ได้
แต่เรื่องมันเป็นอย่างนี้น่ะค่ะ
เรื่องที่เกิดนอกโรงเรียน พวกครูก็ไม่สนใจ
โทรแจ้งตำรวจ ก็อาจทำให้เรื่องเลวร้ายขึ้นไปอีก
แต่คุณเป็นลูกสาวคนเดียวของแทฮัน
คุณมีอำนาจจะกำจัดใครก็ได้ ไม่ใช่เหรอคะ
ว่าไงนะ
นี่น่ะไม่ใช่เรื่องที่ฉัน จะทำได้ตามอำเภอใจนะ
เพราะงั้นไปเล่ารายละเอียดสำคัญๆ ให้ตำรวจฟังเถอะ
แล้วรีบเข้าเรียนด้วย
คุณมาที่นี่เพื่อดื่มหรือมาเพื่อกิน ฉันดูไม่ออกเลยจริงๆ
ผู้อาวุโสครับ
จำผมไม่ได้เหรอครับ
ดูเหมือนคุณจะเมามาแล้วนะ
ผมทำงานให้คุณหนูวอนมีโฮครับ
ไม่สิ วอนจองน่าจะถูกต้องกว่า
คุณคือ… บาทหลวงหนุ่มในตอนนั้นเหรอ
คุณพ่อชเว ได้โปรดได้สติสักทีเถอะครับ
คุณพ่อชเว
ปีศาจโลกีย์ไม่ใช่สิ่งที่ มนุษย์หน้าไหนจะรับมือได้
ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่
ก็จงหนีไปจากดินแดนนี้ให้ไกลที่สุด
หลังจากมาตามหาปีศาจโลกีย์ แล้วหายไปไม่หวนคืนมา
ฉันก็นึกว่าเธอตายไปแล้วซะอีก
พาน
เขาช่วยชีวิตผมไว้ครับ
อย่างนี้นี่เอง
แต่ทำไมเธอถึงได้ดูหวาดผวาขนาดนั้นล่ะ
พานอยู่กับคุณหนูครับ
ผู้อาวุโสทราบแล้วใช่ไหมครับ
เธอกลัวเขาเหรอ พานน่ะ
เขาไม่ใช่มนุษย์นี่ครับ
เขาถึงได้มีปัญญาต่อกรกับปีศาจโลกีย์ไง
เธอก็น่าจะรู้ดีนี่นา
ผมกลัวว่า เขาจะทำร้ายคุณหนูอีกครั้งน่ะครับ
แต่คนเดียวที่ปกป้องคุณหนูของเธอได้ ก็คือเขานั่นแหละ
ถ้าไม่ใช่เพราะพาน เด็กคนนั้นคงไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว
ผู้อาวุโสจะบอกให้ผมไว้ใจเขาเหรอครับ
ไม่ต้องไว้ใจพาน แต่จงไว้ใจตราบาปในใจพาน
เธอก็เคยเห็นกับตาตัวเองมาแล้ว ทำไมถึงยังกริ่งเกรงเขาอยู่อีก
ฟังนะ พ่อบาทหลวง
จะเด็กคนนั้นหรือจะพาน จะฉันหรือจะเธอ
เราต่างก็พันผูกกัน ในโซ่ตรวนแห่งโชคชะตา
เราต่างก็กำลังเตรียมพร้อม เจอวันที่จะจากไปยังที่ของเรา
เมื่อเวลานั้นมาถึง ผมก็จะไปเช่นกันครับ
พอมาคิดๆ ดู ฉันคงทำพลาดไปนะคะ
ผลประโยชน์ของสัญญาจ้างงาน คือเงินมัดจำ
คุณลุงคะ
อย่าตกใจเกินไปละ
ก่อนจะไปไหนก็ขออนุญาตฉันก่อน โอเคไหม
เอานี่
เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้ ใส่ชุดใหม่ด้วยนะ
คุณลุงช่วยพาเขาไปดูห้องด้วยค่ะ
ครับ คุณหนู
เชิญครับ
ต้องอย่างนี้สิ
เงินควบคุมได้ทุกสิ่ง
โอ๊ย ดีจังเลย
เพราะได้รับแจ้งกะทันหัน
เลยเตรียมห้องที่ดีกว่านี้ไม่ทันครับ
อาจไม่มากมายอะไรแต่สำหรับตอนนี้…
แก่แล้วเลยหลงลืม หรือว่าไม่เกรงกลัวอะไรแล้ว
ฉันเตือนให้หนีไป เพราะไม่มีอะไรที่นายทำได้
ผมมีสิ่งที่ต้องปกป้องครับ
ผมได้ไปเจอผู้อาวุโสคึมแพคจูมาครับ
ผมจึงตัดสินใจว่าจะไว้ใจคุณ
ฉันต้องขอบคุณนายด้วยไหม
เพราะมนุษย์ ไม่อาจยับยั้งปีศาจโลกีย์ได้
ถือซะว่าระหว่างนี้ พวกเราขอยืมพลังของคุณไปก่อนนะครับ
จะตอนนั้นหรือตอนนี้ ก็ยังโง่งมไว้ใจใครง่ายๆ เหมือนเดิม
คุณหนูวอนมีโฮ ฝากดูแลเธอด้วยนะครับ
วอนมีโฮเหรอ
ป่านนี้คงเรียกเธอ ด้วยชื่อวอนจองได้แล้วสิ
ถ้าไม่ใช่เพราะความสันหลังยาวของนาย
จะไปไหนครับ
ซูรยอน
เธอเคยได้ยินเรื่องเพนจุลแลไหม
นานมาแล้ว…
มันคือวิญญาณที่สถิตอยู่ ที่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์พนฮยังดัง
มันคอยรับฟังความทุกข์โศกของผู้คน และช่วยปลดเปลื้องให้หายไป
ท่านเพนจุลแล ท่านเพนจุลแล
หมุนวน แกว่งไกวและโปรดลงมา รับฟังความเศร้าโศกของข้าที
ข้าขออุทิศพิธีกรรมนี้
ให้แด่ท่านเพนจุลแลจากก้นบึ้งของหัวใจ
สอดมือขวาให้ลึกขึ้น
ผมควรแจ้งคุณหนูให้เร็วกว่านี้
ขออภัยด้วยครับ คุณหนู
ไม่ยักรู้นะคะ ว่าคุณลุงมีหลานโตขนาดนี้แล้ว
ชื่ออะไรล่ะ โยฮันเหรอ
อือ ชื่อเกาหลีคือคังชานฮยอก
เพิ่งเจอกัน ก็พูดเป็นกันเองเลยแฮะ
พอเห็นหน้าแล้ว ก็คิดว่าเธอน่าจะเด็กกว่านี่นา
เจ้าหมอนี่
ฉันเรียกเธอว่ามีโฮเฉยๆ เหมือนเพื่อนกันดีไหม
อือ ไม่ได้ค่ะ
อือ เข้าใจแล้วครับ
เรียกผมว่าโยฮันเฉยๆ ได้เลยนะครับ
โยฮัน
เขาเคยอยู่ที่อิตาลีแต่เพราะเรื่องด่วน เลยกลับมาที่นี่สักระยะ
แต่ไม่มีใครพอจะดูแลเขาได้น่ะครับ
- ขออภัยด้วยครับ - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ทำตัวตามสบายได้เลยนะคะ
แต่รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นใคร
รู้สิ
ตอนอยู่อิตาลี ผมเรียนภาษาเกาหลีผ่านการดูข่าว
เลยเห็นหน้าคุณบ่อยมาก
เพราะคุณสร้างเรื่องบ่อยๆ
หือ
แต่ท่าทุ่มนั่นเป๊ะมากเลยนะ
ดูพูดเข้าสิ
ฉันชักจะชอบหมอนี่แล้วสิ
คุณลุงคะ ขวดนี้ไม่เอา ช่วยไปเปิดขวดใหม่มาทีค่ะ
- ตกลงไหม - ตกลง
อ้อ ครับ
ทำอะไรน่ะ
ฉันเครียดมากเลย
ฉันไปจากเกาะเชจู เดี๋ยวนี้เลยไม่ได้เหรอ
ฉันรู้สึกเหมือนโดนคำสาปของเกาะเชจูเลย
ฉันเกลียดเกาะเชจูมากเลย โยฮัน
ผมก็เหมือนกัน
ถ้ามันทำให้พี่ลำบาก งั้นผมก็เกลียดเกาะเชจูด้วย
โยฮัน
นายสัมผัสได้ถึงความรักไหม
ผมกำลังมอบความรัก และกำลังได้รับความรักด้วย
โดยใครเหรอ
โดยพระเจ้า
พระเจ้าเหรอ
อิจฉาจัง
ฉันบอกความลับอะไรให้ไหม
ฉันก็ได้รับความรักอยู่เหมือนกัน
จากใครเหรอ
จาก… พวกผี
พวกมันรักฉันเกิ๊น
พวกมันหยุดเข้าหาฉันไม่ได้ มันรักฉันจนแทบจะกลืนกินแล้ว
ไอ้พวกบ้า…
โยฮัน ฟังฉันนะ
ฉันน่ะ เคยคิดว่าชีวิตตัวเองห่วยแตก
มีเรื่องไม่เว้นวัน
ปัญหาเรื่องแย่งชิงอำนาจในครอบครัว
ฉันเคยคิดว่ามันเลวร้ายแล้วนะ
แต่กลายเป็นว่า…
ชีวิตฉันดันกลายเป็น…
หนังไซไฟ แฟนตาซี ระเบิดภูเขาเผากระท่อม
แถมยังมีหมอผีผาดโผนอีก
นี่หนังหมอผีชัดๆ
ฟังฉันอยู่หรือเปล่า
- พี่พูดกับนายอยู่นะ ไอ้น้อง - อือ หนังหมอผี
แต่สิ่งที่ทำให้ฉันเคืองที่สุดก็คือ…
คนคนเดียวที่สามารถปกป้องฉันได้
ไม่เข้าใจทั้งคำพูด ทั้งความรู้สึกฉัน กระทั่งเรื่องง่ายๆ ทั่วไปก็ด้วย
ไม่สิ
เขาทำสัญญาว่าจะปกป้องฉัน แถมรับเงินฉันไปแล้วด้วยซ้ำ
แต่หายหัวไปไหนไม่รู้
พาน
เจ้าหมอนี่ ต้องไปลากคอมาหน่อยแล้ว
อยู่นี่เอง
หน้าอย่างกับเห็ดพิษแน่ะ
อะไร
หน้านายเหลืองจังเลย
ก็ใส่แต่สีดำทะมึนแบบนี้ไง หน้าถึงได้เหลือง
มีเสื้อผ้าอยู่ชุดเดียวหรือไง
เจ็บนะ
ไอ้เห็ดพิษบ้า…
อย่าไปนะ อย่าทิ้งฉันไป
เหมือนเป็นพ่อเลยนะครับ
คนที่ใส่ชุดดำคนนั้นเป็นใครเหรอครับ
คนเมื่อครู่นี้คือพาน
ว้าว
ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอคุณแบบนี้
ไม่นึกว่าจะได้เจอกันไวขนาดนี้
ที่ผ่านมาผมได้แต่นึกว่า คุณเป็นบุคคลในคำทำนาย
งั้นคุณอายุเท่าไรแล้วเหรอครับ
ผมควรเรียกคุณว่าอะไรดีล่ะ
เรียกพี่ได้ไหม
คุณอา
หรือว่าคุณปู่ดี
เรื่องนั้นน่ะไม่สำคัญหรอก
แต่ว่าปีศาจส่วนใหญ่ที่ผมรู้จัก มักจะพูดเก่งนะ
แต่คุณมันครึ่งคนครึ่งปีศาจ
ชุดดำกับผมดำ…
มีด มีดคุณอยู่ไหนเหรอ
อยู่ในเสื้อนอก หรือในกระเป๋ากางเกงนะ
มันอาจไปปักอยู่ที่คอนายก็ได้
ท่าทางก็ดูน่ารัก ทำไมพูดอะไรน่ากลัวๆ แบบนั้นล่ะ
แววตาคุณทั้งบริสุทธิ์และใสแจ๋วเลยนะ
จากที่ผมเห็น…
เหมือนเด็กที่เจอเรื่องเศร้ามาเยอะ
หรือจะเป็นเพราะแบบนั้นนะ
กลิ่นคุณถึงไม่ค่อยดี
กลิ่นคาวเลือด
ต่อให้คุณพยายามทำตัว เหมือนมนุษย์แค่ไหนก็ปิดไม่มิด
ก็คุณมันเป็นปีศาจโลกีย์นี่นา
มนุษย์พยายามจะรู้ให้ได้ทุกอย่าง เพราะหวาดกลัวสิ่งที่ตัวเองไม่รู้จัก
เพราะงั้นก็อย่าพยายามจนเกินตัวนักเลย
เพราะฉันเห็นนายทะลุปรุโปร่ง
เมื่อได้เจอเขา ความตื่นเต้นจะแปรเปลี่ยนเป็นความกลัว
ทำอะไรของเขา
เขาดูน่าเลื่อมใสจัง
พี่ครับ
พี่ครับ หลับสบายดีไหมครับ
อะไรน่ะ อย่าบอกนะว่า… นายเป็นบาทหลวงจริงๆ เหรอ
คะ
งั้นพระเจ้าที่นายบอกนายมอบความรักให้ และได้รับความรักคือ… อยู่บนนั้นเหรอ
อาเมน
ขอโทษนะ
เรื่องอะไรเหรอครับ
ฉันดันบังอาจไปเปรียบเทียบ พระเจ้าของนายกับผีของฉัน
ฉันคงได้ตกนรกจริงๆ แน่เลย
นรกอะไรกัน พี่ครับ
พระองค์ทรงดำริทุกสิ่งไว้แล้ว
ผมจะฝากฝังพี่ให้นะครับ
ไม่สิ
ยังไงฉันก็ต้องตายอยู่ดี
งั้นมาเริ่มด้วยการสารภาพดีไหม หรือจะกินซุปแก้เมาค้างก่อน
หายไปไหนของเขาอีกแล้วเนี่ย
แม่ร่วง
อะไรเนี่ย
ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไร
พี่ครับ
ขึ้นมาทำไม
จะอะไรซะอีกล่ะ ผมเบื่อน่ะสิ
ถ้าตามพี่ไป อาจมีอะไรสนุกๆ ก็ได้
พี่ไม่ได้จะออกไปเที่ยวเล่นนะ
แต่ผมจะออกไปเที่ยวเล่นนะ
พี่อาจตกอยู่ในอันตรายก็ได้นะ
ว่าแต่ฉันต้องรับบทสารถี ไปถึงเมื่อไรเนี่ย
นายเป็นท่านประธานเหรอ
ขับๆ ไปเถอะ
โดนตามใจจนเคยตัวหรือไง อายุปูนนี้แล้วยังขับรถไม่เป็นอีก
จอดรถ
- พูดอะไรน่ะ มันไม่มีที่ให้จอดหรอกนะ - บอกให้จอดรถเดี๋ยวนี้
ทำไมล่ะ
มีอะไร มีอะไรโผล่มาอีกแล้วเหรอ
จะไปไหนน่ะ นายต้องคอยปกป้องฉันสิ
แบบนี้มันละเมิดสัญญาจ้างนะ
โอ๊ย หงุดหงิดชะมัด
ฉันเป็นผู้ว่าจ้างนะ ทำไมเขาถึงทำตัวเป็นผู้ว่าจ้างแทนล่ะ
เขาก็ดูกวนประสาทจริงๆ นะ ตาลุงคนนี้น่ะ
พี่ครับ ไม่ต้องห่วงนะ
ผมก็อารักขาเป็นเหมือนกัน
ด้วยอะไรล่ะ บทสวดเหรอ
เห็นผมเป็นคนยังไงเนี่ย
ด้วยศรัทธาต่างหาก
หรือด้วยความหวังดีไหม
หรือว่าอยากให้ตอบว่าด้วยความรัก
รีบขึ้นรถสิ
- นี่ ขึ้นมา - โอ้โฮ
ไม่เป็นไร จะถึงแล้วค่ะ
สวัสดีครับ
ว้าว หล่อเหลือเกินพ่อคุณ
ผมก็ได้ยินบ่อยอยู่นะครับ
นั่นน่ะสิคะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ฉันเป็นเพื่อนมีโฮ ชื่อซูจินค่ะ
ผมชื่อโยฮันครับ
โอ๊ย ดูนิ้วยาวๆ นี่สิ แค่นิ้วยังตรงสเปกเลย
ซูจิน แฟนเธอรู้ไหมว่าเธอทำตัวแบบนี้
ถ้ารู้ ฉันจะทำตัวแบบนี้ได้ไหมล่ะ
- เอามือออกได้แล้ว ฉันจะได้ไปต่อ - งั้นฉันไปด้วย
ไหนบอกว่าจะถึงแล้วไง ฉันไปนะ
ทำไมทิ้งเธอไว้อย่างนั้นล่ะครับ น่าจะให้ขึ้นมาด้วย
อยากลงไปอีกคนเหรอ
วันนี้อากาศดีจังแฮะ
- นี่ - ไม่เป็นไรใช่ไหม
- พูยอมจี - คุณครูคะ
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ครูคะ ช่วยฉันด้วยนะคะ
ซูรยอนต้องไปขอมาแน่เลยค่ะ ขอจากเพนจุลแล
เพนจุล… อะไรนะ
มันคืออะไรเหรอ ศัพท์วัยรุ่นเหรอ
เพนจุลแลค่ะ
มันคือวิญญาณที่รับฟัง และปลดปล่อยความทุกข์โศกของผู้คน
เพราะไม่มีผู้ใหญ่คนไหนรับฟัง
อย่างน้อยเธอก็ต้องหาอะไรพึ่งพิง
เข้าใจแล้ว
ถึงฉันจะยังไม่แน่ใจ ว่าเพนจุลแลคืออะไร
แต่เธอบอกว่าซูรยอน มีบางอย่างแปลกไปใช่ไหม
- งั้นเดี๋ยวเลิกเรียนแล้ว ครูจะโทร… - แบบนั้นคงสายไปแล้วค่ะ
- เราจะรอช้าไม่ได้ - นายเป็นอะไรไปอีกคนเนี่ย
นั่งก่อนไหม
ครูคงไม่เข้าใจสินะ
เพราะครูไม่เคยต้องอ้อนวอนให้ใครช่วย
และไม่ต้องร้องขอให้ใครเชื่อด้วย
เข้าใจสิ ฉันก็เป็น
แวะบ้านก่อนไปนะครับ ผมต้องเอาของบางอย่างไปด้วย
ที่นี่แหละค่ะ
เข้าใจแล้ว เธอก็กลับบ้านไปก่อนนะ
ไม่ค่ะ ฉันจะไปด้วย
จากนี้ให้ผู้ใหญ่จัดการเอง รีบไปได้แล้ว
ประตูเปิดอยู่แฮะ
มีใครอยู่ไหมคะ
คุณเป็นใครคะ
คุณแม่ซูรยอนใช่ไหมคะ
ฉันเป็นคุณครูของซูรยอนค่ะ
อ๋อ…
ขอโทษด้วยค่ะ
ฉันส่งแกไปโรงเรียนไม่ได้
แต่…
อยากเข้ามาข้างในก่อนไหมคะ
บ้านรกไปหมดเลยใช่ไหมล่ะคะ
จู่ๆ แกก็ทำตัวแปลกๆ ขึ้นมาค่ะ
แกอาละวาดใหญ่โต
ระวังค่ะ กระจกมันอันตราย เข้ามาเลยเถอะค่ะ
อ๋อ ค่ะ
โรงเรียนก็ไม่ยอมไป แกเอาแต่หมกตัวอยู่ในห้อง
ฉันเองก็ไม่รู้ว่าทำไมแกถึงเป็นแบบนี้
ตอนนี้ซูรยอนอยู่ไหนเหรอคะ
ชั้นสอง ในห้องของแกค่ะ
- เชิญทางนี้ค่ะ - คุณแม่ครับ
คุณแม่รออยู่ข้างล่างเถอะครับ
คะ
บาทหลวงท่านนี้มากับฉันค่ะ เราจะขึ้นไปด้วยกันนะคะ
อ๋อ ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
ตกใจหมดเลย
นำไปก่อนสิ
นี่ เราโทรขอความช่วยเหลือ ไม่ดีกว่าเหรอ
ความช่วยเหลือก็อยู่นี่แล้วไงครับ
อะไรกัน ยังใจเย็นอยู่ได้ยังไง
บอกแล้วไงครับว่าผมก็มีอาวุธ
อาวุธเหรอ อะไร อาวุธอะไร
อะไรล่ะ
ศรัทธา
ห้องไหนล่ะเนี่ย
ทำไมประตูมันเปิดเองล่ะ
ซูรยอน
หลับอยู่เหรอ
มาคุยกันหน่อยสิ
ซูรยอน
เอาไงกันดีล่ะ เธอก็ดูสงบดีนะ
อีซูรยอน
เดี๋ยวนะครับ
พี่ครับ นี่…
ทำไม มีอะไร
นี่ๆ ผีใช่ไหม เธอโดนผีสิงใช่ไหม
มัดไว้ครับ
- เจ้านี่คืออะไร - เร็วเข้าครับ เราไม่มีเวลาแล้ว
พระองค์คือเกราะที่รายล้อมตัวลูก ลูกขอเปล่งเสียงเรียกร้องพระองค์…
ขอทรงตอบลูกจากหุบเขาอันศักดิ์สิทธิ์
พระองค์คือเกราะที่รายล้อมตัวลูก ลูกขอเปล่งเสียงเรียกร้องพระองค์…
ขอทรงตอบลูกจากหุบเขาอันศักดิ์สิทธิ์
ในนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์
เสร็จข้าละ
พาน