SERIAL NETFLIX
ODCINEK 5
Halo?
Halo? Słyszysz mnie?
Co to było?
Czemu się rozłączył?
Nie daje mi to spokoju.
Co cię trapi?
Nic takiego.
Te słuchotki są takie świeże.
Mamo, tato, chodźcie jeść.
- Dobra. - Dobra.
Wyglądają świetnie.
Jakie piękne!
Mogłam zamówić sobie coś do picia.
Nie musiałeś tego robić! Pewnie dużo zapłaciłeś.
Pamiętam, że miała pani na nie ochotę, pani Han.
Naprawdę? Jesteś taki słodki.
Szkoda, że to nie ty jesteś moim synem.
Chwila. Możesz chociaż zostać moim zięciem, Min-woo.
Mamo, przestań!
Co?
Tak się nie stanie.
Young-seo mówiła, że Min-woo wrócił do swojej byłej.
Wiesz, do tamtej.
Zerwaliście, gdy wyjechała na studia, ale się zeszliście?
Przestań.
No tak. A z ciebie jest niezdara. Upuściłaś portfel.
- Co? - Przed sklepem.
Kiedy go upuściłam?
AKTA PRACOWNIKA: SHIN HA-RI
DZIAŁ ROZWOJU PRODUKTÓW ZESPÓŁ NR 1
Cały czas była tuż pod moim nosem.
Randka w ciemno
z pracownikiem!
- Pani Jin. - Tak?
- Jak masz naprawdę na imię? - Geum.
Geum-hui.
- Pani Shin Ha-ri. - Przepraszam.
- Tak chce pani prezentować? - Słucham?
Zrobił mi się jęczmień.
Jak ona śmie
tak mnie okłamywać?
Miałabyś mnie dość Gdybyśmy spędzali razem każdą chwilę
To dla ciebie.
Bardzo ładne.
Nie bądź taka. Po prostu się pobierzmy.
Shin Ha-ri. Shin Geum-hui.
Tak nie można.
Tak nie można!
GO FOOD
Chodźmy na lunch w pobliżu twojej pracy.
W pobliżu mojej pracy?
W pobliżu mojej pracy!
Co się zmieni, kiedy ją rozpoznam?
Przepraszam za spóźnienie.
Musiałam jechać do Gangnam na spotkanie biznesowe.
Pracujesz w małej firmie, prawda?
- A co to za firma? - Co?
Moja firma produkuje różne artykuły dla domu.
Co dokładnie oznacza „różne artykuły dla domu”?
Kubki,
odświeżacze,
spinki do krawatów.
Faktycznie różne artykuły.
Musisz być bardzo zajęta.
Jak to w pracy.
Nasza firma zawsze robi to, co przynosi zyski.
Po co zadzwoniłeś?
Z jakich chińskich znaków
jest twoje nazwisko?
Dziwne. Dlaczego pytasz?
Zrozumiałem,
że niewiele o tobie wiem.
Ty wiesz, gdzie się uczyłem, gdzie pracuję, jakie mam hobby.
Bo tak naprawdę nie jesteśmy razem.
Czemu chcesz wiedzieć?
Dziadek może zapytać.
No cóż.
„Geum” to „żelazo”, a „hui” „szczęście”.
Więc dalej będzie mnie okłamywać?
Mogłeś mnie o to zapytać przez telefon.
Przecież nie lubisz tracić czasu.
Tak.
No to idziemy?
Co?
Naprawdę tylko po to ściągnął mnie do Ilsan?
Chwila…
Panie Cha.
Umów spotkanie o 14,00 z Zespołem nr 1.
Tak. Nie ma co tracić czasu.
Gdzie pracujesz?
- Jeśli po drodze, to… - Nie!
Pójdę sama.
To idę. Do widzenia!
Starsi klienci dobrze reagują,
bo głównym składnikiem jest białe kimchi.
Moja matka je uwielbia.
Jest bardzo wybredna.
Nie mogę tam teraz wejść.
O, jesteś.
Przyszła pani Shin.
Spóźniła się pani.
Co robisz? Wejdź.
Dobrze.
Co tak późno?
Dyrektor chce ci coś powiedzieć.
- Co tak stoisz? - Co chce mi pan powiedzieć?
Proszę zrobić ravioli jeszcze raz.
Dlaczego?
Miało najwyższą ocenę podczas degustacji…
Koszty są zbyt wysokie.
Obniżcie je o 20%.
Jeśli to zrobimy, jakość produktu…
Nie powinna pani obniżać ceny i poprawiać jakości?
Myślałem, że za to pani płacę.
Dobrze mówię, pani Shin?
- Ja… - Rozumie pani, o czym mówię?
Pani jest twórczynią tego produktu,
proszę obniżyć cenę, utrzymać jakość
i zbilansować składniki odżywcze, żeby dobrze się sprzedawały.
Zrozumiano?
Tak jest.
Mamy zrobić ravioli na nowo?
Jak mówiła pani Yeo, ono zdobyło najwyższą ocenę.
Jestem dyrektorem tej firmy. Czy potrzebny jest inny powód?
To do pana niepodobne.
Poza tym traktuje pan panią Shin bardzo emocjonalnie.
Panie Cha.
Nie wiesz, kim jest Shin Ha-ri?
Kim ona może być? To Shin Ha-ri.
Ta Shin Ha-ri to…
Shin Geum-hui.
Co?
O czym ty mówisz?
- To prawda? - Tak.
Już to potwierdziłem.
Zaraz.
Jedną chwilę.
Jak…?
Co teraz zrobisz?
A jak sądzisz?
Powoli pozwolę jej zrozumieć…
jak wielki błąd
popełniła.
PREZES KANG TAE-MOO
Jeszcze raz.
Jeszcze raz!
Jeszcze raz.
Jeszcze raz!
Panie Kang!
Proszę o szczegółową opinię, jak danie ma być przerobione!
Ma pani je przerabiać, dopóki mi nie posmakuje.
Co pan…?
Znowu robisz to białe kimchi?
Tak.
Zrobię kimchi i przemyślę sprawy.
Wielka szkoda.
Tak ciężko pracuje.
Dzień dobry.
- Hej. - Dzień dobry.
- Proszę. - Dzięki.
Co cię tu sprowadza?
Mam spotkanie w dziale marketingu, więc wpadłem do was.
Co robisz, Ha-ri? Kimchi?
Tak.
Jedzcie, nie przeszkadzajcie sobie!
Tak.
Smacznego.
Wystarczy. Siadajcie.
Spokojnie. Siadajcie, no już.
Tak jest. Wielkie nieba.
Panie dyrektorze!
Panie prezesie!
Czemu się tak zachowują?
Pewnie każesz im tyrać.
Wybiegli na twój widok.
To nie tak.
Zachowują się tak, bo nagle się tu zjawiłaś.
- Niezapowiedziana wizyta. - Przestań.
A gdybym dał znać?
Przybiegliby wszyscy managerowie.
Nie chciałem powodować
irytującego zamieszania.
Dlatego wpadłem bez zapowiedzi.
O!
Mamy nowy produkt!
Tak.
Wegetariański jjajang i creme brûlée
gotowe do próbnej produkcji, a ravioli…
wymaga drobnych poprawek.
To, które poszło wczoraj?
Zdaje się, że nie robią żadnych postępów.
Nie, był nieoczekiwany problem.
Jaki problem?
Shin Ha-ri!
Ha-ri!
To przez nią upadłem, tak?
Wygląda zwyczajnie.
Tylko dlaczego chodzi z twarzą zasłoniętą jak duch?
Pewnie z powodu kłamstw.
Co?
Co masz na myśli?
- Jest głodny. - Czyżby?
- To podaj mu coś. - Tak jest.
Biorąc pod uwagę jej zachowanie,
to ravioli może nie być zbyt dobre.
Zdaje się, że jedzenie panu smakuje.
Tak.
Przygotowania do rocznicy powstania firmy idą dobrze?
Tak jest. Urządzimy przyjęcie w hotelu, jak rok temu.
Poprowadzi je pan Yu Jae-seok. Pan go bardzo lubi.
Tak? Znaczy faktycznie, lubię go.
Jak dziś wygląda jego alter ego?
Przykro mi, że znowu robisz ravioli.
Nie chodzi o smak. Problemem jest koszt.
Wszyscy badacze tak robią. Nie przejmuj się.
Nie masz go dość? Zjedzmy na mieście.
W porządku. Zjedzmy tutaj. Chcę zobaczyć reakcje na nasz produkt.
Ale nie ma zbyt wielu osób.
Dziwne. Zwykle jest tłum.
Min-woo, zjemy na mieście?
- Mówiłaś, że nie chcesz. - Wiesz…
Cała już przeszłam tym ravioli.
Nie mam na nie ochoty.
Zjedzmy na mieście.
Geum-hui jest ostatnio zajęta.
Co się stało? Nic ci nie jest?
Nie. W porządku.
Więc teraz masz odwagę
otwarcie umawiać się z kimś w pracy?
Słuchasz mnie?
Na co tak patrzysz?
Dlaczego pan o nią pyta?
Chcę ją znowu zobaczyć.
Dobrze się z nią bawię.
Tae-moo, ustal datę i zrób sobie wolne,
żebyśmy mogli się spotkać.
Jasne, załatwię to jak najszybciej.
Co się stało? Wszystko w porządku?
Tak. W porządku.
Co? Zapraszasz mnie na firmową imprezę?
Tak.
Dziadek chce się spotkać.
Tylko wtedy znajdę czas.
Przepraszam, ale nie będę mogła przyjść.
Dlaczego? To sobota. Nie pracujesz wtedy, prawda?
Tak się składa, że moja przyjaciółka bierze wtedy ślub.
- Pokaż zaproszenie. - Co?
Wyślę im kwiaty i gratulacje,
skoro nie będziesz mogła tam być.
No tak!
Już pamiętam. Ślub jest za tydzień.
W tę sobotę moja rodzina odprawia pradawne obrzędy.
Zwykle robi się to w nocy. Wtedy będzie już po imprezie.
Tak naprawdę…
Firma nie radzi sobie zbyt dobrze.
Jak to
nie radzi sobie?
Jest o krok od bankructwa.
Dlatego wszyscy pracownicy muszą wyrabiać nadgodziny.
Ciężko będzie mi przyjść na tę imprezę rocznicową.
Naprawdę?
Nie mamy wyboru.
Będziesz musiała zapłacić karę.
Karę?
Co to?
To niewiele, ale weź to.
Tylko tyle mam.
Naprawdę niewiele.
To nie wystarczy.
Przepraszam.
Ale ostatnio też nie mam dużo pieniędzy.
Ciężko się żyje z samej pensji.
Czynsz, rachunki, życie.
Czemu koszty utrzymania są takie wysokie?
Nie mam czasu słuchać narzekania małej bogaczki?
Co mam robić?
Jeśli pójdę na imprezę firmową
i ktoś mnie rozpozna, będę skończona.
Spokojnie.
Jak mają cię rozpoznać?
Shin Geum-hui i Ha-ri są zupełnie inne.
- Nikt cię nie rozpozna. - Tak myślisz?
Co? Jej firma bankrutuje?
Teraz kłamie o bankructwie firmy?
Wielkie nieba.
Jesteś głodny? Zamówić coś?
Nie trzeba.
Po co tu tyle pudeł?
Zostaw je.
CHA SONG-HOON
JIN YOUNG-SEO
Jin Young-seo?
Stój!
Czy to ta Jin Young-seo?
No cóż…
Przegapiłem dobry moment, żeby ci powiedzieć.
Ale tak. Do mieszkania obok wprowadziła się ta Jin Young-seo.
Musiałyśmy przyjść do ciebie się napić?
A co, jeśli spotkamy pana Cha?
Dlatego idziemy schodami.
Nie ma powodu do obaw.
- Kim jesteś? - Ha-ri?
Jesteś Shin Geum-hui.
On myśli, że Geum-hui to moja przyjaciółka. Dobra, chodźmy.
Naprawdę?
Boże, co za stres.
Wynająć mu coś, gdzie mógłby sprzątać?
Pan Cha?
Co ty tu robisz?
Twoje przesyłki dostarczono do mojego mieszkania.
Co? Czemu mieliby ci dostarczyć paczki dla mnie?
Kurier się pomylił?
Nie, ty. Spójrz na adres!
JIN YOUNG-SEO NR 603
Masz rację.
Następnym razem wpisz właściwy adres.
Przepraszam.
Masz gościa?
- Już prawie… - Chcesz…?
Jest pyszne.
Czy nie mówiłem, żebyś tego nie robiła? Nie przekraczaj granicy!
To jakiś absurd.
Każdy popełnia błędy! Po co zrobił z tego taką aferę?
Właśnie. W pracy mówią, że jest uprzejmy i bardzo miły.
Ale dziś był jakiś inny.
Nie mogę uwierzyć, że gościa, który jest tak drażliwy, nazwałam
„mężczyzną moich marzeń”.
Zobaczysz.
Wyznaczę wszystkie linie, których tak pragniesz.
Chyba nie mówiłeś poważnie, że chcesz przyjść z Shin Geum…
z Shin Ha-ri na firmową imprezę, co?
Naprawdę chcę z nią przyjść.
Współczuję pani Shin.
Co?
Myślisz, że to odpowiedni komentarz w tej sytuacji?
- Bierzesz jej stronę? - Nie.
Ty to zasugerowałeś,
wiedząc, że przyszła zamiast kogoś innego.
Zrobiłeś z tego coś na kształt groźby.
Poza tym na pewno musiała ukrywać, że pracuje dla naszej firmy.
Myślę, że to lekka przesada.
Co chcesz przez to powiedzieć? Że się mylę?
Nie o to mi chodziło.
Może po prostu jej wybacz.
Jako pracownica pani Shin jest w porządku.
Nie jest.
Jest dobra w tym, co robi.
Dobra?
Sprowadziła do firmy faceta, w którym siedem lat się podkochiwała.
Nieważne!
Miesza sprawy osobiste z pracą.
- Czemu tak na mnie patrzysz? - Cóż.
Tracisz nad sobą panowanie,
gdy w grę wchodzi pani Shin.
Dotąd nikt mnie tak nie rozzłościł.
Zobaczysz. Sprawię, że zdejmie
tę podłą maskę własnymi rękami i będzie błagała o litość.
Nie chcę iść do pracy.
Co to?
Zostawiłaś pudło tam, więc je przeniosłam.
Chyba zapomniałaś, że coś kupiłaś.
Nie kupiłam. Dostałam to od gościa, który mieszka na szóstym piętrze.
Naprawdę?
To czemu tego nie rozpakowałaś?
Dał mi to bez powodu
i trochę mnie podrywał.
Wprowadziłam się tu i skradłam serca wszystkich mężczyzn w okolicy.
Piękna, prawda?
Chyba tak.
Dzień dobry.
Mam zły dzień.
Słucham?
Pamiętasz sprawozdanie z Bucket Fish List, które napisałaś?
Sprawdź je jeszcze raz.
Najwyraźniej jest z nim problem.
Niemożliwe. Wszystko dokładnie sprawdziłam przed złożeniem.
Na pewno dokładnie sprawdziłaś?
Nie spieszyłaś się z powodu ravioli?
Nie! Siedziałam nad tym całą noc.
Ciężko pracujesz, więc pewnie dlatego
taki zwykły starszy analityk, jak ty, otrzymał Nagrodę Mega Hit!
Co?
Otrzymałaś Nagrodę Mega Hit.
- Gratulacje! - Naprawdę?
Pani Yeo, naprawdę?
Tak. Słyszałam na własne uszy.
Aż kręci mi się w głowie.
Stop, stop.
Musisz być szczęśliwa.
Nagrodę wręczy ci osobiście sam dyrektor Kang
na imprezie rocznicowej.
Serio? Dostanę nagrodę od samego dyrektora Kanga
na imprezie rocznicowej…
Co?
Nagroda.
Ty.
Co?
Tak cię cieszy ta nagroda?
Oczywiście, że cieszy.
Powinnaś się śmiać!
Czy to się dzieje naprawdę?
40-LECIE ISTNIENIA FIRMY GO FOOD
Pójdę na ceremonię rocznicową z panem Kangiem…
Udalo się!
…i odbiorę nagrodę od pana Kanga.
Sung-hoon, zacznij szukać swojej drugiej połówki.
Muszę trochę odciążyć pana Cha.
- Gdzie Ha-ri? - Gdzie się podziała Geum-hui?
Muszę być w jednym miejscu jako dwie różne osoby!
Dwie pieczenie na jednym ogniu!
Chyba raczej nie.
Co mam zrobić?
Jest tylko jedno rozwiązanie.
Przebiorę się za Geum-hui ze względu na karę,
a Shin Ha-ri nie będzie mogła przyjść.
JAK WYMIGAĆ SIĘ OD IMPREZ W PRACY
PORADNIK PRACOWNIKA
Krok pierwszy.
Wymyśl jakąś wiarygodną wymówkę, że nie możesz przyjść.
Rety. Przeziębiłaś się?
Krok drugi.
Wytrwale dąż do realizacji planu!
Nie mam apetytu. Idźcie beze mnie.
Jeśli pokażę, że naprawdę chcę tam być,
nikt nie będzie mnie podejrzewał.
To musi się udać!
No dobrze. Powinnam już iść.
- Zrobiłeś, jak mówiłem? - Tak jest.
Może się starać, ale nie uda jej się uniknąć pułapki,
którą na nią zastawiłem.
Czy będzie Geum-hui, czy Ha-ri.
Kwiaty są zawsze w modzie. Ale ładne.
- Kochanie, przeczytaj. Szybko. - Dobrze.
„Szanowni Państwo!
Wasza córka, starsza analityk Shin Ha-ri,
została laureatką Nagrody Mega Hit”.
Co to ten Mega Hit?
To znaczy, że jej produkt odniósł wielki sukces.
Jak Bucket Fish List! Zyskał wielką popularność.
No tak.
Szybko. Czytaj.
- Co dalej? - „Zapraszamy rodzinę pani Shin
na rozdanie nagród.
- Z przyjemnością…” - Rety.
Oni nigdy nie zapraszali nikogo z rodziny.
Dlaczego akurat teraz?
Nazwał nas dostojnymi gośćmi!
Ilu tu ludzi.
Pani Shin jeszcze nie ma?
- Nie widziałem jej. - Ja też nie.
Jest prezes Kang.
Lubisz łowić ryby, Geum-hui?
Tak. Bo moi rodzice to lubią.
Naprawdę? Lubisz łowić ryby?
Zgadza się.
- Ceremonia zaraz się zacznie. - Świetnie.
Gdzie nasza Ha-ri?
Przepraszam.
- Muszę skorzystać z toalety. - Śmiało.
- O rety. - Ojej.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Chwila!
Czy to
przypadkiem nie ty,
Ha-ri?
Ty jesteś Ha-ri, prawda?
Ha-ri?
Ha-ri? Ha-ri?
Nie, to nie ja.
Ha-ri, czemu tak wyglądasz?
Jesteś Shin Ha-ri, prawda?
Ha-ri!
Nie jestem Ha-ri.
Chodź tu!
Co?
Shin Geum-hui to naprawdę
Shin Ha-ri?
Zabrać stąd tę kobietę!
Też jestem ofiarą!
Skąd mogłam wiedzieć, że dyrektor mojej firmy
przyjdzie na randkę w ciemno ze mną?
Nie!
Nie czujesz, że coś się gdzieś przypala?
Przepraszam.
Przykro mi.
Pani Shin.
- Dzień dobry. - Dobrze się spało?
Właśnie, to…
- Gdzie ravioli? - Proszę.
Gorące!
- Wszystko w porządku? - Tak.
Ostrożnie.
Kiedy to się tak przypaliło?
Jeszcze raz.
Coś się przypala.
Skoro wie, że źle zrobiła, powinna powiedzieć mi prawdę i błagać o litość!
Gorące!
- Wszystko w porządku? - Tak.
Ostrożnie.
Jak doświadczony naukowiec może być tak nieostrożny?
Czekaj.
Czemu się o nią martwię?
Spójrz na niego. To dlatego, że ją lubi.
BĄDŹ SILNA, GEO-HUI
To nazywasz raportem?
Jeszcze raz. Jeszcze raz!
Dobrze. Przepraszam.
Jest taki małostkowy.
Ciągle zadziera z Geum-hui.
NAPÓJ GAZOWANY O SMAKU MANGO
Chwila.
To napój dyrektora Parka.
O smaku czerwonego mango.
Czerwone mango.
Shin Geum-hui.
Są takie podobne.
To nowy produkt?
Wygląda dobrze.
Cholera.
Powinni byli wykorzystać nasz produkt.
Będzie pysznie.
To bardzo popularne miejsce.
Nareszcie jest ten dzień!
- Ktoś przyszedł sam? - Ja!
- Może pani wejść. - Naprawdę?
Przepraszam.
Może pani usiąść obok tego pana, też jest sam.
Dobrze.
Nie.
Czekałam w kolejce, żeby tu zjeść. Tak.
Główka! Gol!
Bramkarz zablokował.
- Przepraszam. - Piłka nie przeszła.
Wybacz, że ciągle na siebie wpadamy.
Ale nic na to nie poradzę.
Mieszkamy blisko siebie.
Nie możemy się unikać.
W porządku.
Zjedz coś.
Ale nie przekroczę sąsiedzkich granic, obiecuję.
Nic się nie stanie, jeśli nie przekroczymy tej granicy.
Przepraszam.
Proszę uważać, gorące.
Dziękuję.
W końcu to zjem.
Przepraszam.
Co?
Para przelała się przez granicę na twoją stronę.
Przepraszam.
Wracaj tu.
Pani napój.
Dziękuję.
Otwieracz jest tam.
Przykro mi, ale nie mogę przekroczyć tej granicy.
- Podałby mi pan? - Granicę?
W porządku.
Proszę.
Nie.
Obiecaliśmy nie przekraczać granicy.
Poradzę sobie.
- Nie trzeba ich odwrócić? - Dziękuję.
- Smacznego. - Dziękujemy.
Zawsze to przede mną stawiają.
Uwielbiam ostre marynowane kraby.
Dlatego tu przychodzę.
Ale czy to nie podejrzane? Zjada pani wszystko sama.
Jasne.
Musisz nienawidzić marynowanych krabów.
Zawsze je oddajesz pani Yeo.
Teraz mamy w zespole dwie osoby, które otrzymały Nagrodę Mega Hit.
Proszę.
Wznieśmy toast za laureatów.
Zdrowie!
Ty dostałeś nagrodę?
Jasne.
Gdyby tak było, dostałby awans.
Zwykle awansują na szefa działu.
Naprawdę?
Zagadka rozwiązana!
Nie wiedziałem.
- Jeszcze jedna butelka. - Jasne.
Nie pijesz dziś za dużo?
W takie dni można się upić.
Dziękuję.
Prawda?
Ciężko ostatnio pracujesz.
Ale to już koniec.
Naprawdę?
Wydaje mi się, że dopiero początek.
Dostałaś nagrodę, czyli praktycznie awans.
Nie widać tego po mnie?
Oczywiście. Dobrze wiem.
Pani dostała też bilet ekspresowy do bycia niezamężną staruszką.
Cholera.
A czemu ty dostałeś ekspresowy bilet
do bycia niezamężnym starcem, skoro nie dostałeś nagrody?
Wydaje mi się,
czy pani Kim cały czas mnie dziś atakuje?
Co?
To przez ciebie.
Czemu jesteś taki małostkowy?
Musisz być tak zazdrosny o Ha-ri?
Zazdrosny? Kto jest zazdrosny?
Ta nagroda to nic wielkiego.
Tak.
To…
nic wielkiego.
To jest coś wielkiego.
Nawet pan Gye jej nie dostał.
Prawda?
Już więcej nic nie zmieszczę. Mam po dziurki w nosie obelg pani Kim.
To za dużo.
Dobra!
Nigdy nie dostałem tej nagrody.
Umieram z zazdrości o nagrodę Ha-ri. Zadowolona?
Zrobiłam coś nie tak?
Zatem, panie Gye,
może chcesz dostać tę nagrodę zamiast mnie?
Bo ja jej nie chcę.
Dam ci ją, o tak,
żebyś to ty ją dostał zamiast mnie!
Zniosę obraźliwe komentarze pani Yeo,
kąśliwe uwagi pani Kim.
Ale nie zniosę tego, że Ha-ri mnie atakuje.
Jesteście wredne!
Płaczesz?
Tak!
Nie płacz.
- Też będę wtedy smutna. - Czemu to robisz?
- Mam zwichniętą szczękę. - W taki dzień nie płacz.
Boli mnie szczęka.
- Przestań płakać! - Nie płacz.
Przestań!
Nie płacz, Ha-ri!
Kto to?
SHIN GEUM-HUI
Słucham?
Panie Kang.
Ile wynosi kara?
Wiesz,
nie dam rady przyjść
na tę firmową imprezę.
Ale…
jeśli chodzi o tę karę,
nie mam środków,
żeby ją zapłacić.
Chyba jesteś pijana. Porozmawiamy później.
Nie jestem pijana.
Ja…
Naprawdę mam dobry powód.
Hej, ty!
Hej, ty?
Do mnie mówisz?
Nie.
Jacyś licealiści palą papierosy.
Chwileczkę.
Hej!
Nie możecie palić. Jesteście w mundurkach.
Zgaście to, szybko.
No już, gaście.
Nie rzucajcie… Hej!
Czemu rzuciliście pety na ziemię?
Nie można tak! Wróćcie i je podnieście.
Powiedziałam podnieście…
Co się stało?
Halo?
Abonent czasowo niedostępny.
Przepraszam.
Jest tego wzrostu, a włosy ma…
Przepraszam.
Gdzie ona jest?
Ha-ri.
Obudź się. Nic ci nie jest?
Ha-ri!
Co?
Pan Kang.
Co?
Skąd pan wiedział, gdzie przyjechać?
To prawdziwy Kang Tae-moo?
Ile wypiłaś?
Tylko trochę.
Ocknij się. Idź do domu.
Zimno.
Panie Kang.
To chyba…
sen, prawda?
Co?
Jeśli to nie sen,
na pewno nie przybiegł pan tu, by się mną zająć,
ot tak.
Tak.
Skoro to tylko sen,
zdradzić panu tajemnicę?
O co chodzi?
Jestem…
Shin Ha-ri.
Shin Ha-ri
to Shin Geum-hui.
Dobrze to z siebie wyrzucić.
Przepraszam za wszystko.
Przepraszam.
Shin Ha-ri!
Gdzie jesteś?
Spójrz na siebie! Czemu tu śpisz?
Cholera, czemu mnie bijesz?
Szybko, wstawaj. Chodźmy do domu.
Chodźmy.
- Spójrz na siebie. - Kiedy przyszedłeś?
Długo cię szukałem.
Jeśli to nie sen,
na pewno nie przybiegł pan tu, by się mną zająć,
ot tak.
Tracisz nad sobą panowanie,
gdy w grę wchodzi pani Shin.
To bez sensu.
Coś udawanego traktuję
jak prawdę.
Wstawaj, Ha-ri.
No już, wstawaj! Znowu się spóźnisz.
Przestań.
Jak wróciłam wczoraj do domu?
No proszę. Nie pamiętasz?
Spałaś na placu zabaw. Ha-min przyprowadził cię do domu.
Czemu tyle pijesz?
Mój zespół…
Poszliśmy uczcić moją nagrodę.
Jeszcze jedna nagroda i możesz umrzeć.
Ogarnij się i chodź na śniadanie.
Musisz iść do pracy. Wstawaj.
Dobrze.
Pamiętam do momentu,
kiedy wsiadłam do taksówki do domu.
Dotarłaś do domu? Odpisz, jak przeczytasz.
Dotarłaś do domu?
Pan Kang też wysłał mi wiadomość? Co napisał?
Dzień dobry.
Co masz na myśli? Nie rozumiem twojej wiadomości.
Mam na myśli to, co napisałem.
Zwalniam cię, Geum-hui.
Co dokładnie przez to rozumiesz?
To znaczy, że nigdy się już nie zobaczymy.
Rozłączam się.
Co? Że jak? Halo?
Tak po prostu?
Zaraz.
W takim razie
to znaczy, że już nie muszę
niczym się martwić.
Przefarbowałaś włosy?
Dzień dobry!
Tak.
Nie za dobry.
Przynajmniej dla mnie.
Co? Dlaczego? Stało się coś złego?
Co?
Nie pamiętasz, co wczoraj mówiłaś?
To nie jest teraz ważne.
Nie musisz już pracować nad ravioli.
Co? Dlaczego?
- Postawili na pierwszą wersję. - Co?
Pan Cha tak powiedział.
Nie wiem dlaczego, ale dyrektor Kang tak zadecydował.
Tyle harowała, a on teraz wszystko odwołuje?
Cała ta praca pokazuje, że moje pierwsze ravioli
było najlepsze, prawda?
W porządku.
Wczoraj miała depresję, a dziś jest szczęśliwa?
Oszalała.
Zgotowali jej piekło na ziemi…
Słuchaj.
I co, wybaczyłeś pani Shin?
Tak.
Zdałem sobie sprawę, że za dużo czasu inwestuję w coś,
co jest bez znaczenia.
Skąd nagle ten wyjazd służbowy?
Na pewno nie czuję nic do Shin Ha-ri.
Mam mętlik w głowie od naszych częstych spotkań.
To minie, jeśli nie będę jej widział przez kilka dni.
NOWY YORK
Jeśli chodzi o opakowanie, dlaczego upiera się pan przy tym?
Chcielibyśmy użyć naszych opakowań, bo jest na nich nasze logo.
Jak widzicie,
to nie jest zwykłe opakowanie.
Wygląda jak tradycyjny koreański garnek.
Jest to też naukowa rekonstrukcja zaworów i filtrów,
która ma wspomóc fermentację kimchi.
To nas odróżnia od innych firm.
Oferta nie podlega negocjacjom. Jeśli odmówicie, nie ma umowy.
Nie ma potrzeby odmawiać.
Dziękuję za zaufanie.
Nie ma za co. Jesteśmy wielkimi fanami pańskiej firmy.
Naprawdę?
Mogę spytać, skąd to zainteresowanie?
Skąd zainteresowanie moją osobą, panie Kang?
Przepraszam.
Za co przepraszasz?
Och! Za to, że jesteś małostkowy.
Twoja duma cierpi, bo zakochałeś się w kimś,
kto nie jest tobą zainteresowany.
Nigdy nie widziałam fajerwerków nad rzeką Han.
Przyznaj się wreszcie.
Nie chciałeś przyznać, co do mnie czujesz,
więc uciekłeś tak daleko.
A wciąż o mnie myślisz.
Prawda?
Myślałam, że w końcu zobaczymy
twojego przystojnego dyrektora.
Ale nawet nie mieliśmy szansy.
Jest bardzo zajęty.
Co z tego, że jest przystojny? Problem tkwi w jego osobowości.
- Co? - Znęcał się nad Ha-ri,
kazała jej przerabiać ravioli.
- Mogę już jeść? - Śmiało.
- Co? - O co chodzi?
No tak. Za ostre dla ciebie?
Jest ostre,
ale też słodkie i słone. Smakuje mi.
Naprawdę?
Nie można się oprzeć.
Jak raz spróbujesz, ciągle o tym myślisz.
Zaniosę nagrodę na górę.
Bardzo ładne.
Myślałam, że mi ulży.
Ktoś do ciebie wydzwania.
Faktycznie.
Nie znam tego numeru.
Halo?
To telefon pani Shin Geum-hui, prawda?
Tak, tu Shin Geum…
Hui? Hui?
Kto mówi?
Dziadek Tae-moo.
Co?
Skąd ma pan mój numer?
Dawno się nie widzieliśmy. Zjedzmy razem kolację.
Wyślę ci adres. Widzimy się na miejscu.
Dobrze?
Chodźmy do domu.
- Tak, pora iść. - Dobrze.
Dobra robota.
- Tak. - Miłego wieczoru!
Zrobiłem dużo dobrej roboty.
- Zasłużyłem, żeby wyjść. - Na razie.
DZIAŁ ROZWOJU PRODUKTÓW ZESPÓŁ NR 1
Nie powiedział w domu, że mnie zwolnił?
Nie mogę tego zignorować.
Cholera.
SHIN HA-RI
PREZES
Halo?
Postaw nam drinki. Na swój koszt.
Chwila.
Nie mówił, że jedzie w podróż służbową z Kangiem Tae-moo?
Chyba go nie ma.
Dzisiaj nie wróci?
Young-seo.
Znowu przekraczasz granicę.
Nie posuwajmy się za daleko. Lepiej…
O nie!
Potłukła się?
Tak.
To takie wkurzające.
Co to?
Co to jest?
Sam ją zaprojektowałem.
Postaw ją w sypialni, nie w salonie.
Tak, mam dowód. Jadę na posterunek.
Young-seo.
Dokąd idziesz? Wołałem cię.
Naprawdę?
Nie słyszałam.
Ach tak?
Wszystko w porządku?
Po co ci lampa?
Spadła z szafki i się potłukła.
Naprawię ją. Daj mi to.
Zajmę się tym.
Nie trzeba, sama to zrobię. Oddaj.
- Daruj sobie. - Powiedziałem, że to naprawię.
- Co ty robisz? - Puść to.
Co się tu dzieje?
To należy do pani Jin, więc czemu…?
Wszystko w porządku?
Pomóż mi.
Potajemnie mnie nagrywał! Łap go!
Szybko!
Zatrzymaj się!
Co robisz? Cholera!
Dziadek chce zjeść z nami kolację. Wpadnij.
- Czemu go pobiłeś? - Nie pobiłem!
Rób to, co my.
Nie wiem, czy dam radę.
Gdzie jesteś? Co za hałas.
Na policji.
Dlaczego?
Co?
Co tu robisz?
Zaprosił mnie twój dziadek.
Wiem, że mnie zwolniłeś, ale nie mogłam go zignorować.
- Koleżanka nie dzwoniła? - Jaka koleżanka?
- Jin Young-seo. - Co z nią?
Chodźmy, Shin Ha-ri.
Czekaj.
Co?
Co robisz?
Chodźmy, Shin Ha-ri.
Jak mnie nazwałeś?
Zadarłaś z kimś, z kim nie powinnaś.
Wyznać uczucia bez odpowiedniego przygotowania…
Odkąd wiesz, że jestem Shin Geum-hui,
próbowałeś mnie zwolnić, tak?
Chodzi o to, że…
Czemu tu siedzisz?
Chcesz zacząć naprawdę się ze mną spotykać?
Napisy: Robert Prusakowski