ISANG ORIHINAL NA SERYE MULA SA NETFLIX
Ibaba mo ako.
Maingay ka, sabi ni Robyn.
Masaya kasama ang babaeng mahilig kumain.
Masyado tayong napagod.
'Di ko pa ito nagagawa sa iba na may, alam mo na...
Kaloob?
Oo, likas na magaling.
Ikaw din.
Gaano ka katatag?
Sa pagitan ng "Hindi ko alam" at...
"Hindi ko gustong malaman?"
Kung kakagatin ko ang iyong daliri...
ng buo kong lakas...
Depende kung gaano kalakas.
Kaya huwag mo nang pag-isipan ang mga kaduluhan ko.
Ano pang kaya mo?
Kaya mo bang wasakin ang pader?
Kaya mong pigilan ang umaandar na sasakyan?
Mabagal na sasakyan.
Nakakalipad ka?
Nakakatalon ako, tapos mahuhulog ulit.
Sige, nandoon ka, ako...
isang malaking berdeng lalaki.
Mayroon pa mga katulad natin?
Ano?
Wala.
-Isang kape? -Sige.
May katulad pa natin?
Hindi. Hindi katulad natin.
Ikaw pa lang nakilala ko.
-Ganito ka na ba talaga? -Hindi.
Aksidente. Ikaw?
Eksperimento.
May nakakaalam ba ng kakayahan mo?
Mayroon. 'Di ko itinatago, 'di ko ikinakalat.
Malalaman nila, maaari ka nilang lokohin, o tulungan.
Wala akong silbi maski alin.
Ano naman, hindi mo ginagamit?
Pinoprotektahan ko sarili ko.
Pero iyon lamang.
Mapapahamak ka lamang sa pagiging bayani.
Oo, nangyari na sa'kin.
Ang pagiging bayani?
Sinubukan ko.
May kasuotan ka at nasa iyo pa rin.
Hindi gumana.
Nakagawa ka pa rin ng mabuti.
Hindi sapat para mawala ang masama.
Sa tingin ko... karamihan sa mga tao ay parehong ganoon.
Depende kung sino ang mananalo.
-Gusto mo pa? -Hindi. Busog na ako.
Hindi ang pagkain.
-Wala kang ibang sipilyo? -Wala.
Namatay siya.
Aksidente sa bus.
Patawad.
Aalis na ako. May trabaho ako.
Salamat sa pagtawag sa pangunahing istasyon sa New York.
Susunod na tawag.
Magpakatotoo tayo.
Hahayaan ba natin ang babaeng iyon dito na binabaril ang kahit sino?
Puwede ba?
Westchester, ikaw na.
Simula noong sinabi nilang: "Iniligtas ang siyudad,"
gumawa na ng kwento ang mga tao tungkol sa iba pa.
Ngayon bata naman?
Kukunin ko ang bourbon. Pinakamura.
Mayroon pa bang mas peke pa sa Kilgrave?
-Ano ba. Puwede ba. -Magandang punto.
Inilalayo mo ang mga mamimili sa ganyan?
Kung ayaw mong bumili, huwag.
Nasa siyudad, gumagawa ng mga problema
na tayo ang mag-aayos?
Mamamatay-tao ang babaeng iyon, kailangan niyang magbayad.
'Di ito ang una na nakakita tayo ng mamamatay-tao na isinisi
sa iba ang ginawa niya.
Tandaan mo, sinabi ni Son of Sam na inuutusan
siya ng aso ng kapitbahay nila.
Pinagtawanan natin siya,
at ganoon din dapat kay Hope Shlottman.
Kinokontrol raw siya ng isang tao.
Pero isa lamang siyang mahina at sirang tao
na nagtatago sa dahilang: "Demonyo ang gumawa nito."
Listahan ng mga ospital sa New York
Pero paano kung ginawa nga iyon ng demonyo sa iyo?
Kahit mapatunayan mo, mapapatawad ka ba ng mga tao sa ginawa mo?
Mula sa Balakid hanggang sa Pagpatay
Mapapatawad mo ba ang sarili mo?
Limampu't tatlo!
Jessica, hindi ka maaaring pumasok dito.
Pinapahirapan si Hope Shlottman ng midya at kailangan niyo siyang tulungan.
Hanggang sa makakuha ako ng ebidensya na 'di siya baliw,
hindi ako papasok sa debate ng publiko.
Gagawin mo kung may tapang ka.
Kung gusto mong magpakita ng tapang, pag-usapan natin ang testimonya mo.
Testimonya ko?
Tungkol sa iyo na isa sa biktima ni Kilgrave.
Hope. Sinabi niya.
Gusto mong ganito, hindi ba?
Gusto kong nananalo sa kaso, makakatulong ang istorya mo.
Ang istoryang ito ay maglalagay sa'kin sa posisyon ni Hope.
Mabilanggo?
Iniiwan ni Kilgrave ang mga tao na wasak.
Kunin mo sila para tumestigo.
Kunin mo sila, gagamitin ko sila.
Abala ako kay Kilgrave.
Ibahin mo ang pagkakaunawa, at lalapit sila.
Kung lalabas ako, mapuputol ang kredibilidad ko,
at madadamay ang argumento ko sa paglilitis.
Mandaraya ka at duwag.
Mag-ingat ka, Jessica, dahil ako lamang ang ibang tao
na inililigtas si Hope.
Napakalaki ng pagmamalasakit mo.
Luke Bumili ako ng bagong kama.
Ang sama ko.
Hoy, may ginagawa ba?
Ang Trish Talk ay isang lifestyle.
Ang mabilanggo ay lifestyle.
'Di ko maaaring sabihin sa radyo: "Totoo ang pagkontrol sa isip."
Naniniwala sa'yo ang tao.
Oo, dahil ipinapaliwanag ko ang aking pahayag.
Alam mong totoo ito.
Pag-iisipan ko.
Samantala, nagtatago ka kay Kilgrave, tama?
Hindi.
Kung ako ang gusto niya, ginawa na sana niya.
Pagdating sa akin, gusto niya akong pahirapan ng matagal.
-Mamaya ulit. -Sabi ko na.
Sinabi mo: "Kain tayo." Ayaw mo ng pananalita na iyon.
Dahil walang kwenta ito. Kumakain ka.
Maigi kaysa: "Gawan natin ng pabor si Jessica."
Hindi ganoon, ayos? Kaya lang...
Kailangan ko ng gamot.
-Ayaw mo na ng alak? -Para kay Kilgrave iyon.
Nawawala ang kapangyarihan niya sa anesthesia.
Sige, malaki iyan.
Paano tayo kukuha?
Hindi lamang ito basta-basta nakikita sa mga nagtitinda ng droga.
Sa ospital lamang mayroong sufentanil,
maliban na lamang kung may kilala kang doktor...
Lahat ng kilala ko ay nagliligtas ng nayon.
Alam ko na. Ako na ang bahala.
Nanakawin mo ito.
Mas gusto ko ang "ipamigay ito ulit."
Jess, may maiisip ka pa.
-Diyos ko. -Ano?
Diyos ko, Trish!
Wala ito.
Sino ang gumagawa niyan? Bumalik ang nanay mo?
Kumalma ka, puwede ba?
Sige, kaya ka ba mayroong video surveillance
at isang pinagtibay na pintong bakal?
At bintanang ligtas sa bala, ligtas na kuwarto.
Inayos ko ito.
Ikaw-- Ang ginawa mo ay isang kuta.
Trish, ano ang kinatatakutan mo?
Wala naman. Maliban sa payaso. Pero alam na iyon.
Ginawa mong gym ang kuwarto ko.
Kailangan magsanay.
Sa pagsasanay, ikaw ay nabubugbog.
Wala nang humahawak sa'kin maliban kung hahayaan ko sila.
Hinayaan kitang lumaban ng matagal.
-Nang umalis ka... -Naging ninja ka?
Krav Maga. Mas brutal.
Puwede kang umatras? Tinatakot mo ako.
Gagawa ako ng sandwich.
Salamat.
-Anong ginagawa mo dito? -Kailangan ko ng doktor.
Doktor na puwede sa kahit anong pangyayari.
-Ipinadala ka ni Jeri? -Hindi.
Gusto ko ng sufentanil.
Lubhang kailangan ko ito.
Gagawin ko lahat para kunin mo ito. Lahat.
Surgical anesthesia?
Mukha bang pagbibigyan ko ang isang adik?
Umasa ako. Baka suwertehin ako.
Umalis ka.
Alam ko ang nangyayari.
Ang pinakanakakatakot na abogado ay nakikipaghiwalay sa'yo.
Sa tingin mo makakakuha ka ng pera kay Hogarth?
Maaari kang gumamit ng iba.
-Marami kang pagpapalagay. -Anong pagpapalagay?
Na abogado siya? Isang pating?
Na nakikipaghiwalay siya sa'yo.
Natatapos ang bagyo.
Mahangin, maulan.
Mas matalino si Jeri kaysa dito.
Hindi mo itatapon ang buhay na ginawa natin.
Makikita niya rin.
Kung gagawin mo ang aking pabor, maaalala niya ang kabutihan mo.
Mayroon akong mga totoong pasyente.
Umalis ka na.
May isang tao na mas gumagawa ng masama sa iba
at alam kong isang kabaliwan,
sufentanil lang ang makakapigil sa kanya.
'Di ako makakakuha ng anesthesia,
ito ang isang reseta para sa antipsychotic.
Para sa iyo.
Kung sakali.
Pumatay ka ng klerk para mahuli si Kilgrave?
Sulit.
Pumatay ka ng dalawang tao?
Ito ang tamang gawin.
Tatlong tao...
o apat, depende kung kailan manganganak?
-Hoy! -Patawad, kaibigan.
Hoy, magpapakamatay ka ba? Tingnan mo ang dinadaanan mo.
Patawad, hindi kita nakita.
Hindi. Bumalik ka.
Alam mo?
Nagbibisikleta ako araw-araw, dahil mahal ko ang mundo.
At ikaw, nagmumuni ka dito at hindi tumitingin sa daanan.
Hoy!
Alam namin, isa kang regalo sa mga tao.
Pilates.
Iligtas mo ulit ang mundo.
Mabuti ka, Jessica Jones.
Lutang ka.
Ito ang ipapaayos mo?
Tumawag ka para sukatin.
Ang aga ninyo.
Tatlong oras kaming huli.
Sirang-sira na ang pinto.
Salamat sa pagsusuri.
Magkano ang babayaran?
Mali ang desimal.
Sabi niya: "Negosyo namin ito,
'di para sa mga babaeng sira ang pinto."
Ayusin niyo na lamang. Ako ang bahala.
-Simula kami bukas. -'Wag kayong mahuhuli.
Trish?
Bukas na ang panayam. Gusto mong pumunta?
-Isang experto sa pagmanipula ng utak? -Mas mabuti.
At masasabi ko, malakas si Jeri.
Siya ang gumawa.
Jeri... Hogarth?
Kakausapin namin si Hope mula sa bilangguan.
-Hindi. -Jess, sinabi mong depensahan ko siya.
Oo, hindi ilabas sa publiko na matapang.
Ako ito. Kasama niya ako. Aayusin ko.
Trish, makikinig siya.
Maaaring hindi.
Makikinig siya sa kanya at iisipin ako.
Iniisip ka na niya.
Salamat.
Gustong lumaban ni Hope at tutulungan ko siya.
Ayos?
Jess, ayos?
-Hoy. -Hoy.
Patawad kung umalis ako noong gabi.
Mahirap pag-usapan ang namatay na asawa.
Mayroon ka bang kilalang drug dealers?
May bar ako sa Hell's Kitchen.
-Ano sa tingin mo? -Kailangan ko ng droga.
Kahit ano?
Kailangan mong maging tiyak.
Ito ay sufentanil. Ito'y...
ginagamit magpatulog ng pasyente sa operasyon.
'Di kita matutulungan.
Ito ba ang ipinunta mo?
Naisip ko, mga NSA,
'di mo gustong pag-usapan sa telepono.
Salamat.
-Matamis na Pasko. -Oo.
Sa tingin ko.
Sabihin mo na, babae.
Ang alin?
Lahat ng hindi mo pa nasasabi.
Wala akong hindi sinasabi.
Tungkol sa lahi?
Nagbibiro ako.
Ito ba?
Siguro tungkol dito...
na mayroon tayo.
Itong mga kakayahan.
Paano kung mayroon pang iba...
pero ang kakayahan niya ay kontrolin ang mga tao?
Parang pagkontrol sa isip?
O talagang pagkontrol sa isip.
Tungkol ba sa kaso mo na itinanong ng mga pulis sa'kin?
Iyong babaeng binaril ang mga kaanak...
at sinasabing inutusan lamang siya?
Maaaring totoo ito.
Maaaring baliw siya.
Pumunta ka sa bar, mayroon ring mga nagsasabi ng ganyan.
Paano kung naniniwala ako?
Magbabago ang isip mo?
Naniniwala akong naniwala ka doon.
Sabi ng lalaking 'di nasisira ang balat.
Nakikita mo ang balat ko.
Nahahawakan.
Pero hindi mo alam ang iniisip ko.
Parang alam ko.
Ayos, sige.
Hindi ko alam.
Alam mo.
Kaarawan noon ng nanay ko.
Sinabi niyang tawagan ko siya
dahil malalaman niyang may mali kung hindi.
At gusto kong sabihin na nasa peligro ako
at hawak niya akong bilanggo.
At pinapagawa sa akin ang mga hindi ko ginagawa...
na hindi ko gagawin.
Gusto kong sabihin na kunin nila ako.
Pero hindi.
Nasa isipan ko lamang ang mga salita, parang mga alingawngaw.
Ano ang nangyayari? Maaari mong ilarawan ito?
Ang nararamdaman ko lamang ay ang pangangailangan.
Sabi niya, "Batiin mo ng maligayang kaarawan,"
at iyon lamang ang gusto kong sabihin.
Iyon ang huling beses na kinausap ko siya
bago... nila ako mahanap ni papa para... sagipin.
At noong kasama mo si Kilgrave,
alam mong kinokontrol ka niya.
Hindi noong una, pero... nasulyapan ko ang aking sarili.
At sinubukan kong labanan, pero hindi ko kinaya.
Pero noong sinabi niyang...
gawin ko iyon sa mga magulang ko...
nilabanan ko ito ng husto.
Pero hindi ko kaya.
Hope, minahal mo ba ang magulang mo?
Oo, sobra.
Ginusto mo silang barilin?
Hindi!
Bakit mo ginawa?
Dahil inutos sa akin ni Kilgrave.
Dahil inutos niya.
Sa nakikita mo, Trish, nahihibang ang kliyente ko.
Sandali, inaalis mo ang posibilidad na nagsasabi ng totoo si Hope?
Na kinontrol siya na patayin ang magulang niya?
Hindi pa ito nangyayari.
Katulad nang inatake ng alien ang siyudad, pero nangyari ito.
Nasira ang mga gusali. Pinatay ang mga tao.
Marahil ang nangyari kay Hope ay nangyari noon.
Kung mayroong mga tao
na nagsasabing kinontrol sila ni Kilgrave, maaari silang tumawag sa opisina ko,
pero parang ang kliyente ko ay nakaranas ng pagkabaliw.
Wala siyang karanasan ng sakit sa isip,
-walang ebidensya simula-- -Trish.
Parang naniniwala ka kay Kilgrave.
Hindi ako naniniwalang hindi siya totoo.
Kaya oo, sa tingin ko nandiyan lamang siya, isang bastos na lalaki...
Hindi, Trish! Trish, tahimik.
Biktima niya ang mahina para lumakas, maaaring natatakot siya sa kahinaan niya.
Patayin mo ang mic niya.
-Gitna ng broadcast. -Patayin mo!
Maaaring mayroon siyang isyung Oedipal--
-'No ginagawa mo? -Trish! Naririnig ka niya.
Ang totoo.
Hindi niya gusto ang totoo!
Mayroon tawag. Magsimula tayo kay Susan sa Vinegar Hill.
Trish! Salamat sa...
-Trish. Magagalit siya sa iyo, Trish. -Mabuti.
Hindi, hindi mabuti.
Kaya malaya siyang manira ng buhay, sirain ang buhay mo,
at uupo lang ako at tatahimik?
Oo! Hanggang mapigilan ko siya.
Susunod na tawag.
Unang tawag, matagal nang nakikinig.
Trish, gusto ko ang iyong tapang.
Isa kang bayani sa mga naaapi.
Pangangalaga sa sarili.
Kahanga-hanga. Tanong ko, kung mayroon talagang tao
na may kakayahan ng sinabi mo...
Isang taong kayang pasunurin ang kahit sino, kahit saan...
sa tingin ko ay delikadong insultuhin mo siya.
Sabihin na nating isang grabeng katangahan.
May pakiramdam ang lahat, paano ko ito sasabihin?
-Mga lalaking sadista, naaagnas. -Hindi!
Hindi!
Natatakot ka ba na maaaring... utusan ka niyang patayin mo ang sarili mo?
O mas malala? Hindi ko sasagutin.
Poprotektahan ko si Hope.
Ipapatapon siya ni Hogarth.
Niloko ka ni Hogarth para depensahan iyong pagkontrol sa isip.
Para hindi niya gawin.
Diyos ko, sobra niyang galing.
At siyempre, masama.
Ininsulto mo siya, Trish.
Nilagay mo ang sarili mo sa peligro.
Maaaring ipapatay ka na niya ngayon.
Mabuti at mayroon kang kuta.
Huwag kang lalayo.
-Saan ang kotse? -Patsy Walker?
Diyos ko. Hinawakan niya ako.
Bwisit.
-Tagahanga mo? -Papirma.
Tagahanga kita. Diyos, patawarin mo ako...
-Miss ko ang buhok mo. -Patawad.
Sige, halika na, aalis na tayo.
Aalis na ako, aalis na ako, patawad!
Grabe, Jess, nasaktan ko siya.
'Di ko gusto ito. 'Di ko alam kung paano mo nagagawa.
Ito ay wiski.
Heto, makikita niyan kung nasaan ka.
Itago mo iyan, huwag kang aalis.
Mag-alarm ka.
-Saan ka pupunta? -Kukuha ako ng gamot.
Tingnan mo ulit.
Siya si Dr. Kurata. David Kurata na mayroong K, oo.
Siya ay nagtuturo ng biyolohiya, o kemistri. Hindi ko alam.
Biyokimika ba?
Hindi ko alam. Ito'y siyensa.
Tingnan mo lahat, importante ito. Sige, maghihintay ako.
Ano?
Bayaran mo kami. Ibibigay namin ang susi.
Bwisit.
Sandali, kailan siya umalis?
Nag-iwan siya ng tirahan?
2112...
Parliament Street. New Delhi.
India?
Tumakas talaga siya.
Sige.
Kanang paa, tapos kaliwang paa.
Gamitin mo tuhod mo.
Ayos na.
Hi, Jessica.
Mabigat pala siya.
At lagi siyang papunta sa kanan.
Nagkamali siyang pumasok sa amin.
Nakalimutan kong isara ang pinto nang nagtapon ako ng basura.
Umakyat masyado ang elebeytor.
Lutang ka na.
-Hey, mayroon ba akong sugat? -Ayos ka naman.
Natutulog si Robyn.
Nasa kabilang kuwarto ako kasama ang koleksyon ng beetle,
at narinig ko ang pinto, at heto siya.
Kumakain ng peanut butter.
Natakot si Robyn.
Akala niya rapist siya, o ano, buti binuksan ko ang ilaw.
Maliwanag pa.
May foil ang bintana namin.
Bakit? Hindi. Ayaw kong malaman.
Pinagpalit niya ako sa maliit na lalaki.
Tropeo iyon.
Ng maliit na lalaki.
Maliit talaga siyang babae.
Tropeo ng bowling. Para siyang nananaginip.
-Mayroon akong sugat? -Wala. Ayos ka pa rin.
Nakakatakot siya, kung magigising ka lamang
at 'di mo alam at maaaring racist ka.
Sige. Humiga ka.
Susi!
Sabi nila, lahat ay medyo...
Lahat ay medyo ano?
Lahat ay medyo racist.
Tulad ng, kapag nakita mo si Malcolm, huhusgahan mo siya agad, alam mo?
Kailangan itong pagtagumpayan.
Ang amoy ng ospital.
Pero bakit tayo nandito?
Ibig kong sabihin... pakiramdam ko...
Maayos naman ako. Alam mo? Pakiramdam ko...
Nagpapasalamat ako sa pag-aalala mo, totoo.
Maganda ang lahat.
-Hindi ko kailangan na-- -Patawad dito.
Ano?
Diyos ko, tulong! Tulungan ninyo ako!
-Anong nangyari? -Sinugod niya ito!
Kailangan namin ng tao, pakiusap.
Bwisit.
Bakit?
Hinahanap ko si Patricia Walker.
Ako ito. Anong maitutulong ko?
May itatanong lang ako tungkol sa pag-atake
na nangyari sa labas ng WNEX.
Bwisit.
-Itanong mo na, Opisyal... -Simpson.
Ma'am, puwede mong buksan? Kakausapin kita ng personal.
Pasensiya na, mayroon kang ID, pakiusap?
Ikaw iyan, sige.
Ang lalaking sinugod ay nasa ospital.
Sinugod mo raw siya.
Tatawagan ko muna ang abogado ko.
Ma'am, kilala kita.
At alam mo na kapag bumalik ako na mayroong arrest warrant,
maaaring makita pa ito sa balita.
Na alam kong sanay ka na, pero hindi iyon ang una kong pipiliin.
Bahala ka.
Sandali.
Patawad, Opisyal--
-Hindi mo ito gagawin. -Oo, gagawin ko.
Hindi!
Hindi! Hindi!
Hindi!
Bitawan mo siya!
Trish, kausapin mo ako.
Maaayos ito.
Papatayin ko siya.
-Hindi mangyayari. -Kailangan!
-Hinihintay niya ako! -Saan?
'Di ko sasabihin.
Trish. Trish.
Trish.
Pinatay mo siya!
Trish.
Trish. Trish.
Sige. Magiging ayos ka sa ilang oras.
Patawad.
Walanghiya ka! Walanghiya ka.
'Di kita gustong barilin.
'Di mo pa panahon, sabi niya.
Trish
Fifteen Sergeant Two, 1098 Central.
Fifteen Sergeant Two, kamusta ka?
Papunta sa 15th Central. ETA 30 minuto.
Tinatapos ko lamang ang tawag.
Ten-four.
Ten-two, at pumunta ka sa opisyal na may ilang trabaho.
Hinihintay ka niya.
Patay na si Trish.
Alam ba ito ni Jessica?
Nakita niya ang lahat.
-Galit ba siya? -Sobra.
Maraming tao ang magagalit.
Sikat si Patsy.
Sa tingin ko, walang kwenta ang palabas niya.
Sa totoo lamang, si Patsy ay nagpapakabait lamang.
Nagkukunwaring banal.
Hindi ko maintindihan kung bakit gusto siya ni Jessica.
Pagkain ninyo, ginoo.
Huwag mong gawin lahat, ikaw na walang kwenta!
Tapos ka na. Umalis ka na.
Nakikita kita, letse ka.
'Di ganyan, Opisyal.
Doon.
Hindi!
Ano? Iyan ay spear tackle! Dapat ay makita niya ito!
Jessica!
Ikaw ang bahala sa kanya.
Hayaan ninyo siya. Tara na.
Bumalik ka dito, Jessica!
Ngayon, Jessica!
Bwisit.
-Hindi mo siya masusundan. -Bwisit!
Ayaw kitang saktan.
Inuutusan ka lamang niya.
Matulog ka na.
Alam ko ito, 'di ko siya susundan.
Gusto kong malaman kung saan s'ya.
Hindi ako ang kalaban!
'Di mo siya masusundan!
Patawad dito.
Diyos ko, sana tatlong tao lang ito.
MAGKITA TAYO MAMAYA.
Hey, buhay ka. Bitawan mo ako.
-Anong nangyari? Bakit ako... -Tumalon ka sa bubong.
Nahuli kita, ayos?
-Ginawa mo ang sinabi niya. Tapos na. -Ginawa ko?
Naaalala ko, tatalon ako, at ikaw...
-Nakuha mo ako? -Sabay tayo.
Nakuha mo ako?
Nakaligtas tayo. Iyon ang mahalaga.
Kinuha mo ba ito?
-Hindi. -Si Kilgrave?
-Ang pamilya ba doon? -Hindi ko alam.
Bwisit.
Umuwi ka, gamutin mo ang sarili mo.
-Kalimutan mo ito. -Hindi.
Sabihin mo ang nangyari.
Sige, bakit ko papatayin ang sarili ko?
O bakit ko pinatay...
Diyos ko. Pinatay ko...
-Hindi. Hindi mo ginawa. -Pinatay ko siya.
Naguguluhan ka. Walang namatay. Walang nangyari. Ayos?
Umuwi ka na.
Mahirap na gabi?
May nagawa ako.
Mukha nga.
'Di ako makakapasok.
Kahit kailan.
Hindi ito tama.
-Pakiramdam ko tama. -May gagawin ako.
Hindi pa tapos, at marami ka nang pinagdaanan para...
Hindi mo kinayang namatayan ako?
Gawin mo ang kailangan.
Isinalin ni: Ghean Daniella Luis