NETFLIX – ORYGINALNY SERIAL
18 MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Myśli pani, że gumki same się kupują?
Był już 6-metrowy łańcuch ze spinaczy,
a z raportu wynika,
że wynosi pani z kuchni sześciopaki dietetycznej coli.
Dwie. Wzięłam dwie puszki.
Przy odrobinie szczęścia nie wyrzucą pani, tylko potrącą pani z wypłaty.
Odkąd kierownika średniego szczebla stać na taki garnitur?
O czym pani mówi?
Nie wspomnę o cotygodniowych wypadach do Atlantic City.
No i jest jeszcze nieistniejąca pracownica Jane Smith.
Tego już za wiele.
A nie za wiele tych brakujących funduszy?
Jak to się nazwa? Sprzeniewierzenie?
Uciekło mi słowo na „M”.
Malwersacja?
Czego pani chce?
- Tego co pan. - Żeby pani odeszła?
Wolę, żeby mnie pan zwolnił
i dał półroczną odprawę.
I entuzjastyczną opinię. Albo poślę to do działu kadr.
Utalentowana szantażystka.
Przynosi pani chlubę rodzicom.
Mam wolne popołudnie.
Spotkajmy się o 17.00. Muszę uzupełnić życiorys.
Picie alkoholu wpisać w rubryce „Doświadczenie” czy „Zdolności”?
- O co poszło tym razem? - Okazał się dupkiem.
A praca polegała na „przepuszczaniu duszy przez kserograf”?
Poprzednio.
Teraz klima wysysała mi mózg.
Nudzisz się, bo jesteś za dobra na takie gówniane zajęcia.
Nie dość dobra, by znaleźć ciekawsze.
Bzura. Jesteś dobra w pleceniu bzdur!
Zagrasz ze mną w Love Tester? Pasujemy do siebie.
Wspaniała propozycja, ale jestem teraz zajęta.
Znam cię.
Byłaś ruda. Oglądałem twój program.
Patsy! Patsy! Chcę być twoim przyjacielem
- To było dawno temu. - Miałem 12 lat.
Sporo się nauczyłem od Patsy.
Na przykład jak trzymać pilota jedną ręką,
a drugą walić konia.
Ja z tobą zagram.
Czemu nie?
Jess, nie warto.
Myślę, że warto.
Ale nie jestem w nastroju na Love Tester.
Co byś powiedział na próbę siły?
Jeśli wygram, zapłacisz nasz rachunek,
przeprosisz moją przyjaciółkę i znajdziesz sobie inny bar.
A jeśli ja wygram?
Pójdziemy na zaplecze i dosiądę tego twojego konia.
Zgoda.
Panie i panowie, oto gwóźdź wieczoru.
NAJLEPSZE WYNIKI
To musiało boleć!
Jeszcze jak!
Twardy zawodnik.
Jeszcze nie, ale wszystko w twoich rękach.
Nokaut!
Przepraszam.
Nie dosłyszałam, dupku.
Przepraszam.
Miesiąc ćwiczeń z Jillian Michaels zmienił jej życie.
Mogłabyś lepiej wykorzystać swoje zdolności.
Umiesz latać. Skakać.
Raczej kontrolować upadek. Mam pomysł.
Załóż pelerynę
- i pokręć się po Nowym Jorku. - Chciałabym.
Nie rozumiem cię.
Masz pieniądze, urodę, program radiowy, zagorzałych wielbicieli
i wyrobione nazwisko. Czego chcesz więcej?
Zbawić świat, oczywiście.
Chcesz być bohaterką? Pokażę ci, jak to jest.
Trish Walker stawia wszystkim!
Zanim zjawił się Kilgrave...
I potem.
Zdjęcie sprzed pół roku.
Potem dopadł go Kilgrave.
Słyszę, jak wlecze się korytarzem codziennie rano
kwadrans przed 10.00, jak w zegarku.
Ćpuny nie słyną z punktualności.
Nie zastanawiałam się nad tym, ale...
Main Street.
Birch Street.
Pieprzona Higgins Drive.
Szlag!
Cztery miesiące temu zamieszkał po sąsiedzku.
Gdy Kilgrave go uzależnił.
Wkłada w to sporo wysiłku.
Niezła przykrywka.
Wszyscy lekceważą ćpuna.
Malcolm ma żyłkę do szpiegowania.
Mógłby zrobić karierę, jeśli wcześniej nie przedawkuje.
Wyłączmy go.
Najpierw dopadnę Kilgrave'a.
Co pani powiedziała temu człowiekowi?
- Spieszę się. - Proszę, chcę pomóc przyjacielowi.
Żeby podszedł do kiosku na 16. Ulicy, koło parku.
Dlaczego?
Jakiś Brytyjczyk kazał mi znaleźć faceta w niebiesko-białym szaliku i...
Nie mam czasu.
Człowieku, kupujesz czy nie?
To nie czytelnia.
Mówię do ciebie. Mam wezwać policję?
Mówiłem, że to nie czytelnia.
Weź kubek z kawą.
Oblej sobie twarz.
Chodź, ćpunie.
Nic panu nie jest?
Odsłuchaj wiadomość, Trish. Wiem, co on robi.
Jak wyznacza spotkania. Zadzwoń do mnie.
Szlag.
- Kto tam? - Sąsiad, Ruben.
Usłyszałem hałas i zląkłem się o ciebie.
Wszystko dobrze?
Tak.
Piekliśmy z siostrą cały dzień. Przyniosłem ci chleb bananowy.
Nie mów jej. Lubisz chleb bananowy?
Nie.
Trish, to ja.
Co z tobą, Trish? Portier powiedział, że jesteś w domu!
Możesz przyjść później?
Później?
Chciałaś pomóc Malcolmowi. Czas założyć pelerynę.
Nie wiadomo, gdzie Kilgrave wyznaczy Malcolmowi spotkanie.
W ostatniej chwili przekazuje wiadomość przez przypadkową osobę.
Zachowuje ostrożność, bo wie, że przejrzałaś Malcolma?
Nie. Malcolm już by nie żył. Boi się, że go wyśledzę.
Wstrzyknę mu sufentanil bronią strzałkową o dużym zasięgu.
Nic z tego, jeśli jest w ruchu.
Atak snajperski trzeba zaplanować.
Cel musi się znaleźć w określonym miejscu,
najlepiej z dala od ludzi.
Widzę, że wybaczyłaś mu próbę zabójstwa.
Użyłbym pistoletu. Strzał z bliska.
- Umrze w mgnieniu oka. - Potrzebny mi żywy, Rambo.
Uśpię go, tylko muszę go gdzieś ukryć.
Kulka w łeb jest bardziej skuteczna.
Nie dla dziewczyny, której grozi więzienie za jego zbrodnie.
Bez dowodu na jego istnienie jest załatwiona.
I do mnie należy go zdobyć.
Do mnie.
Jestem pewien, że twoje talenty
nie obejmują rozpoznania, eksfiltracji
i izolacji nieprzyjaciela.
To bohater wojenny.
A także gość, który żałował, że na ciebie napadł,
zanim nie uznał, że lepiej cię przelecieć.
- To nie było tak. - Nie twoja sprawa, Jess.
Póki nie muszę z nim pracować. Będziesz prowadziła wynajętą furgonetkę.
Jeszcze nie zrobiłaś prawa jazdy? Masz uraz do samochodów?
- Trish ma prowadzić? - Chętnie.
Nie. Mój kumpel z wojska będzie kierowcą.
Wykluczone!
Sprawny facet, nie baba z radia.
To, że noc była fajna, nie uprawnia cię do wyrażania opinii.
Nie jestem ciekawa.
Masz rację, przesadziłem. Przepraszam.
Za godzinę wchodzę na antenę. Do diabła z tym, odwołam.
Nie. Kilgrave zauważyłby zmianę.
Pomogę ci.
- Dziękuję, nie potrzebuję cię. - Owszem, potrzebujesz.
Nie potrzebuje.
Szczerze mówiąc, przyda się.
Świetnie! Zadzwońcie i powiedzcie, jaki macie plan.
- Założę spodnie. - Dobry pomysł.
- Będziesz musiał strzelić z bliska. - Najdalej z sześciu metrów.
Jest czujny. Zobaczy, jak podchodzisz.
Nie zobaczy.
Skoro jesteś świetny, czemu nie pracujesz już w służbach?
- To tajna informacja. - Oczywiście.
To jest kryjówka? Wygląda na magazyn starych mebli.
Na piętrze jest dawny lokal Centrum Epidemiologii.
Jeden z moich chłopców dla nich pracował. Trzymali tu pacjentów zero.
Jedno z pomieszczeń jest hermetyczne.
- Sporo wiesz o robocie komandosów. - Tak.
Ale nie wiesz, co potrafi Kilgrave.
- Racja. - Źle.
Potwierdziłem, że nie wiem.
Nie masz pojęcia.
Nie mam pojęcia.
Pokaż mi ten hermetyczny pokój.
- A jednak coś wiem. - Chryste.
Jutro to za wcześnie na atak.
- Porwanie wymaga planu. - Mam plan.
Kilgrave wie, że mam zdjęcia i że będę podejrzewała Malcolma.
Racja. Sam się domyśliłem, że to Malcolm.
Lekceważyłeś go tak jak ja.
Jeszcze jeden powód, by się dobrze przygotować.
Całkowicie dźwiękoszczelne.
Mogę zainstalować zabezpieczenie, ale dopiero na pojutrze.
Na niedzielę.
To handlowa dzielnica. Będzie pusto. Żadnych świadków.
- Zgoda. Pojutrze. - Dobrze.
Doprowadź mnie dość blisko, żebym go trafił i zabrał.
Ja go zabiorę.
Kobieta taszcząca nieprzytomnego faceta przez Union Square.
- To rzuca się w oczy. - Nie, jeśli będę szybka.
Ktoś może chcieć ci pomóc.
Twój czas na kilometr?
- Trzy i pół minuty. - A mój dwie.
Dobra, ty go weźmiesz.
Wejdź do środka.
Gdy się tu znajdzie...
Nie słyszysz mnie, prawda? Nic a nic?
Brak ci piątej klepki, żołnierzyku.
Pewnie wyleciałeś z wojska za wystrzelanie wioski.
Myślisz, że twoje talenty robią z ciebie bohaterkę?
Widziałem bohaterów. Nie dorastasz im do pięt.
Dwie kanapki w cenie jednej.
Dwie w cenie jednej. Przez cały dzień.
Dwie kanapki w cenie jednej.
Zejdź z jezdni, głupia kanapko!
Miałaś się nie oddalać.
Kanapka mnie uratowała.
Dziękuję.
Żyje?
Trzeba go zawieźć do szpitala.
Pewnie go wezmą na odwyk.
Lepiej mu będzie we własnym łóżku.
Może przedawkować.
Zabiorę go do domu.
Nie poszłabyś kiedyś do kina?
Pożyczyłem od kumpla.
Bez dokumentów wynajmu. Nijaka. Z fałszywymi tablicami.
Takimi pedofile porywają dzieci.
Z automatyczną skrzynią biegów.
Umiem przekładać dźwignię, jeśli trzeba.
Nie trzeba.
Przestań się martwić, Simpson. Świetnie prowadzę.
Wiem z Wikipedii.
Wyguglowałeś mnie.
Dziecięca gwiazda telewizji.
- Życie usłane różami. - Słońce i tęcza.
Na dodatek jesteś święta.
Przygarnęłaś sierotę imieniem Jessica
po śmierci jej rodziców.
Zyskała nadzwyczajne siły w wyniku wypadku?
Co dokładnie potrafi?
Nie przeczytasz o tym w Wikipedii.
Jest silna, to pewne.
Domyślam się, że ma też inne zdolności.
Jeśli chcesz coś wiedzieć o Jessice, porozmawiaj z nią.
Chyba za mną nie przepada.
Jest opiekuńcza. Nie lubi moich facetów.
A ty jej facetów lubisz?
Za szybko odchodzą, bym mogła sobie wyrobić zdanie.
- Pewnie ich odstrasza. - Nie posuwaj się dalej.
Chcę wiedzieć, z kim przestaję.
Ufasz mi?
To znaczy?
Wierzysz, że jestem przyzwoitym człowiekiem?
- Wiem, że jesteś. - A ja wiem, że Jessica jest.
I jestem pewna, że ty też.
Nic więcej nie musimy o sobie wiedzieć.
Całkiem słusznie.
Chciałbym jednak zobaczyć twoje prawo jazdy.
Hope?
Przyjmie pani rozmowę z zakładu karnego
- na swój koszt? - Tak.
Jessica?
Hope, wszystko w porządku?
Przyniosłaś?
Schudłaś. Jesteś chora?
Przyniosłaś pieniądze?
Nie powiedziałaś mi na co.
Słodycze, papierosy. Co za różnica?
Hogarth zasili twoje więzienne konto.
Przyniosłaś gotówkę czy nie?
Bo jeśli nie, wizyta skończona.
Robię, co mogę, żeby cię stąd wyciągnąć.
- Daj mi je. - Hope.
Chodź, nasz program się zaczyna.
Zaraz przyjdę, Sissy.
Proszę.
Jestem blisko, Hope. Dorwę go.
Już to widzę.
To jest to.
- Spójrz! - Chyba żartujesz.
Superbohaterowie noszą kostiumy.
To się nadaje tylko na bal przebierańców
albo na zboczoną przebierankę.
To tylko przymiarka.
Ostatecznie będzie z lekkiego,
bardzo wytrzymałego materiału, odpornego na wodę i ogień.
Pomoże ci ukryć tożsamość.
Nie.
Nie możesz ratować ludzi przebrana za kanapkę!
Załóż maskę.
Dobrze.
Fajna.
Spróbuj teraz trafić.
Najlepiej biegaj goła.
Goła. Dobry pseudonim.
Lepszy niż ten, który wymyśliłaś.
Jewel to dobre imię dla bohaterki.
Raczej dla zdzirowatej striptizerki.
Jak włożę ten kostium, możesz mi mówić Cipa.
Dobra, poddaję się.
Naprawdę to zrobisz?
Będziesz bohaterką.
Zobaczymy.
- Jedziesz? - Dzięki.
Trzymaj się.
Ty też.
Nastawione na wzajemną łączność.
- Halo? Słyszysz mnie? - Tak.
- Podprowadź wóz jak najbliżej. - Jasne.
Nie zwracaj na siebie uwagi.
Będziesz musiała dotrzeć do kryjówki, zanim się obudzi.
Rozumiem.
Jeśli ktoś podejdzie, nie reaguj. Udawaj, że rozmawiasz.
Jest celebrytką, wie, jak się pozbyć świra.
Zazwyczaj.
Tolerowała cię tyle lat...
Lepiej posiedźmy w pełnej napięcia ciszy.
Już czas.
- Jeśli Kilgrave mnie dorwie... - Odbiję cię.
Chciałam powiedzieć: „Uśpij mnie”. Ale lepiej strzel mi w głowę.
A ty mnie.
- Wszyscy na pozycjach? - Jestem gotowa.
Ja też.
Zaczynamy.
Wychodzi z parku na 16. Ulicę.
Ogródek kawiarniany, róg 16. i Union Square West.
Zaparkuję kawałek dalej.
Przepraszam. Zacznijmy od początku.
Szlag. Zawróć.
Jestem niedaleko.
Patrzy na ciebie. Jak zobaczy broń...
Mam czysty strzał. Wchodzę.
Do diabła.
Gnojku! Tutaj!
Co mu się stało?
Wezwijcie karetkę.
Przepraszam, musiałem.
- Proszę pani, zajmiemy się tym. - Wybacz.
- Ratunku! Pobili mojego brata! - Wezwę pogotowie.
Nie trzeba. Jedziemy do szpitala.
Trish, idę do ciebie.
- Za mną są dwaj faceci. - Jacy faceci?
Jazda! Szybko!
Za nami czysto.
Jess, potrzebny nam żywy.
Pamiętam.
Widzisz? Żyje.
WJAZD ZABRONIONY
Wnieśmy go do środka. Szybko i po cichu.
Zaczekaj, coś tu jest.
Ma nadajnik!
Boże! Spadajmy stąd!
Jazda! Ruszaj!
Trish!
On was kontroluje, dupki!
Nie można jej powalić!
- Mocniej! - Nie działa.
Spróbuj znowu!
- Jeszcze! - Łap za nogi.
- Szybko! - Leż!
Dobra, jedziemy!
Przepraszam.
Mieli przewagę.
Raz prądem i po mnie.
Przestań.
Jestem tylko prezenterką radiową.
Nie mam nastroju, żeby cię pocieszać.
Nie wiem jak.
Przytomnieje.
Dobrze się spisałaś.
Dokąd zabrali Kilgrave'a?
- Wiemy, co ci zrobił. - On?
Ośrodek bólu
- jest tuż pod rzepką. - Przestań.
- Nie musisz... - Zapomnij.
Możesz go zamęczyć na śmierć,
a i tak nic nie powie. Nie jest sobą.
Jestem. Nie musisz mnie torturować.
Kilgrave nie kazał ci tego zrobić?
To klient?
Nigdy z nim nie rozmawiałem.
- Ale pracujesz dla tego psychopaty? - Nie, pracuję w firmie.
Ochraniam, kogo każą.
Klient bał się napaści.
Prawdę mówiąc, myślałem, że to paranoik z kupą gotówki.
Ale ze mnie idiotka.
Kilgrave wiedział, że mam leki do anestezji.
- Malcolm mu powiedział. - On kłamie.
Daj spokój, człowieku.
Dobrze mi płacą, ale nie tyle, żebym poświęcił rzepkę.
Rozumiesz?
Kilgrave musiał sobie zapewnić ochronę na wypadek utraty zdolności.
Dokąd go zabrali?
Nic nie wiemy, póki nie musimy.
To środek ostrożności.
On nic nie wie.
Nazwiska szefów firmy, imiona kumpli.
Jak Kilgrave się kontaktował?
Cokolwiek zechcesz.
Nieważne, i tak wszystko zmieni, gdy się wybudzi.
Tylko się upewnię.
- Potem znajdziemy tego ćpuna. - Chodź na chwilę.
Ja go znajdę.
Ty się zajmij tym gościem. Ma być cały i zdrowy.
Jesteś gliniarzem, Simpson, pamiętasz?
- Dlaczego nie? - Wiesz, czego ci trzeba?
Nie rozumiesz.
Rozumiem wszystko. Zwłaszcza to, że jesteś kupą gówna.
Jestem chory. Muszę to dostać. Proszę.
Fatygowałam się aż tutaj, a ty nie masz kasy?
- Sukinsyn. - Możesz wziąć telewizor.
I drukarkę.
Mam lepszy telewizor, HD i tak dalej.
A na co mi drukarka?
Nie rozumiesz. Potrzebuję tego!
Daj mi, proszę!
Zbliż się o krok, to odstrzelę ci kutasa.
Cofnij się!
Jeśli twoja dziwka ma kasę, możemy się dogadać.
Co ty wyprawiasz?
Zostaw mnie!
Nie możesz mnie uratować.
Nie ocalisz mnie drugi raz.
Dawaj portfel.
Portfel, złamasie.
Wykończ go. Widział nasze twarze.
Pięknie!
Tak!
To było niesamowite! Ja się nie umywam.
Wspaniały widok. Czyż ona nie jest cudowna?
Nudzicie mnie. Odejdźcie.
- Zostaw go. Nic mu nie jest. - Nic mu nie jest.
Zastanawiam się, gdzie by tu zjeść, i nagle, bam, wpadam na ciebie!
I na pokaz heroizmu.
Podejdź, niech ci się przyjrzę.
Jezu, jesteś zjawiskowa. Włosy i cera.
Fatalnie się ubierasz, ale temu można zaradzić.
Pod spodem jest moc.
Jak u mnie.
Choć nie tak wielka, oczywiście.
Lanie tych zbirów sprawiało ci frajdę?
Dlaczego?
Bo komuś pomogłam. Coś zmieniłam.
Jak szlachetnie.
Jak się nazywasz?
Jessica Jones.
Pytam o pseudonim. Na pewno masz jakiś.
Po prostu Jessica Jones.
Naprawdę?
Prozaicznie, ale w porządku.
Jessica Jones, może być.
Za rogiem jest fajna knajpka z kuchnią syczuańską.
Lubisz chińszczyznę. Chodźmy.
No chodź. Opowiesz mi o sobie.
Zrobiłam ci kanapkę z masłem orzechowym.
Chrupiące wyjadłeś. Zostało tylko gładkie.
Niedobrze mi.
Będzie jeszcze gorzej. Nie zabrudź łazienki.
Idź do diabła.
Już tam byłam. Ty też.
Daj mi odrobinkę.
- To mnie postawi na nogi. - Nie pomogę ci się zabić.
Dlaczego nie?
Jestem dla ciebie bezużyteczny. Dla wszystkich.
W tej chwili tak.
Ale jeszcze niedawno chciałeś pomagać ludziom.
Pracownik socjalny, tak?
Spójrz na mnie. Komu mógłbym pomóc?
Masz wybór.
- Robiłem ci zdjęcia. - Bo cię zmusił.
Czasem robiłem to dla prochów.
Spotykałem się z nim raz dziennie.
O 10.00 rano.
Jego władza nie trwa całą dobę. Wiesz o tym.
Dlatego kazał ci ćpać. Żebyś przyszedł.
Miałem wybór.
Kilgrave mnie znajdzie.
I tak będę martwy.
Daj mi te cholerne prochy.
Po prostu daj mi prochy!
Masz rację.
Nie mogę cię uratować.
Gdy miał nade mną władzę, jakaś cząstka mnie z tym walczyła.
Mały zakamarek mózgu próbował się wyrwać.
I nadal walczę.
Nie przestanę walczyć.
Ale jeśli ty się poddasz, przegram.
Rozumiesz?
Zrobił ci to, żeby dotrzeć do mnie.
Odizolować mnie.
Żebym się poczuła jak zaraza,
przez którą znowu ktoś umarł.
Więc przypomnij sobie, jak to jest być człowiekiem,
a nie żałosną kupą gówna,
i uratuj mnie dla odmiany.
Wybieraj.
Nie wiem, jak ty, ale ja jestem wykończony.
Tak rzadko
czuję się bezsilny.
Znaczy, czułbym się, gdybym był świadomy.
To rozkoszne.
Dosłownie miałaś w rękach moje życie.
Dowodzi tego mój siniak.
A to znaczy, że chciałaś mnie żywego. Powiedz dlaczego.
Mógłbym się zjawić w twoich drzwiach i kazać ci powiedzieć.
Jesteś wkurzona o tego ćpuna?
To niesprawiedliwe.
Nie kazałem mu robić nic, czego sam by nie chciał.
Jego nałóg tylko czekał, by się ujawnić.
Daj spokój, Jessico.
Daj spokój.
Nie zgrywaj bohaterki.
Dobrze.
Udawaj, że uratowałaś ćpuna, ale oboje wiemy, od kogo to zależało.
Coś ci powiem.
Niech idzie swoją destrukcyjną drogą.
Nie zbliżę się do niego.
Jeśli...
wykonasz robotę za niego.
Przysyłaj mi zdjęcia.
Codziennie jedno o 10.00 rano?
Nie zapomnij o uśmiechu.
Przyślesz zdjęcie, ocalisz ćpuna.
To brzmi jak hasło reklamowe.
Zacznijmy...
od razu.
Śmiało, Jessico.
Powiedz, że ubiliśmy interes.
Niech usłyszę twój głos.
CZEKAM, JESSICO...