SERIAL NETFLIX
- Zostaw! - Puszczaj!
Marío, zrób coś!
To był wypadek.
Przepraszam.
Nat…
Bardzo cię kocham.
Wiem.
Gdzie byłyście?
- Ojciec was szukał! - Mamo, posłuchaj.
María nie jest winna, bo ja nas w to wpakowałam.
Przysięgam, że wszystko wyjaśnię.
Nie cierpię wsi i tych komórek.
Uspokój się. Jesteśmy tu przez ciebie.
Teraz będziecie mieć proste komórki bez Internetu.
Jak mamy informować ludzi, co u nas?
O to właśnie chodzi. Marío, daj mi swój telefon.
Marío, Susana nie żyje.
Popełniła samobójstwo.
Rodzice zabronili nam korzystać z Internetu.
Do diabła!
Marío!
Mówią, że przyczyny mogły być różne.
Prąd wciągający.
Uderzenie fali.
Atak serca.
Ale myślę, że to było coś innego.
Biedna María.
Nie powinnaś była przechodzić przez to sama.
Czemu zostawiliście ją samą?
No tak.
Dlatego tu jesteś.
Dlatego przyjechałaś teraz, a nie gdy María…
Zabiła się.
Kto to napisał?
Nie wiemy.
Kto to napisał?
- Natalio. - Kogo zostawiliście? Maríę?
- Kto ją zostawił? Ja? - Nie.
Kto jeszcze ją zostawił?!
To nie ma związku z tobą!
Nie, Javi.
Nie mówmy jej.
Dobrze, Sofío. Nic mi nie mówcie.
To nic osobistego.
Przepraszam.
No co?
Bez obaw.
Wolę waszą nienawiść od współczucia.
Ten hotel to nie jest miejsce dla ciebie.
Rozumiesz?
UNIWERSYTET QUERÉTARO
Musimy ci znaleźć jakieś lokum.
Może się zatrzymać u mnie.
I już.
Spakuj się.
Od kiedy się spotykacie?
Tak się ułożyło.
Fajnie.
Moje gratulacje.
Dzięki.
Wiesz, co przywiozłam?
Plastry na worki pod oczami.
Wyglądasz na zmęczoną.
Mogę ci dać, jeśli chcesz.
Gdy dotrzemy do domu, powiesz mojej mamie, że…
Przyjechałam na zakończenie szkoły moich przyjaciół.
Bardzo za nimi tęskniłam.
To takie niespodziewane, ale cieszę się.
Włóżmy twoje rzeczy do pokoju Sofii.
Jadłaś coś?
- Jeszcze nie. - Coś zrobię.
- Też chcecie? - Nie, dziękuję.
Nie rozumiem cię.
Z nią nigdy nie wiadomo. Wolę mieć ją przy sobie.
Zmarła jej siostra.
- Ona tylko szuka odpowiedzi. - Rozumiem.
Serio.
Ale jest jeszcze coś.
Kto ją zostawił?
Natalia zgubiła kolczyk.
Wypadł jej, gdy wyjęła słuchawki, kiedy tam przyszliśmy.
To oznacza,
że ona nie ma tylko prostego telefonu od rodziców.
Ma też telefon Maríi.
Włączyła telefon Maríi i dlatego dostała wiadomość.
To nie wszystko.
Starzy nie pozwoliliby jej przyjechać, co dopiero nocować w takiej dziurze.
Pewnie powiedziała im, że jedzie na targi uczelniane.
UNIWERSYTET QUERÉTARO
I uciekła.
O co jej chodzi?
Czemu zadzwoniła do Pabla i się rozłączyła?
Czemu właśnie reaktywowała konto siostry?
- Nie łapię tego. - Posłuchaj.
Musimy powiedzieć jej, co się stało z Susaną.
Nie.
Najpierw dowiem się, co ona tu robi i czego chce.
Poza tym mamy pakt, prawda?
Sofío.
Sami mówiliście, że musimy milczeć.
To nieprawda.
Co im powiedziałaś?
Przekazałam wieści od Natalii.
- Czyli? - Dokładnie to, co nam powiedziała.
Wybacz, nie widziałam innego wyjścia.
Musimy coś zrobić.
Może to ten haker za tym stoi?
Haker?
- Czy mściciel? - Javi.
To nie byłam ja.
Jak was przekonać, że to nie był mój esej?
- Wierzę ci. - Sofío.
Naprawdę.
Alex nie miała powodu, żeby to napisać.
I pomogę ci to udowodnić.
Granados, zadzwoń do mnie.
Muszę wiedzieć, czy dziś wpłynie zaliczka.
DOSTĘPNE SALDO 550 $
Rachunek różniczkowy.
Strona 60. Darío, usiądź.
Na miejsca.
- Szybciej. - Dobra.
Musimy zdobyć ten esej.
Może jest na nim podpis.
Albo inne wskazówki.
Pomogę wam.
Nie.
Nie potrzebujemy cię.
Tylko ja i Sofía.
- Javier. - Nie.
Myślę, że mnie potrzebujecie.
Do sali teatralnej.
I do gabinetu Sebastiana.
Skąd go masz?
Mam swoje sposoby.
Marío, to znów ja, twoja przyjaciółka Claudia.
Pamiętasz mnie?
Zostawiłaś mnie samą w Meksyku.
Nie musimy rozmawiać o tym, o czym nie chcesz.
Daj tylko znać, że nic ci nie jest.
TATA POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Tak?
Cześć, skarbie. Co u ciebie?
Cześć, tato.
Wszystko dobrze?
Tak, w Querétaro wszystko gra.
Jak tam jest?
Hotel jest świetny.
- Rozmawiałyście z kimś? - Z nikim.
Tylko z kobietą z targów uczelnianych.
Podjęłaś już decyzję?
Nadal nie wiem, co chcę studiować.
Nie stresuj się, skarbie.
I nie spiesz się z podjęciem decyzji.
Tak, tak.
Nora wspaniale mnie ugościła.
A jej dom jest nie do opisania.
Jest naprawdę piękny i urządzony ze smakiem.
Ja też cię kocham, tato. Pa!
Nie wierzę ci.
Wybacz, że wtrącam się w twoje sprawy, ale…
na pewno wiesz, co chcesz studiować.
Sofía też była zagubiona,
aż pewnego dnia postanowiła pójść na prawo.
Fajnie!
Prawda?
Prawniczka.
Właśnie.
- Napijesz się kawy? - Chętnie.
Ty też pewnie wiesz, czego chcesz.
Czym się pasjonujesz?
Cóż…
GERRY WTS MNIE PRZEŚLADUJE. ZOSTAWIŁ WIADOMOŚĆ.
RAÚL O NIE. WSZYSTKO GRA?
GERRY TAK, ALE TO NIC NIE ZMIENIA.
NIE CHCĘ KŁOPOTÓW.
RAÚL PRZYJDŹ PO POŁUDNIU DO HOTELU. POGADAMY…
Pukaj, dupku.
Pomożesz mi?
Nie chcę sam ponosić kary.
Ale nie otwieraj tak drzwi.
A to co?
Kurwa.
Musimy to posprzątać?
Ale nie dali nam rękawiczek.
Widzisz?
To tylko kupa.
Jest niegroźna.
To wielka tragedia.
Ale coś nam mówi.
- To jakiś przekaz z zaświatów? - Nie, nie.
Mówi nam, by podążać za marzeniami.
Oczywiście.
I nie marnować czasu z ludźmi, z którymi nie chcemy być.
No tak.
Jak ty i ja, Dario.
- Ta śmierć dała mi do myślenia. - Mi też.
Tak?
Dobrze, że się zgadzasz. Nie wiesz, jak trudno…
Jak ty i ja.
Nie każdy ma szczęście znaleźć miłość swojego życia.
Sam go zrobiłem.
Zgniótł mi się w torbie.
Nie, jest super.
Dzięki.
To róża.
Kocham cię.
To było super z twojej strony.
Wielkie dzięki.
Za graffiti i całą resztę.
Nie musiałeś brać tego wszystkiego na siebie.
Dzięki.
Byłem ci dłużny.
To jego gabinet.
- Dobra. - Stanę na czatach.
Dzięki.
Dobra.
Skrzynka na listy.
Ta maska pewnie mruga w nocy.
Masz?
- Masz chwilę? - Nie.
To zadanie do zrobienia indywidualne czy w grupach?
- Nie mam czasu. - Mam użyć innej techniki?
Później pogadamy.
ALEX KRYJCIE SIĘ!
Javi…
Miałem dzwonić.
Tak? Nie.
Dobra.
Nie, nikt nic nie podejrzewa.
Uwierz mi.
Jeśli ktoś tu ryzykuje, to ja.
Właśnie wychodzę. Do zobaczenia.
Tak.
Musimy go śledzić.
Zamknięte!
- Alex, co się stało? - Zamknął je.
- Ile cyfr? - Od jedynki do dziewiątki.
- Możesz to podpisać? - Trochę się spieszę.
To dla dyrektorki. Proszę.
- Osiem cyfr. - Alex, nie ruszaj się.
Pospieszmy się, bo on nam ucieknie.
Ma mnóstwo kubków z kawą.
Pewnie jest roztargniony i używa prostej liczby.
- Co to może być? - Jego urodziny.
Spróbujmy!
Sama nie wiem.
I jeszcze tu.
Tu.
Co on lubi?
Lubi pacynki.
UBÚ REY WIELKI DEBIUT
- Musimy za nim iść! - Data jego debiutu.
Alex, spróbuj 02-11-2011.
Szybko. On wychodzi.
Nie, to nie działa!
I jeszcze data.
- Dziękuję. - Dzięki.
Co jeszcze on lubi?
AKTA MA MATKA
ATAK KATA
Palindrom!
Brzmi tak samo, gdy czytasz go wstecz.
Spróbuj 11-02-20-11
…jedenaście.
Tak!
Wziął wszystkie eseje z teczki. To pewnie on.
- Musimy go śledzić. - Dobra, chodźmy.
Nadal mi nie ufacie?
Słuchaj, Alex. To nic osobistego,
ale póki nie dowiemy się, kto za tym stoi, będę ufać tylko Javierowi.
Ale możesz nam pomóc.
Ułóż tu wszystko tak, jak było.
I dziękuję.
- Chodź. - Dzięki.
Zamknij drzwi i zgaś światło.
@_WSZYSTKIETWOJESEKRETY_ ZRÓB TO TERAZ!
552533148 JUŻ IDĘ
APTEKA
TY PISZESZ…
@_WSZYSTKIETWOJESEKRETY_ MASZ? LOKALIZACJA.
@_WSZYSTKIETWOJESEKRETY_ ZOSTAW TO TAM.
Ach tak.
Czyli tajemnicą Sebastiana jest…
Claudia.
GABRIELA WYŚLIJ WIADOMOŚĆ
GABRIELA DZWONIĘ
Tak?
Obudziłam cię.
Wybacz, zapomniałam, że w Hiszpanii jest rano.
Miałyśmy więcej ze sobą nie rozmawiać.
Wiem, ale…
Gaby, czuję się okropnie.
Jestem taka samotna.
Już dobrze. Jak mogę ci pomóc?
Możemy pogadać?
Przez chwilę?
Proszę.
To nie była ta sama sukienka, co ostatnio.
Pablo, co teraz zrobimy?
Co chcesz zrobić?
Powiedziałaś jej, że jesteś Króliczkiem?!
CLAUCTRIZ_ TAK BARDZO ZA NIĄ TĘSKNIĘ.
PABLO JA TEŻ. CZEGOŚ CI TRZEBA?
CLAUCTRIZ_ MÓGŁBYŚ POLEPSZYĆ MI NASTRÓJ.
PABLO JASNE. W JAKI SPOSÓB?
CLAUCTRIZ_ ZROBISZ WSZYSTKO?
PABLO CO TYLKO CHCESZ…
CLAUCTRIZ_ ZASZALEJMY…
- To ona. - Widzę.
Ja będę mówić, bo ty nie masz taktu.
- Lepiej ja to zrobię. - Nie, ja. Możesz mi zaufać.
- Z taktem. - Jasne.
Claudio.
Powiedziałaś kochasiowi o Susanie?
Złamałaś nasz pakt dla Sebastiana?
Nieźle.
- Skąd wiesz, że się spotykamy? - Bo właśnie to potwierdziłaś.
Śledziliśmy was.
Wybacz.
- Tak było. - Kto jeszcze wie?
Nikt inny. Tylko nas troje.
Obiecuję, że nikomu nie powiemy.
Ale musisz coś dla nas zrobić.
Coś niewielkiego.
Szantażujecie mnie?
Nie.
To, że jesteś w związku z kimś, kto ma nad tobą władzę,
to twój problem.
Chcę się tylko upewnić, że twój „pan profesor”
to nie @_wszystkietwojesekrety_.
Nic z tego, Sherlocku. Powodzenia następnym razem.
- Co to było? Miało być z taktem. - A nie było?
Moja kolej.
Sebastian nie wie. Nic mu nie mówiłam.
Dzięki, Alex.
Rozumiem cię.
Ja ufam Sofíi, bo to moja dziewczyna,
a ty swojemu nauczycielowi.
- Nie jest moim nauczycielem. - Cóż…
Dobra, jest. Ale to nas nie określa.
Jesteśmy dorośli.
To związek za obopólną zgodą.
Pomóż mi wykluczyć tego nauczyciela.
Czy też twojego chłopaka. Proszę.
Nie.
DOSTĘPNE SALDO 550 $
- Nie dostałeś? - Nie.
Sprawdziłeś pocztę?
To nie trwa tak długo.
Sprawdź jeszcze raz.
Macie nowych przyjaciół?
Przedstawcie mnie Philowi i Lily.
Nie twoja sprawa.
Te konkursy zawsze trwają tak długo?
- To mój pierwszy raz. - Sprawdź ponownie.
Bierzecie udział w konkursie?
Tak.
Jakim?
Informatycznym.
Szukasz dziur w firewallu.
Brzmi przezabawnie.
Głupol. Co w tym śmiesznego?
Zmienisz zdanie, jak wygram 200 tysięcy.
Podzielisz się z tymi dupkami?
Podzielę się z twoją mamą.
Chciałbyś, dupku.
Kretyn.
No dalej.
Tak?
Co tam, Granados?
Potwierdziłem wpłatę i zamknąłem transakcję.
Nie wierzę.
Nic nie dostałem. O czym ty mówisz?
Wpłaciłem na numer konta, który wczoraj mi wysłałeś.
Nie wysłałem go wczoraj, tylko dzisiaj. Nie rób sobie jaj.
Wszystko gra?
Wysłał forsę za dom na fałszywe konto.
Jak to? To niemożliwe.
- Banki mają zabezpieczenia. - Musieli mnie zhakować.
To był Bruno, tak?
Przepraszam.
- Co z Brunem? - To on reaktywował konto.
Wiem, że Raúl za tym stoi.
- Tak, a Bruno trafił za kratki. - Właśnie.
Miał najwięcej powodów.
Tak, to ma sens.
Ale go wykluczyłam.
Brałam go pod uwagę.
Masz innych podejrzanych?
Nie, powoli mi idzie.
Coś się stało?
Nie, nic.
Ciekawiło mnie tylko, jak układa ci się w szkole.
Co u mamy?
Dobrze.
Ciężko pracuje, ale dobrze.
Cieszę się.
Jeśli potrzebujesz pomocy z przemową,
mogę ją z tobą przejrzeć.
Tak. Wczoraj zaczęłam ją pisać.
- Będzie super. Naprawdę. - Wspaniale.
Idę do szafki.
Ja idę w tamtą stronę.
Dobrze.
Coś okropnego.
Myślisz, że to Raúl?
Może ten szantażysta to laska, która nie ma przyjaciółek. Jak Alex.
Alex nie byłaby do tego zdolna.
Ona jest dziwna.
Właśnie. Co jest z nią nie tak?
Nie wiem.
SEBASTIAN PRZYJDŹ TERAZ. MUSZĘ CIĘ ZOBACZYĆ.
CLAUDIA GDZIE JESTEŚ?
SEBASTIAN SPOTKAJMY SIĘ W KLASIE
Sebastianie?
Co jest?
Bawimy się w chowanego?
Wyjdź.
Nie mogłeś zaczekać do później?
Chodźmy do gabinetu.
Co do cholery?
- Co jest? - Czekaj.
- Co to ma być?! - O co chodzi, Clau?
- Co jest nie tak? - Czego nie kumasz?
- Chciałaś tego! - Nie!
- Tak! - Przyjaźniliśmy się!
- Ale ty nadal jesteś dupkiem! - Clau, o co ci chodzi?
Clau!
Patrz.
Dzień dobry.
Jesteś tu nowa?
- Nie. - Nie?
Apartament 302. Raúl Leon.
Drzwi się nie otwierają.
System mi nie pozwala.
Ale ktoś to dla pana zostawił.
- Tak, Monroy. Dalej, Quique! - Nie wiem.
- Dalej, Quique. - Cześć, tato.
Spóźniłeś się.
- Cześć. - I co to za buty?
Zostawiłem korki u mamy.
Tak zadebiutujesz w pierwszej lidze?
Dlatego tu jestem.
Mosqueda potrzebuje kogoś szybkiego i zwinnego,
kto będzie krył Orozco w niedzielę.
Chyba że chcesz siedzieć na ławce.
- Idź trenować. - Dobra!
- Dalej, Javi! - Biegiem.
Dalej, Javier.
- Kogo dasz mu do pary? - Kevin byłby dobry.
Ładne buty, Williams.
Gdzie dałeś moje korki?
Nie wiem, o czym mówisz, ale poproś tatę, żeby kupił ci nowe.
Co jest?
Proszę dać mi chwilę.
Co to, kurwa, jest? Cholera.
Ma pan wielkie kłopoty. Albo pan zapłaci, albo wezwę policję.
Marquitos…
Właśnie rozmawiałem z twoją…
Uciekaj!
- Co jest? - Ochrona!
Nie! Przepraszam.
Wsiadaj.
- Wsiadaj, Gerry. - Ruszaj!
Gdzie moje rzeczy?
Zostawiłem je tu dwie minuty temu.
Masz się za spryciarza?
Jestem sprytny.
- Tak? - Tak.
- Nic ci nie zrobiłem. - Nie?
- Jak mnie popchniesz, to oddam. - Ja tak samo.
- Popamiętasz mnie. - Ty mnie też.
Jesteś dużym chłopcem, Williams.
- Tak. - Prawda?
Pilnuj swoich rzeczy.
Albo niech twój tata cię nauczy.
Chodźcie, chłopaki.
On nigdy się nie pozbędzie ducha swojego ojca.
Kurwa!
Co tam? Nie mogłeś znaleźć plaży?
Co się stało?
Wszystko gra?
To ty, prawda?
Czy my się znamy?
Fotogeniczny.
Przepraszam! Dwa proszę.
Trzy.
Co robisz później?
Chcecie stąd wyjść?
Po drinkach.
Czyli to nie Sebastian.
Raúlowi ktoś wykradł wszystkie pieniądze.
Kto teraz?
Może na dziś wystarczy?
Wiesz co? Wypisuję się.
To nie jest jakaś pierdolona gra.
ZAŁÓŻ KAMERĘ NA MOTOCYKL.
Wiesz, w co mnie wciągnąłeś?
Za dwa tygodnie wychodzę.
WŁĄCZ TRYB GŁOŚNOMÓWIĄCY
Jeśli złapią mnie po tym numerze,
zostanę w poprawczaku na kolejny rok.
Czemu myślisz, że to jakiś pieprzony żart?
Wiesz, gdzie ja kibluję?!
Jak tam jest?
Nie wierzę.
Kurwa, Raúl.
Co robisz?
Ratuję wasze tyłki.
Chodź tu.
@_WSZYSTKIETWOJESEKRETY_ NADAJE NA ŻYWO!
- Nie na czerwonym! - Jedź dalej.
Czerwone światło, do diabła!
Czerwone światło! Zginę!
Jedź dalej.
Przestań. Proszę, przestań!
Dotarłeś do celu.
Co mam zrobić?
Wyłącz światła.
Nie schodź z motocykla.
CLAUDIA ROBIĘ TO TYLKO PO TO, BY CIĘ ZAMKNĄĆ.
NIE DLATEGO, ŻE MU NIE UFAM…
SOFÍA OCZYWIŚCIE. CO ZNALAZŁAŚ?
ĆWICZENIE NAPISZ HISTORIĘ…
Javi, musisz to zobaczyć.
- Nie schodź… - Mam to gdzieś.
- Co to jest? - Esej z teatru.
Jestem na środku ulicy. Co mam zrobić?
Patrz, kto to podpisał.
- Nie. - Nie wierzę.
Pablo!
Przyślijcie karetkę!
Błagam!
Pablo!
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz