SERIAL NETFLIX
Wahałem się, czy to zrobić.
Ale zróbmy to. Chcę to skończyć.
Niech nie będzie żadnych wątpliwości
co do tego, kto wydał Claudię
i nauczyciela aktorstwa.
Albo kto wrobił Pabla.
I kto powiedział Sofíi prawdę o jej ojcu, Rogelio.
Nie chcę, by ktoś przypisał to sobie.
@_wszystkietwojesekrety_ to ja.
Ponownie.
Teraz wyjeżdżam z forsą za dom.
Jebać Liceum Nacional.
Dobrze, Sofi.
Wytłumacz mi, bo chcę to zrozumieć.
Czemu chciałaś zniszczyć życie swoim kolegom?
Pani mnie nie słucha.
Mówię pani, że Raúl został porwany
i choć nie powinnam tego zdradzać…
Mówiłaś mi, ale to wszystko twoje wymysły.
Tak się nie stało. Raúl zamieścił filmik.
Wyśmiewał nasze liceum
i mówił, że wszystko to jego sprawka…
Przepraszam.
- Wzywałaś mnie? - Tak.
Sofía nie wygłosi przemowy.
Czemu nie?
Słucham?
Wybacz, ale…
ona długo pracowała nad tą mową i to jest dla niej ważne.
Owszem, ale teraz to nie jest najważniejsze,
bo mówię wam, że Raúl…
Wystarczy o nim.
To dla ciebie ważne i nie wolno ci z tego zrezygnować.
Boli cię, że został wydalony, ale musisz to zrobić.
Nic z tego.
Wybacz, ale teraz nie znajdziemy lepszego zastępstwa.
Dziś nic nie może pójść źle.
Ręczę za Sofíę.
To będzie pamiętna chwila.
Dobrze, ale jak coś pójdzie nie tak, zrezygnujesz.
Dobrze.
Mogę już iść?
Tak, Sofío.
Dziękuję.
GABINET DYREKTORA
Kupiłem ci kanapki. Rozmokły, ale nadal są dobre.
Skarbie,
czy Sofía ma zamieścić post, żebyś w końcu zrozumiał?
Co takiego?
Darío, zerwaliśmy ze sobą.
Co?
Kiedy?
ROSITA NIE CHCĘ JUŻ Z TOBĄ CHODZIĆ
Wybacz, nie nacisnęłam „wyślij”.
Gotowe.
Pa, skarbie. Dzięki za kanapki.
Brawo, Sofío. Jędza.
- Suka z ciebie. - Jebana hipokrytka.
Dość tego!
Raúl wszystkich nas oszukał!
Proszę.
Słuchaj.
- Czemu wyrzuciłeś Raúla? - Mam mało miejsca.
Nie kłam.
Co się stało?
Porozmawiamy?
Tak.
Nie musisz spłacać długów wobec twoich rodziców.
Wobec moich muszę.
Nie.
Javi, wszystko słyszeli. Kurwa.
To miało nas ocalić.
Twojego tatę też.
Raúl nie stoi za @_wszystkietwojesekrety_.
I jest w niebezpieczeństwie.
Mam wrażenie,
że to część jego gierki.
Nie rozumiesz?
On miesza ci w głowie.
To mnie przeraża.
A Natalia miesza tobie.
Jak zawsze.
Ona jedzie do Acapulco.
Jej autobus odjeżdża z dworca o 11.
Jakbyś chciał wiedzieć.
Potrzebujesz mnie.
Potrzebuję kogoś, kto mi uwierzy.
On i Sofía to dupki.
Są siebie warci.
Czarna czy różowa?
Czarna.
Dobra, różowa.
Wszystkich nas zrobili w balona.
Firma ubezpieczeniowa nie pokryje kosztów szpitala,
bo ma dowód, że prowadziłem po pijaku.
- Żal mi twojej mamy. - Mojej mamy?
Chyba mnie.
Jak myślisz, kto za to zapłaci?
Nie wiem jak.
Bo straciłem też miejsce w szkole lotniczej.
Pieprzyć to.
A ja straciłam swoją reputację.
Pieprzyć to.
Straciłaś ją już jakiś czas temu.
O co ci chodzi? O, przepraszam!
Tak czy owak,
zaczynamy od zera.
Koniec z hakerami i pieprzonymi esemesami.
Skoro masz to gdzieś, to czemu nie jesteś w szkole?
Bo jest mi wstyd.
A ty?
Sprawdzam, co u ciebie.
- Jakiś ty dobry. - Wspaniały.
Mówiłem ci, a ty mi nie wierzysz.
Dobra. Przebiorę się.
- Śmiało. - Na razie!
Oddaj.
- Ale wyślij mi fotkę. - Dobra.
Niech nie będzie wątpliwości
co do tego, kto wydał Claudię i nauczyciela aktorstwa.
Jesteś zdrajczynią, Sofío.
Kto wrobił Pabla.
- To fałszywe nagranie. - Skąd wiesz?
Bo widziałam porwanie Raúla.
Widziałaś, jak go uprowadzili?
Niedokładnie.
Był tam, a potem nagle zniknął.
Tak było.
- Słyszysz samą siebie? - Tak.
Ale spójrz na to.
Przecież go znasz.
Gdyby to on był szantażystą, to z radością by się tym chełpił.
No dobra, ale to Raúl zrobił…
zdjęcie Susanie, żeby nas wrobić.
Zmusił nas do zdrady.
Pabla też zmusił, by ten potrącił go autem i niemal zabił?
Najwidoczniej.
Czy ty siebie słyszysz?
Czemu do ciebie to nie dociera?
Do mnie?
Porwali go z twoją pomocą, prawda?
Gerry, jak się masz?
Nigdy nie czułem się lepiej.
Rozmawiałem z sędzią i dla twojego własnego bezpieczeństwa
ostatnie dwa miesiące spędzisz poza zakładem.
Niemożliwe.
Czekaj.
Proszę pani?
To jego papiery. Proszę go później wypisać.
- Czy…? - Dziękuję.
Czy ja dziś wyjdę?
Twoi rodzice muszą tylko co tydzień się z nami kontaktować.
Nie mogę wrócić do rodziców.
Poproś więc jakiegoś innego krewnego.
Ale ja…
nie mam nikogo takiego.
Znajdź jakiegoś opiekuna.
I nie wracaj, jasne?
Nie mogę stawiać się sam?
Przepraszam.
Za kłamstwa i za wszystko.
To było złe.
Nie powinnaś była przyjeżdżać bez zgody rodziców.
Wiem.
- Mówiłaś mi to już z 500 razy. - Tak?
Tak.
- Przysięgam, że nie zapomnę. - Świetnie, o to chodzi.
Podróżni udający się do Acapulco są proszeni o wejście do autobusu.
Przykro mi z powodu Maríi.
Jeśli tu wrócisz, zatrzymaj się u mnie.
Ale poproś rodziców o zgodę.
Dobrze, Noris.
Dziękuję.
- Dziękuję. - Zapraszam.
Dziękuję.
Pokaż swoją suczą minę.
Tak?
ZAKŁAD POPRAWCZY
- Nie możesz tu wejść! - Tylko chwilę.
Natalio.
Natalio!
Cześć.
Zmontowaliśmy robota z czterema typami przegubów.
Aby za ich pomocą obliczyć kąty…
Zobaczmy.
To ostatnia wskazówka z plecaka.
Nic nie mówiłam.
Wiem.
Najwidoczniej Raúl zapłacił dzieciakowi, żeby ten nas zmylił.
Prawda?
Sofío!
Tak?
Co to kinematyka odwrotna?
To wyliczanie składowych do ostatecznego rozwiązania. Tak?
Dobrze.
W tym przypadku mamy…
To coś oznacza, ale nie wiem co.
- Masz obsesję. - Nie.
Wiem, że tutaj znajdę odpowiedź.
- Przepraszam. - Proszę wejść.
To program uroczystości zakończenia szkoły.
Spokojnie.
Przeczytajcie go i wszelkie pytania kierujcie do mnie.
Sofía jednak wygłosi mowę pożegnalną?
To nagroda za spieprzenie ludziom życia?
- Rosito, uspokój się. - Co?
To wy ją wybraliście.
Poza tym chcę pogratulować Ernesto.
Uczniowie tacy jak ty są dumą tej szkoły.
O co chodzi?
Jak to?
Nie powiedziałeś im?
Wasz kolega wygrał konkurs systemów NOMEN.
Nie było łatwo, ale zdołaliśmy sforsować firewalla.
- Co zrobić? - Udało się.
Gratulacje.
Tak, gratulacje.
Dajcie spokój. Dziękuję.
Naprawdę dziękuję.
- Ustal mi adres domowy tego drona. - Czemu ja?
Dasz radę?
Ten ma osobliwość.
Jest zepsuty.
- Ernesto, zhakuj szkolną stronę. - Co jest?
- Co? - Zablokuj ludziom dostęp na pięć minut.
- No śmiało. - To nielegalne.
Jakby cię to obchodziło.
Dobra, prościej. Zmień na niej kolor.
Albo czcionkę.
- Umiesz? - Po co ci to?
- Nie umiesz. - Umiem.
I ty wygrałeś konkurs hakerski.
Nie rób sobie jaj.
Ciekawe, czy wypłacą ci nagrodę, kiedy się dowiedzą.
W porządku.
Zrobił to za mnie mój kumpel.
Ale nic nie mów.
Kto jest w tej grupie? Czemu nas szantażują?
Co?
Odbiło ci. Pieprzona Sofíopatka.
Dobra, nie jesteś w tej grupie, ale…
- W jakiej grupie? - O co ten kumpel cię poprosił?
Powiedział mi,
że wykona tę robotę w moim imieniu i podzielę się z nim forsą.
Chciał niewiele w zamian.
Niewiele?
Coś ty zrobił?
- No co? - Podpisałem się swoim nazwiskiem.
Napisałeś ćwiczenie teatralne.
Coś jeszcze?
Nie.
- Na pewno? - Podpisałem się tylko na tamtym zadaniu.
Nic więcej.
Jaka szkoda, że stracisz te 200 tysięcy peso.
Przydałaby ci się ta forsa.
Podłączyłem też kabel do komputera Quintanilli.
To wszystko.
Tak zdobyli nasze profile.
Przyniosę szkole dumę.
Chcę występować przed publicznością.
Stąd wiedzieli, gdzie nas uderzyć.
Kto cię o to poprosił?
Kto ci pomógł?
Bruno.
Prawda?
- Ale nic nie mów. Forsa. - Sofío!
Co z nim zrobić?
Zatrzymaj go. Jest ważny.
Przepraszam.
Nigdy nie chciałem cię stracić.
I…
zrozumiałem, że…
Dobrze, że to zrozumiałeś.
Tak.
Co teraz?
Nie mam pojęcia.
- Ja też. - Nie?
Ale chodź.
Gdzie jest Raúl?
- Pewnie w domu. - Nie.
Bruno, nie kłam.
Jesteś @_wszystkietwojesekrety_.
- Gdzie on jest?! - Idź sobie.
Nie.
- Co mu zrobiłeś?! - Odejdź stąd.
- Co ty…? - Nie wiesz, w co się pakujesz.
Chcę się dowiedzieć.
Żadne z nas nie jest tu bezpieczne.
Idziesz czy nie?
Gerry, nie mogę być twoim opiekunem.
Nie ty, tylko schronisko.
Nie możemy.
To niemożliwe.
Nie narozrabiam.
Mogę tu pomagać, ale muszę…
- Muszę mieć gdzie spać. - Skarbie.
Nie chodzi o rozrabianie.
Nie możemy cię reprezentować przed policją, bo to wbrew prawu.
To nie jest policja.
To zakład poprawczy.
Gerry.
- Proszę. - Nie mogę.
- Nie mam gdzie nocować. - Gerry?
Co się stało?
Wszystko dobrze?
Pospiesz się.
Posłuchaj.
Rozumiem, jeśli mi nie ufasz,
ale w takim razie daj mi spokój.
Wejdź.
Czemu je zamykasz?
Chcesz zobaczyć Raúla?
Wejdź na górę.
Gdzie jest Raúl?
Nie ma tu tego dupka.
To ja, Sofío.
Jestem @_wszystkietwojesekrety_.
Stworzyłem forum, ale już go nie kontroluję,
bo jest ich zbyt wielu.
Są niebezpieczni.
Chcą mnie zabić.
To wszystko wina tego durnia Raúla.
Dlaczego to jego wina?
Ten idiota i ja mieliśmy układ.
Miałem wziąć na siebie całą winę,
a on miał mi płacić
i chronić mnie za kratkami.
Ale potem przestał płacić.
Co do diabła?
Hej!
Wszystko się pochrzaniło.
Kiedy wyszedłem,
nie mogłem korzystać z internetu ani używać komputera.
Oczywiście nikt nie chciał też zatrudnić byłego więźnia.
Cóż…
prawie nikt.
Chwila.
Jaki to ma z tym związek?
Skąd wiesz, co się stało na dachu?
Nie wiem.
Ty mi powiedz.
Mówiłeś, że nie możesz używać komputera.
Po wyjściu z więzienia zhakowałeś telefon Raúla.
I znalazłeś na nim zdjęcie Susany.
Zobaczyłem jego esemesy.
Wiadomości głosowe.
Nie zabiliśmy Susany.
Zrobiliście to.
A potem upozorowaliście jej samobójstwo.
I żyliście jak gdyby nigdy nic.
Bo przecież nigdy nie jesteście niczemu winni.
Czemu na nas nie doniosłeś?
Bo pewnie znów byście się wywinęli.
Raúl zapłaciłby dużo forsy.
I znów jakiś biedak taki jak ja wylądowałby w więzieniu.
CEL OSIĄGNIĘTY
SZKŁO I ALUMINIUM INSTALACJE - LUSTRA - NAPRAWA
Przepraszam, czy to Arenal 14?
Czego szukasz?
Hiszpańskiej Agencji Studiów Wyższych. Wie pan, gdzie ona jest?
Czy to wygląda ci na agencję?
Rany.
Hej, dziewczyno!
Halo!
To ty?
Alejandra Salmone, tak?
Tak.
To dla ciebie.
Od kogo?
Mówił, że przyjdzie tu zagubione dziewczę
i będzie pytać o tę agencję.
NIESPODZIANKA, ZDRAJCZYNI NIE MA STYPENDIUM!
W porządku?
Tak, dziękuję.
Forum Zero Bezkarności.
Zero bezkarności.
ZERO BEZKARNOŚCI SPRAWIEDLIWOŚĆ NIE ISTNIEJE
Nie, przestańcie!
JESTEŚ PEDAŁEM, GERRY
Co robisz, stary?
Czerwone światło!
Zobacz.
To mój pierwszy post.
„Sprawiedliwość nie istnieje.
A raczej istnieje tylko dla tych, którzy mogą ją sobie kupić”.
Kiedy napisałem, co zrobiliście Susanie,
przybyło mi obserwujących.
Ludzi, którzy mnie rozumieli.
WITAJCIE
Łatwo zapalić zapałkę.
Ale ugasić pożar jest dużo trudniej.
SPALIMY LICEUM NACIONAL?
MOŻE BOMBA?
GERRY JEST DO DUPY
JEBAĆ RAÚLA
Wiesz, gdzie jest Raúl?
Proszę, powiedz, gdzie on jest.
Nie pójdę tam. Te dupki to świry.
To przecież twoi fani!
Próbowałem ich powstrzymać,
ale ich nic nie zatrzyma.
Nie musisz tam iść. Powiedz, gdzie to jest.
Zabiją cię.
Zabiją cię, bo oni mnie nie słuchają,
a to miejsce to labirynt.
To niebezpieczna okolica.
Dobra.
Ile osób pilnuje tego miejsca?
Kilka.
I nie słuchają niczyich poleceń?
Na początku byli mi posłuszni,
a potem postawili na demokrację.
Absolutną.
Jeśli nie powiesz mi, gdzie jest Raúl, powiem wszystkim, co zrobiłeś.
Jeśli ktoś z forum dowie się, że ci pomagam,
będę martwy.
Nikomu nie powiem.
Jasne?
Słowo.
Javi, bardzo się denerwuję. Co mi chcesz powiedzieć?
Mamo, będziesz babcią.
- Wcale mi nie pomagasz. - Mamo!
Co się dzieje, skarbie?
Cóż to za okazja?
- Co u ciebie? - W porządku.
- Pokłóciłeś się z tatą? - Nie, ale już z nim nie mieszkam.
A Sofi?
Teraz jestem z Natalią.
Nie masz nic przeciwko, żebyśmy się tu zatrzymali?
Nie, skądże.
Dziękuję. Mogę pomóc?
Tak, dziękuję.
Jaka ładna.
Pod tym adresem mieścił się sklep ze szkłem.
Wyszedł z niego gość i dał mi tę kopertę.
Przez to gówno straciłam miejsce na UNAM.
Alex, uspokój się.
Czemu ktoś mógł zrobić ci tak okrutny żart?
Nieważne.
Nie mam stypendium, a rodzice nie opłacą mi studiów.
Ale możesz mnie tu odwiedzić.
Nie rozumiem, Gaby.
Taki był przecież plan, że do mnie przyjedziesz.
Alex?
Połączenie się zerwało? Halo?
Nie.
Chodzi o to, że…
Nie rozumiem.
Tak sobie myślałam.
Zależy ci tylko na moim przyjeździe.
Pa, Gaby.
Myślałem, że to przyjazne miejsce.
Czemu nie mogę tam zostać?
W schronisku pracują wolontariusze
i nie mogą cię reprezentować jako twoi opiekunowie.
Dlaczego?
Bo jestem mordercą?
W sumie ich nie winię.
Proszę.
Wszystko do dupy.
Słuchaj,
tutaj nie używa się takich słów.
Inaczej pożałuję mojej decyzji.
Jakiej?
Zostanę twoją opiekunką.
Serio?
Dlaczego?
- Proszę to rozważyć. - Rozważyłam.
Nie.
Nie, to pokój Luisa.
Nie zdążyłam uprzątnąć jego rzeczy.
- Mogę spać w salonie. - Nie, proszę.
Tu będzie ci wygodniej.
I potrzebujesz przestrzeni.
Zostawię cię na chwilę.
Raúl jest po drugiej stronie.
- Ilu ich jest? - Trzydziestu albo czterdziestu.
Spadajmy stąd.
- Nie. - Nawet nie wiemy, czy on żyje.
Nie pójdę stąd.
To twój problem.
Mówiłeś, że mi pomożesz.
- Obiecałeś. - Posłuchaj mnie.
Nie będę narażał życia dla Raúla i ty też nie powinnaś.
Chodźmy stąd.
Sofío!
GERRY RAÚL! WYDARZYŁO SIĘ COŚ WSPANIAŁEGO…
MUSZĘ CI O TYM POWIEDZIEĆ.
RAÚL JESTEM ZAJĘTY, NAPISZĘ PÓŹNIEJ, DOBRA?
GERRY W KOŃCU PISZESZ JAK NORMALNY CZŁOWIEK!
RAÚL ????
GERRY PAMIĘTASZ IMPREZĘ U NONY? BYŁA SUPER, CO?
RAÚL JASNE, BYŁA MEGA! POGADAMY JUTRO, DOBRA?
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz