WATAK DAN BABAK DALAM SIRI INI ADALAH REKAAN SEMATA-MATA.
PENGGAMBARAN DIJALANKAN DI BAWAH PENGAWASAN PENJAGA PELAKON KANAK-KANAK.
Semua orang di tokong.
Kalau kita lari sekarang, mereka takkan tahu.
Awak takut?
Dunia di luar sana luas dan indah.
Tiada sesiapa akan kurung kamu.
Kamu bebas berlari dan pergi ke mana-mana saja.
Cepat lari! Ini saja peluang kita.
Van!
Wonjeong!
Wonjeong.
Sebab saya…
Saya tahu Wonjeong tak fikir panjang dan suka ikut perasaan.
- Saya tak sangka dia akan lepaskan… - Van dah balik!
Bawa Wonjeong masuk!
Lepaskan saya!
Lepas!
Lepaskan saya! Lepas!
Awak tak apa-apa?
Semuanya salah saya.
Maafkan saya. Saya yang salah.
Saya terpaksa pergi sekarang.
Saya datang nak ucap selamat tinggal.
Saya mesti berlatih untuk bina Pagar itu.
Selepas itu, saya akan selamatkan kamu berdua.
Sementara itu…
bertahanlah.
Bertahanlah walau sesukar mana sekalipun.
Boleh awak janji?
Awak akan kembali?
Saya janji akan selamatkan kamu berdua.
Tunggu saya.
Saya janji.
Tuan?
Maafkan saya.
Saya tak sangka penghalau hantu yang biskop hantar ialah orang Korea…
dan saya tak sangka awak semuda ini.
Maaf kalau awak tersinggung.
Tak apa.
Dah berapa lama awak tinggalkan Korea?
Sepuluh tahun.
Semasa berumur sepuluh tahun.
Perasaannya sama saja, tapi sejujurnya saya rindu Korea.
Awak fasih berbahasa Korea.
Saya suka K-pop dan K-drama.
Ia banyak membantu.
Betul.
Kita baru kenal, jadi saya harap awak tak ambil hati.
Sejujurnya, pencapaian awak agak mengagumkan.
Biasa saja.
Salah satunya upacara menghalau hantu
di Detroit, AS, pada tahun 2017, betul?
Tahun 2018, kes Muka Syaitan itu.
Umur awak baru 17 tahun.
Saya cuma bernasib baik.
Tahun lepas, di Olite, Sepanyol,
saya dengar awak sembuhkan penyembah syaitan tanpa bantuan sesiapa.
Tiga minit saja, tapi ramai yang terpaksa tanggung akibatnya.
Sebab sasaran saya tersasar sikit.
Awak terlalu merendah diri.
Taklah.
Saya dengar tuan dedikasikan seluruh hidup tuan untuk satu misi saja…
yakni melindungi penyelamat itu.
Tuan terlalu berhati-hati.
Apa maksud awak?
Tuan pun tahu, bukan?
Ramalan itu.
Menurut ramalan itu…
saat dunia dikuasai oleh kuasa jahat…
satu-satunya penyelamat yang mampu menyelamatkan dunia akan muncul.
Malangnya, dia gagal melunaskan misinya.
Masalahnya, sekali lagi, dunia diancam oleh kuasa jahat.
Sekali lagi, mungkin dunia akan ditakluk oleh kuasa jahat.
Sehubungan dengan itu,
ternyata Won Mi-ho ialah penyelamat dunia yang tuan cuba lindungi.
Tuan lebih tahu.
Apa rancangan awak?
Saya?
Saya akan melindungi…
dan membangkitkan.
Bukan mudah…
untuk melindungi atau membangkitkan.
Alahai, tuan sendiri yang puji saya tadi.
Saya tak selemah yang tuan sangka.
Saya cuba cari petunjuk daripada ramalan itu,
tapi tak jumpa.
Sebab itu saya nak tengok sendiri.
Saya akan kenalkan awak sebagai anak saudara saya kepada Mi-ho.
Okey.
Tak sabar nak jumpa Won Mi-ho…
dan lelaki misteri dalam ramalan itu.
- Ya, cik. - Encik Chang.
Tolong jemput saya.
Cik?
Saya dari Bijarim-ro.
Cepat sikit, okey?
Cik?
Siapa awak?
Kalau nak selamat…
jangan tinggalkan pulau ini.
Cik!
- Encik Chang… - Cik okey?
Maksud awak…
awak jumpa pembunuh?
Ya. Berapa kali saya nak cakap?
Setiausaha Kang bertukar jadi raksasa dan psikopat itu…
Maksud saya, syaitan itu bunuh Setiausaha Kang.
Dia cencang Setiausaha Kang.
Raksasa…
dan syaitan?
Kena cencang?
Saya tahu bunyinya tak masuk akal.
Walaupun susah nak diterima akal, saya terpaksa cerita semua ini…
Awak rasa saya dah gila?
Saya yang gila.
Betul?
Cik.
Encik Chang percaya saya, bukan?
Ya, saya percaya cik.
Amin.
Lupakan sajalah. Suruh ayah hantar jet peribadi.
Saya dah tak sanggup.
- Saya nak balik sekarang. - Cik.
Bertenang…
Macam mana nak bertenang?
Saya baru tengok Setiausaha Kang kena cencang!
Apa kata cik tunggu di kereta?
Biar saya telefon presiden dulu.
Saya rasa Cik Won Mi-ho khayal.
Dia ambil dadahkah?
Tak.
Kalau perlu, kami boleh ke balai untuk beri keterangan.
Tak apa, tak payah susah-susah.
Pewaris tunggal Kumpulan Daehan.
Kasihan awak.
Cik?
PRESIDEN WON TAE-HAN
Ya, tuan?
Mungkin cik terlalu penat.
Dia tidur awal malam ini.
Dia masih belum biasa dengan tempat ini,
jadi dia perlukan masa untuk sesuaikan diri.
Ya, tuan.
Saya akan jaga dia baik-baik.
Aku pun takkan percaya.
Ya. Awak di mana?
Alamat cik tiada dalam peta.
Awak dah sampai di cenuram itu?
Dah.
Kalau macam itu, saya datang sekarang.
- Cik nak pergi mana? - Lapangan terbang.
LAPANGAN TERBANG ANTARABANGSA JEJU
Boleh turunkan saya di situ?
Lampu di lapangan terbang pun rosak.
Apa?
Apa ini?
Benda ini bergerak.
Kelas perniagaan ke Seoul.
Tak, apa-apa kelas saja yang ada.
Ya, cik. Boleh beri kad pengenalan?
KAD PENGENALAN WON MI-HO
- Cik, tunggu sekejap. - Kenapa?
Cik Won Mi-ho ada di sini.
Maaf, boleh cepat sikit? Takut terlepas penerbangan.
Ya, saya faham.
Cik, sila tunggu sekejap.
Apa halnya?
Orang atasan minta cik tunggu sekejap.
Siapa?
Saya tak tahu, tapi sila tunggu…
Telefon orang atasan itu. Biar saya cakap dengan dia.
Maafkan saya, cik.
Jangan minta maaf! Saya nak kejar penerbangan.
Tunggu sekejap saja, cik.
- Telefon… - Cik Won Mi-ho!
Cik Won Mi-ho?
Sila ikut saya.
Kenapa?
POLIS LAPANGAN TERBANG JEJU
Okey, kita dah dekat.
Silakan duduk.
Helo? Cik Won Mi-ho ada di sini…
Ya. Baiklah.
Maafkan saya, tapi saya diarahkan untuk lindungi cik.
Cik mesti tunggu di sini sehingga seseorang jemput cik.
Apa awak cakap? Lindungi saya?
Saya cuma ikut arahan.
Cik tunggu sajalah.
Tunggu? Saya mesti pergi sekarang.
Tunggu, cik!
Saya faham situasi cik, tapi kami mesti ikut prosedur.
Saya harap cik faham.
Silakan duduk.
Betulkan cik ini Cik Won Mi-ho, pewaris Kumpulan Daehan?
Saya ada baca yang cik datang ke Pulau Jeju,
tapi tengok depan-depan, cik memang cantik!
Maafkan saya.
Maaf, tapi boleh kita bergambar…
Dengar sini.
Awak ingat saya ada angin nak bergambar?
Saya akan terlepas penerbangan!
Maafkan saya.
Hoi! Awak kata nak pergi tandas saja.
Kenapa lama sangat?
Kenapa tangan awak hitam?
Pergi siapkan log tugas itu.
Maaf. Di mana kita tadi?
Oh! Gambar!
Saya dah jumpa ramai selebriti,
tapi saya tak pernah ajak mereka bergambar…
Apa ini?
Apa awak buat?
Hoi! Apa awak buat?
Apa awak buat?
Tidak! Jangan dekat!
Jangan dekat!
Saya dah janji nak bayar.
Berapa kali nak cakap? Anak saya sakit.
Apa?
Hei!
Tahulah saya bayar nanti!
Siapa ini?
Tak guna! Keluar!
Keluar! Siapa kau?
Apa itu?
Tolong selamatkan saya.
Tolong saya! Turunlah dan buat sesuatu!
Turunlah cepat, bodoh!
Cepat! Turun!
Tolonglah buat sesuatu!
Apa benda itu sebenarnya?
Syaitan Nafsu jadi batu selepas mati.
Awak tak ingat apa-apakah?
Apa saya patut tahu?
Hei! Tunggu! Nanti dulu!
Kenapa pergi macam itu saja?
Awak patut jelaskannya supaya saya faham…
Saya tak boleh jalan.
Tolong saya.
Tangan setiausaha saya pun keluar duri macam itu.
Mata dia jadi merah dan ulat keluar dari mulut dia…
Dia jadi Syaitan Nafsu.
Syaitan Nafsu…
Apa itu?
Syaitan Nafsu wujud di dunia ini sejak azali lagi.
Mereka bunuh manusia dan hidup abadi dalam tubuh perumahnya.
Ia ada di mana-mana dan muncul bila-bila masa saja.
Kalau tak nampak semua itu, saya tentu dah cakap awak gila.
Maksud saya, orang anggap saya gila hari ini.
Sakit betul hati saya memikirkannya.
Semua orang tak percaya.
Maksudnya, awak seorang saja yang boleh bunuh Syaitan Nafsu?
Betul.
Kenapa syaitan-syaitan itu kejar saya?
Sebab takdir awak yang menyerunya.
Apa awak merepek ini?
Tak apalah! Takdir apa?
Maksudnya, saya ditakdirkan untuk dimakan syaitan?
Sia-sia saja kalau awak tak faham.
Lebih baik awak mati.
Hei! Tunggu dulu.
Syaitan itu boleh keluar dari Pulau Jeju?
Pergi ke Seoul atau luar negara?
Syaitan Nafsu akan ikut awak sampai ke lubang cacing.
Ia akan goda dan bunuh awak.
Macam setiausaha awak itu.
Salahkan takdir awak.
Kalau boleh lawan, cubalah.
Hei.
Aku harap kau jadi manusia biasa…
kalau kau dilahirkan semula.
RUMAH NENEK HAENYEO
Van.
Kalau betul budak itu Wonjeong, dia tentu ada tanda itu.
Kalau tanda itu bercahaya…
maksudnya dialah Wonjeong.
Nah, makanlah.
Banyaknya. Apa awak nak jual nanti?
Tak luak pun kalau beri awak semangkuk.
Tak…
Banyak sangat ini.
Dia datang lagi?
Yeom-ji, awalnya kamu balik hari ini.
Tak pergi sekolahkah?
Kalau saya sekolah, siapa nak teman nenek berniaga?
Lagipun, nenek beri dia makan percuma kalau saya tiada di rumah.
Apa salahnya kalau nenek beri dia makan?
Ini kedai kamukah? Jawablah.
Saya cucu nenek.
Saya tak nak nenek rugi.
Kali ini, awak mesti bayar. Jangan balik selagi tak bayar.
Dia ini…
Jangan bergaduh. Masuk sajalah.
Tunggulah nasib dia. Saya akan pastikan dia bayar semuanya.
Macam mana siasatan awak?
Nampaknya…
Saya ikut jejak yang ditinggalkan,
tapi ia bukan mudah.
Tuan tahu apa-apa tentang lelaki misteri itu?
Suatu masa dahulu…
saya pernah nampak dia semasa kali pertama datang ke Pulau Jeju.
Betulkah?
Macam mana rupa dia? Ceritalah.
Rupa dia menakutkan?
Senjata apa dia guna?
Dia bertukar jadi Syaitan Nafsu, bukan?
Kalau jumpa dia, awak akan menggigil ketakutan.
Tuan, benda-benda mistik ini memang mainan saya.
Syaitan Nafsu akan ikut awak sampai ke lubang cacing.
Ia akan goda dan bunuh awak.
Macam setiausaha awak itu.
Ya.
Amboi, tajamnya menjeling.
Kenapa?
Awak yang halang saya naik penerbangan.
Semuanya demi kebaikan cik.
Kalau cik balik ke Seoul sekarang,
Bo-ram dan konco-konco dia akan gunakan peluang ini
sebagai alasan untuk menjatuhkan cik.
Encik Chang.
Saya betul-betul takut.
Awak patut percaya cakap saya.
Saya percaya cakap cik.
Yakah? Sebab itu awak halang saya?
Cik, pil tidur…
Kalau tak makan pil ini, saya tak boleh tidur.
Saya perlukannya.
Sekejap!
Hari dah lewat malam.
Susah payah saya bancuh teh ini supaya cik boleh tidur lena.
Saya buang sajalah.
Nah, okey?
Okey.
Selamat malam.
Panasnya!
Oh, Tuhan!
Wahai Tuhan, Buddha dan…
Tak, mana-mana Tuhan sajalah…
Aku janji akan pergi ke gereja dan tokong setiap minggu.
Tolonglah selamatkan aku.
Nak gila aku dibuatnya.
Hei! Macam mana awak datang?
Awak nak tahu?
Tak nak.
Saya tak nak tahu.
Saya pernah jumpa seekor Syaitan Nafsu yang matanya selicik mata awak.
Apa jadi?
Saya tak bunuh, tapi saya cungkil matanya.
Jangan pandang saya macam itu.
Saya ada soalan.
Syaitan itu ada di sini sekarang?
Di sini pun ada?
Tadi.
Ada berapa ekor semuanya?
Sepuluh?
Dua puluh?
Saya dah kata ia ada di mana-mana dan boleh muncul bila-bila masa saja.
Syaitan tak boleh dibilang.
Apa saya nak buat?
- Apa? - Apa saya patut buat?
- Menyorok macam sekarang. - Selama-lamanya?
Awak kata syaitan akan ikut saya sampai ke lubang cacing.
Orang di sekeliling saya boleh berubah macam setiausaha saya.
Awak nak saya menyorok di bilik ini dan berserah saja tanpa buat apa-apa?
- Hidup macam itu? - Kalau awak nak selamat.
Lebih baik saya mati saja.
Ibu dah mati.
Mak cik nak saya mati.
Ayah nak saya hidup macam bangkai bernyawa.
Hidup saya dah cukup menyedihkan…
jadi saya tak nak berjuang untuk hidup…
tapi ini tak adil.
Sama ada hidup atau mati, saya tetap terseksa.
Ini tak adil…
jadi…
Jadi?
- Apa kata awak kerja dengan saya? - Apa?
Apa kata awak jadi pengawal peribadi saya?
Lindungi saya.
- Apa? - Kenapa?
- Sebab itulah awak datang, bukan? - Tak.
- Jadi, kenapa datang? - Saya…
Awak datang sebab jatuh cinta pandang pertama?
Lupakan saja.
Saya tahu bukan itu sebabnya. Tiada kaitan dengan perasaan.
Tak usah fikir lagi dan jadi pengawal peribadi saya.
Awak dah gilakah?
Awak ingat awak siapa?
Awak tak boleh menilai orang macam…
Tak, bukan macam itu.
Awak tak kenal saya,
jadi tak hairanlah awak cakap macam itu.
Okey.
Berapa awak nak?
Kita patut tandatangan kontrak, bukan?
Perjanjian lisan pun sah, tapi kalau ada hitam putih lagi bagus.
Awak ada apa-apa dokumen pengenalan diri?
Tiada.
Nombor kad pengenalan?
Tiada juga.
Nombor telefon…
Saya boleh reka saja, bukan?
Saya akan belikan awak telefon.
Nama awak?
Siapa nama awak?
- Van. - Van?
Van apa?
Van saja?
Vanny Van?
Amboi, garangnya.
Okey, Van saja.
Biar saya baca kontrak ini.
Ini kontrak perkhidmatan antara Won Mi-ho, klien, dengan kontraktor, Van.
Kontraktor mesti melindungi klien daripada Syaitan Nafsu setiap hari.
Klien akan bayar gaji kontraktor, termasuk cukai, secara tunai.
Awak patut tinggal di sini.
Senanglah awak nak lindungi saya setiap hari.
Betul?
Okey, tulis gaji awak.
Di bahagian gaji, tulis jumlah yang awak nak.
- Jangan main-main lagi. - Apa?
Saya tak suka berjanji.
Tunggu! Nanti.
Saya rasa awak dah salah faham.
Ini peluang awak untuk jadi rakan kongsi Won Mi-ho, pewaris Kumpulan Daehan.
Awak nak lepaskannya macam itu saja?
Hei! Tunggu!
Maafkan saya.
Saya betul-betul minta maaf…
tapi malam ini…
Boleh teman saya untuk malam ini saja?
Saya bukan jenis perempuan yang ajak lelaki tidur dengan saya…
tapi saya…
Saya betul-betul takut.
Awak dingin dan menakutkan…
tapi Syaitan Nafsu lebih menakutkan.
Saya mengantuk kerana terlalu penat.
Saya tak patut tidur…
Kalau betul budak itu Wonjeong…
dia tentu ada tanda itu.
Aku dah agak. Siapa tak suka duit?
Sekejap.
Kenapa tak tulis gaji?
Mustahillah percuma.
Apa? Dia nak aku bayar berapa pun yang dia minta?
Saya janji akan selamatkan kamu.
Tunggu saya.
Saya janji.
Kenapa awak…
berjanji dengan saya?
Van!
Dah lama tak jumpa.
Patutkah saya benci awak kerana lupakan saya?
Atau patutkah saya bersyukur?
Terjemahan sari kata oleh Saffura pakan saya?