Apat na henerasyon ng mga Fury.
Nakaranas sila ng mga digmaan, patayan, pagtataksil,
pero di nila naranasan ang kinailangan kong harapin.
Noong tumakas si Driss matapos kaming salakayin ng Damocles,
nakalamang siya, nakabuo ng hukbo,
at pinlanong salakayin ang minahan,
ang tren ng Olympians.
Nakatago, protektado, at ligtas na ligtas.
Huli na kami ni Lyna.
Tumalon kami sa umaandar na tren.
Nasa unahan ng tren si Driss.
DORM - BANGKO - MUSEO - DATA CENTER
Ano'ng gusto niya?
Ang ginto, mga painting, ang lihim ng Olympians.
Pero ang pinakagusto niya
ay nasa data center sa kabilang dulo ng tren.
Isang software na konektado sa lahat ng serbisyo ng pulisya,
sa mga camera, mga smartphone…
Piraso ng software na pwedeng makahanap ng mga ito.
Gamit ito, mahahanap ni Driss ang nanay mo.
At pag nahanap niya si Kahina, papatayin niya siya.
Hindi, sasakay tayo sa tren, at pipigilan natin siya.
Alam kong wala na kayong tiwala sa akin,
at ang inyong hiling ay lagyan ng bala ang ulo ko.
Pero gusto n'yo ring malaman ang natitira sa inyong kayamanan.
Ang nailigtas ko sa minahan.
Kaya pakinggan ninyo ako hanggang sa huli.
At pagpasiyahan
kung ako pa rin ang inyong Fury,
at ano'ng gagawin sa akin.
Malamig. Nawalan sila ng oras para bumaril.
-Ginulat sila ni Driss? -Di sila naghinala.
Wala pang umatake sa minahan. Masyadong mapanganib.
Ang access sa mga server.
Pinapalitan nila ang password araw-araw. Baka abutin nang ilang oras.
Wala kang oras.
Sino'ng mas mabilis sa kanya?
Kilos na.
Umaasa kayo sa mga tauhan n'yo?
Maling kalkulasyon.
Ang inyong protektadong tren, mga tauhan, walang poprotekta sa inyo, kung di ako.
Sa sandaling iyon, ang mga tauhan ni Driss ay…
Marami sila at babaril hanggang makapatay, kaya maging agresibo ka,
bumaril hanggang sa mahanap si Driss.
Kinailangan naming bilisan.
Malayo kami sa kanya. Napakaraming sasakyan.
ILAGAY ANG PASSWORD
MALI ANG PASSWORD
Di mahaba ang pasensya ng kapatid ko.
Lagi niyang nakukuha ang gusto niya.
Lilimasin niya ang server n'yo tulad ng paglimas niya sa kaha n'yo.
Bag sa bag, sa paraang kinukuha niya ang inyong milyon-milyon.
Mga kasama?
Tama na, kinakabahan ako.
Sumagot kayo.
Naririnig n'yo ba?
May tunog, pero walang nakikita, boss.
Kailangan nito ng kaunting hinhin at kasanayan.
-Sige na. -Uy…
Gumagana na!
Tinatanggalan na nila ng laman ang minahan.
Ganoon din sa bawat hinto namin sa istasyon.
Paano mo papakalmahin ang Olympians kung wala nang natira?
Magandang tanong. Di sapat ang pagdala kay Driss para iligtas kami.
Kailangan n'yo ng matinding pruweba.
Kami ang bahala kay Driss. Alamin n'yo kung saan niya itinago.
Sige. Ano'ng susunod na istasyon?
'Yon ay
dito.
Seryoso ka ba?
Hindi ako ang nagmamaneho ng tren.
Bakit ang init ng ulo mo ngayon?
Nag-aalala ka bang mapatay?
Kahit papaano, kasama kita.
Siya ang inaalala ko.
Tara.
Wala siyang dahilan para mag-alala.
Dalawa lang kami laban sa isang hukbo.
Normal na araw lang para sa mga Fury.
Lyna.
Pagbilang ko ng tatlo, tara.
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Wag kang mamatay, may tatlong tren pang natitira.
Mga kasama, buhay kami. Kumusta kayo?
Nahanap n'yo ba ang mga tao ni Driss?
Inilalabas nila ang ginto nang naka-bag.
Maraming bag dito. Paano namin malalaman kung sino ang nagtatrabaho kay Driss?
Dapat dinala ko ang metal detector ko.
Selma, hindi pwedeng ganito. Kailangan namin ng lead.
Walang ginawa si Driss para mapadali ang trabaho nila.
Pinalabas niya ang mga tauhan niya sa abalang istasyon ng Paris.
Nawala sa dami ng tao.
At nagkaroon ng ideya si Lyna.
Simon, nilagyan mo ng tracker ang telepono ko.
Ano?
Hindi ko magagawa 'yon.
Hindi 'yon tanong.
Di mo siya pagkakatiwalaan.
Ngayon, may susundan ka na.
Sinundan lang nila ang phone
para malaman kung saan itinatago ang pera.
Magaling ang ginawa mo.
Simula pa lang ito.
Hinga.
I-relax mo ang muscles mo.
Tingin mo ito ang oras para sa yoga session?
Laging may oras.
Natutunan ko 'yon sa nanay ko.
May sasabihin ako sa 'yo.
Hingang malalim.
Hinga palabas.
May isang lalaki na umaatake sa Olympians.
Nakagawa siya ng masaker.
Hingang malalim.
Hinga palabas.
Sinundan namin siya ng nanay ko, hinanap.
Hingang malalim.
Hinga palabas.
Pero bata pa ako, at iniisip ng nanay ko na di ako handa.
Sabi niya maghintay ako habang siya ang bahala sa kanya.
Naghintay ako.
Matagal 'yon.
At may narinig akong sigaw.
Boses ito ng nanay ko.
Nagmadali ako.
Nasa lupa siya, duguan. Nabigla ako. Di ko nakita ang lalaki.
Apat na beses niya akong sinaksak bago ako makatakas.
Matangkad siya, malakas, mabilis, metikuloso.
Bumilis ang daloy ng dugo ko na nakapagpainit ng ulo ko.
Galit na galit ako.
Sumusuntok ako. Pero hangin ang sinusuntok ko.
At paano ka nakalabas?
Mula sa malayo,
napakalayo…
narinig ko ang boses ng nanay ko. Alam mo ang sinabi niya?
"Hinga. "
Huminga ako.
Huminahon ako. Huminto, nagmasid, at nakita ko ang entrada.
Mula sa sandaling 'yon, ako ang gumawa ng hakbang.
Humihinga.
'Yon ang sekreto.
Huminga ka at pumili.
Namaste, gago.
Masyadong matagal.
Ayos na. Nakuha ko na.
Si Kahina N'Soumer. Hanapin mo kung nasaan siya.
Di ito search engine na ilalagay lang ang pangalan.
Gagawa ako ng paraan.
-Wala na akong bala. Ang dami nila. -Gumawa ka ng paraan.
Wala dapat 'yan dito.
Tinaniman ni Driss ang tren?
Pag ayaw na niya ng laruan, sisirain niya ito kaysa ipamigay.
Wala nang tren.
Wala nang pera, walang sekreto.
Wala nang Olympians at Fury, tapos na ang party.
Ano'ng gagawin?
Magpatuloy ka, hanapin mo si Driss.
Balak mong i-defuse ito? Gamit ang nanginginig mong kamay?
Marunong ka ba?
Susubukan ko. Ayokong sumabog ang tren sa istasyon.
Loko siya.
Ang phone mo.
-Dapat limitahan ang masasawi pag pumalya. -Tama siya, boss.
Di namin kakayanin kung kami lang.
Kailangan namin ang pinakamahusay. Pero tapos na kami sa mundong ilalim.
Kaya isinama namin sila.
Oo, 'yong dalawa.
Isang assassin at isang na-trauma na pulis.
OSPITAL
KANINA
Chief.
Si Elie, tama?
Kasama mo si Keïta noong umatake?
Dapat tayong mag-usap.
-Ang nangyari ay… -Alam ko.
Di mo naiintindihan, ako ang…
Unang beses na pumunta ang isa sa mga target ko nang kusa.
At sa totoo lang,
maganda 'to.
Wag kang mag-alala, di ka maghihirap dito.
Alam mo, noong naghiwalay tayo…
akala ko di mo kakayaning di kami isumbong sa mga kasamahan mo.
Hindi mo kasalanan.
Noong namimigay ng tapang, hindi lahat sa atin ay…
Pascal, kailangan mong tumawag sa…
-Hello? -Orso?
Nasaan ka?
Lyna?
Habang nagde-defuse ako ng bomba at hinahanap ni Lyna si Driss,
sila ang magdidirekta sa tren palayo sa Paris.
-Dapat binalaan ko ang mga kasamahan ko. -Para sabihin ang ano?
"Boss, ang Fury, ang alamat, tita siya ng girlfriend ko.
Ng ex ko.
Nasa ghost train siya sa ilalim ng Paris.
Puno ito ng mga ginto, at maraming pampasabog. "
At ngayon, iniisip mo, "Tama ang tangang ito. " Di ba?
Sige. Gagawin natin sa paraan ko.
Magpapabugbog at hihingi ng tawad?
Ano, papatayin mo ang lahat, tapos?
Marunong ka bang magdirekta ng tren sa sidetrack?
Marunong kang humawak ng switch rails?
-Ngayon iniisip mo… -Sige. Sa paraan mo.
Salamat.
PARA KAY SELMA NANDITO NA KAMI
Ano 'yon?
-Buksan mo. -Pulis 'to.
Lyna, ayos na, nandoon na ang mga nobyo mo.
Kumusta ka?
Ano ito?
Di mo sinabing may bahagi ng Louvre rito.
Subukan mo namang wag sirain ang lahat.
Di ko gawain 'yon.
May awtorisasyon ba kayo?
Heto.
1,500 subway trains ang mina-manage namin araw-araw sa buong Paris.
Bigatin lang ang makakapasok.
Hindi pipitsugin.
Kailangan ng awtorisasyon mula sa hepe, tanga.
-Tinawag niya akong walang alam? -Hindi, sabi niya "tanga. "
Papasukin mo kami. Di 'to matatapos nang maayos.
Click-Clack, pumunta ka rito.
Sa paraan mo na.
Sabi ni boss dapat walang masira.
Pag may nasira, tayo ang sisirain niya.
Hingang malalim.
Hinga palabas.
Isang ghost train, guys.
Di ito nakalista kahit saan.
Ano, huhulaan ko? Alam mo ba kung saan hahanapin dahil…
Kaunting tanong, mas maraming solusyon, George.
Oo. Pero si Click-Clack ang engineer
na dalubhasa sa preferential routing logistics sa lungsod, hindi ako.
Bakit?
Buhay si Click-Clack. Ginawa ko ang sinabi mo.
Di siya makakalakad ulit agad, pero…
Magki-click-clack talaga ang kaibigan mo. Kuha mo?
Gamit ang saklay. Click… clack.
Hindi?
Nasaan ang tren na ito?
Balak mong i-defuse ito? Gamit ang nanginginig mong kamay?
Tapos ka na, Selma.
Ano 'yon?
Wag kang mag-alala.
-Alam mo ba ang ginagawa mo? -Sana nga.
Sana nga.
Pero baka dapat bilisan mo.
Sabi ni Selma, bilisan natin.
Sobrang importante, at ayaw natin siyang inisin.
Sinabi niya 'yon?
Di, mas malala pa ang sinabi ko.
At ipinadala ko ang posisyon namin.
Heto.
'Yan.
Gusto mo ng ghost train, may live GPS coordinates ka. Ayos?
-Oo, ayos lang. -Bilis na.
Ayos ba? Nakuha mo na?
Oo, hindi ako susuko.
Ang bug sa system namin! Lumilitaw ito paminsan-minsan.
Di namin naintindihan.
Pag nalaman 'to ng mga kasama ko…
Di nila kailangang malaman.
-Dapat nating mailabas sa Paris. -Wala na tayong oras.
Sandali, ano 'yan?
Decommissioned station 'yan.
-I-direkta mo ang tren doon. -Okay.
Sa totoo lang, di ako tataya sa kanila, pero ginawa ng mga bata ang parte nila.
Huminto ang tren.
INILILIPAT ANG DATA
Mag-isa, huli at walang armas.
Mag-isa ka rin.
Ganoon ba?
Alam n'yo ba ang nangyayari pag may sunog sa data center?
Di pwedeng tapunan ng tubig ang mga server.
Para maapula ang apoy, dapat higupin lahat ng oxygen sa kuwarto.
Sige.
Huminga tayo nang malalim…
Namaste, mga tanga.
Walang oxygen.
Sinanay ko siyang mabuti.
Tinuruan ng masusing pagmamasid.
Alam niya kung nasaan ang oxygen pipes.
Alam niya rin na wala siyang oras para mag-alinlangan.
Sa hypoxia, nagsasara ang utak sa ilang segundo.
Matinding sakit ang dumadaan sa katawan mo.
Hahakbang ka ng isa o dalawa, pagkatapos, susuko na ang utak mo,
at babagsak ka. Patay.
TAPOS NA ANG PAGLILIPAT NG DATA
Lyna?
-Lyna, ayos ka lang? -Wala na.
Huli na akong nakarating.
Makukuha mo pa. Bilis.
Driss!
Baka mapatay kita!
Lintik!
Lintik.
Na-deactivate ni Selma ang bomba.
Masyado akong maagang nagsaya.
Nag-iwan ng sorpresa sa akin si Driss. 15 sila, malakas at armado.
Ayaw ko ng sorpresa.
Noong maliit pa si Driss, at nasisigawan siya ng nanay namin,
mawawala siya.
Di niya alam kung saan siya nagpunta, at nabaliw siya.
Totoong may talento ang kapatid ko.
Pero di tulad ng akin.
Noong naghanap siya ng katahimikan, alam ko kung nasaan siya.
Nagpapaaraw ka ba?
Wala kang tigil.
At natalo ka.
Okay, guys.
Magpapaliwanag ako.
May dalawang paraan para gawin ito. May mahirap…
-Hindi, may isa lang na paraan. -Di ka marunong magbilang.
Mag-isa ka lang, pero marami kami.
Totoo 'yan.
Sumasakit ang ulo ko sa arithmetic.
Kulang ito sa tula.
Okay. Mga ginoo, dahil diyan. Pakantahin n'yo si Jimmy.
Grabe.
Di pa nawawala ang boses ni Jimmy.
Nakita mo 'yon? Nakahanap ako ng bagong grasa.
Sa pandinig ko, mas suwabe.
-Di ba? -Totoo.
-Tara. -Pasensiya na, sir.
Nawalan ka ng mga tao, ang ginto. Tapos na.
At ngayon ano?
Pinatay ko siya.
Hindi madali, pero pinatay ko siya.
Nahirapan siya. Nanlaban.
Pero pinatamaan ko siya.
Isang bala sa mata niya, isang bala sa kamay.
At tapos na.
Akala ko lalaban ka.
Huling katapangan.
Laging mali ang akala ng mga tao sa ating dalawa.
Ikaw ang laging nangangarap. Praktikal ako.
Alam ko kung kailan lalaban,
at kung kailan dapat i-enjoy ang langit.
Binaril ako ni Lyna.
Di siya ganoon.
Ano'ng sinabi mo sa kanya?
Na buhay mo o ng nanay niya.
May talento kang nakakapagpalimot sa amin kung gaano ka kasinungaling.
Kailangang may gumawa ng maruming trabaho.
Masyado mong ginagalingan.
25 taon ka nang nagsisinungaling sa lahat.
25 taon mula noong ako ang ginawa mong halimaw.
Pero ikaw ang humanap sa pamilya ni Kahina.
Ikaw ang pumatay sa kanila.
Isang pulis na pinasok ang mundong ilalim, na pinakasalan ang kapatid mo.
Nagkamali ka talaga roon.
Kinailangang itago ng Fury ang pagkakamali niya.
Kinuha mo ang lahat sa akin, Selma. Ang buhay ko, kalayaan, at katotohanan.
Ako ang huling natira para patayin mo.
Pero…
Nakababatang kapatid kita.
Ang kahinaan ko.
Magaling umasinta si Lyna.
Mamamatay-tao siya, tulad natin.
Di na niya dapat malaman 'yon.
Di ito talento na nagpapasaya sa mga tao.
Ayokong siya ang pumatay sa akin.
Kailangan mong gawin ang hindi mo nagawa.
Gawin mo na.
Isang segundo lang.
Inabot ako nang 20 taon.
Gusto kong sumama ka sa akin.
Tara na.
Ginawa natin ang nararapat.
Ano'ng sinabi niya sa 'yo bago…
Wala.
-Magsisinungaling ka pa rin? -Wala akong pakialam.
Ang mahalaga, ligtas ang nanay mo.
-Hahanapin ko siya. -Mag-isa?
Nang wala ako, ang kakayahan ko? Di mo magagawa.
Ikaw?
Pero wala ka nang saysay ngayon.
May patong na sa ulo natin.
Tapos na ang Fury.
Kaya kong baguhin ang isip nila. Hindi tayo tatakas.
Hindi buhay ang pagtakas.
Kung magpapaalam ka, may mga aayusin, may lihim na aasikasuhin,
dahil alam mo naman pag may pwedeng mailantad…
Gawin mo na.
-Sobra na 'to, 'no? -Sang-ayon ako.
Uy, tanga.
Hiwalay na kayo noong nagsiping kami.
Mama.
Patawad kung di kita pinuntahan.
Nagalit ako sa inyo ni Papa.
Pero mahal na mahal kita.
Aalis ka?
Pinuntahan mo ang nanay mo at ako. Parang paalam na 'to.
Ano na naman ang nangyayari?
Noong nagsimula ang lahat ng ito, dapat kinausap kita.
Ayaw mong makipag-usap. Ayaw kong makinig.
Akala ko may mas alam ko kaysa sa 'yo,
at di mo kakayaning mag-isa.
Ginawa natin ang makakaya natin.
Alam ko.
Mahal mo ako, pero di pwedeng ganito.
Kalokohan, akala ko mas madali sa pangalawang pagkakataon.
Nagpaalam na rin ako bago ko kayo puntahan.
Kilalang-kilala ko kayo.
Noong umatake siya, ibinunyag ni Driss ang pagkatao n'yo.
Kayo ay sakim, mabangis,
pinapagana ng kutob ninyo.
Pag natatakot kayo, nandadaya at nagtataksil kayo.
Ipinahamak ninyo
ang balanseng binuo natin sa loob ng maraming taon.
Ano'ng ginagawa mo?
Pero wag kayong magkakamali.
Kung wala ang Fury,
hindi kayo mabubuhay.
Masisira kayo, magpapatayan para sa piraso ng imperyo ninyo.
Pero pwede kayong magsaya.
Narito na ang Fury.
Salamat sa kanya, nakatayo ang Olympus.
May bagong pinuno na ang Olympus.
Ang Damocles.
Pag-isipan n'yong mabuti bago sumagot.
Kanino kayo nagtatrabaho?
Tagapagsalin ng Subtitle: Pauline Ricablanca