SERIAL NETFLIX
Przyślijcie karetkę.
Proszę!
ASYSTOLIA
BEZDECH
Jest stabilny.
W ciężkim stanie, ale wyliże się.
Nie wierzę, że to Pablo.
Cholerny psychol.
Prawie mnie zabił.
Nawet ja nie byłbym takim dupkiem.
- Przekroczył granicę. - Dlaczego chciałby cię zabić?
Żeby pójść do więzienia?
To bez sensu.
Myślisz, że Pablo działa logicznie?
Zapomniałeś już,
jak często spuszczał mi łomot?
Raczej nie.
Siostro.
Co to za badanie toksykologiczne?
Wykonuję tylko polecenia.
Mój syn nie prowadziłby po alkoholu.
- Mam wezwać lekarza? - Tak, chcę wyjaśnień.
Śmierdział wódą.
Straci szansę na szkołę lotniczą?
Mam nadzieję.
Pieprzony Pablo.
Cały czas nami manipulował.
Muszę do łazienki.
Pójdziesz ze mną?
Nie umiecie pukać?
Co robisz?
Przyszłam…
do Pabla, nie po to, by o nim plotkować.
Gdy mówi się do chorych, oni podobno szybciej zdrowieją.
Już skończyłam.
Sofío, tu są jego rzeczy.
Jego smartwatch.
Sprawdź wiadomości.
WIADOMOŚCI CLAUDIA
Ostatnia od Claudii.
PABLO CO TYLKO CHCESZ…
CLAUCTRIZ_ ZASZALEJMY…
„Mam taką fantazję, że ostro mnie pieprzysz.
Opieram się, ale ty łapiesz mnie za włosy
i dajesz mi to, czego chcę”.
Dobra.
PABLO - TO ŻART? CLAUCTRIZ_ - ZROBISZ TO?
PABLO JEŚLI CHCESZ…
„To do jutra w sali teatralnej”.
Ale to nie Claudia.
Nie, to nie ona.
Na końcu jest podkreślenie.
To kto to jest?
Sprawdź rozmowy.
Mam.
Dzwonił do niej. Nie odbierała.
Potem do niego dzwonił jakiś anonim.
Spójrz na godzinę.
Połączenie trwało 12 minut i zakończyło się w chwili wypadku.
Nie.
Osoba dzwoniąca…
to ten sam człowiek, który podał się za Claudię.
„Sekrety” uznał, że po zajściu z Claudią
Pablo będzie łatwym celem.
Prowadził go przez całą drogę.
Manipulował nim jak Raúlem.
Chciał, żeby Pablo przejechał Raúla.
Pablo nie jest szantażystą.
GERRY WSZYSTKO GRA?
NA PEWNO MAM NIE PRZYJEŻDŻAĆ?
RAÚL SPOKO, KOLEGO. WSZYSTKO GITES.
GERRY CO TO ZA JĘZYK? BRZMISZ JAK STARUSZKA.
Wszystko gra?
Mój kumpel miał problem.
Co się stało?
Nic takiego.
Jakie są te tacos?
Dobre, co?
- Tak. - Mówiłem, że są pyszne.
Uwielbiam to miejsce, a ta salsa jest świetna.
Czuję się wrednie, bo psioczyłam na Pabla.
Wiecie co?
Idę do Any.
Głodny, Raulito?
Kup sobie więcej.
Nie, dziękuję.
Javi, nie jesteś głodny?
To znaczy „nie”.
Idę do łazienki.
Wszystko gra?
- Często tam chodzisz. - Tak, mamo.
To normalne, gdy się nawadniasz.
Spróbuj, bo wyglądasz na zmęczoną.
Słabo jej to wychodzi.
Znaczy to, że nie chce gadać z Javierem.
A tobie to, że nie jesteś głodny.
Mogę ci przynieść, jeśli chcesz.
À propos,
ładnie wyglądasz.
Byłem tu kiedyś z kumplami.
Jeden z nich o imieniu Darío bardzo się upił.
Na to drugi kumpel, Raúl: „Tym razem nie zapłacę”.
No to Dario wypił kufel piwa i wszystko wyrzygał.
Co do kropelki.
- Nie masz pojęcia. - Dzięki za opowieść.
Wybacz!
Dzień dobry.
Proszę dwa tacos z wieprzowiną i trzy z wołowiną.
- Co jest? - Kurwa.
Ona tu idzie?
Jak się masz?
- Dobrze, a ty? - Ja też, dzięki.
- Rosita, miło mi. - Bernardo. Cześć.
To Niemiec.
Czy wy dwaj jesteście…
kumplami z paki?
Tak.
Uwielbiam więźniów.
Dlatego z tobą chodziłam.
Byłam przykrywką Gerry‘ego.
Ale w porządku.
- Może być. - Gdzie Darío?
Kto?
Twój chłopak Darío.
- Znasz Daría, jej chłopaka? - Chwila.
- Tego, co zwymiotował? - Tak, tego!
- Tego, który się porzygał. - Jesteś zabawny!
Cieszę się, że przebolałeś rozstanie z Luisem.
Wiesz, w sumie mi go przypominasz.
Co to za Luis?
O nie. Wyautowałam cię?
Zostawię was. Pogadajcie sobie.
Miło było cię poznać, a ciebie zobaczyć.
Na razie.
Pa.
- Pa. - Pa.
NATALIA PISZE…
- Mogę przejść? - Nie spojrzysz mi w oczy?
- Mogę? - Śmiało.
Tego chcesz? Idź do swojej nagrody pocieszenia.
Ona przynajmniej nie zadaje się z moim tatą.
I po wszystkim nie wyjeżdża do Acapulco.
Musiałam przez to przejść.
Nie bądź egoistą, jesteś teraz blisko z tatą.
A co ze mną?
- Wdałeś się w ojca. - Dobra.
Luis to twój były?
Szczerze?
Wolałbym o tym nie mówić.
Nie musisz mi mówić o niczym.
Czemu?
Bo akurat o tym nie chcę rozmawiać?
Przecież mówiłem ci o moich kumplach.
Skoro nie chcę o tym rozmawiać, to nie chcę.
Do zobaczenia w ośrodku.
Dzięki za kolację.
Raúl, masz gdzie się zatrzymać?
A kogo to obchodzi?
Nie możesz poprosić kumpla?
Dobra, niech ten pieprzony haker u nas przenocuje.
- Cóż… - Możesz nocować u mnie.
Nie jestem aż tak zdesperowany.
Masz rację. Lepiej spać na ulicy.
Dobra, przyjmuję zaproszenie.
Ale tylko na dziś. Jutro coś wymyślę.
Javi,
dlaczego zaprosiłeś do siebie Raúla?
Nie martwiłaś się o niego?
Zresztą znasz go. Wolę go mieć na oku.
Spokojnie.
Naprawdę chcesz tu zostać?
Tak, Ano. Nie martw się.
Jedź do domu i odpocznij.
W razie czego dam znać.
Dobrze, że Pablo ma takich przyjaciół jak ty.
Dzwoń, jeśli będzie ci czegoś trzeba.
- Obiecuję. - Bez względu na porę.
Dzięki.
Prześpij się.
Dzięki. Pa.
Doktorze, po co wam to badanie toksykologiczne?
Śmierdział wódą.
LABORATORIUM WSTĘP DLA UPRAWIONEGO PERSONELU
Oczywiście.
Chodź, Gerardo.
Idę, mamo.
Skąd masz tę bluzę?
- Pożyczył mi kolega z drużyny. - Chodź.
Wypij wszystko.
Spieszę się, mamo.
- Kocham cię. - Bądź ostrożny.
Zachowuj się.
Pa, babciu.
Przestań, proszę.
Dość, koleś!
Nie!
Przestań, proszę!
Na pomoc!
Pomocy!
Nie siadaj taki mokry.
Przepraszam.
- Myślałem, że często zmieniasz pościel. - To dla ciebie.
- Co tam, Javi? - Cześć, tato.
Jak noga?
- O wiele lepiej. - Tak?
Dobrze.
Zatrzyma się u nas, dobrze?
- Cześć. - Co tam?
Dziś nie ma treningu.
- Dlaczego? - Treningi zostały wstrzymane.
Pod klubem pobito dzieciaka z niższej ligi.
Kogo?
- Adriána Carrasco. - Naprawdę?
Rozwalili mu nogę.
Prezes klubu powiedział, że przyjdzie na waszą imprezę.
Zaproś Sofi.
- Na pewno zechce ją poznać. - Dobrze.
Tato!
Kto go pobił?
Jakiś gość w masce.
Dasz wiarę?
Jak się doi migdały?
Tobie też przyniosłam.
Nie, dziękuję.
- Owoców? - Nie przepadam.
- Na pewno? - Serio, nie lubię.
Wiesz, że gdy odeszłam z Nacional, stałaś się tam popularna?
- Tak uważasz? - To mnie zaskoczyło.
Ale wiesz, co myślę?
Przy pierwszym spotkaniu ludzi odrzuca twoja sucza mina.
- Jest taka… - Sofi, szybkie pytanie.
Ta czy ta?
Przecież są takie same, tylko różnią się kolorem.
Są takie same.
Wybacz, ale one nie są takie same.
Ani trochę. Spójrz na tę zieloną.
Zieleń podkreśla twoje oczy.
Wyrzuć tę drugą.
Zielona jest lepsza.
- Dużo lepsza. - Tak myślałam.
Bez dwóch zdań.
JAVIER MOGĘ WPAŚĆ?
Wyglądasz w niej na pewną siebie.
- Uwierz mi. - Dzięki, Nati.
SOFIA O CO CHODZI?
Pokaż swoją suczą minę.
Musi być taka jak u Sofi, tylko lepsza.
- Pokaż. - Taka?
- Tak, wredna suka. - Tak?
JAVI KTOŚ W MASCE POBIŁ GOŚCIA Z DRUŻYNY.
- Dzięki. - Wyglądasz ślicznie.
- I bądź pewna siebie! - Muszę być pewna siebie.
Głowa do góry. Wspaniale.
Natalio, chodź do mojego pokoju.
Ty też potrzebujesz pomocy?
Co tutaj robisz?
Przepraszam.
Ja…
pójdę już sobie.
Nie jesteś w więzieniu?
Odbywam karę.
Ale w takim ośrodku.
Czasami dostaję przepustki.
Tak.
Jadłeś śniadanie?
Co to za misja?
Wyjaśnię po drodze. Włóż to.
Serio?
- Nie masz innych ciuchów? - Tylko te.
Po co mi te szmaty?
Bo tam, dokąd idziemy, eleganckie ciuchy nie pasują.
W dżinsach wyglądam ohydnie.
- Dzięki, Mau. - Nie ma za co.
Dzień dobry. Tędy.
Dzień dobry!
To jest Gerry.
- Cześć. - Cześć.
POTRZEBA POLITYKI SPOŁECZNEJ WOBEC OSÓB LGBTQI+
Przedstawię ci kogoś. To jest Gerry.
- Miło mi, jestem Andy. - Cześć.
Przynieść wam coś do picia?
Tak, kawę, jeśli można.
Dla ciebie też?
- Tak. - Dwie kawy.
Dzięki.
Andy jest przemiła.
Prowadzi to schronisko już od dwóch lat.
Co pani tu robi?
Jestem wolontariuszką.
- Dzięki. - Wasza kawa.
Gerry, rozgość się. Jeśli czegoś wam trzeba, jestem w pobliżu.
- Dziękuję. - Dzięki.
Pa.
Szczerze?
Nie sądziłem…
że jest pani taka otwarta.
Nie byłam.
To stało się po tym, jak dowiedziałam się, że Luis jest gejem.
Umarł, nie mówiąc mi o tym.
Tak bardzo chciałam być mamą idealną,
że…
nie pozwalałam mu wyrazić samego siebie i powiedzieć mi, co czuje.
Dlatego…
staram się nie dopuścić, by przydarzyło się to innym.
Śmierdzi tu jak w slumsach.
Pewnie nigdy nie byłaś w slumsach.
Tędy.
Dzień dobry.
Witam.
Przyszliśmy odwiedzić Adriána.
Jest z tyłu.
Dziękuję.
Przepraszam.
Boże. Co tu robisz?
Przysięgam, że chciałem oddać twoje rzeczy.
Nie rób mi krzywdy!
To nie ja cię pobiłem!
Chciałem zobaczyć, jak się masz.
To moi przyjaciele.
Cześć.
Co do diabła?
Mamo!
- Mamo! - Cicho!
- Raúl. - Cicho.
Gość się wkurzył. Zaraz nas stąd wykopią!
Spokojnie.
Czemu on się tak ciebie boi?
Przestań krzyczeć. Dobrze?
Odknebluj go.
- Nie będzie krzyczał. - Obiecujesz?
Zdejmij to.
Zabierz rękę.
Nie chcemy cię skrzywdzić.
Serio. Chcemy wiedzieć, kto ci to zrobił.
Pomożesz nam?
Tak.
Dobrze.
Adriánie.
Miałeś to na sobie, gdy cię zaatakowano?
Tak.
On zamierzał pobić ciebie, Javi.
Chciał dokończyć to, co zaczął w escape roomie.
Dorwali nie tego gościa?
Dupki.
Adriánie, czy sprawca miał na sobie maskę?
Tak.
Czy wyglądała… tak?
Tak.
Duszno tu. Poczekam na zewnątrz.
Ale ty jesteś wrażliwa.
Nie o to chodzi.
To przez @_wszystkietwojesekrety_.
O co ci chodzi?
Przeraziłaś się, kiedy pokazałam Adriánowi maskę.
Masz mdłości, bo jesteś w to zamieszana.
Duszno tu. Poczekam na zewnątrz.
Szukałaś jej w szpitalu.
Przyszłam tu do Pabla…
Myślałaś, że użyto jej w ataku na Pabla, nie Adriána.
Czemu poszłaś do łazienki? Żeby odpisać szantażyście?
Pewnie użyłaś komórki Maríi,
bo twój zabytkowy by się nie nadał.
Kurwa, Sofío.
Sprowadziłaś mnie tu, by udowodnić swoją teorię?
Nie mogłaś powiedzieć mi tego w domu?
Natalio.
Od kiedy rozmawiasz z szantażystą?
Dlaczego ją zostawiliście?
Jakiś czas po śmierci Marii zobaczyłam w sieci coś,
po czym uznałam, że jej śmierć nie była przypadkowa.
Tęskniliście za mną?
Postanowiłam poszukać odpowiedzi.
Dlaczego ją zostawiliście?
WIADOMOŚCI PRZYCHODZĄCE
NATALIA CO TO JEST?
KIM JESTEŚ?
I DLACZEGO WYSŁAŁEŚ TO MOJEJ SIOSTRZE?
WIADOMOŚĆ PRZYCHODZĄCA
ODPOWIEM NA TWOJE PYTANIA
ALE NAJPIERW MUSISZ COŚ DLA MNIE ZROBIĆ :)
- O co cię jeszcze poprosił? - O nic.
Miałam się trzymać blisko was.
Wiedzieć, gdzie jesteście.
Żeby być o krok do przodu.
Czyli jesteś szpiegiem.
Kim jest @_wszystkietwojesekrety_?
Nie wiem.
Nie patrzcie tak na mnie.
Nie jesteście lepsi ode mnie.
Jesteście hipokrytami. Ja nie robię tego dla siebie.
Tylko dla mojej siostry.
Ona nie żyje!
Co ty byś zrobiła?
Czy ten Luis coś do ciebie czuł?
Tak.
Coś mi narysował.
Ale byłem takim dupkiem, że go zabiłem.
Choć on mnie lubił.
Mnie.
Ze wszystkich ludzi lubił mnie.
Kurwa.
To naprawdę straszne.
- Przerażasz mnie. - Zrozumiem, jeśli się ode mnie odwrócisz.
Czułem, że tak będzie.
Na twoim miejscu zrobiłbym to samo.
- Na razie. - Dzięki.
Możesz wyjść?
Nie zaprosisz mnie na obiad?
Nie.
Wysiadaj.
Proszę.
Daj znać, co u Pabla.
Jasne. Smacznego, gołąbeczki.
Wszystko dobrze?
Chcę być z tobą sam na sam.
O której jest ta impreza?
Zaraz.
Co kombinujesz?
Nie wiem.
Domyśl się.
No tak, jesteśmy pod szpitalem.
- Drobny szczegół. - Właśnie.
- Mam potargane włosy? - Tak.
- Serio? - Tak.
- Javier. - Sofía?
- Wyglądasz dobrze. - Co za wstyd.
Naprawdę.
Czemu jesteście tak późno?
- Mieliśmy dużo zajęć. - W szkole.
- Widzę. - Mamo!
- Cześć! - Lily. Liliano.
- Jak leci? - Chodź tu.
Zabierz je i puść im film albo daj im iPada.
Dobrze.
Wszystko dobrze?
Oczywiście.
Twój tata już zaczął się zamartwiać.
- Javi, oni czekają. - Idź.
- Javier! - Śmiało.
Chodź, synu. Czekają.
Nie odejdę, póki mi nie powiesz.
Natalio, dość.
Nie mogę nawet spać.
Tak bardzo mi jej brakuje.
Dużo o niej myślę.
Mam telefon Marii
i przeczytałam wiadomości od ciebie.
Co chciałaś jej powiedzieć?
Mów!
Wiem, że to boli.
Byłaś jej przyjaciółką, ale ja jestem jej siostrą
i muszę wiedzieć!
Nigdy się nie męczysz, co?
Co ukrywacie tym paktem?
- Dobrze ci idzie? - Tak. Wkrótce mój debiut.
Dobrze.
- Chcesz wody? - Poproszę.
- Zostawię was. - Dzięki.
Wszystko gra?
Javi, chodź na chwilę. Wybacz, Sofío.
Po co, kurwa, poszedłeś do Adriána?
Jego rodzina dzwoniła do klubu.
Kazałem ci się nie wychylać.
- Pomóc pani? - Tak. Muszę roznieść…
- Dobrze. - Ale mnie on wkurza.
Nie daje Javiemu spokoju.
Javi nagle oświadczył mi,
że wyprowadza się do ojca.
Bez wyjaśnienia. Nic z tego nie rozumiem.
Obaj będziemy mieć przejebane.
Kiedy to było?
Jakiś rok temu.
Nie możemy.
Właśnie, że możemy.
Muszę to wiedzieć.
- Nie chodzi tylko o pakt. - A o co jeszcze?
Serio chcesz wiedzieć?
Wyprowadził się do ojca.
Czemu nie grasz?
Bo nie, tato.
Nie wciskaj mi kitu.
Jesteś piłkarzem, jak ja.
Masz to we krwi.
Zaufaj mi.
Ktoś mnie pobił i uciekł!
Co robimy?
Dowiemy się, kto przeniósł zwłoki.
Albo kto wysłał tę wiadomość. To bardzo ważne.
To ta sama osoba.
Zobaczysz.
KTO PRZENIÓSŁ ZWŁOKI?
Kazałem ci się nie wychylać.
Czy zawsze muszę sprzątać po tobie gówno?
Ciężko pracowaliśmy, by zajść tak daleko, Javi.
Nie spieprz tego.
Ten dupek wycelował we mnie broń,
a potem zabrali mi forsę.
Nie tylko my byliśmy w szkole tamtego wieczoru.
Co tu robicie?
Potem wszystko się rozpętało.
Co tu się dzieje?
- To moja forsa. - Zabiją mi siostrę.
- Ukradli mi ją! - Nie!
María to zrobiła.
My wszyscy.
Kto przeniósł ciało Susany do jej domu?
Sofía?
KTO PRZENIÓSŁ ZWŁOKI?
Twój tata przeniósł ciało.
Prawda?
W zamian za to wróciłeś do futbolu.
Choć go nienawidzisz.
Mimo że masz dość swojego ojca.
Nie pierwszy raz ci pomógł.
Dlatego nie chciałeś, byśmy odkryli, kto przeniósł ciało.
I nikt cię nie zaatakował w escape roomie.
Nie chciałeś, bym szukała odpowiedzi.
Sofío!
Sofío, pomóż mi!
Wyjaśnij mi to.
Co się stało?
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz